tag:blogger.com,1999:blog-82036017499166723082008-08-19T22:12:39.024+03:00mcshttp://www.blogger.com/profile/01734738028867440993noreply@blogger.comBlogger119125tag:blogger.com,1999:blog-8203601749916672308.post-77539751116812862482008-08-11T19:10:00.005+03:002008-08-11T19:28:42.302+03:00

Çok ama çok klasik bir başlık oldu kabul. Sırf bu yüzden daha önce yazan olmuş mudur acaba diye bir site içi araması yaptım. Ama kimse yazmamış. Geçen aldığım kitap ve dvd eki bende çocukluk hayallerimi hatırlama isteği yarattı. Çünkü onları birer birer hatırlayıp gerçekleştirsem iyi olacak dedim kendi kendime. Yalnız birşey farkettim çocukluk hayallerimi net olarak hatırlayamıyorum.

mcsaricahttp://www.blogger.com/profile/09989168370296967308noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8203601749916672308.post-37220527275659767662008-07-27T13:13:00.003+03:002008-07-27T13:23:43.369+03:00

street fighter! ya da şöyle mi desek atari salonları. kuzenle anneannemden para isteyip camlıkahvede arka sokaklarda bir yerdeki atari salonuna gidip saatlerce oynamamızı hiç unutmam. tam oyunda ilerlerken oyunu senden daha iyi oynayan birisi oyuna dahil olur, rakip koldan seni yener ve oyun dışında kalmana sebep olur. o jeton yanma anları çok önemliydi bizim için. elimizde muhtemelen bir ya

mcsaricahttp://www.blogger.com/profile/09989168370296967308noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8203601749916672308.post-83836922439621933092008-06-30T00:05:00.002+03:002008-07-03T08:36:58.172+03:00

Ben çocukken video kasetçalarımız vardı. Şimdiki VCD ve DVD player'ların babası diyebileceğimiz VHS player'lar evlerin olmazsa olmazı gibiydi. Yani o zamanlar çok küçük olduğumdan gerçekten ne kadar yaygın olduğu konusunda ileri geri konuşmakta zorlanıyorum. Ama şimdiki korsan cd'cilerin yerine kaset kiraladığımız yerler var idi. Bir de hatırlayamadığım şeylerden biri de bu kasetleri neden

eroyhttp://www.blogger.com/profile/14213809696620422930noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8203601749916672308.post-24782294098199729642008-06-17T08:58:00.014+03:002008-06-17T09:43:18.541+03:00

70'lerde Çocuk, 80'lerde Genç olmak Koşturan seneler… Sanki arkasından biri kovalıyor .. Belki kovalıyor da yakalayabilene aşkolsun. Hatırlıyorum da ilkokula başladığım yıllarda ağabeyimin uyduruk hesap makinesi ile, ki o zamanlar bana dünyanın en gelişmiş elektronik cihazı gibi gelirdi, 2000’li yıllarda kaç yaşımda olacağımı hesaplardım. Belki bunu birçoğumuz da yapmışızdır. O zamanlar bana çok

Ayten ve Birselhttp://www.blogger.com/profile/18099375187768015380noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8203601749916672308.post-83679439585698438792008-06-02T22:33:00.003+03:002008-06-02T22:52:16.360+03:00

Ben çocukken bir oyun vardı, adı Solo Test'ti. Muhtemelen artık pek bulunmayan bir oyundur. Nereye gitsem karşıma bundan bir tane çıkardı. Çok büyük bir olasılıkla hepiniz bu oyunun nasıl oynandığını biliyorsunuzdur ama haydi ne olur ne olmaz, birkaç kelam da ben edeyim. Tek başına oynanan bir oyun olduğundan adı "solo"dur. Garip bir yerleşime sahip piyonları ve bunların delikleri vardır. Taş da

ya/sinhttp://www.blogger.com/profile/02145664639626427925noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8203601749916672308.post-16306367485311582732008-05-30T18:00:00.002+03:002008-05-30T18:08:35.102+03:00

Arkadaşlar krize girmiş durumdayım lütfen yardım edin.Eskiden evlerimizde dikdörtgen bir cam vardı,içinde renkli kumlar ve su vardı,ters çevirdiğimizde dağ gibi şekiller oluşurdu içinde,keyifle izlerdik.Hatırlayan arkadaşlar varsa adını yada nerede bulabileceğimi bana yazarsa çok mutlu olurum. Çocukluğumuza dair birşeyleri anımsamak ne kadar mutluluk verici :) Hpeinize şimdiden teşekkür ederim.

