Cousas do Iago

A Galega censura o anuncio do Festigal

2008-07-24T12:28:00.002+02:00

Parece mentira. Mais non o é.

A Televisión de Galiza está a emitir estes días unha versión "light" do anuncio do Festigal. Parece que ao consello de goberno da televisión pública galega non lle gusta que na última parte se vexa unha bandeira coa estrela vermella.

Do que non se debeu decatar esta xentiña é que hoxe en día, con todo o tema da Internet, as cousas sábense antes, e mesmo s poden ver as versións "non capadas".

Pois ala... déixovos a versión "completa"

Festigal'08: Nunca tal se viu!

2008-07-24T10:45:00.003+02:00

Arrinca o Festigal 2008!

Música, debate, cinema, cultura, tendencias... todo iso no Campus Sur da Universidade de Santiago.

Máis info en www.festigal.com

Nunca tal se viu!!

Vasme deixar morrer aquí?

2008-07-23T10:38:00.002+02:00

Ano 2098, unha Galiza desolada, o único galegofalante é amosado nun museo como singularidade.

Non perdas ollo desta curta!

Os autores de Galeusca arrepóñense aos ataques contra a normalización

2008-07-11T16:01:00.002+02:00

Moito temos ouvido falar estes días do Manifesto por una lengua común, un manifesto saído por iniciativa do xornal El Mundo, promovido por persoeiros próximos a Unión Progreso y Democracia (UPyD) e bombeado por Telecinco, no que fan un chamamento á defensa do español (ese idioma que, polo que parece, está en perigo de extinción... ¬¬) e no que se di que se están a vulnerar os dereitos lingüísticos dos habitantes de Galiza, Euskadi e Catalunya

Algún "persoeiro" galego, como é o caso de Luz Casal, Roberto Verino ou o biciclista Óscar Pereiro veñen de asinar dito manifesto, algún deles sen saber moi ben de que ía a cousa, léase o que lle pasou ao gañador do Tour de Francia, preguntado polo tema nunha entrevista no xornal dixital que podedes ler aquí.

Pois ben, froito dese manifesto retrógrado nace agora unha iniciativa dos escritores en lingua galega, catalá e eúskara, que se aglutinan ana Federación de Asociacións de Escritores Galeusca, composta pola Associació d'Escriptors en Llengua Catalana, a Euskal Idazleen Elkartea e a Asociación de Escritores en Lingua Galega, iniciativa pola cal defenden o dereito á normalización plena destas linguas, e condenan os ataques á pluralidade lingüística do Estado.

Este manifesto di o seguinte:

Perante o discurso pretendidamente homoxeneizador e centralista que subxace no “Manifiesto por la lengua común”, a Federación de Asociacións de Escritores “Galeusca” quere deixar constancia do seguinte:

1. A realidade plurilingüe que conforma e dá existencia ao estado español, lonxe de ser entendida como unha “asimetría” ou deficiencia per se, está a reproducir de xeito transparente unha diversidade lingüística e cultural común á maioría dos estados que conforman a Europa plurilingüe.

2. O galego, o éuscaro e o catalán non son “inventos” recentes senón linguas que foron normais nos seus territorios e sociedades respectivas durante centos de anos. A súa desnormalización, a súa perda de usos públicos, non se produciu de forma “natural”, senón, mesmamente, por invasión da lingua que se decretou como oficial do estado, sen consulta nin acordo previo.

3. O artigo 3 da Constitución española garante a presenza desa lingua común para todos os habitantes do estado, mediante a esixencia a toda a cidadanía do deber de coñecer o castelán. Toda a cidadanía de Galicia, Euskadi e os Países Cataláns asume na práctica esa esixencia, pois non hai persoa que non teña unha boa competencia en castelán, ora a teñan como primeira lingua, ora como segunda. Porén, respecto do galego, do éuscaro e do catalán a lexislación non prevé a obriga de seren coñecidos nos seus respectivos territorios, o que establece unha asimetría nos dereitos lingüísticos da cidadanía que quere exercer o dereito, que lles é recoñecido, a usalos.

4. O galego, éuscaro e catalán tamén son linguas oficiais nos seus territorios, que é o mesmo que dicir que son as linguas propias de aproximadamente o 40% da poboación do estado español. Estes códigos lingüísticos diferentes do castelán, lexítimos e nos que se recoñece o percorrido e expresividade dun pobo e dunha cultura, son instrumentos de comunicación igualmente “democrática”, ferramentas de relación interpersoal útiles e necesarias para a sociedade que as sustenta.

