tag:blogger.com,1999:blog-9975907626191093892008-06-25T22:45:11.918-07:00ArtebielsaChuan Chusé Bielsa Alquézar.http://www.blogger.com/profile/01156317310737166504noreply@blogger.comBlogger53125tag:blogger.com,1999:blog-997590762619109389.post-67696504077364052472008-06-24T07:46:00.000-07:002008-06-24T08:18:09.154-07:00Paradiso d'a musica<a href="http://bp2.blogger.com/_KFtrjDn-Q-Q/SGELAEtn5BI/AAAAAAAAAA0/G8kgG45xtjY/s1600-h/danze.jpg"><img style="display:block;margin-bottom:24px;margin-top:20px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp2.blogger.com/_KFtrjDn-Q-Q/SGELAEtn5BI/AAAAAAAAAA0/G8kgG45xtjY/s400/danze.jpg" border="0" alt="Danze - Olio de Chuan Chusé Bielsa"id="BLOGGER_PHOTO_ID_5215461939364750354" /></a>
<div style="FONT-SIZE:14pt;MARGIN-LEFT: 32px; LINE-HEIGHT: 35px; FONT-FAMILY: arial,sans-serif; letter-spacing:1px;color:#333333">
<p>Cuan ya o mundo <br />
siga canso de parolas<br />
sin danze y sin amor, <br />
bendrá allora la Parola.</p>
<p>Pero ya será musica. Será<br />
la salbazión d'o mundo. <br />
Zielos más que azuls serán<br />
ta cutio ubiertos, <br />
pero ya no bi abrá más parabolas. <br />
Chesús alentará la suya musica, <br />
Chesús amostrará con musica, <br />
con parolas danzans.</p>
<p>Chesús, sembrarás<br />
a tuya musica sobre a Tierra; <br />
a bida crexerá. <br />
Sembrarás cantas<br />
sobre toz os leitos d'a nuei, <br />
sembrarás danzes d'amor, <br />
ritmos d'amor, <br />
mensaches como luminarias. <br />
Albas terrestres puyarán<br />
enta os paradisos d'a musica.</p>
<p>Chesús, tocarás<br />
con os didos d'a musica tuya<br />
feridas y tristuras. Sanará<br />
o mundo. Naxerá<br />
l'árbol d'a bida en os altos<br />
paisaches polidismos. Brollarán<br />
auguas goyosas dende o chardín<br />
secreto, gotas cantarán. <br />
Fablará tot<br />
en o idioma d'a musica.</p>
<p>Chesús, o mundo bibió en a guambra<br />
en iste mundo de parolas no danzans, <br />
as parolas no rematoron nunca<br />
con l'odio y a desasperanza.</p>
<p>Pero tu bendrás, trabesarás<br />
a nuei con a tuya Parola d'amor, <br />
con a tuya musica d'amor, besarás<br />
con os tuyos labios corazons.</p>
<p>Chesús, cuan ya os trigos<br />
sigan prestos ta la cullita, <br />
cuando ya tot solamén reclame <br />
una polideza sin mentira, caminarás<br />
de nuebo sobre sasos y camins <br />
d'una nueba Galilea. Serán<br />
segatos con compasión os campos. <br />
Y tot será perdón. <br />
Será un cutiano canto<br />
tot amor.</p>
<p>Siñor, <br />
cuan ya o mundo siga canso<br />
de parolas sin ritmo y sin encanto, <br />
bendrá allorá la Parola tuya<br />
sobre a Tierra, danzará<br />
sobre o tiempo y os espazios,<br />
recullirás as tuyas luminarias, puyarán<br />
en estrela eterna, brilarán<br />
zielos sin d'engaño<br />
en cada corazón, s'ubrirá o sagrato <br />
paradiso d'a musica.</p>
</div>
<br /><span style="color:#cc6600;margin-left:220px;font-size:14pt;margin-left:220px">Chuan Chusé Bielsa</span><p> </p>Chuan Chusé Bielsa Alquézar.http://www.blogger.com/profile/01156317310737166504noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-997590762619109389.post-22877317842137463742008-06-18T20:47:00.000-07:002008-06-21T03:16:52.289-07:00Amanexer<div style="FONT-SIZE:14pt;MARGIN-LEFT: 9px; LINE-HEIGHT: 35px; FONT-FAMILY: arial,sans-serif; letter-spacing:1px;color:#333333">
<p>Cuan acucuta o sol, os domingos, <br />
as abenitas son tan luengas, bueitas. <br />
Puedestar que bella bielleta<br />
escobe as zeras<br />
emporquiatas de papers coloriatos<br />
y recuerdos.</p>
<p>Cuan o sol acucuta, os domingos,<br />
ya son desfeitos os nuestros risos,<br />
ya no zorrupamos con os labios<br />
beires emplitos de colors,<br />
no besamos ya más labios<br />
(con a fruizión con a que o nino<br />
da muesos en a carne molsuda d'as fragas).</p>
<p>Cuan a nuei desfá <br />
las luminetas d'o suenio, os domingos, <br />
esparde guambra sobre guambra, <br />
guambras negras, guambras blancas<br />
de lunas, de silenzios y d'oblidos. <br />
Bi ha una ausenzia de conzienzia<br />
en os espazios dormindo. <br />
Allora las carreras grans tan grisas<br />
as petenan soledaz, <br />
ye o país inestable d'os capinos, <br />
dondían os capinos<br />
por o sulero en pinganetas d'a ziudá. <br />
En ziga-zagas ban imbadindo<br />
lo reino sagrato d'os autos, <br />
pordemás os semaforos clucan<br />
os suyos güellos berdes. <br />
As abenitas son una mar <br />
bandiando-se en o frío, os capinos<br />
nabatiando en a grisalla.</p>
<p>Cuan acucuta o sol, os domingos, <br />
No bi ha más amistanza ni más güembro<br />
que parez duras y farolas<br />
(os maniquís badallan<br />
dende os aparadors petrificatos,<br />
sin un sonriso),<br />
y no bi abrá más leito güei<br />
que un cantón tristo<br />
u o disprezio d'o sofá, a o canto d'o ritmo<br />
d'o reloche. Capinos,<br />
ta busatros son istas parolas, <br />
ta busatros que no replecaz o porqué<br />
d'a inebitable luminaria d'o maitín, <br />
a suya seriosidá amadrugando<br />
y crebando tot o intimo, <br />
o suyo escarnio, y tos s'antuellan fieras güei<br />
as boiras tintatas de rosa<br />
de l'amanexer.</p>
<p>As discotecas han zarrato as ninetas, <br />
os suyos güellos enritatos, <br />
o día s'ha trasquito un danze dibino,<br />
bi yéranos un sólo cuerpo<br />
baxo a plebida que arruxiaba ritmos<br />
y luzetas, nos capuzábanos en os peitos<br />
de l'oblido, tot i tinglaba d'oblido, <br />
a discoteca penumbrosa <br />
yera la nuestra casa allora<br />
(<i>Minneapolis</i>, <i>Gruta</i>, <i>Stella</i>),<br />
agora ya no en tenemos de casa, a boira, <br />
abonico, abonico,<br />
nos ha ito arredolando,<br />
como un destino.</p>
<p>Mesachas, mesachas nos ez dixato, <br />
nos bandiábanos fa un inte<br />
en os buestros cuerpos, <br />
¡ó diosas!,<br />
nos remullábanos en a buestra frescor, <br />
pensábanos que o buestro conuerto yera eterno, <br />
que as buestras caras, os buestros mobimientos, <br />
yeran a polideza buscata d'a eternidá. <br />
Nos ez dixato<br />
cullebriando como lo fumo, yéraz tiempo, <br />
toz yera tiempo en a espelunga d'ilusión<br />
d'a discoteca. I beyébanos tinglar<br />
piedras preziosas dende o teito<br />
y en os beires y ninetas, <br />
pero yera tiempo tot.</p>
<p>Mesachas, mesachas, <br />
en marchar no nos ez dito tan sisquiera:<br />
"Adiós-amigos-<br />
adiós-ya-ye-tan-tardi".<br />
Ya ye tan tardi. Ez fuyito con o tiempo, <br />
nos ez albandonato, ez marchato<br />
cara enta lo día y enta casa. <br />
Nusatros no, nusatros no en tenemos<br />
de casa, nusatros no imos<br />
enta lo día (a suya luz nos nafra). <br />
Nusatros no, nusatros no tenemos<br />
un milimetro d'amor an emparar a fren. <br />
Agora recorremos muertos os cantons, <br />
insultamos con altos chilos a lo tiempo<br />
y a la bida que s'escola en agafar-la.</p>
<p>Cuan acucuta o sol, os domingos,<br />
baila con nusatros a desasperanza<br />
en a pista graniza d'as plazas, <br />
y flors y fuens y estatuas<br />
alufran o nuestro baile esfilorchato. <br />
¡Ó, estamos muertos!, <br />
ha naxito lo sol y estamos muertos. <br />
A nuei ye rematata, <br />
l'ha amortata o día que s'arrigue, <br />
y naxe ta chen que bibe "como cal",<br />
pero no-no-no ta nusatros, <br />
o nuestro reino ye un reino <br />
de suenios y fracasos y altos-negros<br />
unibersos, <br />
os tuyos peitos y a tuya lei, luna, <br />
y no ista luz solar de lampa espullando<br />
a nuestra indefensión, polizía<br />
engalzando lo misterio.</p>
<p>Y sin aturar rechiramos<br />
un rayet de luz de fantasía, <br />
un rafe que nos empare de glarimas. <br />
No sapemos ta do ir, <br />
no sapemos qué fer. <br />
As carreras y abenitas<br />
son estatas tacatas por o día. <br />
Todas as guambras coloriatas<br />
han marchato enta atros mundos. <br />
Y a luz d'a reyalidá, abonico, abonico, <br />
nos ba rosigando y emplindo de feridas, <br />
paxaricos engabiatos, <br />
laminatos y afogatos y crematos<br />
por o sol.</p>
</div>
<br /><span style="color:#cc6600;margin-left:220px;font-size:14pt;margin-left:220px">Chuan Chusé Bielsa</span><p> </p>
<p>Nota.- Poema escrito orichinalmén en aragonés fa muito tiempo, en 1994.
