suhan cebeci

Parmaksal

2009-08-06T16:00:00.000-07:00

Geldim...
Nereye gideceğini bilmeyen, defolu kukuş itişi gibi...
Ne saçmalıyorsun sesleri arasından fırlayan atların hırçın nal sesleridir halkınım korkusu.
Dıgıdık dıgıdık sesleri arasından sızan zurna sesinin inleten zırtlamasıdır,
fren sesidir.
Kabuksu bir dokusu vardır gibi yapsa da aslen yavşaktır.
İstersen çekersin uzar gider.
Nereye gittiğini kendisine bilmez.
Kendisi aslen yoktur.
Yok denilen de aslında kendisidir.
Ama bunu ne yok, ne de kendisi bilir.
Kim bilebilir ki?
Duyguların içinde yüzmeye çalışan, tecavüz edilmiş yavru foklar gibi şuursuzca dolanmaktan vaz geçmeye niyetimiz olduğunu,
kabullenme süreci içindeki dalgaların yüzde bıraktıgı çakma romantizmin ölüşünü;
ve parmak, anüs ikilisinin birleştikçe güçlenen egosunun bıraktığı kötü kokunun ardından.
Çekiyoruz sifonu duyguların üstüne.
Foş foş diye.....

Kullan At

2009-06-23T10:38:00.000-07:00

Neresinden bakarsan bak aynı gibi gelmeye başladı,
bu aynanın yansıttıkları.
Sıcağın gırtlakta oluşumuna katkısı büyük çığlıkların,
arkasına gizlenmiş çocuklar gibi salaklaşmaya çalışarak geçen,
güneşin aydınlattığı, aptallıkların kararttığı sanal oyuncaklar olduk.
Sıcaktan her yerime yapışmış kedi tüylerinin bir kısmını,
biramı yudumlarken yutmuş olmanın getirisi hafif paranoya.
Gelene geçene kafa atarak ana avrat küfür etme isteğini bol masturbasyonla geçiştirdiğim günler.
Kabullenme zorunluluğum olmadığını anlatma gereği duymadığımı bile anlamaktan yoksun dallamalar ordusu.(Kullan At)
Ortada sebep ya da sebepcikler araması yapmaya gerek bırakmayan teknoloji harikası telefonlar.(Kullan At)
Kendilerini dünyanın en önemli canlısı sanan tuvalet kağıdı askısı gibi kızcıklar.(Kullan At)
Gömlek yakaları yüzünden dünyanın samimiyetini görmekten aciz hödükler.(Kullan At)
Suni vajina üretiminde dünyanın bir numarası olan anlamsız çinliler.(Kullan At)
Sorgulama gereği bile duyulmayan sivrisinek hisssiyatında ki güzelim gece insanları.(Kullan At)
Genel olarak sevmediğim şey, sevmediğim şeyin, sevmediğim şeyden daha uzak olmasını istememden daha sevgi dolu olduğu hissini,
etrafımda ki gereksiz sevgi açları yüzünden kaybettiğimi anlamam.
Boşuna mı bunca küfür.
Hiç mi ders almıyorsunuz?
Hiç mi ders almıyorum?
Yaşasın 'Alzheimer'
Yaşasın hatırlanmaya değen anılar....

İsimlik

2009-04-11T14:09:00.000-07:00

kapanırdı gözler
hayatın güzelliğinin kokusunu hayal ederken.
istenirdi mutluluk siparişleri hızlıca çalsın kapıyı.
dinlenirdi güzel şarkılar,
izlenirdi güzel filmler,
özlenirdi güzel insanlar.
bakılırdı hep karşıdan karşıya geçerken,
daha önce başa gelen kazaların sızlamalarını yeniden yaşayarak.
kaşık çatlarla yolcu edilirdi umutsuzluklar.
ufak gülümsemelerle karışık heyecanla karşılanırdı yeni umutlar.
hepsini tek nefeste yapabilirsin istersen.
tek göz hareketi.
tek dokunuş.
tek bekleyiş.
tek insan.
tek hayal.
tek hayat.
kıymetini iyi bilmek lazım.
tek oldugunu unutmadan.
acıtmadan.
üzmeden.
kırmadan.
sikmeden.
sokmadan.

Demedim

2009-01-27T15:59:00.000-08:00

Toplanamamış ruhsal ve kafasal bakış açılarının içinde kaybolmuşluk numarası ile prim yapmaya çalışan kuzucuklardan olmaya gerek yok.
Sonuçta netlik kadar hayatı kolaylaştıran nemlendirici etkili bakış açılarını hop diye tespit etmek yetenek ister.
Duruşsal dansözlüğün bu kadar gündem de olması rüyalarıma girmeye başladı.
Kendimi o kıyafet içinde gördüğüm an uyanmak istemem diye tahmin ediyorum.
Hatta mümkünse kimse kendini o şekilde görmesin ruhen.
Beden kısmıyla çok ilgilenesim yok.
İnsan belki bazı dönemlerde sadece köfte yemek isteyebilir.
İnsan, insanlıktan çıkarak asıl insanlığa inanma sürecinin tadına bu şekilde varabilir.
Tarzların değişken olması hayatın eğlencesi aslında.
Bir bok demedim.