5. O dereito ao uso público, en todas as instancias, da lingua propia está recoñecido en todas as lexislacións democráticas do mundo. No ámbito europeo cómpre lembrar a Carta Europea das Linguas Rexionais ou Minoritarias (aprobada e ratificada polo Estado español) ou a Declaración Universal de Dereitos Lingüísticos, aprobada coa unanimidade do Congreso dos Deputados.

6. A visión anuladora que da enriquecedora realidade plurilingüe española se transmite desde o “Manifiesto” leva a pensar na similitude coas teses da etapa franquista: un Estado, unha lingua, e, consecuentemente, a reforzar as formulacións diferenciadoras entre cidadáns de primeira e de segunda por razón de lingua. A competencia plurilingüe, tamén para os cidadáns españois nados en comunidades autónomas cunha única lingua oficial, sempre será unha chave que abra o mundo, que abra as fronteiras do respecto polo outro desde a interpretación dunha relación de equidade entre os seres humanos, independentemente do seu lugar de nacemento, de residencia e de lingua propia. Además, o “Manifiesto” parte dunha premisa que non se corresponde coa realidade, pois en ningún caso o castelán corre perigo ningún en todo o territorio do Estado.

7. A aprendizaxe de linguas, ademais da propia, sempre debe ser entendido en positivo e como sinónimo de enriquecemento do individuo, pois coa aprendizaxe plurilingüe estimúlase a expresividade e cognición das persoas. No caso de Galiza, Euskadi e os Países Cataláns é imprescindíbel que a poboación sexa competente nas dúas linguas oficiais, para que logo cadaquén poida decidir libremente se usa unha ou outra nos diferentes ámbitos e situacións. É dicir, a dobre competencia é imprescindible para garantir a liberdade lingüística.

8. Para garantir esa utilización libre das linguas precísanse medidas emanadas dunha política lingüística adecuada. É dicir, para garantir os dereitos constitucionais que temos tamén os falantes de catalán, éuscaro e galego precísanse políticas lingüísticas que creen as condicións para exercelos, tal e como ditou o Tribunal Constitucional na sentenza 337/1994 cando “avalaba un trato desigual, que non discriminatorio, para as dúas linguas oficiais en función do carácter propio dunha delas que fai preciso unha acción normalizadora que debe, necesariamente, implicar accións de apoio singularizado”.

9. As políticas lingüísticas aplicadas ao ámbito educativo nas chamadas comunidades bilingües teñen como obxectivo conseguiren que o alumnado acade unha boa competencia nas dúas linguas oficiais, independentemente de cal sexa a súa lingua familiar. Para acadar ese obxectivo, é preciso desenvolver planificacións lingüísticas que garantan a consecución dese obxectivo e que pasan, necesariamente, pola utilización vehicular maioritaria da lingua máis desfavorecida socialmente. E isto, en vez de ir contra a liberdade lingüística, é, precisamente, unha actuación imprescindible para garantir esa liberdade lingüística.

10. As escritoras e os escritores galegos, vascos e cataláns PROCLAMAMOS a nosa vontade de seguirmos a escribir nas nosas linguas e a contribuírmos ao proceso, inacabado, de normalización das nosas linguas, como dereito humano, democrático, pacífico ao que non imos renunciar. Repudiamos enerxicamente todos os intentos de EXCLUSIÓN que colegas escritores españois realizan das nosas linguas e lamentamos que, no canto de se preocuparen pola saúde do español en Puerto Rico, Costa Rica ou os Estados Unidos, se dediquen a combateren o máis próximo e asimetricamente discriminado.

Xullo de 2008

Aquelas entidades, colectivos ou persoas que concorden co contido deste manifesto poden mostrar a súa adhesión no enderezo electrónico: oficina@aelg.org

Orixinalidade na publicidade

2008-07-08T20:12:00.003+02:00

Se quixésemos elaborar un ranking das marcas que fan boa publicidade dos seus productos, estou seguro que Cocacola ocuparía un dos mellores postos.

E é que sempre nos sorprenden con anuncios diferentes, agradábeis e con gancho.