Yera inedito dica agora y se publica en iste blog por primera begada.</p>Chuan Chusé Bielsa Alquézar.http://www.blogger.com/profile/01156317310737166504noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-997590762619109389.post-13432339554533141312008-05-24T06:01:00.000-07:002008-05-24T06:53:00.124-07:00Orazions<a href="http://bp0.blogger.com/_KFtrjDn-Q-Q/SDgX4ac9a7I/AAAAAAAAAAs/3wtqu5HOWOw/s1600-h/torre-de-san-martin-teruel.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp0.blogger.com/_KFtrjDn-Q-Q/SDgX4ac9a7I/AAAAAAAAAAs/3wtqu5HOWOw/s400/torre-de-san-martin-teruel.jpg" border="0" alt="Mudéxar de Teruel"id="BLOGGER_PHOTO_ID_5203935627367508914" /></a>
<div style="FONT-SIZE:14pt;MARGIN-LEFT: 40px; margin-right:50px;LINE-HEIGHT: 32px; FONT-FAMILY: times new roman,serif; letter-spacing:1px;color:#333333">
<p>
Qué bibas as torres<br />
de Teruel<br />
Qué bibas en a carne seca<br />
de Teruel<br />
Qué elegans os collars<br />
En o cuello aspro de a tierra<br />
de Teruel<br />
Qué bibos os ombres zaguers<br />
Debantando as colors de milenta<br />
Lunas y cruzes en l'aire fredo<br />
de Teruel<br />
Qué suenios agonicos d'aljezes y recholas<br />
Qué orazions espullatas enta o dios<br />
De todas as edaz, qué dios berdadero<br />
Entre a soledá funda y roya<br />
de Teruel<br />
<br />
Teruel, as tuyas torres bibas<br />
Son l'anima de o tuyo cuerpo de carne<br />
Teruel, aima dica o fundo de o misterio<br />
A inmensa luminaria de zeramicas en o zielo<br />
A tuya orazión perfeuta<br />
<br/>
Teruel, Teruel<br />
¡En l'orizón sólo se retallan as tuyas torres!
</p>
</div>
<br /><span style="color:#cc6600;margin-left:220px;font-size:14pt;margin-left:220px">Chuan Chusé Bielsa</span><p> </p>
<p>Nota.- Poema orichinal en aragonés.
Fue publicato anteriormén en a portalada d'o lumero 82
d'a rebista "Fuellas" (Uesca, Consello d'a Fabla Aragonesa),
correspondién a marzo-abril de 1991.</p>Chuan Chusé Bielsa Alquézar.http://www.blogger.com/profile/01156317310737166504noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-997590762619109389.post-9221692723515921882008-05-21T19:22:00.000-07:002008-06-13T08:04:21.160-07:00Alhambra<a href="http://bp0.blogger.com/_KFtrjDn-Q-Q/SDTaNac9a4I/AAAAAAAAAAU/hqxudrJQhwE/s1600-h/patio_de_los_leones.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp0.blogger.com/_KFtrjDn-Q-Q/SDTaNac9a4I/AAAAAAAAAAU/hqxudrJQhwE/s320/patio_de_los_leones.jpg" border="0" alt="Alhambra de Granada"id="BLOGGER_PHOTO_ID_5203023393493707650" /></a>
<div style="FONT-SIZE:14pt;MARGIN-LEFT: 20px; margin-right:50px;LINE-HEIGHT: 32px; FONT-FAMILY: times new roman,serif; letter-spacing:1px;color:#333333">
<p>Fa ya bel tiempo se fizo en tot o mundo una mena d'enquesta popular ta eslechir as nuebas marabillas d'o mundo feitas por a man de l'ombre, y d'entre todas as que i surtisen, a GRAN MARABILLA d'o mundo.</p>
<p>Cal que reconoxca que no paré guaire cuenta en os chiquez detalles d'ixe concurso. Manimenos, sí que iba rezebindo informazión de forma azidental sobre os molimentos eslechitos y aquels atros que iban rematando seyendo eliminatos. Yera prou claro que solamén se trataba d'un chuego, ya que establir diferens categorías no teneba guaire sentiu en iste caso, tan sólo yéranos debán d'un bonico entretenimiento.</p>
<p>Lochicamén, as marabillas que rematoron "finalistas" estioron as que cuasi toda la chen s'asperaba en primeras: as Piramides de Guiza, a Gran Muralla china, o Taj Mahal, Petra... </p>
<p>Me parixe recordar que a propuesta que dende o Estato Español se presentó a iste "concurso" estió l'Alhambra de Granada, por debán de "candidatas" como a Sagrada Familia u El Escorial.</p>
<p>Plegó un inte en que tresbatié o filo d'os esdebenimientos en o prozeso d'a eleuzión, y solamén apercazaba informazions esfilorchatas que no me'n permiten agora fablar con seguranza. Creigo que como nueba GRAN MARABILLA d'o mundo "surtió" en primer puesto Petra, pero torno a repetir, no soi siguro de tot. Y creigo que mesmo l'Alhambra no dentró a formar parti d'ixe radita colla de nuebas marabillas.</p>
<p>Pero, cal dizir-lo, iste chiquet articlo no tien a intinzión d'informar puntualmén sobre aquel concurso.</p>
<p>Solamén me cuacarba socherir que cadaguno de nusatros tamién poderba fer A SUYA lista con AS SUYAS marabillas d'o mundo. Serba, tamién en iste caso, un atro chuego, como sin denguna duda no yera más que un chuego a eleuzión d'a que somos charrando.</p>
<p>En o mío caso, bi ha molimentos que me dixan literalmén sin parolas, en contemplar-los y en prebar de charrar d'els, que me leban a un terreno an abita o eszelso, un relichioso misterio.
Serba o caso d'o Taj Mahal, por exemplo. U de Petra, ye de dar. Pero serba iste tamién o caso de molimentos más desconoxius ta o gran publico, a lo menos difuera d'Aragón, como as torres mudéxars de Tergüel. Ya fa tarcual añadas bibié durante bels meses en ista ziudá. Y puedo dizir que m'enamoré d'ixas torres, mesmo en fazié de poemas, y dica güe contina ixe amor. Remero cómo, dimpués de paseyar por as carreras y abenitas, perén remataban os míos pasos a o canto d'ellas, güellando-las en silenziosa adorazión, felizmén engabiato en a suya machia.</p>
<p>Cadaguno de nusatros tien as suyas particulars midas ta balurar a polideza. Y todas en son bien respetables. En o mío caso, si tenese que trigar bel molimento en tot o mundo que faiga que o mío esprito esclate d'almirazión, que recreye en el toz os paradisos que emos bibiu u que asperamos poder bibir, iste molimento serba chustamén, conchuntamén con as torres teruelanas... l'Alhambra de Granada. En ella poderba resumir-se tot o que busca o mío ser sanzero, ella bien poderba representar ta yo un simbolo de tot o que aimo y tot o que considero poliu y de balura. L'Alhambra tien y amuestra Poder interior, ye como lo chardín edenico de l'asperanza. Poseye a infinita y serena umildá d'o berdaderamén gran. Como lo mudéxar de Tergüel... </p>
<p>L'Alhambra poderba representar perfeutamén o paradiso, tamién ta yo, que soi cristiano, pero ubierto a toda sinzera espiritualidá. Tamién yo poderba ser de raso feliz dondiando por os ambitos zelestes y as cambras d'ensuenio de l'Alhambra, leyendo meditatibamén bersiclos d'o Corán, paseyando por o <i>Patio de los Leones</i>, repensando sobre altas berdaz en a <i>Sala de las Dos Hermanas</i>, u sentindo una musica de gotetas en o <i>Generalife</i>, u aguaitando lo silenzio d'as auguas en o <i>Patio de los Arrayanes</i> u en <i>El Partal</i>, oblidato d'o tiempo, como si s'esen aturato ta cutio as suyas sayetas. Ixo serba como prebar un siñalín d'o Paradiso, un trozet de Paz, un Paradiso que ye o dreito de naximiento y o destino ta tot ser que ha abitato, abita y abitará la nuestra Tierra.</p>
<p>O Taj Mahal, u a basilica d'o Pilar, u as torres mudéxars de Tergüel, u l'Alhambra de Granada... tot forma parti d'un Amor que ha preso forma y que, a pesar de todas as tristuras y toz os misterios, siñala un camín de polideza y meditazión, d'asperanza.</p>
</div>
<br /><span style="color:#cc6600;margin-left:220px;font-size:14pt;margin-left:220px">Chuan Chusé Bielsa</span><p> </p>Chuan Chusé Bielsa Alquézar.http://www.blogger.com/profile/01156317310737166504noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-997590762619109389.post-20983143103817054072008-05-19T10:40:00.000-07:002008-05-21T17:04:57.432-07:00<p> </p><div align="center"><img src="http://www.juanbielsa.com/a6/i/cabecico_redondo_1.jpg" alt="Andorra-Sierra d'Arcos - Foto de Chuan Chusé Bielsa" /></div><div style="text-align:center;font-family:times new roman;letter-spacing:1px;font-size:14px"><p><b>Montalbos - Andorra-Sierra d'Arcos</b><br />Foto de Chuan Chusé Bielsa</p></div>
<br /><div align="center"><br /><span style="font-family:times new roman, serif;"></span><span style="color:#cc9933;"><span style="font-family:verdana,sans-serif, serif;"><span style="font-size:18pt;">
<span style="font-family:verdana,sans-serif, serif;color:#cc9933;letter-spacing:1px">Gatica</span></span></span></span></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div>
<div align="left"></div><br />
<div style="FONT-SIZE:14pt;MARGIN-LEFT: 20px; LINE-HEIGHT: 32px; FONT-FAMILY: times new roman,serif; letter-spacing:1px;color:#333333">
