erengy

Nadas

2009-10-04T11:09:00.003+03:00

Doksan sekiz yılının sonunda yazmıştım ilk kez, on yaşındaydım. İçine her türlü duyguyu ektiğim bir sevgili günlük oldu odamda. Mutluluktan akan yaşları, uzun bir yolculuğun tıkırtılarını, gözlerimdeki ağır perdeyi ve yüzyılın en sıcak kışını da yazdım yazdığım diğer her şeyle birlikte. Benden başka kimse okumadı benim okuduklarım haricinde; ama bazen hepsini birden okumak istedim ki yardımcı olsun anlamak isteyenlere. Konuşamıyordum veya konuşmuyordum ama az da olsa yazıyordum. İlk hangimiz verdik selamı hatırlayamasam da izdiham ile tanıştım; yazdıkça sevdim ve yazdım ve yazdım daha önce hiç yapmadığım kadar. Derken öylesine istedim ve özledim ki yalnızlığı, terk ettim kalemi en çok sevdiğimle birlikte. On yıl boyunca yazdığım o defterin son sayfası asla dolmadı.

Şimdi bakıyorum da, bir yıl olmuş yazmayalı. Hayatımla özdeşleştirmenin getirdiği saf bir batıl inançtan ötürü bir türlü dokunamadım o sayfaya. Aynı defterden bir tane daha buldum ki komik denecek kadar kolay oldu bu, fakat hep bir bahane aradım ona layık bir başlangıç yapabilmek için. Aynı şey burası için de geçerliydi. Bir sevgili günlük değildin belki ama sen de sevgiliydin okur. Bunca zaman yazma ihtiyacımı farklı mercilerde karşılamaktan başka çare bulamadım. Bazen bir dergi oldu bu bazen mavi kaplı bir defter; hem açık hem saklı sayfalara ve hatta gerçek anlamıyla suya bile yazdım yazmak istediğimde. Yine de biraz kendimi ve en çok da seni özledim. Yine az uyudum, uyumadım, yazdım. Ne sana layık oldu olmasını istediğim gibi, ne de sık yazacağım eskisi gibi ama ileriye doğru bir adım olsun bu. Ve sen bir yana o defter ki örtünün altındaki hayat; artık dinlenmiş olmalı.

I am no one

2009-02-14T03:12:00.005+02:00

I still linger
Between the shadows of the past
Still what I want
Is not what I need for the best

Dönmez olaydınız, ey Tapınakçılar...

2008-12-09T22:36:00.014+02:00

Rekabetten pek hoşlanmam ben. Konu her ne olursa olsun insanların yarışarak değil birbirlerine destek olarak daha ileriye ulaşabileceklerine dair saf bir inancım vardır. Fazlasıyla idealist bir yaklaşım, haklısınız. Zaten ben de bu düşünce yapısının gerçek bir dünya üzerinde egemen kılınabileceğine dair inancımı uzun zaman önce yitirdim. Özellikle de insanların, bireysel kazançların en üst sırada yer aldığı piramitlerde yaşadığı böylesine bir dünyada.

Hoşlanmadığım gerçekleri kabullenmekte ne kadar zorluk çekersem çekeyim, geçtiğimiz bir yıl içerisinde rekabeti hayatın gerçeklerinden biri olarak görmeye başladım. Belki de gerçekten faydalıdır diye düşündüm, bir kırbaç gibi şakladığını hissedersem ensemde. Ve en önemlisi, bir yandan "savaş" ile arasındaki farkı iyice kavramaya gayret gösterirken, diğer yandan da karşımda duranın düşman değil yalnızca bir rakip olduğuna inandım. Gelin görün ki geçen zaman, diğer tarafın da beni aynı şekilde gördüğünden şüphe duymaya yöneltti.

