[Image] Een paar jaar geleden werd ik via school uitgenodigd voor een soort workshop van L3D. L3D is een project in ActiveWorlds (soort second life), maar dan zonder het zakelijk gedeelte. Destijds heb ik daar geleerd hoe ik een gebouw kan ontwerpen en diverse trucs. Destijds was ik daar erg van onder de indruk, maar met een paar dagen was ik er al op uitgekeken. Daarom is dit idee ook nooit op onze school geïmplementeerd. Een paar jaar later komt mijn moeder met Second Life aan. Even spelen en kijken wat het is. Verrast me eigenlijk niets, dit Second Life.

Allemaal heel erg mooi, met secondlife en zijn virtuele economie. Alleen als je met de cijfers komt heeft bijvoorbeeld World of Warcraft 8,5 miljoen leden en Second Life 7,2 miljoen. Dit ligt niet zo ver van elkaar af, maar als je bedenkt dat er maar 1,6 miljoen actieve Second Livers zijn. Dit betekent dat de meeste mensen kijken en het dan zo saai vinden dat ze niet meer terugkomen. Ik was en een van. Maar waarom?

De eerste elementen waar een gamer naar kijkt als ze iets op tv zien zijn spanning, graphix, verhaal en beloningen. Als je kijkt of er nou enige spanning in Second Life zit, nee absoluut niet. Je kan er slechts chatten en een poppetje maken. Graphics zijn bijna te verwaarlozen als je het vergelijkt met de games van nu. Eer zit totaal geen verhaal in Second Life en beloningen, nou ja, misschien als je een beetje handelt kan je geld verdienen. Daarnaast komt er ook nog eens bij dat second life handenvol geld kan kosten als je het een beetje goed wilt spelen dus dit is totaal niet aantrekkelijk.

Ik denk niet dat je Second Life enig aantrekkelijker kan maken zonder het hele concept in elkaar te laten storten. Je kan de wereld niet moeiiljker en ingewikkelder maken want dan wordt het voor veel spelers te ingewikkeld. Je kan er geen verhaal in implementeren en het realistisch houden. Ik denk overigens niet dat Second Life een flop is; veel bedrijven verdienen er aardig wat geld mee. Maar of het nou een werelduitvinding is. Niet echt volgens mij.