<p>Enterré a la mía quiesta gata<br />
en o puesto más bonico d’a Tierra,<br />
a o canto d’a noguera solitaria<br />
y en o marguin d’o biñero biello,<br />
sin fruitos y zeleste.<br />
Aquí son una pregaria<br />
as calmas<br />
luminarias d’o lusco.<br />
Aquí l’aire ye un perfume<br />
d’espligo y tremonzillo.<br />
Aquí crexen<br />
as flors más majas,<br />
repolidas.</p>
<p>Un nino, inozén,<br />
izirba : "Quereba a la gateta mía<br />
como a cosa en iste mundo".<br />
O poeta diz o mesmo.<br />
Ye o suyo destino<br />
ser libre como lo zierzo y amar l’Alma<br />
misteriosa que ha feito niedo<br />
en cadaguno d’os sers bibos.</p>
<p>Cosa ye o cuerpo dimpués d’a muerte<br />
y, sin dembargo, serba bien polito<br />
que as mías zenisas, bel día, fuesen esparditas<br />
en o puesto más bonico d’a Tierra,<br />
a o canto d’a mía gateta parda y blanca,<br />
sobre a piedra que corona o suyo cuerpo muertezico,<br />
a o canto d’a noguera<br />
que se banta en o silenzio tanimientres ora<br />
enta lo zielo,<br />
a o canto d’o biñero con fruitos<br />
solamén de belleza y d’infinito, <br />
allá do a bida crexió<br />
con amor y con paz, muito luen<br />
d’o caos d’o mundo, muito amán<br />
d’o branquil d’o paradiso.</p>
<p>Como un nino que, inozén,<br />
aimaba y agora se cariña<br />
d'a suya gatica,<br />
o poeta fa o mesmo. <br />
Ye o suyo destino<br />
biachar libre en o Esprito<br />
enta l’Alma dibina que ha feito niedo<br />
en cadaguno d’os sers bibos.</p>
</div>
<br /><span style="color:#cc6600;margin-left:220px;font-size:14pt;margin-left:220px">Chuan Chusé Bielsa</span><p> </p>Chuan Chusé Bielsa Alquézar.http://www.blogger.com/profile/01156317310737166504noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-997590762619109389.post-13368618398999059612008-05-08T03:21:00.000-07:002008-05-08T03:26:35.435-07:00<p> </p><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;"><span style="font-size:180%;"></span></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:verdana,sans-serif;"><span style="font-size:180%;color:#cc6600;"></span></span></strong></div><div align="center"><span style="color:#993399;"><span style="font-family:verdana,sans-serif;font-size:15pt;color:#cc9933;word-spacing:3px">
FALSA A O CANTO D'A MAR</span></span></div><br /><div align="center"><img alt="Falsa a o canto d'a mar - Pintura de Chuan Chusé Bielsa" src="http://www.juanbielsa.com/a1/inovedad/desvanjuntoalmar.jpg" /></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><br /><div align="center">
Pintura orichinal de <span style="font-family:georgia;color:#cc6600;"><strong>Chuan Chusé Bielsa</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#000000;">Olio sobre tabla</span></div><div align="center"><span style="color:#000000;">54'3 x 65'2 zm</div>
<div align="center"><span style="color:#000000;">Obra en benda
</span></div><p></p><p></p><p> </p>Chuan Chusé Bielsa Alquézar.http://www.blogger.com/profile/01156317310737166504noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-997590762619109389.post-46613560854506543102008-04-14T03:36:00.000-07:002008-04-14T04:21:41.917-07:00<p> </p><div align="center"><img src="http://www.juanbielsa.com/a6/i/piagordocielo.jpg" alt="Mon sagrato de Piagordo - Foto: Chuan Chusé Bielsa" /></div><div style="text-align:center;font-family:times new roman;letter-spacing:1px;font-size:14px"><p>Mon sagrato de Piagordo (foto feita por Chuan Ch. Bielsa)</p></div>
<br /><div align="center"><br /><span style="font-family:times new roman, serif;"></span><span style="color:#cc9933;"><span style="font-family:verdana,sans-serif, serif;"><span style="font-size:18pt;"><span style="font-family:verdana,sans-serif, serif;color:#cc9933;">Entre as radizes y o infinito</span></span></span></span></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><br /><div style="FONT-SIZE:14pt;MARGIN-LEFT: 23px; LINE-HEIGHT: 35px; FONT-FAMILY: arial,sans-serif; letter-spacing:1px;color:#333333">
<p>Son dos as estrelas<br />
que guidan o mío camín.</p>
<p>Bi ha la estrela enrunata<br />
baxo tierra, umilde, <br />
arrodiata de radizes u de sangre. <br />
Como simién u corazón. <br />
Son as parolas aragonesas<br />
que perén ban con yo, <br />
que pronunzioron aquels<br />
con os que perén bibo, <br />
anque marchoron luen, <br />
albas d’amor.</p>
<p>Parolas aragonesas en o camín<br />
enta l’oblido. <br />
Parolas-radizes, estrelas d’a tierra, <br />
parolas biellas, dispreziatas, <br />
afogatas en o fango y en o escuro, <br />
como en profundidaz abisals. <br />
Beluns piensan que son fieras. <br />
Ta yo<br />
no bi ha parolas más bonicas<br />
en os inlumerables mundos.</p>
<p>¿Y l’atra estrela?<br />
O mío deseyo d’infinito, <br />
cariños d’a Luz<br />
biba eternamén. <br />
Estoi enamorato<br />
d’o infinitamén alto<br />
amagato<br />
en o infinitamén umilde. <br />
Enamorato de l’unico que esiste.</p>
<p>Abitán de dos mundos, <br />
son dos os astros<br />
que me guidan y dan lumbre, <br />
a bida ye un biache entre unibersos<br />
y cadaguno triga las estrelas. <br />
Allá en o alto d’os zielos interiors, <br />
¡cuántas estrelas<br />
de compasión, polidas, <br />
altismas, <br />
iluminando lo Camín enta l’Amor!</p>
</div>
<br /><span style="color:#cc6600;margin-left:220px;font-size:14pt;margin-left:220px">Chuan Chusé Bielsa</span><p> </p>Chuan Chusé Bielsa Alquézar.http://www.blogger.com/profile/01156317310737166504noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-997590762619109389.post-6284121961391642302008-04-09T04:31:00.000-07:002008-04-09T16:11:26.577-07:00<p> </p><div align="center"><span style="font-family:times new roman;"></span><span style="color:#cc6600;"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:arial,sans-serif;"><span style="color:#cc9933;letter-spacing:1px">
DE RADIZES Y ESTRELAS</span> </span></span></strong></span></div>
<div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div style="FONT-SIZE: 19px; MARGIN-LEFT: 5px; LINE-HEIGHT: 25px; FONT-FAMILY: times new roman,sans-serif">
<p>A begadas, quedamos seduzitos por camins lexanos.</p>
<p>A begadas, güellamos a os nuestros piez y nos beyemos enfangatos en a tierra y as radizes. Ye a tierra que pisoron os nuestros abampasatos, aquels que charraban con as parolas que encara ricuerdo, y que güe ya no prenunzia cuasi dengún.</p>
<p>A begadas, sentimos una cansera de radizes, pensamos que no son guaire útils ta las alas que quieren marchar enta toz os deseyos y destins.</p>
<p>Pero dimpués tornamos a nusatros mesmos, ubrimos os güellos, y beyemos as carreras que abitamos. Cuasi tot ha cambeato. Pero bi ha presenzias arradigatas a l’amor en cualsiquier cantón que conoxemos. Banto los güellos, y beigo los mons con as suyas chiquetas faxas albandonatas, ribazadas baxo ribazadas. Allá nos ricordamos a nusatros mesmos, ninos, en a costera, columbrando dende alto os paisaches que perén emos aimau, aguaitando a yayo treballando con o zaguer aladro, a zaguera somera, en o campet estreito, a o canto d’os abismos.</p>
<p>De tot ixo, ¿qué remane? Si alcaso bellas parolas dando as bocadas, una frescor apenas besitata de ricuerdos. Ubro los güellos. L’airera bandea almendreras y oliberas en a soledá... Cada árbol teneba un nombre que güe a chen tasamén emplega: laurelero, manzanera, perera, zerezera, azarollera, niespolera, presquero, alberjero... Uno poderba pensar-se que güe a chen reniega d’ixos nombres. En bi eba mils y mils que agora son morindo. A nusatros nos amostroron ixos nombres. Os biellos no en conoxeban d’atros. Y a tierra os charra encara, creigo, en as barellas d’os impeltes muertos.</p>
<p>En a biblioteca d’a memoria alientan ixos nombres, encara. A begadas me’n boi luen d’els sin de parar cuenta, a begadas creigo que ya no pertenexen a iste mundo, que ya no pueden serbir ta guaire cosa. Pero, en l’inte, ¡qué silenzio y qué chelor y qué angunia siento en o más fundo cuan o paisache, como un mirallo, me ritorna la suya güellada trista! No, ya no sé u no puedo bibir sin ixas parolas que s’amortan, como si alexando-me d’ellas perdese l’amorosidá y o ricuerdo de toz os que tanto me quison y que tot lo me dioron, tot m’amostroron.</p>