Gölge

2009-01-20T15:31:00.001-08:00

Gergin bekleyişler içinde geçen karanlık anlar.
Kapanmışlığın getirdiği vahşilikle kaynaşan replikler.
İstemeden düşündüğünü, düşüdüğüne kendini inandırdığın kuşkular.
İçerken keşke bitmese dediğin yudumlar.
Nefes almanın sıradanlığının tadını çıkardığın saniyeler.
Korkularından korkmayı ihmal etmekten çekinmeyecek kadar şımarık olabilen durumlar.
Aradığını bulmanın yarattığı kendine güvenle ortaya çıkmış saçma gülümseme.
Güzel bir şarkıyı dinlerken, bulunduğun yer ve zamandan yada olduğun şeyden gözlerini kapatarak uzaklaşmak.
Göz yaşlarımızın varlığını bilip ama onları özgür bırakacak cesareti gösteremediğimiz duygular.
Ve birbirini takip eden hayal kırıklıklarını birbirine düğümlediğimiz eksik anılar.
Hiç birisi geride kalmıyor.
Hepsi günün gölgesi olmuş durumda.

Denyosal

2009-01-20T14:27:00.001-08:00

Duydukları ya da gördükleri insanının düşüncelerini değiştirme konusunda çok yetkin arkadaşlar.
Kurgulamadan geçen dakikalar, sadece başka şeylere zaman ayırma lüksümüzün olduğu anlar gibi .
Belirsizliklerin şikayet mekanizmalarını tetiklemesinden gurur duyar tavırlarla, belirsizliklerin içine kendini atmaya çalışmak çok denyo bir hareket.
Ama sistem bunun üzerine kurulu.
Denyoluklar yapılır, sonra düzeltilmeye çalışılır.
Yalan ve kandırmacalarla örülü iletişim komedyasına dandik perdeler eklemek için sanki hepsi.
Gerçek olanla, inanmak istenilen arasındaki çizgi bazıları için kalın olabilir.
Ama benim için çok ince.
Bazı şeyleri istemek gerçekten olduğu anlamına gelmiyor.
İnanmak başarmanın yarısı olabilir ama oda hangi yarısı olduğuna bağlı .
Ufak oyunların büyük birleşimi gibi geliyor bazen hayat.
Ama oyunlar ufak, oyuncular ufak...
İster istemez finalin de çok etkileyici olmayacağını düşünüyor insan.
Süslü kelimelerin arkasına saklanıp, ufak hayallerin arasında kaybolmuşluğu kamufle etmeye çalışmak belki de gerçekten üzücüdür.
Belki de gerçekten arada üzülmekte gerekir...

Gereksiz düşünceler...

2009-01-19T07:34:00.000-08:00

Başlanılan noktada olmak!
Yaşamak, görmek, hissetmek ve sürüklenmek.
Üstüne yine başladığın nokta da olmak.
İnanmak, inanmamak, mantıklı olmak ya da olmamak.
Düşünmek, düşündürmek.
Sonra yine başladığın nokta da olmak.
Saçmalamak, kızmak, küfür etmek(ananı sikiyim).
Kafayı bulmak, sonra yine kaybetmek.
Yine başladığın noktaya geri dönmek.
Umutlanmak, heyecanlanmak, hayal kırıklıkları yaşamak.
Sonra yine başa dönmek.
İşemek, sıçmak , sevişmek.
Gelene selam, gidene güle güle demek.
Kendine geldiğin de yine başladığın yerde olmak.
Salaklaşmak, zekan la insanları şaşırtmak.
Donunda sallamak girmek isteyenleri.
Anlatmak, anlamak, anlaşılmak.
Kaçmak, kaçırmak.
Ağlatmak, korkutmak, sevmek, sikmek, sikilmek.
Sonra yine başladıgın nokta da olmak.
Yaşamak.
Başladığın noktayı iyi seçmek olabilir mi?

Fabrikasyon

2009-01-14T15:23:00.000-08:00

Yazalım.
Hepimiz yazar olduk.
İki kelimeyi bir araya getirebiliyoruz.
Kendimizi süslü söylemlerle ifade edebiliyoruz.
Yaşadığımız travmalar sadece bize özel sanki.
Sadece biz düşünebiliyoruz.
Sadece bizim sorunlarımız var.
Tüm insanlık sırada bu sorunları dinlemek için.
İşin komiği çözüm önerilerini takmıyoruz bile.
Zaten çözüm aramıyoruz.
İnsancıklar dinlesinler, üzülsünler(siklerinde değil).
Neden yapıyoruz?
Şımarığız.
İlgiye açız.
Paylaşım konusunda görgüsüsüz.
Benciliz.
Amaç eksikliğini kabullenmekten aciziz.
Ulaşılması gereken noktaları sanki çevremizdeki insanlar belirliyor?
Alakası yok...
İnsanların birbirini kullanma şekillerinin versiyonları zamanın ilişkileri.
Beğenilme kaygısından uzaklaşmaktır gerçek samimiyet.
Düşündüklerini acaba demeden söyleme cesaretidir.
Cesaretini başkalarına değil kendine göstermektir.
Korkularınla savaşmak değil, onları kabul etmekdir.
Ey götümsü insancık lütfen kendini oldugun gibi ifade et.
Dürüst ol.
Rollere değil gerçeğe takıl.
Cidden fazla kısa olabilir bu film.....