Neste vídeo podedes ver o spot da última campaña, Estás feito un chaval

De obras

2008-07-07T17:18:00.003+02:00

Hoxe estiven realizando algunha que outra obra no blogue.

Se xa vos pasastes anterioremete por aquí, veredes que a plantilla de fondo xa non é a mesma. Esta paréceme moito máis funcional e moderna, co tema das pestanas na parte superior, a ampliación do tamaño de ancho de páxina, etc.

Inda quedan algunhas cousiñas por arranxar, pero como dicía o outro, con tempo, que Roma non se fixo nun día.

Agardo que estes cambios sexan do voso agrado. Se queredes, podedes postear algún comentario dicindo que vos parecen ;)

Sempre en Galiza

2008-07-01T16:56:00.002+02:00

Parece que o verán tróuxome algo de gana de coller algo para a leitura, polo que estes días retomei a obra culme de Castelao, o Sempre en Galiza que algunha rapariga me agasallara co gallo do Día da Patria do ano pasado.

Durante o curso éme imposíbel coller nada co afán de ler, non por falta de vontade, senon máis ben porque paso o día lendo e, sinceiramente, cando teño tempo libre o que menos me apetece é retomar a leitura.

Recordo que nos meus tempos de instituto (parece que son un avó dirixíndome aos pícaros) soía deborar libros... agardo darlle unha boa bocanada ou acabalo, xa que é unha obra digna de leitura e que reflicte fielmente moitos dos meus pensamentos.

Dominio galego no 2009? Posíbel!

2008-06-28T09:42:00.004+02:00

Estes días celebrouse na cidade de París a 32º reunión da ICANN, a organización que regula o uso dos dominios de Internet, que se saldou cun acordo sen precendentes: a liberalización dos dominios.

Que significa isto? Pois que a partires do primeiro semestre do 2009 poderanse pór en funcionamento outros dominios novos (afastados do .es, .com, .net ... ) que mesmo inclúan palabras (.amor, .odio ... ). Sen dúbida unha grande nova, que fai posíbel ademáis a consecución do dominio galego polo que asociacións como PuntoGal levan xa tempo loitando.

Agardemos que sexa xa no próximo ano, cando poidamos desfrutar do dominio propio para a nosa nación

Haberá Firefox 3 en galego para o Día da Patria

2008-06-17T13:24:00.003+02:00

Estes días estase a falar moito da nova versión do navegador estrela da Fundación Mozilla, o Firefox 3, que inclúe como grande novidade a mellora do xestor de descargas, incluíndo a continuación de descargas inacabadas ou o menor uso da memoria RAM, liberando un chisco máis aos ordenadores.

Dende Mancomún, iniciativa galega polo software de balde, coordinouse a traducción das cadeas de texto elaboradas por voluntarios. A traducción total, xa foi enviada á Fundación Mozilla, que deberá dar paso ao testaxe do programa.

Algunhas estimacións aseguran que poderemos desfrutar da versión oficial do Firefox 3 na lingua de Galiza ao redor do 25 xullo, Día da Patria, un mes despois do día de lanzamento oficial do Firefox, o Download Day, fixado para o 17 de xuño.

Editado: Se queredes, podedes ter o Firefox 3 xa en galego de maneira "non oficial". Para ilo, só tedes que descargar o "paquete de idioma" que elaboraron dende Mancomún, clicando aquí. Para instalalo, simplesmente teredes que arrastralo até unha ventá aberta do Firefox e se autoinstalará

Vai de camiño 2008

2008-06-01T15:43:00.000+02:00

Exames

2008-05-31T11:59:00.002+02:00

Xa están aquí! Pensábades que este ano ía ser diferente? Pensábades que se despistaran e pasaran de longo? Que bah! Son uns viciosos!

Un ano máis, co remate do mes das flores dáselle paso ao mes dos exames. Toca peche, toca hinca-los cóbados, toca facer esquemas, problemas, cálculos...

Así que, se non actualizo isto moi a miúdo, xa saberedes o que estou a facer!

Moita sorte a todas/os!

Bicos e apertas

Os Comités, a forza máis votada no Claustro

2008-05-27T09:05:00.003+02:00

Os Comités da Universidade de Vigo consolídanse unha vez máis como a forza con maior apoio das/os estudantes da para representalos no Claustro.