Şevval Elif SOLMAZhttp://www.blogger.com/profile/18417740255700090291noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8203601749916672308.post-25370666017039214012008-05-24T17:12:00.002+03:002008-05-24T17:22:00.666+03:00

Ben bayağı bir küçükken bir yere misafirliğe gittiğimizde banyolarında gördüğüm küçük sabunları görünce avrupalı beyaz insan görmüş hintli misali bir sempati, leyla görmüş mecnun gibi bir sevgi ve elde etme hissi duydum. Beyin bir anda kendini açtı kapadı gibi denebilir. Anneeee... ne kadar güzel bunlar.. Bunlardan biz de alalıımmm lütfeeenn enneee gibi Fırat gibi çocuk olmuştum. Allahım ama o

eroyhttp://www.blogger.com/profile/14213809696620422930noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8203601749916672308.post-75542971121077486832008-05-23T12:17:00.002+03:002008-05-23T12:27:48.593+03:00

Bazen öyle canı sıkılır ki insanın , keşke çocuk olasydım da hiç bir şey için kaygılarım olmasaydı.Babamın Kahverengi Delta Radyosunda akşamları saat 6'a başlayan çocuk saatini beklemenin heyecanını yeniden yaşasam diyorum.Çocuklar keşkelerle büyümese gelecek kaygısı olmadan,aç kalmadan,taciz edilmeden,hor görülmeden yaşasa ve öylece büyüse kocaman bir kiraz ağacı olsa ve yine o ağaçtan çocuklar

Emelhttp://www.blogger.com/profile/02008190295195419171noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8203601749916672308.post-90318855993570318472008-05-21T12:41:00.002+03:002008-05-21T12:47:00.913+03:00

İlkokul birdeydim... çok iyi hatırlıyorum... öğretmenimin ismi Zehra idi... İkinci zilden sonra hepimizin sıra altlarına girmemizi ve orada kalmamızı istemişti... anlam verememiştik... ne deniyorsa onu yapıyorduk... eve geldikten sonra öğrendim... sene 1960 idi. ihtilal olmuş.. ve birilerini asmışlardı... unutamadığım çocukluk anılarımdan biri de bu.. sizlerle paylaşmak istedim... Daha sonraki

RShttp://www.blogger.com/profile/17281214668536477928noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8203601749916672308.post-84732111141717177942008-05-20T15:33:00.002+03:002008-05-20T15:40:17.207+03:00

Hatırlıyorumda bizim evin önünde kocaman bahçe vardı dut ve kiraz ağaçları ben nedense annemler evde yokken tüm mahallenin çocuklarını toplar bi güzel bahçeyi talan ederdik bununla ilgili ne kadar annenden fırça yesemde bu devam etti hala alışamadım büyük olmaya ve sanırım alışamayacağımda...

Emelhttp://www.blogger.com/profile/02008190295195419171noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8203601749916672308.post-57930931956164586302008-05-20T11:53:00.003+03:002008-05-20T13:03:35.491+03:00

Dünkü kutlamalarda... ilginç bir şey vardı... yüzlerce çocuk sayılacak yaşta gencin arasına giren öküzler.... tamam tarihi canlandırın ama canlı öküz kullanmanın anlamı ne... rahatsız olmamıza rağmen cansız öküzlerden memnunuz... Allahtan çok ciddi bir şey olmadı... öküzlerin çocukların arasına dalması gözümün önünden gitmiyor... geçmiş olsun çocuklar... Ben çocukken de kutlama yapardık ama

RShttp://www.blogger.com/profile/17281214668536477928noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8203601749916672308.post-49573056266728072002008-05-19T10:13:00.003+03:002008-05-19T13:17:16.793+03:00

Çocukken arkadaşlarla birlikte gülerek, eğlenerek vakit geçirdiğimiz bir şey daha vardı... Gazozu çalkalayıp köpürtmek, ya da iyice salladıktan sonra kapağını patlatarak en yükseğe çıkartabilmek, füze gibi... bize zevk verirdi.. çok iddialı olurdu... bir seferde bir kasa gazozu açtığımız olurdu. merak ediyorum şimdiki çocuklarda böyle şeyler yapıyorlar mı...