Süslü

2008-12-22T10:00:00.001-08:00

Hiç sıkamıyorum. Deniyorum cidden. Bekliyorum, çabalıyorum, düşünüyorum. Ama yok kardeşim! Olayların içimden geçip gitmesine, giderken de benim onlara sadece öylesine baktığımı fark etmemelerine engel olamıyorum.Yani canımı sıkasım geliyor demek istedim ama süslü kelimeler içinde kendini arama kaygısından uzaklaştırmak istemedim.Aslında düşünceli görüntülerin altında ne çıkarlar yatıyor diye düşünmek paranoyakça bir yaklaşım değil sanırım.Eğer yanılıyorsam da fark etmiyor.Eğlenceli... Bir bok anlatmamışım aslında.Zaman geçtikçe insanların olaylara karşı tepkileri değişiyor.Olgunlaşma adı verilen arkadaşla, komedyen sebzeler olmamızı sağlamadığı sürece sorunum yok sanırım.Yani oyunların, rollerin ve oyuncuların bu kadar sık değiştiği hayatta her kafanın ayrı yeri var tabi. Gelene yok hayır canım gelemezsin demek saçma olur. Ama zaten gelmesini istediğin zaman da ona belirtirsin açıkça.Oyunların içinde oyun saçmalığı bulaşmasın, etraf kaka kokmasın diye.Sonuç yok ortada.Sebepler değişken.Bizler akışkan.Olması gerekenden ziyade geçen zamanı boş geçirmemek lazım kuzucum.......

Canım Benim...

2008-12-16T08:47:00.000-08:00

Oturduk şimdi birkaç arkadaşla.Konuşuyoruz ne konuştuğumuzu çok anlamadan.Zaten konuşmuş olmak için kodlanmış durumdayız genel olarak.İçerik sıçık.Gereksiz konuşan o kadar çok insan var ki aslında aman aman.Kafa davul zaten.Derken size bir orospudan söz etmek istediğime karar verdim.Kişiye özel değil bu .Genel orospuluk zihniyetinin hayatımızın üzerinde yarattığı enteresan grafik.Yani bu orospucuğun dikkat çekmek için ekstra bir çabası yok mesela.Çünkü üzerine yapışmış motorize etiketi sayesinde tüm penisler kendisine çevrilmiş durumda sanırım.(Bağırmadan konuşabilen birilerine ihtiyacım var.)Yani annenize ulaşmak istiyorum ne kadar güzel bir cümle bir yandan.Neyse sonuçta herkesin etrafında orospu ve orospucuklar vardır.Neden benim orospucuğum dikkat çeksin.Sucuk sever olması çok farklı bir özellik olmasa gerek.Sonuçta çok insan var sucuk seven ve bunların hepsi orospu değil.İşin güzel tarafı her orospu dediğim de içimdeki pozitif değişim.Kuş misali havalanır gibi oluyorum.Ama yok nerde? Ayakların yere basması lazım, akıllı ol ve insanların seni olduğun gibi kabul edemeyeceğini sindirip bir güzel kakanı yap. Canım benim…

ukala...

2008-12-10T17:10:00.000-08:00

İki dakika düşünmek istedim,
düşünmek istediğimi düşündürmek istemeden.
sınırların içinde ki sınırlara koşmak istemeden.
aslında oyunların en eski oyuncusu olma gururuyla.
hepsi gibi bende düşündüm.
istediğim tarafından istenmeyi.
ben benim benden alabileceğiminin içindeki seni düşündüm.
düşündüm ki sende seni düşündüğümü düşünebilecek kadar düşüneceli ol.
ek, biç, topla, ye........
annen
yaşamak nasıl dı diye bana sordular...
cevap vermeden önce ufak bir anket yapmak istedim.
bakın arkadaşım bu kadar boktan bir hayatı yaşıyoruz.
bu hayatın içinde..
a:mutlumusun
b:tatmin oluyormusun.
c.annen var mı?
bu soruların hepsine yanıtın evetse?
o zaman lütfen yanağını uzat.
ufak bir buse ve sen bir araya gelmeyi hak ettiniz.

Derdin Ne?

