tag:blogger.com,1999:blog-88703172009-06-30T22:26:51.881+02:00باغ نامهبهارbahar.mehmani@gmail.comBlogger767125tag:blogger.com,1999:blog-8870317.post-47139653720900887212009-02-28T22:57:00.003+01:002009-02-28T23:13:56.981+01:00خداحافظآن روز که اولین پست را اینجا نوشتی یادت هست؟ تازه از رشت برگشته بودی، بیکار، خسته و در به در و در تلاش برای دست زدن به هرکاری که بتواند قدری راه آینده را هموارتر کند.<div>در آن روزهای خانه نشینی وبلاگ نوشتن راهی شد برای برهم کنش با دنیای دور و برت. مدتها منتظر نشستی تا اولین نظر وبلاگت را گرفتی و حس کردی پنجره ای به سوی دنیای ناشناخته تازه ای باز شده است.</div><div>بعدترها که کار پیدا کردی و قدری آرامش پیدا کردی بازهم به وبلاگ نوشتن ادامه دادی. گاهی در قالب غر زدن، گاهی در قالب تعریف کردن.</div><div>زندگی چرخید و چرخاند و تو نوشتی. گاه مربوط و گاه نامربوط.</div><div>حالا که داری با زندگی می چرخی، نوشتن باشد برای قلم و کاغذ و دل خودت.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8870317-4713965372090088721?l=baghebahar.blogspot.com'/></div>بهارbahar.mehmani@gmail.com30tag:blogger.com,1999:blog-8870317.post-78590765925170582472009-02-27T14:42:00.002+01:002009-02-27T14:45:57.315+01:00غرفکرش را بکن: معده ت چس مثقال بیشتر جا نداشته باشد طوری که یک آلو بخوری دلت چنان پر شود که انگار یک پرس چلوکباب سلطانی خورده ای. تو این وضعیت استسقا هم بگیری. هی آب بخور هی بگو آی دلم!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8870317-7859076592517058247?l=baghebahar.blogspot.com'/></div>بهارbahar.mehmani@gmail.com2tag:blogger.com,1999:blog-8870317.post-11117760839998157432009-02-18T13:09:00.005+01:002009-02-18T13:32:24.675+01:00تریپ حاملگی<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://cdn.rsys3.net/ig.rsys3.net/responsysimages/babyc/PROD_MBTW_PREG_CAMPAIGNS/PREGNANT_22_WEEKS/5-color.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 250px; height: 345px;" src="http://cdn.rsys3.net/ig.rsys3.net/responsysimages/babyc/PROD_MBTW_PREG_CAMPAIGNS/PREGNANT_22_WEEKS/5-color.gif" alt="" border="0" /></a><span style="font-size:85%;">عکس را از<a href="http://www.babycenter.com/6_your-pregnancy-22-weeks_1111.bc?scid=mbtw_preg22:59&amp;pe=2UwbzVy"> اینجا</a> برداشتم</span><br /></div><br /><div dir="rtl" style="text-align: right;">مسوول امور اداریمون گفته بود یه کپی از فلان مدرکت برام بفرست. فکر کردم خوبه حالا که دارم برا طرف کپی می گیرم، یه اسکنی هم ازش برا خودم بگیرم واسه روز مبادا. رفتم ته راهرو تو اتاق پرینت و اسکنش کردم.<br />بعد رفتم تو اتاق منشی که از رو مدرکه برا مسوول امور اداری کپی بگیرم. کپی رو که از رو دستگاه برداشتم، نیگا کردم به کاغذهای تو دستم دیدم بَه! اصل مدرکه تو دستم نیس.<br />به خودم گفتم لابد زیر اسکنر جاش گذاشتی! رفتم تا پای اسکنر که یهو به خودم گفتم: دِ خنگ خدا اگه زیر اسکنر جاش گذاشته بودی، این کپی ها را از رو چی گرفتی؟<br />برگشتم تو اتاق منشی ها در دستگاه کپی رو وا کردم و اصل مدرکمو از توش زدم زیر بغلم!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8870317-1111776083999815743?l=baghebahar.blogspot.com'/></div>بهارbahar.mehmani@gmail.com6tag:blogger.com,1999:blog-8870317.post-5243674180719751182009-02-13T12:36:00.006+01:002009-02-13T12:58:01.205+01:00برای خاطر والنتاین<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://everydaygoddess.typepad.com/.a/6a00d83452bd4369e200e553e45dc78833-320wi"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 480px;" src="http://everydaygoddess.typepad.com/.a/6a00d83452bd4369e200e553e45dc78833-320wi" alt="" border="0" /></a><span style="font-size:78%;">عکس از <a href="http://everydaygoddess.typepad.com/">اینجا</a></span><br /><br /></div><div style="text-align: left;"><div style="text-align: right;">هلندیها هم به موی سر می گویند «هار»، هم به ضمیر سوم شخص مونث.<br />این جمله را از مثال های امروز <a href="http://dwotd.web-log.nl/dutch_word_of_the_day/2009/02/555-haar.html"> وبلاگ کلمه هلندی روز</a> برداشته ام:<em></em><br /><em></em></div><em><span style="font-family:georgia;">Ik zweer het, dat is mijn haar, niet </span><u style="font-family: georgia;">haar</u><span style="font-family:georgia;"> haar!<br /></span></em><div style="text-align: right;"><em><span style="font-family:georgia;">یعنی</span></em><br /><em></em></div><em style="font-family: georgia;">I swear, that is my hair, not her hair!</em><br /><em style="font-family: georgia;"></em><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8870317-524367418071975118?l=baghebahar.blogspot.com'/></div>بهارbahar.mehmani@gmail.com1tag:blogger.com,1999:blog-8870317.post-73137745528426446422009-02-11T09:50:00.007+01:002009-02-11T10:06:52.773+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://tbn1.google.com/images?q=tbn:3KztLfdTsL13bM:http://www.whippedcardgame.com/images/whip_do_those_dishes.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 106px; height: 129px;" src="http://tbn1.google.com/images?q=tbn:3KztLfdTsL13bM:http://www.whippedcardgame.com/images/whip_do_those_dishes.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br />انگار من دو جور تنبلی دارم.<br /><ul><li>از نوع معمول مثل تنبلی در شستن ظرف که باعث شد به صرافت خرید ماشین ظرفشویی بیفتیم.</li></ul><ul><li> نوع غیر معمول که باعث می شه حاضر باشم ظرف کثیف های توی سینک رو با دست بشورم اما ظرف تمیزهای تو ماشین رو جا به جا نکنم!<br /></li></ul><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8870317-7313774552842644642?l=baghebahar.blogspot.com'/></div>بهارbahar.mehmani@gmail.com15tag:blogger.com,1999:blog-8870317.post-18791785325265019842009-02-09T12:22:00.005+01:002009-02-09T16:41:09.805+01:00ایران و غرب<span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">شبکه بی بی سی دو مستندی درباره رابطه ایران و غرب به مناسبت سی اُمین سالگرد انقلاب اسلامی ایران درست کرده است به اسم </span><a href="http://www.bbc.co.uk/iplayer/episode/b00hmrvt/Iran_and_the_West_The_Man_who_Changed_the_World/"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">ایران و غرب</span></a><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"> که اولین قسمت آن شنبه شب پخش شد. </span><div><a href="http://www.imdb.com/name/nm0672919/"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">نرما پرسی</span></a><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"> تهیه کننده این مستند قبلا مستندهای دیگرهم تهیه یا ساخته است. این آخر هفته ما دوتا از آنها را دیدیم و تحت تاثیر قرار گرفتیم. </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">یکی مستند "مرگ یوگوسلاوی" که به بحران فروپاشی یوگسلاوی و جنگ بالکان در بازه زمانی بعد از مرگ تیتو تا سقوط میلوسوویچ می پردازد. در این مجموعه وقایع از زبان سران وقت صربستان، کوزوو، مونته نگرو، بوسنی وهرزه گوین، کروواسی و اسلوونی مرور می شود(</span><a href="http://video.google.com/videoplay?docid=-6980751398015745064"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">+</span></a><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">لینک گوگل ویدیو).