VW '65 Westy

46. Weer een beetje verder ... (A little more progress ...)

2009-05-31T16:28:00.007+02:00

Natuurlijk ben ik de afgelopen maand wel bezig geweest, maar ik ga niet meer ieder detail vertalen in een blog-artikel. Zo heb ik de afgelopen weken onder meer het volgende gedaan:

Niet goed gelaste uitlopen losgehaald en opnieuw vastgezet
Lasnaden van de kriksteunen vertind
Plaatje in chassisbalk gelast om zwak deel te vervangen
Tussenbalk aan voorkant geplaatst en vastgelast
Holle ruimtes behandeld

Puntje één heeft alles te maken met mijn gebrekkige laservaring. De moed is er wel, maar de uitvoering kon blijkbaar beter. Na het proplassen van de eerste balkuitloop, waarvan het resultaat er van de buitenkant overigens zeer fraai uitzag, bleek na enige tijd het werkstuk na wat heen-en-weer bewegen gewoon los te komen! De lassen waren eenvoudig niet diep genoeg in het materiaal doorgetrokken. Balen natuurlijk, want dat betekent opnieuw slijpen, ponsen, rechtkloppen en weer positioneren. Allemaal verloren tijd. Na wat geëxperimenteer met instellingen van het lasapparaat op proefstukjes had ik uiteindelijk de slag te pakken en kon dit worden vertaald in betere resultaten. De oplossing: lasapparaat van stand 1 naar stand 2 en de draadtoevoer een stuk hoger. Zo ook de uitloop met kriksteun rechtsachter vastgezet en daarna zaten er twee van die dingen mooi op hun plaats. Deze keer bovendien geen Inox gebruikt (1e keer wel), de restanten daarvan op de nieuw te lassen vlakken verwijderd en gewoon schoon metaal als ondergrond gebruikt. Ik zou de lasnaden naderhand gaan vertinnen en dan moet er ook niets op het metaal zitten.

Puntje twee, het vertinnen, is om de lassen duurzamer te maken. In plaats van carrosseriekit leek het me een stuk fraaier om de spleten tussen de gelaste onderdelen vol te vloeien met tin. Dit is een buitengewoon fraaie manier van afwerken met goede anticorrosieve eigenschappen. Het is nog leuk ook, al moet je er even wat handigheid in krijgen. Hier zie je een vertinde lasnaad:

Het plaatje in de chassisbalk vervangen (punt 3) was nodig om een stevige ondergrond te krijgen voor de later te plaatsen tussenbalk aan de voorkant. Het gaat om de binnenkant van de chassisbalk linksvoor, waar nét het gesloten deel begint. (daar waar het een koker wordt). Het metaal dat er zat was naar binnen gedrukt en bleek toch wat te zwak voor de hechting van het tussenstuk. Dit U-profiel komt er haaks op te staan en dan is een plat lasvlak toch zeer wenselijk. Ik had er al eerder een stukje van 12 x 15 cm uitgeslepen, maar had geen vervangend plaatmateriaal van 1 mm dik voorhanden. Een paar weken geleden heb ik een strook hiervan bij RustBuster in Veenendaal gekocht en daar vandaag een inzetstukje op maat uitgeknipt en geklopt. De maat nemen voor het inzetstukje ging met een stuk papier en een potlood: je legt het velletje papier strak over de uitgeslepen opening, gaat met het potlood voorzichtig over de randen van het gat heen en weer (zoals ik vroeger weleens munten in reliëf op papier liet doorschemeren) en daar verschijnen exact de contouren van het gat. (In mijn geval kon ik in plaats van een potlood gewoon mijn vieze vingers gebruiken; ging wel zo snel). Dit profiel met de kraspen overgenomen op het nieuwe strookje metaal, daarna uitknippen, beetje bijschuren zodat je rondom een spleet van 1/2 mm overhoudt, hoekje zetten, gaatjes ponsen, klemmen en vastlassen. Ik begin er al een beetje routine in te krijgen. Het resultaat mag er zijn.

Na het afslijpen van de lasnaden is het u-vormige tussenbalkje met de rubber hamer op zijn plaats geklopt; het ding paste precies (AutoCraft levert echt goed spul!!). Het positioneren van dit tussenbalkje kostte nog wel even tijd; het is echt millimeterwerk, klopje hier, klopje daar, tikje zus en tikje zo. Eenmaal op zijn plaats de lasklemmen erop en even snel vasthechten. Aan beide kanten heb ik zo twaalf hechtlasjes gemaakt en dat ga ik de volgende keer aflassen en natuurlijk vertinnen. Zie hieronder het resultaat van vandaag.

De holle ruimtes, -gesloten delen van de chasisbalken en de U-vormige opgelaste delen aan weerskanten-, heb ik voor een deel behandeld met RX5. Daar komt later, voordat de boel wordt dichtgelast nog een laagje overheen en dat moet dan nog worden afgewerkt met RX7. Zo zou het de komende decennia goed beschermd moeten zijn tegen roest.

Of course I did something the last month, although I have quit writing blog-articles after every little change I made to the bus. Last weeks I :

Refitted my badly welded outriggers
Tinned the welds
Replaced a bad spot in the chassisbeam left-front
Spot welded the front cross-section
Treated the hollow parts with anti-rust

Item 1 is all about my elementary welding experience: enough courage, but lacking proficiency. The first new outrigger was spot welded, which looked great from the outside, but after some hours the part loosened by some minor back-and-forth movement. The spot-welds were simply not deep enough. Pity, because I had to redo the whole thing again: grinding, punching holes, aligning and repositioning. All lost time. After turning some dials, flipping some switches and changing other settings on the welding machine I did some practicing on waste material and produced a lot better spot-welds a little later. The power was increased to position 2 and so was the speed of the welding thread. Now it looked a lot better and I fitted three of the four outriggers so far. In addition, I didn't use any Inox on the welding surfaces this time, because I wanted to protect the welds using tinning afterwards and you cannot have anything but clean metal when doing so.

Item 2, the tinning, is a classical and solid method to protect welds. It's solid, and covers all gaps in the welds because of capillary force between the welded surfaces. It looks nice, is easily applied (after only a little practice) and is easily finished afterwards. But most important; it protects very effectively against rust. The first picture shows a tin-finished weld of the rear outrigger.

The bad spot in the left front chassis beam (item 3) had to be replaced before the front cross-section could fit in neatly. There was a dent is that part of the beam and the surface was a little too rusty. Some earlier, I cut a rectangle hole in it with the grinder, but because I lacked some 1 mm sheet metal the fix had to wait until today. The sizing of the new part was done using a familiar technique I used as a child when scratching coin faces over to paper using a pencil. I placed a sheet of paper over the square hole in the beam and followed the contours with a pencil. Using a metal pen I copied the size of the image to a new piece of sheet metal. Then I cut, grinded and punched the new piece, shaping it so that 0,5 mm space was left around the piece in its new position, fixed it with welding pliers and stich-welded it in place.

After finishing the final welding, I grinded the surface flat and put the front cross-section in position. Now AutoCraft did it again!! Their metal parts are simply perfect, they fit remarkably well. Within a few minutes, after tapping the piece in the exact position with a plastic hammer, I stitch welded the piece in place and later finished it so far along twelve spots. The remaining welding will be finished soon, followed by the tin finish of course. The next two pictures show today's results.

Further, I protected some of the hollow spaces in the beams and outriggers with a first layer of RX5. This will be repeated with a second layer soon and then finished with a layer of RX7. This way, they promise it should be protected against rust for some decades.

45. Twee van de vier gemonteerd ... (Two out of four mounted ...)

2009-04-19T20:39:00.008+02:00

Ze zitten erin!! De voorste twee balkuitlopen zijn vervangen. Afgelopen week de gasfles opgehaald in Beekbergen en daardoor kon ik eerder deze week al de rechter uitloop op de chassisbalk lassen. Vandaag de linkerkant gedaan. De balkuitlopen bestaan uit twee delen, want de kriksteun moet er ook nog worden opgelast. Dat heb ik eerst gedaan voordat de uitlopen op hun plek aan het chassis werden vastgelast, omdat ik niet zeker was over de bereikbaarheid als ik de volgorde andersom had gedaan. De kriksteunen moeten op een paar plaatsen aan de driehoekige uitloper worden bevestigd en dat betekent dat je er vanuit een paar hoeken gewoon goed bij moet kunnen. Het beste ging dat door de twee onderdelen gewoon op de werkbank aan elkaar te lassen. Het metaal was een beetje vettig, vermoedelijk om roest tijdens transport en opslag geen kans te geven. Met de ponstang aan weerskanten twee rijtjes van vijf gaten gemaakt voor het proplassen, hartafstand 20mm. Met een zeepsopje het metaal vetvrij gemaakt, daarna goed afgedroogd, een klein beetje opgeschuurd en dan de te lassen vlakken voorbewerken met Inox; zowel op de chassisbalken als op de op te lassen delen. Twintig minuten wachten om het spul te laten drogen en dan de twee delen behoedzaam aan elkaar gelast. Het viel mee; met de nodige voorzichtigheid begonnen en steeds gekeken hoe de las eruitziet. Na afloop de staalborstel er overheen en waar nodig nog even bijpunten. De zaak even laten afkoelen en daarna met de lasklemmen op de balk geklemd; eerst nog losjes, zodat je met de plastic hamer het ding precies in de juiste positie kunt kloppen en dan de gaatjes kruislings dichtgelast. Het is even wennen, ook met de juiste instellingen op het lasapparaat natuurlijk, maar na een paar voorzichtige pogingen had ik die ook perfect afgesteld. Zie hieronder de resultaten: De eerste twee zijn van de rechtervoorkant ...

En dit is het resultaat van vandaag, aan de andere kant:

Hier zie je het verschil tussen de oude en de nieuwe uitloop (achter):

Het verschil in materiaalkwaliteit is aanzienlijk. Wat er op zat is 0,9 millimeter dik en wat ik er nu nieuw heb opgezet is deels 1,2 en deels 2,0mm dik. De maatvoering is overigens perfect!! Ik heb geen aanpassingen hoeven doen.
De twee uitlopen aan de achterkant heb ik nog niet gemonteerd; ik wilde eerst de tussensectie aan de voorkant verwijderen en daar ging nogal wat tijd in zitten. Ik kon het ding er niet in een keer uit krijgen maar moest steeds stukje-voor-stukje afslijpen en lostikken. Hij is er nu uit, maar het kostte zoveel tijd dat het er vandaag niet meer in zat om de achterste uitlopen te vervangen. Volgende week meer ...

