Prof. Dr. Vural ALTIN

My blogs

About me

Introduction Sevgili Vural Bey “hakkımda yazısını” nasıl yazardı diye düşünüyorum. Çok büyük bir ihtimalle “bilen bilmeyene öğretsin Hüseyin Beyciğim” derdi… Bilenlerin anlatması da kolay değil; o kadar çok anıdan hangisini seçebilirsiniz ki, sadece bir kaç nitelikle Vural’ı tanıtmak ise hiç mümkün değil… Özlemini duyduğumuz, ve sayısının toplumumuzda ne kadar az olduğunu düşündüğümüz, insandı; kelimenin tam hakkıyla… Vural’ı akademisyen camianın dışındaki insanlara, bulunduğu heryerde etkileşime girdiği emekçilere, iş yapanlara sorulduğunda onun nasıl bir tevazuya sahip ve her zaman insan gibi insanca yaklaşım içinde olduğu çok daha kolay anlaşılır… Sevgili Vural Bey, uzun süre zor koşullarda yaşadı. Ailesine özellikle annesine çok bağlıydı. Ablasının yükünü yıllarca taşıdı. Geç de olsa mutlu bir evlilik yaptı. Sürekli okur kendini yenilerdi. Merak ettikleriniz köşesindeki soruları büyük bir özenle yanıtlardı, bir soru için sabahlaması çok olağandı. Gece gündüz birikimlerini aktaracağı kitaplar üzerine çalışıyordu. Sahip olduğu birikimle daha uzun süre ve daha etkin görevlerde hizmet edebilmeliydi. Böylesine güzel bir insanın “örnek” olarak yaşamaya devam etmesi gerekir. Özlemle, sevgiyle…