<br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">دیگری مستند </span><a href="http://news.bbc.co.uk/2/hi/programmes/elusive_peace/4268184.stm"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">اسراییل و اعراب: صلح گریزپای،</span></a><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"> که یک مجموعه سه ساعته است درباره مذاکرات صلح بین اسراییل و فلسطین با میانجی گری آمریکا دربازه زمانی 1999 تا 2005(</span><a href="http://www.youtube.com/watch?v=Jsl5sQ2NYRA"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">+</span></a><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">لینک یوتیوب). وقایع مربوط به این دوران از زبان یاسر عرفات، ایهود باراک، مادلین آلبرایت، بیل کلینتون، آریل شارون، کالین پاول و سیاست مدران برجسته دیگر مرور می شود.</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:41px;"><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8870317-1879178532526501984?l=baghebahar.blogspot.com'/></div>بهارbahar.mehmani@gmail.com2tag:blogger.com,1999:blog-8870317.post-64213251787975811622009-02-04T13:01:00.005+01:002009-02-04T13:07:26.757+01:00یافا<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://tbn2.google.com/images?q=tbn:xPAqWhPOMAnMbM:http://www.agf.nl/nieuws/2006/16nov/greenleaf-1.gif"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 127px; height: 95px;" src="http://tbn2.google.com/images?q=tbn:xPAqWhPOMAnMbM:http://www.agf.nl/nieuws/2006/16nov/greenleaf-1.gif" alt="" border="0" /></a><br /><br /><div dir="rtl" style="text-align: right;">نارنگی می خوردم و طول راهرو تا کتابخانه را طی می کردم. یکهو چشمم افتاد به یک پوستر تبلیغاتی که رویش نوشته بود:<br /><br /><div style="text-align: center;">با تحریم خوردن نارنگی یافا به حملات اخیر اسراییل به غزه اعتراض کنید.<br /><br /><div style="text-align: right;">همانطور که از پوستر دور می شدم یادم افتاد از صبح سه تا نارنگی خوردم که همه شان هم برچسب یافا داشتند!<br /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8870317-6421325178797581162?l=baghebahar.blogspot.com'/></div>بهارbahar.mehmani@gmail.com5tag:blogger.com,1999:blog-8870317.post-24350444484225486072009-01-30T12:58:00.003+01:002009-01-30T13:12:48.256+01:00کمک برای بازسازی مدارس در غزه<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="https://secure.ga4.org/img/an2/custom_images/savethechildren/protect-donate-header.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 740px; height: 100px;" src="https://secure.ga4.org/img/an2/custom_images/savethechildren/protect-donate-header.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><div dir="rtl" style="text-align: right;"><a href="http://www.savethechildren.org/">Save the Children</a> یک سازمان بین المللی است که به کودکان مصیبت زده اقصی نقاط دنیا کمک می کند. بعد از زلزله بم جزو سازمانهایی بود که در تامین وسایل اولیه برای کودکان از پوشک و لباس گرفته تا لوازم التحریر و چادر برای بازسازی مدارس نقش عمده ای داشت.<br />این سازمان این روزها مشغول <a href="http://www.savethechildren.org/newsroom/2009/gazans-return-school.html">جمع آوری کمک برای بازسازی مدارس غزه</a> است. اگر مایل به همکاری هستید به <a href="https://secure.ga4.org/01/web_e_gaza">اینجا</a> سر بزنید.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8870317-2435044448422548607?l=baghebahar.blogspot.com'/></div>بهارbahar.mehmani@gmail.com2tag:blogger.com,1999:blog-8870317.post-49035038071925522132009-01-29T11:10:00.005+01:002009-01-29T11:37:41.218+01:00همکار حامله<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.cartoonstock.com/newscartoons/cartoonists/rma/lowres/rman2711l.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 331px; height: 400px;" src="http://www.cartoonstock.com/newscartoons/cartoonists/rma/lowres/rman2711l.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><span style="font-size:85%;">کاریکاتور را از<a href="http://www.cartoonstock.com/"> اینجا </a>برداشته ام.</span><br /></div><div dir="rtl" style="text-align: right;"><br />در کل واکنش های همکارانم به حاملگی من دلگرم کننده است. به آنهایی که باهاشان راحت تر بودم گفتم که حامله ام. واکنش رییسم را اصلا تصور نمی کردم. از جا پرید و مرا بوسید و کلی تبریک گفت و خودش پیشنهاد تمدید قراردادم را داد. رییس موسسه مان بی آنکه من درخواستی کرده باشم، کلاس های حل تمرین ترم آینده مرا لغو کرد و آنها را میان باقی بچه ها تقسیم کرد. اولین واکنشش را با بیان این عبارات شروع کرد: «این در تاریخ موسسه ما بی سابقه است! من هیچ تجربه ای در این مورد ندارم و قدری دست پاچه ام.» و پهنای صورتش سرخ شد. منشی هایمان هم با راهنمایی هایشان در باره میزان مرخصی های زایمان و چند و چون آن دلگرمم کردند.<br />هم گروهی هایم گاه و بی گاه به اتاقم سرک می کشند و احوال ما را می پرسند. اما دو سری اقلیت از واکنشهای همکارانم را نمی فهمم.<br />یکی آنهایی که توی راهرو از روبرو می آیند و خیره به شکمم نگاه می کنند بی آنکه مرا دیده باشند و جواب سلامم را بدهند یا دست کم به عنوان دادن جواب سلام به صورتم نگاه کنند؛ دیگر آنهایی که وقتی از کنارشان رد می شوم یا دارم باهاشان حرف می زنم سرشان را می اندازند پایین و زیر چشمی شکمم را وارسی کنند (این ها را باز قدری می فهمم چون مرا یاد بعضی از پسرهای دانشکده زمان لیسانسم می اندازند.)<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8870317-4903503807192552213?l=baghebahar.blogspot.com'/></div>بهارbahar.mehmani@gmail.com7tag:blogger.com,1999:blog-8870317.post-10976285411688912952009-01-26T20:10:00.005+01:002009-01-27T05:33:22.367+01:00عاقبت نرسی (برگرفته از کتاب تاریخ مردم ایران نوشته دکتر زرین کوب)زمانی که نرسی تاجگذاری کرد، روم پادشاهی داشت به اسم دیوکلیسیان (<a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Diocletian">Diocletian</a>).