Así, tra-las eleccións celebradas o 20 de maio, os Comités fanse con 12 representantes, fronte a 6 de Opico, 5 de Delegación Industriais (DAI), 4 de Innova, 3 de Delegación Teleco (DAAT), 2 de Candidatura de Estudantes de Esquerda, 1 de XEO, 1 de Iesga e 18 que se presentaron de forma independente.

Refléxase así a confianza do estudantado por un ensino público, galego, democrático e de calidade.

Unha palabra común

2008-05-24T09:42:00.002+02:00

Eu só son unha palabra común. A miña vida podía ir mellor ou tamén peor. Gústanme os diminutivos afectivos e non me levo nada mal cos números. Nacín aquí, hai xa bastantes anos, e as cousas desde que eu era unha palabra nova cambiaron moito. En fin, que estou para o que faga falta.

Aprendín moi cedo que son única, que ningunha outra palabra pode substituírme, como nos pasa a tódalas palabras do mundo.

Coñecín moitas palabras que desapareceron e todos os días me cruzo na rúa con algunha que acaba de nacer.

Mais hai uns quince días sucedeume algo preocupante. Acababa de acordar e estaba saíndo da ducha cando soou o timbre da casa. Vestinme apurada e abrín a porta. Cando vin que era un castelanismo fechei a porta con medo. E respirei fondo. Que quede claro que non teñ nada contra as palabras extranxeiras. Na miña vida coñecín moitas que viñan facendo turismo. Pasei bos momentos con algunhas palabras italianas e francesas e unha alemá e mais ou menos tivemos unha historia de amor hai algúns anos.

Tamén fixen algunhas viaxes a outros países e nunca tiven problemas para me facer entender e comprender as palabras coas que me atopei en Grecia, Turquía ou Exipto. Todo o contrario.
Sempre me gustou coñecer palabras doutros idiomas, contarlles cousas da miña lingua e escoitar as súas aventuras.

Mais a palabra que chamou á porta da miña casa non viña facer turismo. Viña quedarse. As palabras da miña lingua levamos pasando por isto desde hai anos xa. De súbito chegamos á nosa casa ou ao noso traballo e hai un castelanismo ocupando o noso lugar, facendo súa a nosa vida.

E que quede claro que tampouco teño nada contra as palabras inmigrantes, que chegan para vivir como calquera de nós, que eu teño moi boas amigas que chegaron de América hai algún tempo e agora son como da casa, vivindo neste país que sempre foi hospitalario con todo o mundo.

Mais isto é diferente: aquel castelanismo que me fixo suar de medo na miña propia casa vila coa intención de me facer desaparecer. É un temor que teño desde hai algúns anos, cando comezou lentamente a invasión dos castelanismos.

Ao primeiro eran poucas. Vivían en grandes pazos nas aforas ou nas casas máis ricas ou nos cuarteis do exército. Axiña se descubriron as súas intencións, cando comezaron a ollarnos por riba do ombro, e a ocupar os mellores traballos e a facerse con privilexios á custa de nós e a substituírnos, pouco a pouco. Ao final moitas de nós acabaron desaparecendo e doutras xa casi ninguén se acorda. O resto, resistimos.

Eu, como sempre fun unha palabra común, ao principio non me preocupei demasiado, penso que por egoísmo. Non me afectaba. Aínda que cando as miñas veciñas do 3ºA e o 2ºB desapareceron e comecei a ver saír e entrar dos seus pisos castelanismos, comecei a pensar que preocuparse polo que pasaba ao meu redor era necesario, porque todo nos afecta a todas. E así foi.

Así que fechei a porta e preguntei cara afora:

-Que queres?

O castelanismo díxom que eu xa non era necesaria, que por favor abrise a porta, que non me resistise, que todo acabara para min e que regresaría o día menos pensado para quedar coas miñas cousas, a miña casa, o meu traballo e o resto.

Esa mañá non saín da casa. O mundo veume encima. Acovardeime e non fun traballar. Sei que cando unha palabra non sae á rúa, ou non vai ás cafeterías, aos colexios, ás oficinas, en fin, aos lugares de sempre, para esa palabra comeza o principio da fin.

Estiven chorando medio día até que me dixen: Chorando non se amaña nada. E collín as miñas cousas e saín decidida a facer o meu traballo, coa cabeza ben alta, ergueita. E traballei até ben entrada a noite e cando regresei á casa, seguía sendo a miña casa.