2008-12-09T07:40:00.000-08:00

Az gittik uz gittik gittik.
Gidemedik aslında gider gibi yaptık.
Artist olmak marifet sanki.
Yok ama bizim suçumuz.
Zaten bir suçlu yok.
Ne kadar götsen o kadar iyisin.
Gerçi iyi diye bir şey de yok.
İsteklerin karşılıgında gösterilen şaşırtmaz tepkilerden başka.
Kaçmak istersin kaçamazsın.
Başın agrır az su içiyorsun diye.
Ağrı kesici almak istemezsin.
Kötü anılar gibidir diye.
Ne emmeye gelirsin, ne gömmeye.
En iyisi çok düşünmeden takılmak dersin.
Onu da yapamazsın aptal genellemelere dahil olmamak için.
Bir çıkış aramaktan vazgeçer gibi yaparsın.
Hep başladıgın gibisin ya.
Aslında denge de beklemez senden kimse.
Kimsenin zaten seninle alakası yok.
E o zaman derdin ne be sikik.

Bitirilmemesi önemle rica olunur!!!

2008-12-08T11:08:00.000-08:00

Kısa sürede tüketilen şeyleri sıralamaya kalksam uzun saatler yazmam gerekir sanırım.Ama uzun saatler yazmak gibi bir niyetim yok.Niyetim yok aslında.Sorun bu belki de? Niyet çok yanlı bir söylem gibi durdu.Genele bulaşmış hastalık 'amaçsızlık' aslında söylemek istediğim.Aslında bu amaçsızlığı kabullenme ve algılama da hepimizin sorunları var gibi.Gerizekalı.Yani sürekli düşünüyor gibi yapıp, aslında sadece kendimizle ilgili hayallerin içinde boguluyoruz daha çok.Aptal.Zaten ne kadar çok düşünürse insan eylemden bir o kadar uzak kalıyor.Ukala.Yani hep bir mücadele içinde sanmak yerine gerçek mücadelenin ne olduğunu algılamaya çalışmak lazım belki de.Ama hem yaşam şartları, hemde insanların iletişimsel farklılıkları zamanımızı çok çalıyor.Şımarık.Tüm kişisel iletişim şekillerini gözden geçirdiğimiz zaman, hepsinde eksikliklerin ve tatminsizliklerin ne kadar ön planda oldugunu görmemek mümkün değil. Zaman hayallerini kovalayacak kadar riski görmezden gelen insanların zamanı.Gerçi kurulan hayallerin ne kadar akla yatkın oldugunu da hiç kimse bilemez.Dangalak.Hep başladıgımız yerdeyiz sanki.Şekiller değişiyor.Zaman değişiyor.Bakış açıları ve tavırlar da çok az değişiklik var.Kişiler de değişiyor sürekli.Ama bizlerin o kişiler için uygun gördüğümüz roller de çok ciddi değişmeler yok tabi.Ve istediğimiz rolleri oynamayacak kadar kendine odaklanmış insanlara da kızabilecek kadar yerimizi bilmiyoruz.Piç.Ulaşmak istediğimiz şeylere, elimizi uzatıp çok emek harcamadan kavuşmanın şımarıklıgını bedellerini ödeyerek yaşıyoruz bu kısa hayatı aslında.Bunları düşünüp, gözden geçirdiğimiz zaman kendi aklımızca bazı sonuçlara ulaşabiliyoruz ama uygulama kısmına geldiğimiz zaman hepimizin eli ayagı dolanıyor.Şerefsiz.Bir çok kalıbın içinde yoğrularak geçirilen senelerden sonra çıkan kişiliklerin tamamen bize ait olması zaten beklenemez.Şekillendirme sürecinde ki tercihlerimizin doğru veya yanlış olması bizi seri katil olmaktan alıkoyuyor olabilir.Gerçi hep bir görece içinde kayboluyoruz.Tek bir fikir olmasından ziyade, düşünebildiğine inanan bir çok kişinin yarattığı fikircikler yumağı içindeki dandik kuklalara benziyoruz hepten.Orospu Çocugu.

Bazı...

2008-12-07T02:07:00.000-08:00

Bazı durumlar da...

Yapacak bir şey yoktur.

Yapacak çok şey vardır.

Kaçacak yer yoktur.

Her yere kaçabilirsin.

Sevecek kalp yoktur.

Evreni kucaklayacak kadar büyüktür kalbin.

Aglayacak göz yaşın yoktur.

Okyanuslar taşar göz yaşların yüzünden.

Küfür edecek insan yoktur.

Herkesin anne ve karısı hakkında ahkam kesersin.

İçecek alkol yoktur.

Klozeti sevgilin sanacak kadar sarhoşsundur.

Dinleyecek bir şey bulamazsın.

Her tını ruhunu besler.

Yemek istemez agzın ve miden en lezzetli şeyleri bile.

Yogurtlu makarna ile arana giremez kimse.

Tüm dünya karanlıktır.

Kıçın da gökkuşagı renkleriyle gülümsersin hayata.

Tüm kadınlar haremininin birer mücevheridir..

En yakın arkadaşın sağ elindir.

Bazı durumlar sakattır, anlatılmaz, düşünülmez, yazılmaz.

Sıkmaz!!!

