Prześlij komentarz do: Magazyn Korzenie

[Image] Czytałem sobie dzisiaj do lunczu Pismo, bo gotuję jedzenie wg ital, wegańskie, dokładnie przestrzegając wszystkich nakazów nazireatu (Księga Liczb Rozdz. 6) a to długo trwa. I czytając o moim ulubionym Królu Dawidzie (foto po prawej) znalazłem kilka cytatów które są ciekawe i kontrowersyjne. Publikuję je, ponieważ nie lubię nienawiści i rzucania kamieniami przez część katolików w inne osoby które mi nie przeszkadzają, oraz sporządzaniu spisów z nazwiskami wrogów faszyzmu jakie są w necie. Czytam Biblię po angielsku (rasta czytają sobie King James Version). Polskie tłumaczenia niekiedy są pozmieniane nieco, tak chyba w celu umoralnienia narodu nieco na siłę. Tak samo jest z cytatami o królu Dawidzie, który robił trochę homoerotyczne rzeczy. Ja go nie osądzam, po prostu wklejam cytaty tylko które znalazłem w różnych tłumaczeniach Pisma (ale niezbyt były w tych katolickich). Polecam to w kontekście rzucania kamieniami w gejów. A w ogóle kim są, za kogo się uważają ci ludzie by osądzać innych? „Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni” (Łukasza rozdz. 6 wers 37)- takie coś dziś mi ktoś na forum dla rasta powiedział, i to pasuje także wobec nich.

CYTATY Z PISMA
(23) Saul i Jonatan, ukochani i przyjemni, I za życia swego i w godzinie śmierci nie rozłączeni; Od orłów szybsi, od lwów silniejsi. (24) Córki izraelskie! Płaczcie nad Saulem, Który was ubierał w szkarłat ozdobny, Który przypinał złote ozdoby do szat waszych. (25) Jakże padli bohaterzy pośród bitwy, Jonatan na twoich wzgórzach leży zabity. (26) Żal mi ciebie, bracie mój, Jonatanie, Byłeś mi bardzo miły; Miłość twoja była mi rozkoszniejsza Niż miłość kobiety.
(2 Ks. Samuela 1:1-27, Biblia Warszawska)(23) Saul i Jonatan miłośni i przyjemni za żywota swego, i w śmierci swojej nie są rozłączeni, nad orły lekciejsi, nad lwy mocniejsi byli. (24) Córki Izraelskie płaczcie nad Saulem, który was przyodziewał szarłatem rozkosznym, a który was ubierał w klejnoty złote na szaty wasze. (25) Jakoż polegli mocarze pośród bitwy! Jonatan na górach twoich zabity jest. (26) Bardzo mi cię żal, bracie mój Jonatanie, byłeś mi bardzo wdzięcznym; większa u mnie była miłość twoja, niż miłość niewieścia.
(2 Ks. Samuela 1:1-27, Biblia Gdańska)(1) Kiedy Dawid skończył rozmowę z Saulem, Jonatan na dobre już przylgnął sercem do Dawida i pokochał go jak siebie samego. (2) Tego samego dnia Saul zabrał Dawida do siebie i nie pozwolił mu już wrócić do domu jego ojca. (3) Tymczasem zacieśniały się coraz bardziej więzy przyjaźni między Jonatanem i Dawidem, bo kochał Jonatan Dawida jak siebie samego. (4) [Doszło nawet do tego, że] Jonatan zdjął z siebie własny płaszcz i oddał go Dawidowi, przekazał mu też całe swoje uzbrojenie, łącznie z mieczem, łukiem i własnym pasem.
(1 Ks. Samuela 18:1-30, Biblia Warszawska)(1) I stało się, gdy przestał mówić do Saula, że dusza Jonatanowa spoiła się z duszą Dwidową, i umiłował go Jonatan, jako duszę swoję. (2) I wziął go Saul dnia onego, ani mu dopuścił, żeby się wracał do domu ojca swego. (3) A tak uczynił Jonatan z Dawidem przymierze, bo go miłował jak duszę swoję. (4) A zdjawszy z siebie Jonatan płaszcz, który miał na sobie, dał go Dawidowi, i szaty swe, aż do miecza swego, i aż do pasa swego rycerskiego.
(1 Ks. Samuela 18:1-4, Biblia Gdańska)(41) A gdy odszedł chłopiec, Dawid wstał od strony południowej, i upadłszy twarzą swoją na ziemię, ukłonił się po trzy kroć, i pocałowawszy jeden drugiego, płakali pospołu; ale Dawid obficiej. (42) I rzekł Jonatan do Dawida: Idź w pokoju; a to, cośmy sobie obaj przysięgli przez imię Pańskie, mówiąc: Pan niech będzie między mną i między tobą, i między nasieniem mojem, i między nasieniem twojem świadkiem aż na wieki, trzymać będziemy. (43) A tak wstawszy Dawid odszedł, a Jonatan wszedł do miasta.
(1 Ks. Samuela 20:41-43, Biblia Gdańska)(41) [And] as soon as the lad was gone, David arose out of [a place] toward the south, and fell on his face to the ground, and bowed himself three times: and they kissed one another, and wept one with another, until David exceeded. (42) And Jonathan said to David, Go in peace, forasmuch as we have sworn both of us in the name of the LORD, saying, The LORD be between me and thee, and between my seed and thy seed for ever. And he arose and departed: and Jonathan went into the city.(1 Ks. Samuela 20:41-42, King James Version)