<p>A begadas marchamos, sin pensar, enta o esbarafundio d’as taragañas d’o mundo. A begadas dispreziamos as radizes, nos arreguimos de radizes, nos sentimos entollaus en as radizes. A begadas querérbanos desenreligar-nos de muitas cosas y marchar bolando enta un zielo iluminau por estrelas y luzetas de deseyos. Pero son estrelas tamién as radizes, y as más alteras y bonicas, ixo replecamos dimpués d’añadas y feridas. Tamién as radizes nos guidan como a nautas en l’amplisma escureldá d’os misterios. En a mar d’a eternidá nos asperan as radizes, tot l’amor que emos iu dando y que nunca s’ha perdiu.</p>
<p>Dica la fin, bibiré con as parolas que ya apenas dengún charra, que ya no sé si belún emplegará. Cuan o día m’arribe de morir, me’n iré con estrelas de radizes, firmamentos de radizes.</p>
<p>Y creigo que en a lengua oblidada, con as parolas que ya cuasi dengún quiere, bendrán a rezebir-me aquels a os que en ista bida tanto aimé. Y sisquiá charremos ya ta cutio, eternamén, ixa lengua de radizes en o eterno paradiso d’os suenios.</p>
</div><div align="left"></div><div align="left"><div align="left"><strong><span style="MARGIN-LEFT: 275px;color:#cc6600;" ></span></strong></div></div><strong><span style="color:#cc9933;font-size:15px">Chuan Chusé Bielsa</span></strong><p> </p>Chuan Chusé Bielsa Alquézar.http://www.blogger.com/profile/01156317310737166504noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-997590762619109389.post-2033966640518760522008-04-01T16:54:00.000-07:002008-04-01T17:39:46.353-07:00<p> </p><div align="center"><span style="font-family:times new roman;"></span><span style="color:#cc6600;"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:arial,sans-serif;"><span style="color:#cc9933;letter-spacing:1px">
Aguaitando a la mía gatica</span> </span></span></strong></span></div>
<div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div style="FONT-SIZE: 14px; MARGIN-LEFT: 5px; LINE-HEIGHT: 22px; FONT-FAMILY: verdana,sans-serif">
<p>Aguaitando a la mia choben gata una cosa repleco.</p>
<p>Aguaitando a la mía gatica bibindo en o susiego. Cosa creba irremeyablemén o suyo mundo. Perfeuta serenidà. Dengún reconcome. Denguna delera. Solamén reposar en a calma, ya siga aprofeitando un amorosiador solezico cuan fa bueno u bien, d'ibierno, catando fito-fito, sin cantiar-se, as flamas d'o fogaril, en una lexana casetica en o yermo.</p>
<p>Aguaitando a la mía gatica repleco que m'he equibocato. Nos emos equibocato muitos, creigo. No bibimos en o país d'a serenidà. ¿Alcaso no ye ixo lo que más importa?. Espleitar fundamén de lo más simple, d'os paradisos senzillos, d'a caloreta que ta l'anima de baldes ufre a contemplazión, d'una capeza fresqueta y d'un corazón alentando en a paz.</p>
<p>Comprendo agora que m'he equibocato. Si escomenzase una atra begada, creigo que darba asabelas cosas, talmén tot, por bibir en a calma d'o silenzio y d'a meditazión. No comprarba as complexidaz inútils d'o mundo, os inutilmén lumerosos trastes d'o mundo, con as as suyas luminetas falsas d'oro.</p>
<p>Con qué seguranza lo digo: "M'he equibocato". Con qué seguranza lo beigo, con qué tristura güello enta os días que marchoron y que bien pudon ser una atra cosa. Si arrullase en un muntón as oras no bien emplegatas construyirba piramides; piramides sin orizons, ni estrelas, ni renaximientos. </p>
<p>Nos apegamos pordemás a ochetos y aparienzias, nos cargamos con muchilas chigans d'obligazions. Nos tornamos en esclabos de por bida ta bien poqueta cosa. Nos cal satisfer nezesidaz, pero lo que femos ye multiplicar-las sin aturar. Y tanimientres, lo que más importa remane amagato, lo que atorga a la bida a suya nobleza queda en intes que pudon aber estau grans y que dixemos pasar y trafeguemos cambeando-los por estapenzias. ¡Cuántas cosetas grans y buenas s'esbafón y s'esbafan de contino en o buedo d'o no bibito!</p>
<p>Güello a la mía gata en a suya perfeuta paz, en a suya intelichenzia sin mida, y lo que he dito se torna en cualcosa que puede mesmo palpiar-se, reflesión de grilla. Güello a la mía gata choben que, sin nezesidà de garra escuela, esliche a bida millor en cada inte, sin faramallas.</p>
<p>Sí, m'he equibocato, y como diziba Leonardo da Vinci, beigo agora millor que nunca que o tiempo "s'esbariza sin ser notau, a amagatons, y ba asinas engañando a os mortals". Dios mío, Dios mío.</p>
</div><div align="left"></div><div align="left"><div align="left"><strong><span style="MARGIN-LEFT: 300px;color:#cc6600;" ></span></strong></div></div><strong><span style="color:#cc9933;">Chuan Chusé Bielsa</span></strong><p> </p>Chuan Chusé Bielsa Alquézar.http://www.blogger.com/profile/01156317310737166504noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-997590762619109389.post-48007869959041409512008-03-25T19:05:00.001-07:002008-03-27T22:21:37.566-07:00<p> </p><div align="center"><span style="font-family:times new roman;"></span><span style="color:#cc6600;"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:arial,sans-serif;"><span style="color:#cc9933;letter-spacing:1px">
M'INTERESA</span> </span></span></strong></span></div>
<div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div style="FONT-SIZE: 14px; MARGIN-LEFT: 5px; LINE-HEIGHT: 22px; FONT-FAMILY: verdana,sans-serif">
<p>Muitos días ya sin dengún <i>post</i>. Curioso: he pensato y elaborato bels articlos ta incluyir-los y dica agora no lo he feito. Me trobo zagueramén inmerso en un ambién contemplatibo, interesato por <i>cosas</i> que no sé si interesan a muita chen, y manimenos sospreso y alticamato cada día por bellas notizias apercazatas cuasi sin querer-lo, d'astí y d'allá, en os partes. Son as feridas que nafran a contemplazión. As eternas feridas d 'o mundo. O cordón que nos aune a o melico d'os nuestros chirmans.</p>
<p>Bellas begadas tamién me sosprendo cuan reconoxco que ya no m'interesan guaire cosetas que ban emplir muitos entusiasmos en a mía bida, esportes (fútbol...) por exemplo.</p>
<p>¿Qué m'interesa, doncas? Ta empezipiar: un paisache solitario an encara se sienta o pulso en calma d'una bida berdadera, un autentico miraglo en meyo de l'artifiziosidá que lo ba imbadindo tot poquet a poquet. Creigo que, afortunadamén, tanimientres bibamos, encara quedará bel paisache bonico por istas tierras, pleno de polideza y soledá. ¡Qué suerte! Ixo ye o zielo. Poder acudir-ie con un buen libro u con un lienzo ta pintar, u con un corazón ta escuitar. Á... Poder espleitar d'o silenzio... Ixo ye o paradiso. Dios ye ixo. Dios ye astí. Encara.</p>
<p>M'interesan as zibilizazions muertas, por exemplo. Me faszina la zibilizazión echipzia. En cuentas de beyer bella canal de telebisión, repaso muitas begadas documentals sobre l'antigo Echipto. U bien amilloro, beyendo zintas clasicas, o inglés que no m'amostroron en a escuela (a mía chenerazión estió d'as zagueras que s'ilustró en a lengua franzesa). Pero continan interesando-me fablas romanicas minorizatas (como l'oczitano) que no han teniu a suerte d'o inglés, u que mesmo poderban tener en o esdebenidero, si no se i mete remeyo, o destino trachico de l'antiga lengua echipzia. </p>
<p>M'interesa... Atra begada contaré más en profundidá qué m'interesa... Aragón, por exemplo, un Aragón mitico que ya no sé si esiste. Aragón poderba estar, ta yo, un barello en ixa calma ta lo esprito d'a que charro, con trigos que bandea una bisa de silenzio, con una luminaria de tardada presidindo lo que somos. Ta yo Aragón son paisaches que aimo y aragonés, molimentos que aimo y aragonés, alma aragonesa y aragonés. Si no bi ha aragonés en o mío barello silenzioso yo ya no repleco Aragón, yo ya no trobo Aragón. Cadaguno tien os suyos bagaches de parolas y de suenios, as suyas mitolochías, o suyo cantón de ricuerdos en o más fundo, a o canto de bella basa berda, en l'ortal, por exemplo, tot embolicato ya en as boiras d'un pasau remotismo... </p>
<p>Aragón... ye l'Aragón que m'amostroron os míos yayos, a os que adoré. Un Aragón pleno de dignidaz, un Aragón pleno de parolas con sabor a tierra. Un Aragón que ya solamén aguaito en una lumbre interna, en un fogaril de cariños.</p>
<p>M'interesa... Un atro día contaré tot ixo que m'interesa agora, dimpués d'as añadas... M'interesan muitismas cosas, todas coloriatas por una luzeta umil de contemplazión.</p>
<p>Sí, m'interesa la contemplazión. Ye dizir, un progreso autentico.