2008-12-02T10:19:00.000-08:00

Serj Tankian bir röportajın da ' biz dağılmadık, sadece solo projelerimize ağırlık verdik ve istediğimiz zaman System of a Down olarak müzik yaparız'demişti.İşte size diger System of a Down üyeleri Daron Malakian ve John Dolmayan tarafından kurulmuş Scars on Brodway'den bahsetmek istiyoruz.2005 senesinde temelleri atılan grubun ilk meyvesi olan 'Scars on Brodway' temmuz ayında müzik marketlerdeki yerini aldı.Grupla aynı adı taşıyan albüm Amerika rock listelerinde 15, İngiltere rock listelerinde ise 4 numaraya kadar yükselme başarısını gösterdi.System of a Down'dan kulaklarımızın alışık oldugu tanıdık melodiler, Scars on Brodway 'i de dinlerken, ahanda ne kadar tanıdık , ya ben bunu nerede duymuştum? Hissine kapılmamıza neden oluyor.Malakian'ın System of a Down'da geliştirdiği vokallerinin, albümün genelindeki etkisini de göz ardı etmemek lazım.Albümün geneli akıcı ve spot sözleri, tanıdık melodileri ve güçlü soundu ile 2008 in en önemli albümlerinden birisi olmaya aday.Özellikte tavsiye edebileceğimiz parça yerine, direk albümün tamamını tavsiye etmek yanlış olmayacaktır.Ama albümü dinlerken 'Serious','Funny', 'The Say' ve 'Enemy' isimli parçaları daha bir dikkatli dinlemekte fayda var.Tabi grup albümün başarısını tesadüf olmadığını ispat edercesine turne ve festival programları çok yogun bir şekilde yoluna devam etmekte.

Bok var.

2008-11-03T02:43:00.000-08:00

Arkadan vuran set güneş ışığını görmezden gelerek, aslında arkadan takip eden geçmişin karanlık
taraflarını görmezden gelmeyi başarmış angut azınlıktan olma çabasıdır, bu anlamsız harf birlikteliğin
nedeni aslında.

Yukarda bir bok yazmıyor.Her zaman ki süslü girişlerden bir tanesi sadece.
Aslında kabul gören boşlukların asla dolmayacağını kabul etme olgunluğudur.
Dİnlediğim özenti türkçe parçaların hepsi aynı gibi geliyor.
Ayrıldım üzüldüm, kazık yedim üzüldüm, yalnızım üzüldüm.Neyin ezikliğini yaşıyorsunuz? bu kadar kendinden uzak, bu kadar özentilik içinde kendini kaybetmiş ve duyguların gerçekliğinin farkında olmayan halkım.

Size üzülmeyi çoktan bıraktım.
Hak eden hak ettiğini alıyor.
Kendinize acıyarak harcayacak zamanınız oldugunu düşünüyorsunuz.
Mezarlarınıza işediğim gün sizin gerçekliğinizi anladığınız gün olacaktır.

Kısa

2008-10-22T06:00:00.001-07:00

Bakışlarımın arkasında gizlediğim bir şeyler olduğunu düşünmeyin sakın, aslında bakışlarım bir çogunuzun anlatmak isteyip te, gerekli cesareti bulamadığı gerçekleri, ayna misali yüzünüze yansıtmak için varlar.O yüzden gizlediğim bir şey yok.Tam tersine, sizlerin de kendi gerçekleri ile yüzleşebilmesi için yardımcı olmaya çalışacak kadar açık yürekliyim. Hem belki sizin yansımalarınız da benim kabullenmekten korktugum gerçek yalnızlığımla yüzleşmeme yardımcı olur. Korkak oldugum için yüzleşmemezlik yapmıyorum sakın öyle düşünmeyin. Sadece akışa bıraktıgım zamanlar da yalnızlığımı düşünemiycek kadar sahtelerle oyalıyorum Kolay etkilenir, kolay unuturum. Ama aslında bu sadece sizin gördüğünüzdür.
Aslında kolay etkilenir gibi gözükür, zor unuturum. Kontrolümü alabileceğinizden emin olduğunuz an sizin kontrolünüzün bana geçtiği andır.
Gözlerim ,burnum, yüzüm iyice bakın. Göreceksiz siz baktığınız zaman hislenirize göre şekillenecektir.

Size uyum sağlarım, sizi kabul ederim, sizi sindiririm benim farklılıgıma itaat ettiğiniz zaman.....

YAŞASIN KRAL!!!

