Cem Akkılıç Cemology Onuncu köy

Beni tehdit edip, bana tipsiz diyen arkadaşa;

2009-12-10T16:45:00.004+02:00

Düşündüm, taşındım; senden çok korktuğuma karar verdim. Bu korkum o kadar büyüdü ve enginlere sığmaz oldu ki, aramız açık olan Tayyip’e bile bir e-posta yollayıp, bu zamana kadar kendisine ve mübarek partisine atmış olduğum şirret iftiralara karşılık bir özür dileyip, helallik istemeyi bile düşündüm.

Sürekli “İnanç simsarı” diyerek kalbini yaraladığım, alemlerin kadim hazretleri Fethullah Hoca efendinin nasıl değerli ve nur gibi bir insan olduğunu, gül suyu kokan ellerinin öpülüp, sırtının günde beş vakit durmadan sıvazlanması gerektiğini senin sayende öğrendim.

Cemology Onuncu köy’de yazdığım tüm şiirlerin, aslında birer yalan ve iftira olduğuna karar verdim.

Oysa nasılda şeytana uyup dalgaya düşmüşüm?

‘’Hep muhalif olacaksın’’ diyen içsesimin pençesinde kıvranmışım…

Kor alevler gibi yanıp tutuşan ‘’itiraz başkaldırımı’’ frenleyip, muhalefet etmeyivereymişim keşke…

Biliyorum; dünyaya Arap kromozomlarıyla gelmediğim için, senin gibi olamam ama, bana yaşattığın büyük sarsıntının kölesi olarak o muhteşem kavimin şiddetli ve tutkulu bir savunucusu olabilir, bu işi hudut tanımadan yalakalığa kadar götürebilirim. Hatta durmam, taşarım; Adolf Hitler’i bile kırmızı dipli mumla aratır hale getiririm ‘’van minut Şimon’’ hergelesine…

Gönderdiğin şu kısacık tehdit satırlarında beni o kadar derinlerimden hoplattın ki, yaşamın hepimiz için kısa ve Arap sabunu kadar kaygan olduğunu hatırlayıverdim birden.

Üç satırlık mektubundaki;

Beynine, bileğine, yüreğine,

Cinsel gücüne,

Tesettürü savunuşuna,

Sınırsız hayal dünyana,

Argo potansiyeline,

Klavye hakimiyetine,

En önemlisi; dini emirlere(!) bağlılığına şapkamı çıkartıyorum…

Ne iyi ettin de, o iffet küfürleri, elektronik zarfa sıkıştırıp yolladın bana.

Fakat, burada sana ne kadar şükrán ifade edip, methiyeler düzsem de, biliyorum ki azdır!

Bekle, tipimi düzeltip, tez vakitte geliyorum…

Kazayı kılıp hemen döneceğim arkadaşım!

Cem Akkılıç
10 Aralık 2009

Not: Özde değil, sözde Kemalist olan arkadaşların, iktidarın malı olan Sabah gazetesini satın almalarını eleştiriyorum. En çok da Sabah’ın ‘’arka kapak güzellerini’’ görmeyip, Sözcü gazetesine çamur atmalarına mana bulamıyorum.

.

Sorarım…

2009-12-09T16:18:00.008+02:00

Böyle karmaşık günlerde doğrusunu isterseniz kafam çok karışır.

Bu zamanlarda sorarım; Atatürk’ü anmakla anlamak arasındaki derin farkı…

Atatürkçülüğü poster yayınlamaktan ibaret sanan bazı aklıselim arkadaşlar kalemlerini bana karşı kırdığında,

Sorarım; neden bittiğini bu Türkiye’nin.

Ne tarafa baksam, kafamı hangi yöne çevirsem, uzağımda yakınımda O’nu, yani susmayı tercih eden sessiz çoğunluğu görürüm.