<br />زادگاه دیوکلیسیان شهری است به اسم <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Solin,_Croatia">سولین (سالونائه) در کرواسی امروزی</a>.<br />نرسی که فکر می کرد وظیفه دارد اقتدار زمان پدرش شاپور را دوباره زنده کند، ارمنستان را که از زمان اشکانیان موضوع اختلاف ایران و روم بود بهانه کرد. ماجرا از این قرار بود که یکی از شاهزاده های اشکانی به اسم تیرداد سوم با حمایت روم قسمتی از ارمنستان را گرفته بود و آنجا حکومت می کرد. از زمان اردشیربابکان رسم بر این شده بود که ولیعهد در ارمنستان حکومت کند. در نتیجه حکمرانی تیرداد سوم و گرفتاری روم در حدود مصر و آفریقا بهانه ای شد برای نرسی که به ارمنستان لشکرکشی کند. دیوکلیسیان دامادش گالریوس را برای مقابله با سپاه نرسی به ارمنستان فرستاد. بین این دو سپاه سه نبرد پی در پی درگرفت که در هر سه آنها نرسی جنگ را برد و در نتیجه ارمنستان را از چنگ تیرداد سوم و حامی اصلیش روم درآورد. بعد از این پیروزی، نرسی با همسر و فرزندان و خانواده و تعدادی از سردارانش برای جشن این پیروزی دوباره به ارمنستان برگشتند. غافل از اینکه تیرداد سپاه روم را از این تصمیم باخبر کرده است. نتیجه اینکه نرسی و اهل منزل دم دروازه شهر با گالریوس و سپاهش روبرو شدند و گالریوس خانواده نرسی و سردارانش را به اسارت گرفت اما نرسی توانست از مهلکه بگریزد. بعد از آن نرسی برای بازپس گرفتن خانواده و سرداران از گالریوس تقاضای صلح کرد و در نامه ای که برای او فرستاد نوشت که هر قید و شرطی که رومیها بگذارند قبول می کند. اما فرستاده نرسی نتوانست نظر رومی ها را جلب کند و دیوکلیسیان به تلافی آنچه شاپور با والرین کرده بود، دستور داد نقش برجسته ای شبیه آنچه در ایران از صحنه به خاک افتادن والرین به پای اسب شاپور حک شده بود در شهر زادگاهش که همان سولین باشد بنا کنند.<br />بالاخره روم تقاضای صلح ایران را پذیرفت اما با قید چند شرط که از جمله این شروط<br />خراجگذاری ایران به روم ، به رسمیت شمردن حاکمیت روم بر ارمنستان و گرجستان و گسترش مرز ایران و روم تا حاشیه رود دجله بود.<br />نرسی که چاره ای جز پذیرش این قرارداد نداشت مدتی بعد از این واقعه به دلیل احساس خفت و بیچارگی از سلطنت کناره گرفت و تاج شاهی را به پسرش هرمز سپرد.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8870317-1097628541168891295?l=baghebahar.blogspot.com'/></div>بهارbahar.mehmani@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-8870317.post-44905788923550212182009-01-25T15:35:00.005+01:002009-01-25T17:14:20.106+01:00نرسی و کرتیر (برگرفته از کتاب تاریخ مردم ایران نوشته دکتر زرین کوب)<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photography.si.edu/upload/Images/md_1224_Image_A0640.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 297px;" src="http://photography.si.edu/upload/Images/md_1224_Image_A0640.jpg" border="0" alt="" /></a><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">نیم تنه نرسی که بربالای برج مکعب شکلی قرار داشته است در پایکولی، عکس را از </span><a href="http://images.google.nl/imgres?imgurl=http://photography.si.edu/upload/Images/md_1224_Image_A0640.jpg&amp;imgrefurl=http://photography.si.edu/SearchImage.aspx%3FID_St%3D44%26id%3D1224&amp;usg=__kFCl0GMYQY0-tJvkVGmZ90FH2No=&amp;h=297&amp;w=400&amp;sz=118&amp;hl=en&amp;start=15&amp;sig2=qh3QQGLps_oKOr51WKClbQ&amp;tbnid=3Dosp9qu-W3SXM:&amp;tbnh=92&amp;tbnw=124&amp;ei=znd8SY3IAuGBtgfP87GnDg&amp;prev=/images%3Fq%3Dpaikuli%26hl%3Den%26rlz%3D1C1GGLS_nlNL298NL304%26sa%3DX"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">اینجا</span></a><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"> برداشته ام.</span></div><br /><a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DB%8C%D8%B1_%D8%A8%D8%A7%D8%A8%DA%A9%D8%A7%D9%86">اردشیر</a>در سن پیری سلطنت را به پسرش <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B4%D8%A7%D9%BE%D9%88%D8%B1_%DB%8C%DA%A9%D9%85">شاپور</a> که در جنگ های پدرش پیروزیهایی کسب کرده بود می سپارد و خود از سلطنت کناره می گیرد. شاپور در ادامه راه پدر، با رومیان وارد جنگ می شود و بخش هایی از بین النهرین را که از اواخر زمان اشکانیان به دست رومیان افتاده بود از آنها پس می گیرد. در جنگ با والریان که تصویر پیروزیش در نقش رستم نقش بسته است، والریان را به همراه تعدادی از سران رومی به اسرات به ایران می آورد. این اسرا همان هایی هستند که در ساختن سد آبی جره روی رودخانه زرد در رامهرمز و پل بند دزفول نقش داشته اند.<div> در یکی از همین جنگها <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C">مانی</a> برای اشاعه دین خود در میان رومیان و آشنایی با حکمت غربی از شاپور می خواهد او را همراه سپاهیانش ببرد. جالب است که<a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%81%D9%84%D9%88%D8%B7%DB%8C%D9%86"> فلوطین</a> فیلسوف نوافلاطونی هم دقیقا به همین دلیل از گردیانوس همتای شاپور می خواهد تا او را نیز با خود به میدان جنگ ببرد و به این ترتیب این دو با هم در میدان جنگ آشنا می شوند. <div>به نظر می رسد شاپور به اصل تسامح پایبند بوده و دست مانی را برای اشاعه دینش آزاد گذاشته بود. کَرتیر موبد قدرت طلب ساسانی که عاقبت باعث مرگ مانی شد، در زمان شاپور نقشی درحد یک زندانبان داشته و از چندان ارج و مرتبه ای در دربار شاپور برخوردار نبوده است. </div><div>شاپور هم مانند پدر قبل از مرگش یکی از پسران خود به نام هرمزد اردشیر را به عنوان پادشاه انتخاب می کند. گویا این انتخاب هم بر اساس میزان شجاعتی که هرمزد در جنگها از خود نشان داده است صورت می گیرد وگرنه هرمزد برادران بزرگتر از خود هم داشته است. سلطنت هرمزد به دلیل نقص جسمانیش- یک دست نداشته- و سلطنت طلبی برادر بزرگترش بهرام زیاد دوام نمی آورد.</div><div>با روی کار آمدن بهرام اول کرتیر بیش از گذشته قدرت می گیرد. چرا که بهرام اول چندان دریایت و کفایتی از خود نشان نداده، بیشتر امور را به کرتیر قدرت طلب واگذار می کند. کشتن مانی به جرم کفر هم در همین زمان و با اعمال نفوذ کرتیر اتفاق می افتد.</div><div>یادم هست پنج سال پیش برنامه نمایش اسلایدی بود در خانه هنرمندان. ارائه کننده که الان اسمش را به یاد نمی آورم از بیشتر نقش برجسته های ایران عکاسی کرده بود و در آن برنامه درباره تاریخچه هریک از آنها صحبت می کرد. او بود که مرا با نقش کرتیر در سلطنت بهرام اول و دوم آشنا کرد. از میان اسلایدهای او از کرتیر آنچه خوب در ذهنم نقش بسته، تصویر قیچی روی کلاه کرتیر است که در نقش برجسته های نقش رستم و فیروزآباد به خوبی هویداست.