Belki biliyorsunuzdur, Oyungezer'in Aralık sayısı ile birlikte Broken Sword 2.5: Return of the Templars adlı macera oyununu veriyoruz okurlarımıza. Serinin fanatiklerinden oluşan bir grup insan (mindFactory) tarafından hazırlanan ve Almanca seslendirilmiş hali internet üzerinden ücretsiz olarak dağıtılan bir oyun bu. Aynı oyun bir ay önce bir başka derginin DVD'sinde daha yer almıştı, ancak gelin görün ki aynı dergi biz yeni sayımızın içeriğini açıklar açıklamaz sitelerine oyunun indirme bağlantısını içeren "Ücretsiz Broken Sword 2.5!" başlığı altında bir haber girme gereksinimi duydu. Üç nokta efekti olarak dışarıya vurduğumuz tepki yetersiz kalmış olacak ki, şimdi de yayımlanma tarihi haberi sürekli görünür kılmak amacıyla ileri alınıyor.

Peki neden? Çekememezlik midir en hafif ifadeyle yolumuza konulan bu taşın, ya da açık açık söylemek gerekirse satışlarımızı baltalama girişiminin sebebi? Dergiciliğe veya herhangi başka bir işe soyunmadan önce etik nedir onu öğrenmek gerekmez mi? Kendilerine sorsanız büyük ihtimalle bir yanlışı düzelttiklerini, ücretsiz bir oyunu full oyun şeklinde sunarak okurları kandırmaya çalıştığımızı iddia ederler. Çünkü eğer doğru olsaydı, en mantıklı açıklama bu olurdu. Ancak şöyle bir gerçek var ki çeşitli sebeplerden ötürü sürekli tam sürüm oyun vermiyor veya veremiyoruz biz; onun yerine internet üzerinden ücretsiz olarak dağıtılan oyunlar arasından en iyilerini seçip DVD'mize yerleştiriyoruz ki hem denemeyenler denesin, hem de kotalı internet kullanıcıları sevinsin. Ve hiç bir zaman (bkz. TrackMania Nations Forever, Command & Conquer: Red Alert, Mass Effect: Bring Down the Sky...) bu gerçeği okurlarımızdan saklamak için özel bir çaba sarfetmiyoruz. Siz söylemeseydiniz okurlarımız internetten ücretsiz olarak indirilebildiğinin farkına varmayacaklardı, teşekkürler.

Eğer mesele yanlışları düzeltmek ise Baphomets Fluch'un Almanca "Broken Sword" anlamına geldiğini, dolayısıyla yazdığınız haber içerisindeki "Baphomets Fluch tarafından hazırlanan 700 MB boyutundaki ücretsiz Broken Sword 2.5" benzeri anlamsız ifadeleri düzeltmeniz gerektiğini söylemeli miyiz? Ya da amacımız gerçekleri ortaya çıkartıp insanların kandırılmasını önlemek ise biz de internet sitemize "JoomlArt'ın son tasarımı JA Sanidine, GameSpot.com temel alınarak hazırlanan tasarımıyla göz kamaştırıyor! Community Builder ve FireBoard forum desteği de sağlayan temayı denemek için buraya tıklayın." benzeri bir haber mi girmeliyiz? Mesele derdi çok sevdiğim bir hocam, aradaki farkı görebilmek. Rekabet değil bu, ben nihayet görebiliyorum. Göremeyenler için yapabileceğim yegane öneri, başlangıç olarak gazetelerin bulmaca eklerine bundan sonra daha dikkatli bakmaları.

Her şeye rağmen ben, yıllar boyunca adeta tapındığım bu isme sürülen lekelerin bir iki insanın kişisel problemleri sonucunda alınan yanlış kararlardan kaynaklandığına dair inancımı kaybetmedim, kaybetmeyeceğim. Ancak yazı boyunca siz diye hitap etmiş olsam da, ne yazık ki artık saygı kaygısı duymayan bir siz bu.

Soğuk

2008-12-04T04:49:00.004+02:00

"Ben mi büyüdüm, insanlar mı küçüldü?" diye sordu kendi kendine. Büyümek ile yaşlanmak arasındaki çizgi nerede, neresindeydi o çizginin? Yalnızlığını kurban ettiği günler geride kaldı, kelimelerin önünde diz çöktüğü günlerle birlikte. En çok sevdiği, hâlâ sevdiği insandan uzaklaşırken ufukta en son bacasının kaybolduğunu gördü geminin. Fazla düşünmenin yalnızca kendine zarar vermediğini farketti; faydası kabuğunda değildi artık. Değişimin üç aşamasına tanık oldu. Gerçekten isterse değişebileceğine inandı önce. Ardından farketti ne kadar isterse istesin değiştiremeyeceklerini. Ve en sonunda anladı ki, zaten değiştirmesi gerekmiyordu her şeyi.