They're in!! The two outriggers at front are replaced. I picked up the tank with welding-gas last week in Beekbergen and because of that I managed to weld the right front outrigger to the chassis beam earlier this week. Today I did the left front one. A complete outrigger consists of two parts; the triangular outrigger itself and the jack-support, that has to be welded on the first part. I welded the two parts together before mounting the whole thing to the chassis beam, because you have to weld around the parts and it seemed to me that the other way round (the triangular shape to the chassis first and then the jack support to it) was much more cumbersome.
The metal was a little greasy, probably to protect it against rust during storage and transportation. I punched two rows of holes 20mm heart-to-heart(on each side of the outrigger) for welding, cleaned the parts with water and soap, dry them and then grinded them somewhat. Finally, before welding, I sprayed some Inox on all welding surfaces and left it to dry for twenty minutes. The welding of the two parts went fine; it took some efforts to find the optimal settings on the MIG-welder, and after that I finished the parts in a couple of minutes. After cooling down I clamped the complete outrigger to the chassis beam somewhat loosely, in order to get them better in position with a plastic hammer. They fit remarkably well!! Another ten minutes and the first outrigger was welded in. Today I did the left front one with the same ease. I didn't fix the rear two ones yet, because I wanted to remove the front cross section first. That took me so much time (it couldn't be removed in one piece), that I had little time left, Next week more.

Photo one and two show the results of the welded-in right-front outrigger, photo three and four show the left-front one and the last photo shows the difference between the former and the new rear-left outrigger. The new metal is of much better quality; the old part is made of 0,9mm sheet metal, while the new one is made of 1,2 and 2,0mm parts. The fitting is excellent, as I wrote before.

44. Voorbereidingen voor verder laswerk ... (Preparation for more welding ...)

2009-04-05T16:13:00.006+02:00

Mijn gasfles is nog niet terug, dus lassen zit er vandaag niet in. Intussen kan ik wel alvast de aanhechtingsplaatsen voor het laswerk goed voorbereiden door deze vlak te schuren en te ontdoen van vet en andere troep. Vandaag dus maar vast alle vier de posities voor de nieuwe balkuitlopen voorbereid. Toch weer een paar uurtjes bij elkaar gewerkt. Nadat dat was gedaan was er even niet veel meer te doen dan de vloer maar weer eens goed te vegen. Deze keer de bus een flink eind opgetakeld en de trolley er onderuit gereden om er goed bij te kunnen. Het aambeeld voorin moest nog wat gemanouvreerd worden om het zaakje goed in balans te krijgen, omdat de bus aan de linkerkant lichter is door o.a. het ontbreken van de twee zijdeuren. Ben er ook nog even in gaan zitten om te kijken of de takel de last goed aan kan. Geen enge geluiden dus vervolgens het zaakje een meter opgetakeld (zie foto). Verder ging niet, maar de bezem kon er nu goed onderdoor.

En nog even een blik op het aambeeld ... nu bijna helemaal rechts voorin.

En natuurlijk ook nog het resultaat van de slijp- en schuurwerkzaamheden; dit is de aanhechting voor de driehoekige balkuitloop linksvoor ...

Het te lassen vlak lijkt zwart op de foto, maar het is glimmend. De flitser geeft een verkeerde indruk.
Morgen terug voor de anti-roestbehandeling met Fertan en dinsdag nog eens om met water het overtollige Fertan er weer af te wassen. (Helemaal volgens de gebruiksaanwijzing ...)

My welding-gas tank is having a refill, so there was no welding to do Today.In the meantime I can prepare the welding spots by grinding and cleaning them thoroughly. Today I did all four parts on the chassis beams where the outriggers are to be welded-in next time. It took a few hours after all and because there was little left to do afterwards, I took some time to clean the floor. I hoisted the bus about three feet up, removed the trolley underneath and repositioned the anvil up front. The bus weighs less on the left side because of the missing cargo doors. I placed myself in the bus to test the strength of the chain block and bands. No strange sounds. This was the topmost position of the chainblock, but is was enough to have the broom under the bus for sweeping the floor. On the first photo you can see the bus hanging free, about three feet high above the floor. The second photo shows the anvil in the front and the last one shows one of the four grinded attachment point for the outriggers. (This is the one on front-left: the spot looks black-ish, but is clean metal in real. I guess the flash of my camera gives a wrong impression ...)

Tomorrow I will go back to apply some Fertan to the newly cleaned surfaces and Tuesday I will remove the remains with water (as they say in the instructions ...)

43. De eerste reparaties ... (The first repairs ...)

2009-03-31T14:00:00.015+02:00

Het is zover ... vanmorgen zijn de chassisdelen gerepareerd. Martin heeft in ongeveer een uur tijd de slechte stukken eruit geslepen en er mooie vervangende plaatdelen ingelast. Het is prachtig geworden!! Niks geen knoeiwerk meer, maar perfect passende delen. Nadat ik de lasnaden mooi vlak had geslepen lijkt het chassis wel weer uit één stuk te bestaan. De plaatsen waar de balkuitlopen aan de voorkant hebben vastgezeten zijn nog in prima conditie, dus daar kunnen binnenkort de nieuwe uitlopen worden opgelast. De gasfles is vandaag leeggeraakt en Martin heeft 'm meegenomen om te vullen, zodat ik die volgende week kan komen ophalen. Komend weekend ga ik me bezighouden met voorbereidingen (slijp- en schoonmaakwerk) voor de op te lassen uitlopen. Dan kunnen we daarmee verder zodra de gasfles terug is.
... En het is ook nog eens mooi weer ...
Hier een fotoverslagje van vandaag:

Martin aan het werk met de binnenkant van de rechter chassisbalk ...

... de linker chassisbalk ...

Het resultaat, direct na het lassen en voor het slijpen ...

En na het slijpen. De donkere plek links van het nieuwe deel is nog een randje tectyl ...

Nog wat "Voor" en "Na" plaatjes ... (Some more "Before" and "After" photos ...)

Voor ...

Na ...

Voor ...

Na het lassen ...

... en na het slijpen ...Ik voel een licht hoera-gevoel ... (hoera!!)

It is fixed ... this morning the chassis beams have been repaired. Martin has cut out the bad parts and welded in new, clean steel parts on each side of the rear chassis beams .. all within an hour or so. He did a great job!! No screw-up, but nice fitting and nice closed welding. After I grinded the welds the beams look like consisting of one piece again. The place where the outriggers on front are to be welded on are solid enough and didn't need repairing, so they will be fitted soon. The gasbottle ended up empty today, so I have asked Martin to take it with him for a refill. I can pick it up again next week. The upcoming weekend I will prepare the parts for welding, so that when the bottle is back again we can start right away.
.. and the sun started shining today ...

The photos show Martin at work on the right- and left inner beams. (1 and 2). The third photo shows the results after welding and before grinding, the fourth shows the same weld after grinding.

I feel like yelling ... (hurray!!)

42. Voorjaar ?... (Spring ?...)

2009-03-29T21:31:00.012+02:00

Vandaag voor het eerst in weken weer even écht geklust: deze keer heb ik de voorste twee balk-uitlopen afgeslepen. Ondertussen heeft Henk het probleem met de achterlichten van z'n T3 ook opgelost. Er stond een laagje water in de stekkerdoos van de aanhangerverlichting en dat gaf natuurlijk een beste kortsluiting. Dat heb je met zo'n nat voorjaar ... Door aan het goede eind te beginnen was het mankement snel gevonden, want storingzoeken op electrisch gebied is niet onze grootste hobby, en bij zo'n T3 is de bedrading nog een stuk ingewikkelder dan bij de mijne. Dat begint al bij de zekeringkast ...

Gelukkig scheen vandaag de zon ook weer een keer en konden we de garagedeur lekker openzetten. Het leverde de volgende -te blauwe- plaatjes op, want ik had de camera natuurlijk nog op kunstlicht staan (ook al de schuld van dit grauwe voorjaar ...)

En bij mijn bus nadert het omkeerpunt ... hmmm ... misschien wat optimistisch, maar vanaf deze week wordt er iets aan het metaal toegevoegd in plaats van eraf geslepen. Zoals gezegd ... vandaag heb ik de laatste balkuitlopen aan de voorkant er af geslepen. Ik was benieuwd naar de toestand van het chassis ter plaatse en dat viel mee. Er zaten geen gaten onder, al is er wel wat roest aanwezig. Zie onderstaande plaatjes voor een overzicht.

Op de eerste foto zie je het restant van de balkuitloop linksvoor, na het verwijderen van de kriksteun. Hier is goed te zien dat over de onderste helft een tweede buitenlaag metaal is aangebracht ...

Hier ben ik de balkuitloop aan de linkervoorkant van het chassis aan het losmaken

... En hier hetzelfde ding, maar dan van binnenuit.

Deze foto van de rechterkant laat goed zien hoe het restant metaal er aan toe was na het verwijderen van de buitenste laag.

En op de foto hieronder is het hele ding eraf, inclusief een stuk van de U-balk die er bovenop zat. Iets verder naar achteren op de foto zie je de tunnels voor handremkabels (dun) en schakelarm (dikker). Op de plaats waar de uitloop zat vastgelast deze keer geen gaten in het chassis (pfoei..)

... het wachten is nu op Dinsdag ...

Worked in the barn for the first time in weeks today. Did some real work this time: I removed the two frontal outriggers. Meanwhile Henk solved the problem with the rear lights of his T3. There was a layer of water in the socket for the trailerlights connector wich caused a continuous shortcut. Each time a fuse was replaced it blew out when switching the lights on. So much for the grey and wet spring we have had this year. Troubleshooting electrical malfunctions isn't either of our hobbies, and Henk could have had a hard time, concerning the complexity of his T3's electrical wiring. (Top photo).

Great thing we had some sunshine today. We left the garage door open this time, which is shown in the next two photos. (They're a little too blue ... I left the camerasettings on artificial lighting conditions by accident ... I blame it on the sun's absence for too many weeks).

Work on my bus is reaching a turning point ... ehhmmm ... maybe a little too optimistic, but starting on Tuesday there will be metal added to the construction instead of being cut away. As mentioned earlier; I removed the two front outriggers today, both to inspect the metal beams under it and to make place for the welding activities on Tuesday. Conditions on front were better than on the rear; there were no holes, although there was some rust indeed.

The remaining photos are all about the outriggers and their removal. Top of the row is a cross section through the left front outrigger, after cutting away the jack support. It shows clearly how a piece of metal is welded over the lower half . On the next two, you can see me grinding away the left-front outrigger, both from outside and inside. Then there's a photo showing the remains of what's under the poorly welded-on right-front outrigger and finally, after the removal of the same thing, together with most part of the U-bar on top of it. Somewhat more in the background, you can see the three ducts for hand-brake cables and gear shift rod.
The place where the outrigger was fixed shows no holes this time ...