</div><div>به هرحال، بعد از بهرام اول پسرش بهرام دوم به تخت سلطنت تکیه می دهد و بیش از گذشته کرتیر را ارج می نهد. به قول زرین کوب شاید یکی از دلایل این امر کمکی باشد که کرتیر در دفع ادعای سلطنت طلبی نَرسی-پسر شاپور که در آن زمان پادشاه ارمنستان بود- به او می کند. بهرام دوم به او عنوان مرشد روحانی می دهد و دست او را در مداخله در امر سلطنت و ایجاد یک حکومت مذهبی باز می گذارد. تا آنجا که کرتیر برای خود کتیبه ای در کعبه زرتشت در کنار کتیبه های پادشاهان هخامنشی و اردشیر و شاپور نقش می زند.</div><div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://anobanini.ir/pic/travel/fars/marvdasht/naghshe-rostam/b/DSC00446.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 297px;" src="http://anobanini.ir/pic/travel/fars/marvdasht/naghshe-rostam/b/DSC00446.jpg" border="0" alt="" /></a><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">تاج گذاری نرسی در نقش رستم، عکس را از <a href="http://www.anobanini.ir/travel/fa/fars/1385/10/post_16.php">اینجا</a> برداشته ام.</span><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">خفقان مذهبی شدید زمان بهرام دوم به نرسی امکان جلب نظر اقوام مختلف را می دهد به گونه ای که یکی دو سال بعد از مرگ بهرام دوم دوباره با ادعای سلطنت از ارمنستان به تیسفون پایتخت ساسانیان لشکر می کشد و سلطنت را از دست بهرام سوم پسر بهرام دوم می گیرد و دست کرتیر و مدافعان او را از حکومت کوتاه می کند.<br /></span></div></span></div></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">دراین لشکرکشی، سرکردگان اقوام مختلف در محلی به نام </span><a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Paikuli_inscription"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">پایکولی </span></a><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">در شمال قصر شیرین که اکنون در سلیمانیه عراق است به پیشواز نرسی می روند و نرسی بعد از تاجگذاری کتیبه ای در این محل نقش می زند.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div>لینک های مرتبط:</div><div><a href="http://radiozamaaneh.com/rohani/2008/07/post_239.html">پایکولی؛ برج ساسانی در کردستان عراق</a></div><div><a href="http://adamdariush.blogfa.com/8509.aspx">کتیبه های نرسی، کتیبه پایکولی</a></div><div><br /></div><div><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8870317-4490578892355021218?l=baghebahar.blogspot.com'/></div>بهارbahar.mehmani@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-8870317.post-25675147740501623592009-01-23T14:41:00.006+01:002009-01-23T15:02:11.225+01:00مرگ با خوشه انگور می آید به دهان<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.nat.vu.nl/en/sec/theo/enrico.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 92px; height: 123px;" src="http://www.nat.vu.nl/en/sec/theo/enrico.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><div dir="rtl" style="text-align: right;">رفته بودم برای خودم چایی درست کنم. یادم افتاد صبح چیزی برای پرینت فرستاده بودم. فکر کردم تا آب جوش بیاید بروم پای پرینتر. توی راهرو من به سمت پرینتر می رفتم و رییس گروهمان به سمت من می آمد. دم در اتاق پرینت به هم رسیدیم. بهم گفت:<br />می دونستی یکی از دانشجوهای <a href="http://www.nat.vu.nl/%7Efcm/">فرد مکینتاش</a> مرده؟ جنازه شو توی خونه ش پیدا کردن. به علت خفگی از گاز منواکسید کربن مرده.<br />دلم هری ریخت پایین. دانشجوهای این بابا را از سر مدرسه های جورواجور می شناختم. به خصوص یکیشان که پسرایتالیایی خوش سر و زبانی بود به اسم انریکوکه توی <a href="http://www1.phys.uu.nl/drstp/Postgr.courses/aiocurs.html">این مدرسه ها</a> بیشتر باهم دوست شده بودیم. دفعه آخر کیک خوشمزه ای پخته بود و با خودش آورده بود. این اواخر با پول مرخصی های نرفته ش یک دوچرخه تاشو خریده بود برای خودش.<br />رییس در جواب من که با ترس پرسیده بودم کی بوده؟ گفت: انریکو.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8870317-2567514774050162359?l=baghebahar.blogspot.com'/></div>بهارbahar.mehmani@gmail.com3tag:blogger.com,1999:blog-8870317.post-46981414936852456202009-01-20T22:19:00.004+01:002009-01-20T22:43:41.649+01:00کلاژی از هزاران عکسشبکه خبری سی ان ان مشغول کلاژ هزاران هزار عکسی است که مردم از لحظه سوگند خوردن باراک اوبا گرفته اند. ایده زیبایی است که لحظه لحظه با دریافت عکس ها غنی تر هم می شود.<br />سی ان ان برای اینکار از نرم افزار فوتو سینت استفاده می کند. با کمک این نرم افزار می توان یک تصویر سه بعدی از مجموعه عکس های دو بعدی ایجاد کرد.<br />برای دیدن کلاژ لحظه ادای سوگند کافی است به این آدرس بروید:<br />cnn.com/themoment<br />نرم افزار سیلورلایت را همانجا می توانید دریافت کنید و از عمق میدان و قدرت تفکیک عکس لذت وافر ببرید.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8870317-4698141493685245620?l=baghebahar.blogspot.com'/></div>بهارbahar.mehmani@gmail.com2tag:blogger.com,1999:blog-8870317.post-33316981128040750292009-01-18T21:30:00.006+01:002009-01-19T11:04:46.872+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fb/Bas_relief_nagsh-e-rostam_couronnement.jpg/300px-Bas_relief_nagsh-e-rostam_couronnement.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 225px;" src="http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fb/Bas_relief_nagsh-e-rostam_couronnement.jpg/300px-Bas_relief_nagsh-e-rostam_couronnement.jpg" alt="" border="0" /></a>در این نقش برجسته که در نقش رستم است، اردشیربابکان بنیانگذار سلسله ساسانی، سوار بر اسب از اهورامزدا که او نیز بر اسب سوار است حلقه ای را که نشان پادشاهی است دریافت می کند. سر اردوان آخرین پادشاه اشکانی زیر پای اسب اردشیر است. سراهریمن هم زیر پای اسب اهورامزدا افتاده است. این نقش برجسته به سلطنت رسیدن اردشیر را هدیه ای الهی از سوی اهورامزدا تلقی می کند. چنانکه پیروزی او بر اردوان را به مثابه پیروزی اهورامزدا بر اهریمن قلمداد می کند.( عکس را از <a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%86%D9%82%D8%B4_%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D9%85">ویکی پدیا </a>برداشته ام. <a href="http://i25.tinypic.com/2q9f0ux.jpg">عکس بزرگتر با جزئیات دقیق تر</a> از وبسایت <a href="http://manshoorkorosh.blogfa.com/cat-4.aspx">زرتشت و ایران باستان</a>)<br /><br /><br />بازهم قسمتی از کتاب تاریخ مردم ایران دکتر زرین کوب را می خواهم اینجا بنویسم. با خودم فکر می کنم ایکاش آن بارهایی که آثار باستانی ایران را چه در مناطق مختلف و چه در موزه ها می دیدم، این کتاب را خوانده بودم. دوست دارم بخش هایی از کتاب را اینجا بنویسم. مثل یادداشت کردن همه چیزهای مهمی که می خواهم یادم نرود و دم دستم باشد.