2008-10-17T12:08:00.000-07:00

Bakalım nasıl bir giriş olacak endişesi yaşadığım şu dakikaları, aslında endişe etmemekten kaynaklanan ve iki yüzlü iç seslerin oyuncağı olmayı göze alabilecek kadar sığ düşünerek geçiriyorum. İddialar, kendini ispat etme çabası, ezikliğini gösterebilmek için egolarını gözlerimize sokmak zorunda kalmaların komedisiyle birleşince ortaya günümüz insanı çıkıyor sanırım. Kendini ifade etmek, neden bilmiş gözükme çabası haline gelmeli ki? Bu kadar mı sınırları net insanların? Senelerdir kurtulamadığım soruların içerikleri değişiyor gibi de gelmiyor artık. Sadece kelimeler daha süslü oluyor sanki. Sonuçta aranılan, amaçlanan, beklenen, umulan duygu ya da yaşanmışlıklar yerine, gerçeklikten kaçma çabasının gırtlağımıza kadar gerçeklerle boğdugu boktan bir süreç geçiyor. İçerlerde bir yerler de olan savaşlar ve kişisel saldırılardan korunmaya çalışmak yerine , belki de en iyi savunma saldırmaktır bakış açısıyla gözleri kapatmak ve küfür etmek lazım durmadan. Nasılsa edilen küfürleri kimse üzerine alınmayacak. Aslında kendimi çok şanslı hissediyorum. Tarihin hiç bir döneminde, bu kadar çok prens ve prenses yaşamamıştır sanırım.Özelim bu kadar asil, kendini bilen, zeki, yetenekli ve mavi kanlı insanla aynı havayı soludugum için. Gerçekten kendi kendime ben artık kolay kolay şaşırmam dediğim zamanların geneli, şaşkınlıktan ağzım açık geçen zamanların demosu gibi aslında. Kişilerin kendilerine deger vermesini çok seviyorum, ama oturmamış kişiliklerinin ve yalanların üzerine kurdukları aptal hayatlarında kendilerini prens ya da prenses sanmalarını ve hatta benden de onlara gereken saygıyı göstermemi beklemeleri, şaşkınlıklar denizin de beni saga sola savuran devasa bir dalga aslında.Ama şaşkınlığım çok uzun sürmüyor allahtan. Kendime gelir gelmez söylediğim şey ise:

YAŞASIN KRAL!!!

The Living End

2008-10-09T02:56:00.000-07:00

Ac/Dc,Midnight Oil,İnxs derken The Living End.1994 senesinde kurulmuş olmasına,AVustralya'da defalarca 1 numara olmasına,bir çok kez en iyi grup seçilmesine ragmen dünya punk rock arenasında çok fazla bilinen bir grup olmayı başaramadı The Living End.Chris Cheney (vocals, guitar), Scott Owen (double bass, vocals) ve Andy Strachan (drums) tarafından kurulan ve orijinal kadrosunu korumayı başaran grubun, beşinci stüdyo albümleri'White Noise' 19 temmuz'da müzik marketlerde yerini almıştı.ALbümün prodüktörü John Agnello'yu müzik severler Sonic Youth ve The Hold Steady 'nin prodüktörü olarak tanıdı.Ayrıca bir dönem AC/DC ve Pearl Jam 'le çalışmış Rae Harvey'de grubun menejerliğini üstlenmiş durumda.Sağlam bir ekibin elinden çıktıgı her şekilde belli olan 'White Noise',Avustralya listelerine 2 numaradan giriş yaptı.Çıktığı hafta 35.000 kopya satan albümdeki parçaların hepsi birbirinden güzel.Genel olarak punk rock diyebileceğimiz albüm The Living End'in kendine özgü sound'u ve Chris Cheney'in güçlü vokalleri ile kalitesini tartışmaya gerek bırakmayacak güzellikte ve özellikte.1975 dogumlu Christopher John Cheney yani Chris Cheney 'in 6 yaşından beri gitar çalması,müzik eğitimi alması,2001 yılında geçirdiği çok ciddi bir trafik kazasından sonra tek bacağının sakat kalması ve uzun süreden bir rehabilitasyon sürecinden sonra yeniden müziğe dönmesi hayranlarının sayısını iyice arttırmış.Cheney kendisiyle yapılan röportajlar da müziklerinden en çok etkilendiği ve müzikal kariyeri için ilham aldığı grupların başında AC/DC'nin geldiğini belirtmekte.Grup Avustralya'da o kadar populer ki,'White Noise'in ilk kopyaları çıktıgı hafta tükenmiş.Ayrıca grubun sahne performanslarının çok heyecanlı ve bazen kontrol dışı olması da hayranlarını etkileyen bir diger özellikleri.Albümdeki parçalar arasında bu çok güzel şu çok güzel diyebileceğimiz bir durum söz konusu degil malesef.Çünkü albümün geneli çok başarılı.Başlaması ve bitmesi arasında geçen sürenin kayıp olmayacağını garanti edebileceğimiz albümlerden.Dinleyiniz, dinletiniz.

