Je moeder is moe, heeeeeeeeeeeeeel moe. En je vader is ook moe, heeeeeeeeel moe. Je was nooit zo'n fijne slaper en wou ook nog regelmatig een slok, maar nu loopt het echt de spuigaten uit. Sinds je goed kan vertellen wat je wil, wil je wel erg veel. En ook nu nu nu! 'S nachts wordt je wakker en dan wil je er uit! Nee, niet slapen, nee geen verhaaltje, nee geen slokje water, toch een slokje water, ik wil er uit, nu nu nu, ik wil, ik wil, wil, ....... pfffffffffffffffffffffffffffffffff........... En je schreeuwt dan zo hard dat ik blij ben dat we niet meer in ons oude huis wonen. En je geeft niet op. En na drie kwartier geef je geestelijk nog niet toe, maar val je van ellende om. Je valt dan in slaap....heel eventjes....en dan wil wil wil je nu nu nu naar beneden, naar de speeltuin, van de glijbaan, naar oma toe. En je moeder is dan blij dat zij naar haar werk mag. Dan kan ze nog een beetje bijkomen. Maar pappa, die moet wakker blijven, voor jou...