Desde que o castelanismo que me quere substituí veu ameazarme non tiven un minuto de descanso. Sinto como se tivese que traballar por todas as palabras que desapareceron, que hai moito por facer. Traballo día e noite e descanso satisfeita porque estou facendo todo o que podo. Nunca me sentín con tantas ganas de vivir.

A situación é moi preocupande, inda que ultimamente somos moitas as palabras que decidimos enfrontarnos e esta colonización da mellor maneira que sabemos: saíndo da casa todos os días, ocupando as nosas rúas, as nosas fábricas, as escolas, os autobuses, as prazas, as empresas, os mercados, as librarías, as tendas de música, os cibers, e todos eses lugares onde realmente somos necesarias.

Porque eu, inda que son unha palabra común, síntome unha palabra útul. Eu son unha palabra imprescindíbel, como todas e cada unha das palabras do meu idioma. E sempre estarei aquí. Para o que faga falta.

Fragmento extraído de Made in Galiza, de Séchu Sende.

Parabéns, R

2008-05-22T16:01:00.004+02:00

Compre darlle-los parabéns á empresa galega de telecomunicacións por excelencia, R.

O operador galego acaba de sacar ao mercado catro móbiles en galego, segundo o operador "móbiles de última xeración coa posibilidade de predeterminar o galego como idioma principal, satisfacendo así a demanda de moitos usuarios“.

En concreto, o operador galego lanzou tres modelos de Nokia, o 2600 Classic, o 3120 Classic o 5610, e un de Sony Ericsson, o w380i. Todos estes móbiles están dispoñibles xa a través da súa web.

Por outra banda, ademais de ofrecer terminais en galego, R permite aos seus clientes gozar de todas as súas comunicacións nesta lingua. Así, accións tan habituais como consultar as facturas, escoitar o menú da caixa de correo de voz, ver o correo electrónico a través do móbil ou ser atentido en galego son unha posibilidade.

Tamén desenvolveu en galego o seu portal wap, wap.mundo-r.com, no que ademais de navegar neste idioma se poden atopar contidos exclusivos de músicos e deseñadores galegos ou información actualizada de Galiza.

"Cabañas" por el derecho a vivir en español

2008-05-22T09:32:00.002+02:00

Fico tremendamente abraiado cando leo na prensa que o goberno de "progreso" conformado polo casamento PP+AEC, xunto con IVC, votaron en contra da adhesión ao manifesto da Mesa pola Normalización Lingüística, Polo dereito a vivirmos en galego.

Non vaiades a pensar que o meu asombro vai porque non se aprobase, iso até certo ponto era esperábel, senón que vai máis na liña de como é posíbel que uns representantes políticos, pechan os ollos ante a situación da nosa lingua.

Paréceme absolutamente vergoñento que os representantes do PP, AEC e IVC non vexan a necesidade de apoiar un manifesto no que se fai referenza á situación actual da lingua e que fai fincapé na necesidade de garantir o dereito recollido na lei de podermos levar unha vida en galego, en Galiza.

Quizais é que estes señores non saiban que é practicamente imposíbel ver unha película nos cinemas en galego, que acendes a televisión e apenas hai canles en galego, o mesmo coa radio. Quizais non saiban que nas universidades galegas non se acada o 20% de ensino en galego, quizais...

Quizais debámoslle a eles que en Cabañas tengamos el derecho de vivir en español

Poesía contra a iñorancia

2008-05-17T09:23:00.002+02:00

DEITADO FRENTE AO MAR

Lingua proletaria do meu pobo
eu faloa porque si, porque me gusta
porque me peta e quero e dame a gana
porque me sae de dentro, alá do fondo
dunha tristura aceda que me abrangue
ó ver tantos patufos desleigados,
pequenos mequetrefes sen raíces
que ó pór a garabata xa non saben
afirmarse no amor dos devanceiros,
fala-la fala nai,
a fala dos abós que temos mortos,
e ser, co rostro erguido,
mariñeiros, labregos da linguaxe,
remo e arado, proa e rella sempre.

Eu faloa porque si, porque me gusta
e quero estar cos meus, coa xente que sufren longo
unha historia contada noutra lingua.