... now we wait for Tuesday ...

41. Tussenstand ... (in between ...)

2009-03-26T17:46:00.009+01:00

Nou heeft het allemaal de laatste weken een beetje stil gelegen, het werk aan de bus. Dat gebeurt wel vaker zoals je in mijn blogs kunt tegenkomen, maar als alles goed gaat staat er volgende week weer iets te gebeuren. Eerst gaan Henk en ik zondag proberen om de electrische storing aan zijn T3 te verhelpen. (Beide achterlichten doen het niet en de zekering lijkt er steeds uit te springen). Verder heb ik tussendoor nog wat klein werk gedaan, zoals het volkomen blank maken van de te lassen delen op het chassis ... want de operatie waar we al een paar weken op wachten - het herstel van de gaten in de balken -, dat gaat nu dinsdagmorgen plaatsvinden.

Door grote drukte in mijn werk lijkt de bus wat naar de achtergrond verdwenen, maar ik denk wel veel aan haar ... toch minstens dagelijks. (volgens mij is het echt een zij). Na morgen is de druk weer even weg voor een paar weekjes en dan hoop ik in die tijd weer veel te gaan doen. Ik heb er echt zin in om de handen weer uit de mouwen te steken. Intussen heb ik nog wat lopen fantaseren over wat we eventueel kunnen aanpassen of veranderen om er iets bijzonders van te maken en na wat gepuzzel kwam ik op het volgende ...

Geïnspireerd op de harmonicabussen van het openbaar vervoerbedrijf ... en dan plaatsen we achterin een biljarttafel en een jaccuzi ... Reken maar dat we daar de blits mee maken op de camping!! Als we er dezelfde veerbomen op maken kunnen we ook nog elektrisch ...

Deze week veel met de bus gereisd en dan ga je op zulke dingen letten. Wist je dat we in Arnhem ook nog een echte klassieke SPIJL-trolleybus hebben rijden? Zo af en toe mag die op zondag de deur uit en wordt ie ingezet op een oorspronkelijke route uit de jaren '60. Deze wordt met veel zorg gekoesterd in een loods van het openbaar vervoerbedrijf ...

Het museum waar deze bus in de collectie is opgenomen is opgericht door Benny Aalbers, een oud-buschauffeur die zelf op deze bussen heeft gereden. (Zo ... toch nog wat geleerd deze keer ...)

Did not do much on the bus lately ... which happens more often as you have probably noticed in previous articles, but if all comes out, next week there's something going to happen again. At first, Henk and I are going to find out what's wrong with the rear lights of Henk's T3. They won't light and the fuse blows out instantaneously each time it is replaced. I did some small jobs in between, like brush-cleaning the chassis-parts that are going to be welded soon. And yes ... that is going to take place next Tuesday.

Because of a lot of work in my professional life the bus seems to vanish in the backgound, but I do think about her a lot, at least daily. (It's definitely a she). After tomorrow, there will be a lot less stress so I hope to find some time in the next weeks to pick up work on the bus again. Can hardly wait ... In the meantime I did some thinking about the bus's finishing and a came up with this brilliant idea ... (See first picture on top)
I was inspired by our local trolley-buses, which I have used a lot during the last weeks. In the back of our bus we will fix a jaccuzi and a pooltable. (... Will surely catch eyes at the campingsites ... ) And then we make those beams on top and drive electrically ... sure thing!

Did you know that we have a working split-trolleybus in Arnhem, dating back from the fifties? It is a restored one and belongs to a local museum, founded by Benny Aalbers, who is a former bus driver on these buses, among other. Each summer it will be rolled out and take its former rides on some Sundays, along the original route, picking up people to take them to the museum.

40. Meten en slijpen ... (Measuring and grinding ...)

2009-03-01T19:02:00.009+01:00

Soms zakt de moed me in de schoenen ... als aan weerskanten de chassisbalken ernstig beschadigd blijken door roest bijvoorbeeld. Vandaag de laatste restanten van de dwarssectie en de beide uitlopen achteraan weggeslepen zodat de schade goed in kaart kan worden gebracht. Hieronder zie je in schema hoe de zaak er aan toe is ...
Dit is een schets van het achterstuk van het chassis, vlak voordat de bocht omhoog begint bij de achteras. (Je kijkt in achterwaartse richting). De roestbruine vlekken tonen de plaatsen waar de roest de meeste schade heeft aangericht; tot in de holten van de achtersectie dus. De dunne lijntjes geven een indicatie waar de dwarssectie en de uitlopen hebben gezeten. Er zitten heuse gaten in, zie ook de onderstaande foto's ...

In onderstaande overzichtstekening de toestand van het chassis per vandaag:

De schade bevindt zich ter hoogte van de rode pijlen.(Klik voor vergroting)

We geven de moed (nog) niet op ... komende week wordt er misschien iets aan gedaan.

Vandaag ook een groot deel van de kabelboom verwijderd; het deel dat aan de binnenkant van de rechterchassisbalk van voor naar achter loopt (... of is het andersom ...). De plastic buitenmantel van deze kabelboom hoort soepel te zijn, maar die is in de loop der jaren keihard en bros geworden. Bij het lostrekken schoten de scherven er vanaf. Nu is ook duidelijk waarom bij mijn eerste pogingen om de motor te starten de zaak zo moeilijk op gang kwam en ook zo snel weer tot stilstand kwam bij het aanraken van welke electrische schakelaar dan ook. Ook de isolatie van een deel van de kabels achterin was volkomen verbrokkeld, waardoor kortsluiting moet zijn ontstaan. Dat er toen geen brand is uitgebroken is een klein wonder te noemen. Ook de veel te warme accu die bijna om de dag weer moest worden opgeladen valt hieruit te verklaren. Zie hier een uiteinde van de boom, na verwijdering. (Dit stuk is wel in orde, maar het zaakje wordt toch vervangen).

Dinsdag ga ik weer verder ... ik hoop met wat goed nieuws!!

Sometimes I feel like giving up ... when the chassis beams happen to be damaged a lot because of rust for example. Today I grinded away the last remains of the cross-sections and the outriggers on the rear of the chassis beams to have a realistic view of the actual damage. In the drawing on top you can see where the damage exists. What you see is part of the chassis beams -viewed in the rear direction-. The position of the rear cross section and outriggers are drawn dim, and right where they were welded to the beams the most damage has occured, shown in rustbrown color. There are real holes in it, as you can see on the photos. Anyhow, I am not going to give up; probably during this week we will fix this.

I also removed part of the electrical wiring from inside the right chassis beam. If I need grinding and welding there, the cabling will prevent a clear access. The plastic around the cabling is supposed to be flexible, but the years have hardened it out. A little bending and pulling was enough to have plastic pieces shattering around. By removing part of the cabling I finally found out why starting the engine -a year ago- was so difficult, and why the thing stopped running after moving any electrical switch; the inside of the electrical wiring was badly damaged and caused short-circuit somewhere in the rear. It also explains why the battery felt warm all the time and why it needed dayly recharging. Some luck that we had no fire at that time.

Be back on Tuesday ...

39. Weer een beetje verder ... (Some more progress ...)

2009-02-22T14:42:00.011+01:00

Ja, ik weet het ... al een paar weken geen nieuws meer op het blog, met uitzondering van het filmnieuws (nr. 38). Het werk heeft inderdaad even stilgelegen, voor een deel vanwege de kou in de loods en voor het overige omdat ik in mijn werk als IT-Trainer ook steeds de nodige certificeringen moet bijhouden. Dat betekent dat ik de afgelopen weken druk aan het studeren ben geweest om drie examens met succes te kunnen afleggen ... en dat is gelukt!!
Zo, vandaag dus voor het eerst in een paar weken weer aan het klussen geslagen.

Soms lijkt het alsof het helemaal niet opschiet: zo doe je maar een klein beetje en dan gebeurt er opeens weer heel veel. Het kruimelwerk vind ik meestal het vermelden niet waard, maar als er grote strukturele veranderingen plaatsvinden dan is er ook veel te vertellen ... en te zien. Het werk concentreert zich de laatste tijd voornamelijk op de vloer en het chassis. De gegolfde laadvloer is er nu helemaal uit, op een uiterst klein randje aan de achterkant na (hierin zitten de gebogen warmelucht-kanalen verwerkt). Alle balkuitlopen met kriksteunen zijn nu ook verwijderd, al zit een deel van de balkuitlopen aan de voorkant er nog aan, omdat de vertikale plaat die de rugleuning vormt van de beide voorste zitplaatsen hieraan is bevestigd. Het is een walk-through, dus er is geen sprake van één heel tussenschot. Wat mij de meeste zorgen baart zijn de twee rotte plekken aan weerszijden in de chassisbalken ter hoogte van de twee verwijderde balkuitlopen achter. Door het knoeiwerk uit het verleden; het oplassen van nieuwe balkuitlopen over de bestaande verroeste restanten, heeft het roestproces zich gewoon onzichtbaar kunnen voortzetten tot in de chassisbalken. Het vormt ook een ideale plaats voor vochtophoping. Ik vrees met grote vrezen dat het aan de voorkant niet veel beter is. Voor het herstel van deze delen moet ik er een expert bijhalen; het zijn dragende delen die in hoge mate de sterkte van de constructie bepalen. Zie bijgevoegde foto's:

En hier volgen nog wat foto's van de afgezaagde balkuitloop (met kriksteun) aan de linkervoorzijde.

Verder heb ik vandaag hulp gehad van Janneke, de buurvrouw van een paar huizen verder. Zij en haar man Paul zijn al enige tijd op zoek naar een Volvo Amazone Estate en om kluservaring op te doen voor als het zover is wilde ze graag de handen uit de mouwen steken bij mijn project. Ze heeft zich een paar uurtjes ingezet om de chassisbalken tectyl-vrij te maken, zodat goed te zien is welke delen gaaf zijn en welke delen vervangen moeten worden. Er is oppervlakkige roest aan de binnenkant van de balken, maar niet ernstig.

En ... de stapel oud ijzer groeit gestaag ...

Zo is er toch weer veel gebeurd vandaag ...

Yes, I know ... it's been very quiet on my blog the last weeks or so, apart from the movie thing (nr. 38). The work on the bus has had some delay, partly because of the low temperatures and for another part because I had three exams to take to keep my certifications as an IT-Trainer valid ... I passed them all!!