<br />رسیده ام به انتهای دوران اشکانیان و داستان اردشیربابکان (ارتخشیر پاپکان).<br />دولت اشکانی یک دولت ملوک الطوایفی بود. چندین خاندان بزرگ مجلسی را به نام مجلس بزرگان تشکیل می دادند و پادشاه جدید را معرفی می کردند. شاید این روش در اوایل دوران اشکانی روش کارآمدی بود اما به تدریج با قدرتمند شدن دولت و بالطبع این چند خاندان، همچنین با درگیر شدن مکرر ایران و روم، بین اعضای مجلس بزرگان تفرقه افتاد. آخرین پادشاه سلسله اشکانی نه یک نفر که دو نفربودند: اردوان و برادرش ولاش که هر دو داعیه سلطنت داشتند و هریک را بخشی از مجلس بزرگان حمایت می کرد. این دو برادر سالیان سال سر سطلنت باهم جنگیدند. می شود تصور کرد در چنین وضعیت بل بشویی حکومت های محلی چه طور مشغول ترک تازی بوده اند. اردشیر پسر بابک پسر ساسان هم از جمله حکامی بود که از آب گل آلود ماهی گرفت و داعیه سلطنت داشت. خانواده پدری اردشیر همگی کاهن معبد آناهیتا در استخر بودند. زرین کوب معتقد است شاید همین پیشینه مذهبی اردشیر و درسی که از فروپاشی قدرت ملوک الطوایفی گرفت، او را به فکر ایجاد یک حکومت مرکزی مذهبی انداخت. تا پیش از دوره ساسانیان تسامح مذهبی بخشی از روش اداره سلسله های قبلی (هخامنشیان، سلوکیان و اشکانیان) محسوب می شد.<br />باری، اردوان بعد از چندین سال جنگ و جدل با برادر، او را از سر راهش برمی دارد و قوایش را صرف سرکوب کردن اردشیر که ولایات اصفهان و کرمان را هم تحت سلطه خویش درآورده بود، می کند. او حداقل سه بار به سپاه اردشیر حمله می کند و هر بار هم شکست می خورد. دست آخر اردشیر به او پیشنهاد جنگ تن به تن می دهد که پذیرفته می شود. این جنگ در حوالی گلپایگان صورت می گیرد. در این جنگ اردشیر سر اردوان را می برد و در میدان جنگ زیر پای اسبش لگدمال می کند (اینکه واقعا این کار را با سر اردوان می کند، از نظر زرین کوب با توجه به منابع تاریخی محل شک است).<br />بعد هم با کشتن پسر اردوان، تنی چند از سران مجلس بزرگان و سایر مخالفان راهش را برای سلطنت هموار می کند و بعدها خود را پادشاه ایران می خواند.<br />کتیبه ها و نقش برجسته های نقش رستم، نقش رجب و فیروزآباد حاکی از آنند که او به سلطنت رسیدنش را موهبتی اهورایی می داند. به اعتقاد زرین کوب فره ایزدی از این دوران به بعد باب می شود.<br /><br />پیوند مرتبط:<br /><a href="http://www.manshoorkorosh.blogfa.com/post-24.aspx">توصیف نقش برجسته تاجگذاری اردشیربابکان در نقش رجب</a><br /><a href="http://www.manshoorkorosh.blogfa.com/post-43.aspx">عکسهایی از شهرگور (فیروزآباد) و نقش برجسته به قدرت رسیدن اردشیر</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8870317-3331698112804075029?l=baghebahar.blogspot.com'/></div>بهارbahar.mehmani@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-8870317.post-68870030006684688662009-01-13T06:41:00.003+01:002009-01-13T07:10:55.397+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.globalsecurity.org/military/systems/munitions/images/wp-HD-SN-99-02118.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 637px; height: 480px;" src="http://www.globalsecurity.org/military/systems/munitions/images/wp-HD-SN-99-02118.jpg" border="0" alt="" /></a><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> تصویری از مواد منفجره حاوی فسفر سفید</span></div><div><br />یک- دیده بان حقوق بشر اعلام کرد: اسراییل از فسفر سفید در حملاتش به غزه استفاده می کند و این کار غیر قانونی است (<a href="http://www.hrw.org/en/news/2009/01/10/israel-stop-unlawful-use-white-phosphorus-gaza-0">لینک خبر</a>). این سازمان روز دهم ژانویه با اعلام این خبر از اسراییل خواست استفاده از سلاح های حاوی فسفر سفید در مناطق پرجمعیتی چون غزه را متوقف کند. فسفر سفید یک ماده آتش زاست و استفاده از آن در مناطق پرجمعیت برخلاف قوانین جنگ است.<div>آمریکا هم پنج سال پیش در حملاتش به عراق از فسفر سفید استفاده کرده بود (<a href="http://news.bbc.co.uk/2/hi/middle_east/4441902.stm">لینک خبر</a>).</div><div><br /><div>دو- ایران اعلام کرد از مسافران امارات انگشت نگاری و تفتیش بدنی به عمل خواهد آمد (<a href="http://www.asriran.com/fa/pages/?cid=61774">لینک خبر</a>).</div><div>  نمی دانم اماراتی ها اطلاعات مربوط به انگشت نگاری مسافران ایرانی را جایی ثبت می کنند یا نه. امیدوارم وزارت مربوطه ایرانی اطلاعات مربوطه را جایی هم ثبت کنند و فقط محض تلافی دست به اینکار نزده باشند.</div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8870317-6887003000668468866?l=baghebahar.blogspot.com'/></div>بهارbahar.mehmani@gmail.com4tag:blogger.com,1999:blog-8870317.post-82522662821180007442009-01-06T15:34:00.000+01:002009-01-06T15:34:00.489+01:00ختنه<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://tbn2.google.com/images?q=tbn:hxamgihrtP-8AM:http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/No-FGM.svg/605px-No-FGM.svg.png"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 135px; height: 134px;" src="http://tbn2.google.com/images?q=tbn:hxamgihrtP-8AM:http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/94/No-FGM.svg/605px-No-FGM.svg.png" alt="" border="0" /></a><br /><div><a href="http://www.zamaaneh.com/jiar/2009/01/post_57.html">گزارش رادیو ژیار(بخش کردی رادیو زمانه) درباره ختنه دختران </a> مرا به این فکر انداخت که چرا آدم باید ختنه پسران را خوب و ختنه دختران را بد بداند؟ چرا ختنه پسران هزار و یک فایده دارد ولی ختنه دختران هزار و یک ایراد؟ چرا یکی عملی مفید و دیگر عملی وحشیانه تلقی می شود؟</div>فرق بین نگرش درباره<a href="http://www.google.nl/search?rlz=1C1CHMB_nlNL297NL308&amp;sourceid=chrome&amp;ie=UTF-8&amp;q=%D8%AE%D8%AA%D9%86%D9%87+%D8%AF%D8%AE%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86"> ختنه دختران</a> و <a href="http://www.google.nl/search?um=1&amp;hl=en&amp;rlz=1C1CHMB_nlNL297NL308&amp;q=%D8%AE%D8%AA%D9%86%D9%87%20%D9%BE%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D9%86&amp;ie=UTF-8&amp;sa=N&amp;tab=iw">ختنه پسران</a> در وب به روایت گوگل.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8870317-8252266282118000744?l=baghebahar.blogspot.com'/></div>بهارbahar.mehmani@gmail.com13tag:blogger.com,1999:blog-8870317.post-49214038456159893902009-01-05T13:45:00.002+01:002009-01-05T17:44:24.995+01:00النظافة من الایمان<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_tPKYjkzZJC0/SVjG4Iec_JI/AAAAAAAAAio/D2obF8jATks/s1600-h/P1030258.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 393px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_tPKYjkzZJC0/SVjG4Iec_JI/AAAAAAAAAio/D2obF8jATks/s400/P1030258.