<p>Y l'ombre y a bida m'interesan como a un enamorato. Con clarors y foscors (anque a begadas duelan).</p>
<p>Y, sí, m'interesa ixe silenzio d'o que charro an s'amaga tot lo que ye d'interés ta l'alma, tot lo que berdaderamén importa.</p>
</div><div align="left"></div><div align="left"><div align="left"><strong><span style="MARGIN-LEFT: 300px;color:#cc6600;" ></span></strong></div></div><strong><span style="color:#cc9933;">Chuan Chusé Bielsa</span></strong><p> </p>Chuan Chusé Bielsa Alquézar.http://www.blogger.com/profile/01156317310737166504noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-997590762619109389.post-36471657433398211852008-02-26T19:14:00.000-08:002008-02-26T19:34:27.734-08:00<p> </p><div align="center"><img src="http://www.juanbielsa.com/fotos_1/ilustracion_1/gruta_dorada.jpg" alt="Espelunga dorata - Ilustrazión de Chuan Chusé Bielsa" /></div><div style="text-align:center;font-family:times new roman;letter-spacing:1px;font-size:14px"><p>Debuxo de Chuan Chusé Bielsa</p></div>
<br /><div align="center"><br /><span style="font-family:times new roman, serif;"></span><span style="color:#cc9933;"><span style="font-family:verdana,sans-serif, serif;"><span style="font-size:18pt;"><span style="font-family:verdana,sans-serif, serif;color:#cc9933;">Serba poliu</span></span></span></span></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><br /><div style="FONT-SIZE:14pt;MARGIN-LEFT: 23px; LINE-HEIGHT: 35px; FONT-FAMILY: arial,sans-serif; letter-spacing:1px;color:#333333">
<p>Serba poliu<br />
poder creyer, encara,<br />
en un futuro mainifico<br />
en ista Tierra.<br />
Serba poliu<br />
poder creyer, como antismás,<br />
en bonicas utopías,<br />
u en rutas d’asperanza, Zipango, <br />
u en promesas d’esdebenidero,<br />
u en esbiellatos y gloriosos <br />
esperantos.<br />
Serba poliu<br />
poder creyer, con muita fe,<br />
en epocas d’amplos orizons<br />
u en una paz pleniza d’oro.</p>
<p>Serba poliu<br />
poder bibir os días en un planeta rebutién<br />
d’escoscaus paisaches,<br />
con albas altizas como amors, con almas<br />
creyando tot ixo que ye de dentro y tien balura.<br />
Serba poliu<br />
poder bibir dillá<br />
d’a simpla superbibenzia,<br />
luitar por descubrir con as naus nuestras<br />
un mundo birchen ("toda la nuei<br />
se sintioron pasar paxaros"),<br />
un continén pleno de luz<br />
en a mar gran d’o corazón.<br />
Serba poliu<br />
marchar a la busca, encara,<br />
d’una frescor de chobentú,<br />
d’a fuen interna d’os suenios,<br />
sentir a la fin as suyas auguas<br />
recreyando, como en disiertos,<br />
a radiz d’o mundo.</p>
</div>
<br /><span style="color:#cc6600;margin-left:220px;font-size:14pt;margin-left:220px">Chuan Chusé Bielsa</span><p> </p>Chuan Chusé Bielsa Alquézar.http://www.blogger.com/profile/01156317310737166504noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-997590762619109389.post-39279785252944843552008-02-09T15:03:00.000-08:002008-02-09T15:07:41.393-08:00<p> </p><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;"><span style="font-size:180%;"></span></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:verdana,sans-serif;"><span style="font-size:180%;color:#cc6600;"></span></span></strong></div><div align="center"><span style="color:#993399;"><span style="font-family:verdana,sans-serif;font-size:15pt;color:#cc9933;word-spacing:3px">
PAISACHE DE MEDITAZIÓN</span></span></div><br /><div align="center"><img alt="Paisache de meditazión - Pintura de Chuan Chusé Bielsa" src="http://www.juanbielsa.com/a1/inovedad2/sala_de_meditacion.jpg" /></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><br /><div align="center">
Pintura orichinal de <span style="font-family:georgia;color:#cc6600;"><strong>Chuan Chusé Bielsa</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#000000;">Olio sobre tabla</span></div><div align="center"><span style="color:#000000;">60'6 x 73 zm
</span></div><p></p><p></p><p> </p>Chuan Chusé Bielsa Alquézar.http://www.blogger.com/profile/01156317310737166504noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-997590762619109389.post-15001767469114451212008-02-01T15:13:00.000-08:002008-02-01T15:37:10.563-08:00<p> </p><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;"><span style="font-size:180%;"></span></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:verdana,sans-serif;"><span style="font-size:180%;color:#cc6600;"></span></span></strong></div><div align="center"><span style="color:#993399;"><span style="font-family:verdana,sans-serif;font-size:15pt;color:#cc9933;word-spacing:3px">
EGO SUM</span></span></div><br /><div align="center"><img alt="Ego Sum - Pintura de Chuan Chusé Bielsa" src="http://www.juanbielsa.com/a1/inovedad2/ego_sum.jpg" /></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><br /><div align="center">
Pintura orichinal de <span style="font-family:georgia;color:#cc6600;"><strong>Chuan Chusé Bielsa</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#000000;">Olio sobre tabla</span></div><div align="center"><span style="color:#000000;">60'7 x 89'5 zm
</span></div><p></p><p></p><p> </p>Chuan Chusé Bielsa Alquézar.http://www.blogger.com/profile/01156317310737166504noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-997590762619109389.post-53379082184945336532008-01-20T01:50:00.001-08:002008-01-21T11:21:01.498-08:00Franz Marc, pintor d'a pureza<div align="center">
<img src="http://www.juanbielsa.com/a6/paintings11/franzmarc1.jpg" alt="Franz Marc - Blauer Reiter - O caballero azul" /></div>
<div style="text-align:center;line-height:18px;margin-bottom:2px;font-size:10pt">
<p><b>Gato pintato por Franz Marc.</b><br />Franz Marc fue miembro y co-fundador<br /> d'o grupo espresionista chermano "Blauer Reiter" (O caballero azul).</p>
</div>
<div style="line-height:25px;font-size:13pt;font-family:arial, sans-serif">
<p>Franz Marc (1880-1916), durante toda la suya bida, fue un buscador d'a pureza y a berdá. En primeras, istas cualidaz no las bido en o ser umano. Asinas que prebó de trobar-las en os animals, a os que beyeba en cualsiquier caso más inozens, más puros. Toz podemos almirar as suyas mainificas pinturas en as que beyemos caballos azuls, cans, gatos... Ya conoxerás que Adolf Hitler esplizitamén condenó los caballos azuls de Franz Marc, considerando-los "arte dechenerato"...</p>
<p>Franz Marc murió choben. A la fin d'a suya carrera, os suyos pensamientos sobre l'arte sofrioron importans cambeos, perén amostrando una eboluzión enta l'abstrazión, y de bella traza albadonando un poquet as suyas ideyas anteriors sobre a pureza en o mundo natural. Ye en iste inte cuan as formas d'animals desaparixen cuasi enteramén d'os suyos cuadros. L'orizón de Marc yera un contino recloxidar d'a pureza (solamén en o suyo costau moral u espiritual, ixo ye claro). Manimenos, no contó con o tiempo sufizién ta retaliniar definitibamén y lebar a la prautica o suyo conzeuto ultimo sobre l'arte y a bida.</p>
<p>Cadaguno de nusatros tien as suyas preferenzias sobre pintors (u pintaires), pinturas, mobimientos artisticos... En o mío caso, cal que diga: me cuaca muitismo Franz Marc.</p>
</div>
<div style="margin-left:66%;margin-top:10px;font-size:15px">
<p>Chuan Chusé Bielsa</p>
</div>
<p> </p>Chuan Chusé Bielsa Alquézar.http://www.blogger.com/profile/01156317310737166504noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-997590762619109389.post-36255732423250958472008-01-09T09:53:00.000-08:002008-01-09T13:19:51.215-08:00<p> </p><div align="center"><img src="http://www.juanbielsa.com/inovedad2/icono_de_hada_dulce.jpg" alt="Pintura a l'olio de Chuan Chusé Bielsa - Fada amorosa" /></div><div style="text-align:center"><p>Pintura a l'olio de Chuan Chusé Bielsa</p></div>
<br /><div align="center"><br /><span style="font-family:times new roman, serif;"></span><span style="color:#cc9933;"><span style="font-family:verdana,sans-serif, serif;"><span style="font-size:18pt;"><span style="font-family:verdana,sans-serif, serif;color:#cc9933;">YES ALBA</span></span></span></span></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><br /><div style="FONT-SIZE:14pt;MARGIN-LEFT: 12px; LINE-HEIGHT: 35px; FONT-FAMILY: arial,sans-serif; letter-spacing:1px;color:#333333">
<p>Y yo que creyeba os míos güellos<br />
güellos ta o yermo,<br />
a mía casa de piedras amarillas<br />
besando lo silenzio,<br />
una finestra con beires decoratos por o polbo,<br />
cruz robinata de fierro.<br />
Y yo que creyeba la casa mía<br />
casa ta os muertos,<br />
y yo que creyeba la cambra mía<br />
fosqueta sin deseyo,<br />
alufrando ta siempre purnetas bandiatas en a luz<br />
d’un sol sin de tiempo.<br />
A mía casa en a fin de toz os cabos,<br />
a mía falsa escobata por zierzos,<br />
a mía falsa enta todas as tardadas,<br />
besitata por bersos.<br />
Y yo creyeba,<br />
yo creyeba o mía día feito.</p>
<p>Yo que creyeba,<br />
yo que creyeba...</p>
<p>Nunca no eba bista<br />
una güellada como a tuya,<br />
nunca no eba bistos<br />
luz-maitín-güellos<br />
que ban naxendo,<br />
labios-mexiellas-eternidá fresqueta<br />
que ban crexendo<br />
como alba que brolla entre pueyos.<br />
¿De dó biens?<br />
¿De qué mundo-rosada iluminato?<br />
Nunca no eba bista una polideza<br />
como a tuya.<br />
¿Qué aurora de luz ye a tuya casa de misterio?<br />
¿Por qué o sol d’a tuya fren<br />
puede emplir y arruxiar d’oro<br />
a falsa ya en o escuro y en o bueito?<br />
¿Qué dios abita en as ninetas d’os tuyos güellos?<br />
I s’ubren todas as flors de l’amanexer.<br />
¿Qué estrel de día nuebo<br />
brila y sonrisa agora en iste zielo?<br />
Por el oblido<br />
a mía casa arrodiata d’allagars amarillencos,<br />
a sabor y o tauto<br />
d’as crebazas d’o disierto,<br />
y siento una boz secreta y funda<br />
dizindo: “Abrás tu tamién o tuyo suenio”.<br />
He oblidato a mía muerte,<br />
yo que creyeba os míos labios xutos ta besos,<br />
xutos ta siempre,<br />
yo que creyeba las mías mans<br />
aspras t’amorosiar güembros,<br />
que creyeba o mío danze<br />
danze sin d’ocheto.</p>
<p>Yo que creyeba, <br />
yo que creyeba...</p>
<p>S’entrebeyeban parellas con chuegos d’amors<br />
entre tascas y flors en os chardins,<br />
s’oloraban fuens y besos de parellas,<br />
bebeban en amor besos.<br />
I feba o día goyo,<br />
día crexendo,<br />
pero lo mío día ya iba enta ibiernadas,<br />
pero lo mío día<br />
día d’agüerro,<br />
y sentiba la sabor en os güesos<br />
de todas as tardadas comtemplatas en silenzio,<br />
y amorosiaba las clarors cansas <br />
con as que chuga o sol zaguero<br />
en os cantons d’as falsas.<br />
Pero a luz de maitín d’os tuyos güellos,<br />
como una albada,<br />
esbeilando lo mío reloch quieto,<br />
como rayadas u estreletas blancas<br />
puyando por o barandau d’a escura casa<br />
enta la falsa sin de besos.<br />
O mío día crexe,<br />
muerte morindo y alba naxendo,<br />
y acarizio sobre a yerbeta fresca<br />
o tuyo femenino cabello negro,<br />
y beso los labios tuyos pintatos<br />
de delicato rosa<br />
baxo churros multicolors de luz,<br />
allá en alto biacha un luzero.<br />
Y apoyo lo güembro mío<br />
contra lo tuyo güembro<br />
y como augua beso y bebo<br />
a tuya piel sentindo lo bater mistico<br />
d’o Misterio.<br />
¿De dó biens?<br />
¿Amán de qué astro abitas y quí te dio a luz?<br />
Yo no en sé cosa.<br />
No eba bista denantes ixa luz en unos güellos,<br />
ixos güellos retallatos<br />
y a o mesmo tiempo<br />
acubillando espazios,<br />
unibersos.<br />
Nunca no eba bista una feminidá<br />
como a tuya.<br />
O tuyo amanexer alumbró lo mío corazón<br />
tot sanzero,<br />
bines enta yo y te güellé,<br />
oblidé o yermo, <br />
m’inundés d’augua luminosa,<br />
dixé a mía casa,<br />
oblidé as nueis,<br />
todas as nueis d’o mundo,<br />
oblidé as desasperanzas,<br />
todas as desasperanzas en o mundo.<br />
Bines enta yo y te miré.<br />
Y me’n lebés enta o tuyo día.</p>
</div>
<br /><span style="color:#cc6600;margin-left:220px;font-size:14pt;margin-left:220px">Chuan Chusé Bielsa</span><p> </p>
<p>Nota.- Poema escrito orichinalmén en aragonés fa muito tiempo, en 1994.