İki düz çizginin birleşiminden oluşabiliyor hayat. Ailelerin bölünerek çoğaldığı bir hayat bu, kendisine dışarıdan bakmanın üçüncü tekil şahıslar ile bir ilgisinin olmadığını öğrenene kadar ezilmeye devam edeceği. Önüne sunulanların ne kadarını hakettiğini sorguladığı bir dünyada yaşıyor. Çalışarak kazanması değil, kazandıklarını çalışarak koruması gerekiyor. Her gün yanından geçip giden gri yolların bile daha eğlenceli olduğu, ya gidip gelmediği ya da gelip gitmediği bir yer var onun. Kelime oyunlarının bile onu kurtaramayacağı bir derdi var; yıllardır dermanını bulamadığı.

Yazmıyor, çünkü yazamıyor artık. Yazamadığı günlerden bir günlük tutuyor içinde yeniden okumamak üzere. Göründüğü gibi olmak istemiyor, ve biliyor ki olduğu gibi görünse bir daha bedenini aydınlatmayacak hiç bir güneş. Ancak her bir yağmur damlasının birer melek olma ihtimali kadar ıslak iken gözyaşları, kendisinden başka herkesi gerçekliğine inandırabiliyor yüzündeki ters çevrilmiş bir gülümseme. Ve düşünüyor acaba sadece ağladığında mı yazabiliyor, merak ediyor hayatında yazdığı en iyi yazının bir veda yazısı olması bir tesadüf mü diye.

Mutluluk yalın bir rüyada iken, sıcacık bir yataktan kalkmak neden? Çünkü yeniden yazabilmek istiyor o. Sanırım, yeniden üşümek istiyor.

19++

2008-08-18T18:08:00.006+03:00

El Pollo Diablo

2008-06-29T00:00:00.002+03:00

Not: Kapak kısmen gerçek değildir. (:

Bir kişiye sorduk...

2008-04-27T02:30:00.006+03:00

Naber?
Ne bu samimiyet? Hem bu röportaj işi de nereden çıktı?

Vallahi hocam, Çağlayan’ın başının altından çıktı. Zincir gibi bir şey bu, blog’dan blog’a atlıyor.
Başkasından çıksaydı şaşardım zaten. İyi anlamda ama. Yalnız isim saadet zinciri gibi olmuş; olmamış. Olmadı OGZ... Bit olsun bence.

Kaç bit?
Tercihen sekiz bit.

Peki, sekiz olsun bizim olsun. Ne sorayım şimdi?
Ben ne istersem onu mu soracaksın? Hadi hadi, aklıma bir şey gelmedi desene şuna.

O da bir ihtimal tabii. Ama ben istedim ki böyle bir etkileşimde bulunalım, bir sinerji yakalayalım...
Eheh, öyle olsun haydi. O zaman faydalı bir şeyler sor ki en azından okur bir şeyler öğrensin. Yoksa bu gidişle geyiğin dibine vuracağız.

Şey yapalım o halde, kendini tanıt sen.
Oy. Çalışmadığım yerden sordun. Yine de bir deneyeyim ama: Güneş takvimine göre hayatının üçüncü on yılına girmek üzere olan, kendi halinde bir insanım sanırım. Konuştuğu kadar düşünse bitki sayılacak, düşündüğü kadar konuşsa döve döve susturulacak biriyim. Full-time çalışıp part-time okuyorum. Yarışmacı arkadaşlara başarılar dileyip hemen ardından yarışmadan çekiliyorum; zira rekabetten pek haz etmem. Ha bir de bekarım. Henüz. :P

Hihi, geç sen dalganı. Kazık bir şey sorayım da gör: Hayattaki amacın nedir?
Bilmem, hâlâ arıyorum. Aslında düşündüm de, eskisi gibi somut bir şey aramıyorum artık. Gerçekleştirmek istediğim belli başlı şeyler var ama. Evrendeki yerimi bulmak, kendimden başlayarak erişebildiğim kadarını güzelleştirmek, hep daha fazla insana yardım edip daha fazlasını mutlu edebilmek, hakikati anlamak ve anlatmak, tüketmek değil üretmek, almak değil vermek... Mantık ve inanç ile birlikte yürüyoruz işte. “Hayatın anlamı” ile ilgili sabaha kadar düşünebilirim, ama şimdilik söyleyebileceklerim bu kadar.