RShttp://www.blogger.com/profile/17281214668536477928noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8203601749916672308.post-49479422924869415352008-05-18T14:11:00.004+03:002008-05-18T14:22:35.251+03:00

az önce vesileyle hatırladım ve hemen baktım 94-98 arasında yayınlanmış dizi. ben çocukken desek yeridir yani. dizide özel görevli amcalar dodge viperla harikalar yaratıyordu. aslında tek başına otomobil harikaydı. yukarda bahsettiğim vesile de şudur. hatırlarsanız viper renk değiştiriyordu tek bir tuşla. ben çocukken tvde izlediğimiz olay az önce dinlediğim bir radyo reklamıyla tescilli bir

mcsaricahttp://www.blogger.com/profile/09989168370296967308noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8203601749916672308.post-38986339079904633322008-05-11T09:49:00.004+03:002008-05-11T10:06:25.681+03:00

güzel haberler vermek için tek postluğuna konsepti bozuyorum. ilki bu yıl düzenlenen blog ödülleri (bö!) sahiplerini buldu. ne yalan söyleyeyim ödül gelir diye bir beklentim vardı. gelmedi, artık seneye... ama bizim için güzel şeyler oldu. hemen pay çıkarayım :) yazarlarımıza gelen ödüller oldu ve sayı gayet güzel oldu hemen yazıyorum; Volkan Yılmaz'ın sahibi olduğu wolkanca bizim de aday

mcsaricahttp://www.blogger.com/profile/09989168370296967308noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8203601749916672308.post-67227805555081320282008-05-06T19:14:00.003+03:002008-05-06T19:22:11.547+03:00

sene kaç tam hatırlamıyorum, o zamanlar çocuk yaşlardayım onu bilyorum. r12 torosla (bi de üstüne sw :) biraz sert bir arabadır ondan gülüyorum ) izmir'e giderken yolda babamın uykusu gelmesin diye bir kaset hazırlamıştım çok iyi hatırlıyorum. yine çok iyi hatırladığım birşey babam yinede bir ara iç geçirmişti direksiyonda. neyse kasete döneyim içinde macerana, coco jambo gibi şarkılar vardı.

mcsaricahttp://www.blogger.com/profile/09989168370296967308noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8203601749916672308.post-5667078409228237852008-05-03T17:21:00.003+03:002008-05-03T17:28:31.131+03:00

Blog arkadaşlarımı dolaşırken,öyle bir yazıya rastladım ki hem tebessüm ettim hem hüzünlendim.Sırf bu nedenle,unutulmaması gerektiğini düşündüğüm şeyleri barındırdığı için paylaşmak istedim sizinle.'Ben Yaptım'sen bize ne yaptın böyle? :) ***** artık hiç kimse, büyük sarı bir telefon rehberinde -küçük heyecanlı işaret parmağıyla takip etmeye çalışarak- aramayacak soyadımızı. pazartesi günü

Şevval Elif SOLMAZhttp://www.blogger.com/profile/18417740255700090291noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8203601749916672308.post-73352476247268061752008-05-01T20:38:00.002+03:002008-05-03T16:50:34.336+03:00

Uzaylı Zekiye vardı bi de daha önce hatırlayamadığımız çocukluk kahramanlarımızdan. Bana kalsa ısrarla hatırlamazdım aslında ama sağolsun kendimce verdi tüyoyu. Şöyle bir baktım Zekiye ablamız hakkında hafızamda kalanlar ortaya çıksın diye ama internette pek birşey bulamadım. Video fotoğraf vs pek kalmamış. Hatırlayanlar yorumlarını yazarlarsa burada yaşatmaya devam edebiliriz kendisini :)

mcsaricahttp://www.blogger.com/profile/09989168370296967308noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8203601749916672308.post-21910591030227616132008-04-26T20:47:00.003+03:002008-04-26T21:00:04.115+03:00

Ben çocukken; Michael Jordan vardı. NBA'de basketbol oynanırdı o zamanlar. Şimdiki gibi insan azmanları değil, basketbolun ilahları oynardı. Magic Jonhson, Larry Bird vardı. Patrick Ewing, David Robinson vardı, izlerdik biz de onarı. Arada ülke dışına çıkardı bu ilahlar. olimpiyatlara giderlerdi misal. Rakipleri de vardı bu adamların. Belki çok direnen olmazdı ama bir takım üç çeyrek direnmişti

keymark9http://www.blogger.com/profile/15205913225999729346noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8203601749916672308.post-48799469134065846612008-04-26T17:34:00.003+03:002008-04-26T17:50:14.453+03:00