But Today I was happy to be back in the barn again for the first time since a couple of weeks. Sometimes it seems that there's hardly any progress; the little jobs on the bus are hardly worth mentioning, but some other times things suddenly go fast. Lots to talk about and lots to see. Work mostly concentrates on the floor and chassis parts currently. The cargo floor has been removed, except for a tiny edge in the back where the warm-air ducts are welded in the floor. All outriggers at the rear are removed too and the front two have their jack-supports cut off. Part of the bulkheads behind the two front-seats are welded to the outriggers so I couldn't remove them completely yet. (It's a walk-through, so there's not a single bulkhead but it is split to make a passage). The things that worry me most are the two rotten parts in the chassis-beams where the two rear outriggers were welded onto. Because of the clumsy job that has been done some years ago, where new outriggers were simply welded over the exisiting, partly vanished ones, the rust has eaten itself a way into the chassis beams, invisible from outside. I fear that the front two outriggers will show the same amount of damage, so large chunks of the beams have to be replaced completely, which is probably something I am not going to do myself. There's simply too much at stake. (See the top six photos).

Today, Janneke assisted me on the job. She and her husband Paul, both living a block away, are looking for a Volvo Amazon Estate for some time, and to gain some experience on car maintenance on forehand, she happily offered to help me for some hours. I didn't want to put a grinder in her hands just like that, so she cleaned the centre parts of the chassis beams and removed the remaining tectyl. Now we can much better judge the condition of the beams. There's some surface-rust, but not something to worry about, apart from the sections I mentioned before.(See photo 7).

The pile of scrap-metal is growing steadily ... (photo 8).

Anyhow, there's been s lot of activity today!!

38. In Premiere ...

2009-02-13T10:29:00.007+01:00

Gisteravond, 12 februari, naar de Nederlandse premiere geweest van Pink Panther 2. Het is niet mijn meest favoriete filmgenre, maar ik moest natuurlijk even mijn eigen bus zien schitteren in de film. Het plot is buitengewoon simpel en voorspelbaar en ik heb slechts een paar keer gelachen, voor de rest is het een waterig aftreksel van de klassiekers met Peter Sellers.
Maar ik zit hier niet als filmcriticus; het ging mij om m'n VW bus. Die kwam slechts twee keer kort in beeld, na de pauze. Het is niet eens een rol te noemen; het ding fungeert slechts kort als decorstuk, wanneer twee mensen bij het restaurant "La Plata de Nada" uitstappen om ter gelegenheid van de feestelijke heropening te gaan dineren. Het restaurant is eerder in de film uitgebrand door onhandigheid van Clouseau. De twee spelen slechts een figurantenrol, ze blijven in de film verder onbekend. De bus is evenwel toch zo'n twee seconden in beeld en is duidelijk herkenbaar aan het ontbrekende VW-logo op de neus en het gekunstelde dakraampje in het hefdak. Hij is niet rijdend te zien maar ziet er verder wel mooi uit; wat een verschil met nu! Hier nog wat foto's die ik in 2007 van Tom (verkoper) heb gekregen toen het ding op de set in Boston stond, kort voordat ie werd verscheept:

Yesterday evening, February 12th, I went to the Dutch premiere of Pink Panther 2. It is not my favorite moviegenre, but I just had to see my own bus in action. The plot is simple and predictable, somewhat unlogic even, but I had a few laughs. Steve Martin is funny, but to me Peter Sellers is the genuine Clouseau. Anyhow, I am not here to criticise films; I just wanted to see my bus in action. It showed up shortly in only two shots, no more than two seconds at all. It was parked near the sidewalk of the restaurant "La Plata de Nada" and two people got out to visit the restaurant for the grand reopening after an earlier fire caused by Clouseau's clumsyness. There was no driving, it was just parked there to be part of the decoration. The two that got out played no further role in the movie. And that was it. I recognized my bus immediately by the missing VW-logo at the front and the ugly plastic window on top of the poptop (which is removed now). The bus looked shiny ... what a difference compared to now!! The photos were taken by Tom at the stage in Boston, in October 2007, shortly before it was shipped to me.

37. Hijsraam en nieuwe werkbank ... (Hoistframe and new workbench ...)

2009-01-19T17:16:00.008+01:00

Loop ik toch twee weken achter met het blog ... Tja, het was zo'n twee weken geleden toch echt te koud om iets te doen; dan maar even een pauze inlassen. Gelukkig is het nu weer werkbaar en is er ook nog wat te melden. Martin belde me anderhalve week geleden met de vraag of ik nog geïnteresseerd was in zijn stalen werkbank/lastafel. Hij had inmiddels een ander type aangeschaft en deze was overcompleet: 2,5 x 1m, met een 10mm dik stalen werkblad én ... een opgemonteerde bandslijpmachine en zware bankschroef. Drie vliegen in een klap voor een aantrekkelijke prijs. Ik hoefde er ook niet lang over na te denken. Zondag 18 Januari een aanhangwagen weten te regelen via Donny, even heen en weer naar Beekbergen en een paar uur later stonden we met het geheel voor de ingang van de loods. Nou is dat ding ruim tweehonderd kilo en in Beekbergen ging het geval zo met de heftruck op de aanhanger: terug in Arnhem beschikten we natuurlijk niet over de luxe van een heftruck. De aanhangwagen kon met een hydraulische handpomp weliswaar gekanteld worden, maar dan nog zit je met zo'n gewicht ... op een helling!! Gelukkig waren Donny en zijn medewerker ook nog in de loods aan het werk en konden we met z'n vieren met de nodige inspanning het ding uiteindelijk op zijn plaats krijgen. Hij paste precies op de plek die ik had vrijgemaakt. Ik had de ruimte natuurlijk eerder al opgemeten, maar de bandslijpmachine die aan de zijkant van de tafel is bevestigd voegt er zo'n vijftig centimeter aan toe. Het ging nét ... en het maakte de werkplaats ineens een stuk professioneler.

Vandaag, -maandag-, heb ik het houten hijsraam afgemaakt en heb ik vervolgens de bus een stuk opgetakeld om te zien hoe het zaakje zich hield. Het werkt prima, maar de bus blijkt aan de achterkant toch wat zwaarder dan verwacht. Bij het takelen kwam daarom eerst de voorkant omhoog en toen het geheel vrijkwam hing ie aardig achterover. Daarom liet ik 'm eerst maar even zakken en heb ik vervolgens een aambeeld van 50kg voorin op de cabinevloer geplaatst. Dat ging beter ... Weer opgetakeld en daarna kon ik de trolley een klein beetje achterwaarts verplaatsen. Zo kan ik tenminste goed bij de dwarssectie aan de voorkant (tussen de chassisbalken) om deze te verwijderen. Vervolgens nog wat vloerdelen weggeslepen en toen kwam het einde van de schakeltunnel in zicht ... Dat maakt het vervangen van de vloerdelen een stuk overzichtelijker. Nu alleen nog het U-profiel aan de voorkant vrijmaken en dan zou het vervangen kunnen beginnen. Het wordt spannend!!

Here I am ... done nothing with the blog for two weeks ... well, it's been pretty cold here about two weeks ago. Too cold to do useful things, so a break was necessary. Fortunately, since a few days temperatures are bearable again so there's lots to talk about. Martin called me some days ago to ask me if I was interested in his leftover steel workbench. He had bought a new one so this one came available for whoever wanted it. It measures 2,5 x 1m and has a 1cm thick steel surface ... ideal for welding purposes, and ... it has a band-grinder and heavy vice attached to it. All for a reasonable price, so it didn't take me that long to decide. Sunday, January 18th we could borrow Donny's trailer and made the trip to Beekbergen. Two hours later we were back at the barn with the workbench. The thing happens to weigh over 200 kilos and this time we had no fork-lift truck like Martin has in Beekbergen.
Fortunately, Donny and his co-worker were still in the barn, so with all four of us we managed to get the thing in its place. It only just fitted!! Of course I had measured the space earlier, but that was without the band-grinder, which adds another 50cm to the width. Luckily all fitted perfectly. The workshop looks a lot more professional right now.

Today, Monday, I finished the wooden frame which will be used for lifting the bus-body. After attaching the hoist-bands I tried to lift the thing a little to see if all is working as expected. The bus appeared to be somewhat heavier in the tail, because the nose came up first. Only after lifting about 30 cm, the rear came up too. This was not good. I lowered the bus and placed a 50kg anvil on the floor in front and this time things went better. I lifted the bus again and manouvered the trolly somewhat backwards, so that I can better reach the front cross-section between the chassis beams to have it cut out and replaced. Removed some additional cargo-floor parts and then I had a clear view on the end of the shift-rod tunnel. Removing the floor beams, and replacing the shift-rod tunnel with it, all seemed to become a bit more manageable. Next there's the front U-bar to remove and then floor replacement can start ... its exciting!!

36. In de takels ... (Dangling on a chainblock ...)

2009-01-08T17:04:00.013+01:00

Het is bar koud. Buiten vroor het deze week meer dan 10 graden en in de werkplaats is het te koud om langer dan een uurtje bezig te zijn. Je tenen vriezen eraf ... Toch heb ik nog wel wat gedaan, al is het niet veel. Zaterdag 3 januari een takel met drie hijsbanden aangeschaft om de bus een stukje te kunnen liften van de trolley. Dit om vervorming te voorkomen bij het loshalen van de transportvloer (er zat immers al een beetje beweging in en dat moet niet erger worden). Helaas waren twee van de hijsbanden te lang (4m is toch iets te veel) en was de derde te kort om de takel om de plafondbalk vast te maken (1,5m was daarvoor nét iets te weinig ...). Het ding hangt nu aan zo'n 4m lange hijsband die twee keer om de balk is geslagen. Maandag 5 jan. telefonisch twee banden van 3m bijbesteld en dinsdag waren ze er al. Vandaag heb ik het zaakje kunnen ophangen. Het ziet er zeer fraai uit: een oranje-roze takel met paarse hijsbanden!!! Bij het hijsen heb ik de bus heel losjes op de trolley laten liggen.

Vier balken van 2.20m moeten straks een hijsraam gaan vormen, waarvan twee balken door de raam- en deuropeningen worden gestoken. Door het hijsen worden deze balken naar elkaar toe getrokken en twee langsbalken moeten ze dan op afstand van elkaar gaan houden. Zoals het er op de foto onder uitziet is alleen maar even om de maten op te nemen. De langsbalken zijn hier nog niet aangebracht en de trekkracht op het geheel is minimaal...

It is freezing. This week we had temperatures below -10 degrees C. Too cold in the barn to do any useful work for longer than an hour. Did something though; bought a chain block last Saturday, together with three hoist-bands. Unfortunately two of them were too long and one was too short for the purpose I had in mind. Ordered two new ones on Monday and received them on Tuesday. I need to hoist the bus a little in order to relieve some of the weight from the chassis beams. Now that the cargofloor is almost removed, the body tends to twist a little which is -of course- not acceptable. Today I stuck two poles through the window and door openings and attached the hoist-bands two by two on each end.