Ağır oldu be abi, okuyucular kaçacak. Ama sen hazır havaya girmişken devam edeyim, gerekirse soruların yerini değiştiririm: Anlatmak istediğin bir derdin var mı?
“Ben montajda düzeltirim.” gibi oldu yahu, ehi. Dertsiz insan olur mu, derdi olmayan hayatın tadına varabilir mi hiç? Benim de okul olsun, aile olsun, özel hayat olsun var elbet problemlerim. Ama en iyisi mi hiç sıkmayayım sizi.

Sen de hep böyle yapıyorsun ama; anlat ki dermanını bulasın. Hem insanlar başkalarının da dertli olduğunu görünce kendilerini yalnız hissetmezler.
Hey dostum, biz burada ısrarcıları sevmeyiz. Ne diyeyim, haklısın. Ama dertliyim demeye gönlüm el vermiyor kendime şöyle bir dışarıdan bakınca. Bazı zorluklar, engeller var önümde; ama yine de hayat güzel.

Peki o halde, daha fazla zorlamayalım. Boş zamanlarında ne yapıyorsun?
Hangi boş zaman?

Iıı, soruyu değiştireyim. Ne izlersin mesela?
Hemen Divân-ı Lügati't-Eren’i açıp “izlenecek şey”in karşılığına bakıyoruz, anime yazıyor. Haftalık olarak şu anda bir tek Bleach’i, bir de anime sayılmasa ve her hafta yayımlanmasa da Avatar: The Last Airbender’ı takip ediyorum. Ama fırsat buldukça eski serilerden de bol bol izlemeye çalışıyorum. Evde bayağı bir şey birikti, yazın kısmetse hepsini yiyeceğim. Dizi olarak da televizyondan Smallville’i, internetten Lost’u takip ediyorum. Böyle yani.

Arigatou Eren-kun. Peki ne dinlersin?
Oh, oh. Soru bulamayınca iyice ankete çevirdin yahu. Bu gidişle Anketimsiler bölümüne taşımam gerekecek konuyu.

İyi alıştın sen konu taşımaya.
Aa, pardon. (: Dur sorunu cevaplayayım o halde. Genellikle metal ve türlerini dinliyorum. En çok da doom, gothic ve progressive. Etnik müzikler ve klasik müzik de ilgimi çeker. Ama ne yazık ki dinlediğim Türk sanatçıların sayısı bir elin parmaklarını geçmiyor. Mesela sıkı bir Kenan Doğulu hayranıyım.

Şaka yapıyorsun?
Şüphen mi vardı?

Oh, rahatladım. En sevdiğin yemek?
Çok zor... Fazla yemek seçmem zaten, o yüzden kısaca elinin körü ve devenin bale papucu olarak cevaplayayım.

İçecek?
Ice tea. Limonlu. Kışın da yeşil çay veya Earl Grey.

Sigara? Alkol? Kumar?
Tiksinç. O değil de damat adayı mıyım, hayırdır? Daha askerliğimi yapmadım bak.

Pardon telefon numaramı kaybettim, seninkini ödünç alabilir miyim?
Şakacı seni. Dur bakalım, biraz da ben sorayım: Kendi kendine soru sormak nasıl bir his?

Açıkçası her gün onlarca kez yaptığım için normal geliyor. Yalnız ben bu röportaj işinin sosyal bir deney olduğundan şüpheleniyorum. Kimin başlattığı malum.
Ah, lafı ağzımdan aldın. Benden uzun yaşayacaksın.

Teorik olarak mümkün değil.
Eeö, haklısın. Kalplerimiz birmiş?

Bak o olur işte.
Peki, sen devam et o halde.

Oyungezer forumlarından bir anketimsi derlemesi yaptım sana. Başlıyorum: En kıl olduğun ebeveyn repliği?
“Nasıl geçti?”

30 saniyeliğine Oyungezer editörü olsaydın ne yapardın?
Déjà vu yaşardım.