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5285192830369463442" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8870317-4921403845615989390?l=baghebahar.blogspot.com'/></div>بهارbahar.mehmani@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-8870317.post-91174280828227003452009-01-04T10:28:00.006+01:002009-01-04T13:03:13.472+01:00غزه: درست و غلط<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://media.economist.com/images/20090103/0109LD1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 224px;" src="http://media.economist.com/images/20090103/0109LD1.jpg" alt="" border="0" /></a><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:x-small;">عکس از مقاله</span></div><div style="text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:17;"><br /></span></div><span style="font-size:100%;">توضیح: این متن ترجمه آزادی است از مقاله ای با عنوان: </span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;">Gaza: the rights and wrongs</span></div><div><span style="font-size:100%;">که در شماره این هفته اکونومیست (سی دسامبر دوهزار و هشت) در بخش رهبران به چاپ رسیده و تا این لحظه دویست و پنجاه وسه نظر گرفته است.</span></div><div><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;font-size:100%;" >اگرچه اسراییل در این جنگ تحریک شد ولی </span><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;font-size:100%;" >درست مشابه حمله به لبنان در سال دوهزار و شش </span><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;font-size:100%;" >با دشواری در پایان دادن به آن و قضاوت درباره آن روبرو خواهد شد.<br /></span></div><div><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div><span style="font-size:100%;">ابعاد وحشیگری های یورش به غزه شوکه کننده بود. دیدن تصاویر رنج و عذاب مردم در تلویزیون دل هر بیننده ای را به درد می آورد. اما متوسل شدن اسراییل به حمله نظامی برای پایان دادن به حملات موشکی حماس،</span><span class="Apple-style-span" style="font-size:100%;"> هرچند تاسف برانگیز، قابل پیش بینی بود.</span><span class="Apple-style-span" style="font-size:100%;"> دیگ این جنگ مدتها بود که به جوش آمده بود.</span></div><div><span style="font-size:100%;">از وقتی که اسراییل سه سال پیش سربازان و شهروندانش را از نوار غزه خارج کرد، گروه های فلسطینی هزاران موشک بدوی و خمپاره به آن سوی مرز شلیک کرده اند. این حملات اگرچه تلفات بسیار اندکی از خود به جای گذاشته اما باعث مختل شدن زندگی روزمره در نوار جنوبی اسراییل شده است. در فاصله نوزده تا بیست و هفت دسامبر-که روز شروع حمله اسراییل محسوب می شود- حماس که درخواست های مصر برای تمدید آتش بس را نادیده گرفته بود حدود سیصد موشک و خمپاره به جنوب اسراییل پرتاب کرد. به این معنی، اسراییل حق دارد ادعا کند که تحریک شده بود.</span></div><div><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;font-size:100%;" ><span class="Apple-style-span">تحریک و تناسب</span></span><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;font-size:100%;" ><br /></span></div><div><span style="font-size:100%;">یک نگاه به آمار نشان می دهد که میزان تلفات ناشی از حملات حماس به جنوب اسراییل پس از عقب نشینی اسراییل از غزه، به زحمت به تعداد انگشتان دست می رسد. اما برخی دولتمردان اسراییل که در آستانه انتخابات قرار گرفته اند ترجیح می دهند فقط تعداد موشک ها را مستقل از ناکارآمد بودنشان بشمارند. باراک اوباما در ماه جولای ضمن بازدید از شهری در اسراییل گفته بود: "اگر کسی شبانه خانه مرا که دو دخترم در آن خوابیده اند هدف موشک قرار دهد؛ </span><span class="Apple-style-span" style="font-size:100%;"> برای متوقف کردنش از هرکاری که از دستم بربیاید، کوتاهی نخواهم کرد و تصور می کنم اسراییل هم همینطور باشد." با وجود محاصره غزه، حماس در ماه های اخیر دست به قاچاق موشک های خطرناک تر زده است. برخی از این موشک ها برد بیشتری به نسبت موشک های قبلی دارند و به شهرهایی اصابت می کنند که در گذشته در برد حملات حماس قرار نداشتند. اسراییل هم چنان در مرز لبنان از سوی گروه رادیکال غیر دولتی حزب الله که توپخانه شان را ایران با موشک و سایر اسلحه تامین می کند، تهدید می شود و عدم تمایلش برای به وجود آمدن مشکل مشابهی در غزه قابل درک است.</span></div><div><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div><span style="font-size:100%;">به هرحال اسراییل نباید از به راه افتادن سیل خشمی که درهمه جهان ایجاد کرده جاخورده باشد. دلیل بروز این انزجار این نیست که مردم به ندرت طرف اِف شانزده ها را می گیرند. به طور کلی یک جنگ باید از سه مرحله عبور کند تا قابل درک باشد. </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:100%;"> اول، </span><span style="font-size:100%;">کشور مربوطه باید تمام قوای غیر نظامی خود برای دفع حملات دشمن استفاده کرده باشد. </span><span class="Apple-style-span" style="font-size:100%;">دوم، حمله باید متناسب با هدف باشد. <span class="Apple-style-span">سوم، حمله باید بر مبنای احتمال قابل قبولی برای دستیابی به هدف صورت بگیرد. <span class="Apple-style-span">پای ادعای اسراییل در هر سه این مراحل می لنگد.</span></span></span></div><div><span style="font-size:100%;">درست است که اسراییل حملات موشکی غزه را متحمل شده اما می توانست از راههای دیگر جلوی آن را بگیرد. ادعای اسراییل برای سرکوب کردن حملات مرزی همه ماجرا نیست. اسراییل در حالی حماس را با محاصره اقتصادی غزه تحت فشار قرار داده بود که به پیشرفت اقتصادی کرانه باختری که توسط گروه سکولار فتح گردانده می شود، کمک می کرد. حتی حالا که غزه در آتش بس موقت به سر می برد، اسراییل مانع ورود گروه های کمک بشردوستانه به منطقه می شود. بنابراین اگرچه اسراییل تحریک شده بود، حماس هم می تواند ادعا کند تحریک شده بود. شاید اگر اسراییل محاصره اقتصادی را پایان داده بود، حماس قرار آتش بس را تمدید می کرد. در واقع در یکی از بیانیه های حماس آمده است که حملات موشکی خود را از سر می گیرد تا اسراییل را مجبور به آتش بس و گشودن محاصره اقتصادی کند.</span></div><div><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div><span style="font-size:100%;">درباره تناسب باید گفت که اعداد خود به اندازه کافی گویا هستند. در پایان سه روز اول حدود سیصد و پنجاه فلسطینی و چهار اسراییلی کشته شدند. هم افکار عمومی وهم قوانین جنگ حکم می کند اسراییل از قانون کلی که می گوید، هر چقدر که می توانی دشمن بکش و مانع از بروز تلفات در جبهه خود باش، پیروی کند. حماس حماقت به خرج داد که در این جنگ نابرابر شرکت کرد. از جانب فلسطینیان بخش عمده ای از این تلفات مردم عادی بودند و بسیاری دیگر پلیس بودند نه جنگ طلب. اگرچه شمار مردم عادی که در افغانستان و عراق به دست ارتش غرب و نیروهای مقابل آن کشته شده اند به مراتب بیش از اینهاست، اما اسراییل باید تمام توجه خود را معطوف کمینه کردن شمار این تلفات کند. فلسطینی هایی که اسراییل امروز بر سر آنها بمب می ریزد، تا ابد همسایه او خواهند بود.