Then I lifted the whole thing a little, just enough to pull the bands tight. Two other poles will be attached later to form a square frame. They will prevent the two lifting poles from moving towards each other and put lateral pressure on the body.

35. Nieuwe ijzerwaren ... (New sheet metal...)

2008-12-29T13:20:00.006+01:00

Het op vrijdag 19 december in Engeland bestelde pakket vloerdelen was er al op maandag 22 december!! Een aardig pakje met een gewicht van 28 kilo. Nu kon het echte werk beginnen. Eerst nog even de Kerstdagen door en op zondag 28 december heb ik het spul in de loods uitgepakt en op de vloer uitgestald om te zien hoe een en ander in elkaar zou passen. Zie hieronder het resultaat ...

Het ligt natuulijk allemaal een beetje losjes tegen elkaar, maar het geeft een aardig beeld van hoe het moet worden. Het is stevig materiaal ... de kriksteunen en de I-balken zijn van 2mm dik plaatmateriaal, de rest is 1,2 mm dik. Zondag heb ik stukje bij beetje de achterste dwarsbalk uit het chassis verwijderd; het vervangingsdeel zie je op de foto bovenin het midden van de achterste dwarsbalken (het deel met het grote ronde gat er in). Aan weerskanten voor en achter liggen de kriksteunen. Tot mijn verrassing was de achterste U-balk aan de onderkant dichtgelast, net als bij de originele constructie, terwijl daarover in de catalogus niets was aangegeven. Nu de vloer voor het grootste deel los ligt begin ik te denken aan ondersteuning van het geheel met stempels en houten balken; er lijkt wat beweging te zitten in de carrosserie t.o.v. het chassis.

The metal I ordered on Friday, December 19th had already arrived on Monday, December 22nd!! The package had a weight of 61.6 lbs. Now the real work could start. First eat our way through Xmas and on Sunday, December 28th I unpacked the metal and aligned it on the garage floor to see how things would fit.

It's all placed together loosely, but it gives a good impression of the work that has to be done. It is solid material: the jack supports and the I-bars are made of 2mm thick steel, the rest is of 1,2 mm steel. Last Sunday I removed the old rear cross section bit-by-bit; the replacement part is shown on the photos as the upper part in the centre of the photos; the part with the large hole in its centre). To my surprise, the rear top-hat section was welded closed to form a beam, just like the original part. And it wasn't even mentioned in the catalogue. Now that the floor is disconnected for the most part I plan to support the whole structure with scaffolding and woorden beams. There seems to be a little play between the body and the chassis.

34. Een gewone Zondag ... (A regular Sunday ...)

2008-12-21T15:29:00.006+01:00

Vandaag, zoals op iedere zondag, nog een paar uurtjes geklust. Deze keer van 11:00 tot 14:45u, iets later begonnen en iets eerder opgehouden. Afgelopen vrijdag even flink wat staal besteld voor het herstel van de laadvloer. Alles bij elkaar voor een paar honderd Euro, maar dan heb ik wel meteen alles: beide dwarssecties tussen de chassisbalken, vier balkuitlopen, vier kriksteunen, drie U balkjes en drie I balkjes. Als het goed is komt het net voor Kerstmis binnen en kan ik in de vakantieweek er mee aan de slag. Nu alleen de vloerdelen zelf nog, maar dat komt later.
De rechter wielkast is nu bijna schoon, hier en daar is het blote metaal al zichtbaar en verder heb ik ook de voorrand bij de rechter zitplaats, waar de cabinevloer wordt aangehecht, helemaal kaal gemaakt. Er zat nog wat restmateriaal opgelast en met de lamellenschijf krijg je dat weer keurig vlak. Ook nog wat foto's gemaakt en die zie je hier ...

Tenslotte nog een foto van de voorste dwarssectie (rood omkaderd) tussen de chassisbalken. Deze foto is van onder de cabinevloer in achterwaartse richting genomen en hierop is goed te zien waar de schakeltunnel (Gele pijl) en de twee doorvoeren van de handremkabels (groene pijlen) door de voorste U-sectie heen gaan ...

Today, as usual on Sunday, I spent some time doing different jobs on the bus. Started a bit later, 11:00, and stopped a little earlier 02:45 PM. Last Friday I ordered a lot of steel for the repairs on the cargo floor. All together for a couple of hundred Euros, but I have all the parts at once then, except for the actual floor. If all goes right I will have the parts in time before Christmas, so that I can do a lot in the week's vacation following Christmas.
Above are the pictures I took today, just after cleaning the right wheel well and the edge below the right-front passenger-seat, that's where the cabin floor will be attached and there were some remains of the previous floor left. The last picture shows the front of the cross section between the two chassis beams (The red surrounded part) and you have a great view on the central shift rod tunnel entry (yellow arrow). On each side of it there are the two ducts for the cables of the hand break (green arrows).

33. Hefdakje is klaar ... (Poptop repaired ...)

2008-12-13T12:25:00.008+01:00

Gisteren, vrijdag 12 december werd ik om drie uur gebeld door Peter Holthausen met de mededeling dat het hefdakje klaar was. Wow, dat is snel!! Ik had het nog maar twee weken geleden afgegeven. Afgesproken om het met een half uurtje te komen ophalen. Benieuwd hoe het is geworden.
Het resultaat mag er zijn ... het gat is erg mooi gerepareerd en als het ding straks is bewerkt met primer en spuitlak zie je er dan ook helemaal niets van terug; zelfs geen verdikking of vervorming. Prachtig werk geleverd!!

Klik hier als je wilt weten hoe het er voor de reparatie uitzag:

http://vw65westy.blogspot.com/2008/04/13-diverse-klussen.html

Yesterday, Friday december 12th, Peter Holthausen called me at 3PM to inform me that the poptop repair was ready. Wow, that is quick!! I had only delivered the part two weeks ago. Promised to come and pick it up in half an hour. I was curious to see how it looked.
Well the results are great ... the hole is fixed perfectly and when the poptop is primed and painted later, I guess there's no way you can see the previous damage. The surface is completely smooth, no thickening or distortion visible. Great job!!
Click here if you want to see what the poptop looked like before the repair:

http://vw65westy.blogspot.com/2008/04/13-diverse-klussen.html

32. Chassis ...

2008-12-09T19:14:00.009+01:00

Op zondag 7 december nog wat tectyl uit de rechterwielkast verwijderd en daarna verder gegaan met het wegslijpen van onderdelen van het chassis. Het lijkt heel wat gepuzzel; niet alleen zitten er onder de later opgelaste dwarssecties nog restanten van de oorspromkelijke dwarssecties, (de U-vormige onderbalken, voor en achter, tussen de chassisbalken), maar ook loopt er een aantal tunnels van voor naar achter. Op het onderste niveau, tegen de haaks boven op de chassisbalken gelaste zes vloerbalken en liggend in uitsparingen van de twee dwarssecties lopen daar de doorvoeren van de handremkabels (2x), gas- en koppeling en van de bediening van de kachelkleppen. In totaal een zestal schijnbaar kriskras lopende buisjes van de cockpit naar de machinekamer.

De Schakeltunnel
Op het niveau daarboven, centraal van voor naar achter door de vloerbalkjes loopt het meest kritische onderdeel; de schakeltunnel ... Dit is een 3 cm dikke buis die van voor naar achter loopt en is aangehecht aan de uiteinden. Door deze buis loopt de schakelarm, die de bewegingen van de versnellingspook doorgeeft aan de versnellingsbak. Wil je soepel kunnen schakelen, dan is het van het grootste belang dat deze tunnel exact uitgelijnd ligt, mede omdat de schakelarm zich tegen de binnenkant van deze buis afzet bij het kiezen van een andere versnelling. Het probleem is dat erg lastig is uit te vinden hoe deze buis op een nette manier kan worden verwijderd en ... niet minder belangrijk; hoe deze weer in de oorspronkelijke positie kan worden teruggemonteerd in de nieuwe vloerbalkjes. Als iemand het weet mag ie het zeggen ... Ik wil graag de vloerbalkjes, de dwarssecties en de balkuitlopen (waar de kriksteunen op worden gelast) vervangen. Om het chassis niet als een kaartenhuis in elkaar te laten vallen werk ik onderdeel-voor-onderdeel af zodat de constructie in vorm blijft. Daarom begin ik met de onderste dwarsstukken; eerst achter, waar de kachelpijp doorheen loopt. De chassisbalken worden dan tenminste nog bij elkaar gehouden door de opgelaste vloerbalkjes. Hieronder een ruwe schets van de wirwar aan tunnels en buizen. (Wordt later nog uitgewerkt).

On Sunday December 7th I scratched some more Tectyl from the right-front wheelwell. After that I continued grinding away useless parts of the chassis. It's like a big puzzle; not only did I discover rusty remains of the original cross-sections under the "newly" weld-in parts, (the U-shaped bars, mounted front and rear between the main chassis beams), but there's also a lot of ducts running from front to rear. The lower ones, mounted from below against the six floorbeams, seated in cutaway sections in the cross-members, consist of the hand-brake-cable ducts (2x), the clutch- and throttle-cable ducts and two ducts that control the heater valves in the rear. In total six apparently randomly drawn tubes, running from the cockpit to the engine room.

The Shift rod tunnel
On the level above that, you will find the probably most critical tube; the shift rod tunnel. It is a 3 cm thick tube, running from front to rear through all six floor supporting beams, positioned centrally above the heater duct. Within this tube there's the shift rod, that directs movements of the gear shift lever to the front of the gearbox so that you can change gear. If you want a smooth shifting experience, it's of utmost importance to have this tube aligned correctly, mainly because the shiftrod uses the tube as a pivot lever when changing gear. Trouble is that there's no documentation as far as I found out, that describes how to remove this tube in a proper manner so that you can reinstall it later in exactly the same position. If you have a clue; please be so kind and tell me how to do this job ... I would like to replace both the two cross sections and the six floor beams (3 x I-profiles and 3 x U-profiles), as well as the four outriggers on which the jackpoints are welded. To maintain stability of the chassis I plan to remove only single parts at a time, starting with the rear cross section (that holds the rear part of the heater-duct). In the meantime, the chassis beams are held together with the remaining floorbeams and the rest of the body. (The illustration shows a rough scetch of the tubes and ducts under the cargo floor. The drawing will be refined later ...).