Kurulu oyunlarınız?
Bir bakayım... Dungeon Runners, Frets on Fire, Half-Life, Half-Life 2, Knight Online, Knytt Stories, TrackMania Nations Forever, Warcraft III, World of Padman.

Knight Online? O_O
Artık oynamıyorum pek. Ama son zamanlarda piyasa düşmüş, biriktirdiğim milyarlarca para acayip değerlenmiş. Neredeyse ne istersem alacak durumdayım şu anda. Hani kadınlar alışveriş yaparak stres atarlar ya, ben de arada bir girip pazarı kolaçan ediyorum, ucuz mal bulunca kapıyorum. Eğlenceli. Valla. ^^

Önceden oynuyor muydun yani?
İki sene kadar oynadım, evet. Ama özellikle son zamanlarda iyiden iyiye sosyal deney yapmak için kullanır olmuştum oyunu. Bıraktığımdan beri içimde bir eksiklik hisseder dururum. Bilmeyenler için not düşeyim, Level dergisine girişim de Knight Online sayesinde olmuştur. O kadar sıkıntıya katlandığıma değdi diyebiliriz yani. (:

Hazır yakalamışken soralım, Oyungezer’in Mayıs sayısında neler var?
“Neler yok ki?” şeklinde politik bir cevap vermek durumundayım. Zaten derginin tamamından benim de haberim yok. DVD içeriği ile ilgili ufak bir şey söyleyeyim ama. İki adet klasik demo ekledim bu ay: Outlaws ve The Last Express. Önümüzdeki aylarda da en az bir adet klasik oyun demosu koymayı düşünüyorum. Önerilerinizi foruma yazabilirsiniz.

Yeter mi?
Yeter de artar bile. Zira artık "sıkıldı ruhum haykırmak istiyorum", ve muhtemelen eğer sabredip de buraya kadar okuyan olduysa onlar da aynı durumdalar. İzninizle blog’uma hafiften dürtüklenmeden yeni yazı yazmayacağımı farkeden Judas kişisine şükranlarımı sunuyor, ve Ce'Nedra’dan aldığım meşaleyi/bayrağı/hedeyi BayRed’e devrediyorum... Ee, pardon bir yanlışlık oldu. Swordwolf demek istemiştim. Yazma aşkıyla yanıp tutuşuyormuş kendisi, boşa gitmesin. (:

Yine yaz emi?
Mütemadiyen.

Güzellik Yarışması...

2008-02-19T07:09:00.009+02:00

Başka yarışmak isteyen?

Beylikdüzülü kuşlar Boncuk'u andı

2008-01-29T01:57:00.006+02:00

Geçtiğimiz Pazar günü trajik bir kaza sonucunda hayatını kaybeden Boncuk'un anısına düzenlenen törene çevre ilçelerden binlerce kuş katıldı. Bir sağa bir sola anlamsızca uçup duran ve yer yer binaların muhtelif köşelerine konmak suretiyle dinlenen kuşlar Boncuk için hep bir gagadan: "O bizim her şeyimizdi. Bu kazanın sorumluları cezasız kalmayacak, her birinin sırayla gözlerini çimdikleyeceğiz." dediler.

Saatlerce süren törenin ardından Sığırcık özütlü kedi maması karşıtı sloganlar atan bir grup ise son olarak ne olduğu belirsiz garip garip sesler çıkarttıktan sonra olaysız bir şekilde yuvalarına dağıldı.

Lev

2008-01-22T20:53:00.001+02:00

Final

2008-01-06T23:34:00.000+02:00

A function f(x) that is continuous on a closed interval [a,b] takes on every value between f(a) and f(b). In other words it says that if f is continuous on [a,b] and if y0 is a value between f(a) and f(b), then y0=f(c) for some c that is between a and b. This theorem is the reason the graphs of a continuous function on an interval can not have any breaks or holes.

The Intermediate Value Theorem tells us that...

Oh, crap.

The Intermediate Value Theorem actually tells us a story of despair. A story about a boy who foreseeably fails the final part of numerous unsuccessful attempts to study mathematics. In the end, he cuts his wrists with an integral symbol shaped blade. But instead of dying, he just becomes an emo. How appropriate.

Bugün ne öğrendin?

