tag:blogger.com,1999:blog-7536567949686763847.post-88018668428539542852007-11-25T17:58:00.000+02:002007-11-25T17:58:00.000+02:00Benim göremediğim için doktora ilk gidişim ilkokul birdeydi galiba. Ama gözlük vermemişti doktor, takarsa daha çabuk ilerler demişti. Böylece ben 5. sınıfa kadar iğrenç öğretmenimin "paşa çocuğu ya bu" şeklindeki direkt aşağılamalarına maruz kalarak doktorun ricası, annemin iletmesiyle hep kazık kadar boyumla (evet o zamanlar yaşıma göre uzundum)en önde oturdum gözlerimi kısa kısa...sonra verdiler artık gözlük baktılar ben japon olacağım kısık gözle bakmaktan...ama hiç sevmedim ben gözlüğü...ne burnumda bıraktığı izi, ne yazın kayıp kayıp düşmesini, ne çerçevesini gözümün ucuyla görebilmeyi, ne de yağmurda silecek gerektirecek kadar görüntümü bulandırmasını...ne zamanki lense geçtim, rahat ettim. Ama hala evde gözlük kullanırım akşamları, kırılmasın şimdi bana...ne de olsa göremem o olmasa :)Köşenin Delisihttp://www.blogger.com/profile/03367739983468149681noreply@blogger.com