31. Krabben ... (Scratching ...)

2008-11-30T14:56:00.015+01:00

Deze keer mezelf bezig gehouden met de edele kunst van het Tectyl-krabben. Dankzij de lage temperatuur buiten (en dus ook in de loods) van ongeveer 0° C is Tectyl hard en niet stroperig. Daardoor kun je gemakkelijk met bijna alles wat je tot je beschikking hebt plakjes van dit zwartbruine spul van de onderkant van de auto afkrabben, -slaan, -duwen en -schuiven. Zo kwam er met gebruik van o.a. een schroevendraaier, een staalbeitel en een plamuurmes steeds een fragment ter grootte van een halve postzegel los van bodem en wielkasten. Het ruimt wel mooi op, al zie je er na een uurtje uit alsof je in een kolenmijn werkt. De zwarte troep op de vloer draagt zeker bij aan dit effect. Na drie uur krabben heb ik de wielkast rechtsvoor zo goed als kaal gekregen, op een stuk van nog een paar tiental vierkante centimeters na. Dat deel zat boven mijn hoofd en m'n armen werden na enige tijd loodzwaar. Volgende keer verder. Het staal eronder ziet er over het algemeen goed uit.
Weer wat later kwam Eric even langs, hij was nog niet eerder wezen kijken, maar was wel benieuwd naar de status van het project. Hij had z'n camera meegenomen en heeft een paar erg mooie foto's van de werkplaats gemaakt, die ik hier natuurlijk graag laat zien: (klik op foto voor vergroot exemplaar)

Today I kept myself busy with the noble art of Tectyl-scratching. Because of the low temperatures outside (and inside too) of 0° C, Tectyl happens to become solid instead of viscous. Any tool will easily help scratching, pushing or shifting tiny bits of the brownish-black stuff from the car body: you can use a screwdriver, chisel or putty knife. After no less than three hours I had the front-right wheel-well almost cleaned and I looked like someone working in a coal mine. The floor, covered with black chips added to this illusion. There is part of the job left to do overhead, because working with my arms in the air happens to become a burden after so many minutes. More next time. The steel under the Tectyl appears to be in a great condition.
A while later, Eric visited the shed, he was there for the first time and curious about the project. He brought his camera and made a dozen photos, some of which I have placed here, because they look great. (Click to enlarge...).

(Photos: Eric Boerdam, Arnhem)

30. Hefdakje uitbesteed ... (Poptop outsourced...)

2008-11-29T14:00:00.017+01:00

Afgelopen week heb ik het hefdakje (met het lelijke vierkante gat) afgeleverd bij Holthausen composieten in Zevenaar. Ik was daar al eerder dit jaar in mei, maar vanwege de drukte was er even geen gelegenheid om deze klus er tussendoor te doen. Mij werd geadviseerd om het in het najaar nog eens te proberen. Geen probleem; ik had toch geen haast en ik zag het niet zitten om dat zelf te gaan doen. Het moet wel mooi worden en ik heb heel wat gekluns gezien met reparaties aan polyester en glasvezel delen. Juist omdat dit ding zo zichtbaar op de bus aanwezig is zie ik dit graag deskundig gerepareerd terug. (Heb nog geen afspraak gemaakt over wanneer klaar).

Last week I took the poptop (... with the ugly square hole in it ...) to Holthausen Composites in Zevenaar. I was there earlier this year, in May, but while they were very busy at that time, they advised me to try again in the fall. No problem ... I wasn't in a hurry anyway and neither was I about to fix it myself. It has to be done correctly and I've seen a lot of clumsy repairs on polyester parts. The poptop is a very visible part of my bus, so I prefer to have it fixed by professionals.

Andere camper(s)

Ondertussen ook nog even wat rondgezocht op het web naar een """tijdelijke""" -klassieke- camper voor het komende jaar. (Let op het aantal aanhalingstekens ...). Tijdens deze zoektochten kwam ik natuurlijk ook op andere merken terecht. Een bus die me erg aansprak was een Mercedes O 319 uit 1959. Blijken erg zeldzaam te zijn, al vallen de prijzen me desondanks mee. Vast moeilijk om aan onderdelen te komen ... (let eens op de fraaie "Samba" raampjes bovenin):

Hier is er nog een ... (verkocht!!!)

Other Camper(s)

Meanwhile I have been searching the web for a ""temporary"" classic camper for next year. (Mind the number of quotes ...). Between these searches I obviously came across other makes than VolksWagen of course. A bus that I liked a lot was this Mercedes O 319 from 1959. They appear to be very rare, although prices arer usually a lot lower than most of the splitties. Probably harder to get spare parts ... The one on the top two photos wasn't for sale, the one on the third photo was sold only recently ...

29. Verwijderen van verroeste delen ... (Removing rusty parts)

2008-11-23T15:38:00.019+01:00

Nu de assen en het stuurhuis zijn verwijderd kunnen we overal goed bij. Zolang ik nog geen duidelijkheid heb over wat ik met het front ga doen hebben we ons vandaag bezig gehouden met twee zaken: (1) Het verder verwijderen van de laadvloer, rot plaatwerk en balkjes er omheen en (2) het schoonmaken van de chassisbalken en wielkasten voor. Voordat ik ook maar ergens de slijpschijf in heb gezet eerst nauwkeurig de aanhechting van de vloer gefotografeerd en gedocumenteerd. Als die er straks uit is heb je natuurlijk geen aanknopingspunten meer, vandaar. Daarna heb ik de kriksteunen rechtsvoor en -achter en de bijbehorende uitlopen van de steunbalken weggeslepen. (Het zat buitengewoon slordig vastgelast en voor een deel zat het gewoon los; de oude -grotendeels verdwenen- balkuitlopen zaten er nog onder ...). Henk heeft rem- en koppelingspedaal en remcylinder verwijderd, daarna heeft hij zich op het voorste deel van de linker chassisbalk en de wielkast gestort. Alle oude tectyl is daar nu uit, volgende week nog even met wat thinner er over heen voor de laatste resten en dan weer beschermen met epoxy-primer. (zie foto)

Op verschillende plaatsen heb ik het slecht gelaste plaatmateriaal eruit geslepen, zodat dat later kan worden vervangen door mooier plaat- en laswerk. Het zit 'm voornamelijk in de wielkasten, de kriksteunen en de draagbalken. Zie hieronder de rechter wielkast na het verwijderen van een plaatje van ca 15 x 10 cm en het restant van een kriksteun. Wat er nu nog zit is hard, behalve de driehoekige balkuitloop. (het roestkleurige deel). Photo below shows the right front wheel well after grinding out a square part of the bulkhead and part of the outrigger with jacksupport.

En hier zie je hoe het eruit zag voor het weghalen van de krokante restanten.
(And this is what it looked like before removing the crunchy parts).

Op onderstaande afbeelding is goed te zien welke chassisdelen goed zijn (groen), welke moeten worden vervangen (bruin) en wat er vandaag is verwijderd (rood). Klik op de afbeelding voor een uitvergroting.

Een speciale uitdaging vormt hierbij de tunnel voor de schakelstang, die van voor naar achter door de gaten in de -bruin weergegeven- balkjes loopt. De truc is om dit straks weer fraai uitgelijnd te krijgen.

Now that both axles and the steering house are removed we can reach almost everything. As long as I haven't got a clue about what to do with the bus front we kept ourselves busy with two other jobs: (1) Removing all the rusty parts from the cargo-floor, bad sheet metal and supporting bars below the floor, and (2), cleaning the front chassis beams and the front wheel wells. Before placing the grinder in any part I thorougly photographed and documented the way the cargo floor was attached to the rest of the body. When the floor is completely removed later, might forget how it fitted in. Later I cut off the jack-supports on the right side, front and rear, and part of the floorbeams and outriggers. (They were once repaired and welded badly ... part of the metal wasn't welded at all; you could move it by hand). Henk removed the brake- and clutchpedals and the brake cylinder. After that he cleaned the front part of the left chassis beam, together with the wheel well. That looks neat now, it just needs some cleaning with thinner and then it can be protected and coated.

On several places I removed more badly welded and rusty sheet metal, so that it can be replaced with new material soon. Click on the wireframe picture (above) to see what parts of the chassis are OK (green), what parts need to be replaced (brown) and what parts were removed today (red). A special challenge here is the replacement of the cross bars, -brown- through which the tunnel is mounted for the gear shift rod. It runs from front to rear and needs to be positioned exactly in line again.

28. Vooras en stuurhuis er af ... (Front axle and steering house removed)

2008-11-16T16:16:00.018+01:00

Om de vooras te verwijderen moeten de remleidingen worden losgemaakt, moet de fuseekogel die de stuurlink met de hefboom verbindt worden losgemaakt en moeten de acht bouten die de vooras aan de chassisbalken monteren worden verwijderd. De remleidingen had ik vorige week al losgemaakt, Henk had vier van de acht bouten van de vooras al wat losser gedraaid en omdat we toen niet over een trekker voor de fuseekogel beschikten moesten we de rest even laten zitten.
Van Gerhard een handige fuseekogel-trekker -of hoe heet zo'n ding- mogen lenen en daarmee kregen we vandaag de stuurstang (E: Draglink) vrij gemakkelijk los van de hefboom op de onderste vooras.

In bovenstaande afbeelding zie je bij "1" de fuseekogel die los moet en bij "2" zie je drie van de acht bouten die de vooras met ankerplaten aan het chassis schroeven. De werking van het geheel is vrij simpel: als je het stuur rechtsom draait, draait de pitman-arm (3) onder aan de stuurkolom naar voren en trekt met de stuurstang aan de hefboom (bij 1). Daardoor beweegt het stangenstelsel aan de achterkant van de vooras naar links (in de afbeelding naar rechts) en scharnieren de voorwielen naar rechts.

Vandaag had ik hulp van Paul; het verwijderen van de vooras kun je moeilijk alleen doen en Paul heeft al vaker meegeholpen. De vooras rustte op de garagekrik, maar na het verwijderen van de acht bouten, waarvan twee met de luchthamer moesten worden losgemaakt, bleef hij klem zitten aan de chassisbalken. Toch maar even wat WD-40 er tussen gespoten, paar minuten wachten en nog eens proberen. Na een paar trappen tegen de trommelremmen begon er beweging in te komen. Nog een paar pogingen later kwam hij los en toen pas ontdekte ik dat de schakelstang (versnelling) nog tussen de twee voorbalken doorliep. Hij was aan beide zijden los; de versnellingspook was al eerder verwijderd, net als de versnellingsbak (zie blog No.27), maar de stang die de bewegingen van de pook moet doorgeven aan de versnellingsbak liep nog van achter naar voor tussen de voorbalken door. Hij raakte verbogen door het gewicht van de vooras en kon pas nadat we de zaak hadden weggereden worden losgetrokken. Tja, er gaat ook wel eens iets mis ...
Er was nog tijd over, dus meteen maar de stuurkolom losgemaakt. Met de trekker ook de fuseekogel aan de voorkant -bij de pitman-arm- (In de afbeelding bij "3") eruit gehaald.