2008-01-06T02:15:00.001+02:00

Böyle bir soru yöneltildi bana. Cevaplamak istiyorum izninizle:

Orlando Bloom'a benzediğimi öğrendim. Ama bu asılsız iddialara karşı hiç vakit kaybetmeden "Yok artık!" diyerek kendimi savundum. Kendi çapımda bir elf zerafeti taşıyor olsam da demircilik ile uzaktan yakından alakam olmamıştır. Göz var nizam var yahu! Hem Orlando bana benzese daha ne ister ki?
Fal baktırmanın astrolojik karizmamı (?!) zedelemeyeceğini öğrendim. İnsana duymak istedikleri söylenince eğlenceli oluyormuş.
Yıllar boyunca içmediği takdirde Cappuccino'nun tadını unutabiliyormuş insan. Hakikaten kaç yıl olmuştu ki? Dört, beş? Daha bile fazladır belki.
Ne kadar sıkıcı bir insan olduğumu öğrendim. Bilmediğim bir şey değildi gerçi; ben bile kendimden sıkılıyorum zaman zaman.
İnsanlara, dünyaya ve evrene ne kadar iyimser bakıyorsam, kendim ile ilgili konularda da bir o kadar kötümser olduğumu farkettim. Ben istemeden değişmeyecek hiç bir şey, biliyorum. Ama bir gün benden de adam olacak mı acaba?

Ve bir not: Çok istiyorsanız üniversitede beni yakalayıp yoklama kağıdının altına karbon kağıdı koymak suretiyle çaktırmadan bir kopyasını alın; ama lütfen, imza istemeyin benden. Yapma etme demeyin hiç, çünkü böyle bir şeyi haketmiyorum henüz.

Bağıran insanlar

2008-01-03T23:33:00.000+02:00

Neden bağırıyorsunuz ki? Duyuyorum ben sizi.

ikibinsekiz

2008-01-01T00:00:00.001+02:00

Anne usulü pasta, Eren usulü börek, bir tutam kuş lokumu, iki çeşit Pringles, üç çeşit gazoz ile bilimum kuru yemiş eşliğinde ve Oyungezer forumları sponsorluğunda tıkınıp eğlenerek girdiğimiz yeni yılın hepinize sağlık, mutluluk ve okuması daha kolay, kısa ve anlaşılır cümleler ile daha özgün temenniler getirmesi dileğiyle...

Mutlu yıllar!

Karar vermek için...

2007-12-31T03:24:00.000+02:00

Ne şeytandır insanın en büyük düşmanı, ne de insandır insanın şeytanı. Zaman bile yıprattığı kadar iyileştirir yaralarını da.

İnsanoğlunun en büyük düşmanı, bencilliktir.

Yapmak zorunda olduğunu veya yapmak istediğini değil, yapman gerekeni yap. Doğru olanı yap. Yapman gerekenin doğruluğuna karar verirken bencil olma. Tercih yapman gerekiyorsa kendini değil başkalarını seç.

Sana söylenenleri asla sorgulamadan yapma. Yaptıktan sonra sorguladığında iş işten geçmiş olabilir. Bu söylemler emir şeklindeyse, ve başka çaren yoksa durumu tekrar gözden geçir. Eğer bu yapılacak iş hayati önem taşıyorsa kendini feda et. Aksi halde söyleneni yap, emir veren kişi sen olana dek sabret.

(...)

Toplumda normal kabul edilen davranışları asla sorgulamadan kabul etme. İnsanların düşüncelerine yeteri kadar önem göster, ama toplumdan dışlanmak pahasına kendi doğru bildiğini yap. Doğruya ulaştığından emin olana dek başkalarının düşüncelerini değiştirmeye çalışma. Emin olduğunda ise elinden ne geliyorsa yap, gerekiyorsa kendini feda et.