Yera inedito dica agora y se publica en iste blog por primera begada.</p>Chuan Chusé Bielsa Alquézar.http://www.blogger.com/profile/01156317310737166504noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-997590762619109389.post-10849619011120293432008-01-07T16:38:00.000-08:002008-01-07T16:55:39.811-08:00<p> </p><div align="center"><span style="font-family:times new roman;"></span><span style="color:#cc6600;"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:arial,sans-serif;"><span style="color:#cc9933;letter-spacing:1px">
ANQUE TARDI : ¡BUENA AÑADA 2008!</span> </span></span></strong></span></div>
<div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div style="FONT-SIZE: 14px; MARGIN-LEFT: 5px; LINE-HEIGHT: 22px; FONT-FAMILY: verdana,sans-serif">
<p>Sí, ye zierto, ya somos de pleno en o nuebo año, ya fa bels días que lo emos enguerau.</p>
<p>Pero me cal, interiormén, dizir-lo, breumén, sin retolicas, dende l'arca d'o corazón:</p>
<p>Que en ista añada podaz aconseguir as cosas que tos puedan empentar en o biache enta la buestra felizidá. Y que ixe mesmo biache siga muito feliz.</p>
<p>Tos deseyo un gran camín de paz, amor y prosperidá. Ixe ye o camín que merexe a pena, como busatros sabez millor que dengún.</p>
<p>¡Entabán con os buestros suenios! ¡Sobrebuén 2008!</p>
</div><div align="left"></div><div align="left"><div align="left"><strong><span style="MARGIN-LEFT: 300px;color:#cc6600;" ></span></strong></div></div><strong><span style="color:#cc9933;">Chuan Chusé Bielsa</span></strong><p> </p>Chuan Chusé Bielsa Alquézar.http://www.blogger.com/profile/01156317310737166504noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-997590762619109389.post-54943835878000818272008-01-07T16:07:00.000-08:002008-01-07T16:33:43.722-08:00<p> </p><div align="center"><span style="font-family:times new roman;"></span><span style="color:#cc6600;"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:arial,sans-serif;"><span style="color:#cc9933;letter-spacing:1px">
A FABLA D'A POESÍA</span> </span></span></strong></span></div>
<div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div style="FONT-SIZE: 14px; MARGIN-LEFT: 5px; LINE-HEIGHT: 22px; FONT-FAMILY: verdana,sans-serif">
<p>Ya fa bel tiempo que no escribo guaire en iste blog. Diferens treballos han feito que no lo aya atendiu como cal.</p>
<p>Tampó ultimamén he escribo guaire cosa, literariamén, en aragonés. Reconoxco que en iste tiempo nuestro que nos ha tocau bibir, fer omenaches meditatibos de cabo cuan a o silenzio puede estar una autibidá muito parellana a escribir ringleras de bersos, a capuzar-se en as auguas d’a poesía. A un poema li calen paisaches buedos ta alentar, un poema ye una orazión en silenzio.</p>
<p>O silenzio... Cuan me trobo en contemplazión funda sobre un tiempo calmo, boi trenando poemas que no escribo y que l’orizón azulenco más bonico, tintau de rosa, muito luen, reclama. Mentalmén foi dos, nueu bersos que no emplenan dengún espazio birchen. O campo s’aduerme biachando ya cara la tardada, a gata s’aduerme tranquileta entre rayadas cansas (y no aspera as malas nuebas d’o parte). O campo, eslanguiu, fa tamién poemas que no escribe.</p>
<p>Poderba dizir, prebando d’estar sinzero (poeta) : escribo ta busatros, chen que ya no i soz aquí, que ya bibiz en o Silenzio. Bibimos de cutio, a cada inte, con os que marchoron d’iste país que tanto quison, tanto como con os que encara i son fisicamén a o costau nuestro.</p>
<p>As biellas parolas aragonesas, a bonico, tamién se’n ban por as carreras biellas d’Andorra, se’n ban enta l’altizo zielo misterioso. Y do empezipia o campo, y os camins biellizos, y as faxas sustenidas por as grans ribazadas, tot plora una ausenzia que fa tantismo mal en l’alma. Plora la tierra y plora l’aire cuan ya no charra l’amor, cuan ya no bi ha mans que amoroseen una fuella, una azarolla u mesmo un zarpau de polbo. Se’n ba amortando un mundo milenario, se’n ban amortando as parolas. Queda o calibo y o silenzio.</p>
<p>Sí, un poema ye una orazión en silenzio.</p>
<p>Escribo ta busatros, chen d’antismás, yayos, ninos, mesaches, chobenzanos, chen de fierro debán de todas as tronadas... que abitaz en esprito en os paisaches que adoré en a mía infanzia. As parolas buestras se’n marchoron con una airera salbache que furtaba recuerdos, ya no las charra o zierzo u a tardada.</p>
<p>Yaya Chuana, si escribo ye ta tu, si guardo lo mío aragonés como un tresoro, ye por tu. Tu yes o simbolo de tot o qu’encara aimo. Tu yes o simbolo d’a tierra que abité. O simbolo d’o Silenzio que nunca no s’amorta, a presenzia eterna en a bancada a o canto d’as flamas que perén creman.</p>
<p>A nuestra lengua estió, a nuestra lengua ye a fabla d’o Silenzio, a fabla d’a Poesía.</p>
</div><div align="left"></div><div align="left"><div align="left"><strong><span style="MARGIN-LEFT: 300px;color:#cc6600;" ></span></strong></div></div><strong><span style="color:#cc9933;">Chuan Chusé Bielsa</span></strong><p> </p>Chuan Chusé Bielsa Alquézar.http://www.blogger.com/profile/01156317310737166504noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-997590762619109389.post-74235839222072236532007-12-26T20:06:00.000-08:002007-12-26T20:29:36.295-08:00<p> </p><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;"><span style="font-size:180%;"></span></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:verdana,sans-serif;"><span style="font-size:180%;color:#cc6600;"></span></span></strong></div><div align="center"><span style="color:#993399;"><strong><span style="font-family:verdana,sans-serif;font-size:13pt;color:#9fa485;word-spacing:3px">
FLOR D'UDUMBARA</span></strong></span></div><br /><div align="center"><img alt="Flor d'Udumbara - Pintura de Chuan Chusé Bielsa" src="http://www.poeticpainting.com/ithresholds/udumbara_flower.jpg" /></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><br /><div align="center">
Pintura orichinal de <span style="font-family:georgia;color:#cc6600;"><strong>Chuan Chusé Bielsa</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#000000;">Olio sobre tabla - Bendiu</span></div><div align="center"><span style="color:#000000;">55'2 x 60 zm
</span></div><p></p><p></p><p> </p>Chuan Chusé Bielsa Alquézar.http://www.blogger.com/profile/01156317310737166504noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-997590762619109389.post-15067928888461134362007-12-19T16:46:00.000-08:002008-02-26T19:40:45.778-08:00<p> </p><div align="center"><img src="http://www.juanbielsa.com/photos1/photo12/marie.jpg" alt="Corazón feito de rosas - Ilustrazión de Chuan Chusé Bielsa" /></div><div style="text-align:center"><p>Debuxo de Chuan Chusé Bielsa</p></div>
<br /><div align="center"><br /><span style="font-family:times new roman, serif;"></span><span style="color:#cc9933;"><span style="font-family:verdana,sans-serif, serif;"><span style="font-size:18pt;"><span style="font-family:verdana,sans-serif, serif;color:#cc9933;">Corazón feito de rosas </span></span></span></span></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><br /><div style="FONT-SIZE:14pt;MARGIN-LEFT: 12px; LINE-HEIGHT: 35px; FONT-FAMILY: arial,sans-serif; letter-spacing:1px;color:#333333">
<p>Canso d’os chardins d’as flors<br />
chelatas, te seguiré a tu, amiga,<br />
enta o tuyo corazón pleno de rosas.</p>
<p>Guarda o chardín d’o tuyo corazón<br />
a rosa unica ta os güellos<br />
fatigatos, o tiempo no desfá en o chardín tuyo<br />
tot ixo que has sembrato.</p>
<p>Están as tuyas rosas perén frescas, as gotas<br />
que las besan están enamoratas.<br />
Están as tuyas rosas, amiga,<br />
bibindo en a inozenzia<br />
d’a frescor d’a fontaneta<br />
eternamén. Fragans,<br />
perén en goyo y calma.</p>
<p>En o más fondo d’o tuyo corazón posés<br />
a tuya alianza,<br />
escosqués y ordenés todas as cambras,<br />
os tuyos chardins internos,<br />
ta que i naxese l’amor.<br />