De fusee-kogel-trekker ... of zoiets. Erg handig!!

De vijf bouten waarmee het stuurhuis aan het chassis vastzit konden met de luchthamer makkelijk worden losgemaakt en even later trokken we het hele ding door de vloer naar buiten. Het gaat nu allemaal lekker snel. Nog even wat foto's van vandaag ...
De vooras ... onder de bus hangt nog een stuk van de kachelpijp. (The front axle ... the tube sticking out below the bus is part of the warm air duct)

Nog wat slijpwerk aan de lage carrosseriedelen ... (Some more grinding on lower bodywork)

To remove the front axle you have to disconnect the break lines, remove the draglink from the swing lever and remove eight bolts where both anchor plates connect the fromt beam to the chassis. Don't forget to support the beam with a solid jack! The brake lines were disconnected last week and four of the anchor plate bolts were loosened by Henk the same day. Just because we had no extractor to remove the drag link from the swing lever we had to wait until this week before continuing. I was able to borrow an extractor from Gerhard and we (Paul and I) were going to use it today. Within a few minutes the ball joint popped out and we could focus on removing the eight bolts. After that the beam wasn't coming down with the jack; it was simply stuck to the chassis beams. A few kicks against the drum brakes (and of course some WD-40) did the job.
In the top drawing you can see the ball joint, connecting the drag link with the swing lever designated by "1" and "3" shows three of the eight bolts connecting the anchor plates to the chassis beams. It functions really simple: When turning the steering wheel to the right, the pitman arm "3" rotates forward and pulls the drag link, which in turn rotates the swing lever clockwise. Behind the beams, two tie-rods make the wheels turn to the right.
Today, Paul was my assistant. Removing the front-axle isn't something you can do on your own easily, and Paul has helped me before. After the axle came down with the jack I found the gear shift lever stuck between the two front beams. I had forgotten to remove that before lowering the thing. Sometimes things go wrong ...

There was some time left, so why not remove the steering column right now. The steering wheel was loosened some months earlier, so removing it was done quickly. The steering house is fitted to the left chassis beam with five bolts. The pitman arm is connected to the drag link with, again, a ball joint; we had the tool to remove that part. (It went even easier than the other ball joint). With the use of the air wrench we had the steering column removed within ten mionutes.

27. Achteras verwijderd ... (Rear axle removed ...)

2008-11-09T15:25:00.005+01:00

Vandaag was het de bedoeling om eerst de vooras en daarna de achteras te verwijderen. Met de vooras lukte het maar voor een deel; we hadden geen pulley-trekker om de koppeling met het stuurmechaniek los te maken, dus dat komt volgend weekend wel. Dan maar verder met de achteras. Volgens het VolksWagen repair manual gaat dat in een paar heel eenvoudige stappen. Maak de aansluiting van het remsysteem los (de slangetjes van de metalen leidingen). De schroefbevestiging hiervanvan (knelkoppelingen) waren dusdanig vergaan dat het me beter leek om de slijpschijf erbij te halen en gewoon de metalen leidingen door te slijpen. (Het hele spul wordt straks toch vernieuwd). Daarna de onderste bouten van de beide schokbrekers verwijderd, de vier bouten uit de veerplaten losgemaakt en tenslotte de vier bevestigingen van de versnellingsbak verwijderd (twee voor, twee hele grote bouten achter). Nog even de koppelingskabel, een aardkabel en de handremkabels losmaken en even later kwam het geheel keurig op de krik vrij van de bus. Het is een heel gevaarte met een gewicht van -ik schat- zo'n 80 tot 100 kilo, voorzichtig dus. Het hele karwei nam ongeveer 20 minuten in beslag en daarna lag het hele ding op de garagevloer ... (weer een stuk verder ...).

Weer getwijfeld over wat ik nou met de voorkant zou gaan doen; vervangen of gewoon plaatdelen repareren ....

Today we planned to remove the front-axle first and after that we'd do the same with the rear-axle and transmission. We did not manage to get the front axle free completely, because we needed a special tool to remove the ball-joit from part of the steering gear, so next weekend we'll be probably more succesful. We continued with the rear axle and transmission. According to the Volkswagen repair manual you can remove the rear undercarriage in a few simple steps. Remove the brake tubing by unscrewing the rubber hoses from the metal tubes. Unfortunately these were too worn out to get a good grip on them so we took the mini grinder instead and simply cut through the metal tubing. (The whole stuff is going to be replaced anyway). After that you had to remove the lower shock absorber bolts, the four bolts connecting the spring-plates to the reduction-gear and brake assembly and the four (2 small, 2 large) bolts connecting the gearbox to the chassis. Disconnect the gear shift lever from the front of the gearbox, disconnect the handbrake cables, the clutch cable and carefully take the rear axle assembly backwards from the bus, supporting it on a solid garage-jack. We managed to get the whole thing out in 20 mins.
Next week we will do the front axle. Meanwhile i'm still having doubts about the bus front ... replace the whole thing or just use repair patchwork ...

26. Bus op trolley ... (Bus lifted on trolley)

2008-10-26T11:22:00.010+01:00

Zaterdag 25 oktober hebben we de laatste onderdelen uit de loods in Babberich opgehaald -vouwbank, kastwand en garagekrik- waarna we de deuren voorgoed achter ons konden sluiten. Het was druk ter plaatse; andere huurders, waaronder vermoedelijk ook de lokale carnavalsvereniging, hadden nog tot dit weekend de gelegenheid om hun spullen te komen ophalen. (Het complex bestaat uit drie loodsen).

Terug in Arnhem zou Henk na het uitladen zijn bus gaan omruilen voor de Ford, waaraan nieuwe spatbordranden moesten worden gelast. Terwijl hij weg was heb ik de gelegenheid genomen om de bus op de trolley te krikken. Eerst de voorkant zo hoog mogelijk opgekrikt, assteunen eronder, daarna de achterkant omhoog en vervolgens het karretje eronder gemanouvreerd. Na wat voorzichtig passen en meten -de chassisbalken moesten precies in de groeven van de houten dwarsbalkjes komen te liggen- het hele ding langzaam op zijn plaats laten zakken. Nadat de bus op zijn plek lag heb ik de kriksteunen er weer onderuit gehaald. Hij ligt erop!! Het is nu net een heel groot winkelwagentje, zo makkelijk is ie nu te draaien en te verplaatsen. En de werkhoogte: ideaal!! Ik kan overal goed bij ...

Voordat Henk terug was had ik de wielen er al af!! Gelukkig had ik de wielbouten na eerdere zware beproevingen om ze los te krijgen in juli (zie blog nr. 22: toen nog in Babberich) al goed ingevet met kopervet en ze destijds met de hand vastgedraaid. Nu gingen ze dan ook in een handomdraai los.

Met de slagsleutel van HotRod was het losslaan van de kroonmoeren van de achteras ook een peuleschil; binnen vijf minuten had ik aan weerskanten de remtrommels er af. Aan de voorkant ligt dat toch wat lastiger: hier zitten twee moeren met een borgplaatje klemvast gedraaid. Dat is leuk voor een volgende keer.
Henk was inmiddels met de Ford aangekomen dus we konden aan de slag met wat laswerk.
Apparaat klaargezet, spatbordranden vastgeklemd; aan de slag. Na een kleine anderhalf uur zaten beide spatbordranden erop. Helaas kwam ik er wat te laat achter dat de knop van het lasapparaat niet op 1, maar op 3 stond. De onderkant van de draaiknop stond op 1 en niet de punt (180 graden gedraaid dus) ... Vandaar dat het hier en daar wat sputterde. En ik maar denken dat ie op de laagste stand stond. Balen. Uiteindelijk is het er toch allemaal goed op gekomen. (Zie foto's)

Saturday, Oct 25th, we took our last belongings from the barn, the folding bed (z-bed), wallcloset and garage-jack, and closed the door behind us for the last time. It was the last weekend in October, so many tennants were there at the same time, gathering their last bits.

Back in Arnhem Henk was going to change his bus for the little Ford Fiesta at home so that the new wheelfenders could be welded in. In the meantime I decided to try and lift the bus onto its trolley, so that the wheels could be removed. I placed the jack under the front axle and lifted the bus half a meter to place jack-stands under it. Moved the jack to the rear and did the same. The height was sufficient to manouvre the trolley under the bus and bit by bit it came into place, carefully adjusting the rolling trolley to have the chassis beams of the bus fit into the grooves which were cut out in the wooden bars on top of the trolley. I lowered the bus slowly and within minutes it was perfectly positioned on the trolley. Removed the jack-stands and now the whole thing was as driveable as a shopping-cart. It is the ideal working height; I can reach everything with very little effort. Before Henk returned I had already removed all four wheels; thanks to my earlier efforts, back in july (see blog no. 22), when I spent a whole morning trying to get the wheelbolts loosened, I could get them off easily now. The big hammer-wrench I bought at HotRod's made removing the big wheelnuts at the rear a piece of cake; within five minutes I had the drum-brakes at both rear wheels removed. (The drum-breakes at the front proved to be a little harder to remove, being tighted with two counter-turned nuts at both ends).

A little later, Henk arrived in the Fiesta, so we could start welding. He had prepared the sheet-metal for welding; punched holes in them and prepared them with InOx spray. An hour and a half later, both fenders were welded and it was at that time that I found out that the welder was set too high (position 3 instead of 1, which is normal for sheet metal). So that's why the welding spattered!!. I was convinced that the knob was at its lowest position (reading "1"), but it was turned 180 degrees further, giving the wrong impression. I regretted my mistake, but the finishing of the fenders made the whole appearance look well.

25. Nieuwe plek ... (New Space)

2008-10-06T09:16:00.012+02:00

We hebben een nieuwe plek gevonden ... veel dichter bij huis. Zaterdag 4 okt een aanhangwagen gehuurd bij HotRod en daarmee de bus naar Arnhem verplaatst. Was binnen anderhalf uur geregeld. Ik heb nog maar even afgezien van het uitbesteden van de restauratie; het werd al-met-al niet goedkoop en mijn oorspronkelijke doel is altijd geweest om het zelf te gaan doen. De inventarisatie leverde een realistisch beeld van de te verwachten kosten. Na veel getwijfel ... (hij zou er daarna wel erg mooi uitkomen!!) dit plan toch maar even in de ijskast gezet. Met een nieuw onderkomen, helaas wel kleiner dan de mooie loods in Babberich, lijkt dat doel weer haalbaar. Binnenkort weer verslagen van de activiteiten. Hier wat foto's van de verhuizing, afgelopen zaterdag ...