</span></div><div><span style="font-size:100%;">در ابتدا ادعای اسراییل سرنگونی دولت حماس بود حال آنکه عملیات اخیرش کمترین تاثیر را بر متوقف کردن حملات موشکی حماس خواهد داشت. همانطور که از جنگ لبنان در سال دوهزار شش درس گرفت، رسیدن به هدف مطلقا ساده نیست. حماس هم مانند حزب الله با مقاومت دربرابر اسراییل از جایگاه والایی در میان مردم برخوردار است و بسیار نامحتمل است که سر دربرابر اسراییل خم کند. احتمالا حماس هم مانند مانند همتای لبنانی خود ترجیح می دهد به حملات خود، هرچند کم اثر، ادامه دهد. هرچند این عمل منجر به حمله زمینی اسراییل به شهرها و اردوگاه های پناهندگان شود.</span></div><div><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;font-size:100%;" >حالا آتش بس</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-weight: bold;font-size:100%;" ><br /></span></div><div><span style="font-size:100%;">غیر محتمل است که اسراییل درسهایی را که از لبنان گرفته بود به این زودی فراموش کرده باشد. اما حملات اخیر اسراییل به حماس بسیار شبیه حملاتش به حزب الله هستند. با در نظر گرفتن خطر تجهیزات هسته ای ایران و افزایش محبوبیت این کشور در لبنان و غزه، اسراییل در نظر دارد یک بار دیگر نشان دهد که می تواند بجنگد و پیروز شود. دقیقا به همین دلیل، برخلاف ادعای اسراییل مبنی بر طولانی بودن این حملات، پایان دادن به این قضیه به جای یک آتش بس موقت بسیار قابل قبول تر است. هواپیماهای غزه تا به حال همه اهداف غزه را مورد اصابت قرار داده اند و دست آورد نظامی بیشتر قاعدتا سخت تر خواهد بود. اگر حماس تا به حال به حملات موشکی خود پایان داده باشد، آتش بس فعلی می تواند به معنی به نمایش گذاشتن توان نظامی اسراییل به رای دهندگان انتخابات آتی باشد.</span></div><div><span style="font-size:100%;">اما آتش بس نیاز به میانجی دارد. آقای اوباما رسما رییس جمهور آمریکا نیست و جورج بوش هم که مانند جنگ لبنان خاموشی پیشه کرده است.</span></div><div><span style="font-size:100%;">این بار او یا هر صاحب نفوذ دیگری باید پافشاری کند. اسراییل باید دست از محاصره اقتصادی غزه بردارد. به این ترتیب مردم غزه کمتر رنج خواهند کشید و حماس دلیلی برای حملات موشکی خود نخواهد داشت.</span></div><div><span style="font-size:100%;">پس از آن اوباما باید سر و سامانی به اوضاع سیاسی خاورمیانه بدهد. تا قبل از این حملات محمود عباس با اسراییل وارد مذاکره درباره ایالات فلسطینی کرانه باختری و غزه شده بود. اما محمود عباس بیشتر سخنگوی کرانه باختری است. نوارغزه به دست گروهی</span><span style="font-size:100%;"> </span><span class="Apple-style-span" style="font-size:100%;"><span class="Apple-style-span">منکر اسراییل می گردد</span><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span"> که حمایت نیمی از فلسطینیان را در بر دارد. از آنجایی که قرار نیست حماس نابود شود، باید راهی برای تغییر عقیده این گروه پیدا کرد. بمب ها به تنهایی هرگز این کار را نخواهند کرد.</span></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8870317-9117428082822700345?l=baghebahar.blogspot.com'/></div>بهارbahar.mehmani@gmail.com3tag:blogger.com,1999:blog-8870317.post-47407489979908253952009-01-02T22:04:00.004+01:002009-01-02T22:26:56.400+01:00همسایه<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.smileyme.com/plaques_wall_deco_home_decorating_pictures/plaque_love_thy_neighbor.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 400px;" src="http://www.smileyme.com/plaques_wall_deco_home_decorating_pictures/plaque_love_thy_neighbor.gif" alt="" border="0" /></a><br /><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">به تلی به خاطر <span class="Apple-style-span" style="font-size:100%;">همسایه مهربانش <span class="Apple-style-span">خاطره، حسودی کردم.</span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;">تا سانلی اینها بار توی ماشین را خالی کنند، ایستادم کنار دیوار تا قدری ورزش کنم بلکه کمر دردم کمتر شود. مدتی نگذشته بود که خانمی کالسکه به دست به همراه دخترش از آن سوی خیابان به طرفم آمدند. مراقب بودم چشم در چشمشان نشوم. دیدم که دارد مرا نگاه می کند و حدس زدم شاید از وضعیتم تعجب کرده است و برای همین به من نگاه می کند. نگاهم را برگرداندم. اما می توانستم حس کنم که به سمت من می آیند. خودم را مشغول ورزشم کردم. صدای زن را شنیدم که می پرسید: همه چی مرتب است؟ نگاهم را به سویش برگرداندم. زن سبزه زیبایی بود. شاید هم سن و سال من. جواب دادم خوب است. با دخترش ایستاد رو به رویم و پرسید حالتان خوب است؟ جواب دادم ممنون خوبم. دارم قدری ورزش می کنم. گفت حامله ای؟ گفتم بله. کنار ماشین ایستاده بودم، گفتم تا وسایل خواهرشوهرم را خالی می کنند، قدری ورزش کنم. پرسید ماه چندمی؟ کی قرار است به دنیا بیاید؟ جوابش را دادم و ازش به خاطر احوال پرسیش تشکر کردم. گفت پس به زودی همسایه می شویم و با دست خانه اش را که سه پلاک آن طرف تر بود نشان داد و اضافه کرد تا آنها وسایل را خالی می کنند می توانی بیایی خانه ما چایی بخوری. تشکر کردم و گفتم ترجیح می دهم همینجا بمانم. اشاره ای کردم به کالسکه و پرسیدم چند وقتش است؟ گفت چهار هفته و توضیح داد که بچه را برده بود برای معاینه. بعد پرسید اهل کجایی؟ در جواب من که همین سوال را ازش پرسیدم به فارسی گفت افغان است. گپی زدیم درباره اینکه زایمانش چطور بوده و این محل را چطور ارزیابی می کند و جای مغازه ها کجاست و....<br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size:medium;"><br /></span></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8870317-4740748997990825395?l=baghebahar.blogspot.com'/></div>بهارbahar.mehmani@gmail.com3tag:blogger.com,1999:blog-8870317.post-73404759740273409332008-12-31T13:40:00.000+01:002008-12-31T13:40:00.557+01:00بذار بخوابیم<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_tPKYjkzZJC0/SVjFeEhLq3I/AAAAAAAAAig/uTdhEb0J4Mo/s1600-h/P1030272.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_tPKYjkzZJC0/SVjFeEhLq3I/AAAAAAAAAig/uTdhEb0J4Mo/s400/P1030272.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5285191283118943090" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8870317-7340475974027340933?l=baghebahar.blogspot.com'/></div>بهارbahar.mehmani@gmail.com1tag:blogger.com,1999:blog-8870317.post-67709936115274803462008-12-30T13:39:00.001+01:002008-12-30T13:39:00.260+01:00گینس و مورفی و حبه و من<div><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_tPKYjkzZJC0/SVjFOQdTMOI/AAAAAAAAAiY/HhP5oNinTiU/s1600-h/P1030239.JPG">هفته نوزدهم<br /><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_tPKYjkzZJC0/SVjFOQdTMOI/AAAAAAAAAiY/HhP5oNinTiU/s400/P1030239.