Çocukken hep bir yerlerden atlamak isterdim atlardımda! Bahçe duvarından, Evin balkonundan, Çevre inşatların çatılarından!( Bizim zamanımızda inşaatlar iyikide yüksek yapılmıyordu:)) Evden çıkarken kapıyı kullandığım pek görülmemiş desem abartmış olurum... En çokta kuma atlaması güzel olurdu... Yüksekten atlayan birinin arkasından itmek "racona" ters bir hareketti... Tabi yüksek atlamanın

Enderhttp://www.blogger.com/profile/11087717617950790732noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8203601749916672308.post-47041124749699455832008-04-15T17:18:00.000+03:002008-04-15T17:19:11.184+03:00

Ben çocukken yazılarımın beğenilmesi üzerine bir başka blogdan aldığım teklifi boş mukavele altına imza atmak edasıyla kabul ettim. Bu yazı Live 4 it!'de ve Ben Çocukken'de beraber yayınlansın. Neyse bu kadar reklam yeter dedikten sonra Back to 80's party.. Ben abartı küçükken değil de yine de böyle tek haneli yaşlarımdayken benim bir tavşanım vardı. Evde tavşan besliyordum ben. İşte o kadar

eroyhttp://www.blogger.com/profile/14213809696620422930noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8203601749916672308.post-5310704522018050702008-03-28T22:05:00.003+02:002008-03-28T22:16:19.584+02:00

Yasin yazacakta ben yazmayacağım, olmaz öyle şey. Evet ben çocukken beni de çok fena dövdüler. Hemde basketbol topu yüzünden. Neymiş top yüzünden arkadaşlarını dövmüşüm. Gerçi o zaman top yüzünden dayak yiyen ben olmuyorum. Neyse... Top oynuyorum efendi efendi. Kalkmış topumu alıyor, bir enteresan tavırlar vs. Yahu neyine güveniyorsun. 13 yaşındayım herhalde o zaman. Sen daha 10'sun. Yani

mcsaricahttp://www.blogger.com/profile/09989168370296967308noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8203601749916672308.post-71455928883134584722008-03-18T12:38:00.004+02:002008-03-18T12:51:39.009+02:00

Ne kadar eski bir meslektir bilemem ama ben son zamanalarına rasladım ve hayal meyan olarak hatırladığım ayı oynatıcılığı mesleği geldi mcs nin miminden sonra aklıma.Ahh ahhh diyorum yine sizde mutlaka diyeceksiniz benim gibi..iyiki eskiden doğmuşuz:-)İstanbulun varoş sokaklarında gezen çingenler ayı oynatırlardı bir zamanlar ve uzunca bir sopa etrafında resmen göbek atardı eğitimli ayılar.Bütün

edibudunoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8203601749916672308.post-40353202440260963662008-03-15T10:05:00.003+02:002008-03-15T10:24:49.962+02:00

Çocukluğumuzla ilgili hatırlayabildiğimiz şeyleri, daha çok bizim için güzel olan şeyleri yazdığımız bir blog olan ben çocukken için iyi bir başlık oldu gibi, "Ben çocukken hiç istismar edilmedim..". Şükür ki gerçekten öyle ya da hatırladığım bir istismar olayı yok. Fakat işler her zaman herkes için böyle mi? Herkes aynısını diyebiliyor mu ya da diyebilecek mi? Sadede geliyorum. İnternet

mcsaricahttp://www.blogger.com/profile/09989168370296967308noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8203601749916672308.post-78059799665138121972008-03-05T20:57:00.003+02:002008-03-05T21:05:29.846+02:00

Ben o kadar net hatırlayamıyorum. Fakat bilenler çok iyi biliyor Adile Naşit ile Uykudan Önce programını ve hatırlayınca yüzlerinde hoş bir gülümseme oluyor. Bakalım yine aynı etki olacak mı?

mcsaricahttp://www.blogger.com/profile/09989168370296967308noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-8203601749916672308.post-33924707690533026722008-02-26T12:11:00.005+02:002008-02-26T15:28:21.873+02:00

Ben çocukken bizim havuzumuz yoktu, şimdi havuza giren çocukları görünce çocukluğuma dönmemin nedeni ise inşaatlarda kullanılan su varilleridir. Neden çocukken havuzun yoktu da havuza şimdi giren çocukları görünce çocukluğunu hatırlıyorsun dediğinizi duyar gibiyim, evet ilk bakışta buna şaşırdığınızı anlayabiliyorum ama yazımın ilerleyen cümlelerinde neden olduğunu anlatmaya çalışacağım. Efenim

wolkancahttp://www.blogger.com/profile/09211856422613422844wolkanca@gmail.com