Perfumés a tuya alma.</p>
<p>¡Qué rosada de luz infinita, en plegar l’alba,<br />
amorosió as rosas!<br />
¡Qué amor polidismo brolló ta siempre<br />
en a fuen d’o chardín d’o tuyo corazón!</p>
</div>
<br /><span style="color:#cc6600;margin-left:220px;font-size:14pt;margin-left:220px">Chuan Chusé Bielsa</span><p> </p>Chuan Chusé Bielsa Alquézar.http://www.blogger.com/profile/01156317310737166504noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-997590762619109389.post-30940472803777299502007-12-19T15:13:00.000-08:002007-12-19T15:31:48.676-08:00<p> </p><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#6666cc;"><span style="font-size:180%;"></span></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-family:verdana,sans-serif;"><span style="font-size:180%;color:#cc6600;"></span></span></strong></div><div align="center"><span style="color:#993399;"><strong><span style="font-family:times new roman,serif;font-size:14pt;color:#9fa485;word-spacing:3px">
LUZETAS D'O PARADISO</span></strong></span></div><br /><div align="center"><img alt="Luzetas d'o paradiso - Pintura de Chuan Chusé Bielsa" src="http://www.juanbielsa.com/photos1/photo1/a_glimpse_of_paradise.jpg" /></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><br /><div align="center">
Pintura orichinal de <span style="font-family:georgia;color:#cc6600;"><strong>Chuan Chusé Bielsa</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#000000;">Olio sobre tela - Bendiu</span></div><div align="center"><span style="color:#000000;">81 x 100 zm
</span></div><p></p><p></p><p> </p>Chuan Chusé Bielsa Alquézar.http://www.blogger.com/profile/01156317310737166504noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-997590762619109389.post-18512936608296875022007-12-17T15:06:00.000-08:002007-12-19T15:48:19.971-08:00<p> </p><div align="center"><span style="font-family:times new roman;"></span><span style="color:#cc6600;"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:arial,sans-serif;"><span style="color:#cc9933;letter-spacing:1px">
AGORA</span> </span></span></strong></span></div>
<div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div style="FONT-SIZE: 14px; MARGIN-LEFT: 5px; LINE-HEIGHT: 22px; FONT-FAMILY: verdana,sans-serif">
<p>Se diz asobén, y ye zierto: o millor que se puede fer ta esfender una lengua minorizada ye... emplegar-la AGORA. No ye que sigan inútils os discursos, as buenas intinzions, os proyeutos, pero no bi ha duda, o millor discurso ye fer uso AGORA d’as parolas y a cultura que consideramos de balura, ixe ye o “discurso en aizión” que cal.</p>
<p>Caldrá dizir bien altero que una lengua milenaria tien muitisma balura, que una cultura milenaria tien muitisma balura, que merexen esfender-sen, prener-sen en gran considerazión.</p>
<p>Bibimos ficaus en tiempos d’esbarafundio, de confusión . Grans patrimonios de toda mena son en periglo, y no reziben l’aduya que amenestan ta preserbar-sen ta las chenerazions esdebenideras. Bonicos paisaches, a mesma salú d’a naturaleza, a superbibenzia d’espezies animals y bechetals, molimentos istoricos... tot merexe una güellada d’aprezio y una aizión ta mirar de guaranziar que as chens que han de benir puedan trobar-sen con uns espazios polius, abitables, con una Tierra con culturas bien bibas y dibersas.</p>
<p>¿O patrimonio natural? Cal esfender-lo AGORA, con chiquetas u grans aizions, cadaguno en a mida d’as suyas posibilidaz en puede fer cualque cosa. ¿As nuestras lenguas tradizionals? Cal esfender-las AGORA, charrar-las AGORA. Ixo sí, si nos peta, si las queremos, si consideramos que son un erenzio que merexe a suya superbibenzia, si pensamos que son un tresoro infinito.</p>
<p>As chenerazions futuras bien abrán de poder tener o goyo de contemplar polius paisaches, una fauna y flora ricas. Y no solamén tienen o dreito d’ixe goyo estetico, sino que en iste caso una naturaleza sana ye una condizión “sine qua non” ta la mesma esistenzia d’una bida umana digna.</p>
<p>D’a mesma traza, tamién ixas chenerazions tienen o dreito a poder optar a formar parti d’a _dica agora_ gran dibersidá cultural d’o mundo. Ye indezén e irresponsable beyer aspeutos positibos en a desaparizión de fablas y culturas chiquetas, no ye azeutable no prener midas AGORA _tan y mientres bi ha tiempo _ ta fer tot o posible por preserbar ixe grandismo erenzio, ta pribar que s’amorte.</p>
<p>No sería positiba, por exemplo, a muerte d’a cultura y lengua tibetanas, suplantadas por a cultura y lengua chinas, como no sería guaire positibo t’Aragón no poder contar ya en un esdebenidero no tan lexano con a suya lengua tradizional y milenaria, l’aragonés.</p>
<p>As chenerazions futuras merexen o legau d’un mundo cultural y biolochicamén rico y diberso.</p>
<p>Y ta fer-lo posible, cadaguno de nusatros, y con mayor razón as instituzions que nos representan, cal que faigamos aizions AGORA, cal que tratemos con considerazión a naturaleza AGORA, cal que charremos as nuestras lenguas minorizadas AGORA. Si ye que queremos dixar un planeta plenizo de dibersidá do merexca la pena bibir. Cal autuar AGORA. Porque en a enrebullada confusión d’o mundo, parexe como si tot o reyalmén importán quedase en un segundo plano.</p>
<p>Tot o que fa la bida polida y posible, y funda, merexe a nuestra güellada amorosa y a nuestra obra AGORA.</p>
</div><div align="left"></div><div align="left"><div align="left"><strong><span style="MARGIN-LEFT: 300px;color:#cc6600;" ></span></strong></div></div><strong><span style="color:#cc9933;">Chuan Chusé Bielsa</span></strong><p> </p>Chuan Chusé Bielsa Alquézar.http://www.blogger.com/profile/01156317310737166504noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-997590762619109389.post-45522624153848731012007-12-12T15:11:00.000-08:002007-12-12T15:19:28.093-08:00<p> </p><div align="center"><img src="http://www.juanbielsa.com/ilustra/iconella.jpg" alt="Con ella - Ilustrazión de Chuan Chusé Bielsa" /></div><div style="text-align:center"><p>Debuxo de Chuan Chusé Bielsa</p></div>
<br /><div align="center"><br /><span style="font-family:times new roman, serif;"></span><span style="color:#cc9933;"><span style="font-family:verdana,sans-serif, serif;"><span style="font-size:18pt;"><span style="font-family:verdana,sans-serif, serif;color:#cc9933;">CON ELLA</span></span></span></span></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><br /><div style="FONT-SIZE: 15pt; MARGIN-LEFT: 20px; LINE-HEIGHT: 35px; FONT-FAMILY: arial,sans-serif; letter-spacing:1px;color:#333333">
<p>Si bel diya morise a mía<br />
Lengua enferma<br />
Dixaz-me ya con ella. L'anima<br />
Con ella.<br />
Si bel diya morise a mía<br />
Lengua enferma<br />
Ise o mío destino entre silabas.<br />
Si no bi ese un inte nuebo<br />
Ta parabras...<br />
Tampó no ta sons eternas.<br />
Y biacharba con ella enta imposibles<br />
Naximientos, ausén enta impotenzias.<br />
Si no bi ese un inte nuebo<br />
Ta rispuestas, remana muto ya<br />
Con ella.<br />
Si bel diya caye en o camín a mía<br />
Lengua enferma,<br />
Como un biello que camina solitario<br />
Y sin de fuerzas besa o suenio,<br />
Sisquiera sienta o polbo en os míos labios<br />
Escribindo parabras de consuelo.<br />
Que as zertifique l'aire y las se lebe<br />
Enta orizons esconoxitos. O mío aliento<br />
Con ella.<br />
Sabez, a mía lengua estió lo mio amor<br />
Seguro, sostenió a mía bida entre preguntas,<br />
Cambeó en tierra amata las tristuras<br />
Y me dixó l'aniello do brila lo ricuerdo<br />
De a istoria de os mios güelos.<br />
Sabez, sisquiera bi aiga un puesto chiquet<br />
En a fuesa de galacsias,<br />
Sisquiera la posibilidá d'un dios perdito<br />
Que faiga posible a prenunzia d'una perdita<br />
Parabra suya.</p>
</div>
<span style="color:#cc6600;margin-left:220px;font-size:14pt;margin-left:220px">Chuan Chusé Bielsa</span><p> </p>
<p>Nota.- Poema orichinal en aragonés.