Found a new place ... much closer to home. Saturday Oct. 4th we rented a trailer from HotRod and moved the bus to its new location. Did the job in less than an hour and a half. I've put the option to outsource the restoration aside for a while; after all it would not be cheap and my original plan was to do the job myself. With this new location, despite it being smaller than the beautiful location in Babberich, the plan becomes feasible again. You can expect new reports about the continuing job soon. Here are some pics of the move, last Saturday ...

En de aankomst in Arnhem ...
Bij het ophalen van de trailer, in Doesburg, ook nog even een heel mooie Samba gezien van mensen uit Noord-Holland. Is ooit door HotRod gerestaureerd ... plaaaatje!!

... Ooit wordt ie net zo mooi als deze ...

24. Uitbesteden ??? ...

2008-09-05T09:04:00.004+02:00

Gisteravond om half zeven nog even naar de loods geweest omdat Henk Hendriks van Hot Rod zou langskomen. Hij zou de situatie komen opnemen om vervolgens een inschatting te maken van de te verwachten kosten als ik (een deel van) de restauratie door hen zou laten doen. Don was ook in de loods, bezig om nog wat laatste reparaties aan zijn truck uit te voeren. Er heerste een licht trieste sfeer; na een paar maanden met meerdere hobbyisten de loods te hebben gedeeld moesten we nu het veld ruimen. Jammer van zo'n prachtige ruimte.

Henk nam ruim de tijd om de bus te inspecteren. Hij maakte notities en foto's, klopte hier en daar en wist natuurlijk precies waar hij op moest letten. Mijn tuintafel met twee stoelen stond nog in de loods, dus we gingen daar zitten om wat zaken door te nemen. Welke kleuren wil je? Ik gaf aan dat het groen wel hetzelfde mocht blijven, maar dat de gelige tint daarboven wel wat subtieler mocht; meer naar pastelwit of ivoor, kleurnummer L62. Die kleur zou dan ook in het interieur moeten worden gebruikt, in tegenstelling tot de huidige groene kleur. Bij two-tone lakken is de binnenkant van deze busjes meestal volgens de kleur gespoten die buiten aan de bovenkant wordt gebruikt. Bovendien vind ik een pastelwitte binnenkant prettiger dan de wat donker aandoende kleur van nu. Na anderhalf uur pakten we onze spullen en verlieten de loods. Hij zou zijn offerte baseren op de volgende wensen:

- Reparaties aan plaatwerk en chassis

- Voorbewerking voor spuiten

- Spuiten in -nog nader te bepalen- kleurnummers

Ben benieuwd naar de opgave ...

23. Tegenslag ... (Setback ...)

2008-08-13T10:46:00.008+02:00

Kom je doodleuk terug van vakantie, vol goede zin om weer aan de slag te gaan ... krijg je ineens te horen dat je de loods per 1 oktober moet verlaten omdat de boel verkocht is!!! Een beter moment hadden ze niet kunnen kiezen, want de bus ligt voor het grootste deel uit elkaar. Gelukkig had ik nog nét niet de wielen er onder uit gehaald, want dan was het spul nog moeilijker te verplaatsen geweest (met of zonder het karretje). Het begon met een voicemailtje van Donny, halverwege de vakantie, waarin ie aangaf dat dit stond te gebeuren.
Nou, meteen maar advertenties geplaatst op marktplaats (ging de vorige keer ook vrij snel...) en maar hopen dat het allemaal snel geregeld is.

Hoe graag ik ook de restauratie helemaal zelf zou willen doen, er komt een moment dat je andere opties gaat vergelijken. Zo ben ik met Paul vlak voor de vakantie een kijkje wezen nemen bij Hot Rod in Doesburg en daar stond een prachtige rood-witte SO-42, bijna klaar voor aflevering aan de klant. De restauratie van deze bus was door HotRod uitgevoerd en is voor het grootste deel in Tsjechië verricht. Het ding zag er onwaarschijnlijk mooi uit, alles in het nieuw en keiharde lak. Als het erop uit draait dat er op korte termijn geen loods meer beschikbaar komt dan laat ik mijn bus ook door hen restaureren. Inmiddels heb ik het contact daarvoor gelegd en wordt er door hen in september een inschatting gemaakt van de te verwachten kosten.

Ondertussen ga ik aan de slag om desondanks toch weer ruimte te vinden, heb ik een paar advertenties geplaatst en vervolgens wat mensen ingeschakeld om te helpen zoeken ...

Last week I was driving home from holiday in France, eager to start working on the bus again. Then there's this sudden message that the barn we use for restoration is sold and that we have to clear the space before next Oct. 1st!! There's hardly a worse moment to choose because the bus is in parts and I was planning to remove the wheels this week. Luckily I wasn't this far yet, because moving the thing would be difficult, even when it is on the trolley. It started with a voicemail from Donny, half way in the holidays, in which he mentioned bad things to happen.
I placed an ad immediately (it worked OK last time ...) and cross my fingers for a quick response.

No matter how much I'd like to do the restoration myself, sometimes you need to compare other options. Paul and I visited a company called Hot Rod, just before the holidays and during the guided tour we saw a beautiful red-white SO-42, being prepared for delivery to a customer. It had just returned from Czech Republic, where HotRod uses to have a greater part of their restorations done. The bus was in better-than-new condition and it was awesome!! If things turn out so that I cannot find other workspace in the next months I will have my bus restored the same way, by the same people. I made a phonecall and they will come and take a look in the first week of September, just to make an estimate of the cost.

In the meantime I will try to find new space, I placed a couple of ad's and contacted lots of people to help me find something.

22. Vastzittende wielbouten ... (Stuck wheelbolts ...)

2008-07-22T13:31:00.013+02:00

Vandaag is het gelukt!! Ik had het al eerder over hopeloos vastzittende wielbouten, waardoor het erg lastig zou worden om de assen er onderuit te halen. (Henk opperde zelfs om dan de bouten maar gewoon door te zagen...). Vorige week dinsdag is het me met een hefboom van anderhalve meter (over een kruissleutel geplaatst) gelukt om stukje bij beetje de achterwielbouten los te krijgen, maar de voorwielen werkten in het geheel niet mee. Vandaag dus wel!! Hier is wat je moet doen:

1. Spuit de wielbouten waar mogelijk overvloedig in met WD-40 en wacht een etmaal
2. Huur een electrische slagsleutel; het apparaat dat ik heb gebruikt had een slagmoment van 260 NM. (Mijn persluchthamer haalt dat niet, maar dat is ook een goedkoop ding)
3. Geef een paar forse klappen met een vuistje op de bout, of liever, op een kruissleutel die je op de bout hebt gezet. (Zo beschadig je de boutkoppen niet...)
4. Zet de electrische slagsleutel er op en beginnen maar ...

Het kan even duren, wees geduldig en geef niet op! De dop op de sleutel kan behoorlijk heet worden. In mijn geval heb ik het ding tussendoor soms wat minuten moeten laten afkoelen.
Na verloop van een paar minuten geeft de bevestiging het op en begint de bout in beweging te komen. Het heeft me bijna twee uur gekost om alle tien de wielbouten van de voorwielen los te krijgen, maar doorzagen zag ik echt niet zitten. Omdat ik de bus niet op de kriksteunen had staan (ik wilde de wrijving tussen band en vloer gebruiken) heb ik steeds één bout tegelijk losgemaakt, deze goed ingevet met kopervet en 'm daarna met de hand -handvast- weer teruggeplaatst. Dit bout-voor-bout. (Allemaal tegelijk is op deze manier natuurlijk vragen om moeilijkheden...) Nu kan de bus tenminste op de trolley, al zal dat wel na de vakantie worden ...

Today it worked!! I told you about stuck wheelbolts before and that it obstructed further progress in removing the axles and frontbeam, (Henk even suggested to cut the bolts off with a grinder or saw ..). Last week Tuesday I managed to loosen the bolts of the rear wheels by means of a 5 ft lever, put over a cross-wrench, bit-by-bit, but the front wheels didn't cooperate. Today I finally got the job done. Here's how:

1. Apply lots of WD-40 to the thread of the bolts -wherever you can- and wait 24 hrs.
2. Rent an electrical hammer-wrench with a torque of at least 260 NM. (I have an air driven one myself, but it was too cheap to gain such force).
3. Hit the bolts with a few firm blows using a heavy hammer, or even better, hit a cross wrench placed on the bolts so that you don't damage the bolts themselves.
4. Put the electrical hammer-wrench on the bolt and GO!!

It might take a while, be patient and don't give up! The socket can get very hot during endless attempts with the tool. In my case I had to let the socket cool down for a while during some attempts. After a few minutes the fastening gives up and the bolt starts to move slightly. It took me almost two hours to loosen all ten bolts of the front wheels, but cutting them was not an option to me. I didn't put the bus on jack stands to support it during this operation, because I wanted to use the friction between tyre and floor. This way I removed, greased and put back one bolt at a time. (All at once would cause serious problems ...). Now I can put the bus on the trolley, allthough it will have to wait until after the vacation in August ...

Nieuwe voorkant ...
Eveneens deze week geregeld: een nieuwe neus voor de bus. Ik had al eerder wat plaatmateriaal gekocht om de neus (voornamelijk de onderkant ervan) te herstellen, maar na wat twijfels over de roestplekken rondom te koplampen en de onderkant van de voorruiten heb ik toch maar de knoop doorgehakt en een deel van het materiaal ingeruild tegen een hele voorkant. Bij Classic VW resto was dat gelukkig geen probleem en ze hadden nog een heel frontpaneel liggen. Nu kan de hele voorkant er af, kan ik ook goed bij de onderliggende plaatdelen om ze tegen roest te beschermen en heb ik straks weer een geheel gaaf front. Hij zit er nog niet op, ook dat komt in Augustus wel, maar het begin is er.

New Front ...
Another part I arranged this week: a new nose for the bus. I bought some sheet metal earlier to repair the front (mainly the lower nose parts) but after some doubts regarding the rust around the headlights and below the front windows I decided to exchange some of the new sheet metal against a completely new nose part. Fortunately, at "Classic VW Resto" they had this part on stock and it was no point trading it against the other parts. Now I can remove the old nose, protect what's under it against rust and fit a whole new nose section. I didn't do the job yet; it has to wait until August as well as the rest.

(Even losjes er overheen geplaatst) (Hung loosely over old nose...)