Post a Comment On: Bas, Sabina, Scott en Jill go again USA

Ja, we weten het. Het is een slecht excuus dat als je visite hebt, geen tijd hebt om de blog niet bij te werken, maar we hebben het druk, druk, druk gehad. Maar natuurlijk zijn we onze achterban niet vergeten, dus hier een hele uitgebreide update.

De week voordat Bas zijn ouders arriveerden moest er natuurlijk van alles gebeuren. Je wilt toch zoveel mogelijk bij zijn met alles. We hadden dus de hele week ASD. Voor onze intimi, zij weten wat het betekend. Voor de rest Algehele Schoonmaak Dagen. Ik zal het echt nooit afleren denk ik.

En toen was het donderdag de 15e en zijn opa en oma Ursem aangekomen in Atlanta. Iets over 2 uur landde de KL 621 uit Amsterdam en ruim een uur later kwamen opa en oma met de roltrap de aankomsthal in Atlanta binnen. De rit door de stad, spitsuur met 6/7 banen breed, was gelijk al erg indrukwekkend. Thuis aangekomen waren Scott en Jill helemaal door het dolle heen. Scott kwam al naar buiten gerend en Jill zag je bij binnenkomst naar de foto kijken en denken:"Hé, die mensen ken ik!" Opa en oma hadden allemaal lekkere dingen meegenomen en zelfs diverse kado's. Helemaal top dus!

Vrijdag is de schooldag van Scott dus opa en oma ook mee. Verder vrijdag niet zo veel gedaan, anders dan lekker bijpraten, borrelen en lekker gegeten bij Don Pablo's, de mexicaan in de buurt.

Zaterdag zijn we naar Helen gegaan. Dit is een stukje alpen in de North Georgia mountains. Het lijkt net een stukje Duitsland/Oostenrijk in Amerika en zelfs de dirndels en lederhosen ontbreken niet. De rit er naar toe was erg leuk en er was van alles te zien. Het ligt zo'n 90 mijl ten noorden van ons huis, dus je komt echt buiten de stad en gaat de bergen in. We hebben daar meer sneeuw gezien dan sommige Nederlanders in het dal in Oostenrijk. Er is zelfs een Nederlandse winkel daar. Kun je je voorstellen, loop je door de hoofdstraat daar, hoor je Frans Bauer uit de speakers! En ondanks dat we net een bestelling uit Nederland hadden gehad, toch maar even een tube Calvé mayo gehaald.

Zondag zijn we naar het Aquarium geweest downtown Atlanta. Ook zondag was het weer erg koud. Dus geen wandeling door het olympisch park. Maar de kindjes 's middags te bed en wij aan de borrel. 's Avonds zij we naar tot dan toe ons favoriete restaurant geweest, Applebee's. Dat is het nu niet meer, want wat was het slecht. Het duurde al een tijd voordat onze tafel klaar was, 20 minuten voordat er drinken was, excuus was dat de barkeeper het druk had. Na 45 minuten kwam het eten eindelijk dat voor het grootste gedeelte koud was. Na ons beklag gedaan te hebben bij de manager hoefden we maar de helft te betalen, maar toch, Applebee’s heeft afgedaan. In ieder geval die op Cobb Parkway dan.

Maandag, dinsdag en woensdag moest Bas gewoon naar zijn werk. Wij hebben die dagen eigenlijk niets anders gedaan dan aan de shop geweest, koffie bij de Starbucks gehaald, weer geshopt, boodschappen gedaan en voor de verandering maar weer eens een leuke winkel bekeken. Ja, er zijn er hier zoveel. Maandagavond zijn de mannen op pad geweest. Even vergapen aan de plasma's en LCD's bij Best Buy, het concept Wal*Mart uitgelegd en even bij de locale Audi dealer langs geweest. Op woensdag met iedereen behalve opa naar Mandy geweest op de koffie. Was wederom erg gezellig en toen we terug kwamen had opa de tafel gedekt zodat we zo aan konden vallen voor een broodje. 's Middags met oma naar de mall geweest, kon opa mooi oppassen en piepers schillen :-).