- İnsanlık İçin Mantıksal Çıkarımlar, sayfa bilmemkaç

OGZ DVD 03

2007-12-28T05:23:00.000+02:00

DVD arayüzündeki gözle görünür son değişiklikler hakkında bilgi vermek istiyorum:

Yükle/Oynat/Çalıştır düğmelerine sağ tuşla tıkladığımızda ilgili klasörü açabiliyoruz.
Müzik kontrolü iki yerine tek tuş ile sağlanıyor. Müzik düğmesine sol tuşla tıkladığımızda parça oynatılıyor veya durduruluyor, sağ tuşla tıkladığımızda ise bir sonraki parçaya geçiliyor.
Artık bir adet Ayarlar penceremiz de var. Bu pencereden arkaplan müziğinin arayüzün açılışında başlatılıp başlatılmayacağı seçilebiliyor, ses seviyesi değiştirilebiliyor, ve genel performans artışı sağlayan Maksimum Hız modu aktifleştirilebiliyor.
(Meraklısına not: Maksimum Hız modu şimdilik yalnızca arayüzde küçültülüp görüntülenen resimlerin kalitesini biraz düşürüyor, ve sol taraftaki listede yapılan seçime göre DVD'deki ilgili klasörün boyutunun okunmasını engelliyor.)
Pencerenin sağ alt bölümünde gördüğünüz, üzerinde kurukafa olan düğme Beneath the Ground bağlantısı. Tıklayınız.

Bunların dışında ses dosyası çalma sisteminde Microsoft Multimedia Control'dan DirectShow'a, dosya paketlemesinde ASPack'ten UPX'e geçtik. Üzerine de genel birkaç hata düzeltildi.

Unutmadan, sol alttaki Goyun'un üzerine farenizi getirmeyi de deneyin bir ara. (:

İtiraf

2007-12-28T04:11:00.000+02:00

Dayanamayacağım, yüzüne karşı söyleyeceğim: Sen bir günlük değilsin blog, hiç bir zaman da olmadın. Hep sevdim seni, ama paylaşamıyorum sırlarımı seninle günlüğümle paylaştığım gibi. Mavi Kaplı Defter bile hakkımda daha çok şey biliyor, Kasım ayını yarıladığım Sevgili Günlük ise artık daha iyi tanır olmuş beni benden. Onlara bile söylemedim bazen düşüncelerimi, onlardan bile sakladım bazı duygularımı. Ama sen blog, farklısın. Çünkü sen blog, bir günlük değilsin; tıpkı benim bir türlü mutlu olamadığım gibi.

Amerikan Kabusu

2007-12-27T04:53:00.001+02:00

Sayın Ebru Hanım,

Amerika'da çalışmak, kazanmak ve daha iyi koşullarda yaşamak istemiyorum.

Teşekkürler,

Eren Okka

Lütfen pls

2007-12-27T03:05:00.001+02:00

Daha az yazın. Lütfen. Forumu iki gün takip etmediğimde sayfa başına yirmi konudan 24x20=480 adet okunmamış konu ile karşılaşmak istemiyorum artık.

Yok yok vazgeçtim, yazın siz.

Oyungezer #003

2007-12-27T00:39:00.000+02:00

Oyungezer'in Ocak sayısı bayilerde! İçerik için buraya tıklayın.

Çok uykum geldi...

2007-12-07T22:22:00.001+02:00

ofcm toplantı sırasında uyumayı unutursa ne olur? İşte Oyungezer forumlarında 2 Aralık sabahı yaşananlar:

Goyunism

2007-11-22T23:32:00.000+02:00

Yazı falan yok size, bu akşam bununla idare edeceksiniz:

Yalnız

2007-11-03T05:11:00.000+02:00

Yapabileceğim tek şey göçüp gitmek iken,
İnandım yaşayabileceğime ben, yalnızken.

Yeni yazı

2007-10-30T00:19:00.000+02:00

Yepyeni.

Dergi ne zaman çıkıyor?

2007-10-09T18:20:00.000+03:00

Yatcaz kalkcaz yatcaz kalkcaz yatcaz kalkcaz yatcaz kalkcaz yatcaz kalkcaz yatcaz kalkcaz yatcaz kalkcaz yatcaz kalkcaz yatcaz kalkcaz yatcaz kalkcaz yatcaz kalkcaz yatcaz kalkcaz yatcaz kalkcaz yatcaz kalkcaz yatcaz kalkcaz yatcaz kalkcaz yatcaz kalkcaz yatcaz kalkcaz yatcaz kalkcaz yatcaz kalkcaz yatcaz kalkcaz yatcaz kalkcaz Oyungezer çıkacak.