Πού φτάσαμε Γεράσιμε;!
My blogs
| Introduction | Η άκρως συντηρητική, μητριαρχική, θρησκόληπτη και ολίγον τι σνομπ Διευθύντρια του μικρού ιδιωτικού σχολείου στεκόταν αυστηρά και άτεγκτα μπροστά στη νεαρή δασκαλίτσα με τα ποδαράκια-ξυλαράκια. Το σχολείο διοργάνωνε γιορτή για το καλοκαίρι και η μικρή δασκαλίτσα μόλις είχε ρωτήσει την αυστηρή Διευθύντρια αν μπορούσε να φέρει και το φίλο της στη γιορτή. "Είστε αρραβωνιασμένη;;", ρώτησε η Διευθύντρια. "Όχι", απάντησε η δασκαλίτσα. Η Διευθύντρια δεν έδωσε συνέχεια. Η δασκαλίτσα έφυγε. Και τότε η Διευθύντρια στράφηκε προς το Μάκη, το μέγιστο, τον ανυπέρβλητο, τον all seeing I Μάκη!, τον περιβόητο κολωνακιώτη (γέννημα-θρέμμα) γυμναστή-bon viveur που τις παρτούζες είχε για πρωινό και την αποπλάνηση παραλούδων κούγκαρ για σνακ! Και του είπε, κουνώντας αποδοκιμαστικά (και ίσως με λίγη αηδία) το κεφάλι: "Πού φτάσαμε, Γεράσιμε;;!..." |
|---|