Voor donderdag stond Stone Mountain op het programma. 's Avonds dacht Bas, laat ik even checken hoe laat het open gaat. Wat bleek, limited attraction day. Dit houdt in dat de meeste dingen het niet doen. Dus geen kabelbaan, geen riviertocht, geen trein om de berg, bijna helemaal niets. Dat was wel ff balen. Maar goed, 's avonds maar even op het Internet gekeken wat er verder te doen was. Opeens begon Scott heel erg hard te huilen. Bleek dat de man had overgegeven op z'n bed (voor het eerst). Op het moment dat Bas hem uit z'n bedje haalde was het helaas nog niet over. Het mannetje zat helemaal onder. Uiteraard was hij helemaal overstuur, maar een klein half uurtje later lag hij weer schoon in een schoon bedje. Meteen besloten om voor donderdag geen groots programma te maken , maar lekker naar Centennial park te gaan. Heerlijk gewandeld en koffie gehaald bij..... de Starbucks. Donderdagavond had Bas 2 kaartjes voor een ijshockey wedstrijd gekocht, dus tijd voor de mannen om er op uit te gaan. Zoals altijd een grote belevenis en ze hebben een hele leuke avond gehad.

En dan vrijdag, de 3e verjaardag van onze grote vent. We waren al vroeg wakker, want 's nachts had de man al lopen spoken. Hij zat tegen een griepje aan en kon maar net naar school toe. 's Morgens in z'n nieuwe kleren naar de kamer waar alles in het teken stond van CARS. Slingers, vlaggen, feestmuts, bekers, bordjes, servetjes en zelfs de taart was van CARS. Op school mocht Scott uitdelen en mama had hele mooie treintjes met wagonnetjes gemaakt met hierin yoghurt rozijntjes en schatkistjes. Uit school vandaan lekker geslapen en 's middags was daar de visite. Opa, oma, Marco, Mandy, Björn, David, Charla, Hudson, Chase, William, Pauline en Robyn waren allemaal gekomen om een taartje mee te eten. Het was erg gezellig en om 17:45 was daar Scott z'n lievelingseten: PIZZA! Al met al een geslaagde dag waarbij we meteen iedereen willen bedanken voor alle (e-)kaarten en cadeautjes!

Zaterdag de dag rustig begonnen. Een beetje rommelen zullen we maar zeggen. Bas en opa met de kids even naar de speeltuin, lekker broodje gehaald bij de Subway's en Sabina en oma de boel opgeruimd. 's Middags is Bas met opa en oma naar CNN geweest voor een rondleiding. Was leuk om te zien hoe het nieuws daar gemaakt wordt en hoe ze de studio's hebben ingericht. Was grappig om een keer gezien te hebben, maar niet iets waarvan je zegt dat moet je gezien hebben. 's Avonds lekker gegeten bij Longhorn's.

Zondag voorzichtig gedacht aan de dag van morgen, maandag de dag van vertrek. Opa en oma gingen oppassen, zodat wij even met z'n tweeën konden shoppen bij de outlets. De kledingkast aangevuld zullen we maar zeggen. Erg lekker hoor, zo zonder kinderen winkel in winkel uit. 's Avonds gegeten bij de Cracker Barrel. Wederom lekker gegeten in een heel andere ambiance dan waar we tot dan hadden gegeten.

Ja, en dan maandag. De dag van het vertrek. Gelukkig was het stralend weer, dus dat maakte nog wat goed. 's Morgens nog een wandeling gemaakt door de nieuwe wijk naar de Starbucks en in het zonnetje gezeten. Het lijkt erop dat de lente is doorgebroken met ruim 20 graden. Lekker buiten zitten uit het windje met koffie en wat lekkers. Bij terugkomst nog een broodje gegeten, maar de kinderen hadden niet zoveel trek. Ze zijn erg verkouden en verre van topfit. Oma heeft ze lekker in bed gestopt, zodat ze even uitgebreid afscheid van ze kon nemen, want dat valt natuurlijk niet mee. Daarna is Bas met ze in de auto gestapt en naar het vliegveld gereden. Ruim om tijd ingecheckt en alles ging volgens plan. Terwijl ik dit schrijf hangen ze alweer boven de grote oceaan. Via http://www.flightview.com/ kun je dit heel mooi volgen met actuele informatie.

We hebben met z'n allen prachtige dagen gehad, hele leuke dingen gedaan en lekker bijgepraat. Dan is het nooit leuk dat je gasten weer weggaan. Het afscheid nemen viel ons dan ook heel erg zwaar. Scott zei het vanavond in bad erg mooi. Hij zei:"Papa, ik ben bekaf!" Dat zijn wij ook (en dan in de goede zin van het woord). Maar we kunnen terugkijken op een prachtige week. We hebben er geen foto's tussen geplakt, wat het is wel heel veel tekst, maar de galerij is wel bijgewerkt. In de mappen Verjaardag Scott en Bezoek Opa en Oma Ursem kunnen jullie alles zien.