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5285191011445977314" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8870317-6770993611527480346?l=baghebahar.blogspot.com'/></div>بهارbahar.mehmani@gmail.com8tag:blogger.com,1999:blog-8870317.post-40353052496430458122008-12-28T21:03:00.006+01:002008-12-29T09:18:12.375+01:00کفش های میرزا نوروز<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://sanlifaez.com/baghnama/old/74.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 480px; height: 640px;" src="http://sanlifaez.com/baghnama/old/74.JPG" border="0" alt="" /></a>این کفش ها را پاییز چهار سال پیش با مامانم خریدم.  در این چهارسال زیاد پوشیدمشان اما برخلاف بسیاری از کفش هایی که تا به حال داشته ام، نگفته اند "آخ سرم". نه پاشنه شان ساب رفته، نه رویه شان چروک خرده یا خراش برداشته، هیچ هیچ. این کفش ها هم جزو معدود وسایلی بودند که با ما به اینجا آمدند.<div>چند روز پیش داشتیم کمد کفش هایمان را مرتب می کردیم و من کفش هایی را که خراب شده بودند یا مدت مدیدی بود نمی پوشیدمشان جمع کرده بودم توی یک کیسه که رد کنیم برود. از آنجایی که از قیافه این کفش هایم حوصله م سر رفته بود، آنها را هم توی کیسه کفش های رد کردنی گذاشته بودم. سابقه دمدمی مزاجی طولانیی پیش سانلی دارم. برای همین سانلی قبل از جمع کردن کیسه خواست نگاهی به محتویاتش بیاندازد. باز کردن کیسه همان و با دیدن این کفش ها زبان به اعتراض گشودن همان. پرسید: اینها چرا؟ اینها که نو و سالم اند؟ من که هیچ بهانه ای جز از سر شکم سیری نداشتم، با عجله جواب دادم: اینها بندهایشان باز می شود!!!</div><div><br /></div><div>پی نوشت: این عکس را روز خرید کفش ها در راه برگشت به خانه گرفته بودم.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8870317-4035305249643045812?l=baghebahar.blogspot.com'/></div>بهارbahar.mehmani@gmail.com1tag:blogger.com,1999:blog-8870317.post-23758016743964750102008-12-23T11:14:00.005+01:002008-12-23T11:27:55.243+01:00رای گیری<div dir="rtl" style="text-align: right;">با خودم فکر کرده بودم یواش یواش برای عکس هایی که توی<a href="http://baghnama.blogspot.com"> باغ نما</a> می گذارم از بینندگان رای جمع کنم و بر اساس نظرشان کیفیت کارم را بهتر کنم. قبول که جایی مثل فلیکر دقیقا برای این کار طراحی شده اما<a href="http://flickr.com/photos/13944494@N00/page3/"> فلیکر</a> در ایران فیلتر است. بعلاوه من دوست دارم وبلاگ باغ نما را که سه چهارسالی است مرتب به روز می شود، هم چنان به روز نگه دارم.<br />سیستم رای گیری بلاگر برای رای گیری روزانه طراحی نشده. با اینکه این انتخاب را داری که مهلت رای گیری را تا پایان یک زمان خاص مشخص کنی. اما این گزینه درست کار نمی کند. بعلاوه، اطلاعات آماری حاصل از رای ها هیچ جا ثبت نمی شود. مثلا خوب بود پس از تمام شدن مهلت رای گیری، یک ای میل خودکار برای صاحب وبلاگ می آمد و آمار را می فرستاد.<br />من در هفته گذشته هر روز باید می رفتم رای ها را می شمردم و خودم یادداشت می کردم. بعد هم سیستم رای گیری را برمی داشتم تا به رای گرفتن ادامه ندهد- با اینکه مشخص کرده بودم سر ساعت مشخص تمامش کند- بعد عکس تازه می گذاشتم و دوباره رویش سیستم رای گیری نصب می کردم. مدتی است که عکس ها را یک جا می گذارم توی باغ نما و از گزینه ارسال زمان بندی شده استفاده می کنم. برای اینکه دوست دارم هر روز یک عکس تازه در باغ نما باشد اما بعضی وقتها امکان هر روز سر زدن به وبلاگ را ندارم.<br />از آنجایی که اصلا نمی توانم اینهمه وقت برای دوباره کاری های هرروزه بگذارم. دوباره برگشتم به همان سیستم نظرگیری معمول.<br />کسی یک سیستم رای گیری بهترسراغ دارد که این مشکلات را نداشته باشد؟<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8870317-2375801674396475010?l=baghebahar.blogspot.com'/></div>بهارbahar.mehmani@gmail.com3tag:blogger.com,1999:blog-8870317.post-9988616960799289532008-12-22T12:07:00.006+01:002008-12-22T12:22:35.028+01:00مطالب شنیع، عکس های مستهجن<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://tbn0.google.com/images?q=tbn:6320S2oCo1SXYM:http://www.honestmediatoday.com/Censorship.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 150px; height: 112px;" src="http://tbn0.google.com/images?q=tbn:6320S2oCo1SXYM:http://www.honestmediatoday.com/Censorship.gif" border="0" alt="" /></a><br /><a href="http://www.blogger.com/profile/13073674422099414313">یکی از خواننده ها</a>ی <a href="http://baharmehmani.wordpress.com/">بچه جات</a> که از ایران مطالب این وبلاگ را دنبال می کند برایم پیغام گذاشته که<div style="text-align: center;">بچه جات فیلتر شده است!</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div>حدس می زنم این فیلتر شدن (اگر صحت داشته باشد) یا به خاطر مطالب شنیعی است که درباره دوران منافی عفت حاملگی می نویسم، یا به دلیل عکس های مستهجنی است که از هفته های مختلف حاملگی می گذارم!</div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8870317-998861696079928953?l=baghebahar.blogspot.com'/></div>بهارbahar.mehmani@gmail.com3tag:blogger.com,1999:blog-8870317.post-64875261573219295342008-12-18T14:51:00.004+01:002008-12-18T14:58:07.261+01:00تمبر<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_tPKYjkzZJC0/SUpWSrJJhlI/AAAAAAAAAgw/Xgj0U2_1r7A/s1600-h/tambr.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 206px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_tPKYjkzZJC0/SUpWSrJJhlI/AAAAAAAAAgw/Xgj0U2_1r7A/s400/tambr.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5281128391864059474" border="0" /></a><br /><div dir="rtl" style="text-align: right;">کمد اتاقم را تمییز می کردم. چشمم خورد به پاکت نامه ای قدیمی که از آمریکا آمده بود و تمبر رویش مربوط بود به عید فطر. یادم آمد که تمبرها توجهم را جلب کرده بود وبه همین دلیل پاکت را هم نگه داشته بودم.<br />اگر ده-پانزده سال قبل بود، پاکت را می گذاشتم توی ظرف آب تا تمبرهایش وربیاید. بعد تمبرها را می چسباندم روی یک تکه کاشی تا خشک شوند و آخرسر می گذاشتمشان توی آلبوم تمبرهای مهر خورده.<br />اما امروز که دیگر دستم به آن آلبوم نمی رسد، تمبرها را اسکن می کنم تا اینجا یادگاری نگهشان دارم.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8870317-6487526157321929534?l=baghebahar.blogspot.com'/></div>بهارbahar.mehmani@gmail.com3