Fue publicato anteriormén en o lumero 80
d'a rebista "Fuellas" (Uesca, Consello d'a Fabla Aragonesa),
correspondién a nobiembre-abiento de 1990, contando con
una ilustrazión de Francho Nagore.</p>Chuan Chusé Bielsa Alquézar.http://www.blogger.com/profile/01156317310737166504noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-997590762619109389.post-75902096101952951992007-11-29T16:26:00.000-08:002007-11-29T16:35:00.463-08:00<p> </p><div align="center"><br /><span style="font-family:times new roman, serif;"></span><span style="color:#cc9933;"><span style="font-family:verdana,sans-serif, serif;"><span style="font-size:18pt;"><span style="font-family:verdana,sans-serif, serif;color:#cc9933;">
Pero agora, o Silenzio</span></span></span></span></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><br /><div style="FONT-SIZE: 15pt; MARGIN-LEFT: 20px; LINE-HEIGHT: 31px; FONT-FAMILY: arial,sans-serif; letter-spacing:1px;color:#333333">
<p>Creigo que en o Silenzio<br />
se troba una Parola.</p>
<p>Ye fázil xublidar<br />
as nueis con estrelas machicas<br />
an abita tot ixo que encara<br />
ye posible.</p>
<p>Os autos implen,<br />
rodando, lo mundo;<br />
as telebisions, perén<br />
enchegadas, no aturarán un inte<br />
en a suya charrameca;<br />
s’enrebullan, y no en paramos cuenta,<br />
unos zaga d’atros, os pensamientos,<br />
no son libres,<br />
y charramos y charramos,<br />
a begadas, sin cansera,<br />
sin ascuitar lo que caldría,<br />
sin ubrir guaire o corazón,<br />
sin o buedo nezesario d’os aljibes.</p>
<p>Pero agora callamos y dexamos<br />
que dentre, como una boladeta<br />
d’aire en a falsa adormida,<br />
un Ricuerdo d’orichen.</p>
<p>Pero femos Silenzio agora<br />
sobre o tiempo,<br />
como fan as falsas meditando<br />
baxo lo zielo azulenco, an sólo bibe<br />
un mundo calmo,<br />
u baxo as nueis plenizas de luzetas.</p>
<p>Pero acullimos o Silenzio agora,<br />
y en un inte a paz se banta,<br />
podemos agora<br />
sentir, dizir<br />
una Parola,<br />
podemos charrar<br />
con as estrelas.</p>
<br /></div><div align="left"></div><div align="left"><div align="left"><strong></strong></div></div><span style="color:#cc6600;margin-left:220px;font-size:14pt;margin-left:220px">Chuan Chusé Bielsa</span><p> </p>Chuan Chusé Bielsa Alquézar.http://www.blogger.com/profile/01156317310737166504noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-997590762619109389.post-75583758492947129742007-11-26T16:14:00.000-08:002007-11-26T17:25:39.128-08:00<p> </p><div align="center"><img src="http://www.juanbielsa.com/ilustra/ilenguamasaimata.jpg" alt="Lengua más aimata - Ilustrazión de Chuan Chusé Bielsa" /></div><div style="text-align:center"><p>Debuxo de Chuan Chusé Bielsa</p></div>
<br /><div align="center"><br /><span style="font-family:times new roman, serif;"></span><span style="color:#cc9933;"><span style="font-family:verdana,sans-serif, serif;"><span style="font-size:18pt;"><span style="font-family:verdana,sans-serif, serif;color:#cc9933;">
LENGUA MÁS AIMATA</span></span></span></span></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><br /><div style="FONT-SIZE: 15pt; MARGIN-LEFT: 20px; LINE-HEIGHT: 35px; FONT-FAMILY: arial,sans-serif; letter-spacing:1px;color:#333333">
<p>porque l'aire de os garmos estió<br />
a suya reyal cambra<br />
(a suya corona alta)</p>
<p>porque a suya canta la cantón<br />
y la besón tronadas<br />
(la sintión as flors perditas)</p>
<p>porque a suya casa sólo estió <br />
a pobra espelunga de as fadas<br />
(a suya luz candeletas de suenios)</p>
<p>por ixo<br />
a mía lengua<br />
lengua más aimata</p>
<p>porque as suyas bozes dixón d'estar<br />
tan sólo bozes<br />
y en l'ausenzia y l'aunión con tot<br />
en sieglos y sieglos de silenzio<br />
se barrechoron con a boira y con o sol<br />
con as olors de as plebidas en a tierra<br />
con as obellas en as flamas<br />
y en a sete de o camín<br />
con o riso d'un nino con pilotas de trapos<br />
(as suyas bozes crexioron<br />
como a flor de nieu<br />
en os zinglos oblidatos)</p>
<p>porque a suya boz estió <br />
boz d'agora y de presén y d'infinito<br />
y no de mugas ni de fuerza<br />
ni de foscos pensamientos</p>
<p>porque como un sabio bibió siempre<br />
en a suya armita sin deseyos<br />
(cosa no querió saper en o mundo<br />
d'aizions locas<br />
cosa de os que matan u os que odian)</p>
<p>porque por no querer fer mal<br />
prefirió cuasi morir<br />
y no ferindo fuyir de tot imperio<br />
(soniaba solamén<br />
con naxer un día de as zenisas)</p>
<p>porque a suya gran literatura<br />
se siente y está escrita<br />
en pobres mases espaldatos<br />
en alpartatos sasos<br />
en as remors de o zierzo y de l'ausín<br />
en a canta fresqueta de l'alto río birchen<br />
en a cleta querata d'una borda albandonata<br />
en o sarrio salbache y en o paxaro libre<br />
y en as crebazas de as planas biblicas d'Aragón</p>
<p>porque estioron pastors y altarias<br />
y selbas abitatas por a machia<br />
o suyo naxedero de parolas</p>
<p>porque a mía lengua estando alta<br />
se tornó umilde como bal<br />
a más baxa y a más funda de as bals<br />
(as suyas parolas son parolas d'augua biba<br />
puyando dende a radiz de a nuei)</p>
<p>porque a mía lengua<br />
s'abaxó dica lo escarnio<br />
de tantas y tantas lenguas bien bestitas<br />
y as suyas parolas estando as más politas<br />
endurón dignas o fuet y tanto fiero riso</p>
<p>porque cuasi a mía lengua<br />
s'abaxó dica l'oblido<br />
por ixo<br />
por ixo<br />
a mía lengua<br />
lengua más aimata<br />
sí <br />
aragonés<br />
d'a mía alma<br />
lengua más aimata</p>
<br /></div><div align="left"></div><div align="left"><div align="left"><strong></strong></div></div><span style="color:#cc6600;margin-left:220px;font-size:14pt;margin-left:220px">Chuan Chusé Bielsa</span><p> </p>Chuan Chusé Bielsa Alquézar.http://www.blogger.com/profile/01156317310737166504noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-997590762619109389.post-13062836378684928702007-11-21T18:33:00.000-08:002007-11-24T17:48:10.193-08:00<br /><div align="center"><img src="http://www.juanbielsa.com/foto5/foto1/basi_perfume.jpg" alt="Basi Perfume" /></div><br /><div align="center"><span style="font-family:times new roman;"></span><span style="color:#cc6600;"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="font-family:arial,sans-serif;"><span style="color:#cc9933;letter-spacing:1px">
PARTI FEMENINA</span> </span></span></strong></span></div>
<div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div align="left"></div><div style="FONT-SIZE: 14px; MARGIN-LEFT: 5px; LINE-HEIGHT: 22px; FONT-FAMILY: verdana,sans-serif"><p>Ricuerdo perfectamén cómo de nino, con os amiguicos d’o barrio (u bico), cuan bi eba bel partiu de fútbol en a telebisión _en blanco y negro_ an chugaba <i>o nuestro</i> equipo, o rebulizio y goyo yeran bien grans. Cada begada que o equipo d’os nuestros amors marcaba bel gol no podébanos aturar un inte en os nuestros posiellos, blincábanos, chilábanos... y si a la fin <i>ganábanos</i> empezipiaba una fiesta chenuina en a casa an nos ébanos achuntau, que dimpués continaba por as chiquetas carreras sin de gudrón, fendo partizipes a toz os que i trobábanos d’o nuestro enfuelgo. Yo creigo que ixe bico nuestro, en ixas epocas, yera un chiquet reino d’a felizidá.</p><p>Cal reconoxer que, de chicorrons, yéranos nusatros en ixe barrio d’os Paretons tarcual rabalers, enredadors, dolens. De todas trazas, a chen mayor no teneba que endurar guaire o nuestro fastioso petenar; bi eba encara eras y ortals, dembas y terrenos buedos a o canto d’as casas. As yayas nos mandaban a muir cardelinas, y nos diziban que marchásenos enta puestos sin de chen a dar murga. Y nos n’íbanos sin rispostiar cosa, sin fer espazenziar a las buenas mullers, porque ixo sí, en aquels tiempos os ninos tenébanos respeto a la chen ya dentrada en años.</p><p>As ninas d’o bico, allora, no teneban dengún interés por o fútbol, ni martiriziaban a dengún pobre mixiner, ni feban espazenziar tanto a la chen gran, ni discurriban de contino a prosima barrabasada. Más bien bibiban en un mundo prou más intimista, con os suyos chuegos más tranquilez, más zibilizatos, con uns unibersos más complexos, plenos d’una fantasía más sotil.</p><p>Pasaban as añadas. Os mozez rezebíbanos una educazión concreta, y as mozetas una atra, prou esferenziata. A yo me siguiban cuacando as cosetas que se suposa que han de cuacar a os ombres, teneba la güellada y l’autitú que parexeba que eba de tener un ombre en tantismas cuestions. Anque bella coseta en o mío interior se'n yera bochando, chino chano. Sí, como un exemplo ta zitar, me siguiba cuacando asabelo lo fútbol, pero ya s’eba esbafau cualsiquier siñalín d’euforia esterior cuan o mío equipo ganaba bel partiu. Y ya eba rematau toda muestra de gusto por os exerzizios de <i>cuasi-bandalismo</i>. Agora m’aturaba con as biellas en os carasols, me cuacaba muito sentir as suyas charradas en castellano-aragonés. Y si bella begada me trobaba con bel gataz biello, rezebiba las mías morisquetas, ya no caleba que fuyise abentau por as barderas.</p><p>Y poquet a poquet, m’iba retantando más ixe mundo complexo, pleno d’as colors d’un machico caleidoscopio, que podería pensar-se que no yera de yo, ixe mundo suposadamén femenino que perén aguaitaba dende luen. Sí, yo yera un ombre-ombre (se diz asinas, creigo) , m’eban educato ta priorizar una parti d’o mío ser y amagar-ne una atra, pued’estar muito más interesán, a parti <i>femenina</i> que tot ser umano tien; manimenos poquet a poquet iba descubrindo ixa parti, contemplando toz os suyos cantons y ariestas, balurando tota la suya parti funda, pero tamién os suyos aspectos más ludicos, incluso os más topicos.</p><p>Con o tiempo a mía sensibilidá se’n ye ida en buena parti enta ixe país que suposadamén no yera lo de yo. Ye posible que ni tan sisquiera siga o mundo reyal d’o femenino, ye posible que siga o mundo ideyal d’o femenino que toz lebamos dentro. Igual tiene, a mía bida se’n ye ida desplazando a bonico, a begadas con prous treballos y retizenzias, enta un mundo ta o que no se m’educó, y que agora aimo.</p><p>O fútbol, por zierto, ye un espectaclo que ziertamén puede ser marabilloso, pero quedo perplexo yo mesmo cuan ya ni tan sisquiera me preocupo por os resultaus d’os partius d’o mío quiesto equipo de nineza. U constato cómo as motos u os autos no me faszinan como un ocheto de culto u estatus, u cómo no me cuaca cosa dengún chuego u actibidá an interbienga la biolenzia. U cómo, en literatura y atras muitas cosas, me seduze una determinada bisión que muitas begadas ye espresata con una boz femenina.</p><p>¡Á! Y me cuacan muito a estetica, y as rebistas femeninas. Y os perfumes, y l’aromaterapia. ¡Cómo puede cambear tot con o tiempo! ¡Cómo ha cambeato aquel nino que marchaba con a suya colla d’amiguicos enta las eras ta chugar, dimpués d’aber estau carrañau _y con razón_ por as biellas bestidas de negro! Aquella infanzia mitica... con as suyas milenta olors. Ricuerdo a la mía chirmana chiqueta, en a suya cambreta feita de poesía, en as suyas carreras feitas de poesía, en o suyo Nadal iluminato. Ricuerdo cómo no replecaba guaire o suyo mundo pleno de sotilezas. Sí, ¡cómo puede cambear tot con o tiempo!</p></div><div align="left"></div>
<div align="left"><br /><div align="left"><strong><span style="MARGIN-LEFT: 300px;color:#cc6600;" ></span></strong></div></div><strong><span style="color:#cc9933;">Chuan Chusé Bielsa</span></strong><p> </p>Chuan Chusé Bielsa Alquézar.http://www.blogger.com/profile/01156317310737166504noreply@blogger.com