the thirst

2008-09-18T04:48:00.001-07:00

Mensah Cofi 14 yaşında gitar çalmaya başlar.Abisi Kwame Cofi, kıskanır bass gitar çalmaya başlar.Ve The Thirst 'ün ilk tohumları atılmış olur.2005 senesinde Mark ikinci gitar, Marcus'da davulcu olarak gruba katılır.Brixton'ın bağrından kopmuş bu dört kafadar, Londradaki sokak hayatını anlatmaya çalışarak müzikal yolculuklarına başlarlar.Müziklerinde punk,drum n bass,rock,ska ve hip hop'tan etkilendiklerini net görebilirsiniz.Önceleri ufak clublerde geçen sahne deneyimlerinin ardından, 2007 senesi grubun kendini göstermesi için bir çok kapıyı ardına kadar açmıştır.Bu kapıların isimleri Isle of Wight Festival,Hyde Park Calling,Electric Gardens,the Dorking Rock Festival ve Glastonbury'dir.Ama asıl dikkatleri The Rolling Stones'un Hırvastistan konserinde alt grup olmayı başararak çekerler.Bu hızlı festival ve konser trafiği The Libertines prodüktörü Jake Fior 'un da dikkatini çeker ve The Thirst 'ün ilk single ı"Ready To Move" u 2007 eylül'ünde müzik severlerini begenisine sunulur.'On the Brink' adını verdikleri ilk albümleri de 2008 mayısında raflardaki yerini alır.Çok taze bir albüm degil haklısınız.AMa rock,indie,ska hatta punk sevenlerin arşivlerinde kesinlikle olması gereken bir albüm bizce.'The don't know' la başlayan müzikal ziyafet (ki inanılmaz bir parça) tüm albüm boyunca devam ediyor.!Ready To Move ' ise bize göre indie klasikleri arasında yer alabilecek güzellikte ve dinledikçe kendini daha çok sevdiren süper bir parça ve albüm.Grubun şu an Amerika turnesinde oldugunu da belirtmekte yarar var.Daha önce de söylediğimiz gibi çok taze bir albüm degil.Ama mutlaka edinip dinlemenizi şiddetle öneririz.

Karaoglanlar

2008-09-18T04:48:00.000-07:00

2006 senesinde kurulan Amerikali alternatif rock,indie pop grubu Black Kids'in ilk albümü 'Partie Traumatic' 7 eylül'de İngiltere, 22 eylül'de Amerika'da yayınlandı.Albüm İngiltere listelerine beşinci sıradan girerek, tüm dikkatlerin bir anda Black Kids'e çevrilmesine neden oldu.2006 senesinde Florida 'da kurulan ve bir çok yeni indie grubu gibi bünyesinde iki kardeşi barındıran Black Kids'in elinden tutan ve yürü ya diyen ise ,büynesinde Bjork ve Arcade Fire gibi kallavi isimleri barındıran Quest Management şirketi oldu.Grubun myspace'inde bulununa 'Wizard of Ahhhs' demo kaydı bir çok kişinin dikkatini çekti.The New York Times ve USA Today gazetelerinin de gazıyla grup Blaks Kids ismi beyinlere yavaştan kazınmaya başladı.Daha sonra gelsin Avrupa turnesi ve festival performansları.AMa dikkatinizi çekeriz , ortada hala albüm yok.Derken Bernard Butler devreye girdi ve gelin çocuklar sizin albümün produktörü ben olayım dedi.Bu arada Butler 'ı Suede 'nin gitaristi oldugunu da belirtelim.Albüm çıktıgı anda ingiltere ve Amerika 'da büyük begeni kazandı.Bizim albümde en sevdiğimiz parça ise albümle aynı adı taşıyan 'Partie Traumatic'.Bazı kesimlerin vokalleri sıradan olarak degerlendirmesine ragmen, güçlü soundu, güzel düzenlemeleri ve çok kaliteli kaydı ile dinlenilmesi gereken bir albüm olmuş kanımızca.

Salak Mıknatısı

2008-07-22T14:20:00.000-07:00

Kendim uydurdum sanıyorum, ama kesin uyduruyorum.
Bir yerlerden duymuş olmam lazım bu lafı.'Salak Mıknatısı' lafını.Yani kendimi bir şey sanıdığım için değil ama(büyük yalan), yok arkadaşım.
Yani gün geçtikçe insanların zeka yaşı düşüyor?Aile, ikili ilişkiler, iş şeklinde sınıflandırdığım hayatımda ki , (arkadaş pek azdır) insanların çoğu net angutlar. Anlama yeteneklerinin olmamasının dışında, anlamaya çalışmaya da üşeniyorlar.Tamam hadi sizlerin angutluğunu kabul ettim diyelim(kesinlike etmem), bunun da mutlaka bir bedeli olmalı.Bu bedeli ben mi ödemek durumundayım? Yani hem angut olun, hem de çakma beyin naklinizin faturasını bana gönderin.
Oldu canım, tamam görürsem kesin söylerim.
Hatta annenize bile söylerim.

Eben

2008-07-17T16:05:00.001-07:00

Başlağın noktanın neresi olduğunun farkında olmadığın sürece , başladığın noktaya geri döndüğünü de anlayabileceğini sanmıyorum çocuğum.

Bu cümleden bir bok anladığını sanmıyorum çocuğum.

Anlamadığını kabullenmek yerine , kızmayı tercih edeceğini biliyorum çocuğum.

Her şeyi bildiğimi sandığımı düşünerek benimle dalga geçtiğini görüyorum çocuğum.

Aklının bazen kıçınla yer değiştirdiğini gören sadece ben değilim çocugum.

Herşeyin geyikle başlayıp , geyikle sürüklendiği fikrine nerden kapıldığını ben bile anlayamıyorum çocuğum.