Non falo prós soberbios,
non falo prós ruíns e poderosos,
non falo prós finchados,
non falo prós estupidos,
non falo prós valeiros,
que falo prós que aguantan rexamente
mentiras e inxusticias de cotío;
prós que súan e choranun pranto cotián de volvoretas,
de lume e vento sobre os ollos núos.
Eu non podo arredar as miñas verbas de
tódolos que sufren neste mundo.
E ti vives no mundo, terra miña,
berce da miña estirpe,
Galicia, doce mágoa das Españas,
deitada rente ó mar, ise camiño...
Longa noite de pedra - Celso Emilio Ferreiro
Blogues pola lingua

Plan de dinamización Ferrol-Ortegal

2008-05-14T19:29:00.000+02:00

O 20 de maio, vota CAF!

2008-05-13T20:34:00.008+02:00

Chegou o momento. O 20 de maio celébranse na Universidade de Vigo eleccións a representantes de alumnos no Claustro Universitario.

Dende os Comités, avogamos por facer ouvir as túas queixas nos órganos de goberno da Universidade. Defenderemos un ensino público, galego, democrático e de calidade.

Así que... Déixate de lemas, ti decides! Vota CAF!

Programa (fronte, parte común). Clic sobre a imaxe para aumentar

Programa (reverso, Vigo)

Programa (reverso, Pontevedra). Clic sobre a imaxe para aumentar

Nova organización do Estudantado Galego

2008-05-08T18:09:00.002+02:00

Este sábado celebrarase na cidade de A Coruña a Asemblea Nacional conxunta dos, até o momento CAF-CAEF e CAE. Pero se cadra, esta ten algo de especial, e é que dela sairá a Nova Organización do Estudantado Galego, que unificará dunha vez por todas as organizacións de estudantes do ensino meio e universitario.

Non cabe dúbida de que esa unificación é necesaria. Venme agora á cabeza aquel dito de a unión fai a forza. Se cadra, é posíbel aplicalo neste caso: a unificación de ámbalas dúas asociacións será o comezo dunha nova era de cohesión e coordinación, para ter unha organización que represente ao estudantado de Galiza mantendo a loita por un ensino público, democrático, laico e galego.

CurtasGZ, II Xornadas da curtametraxe galega

2008-04-25T19:39:00.002+02:00

Os Comités Abertos de Escola e Facultade da Facultade de Ciencias Sociais e da Comunicación do Campus de Pontevedra veñen de organizar as II Xornadas da Curtametraxe Galega, CurtasGZ, que terá lugar entre os días 5 e 6 de maio.

Ademais, tense solicitado 1 crédito de libre elección, válido para as/os estudantes da Universidade de Vigo. A matrícula é de balde, e pódelo facer dende aquí {matricularse}

Por un modelo socioeconómico xusto e sustentábel

2008-04-25T19:27:00.002+02:00

A Confederación Intersindical Galega (CIG) ven de facer público o seu lema para a xa tradicional manifestación da xornada do 1 de maio: Pola soberanía nacional. Por un modelo socioeconómico xusto e sustentábel.

Manifestacións convocadas:

VIGO. Ás 12:00 horas, con saída da Doblada.
PONTEVEDRA. Ás 12:30 horas, da Praza da Ferrería
OURENSE. Ás 12:00 horas do Pavillón dos Remedios.
A CORUÑA. Ás 12:00 horas da Praza de Vigo
FERROL. Ás 12:00 horas da Avda. de Esteiro (diante do local do sindicato)
SANTIAGO. Ás 12:30 con saída da Praza Roxa
LUGO. Ás 12:30 horas da Ronda da Muralla (diante do local do sindicato)
A MARIÑA. Ás 12:30 horas de Arcadio Pardiñas (diante do local da CIG)

Polo dereito a vivirmos en galego

2008-04-25T19:00:00.003+02:00

Despois deste pequeno paréntese sen actualizaren o blogue, volvo á carga cun tema verdadeiramente interesante.

Nestes últimos tempos tense levado a cabo diversas iniciativas provintes de asociacións como "Tan gallego como el gallego" ou "Galicia bilingüe" conra o idioma da nosa nación. Falan de fomenar un "bilingüísmo" na Galiza que só fale castelán, isto é, unha farsa.