Aklın yaşta değil , başta olduğu atasözünü sık aklından geçirirken , gözlerinde ki aptal bakışı görmek için çok zeki olmak gerekmediğini düşünüyorum çocuğum.

Sorunlardan kaçarken , yanında gezdirdiğinin farkın da bile olmadığını hissediyorum çocuğum.

Ne kadar terbiyeli bir göt olduğunu anlıyorum çocuğum.

Bir gün büyüyeceğini umuyorum , sen neysen osun çocuğum.

Ebeni de tanırdım.......

Sert

2008-07-16T13:04:00.001-07:00

Oturduğun yerden her yeri görebileceğin hissine kapıldın mı hiç?

Ya da sadece oturdugunu sanarak bir çok yerde bulundun mu?

Saçma sorular,beklentiler,istekler vs vs.

Kendinden kaçmak için insanlara saldırdın mı?

Saldırdıgın insanların gözlerin de korkuyu , acıyı , öfkeyi gördün mü?

Beklentisiz oldugunu dile getirip , aslında hayatın yükünü hafifletmesini bekledin mi ? Noktalardan...

Gözlerini kaçırmak istemene rağmen , kaçırmadan dik dik bakıp ,isyanı ve öfkeni suçsuz ufaklıklara kustun mu?

Daha saysısızca bilinmezin için de bocalarken buldun mu kendini hiç?

Üzüntü ile mutluluk arasında ki çizgide gezinmekten yoruldun mu?

Tüm bunları düşünmeye deger bulmayacak kadar yoğun musun?

Düşünceler bu kadar gaddar degil mi senin ufak hayatın da?

Rahat mısın?

Huzurlu musun?

Tüm bunlardan uzakmısın?

O zaman insanlığa bir iyilik yap ve durmadan parmakla kendini, belki hoşuna bile gider.

ro

2008-06-30T14:00:00.001-07:00

Ufak bir kutunun içinde yaşadığını sana bilirsiniz görseniz.Aslında yaşadığı ufak kutu bir çogumuzun dünyasından bile daha büyük.İçinde oyuncakları,şekerleri ve hayalleri ile mutlu kendi halinde görünse de, aslında oda bizim gibi.Sıradan oldugunu söylerken hafif bir tebessüm beliriyor suratında.Sanki sıradan olmadığımı biliyorum ,seviyorum mütevazi insan numarası yapmayı ve sizin seviyenizde gözükmeyi der gibi.Ulaşılması bir kaç tuşa basmak kadar kolay gözükse de,aslinda bazilarinin elini uzatip alacağı kadar kolay,bazılarının sa senelerini vereceği kadar zor aslında.İnsan,robot,bebek,kadın hepsi tek vücutta toplanmış sanki.Vücut ta bir heykelin elinden çıkmışcasına.İlk kez ışıgını bu kadar net gördüm bu oyuncak bebegin.Korkmadim ,çekinmedim, şaşırmadim.Hep biliyordum orda oldugunu.Sadece elini uzatip alicakmışsın imajına kanmadim.Biliyordum almayi bilmek degil, izin vermesi gerektiğini.Belki hepsi kafamin içinde ufak oyuncuklar balonu olsa da, seviyorum kendimi inandırmayı bu şeker robotun da duyguları olduguna.

Kutudan çıkardığı şaşkın gözleriyle süzüyordu etrafını.Baktığı şeyleri görüyor du aslında.
Ama işine gelmeyenleri görmemezlikten gelmek onun mutluluk tercihiydi.
Her şeyi bilerek yapmasa da, ne oldugunu , ne olacağını, nereye gideceğini az çok kestiriyordu güzel kafasının içinde ki renkli beyni.Biliyordu nasıl kullanacağı kadar, hangi zamanlar da durduracağını da .
Öyle bir gün gibi başladı her şey, diger günler nasılsa bugün de öyle uyandi.Biraz nerde olduğuna şaşırmış, biraz gözlerinin içi kaşınarak,kremlerinin kokusu her yeri sarmış halde.
Kalktı yatağından ve her gün yaptığı mutluluk hazirlanişi ile başladı kısa güne.
Günaydınlar, merhabalar,kolay gelsinler, seni seviyorumlar arasında süzüldü her zaman ki yerine.
Baktı çok düşünmesine gerek olmadan hallettiği,degerlendirdiği ve sonuca ulaştığı dakikaların nasıl geçtiğine.
Söyledi kendisine defalarca ne kadar güzelsin, ne kadar seviyorum seni diye.
Sonra hiç bırakmadığı ama dışarıdan gözükmesi zor gülümsemesini takındı içine.
Ve dakikalarin avuçlarının içinden kayışını sakince, dikkatsizce gözlemledi.
Yine mutluydu, beklentilerini kendisi karşıladıgı sürece ve buna olan inancını kaybetmediği sürece mutlu kalacaktı.
Biliyor du diger üzüntülerin kalıcı olmadığını, biliyordu tek kalanın gerçek sevenleri ve kendisi olduğunu.
Baktı hayat aynasına ve gülümsedi.