Dende A Mesa pola Normalización Lingüística convócase para o domingo 18 de maio, un día despois da xornada adicada ás Letras Galegas unha manifestación que percorrerá as rúas de Santiago de Compostela baixo o lema Polo dereito a vivirmos en galego. O manifesto completo di o seguinte:

As persoas e entidades que apoiamos a manifestación nacional “Polo dereito a vivirmos en galego” este 18 de maio de 2008, declaramos:

Consideramos que vivir en galego é un dereito inalienábel das persoas na Galiza, e un dos dereitos humanos elementais que temos como pobo. Lembramos que o galego é o único idioma natural de Galiza, e que mesmo o Estatuto de Autonomía o cualifica como “a lingua propia” do país, o que nos une como galegas e como galegos. O pobo galego ten dereito a que a súa lingua ocupe todos os ámbitos da vida social propios de calquera idioma, con dignidade e con normalidade.

Consecuentemente, deben existir as garantías para podermos vivir en galego, o que exixe compromisos, así como a aplicación e a adopción das disposicións legais necesarias por parte das Administracións públicas.

Denunciamos e alertamos contra os que, apuntándose agora á defensa dun suposto bilingüismo, un bilingüismo dunha soa cara, pretenden unicamente o mantemento da diglosia e a desaparición do galego. Ou, o que é o mesmo, a negación do dereito colectivo á normalidade de usos da nosa lingua en todos os ámbitos.

Chamamos ao compromiso persoal de todas e todos coa lingua galega. Usémola en todos os ámbitos: comezando pola familia, coas nosas nenas e nenos, no noso traballo, nas relacións coa administración, no noso tempo de lecer, etc. O futuro do galego depende de nós.

Faille un clic ao galego

2008-04-08T22:55:00.003+02:00

Entre o 9 de abril e o 9 de maio poderedes sumarvos á iniciativa de integra-lo galego como a lingua do voso ordenador. Isto pódese facer de forma segura e de balde, decarregando as librarías de galego para as equipas con Windows Vista ou Windows XP, así como tamén para o Office 2003 e o Office 2007, dispoñíbeis dende aquí

Cómpre recordar, que esta iniciativa non é tan pioneira como asemella. Dende Mancomún lévase traballado moito pola adecuación do software libre (sen licenzas de propiedade) ao galego. Así, pódense descarregar as opcións de galego para o OpenOffice, para o navegador Mozilla Firefox e para moitos outros programas, que ademais de ser de balde, son bos e en galego.

Adiante!

Pradolongo

2008-04-01T21:22:00.002+02:00

O verán presentábase como tódolos demais, con festas, tardes no río, excursións a Pradolongo...pero esta vez nada vai ser igual.

Pradolongo é unha paisaxe insólita na que existe un prado cunha laguna glaciar. É propiedade dos pais de Martiño, quen xa comezan a notar os achaques tras toda unha vida de duro sacrificio no campo. Pero pode que ese lugar agache un tesuoro. A comarca progresou grazas á calidade da louxa que se exporta a todo o mundo e Roi -irmán de Martiño- pon todo da súa parte para facilitar as prospeccións en Pradolongo, que poden cambiar a vida da familia.

Ante elo Martiño, de espíritu emprendedor e teimudo, cre que existen outras alternativas.A louxeira interesada é propiedade da familia de Armando, un rapaz acomodado que xunto a Raquel e Martiño conforman un estreito grupo de amigos da infancia. E os tres están a punto de descubrir o que significa facerse maior: as responsabilidades, os desenganos...así que o amor que os dous rapaces comezan a sentir por Raquel e a posíbel venda de Pradolongo obrigaraos a que se replanteen os seus sonos e os vínculos que os manteñen unidos dende a infancia.

O trailer

Onde vela?

En Narón: Cinebox, dende o 18 de abril

En A Coruña: Filmax, dende o 11 de abril

En Ourense: Cinebox, dende o 27 de marzo

En Vigo: Cinemas Gran Vía e Cinemas Norte, dende o 4 de abril

En Pontevedra: Cinebox, a partir do 18 de abril

Patrimonio cultural galego: Mira por el

2008-03-30T10:19:00.004+02:00

Esta é a escea dun crime.

Contra a túa cultura. Contra a túa herdanza histórica. Contra o teu patrimonio.

Entre todos temos que evitalo.

Patrimonio cultural galego. Mira por el.