O, avantasının, cukkasının peşinde koşturup, kafasını kuma gömdüğü gün bitmiştir aslında bu ülke. Ufacık çıkarları için Türkiye’nin ortaçağ karanlığına batmasına sessiz kalması bu yüzdendir.

Türkiye, sinsice santim santim çağdaşlıktan uzaklaştırılıp, ılımlı İslam masalıyla afyonlanırken; O, istikbalinin bir avuç yabancı patrona satıldığını kavrayacak kadar çalıştıramamıştır kafasını.

Susmayı tercih etmesi bu nedenledir.

Ben buna günü kurtarmak derim buradan…

O, ‘’din asla eleştirilemez’’ diyerek, kafeterya köşelerinde, bankamatik kuyruklarında, eş dost toplantılarında ve internet sitelerinde ’’ne olacak bu memleketin hali’’diye hayıflanır ama bir tanecik oyunu, yine gidip kendisini kandıranlara kaptırır. Bir defa olsun ‘’biz neden yoksullaşıyoruz’’ diye sormak aklının ucundan bile geçmez.

Bütün bu olup biten haksızlıklar, linç kampanyaları, asılsız iddialar, dümenin başındakilere hesap soramayışındandır aslında.

Hukuk tanımayan kılık değiştirmiş istilacılar telefonlarımıza kadar girip, her türlü mahremiyetimize tecavüz ettiklerinde; siz, O’nu doğum evlerinin kapılarında üçüncü çocuğunu kucağına almışken görürsünüz.

Ya da, kadını bir çırpıda toplumdan çekerek ilkelliği dayatanların oyununa gelip, üniversite koridorlarında türbanı-tesettürü namustur diye bayrak yaparak, ‘’özgürlük istiyorum’’diye sallayanların yanında omuz omuza bulursunuz.

Siyasal iktidarın dincilerin eline geçmesi ve takunyalıların Çankaya köşküne kurulmasında ilk önce O’nun parmağı vardır.

Düzülene göre adapte edilen mantıksız, çarpık düzenin eseridir çünkü O…

Siz bıkmadan anlatarak çırpınsanız dahi, asla bunları anlayamaz, yadırgayamaz olup biten rezaletleri…

O, Türkiye’nin yönünü değiştiren, hesap sormayan suskun çoğunluğun ta kendisidir çünkü…

Türkiye’yi dilim dilim satanlar hep O’nun sayesinde yapışmışlardır iktidar koltuğuna…

Ve O;

Türkiye sistemli bir parçalanma eşiğine girip; vatanseverim diye geçinenler gericilere hoşgörü gösterdiğinde ve tek tesellimiz olan Ordusu karalanmaya çalışılıp, Laik Cumhuriyetin değerleri yerle bir edildiğinde…

Sessizce köşesinde oturmaktan başka ne yapar?

Sorarım…

Cem Akkılıç

9 Aralık 2009

FACEBOOK sitesinde PROFİLİM yoktur. Fotoğraflarımı çalan ve SAHTE hesaplar açanlara itibar etmeyiniz.

Bu konuyla ilgili yazıma BURADAN ulaşabilirsiniz.

Aklıma takılanlar…

2009-12-06T16:47:00.011+02:00

TERÖR ve KAPKAÇ

Farkında mısınız terör dağlarda bir süredir mola verdi. Bu önemli bir gelişme. Ancak aynı terör cadde ve sokaklara döküldü.

Milletçe Öcalan’ın ‘’sarayını’’ tartışıyoruz.

Kapkaç terörü ise neredeyse bitti. Bu işi, merkezi Almanya’da olan dinci dernekler ve milli görüşçü mollalar yapar oldu.

AÇILIM dedikleri nane bu olsa gerek. Hepsi bir anda yer değiştiriverdi. Bebek katili Apo’yu, selametle hürriyetine kavuşturup, meclise aldıklarında, demokratik açılım tamamlanacak ve tadından yenmeyecek.

Tayyip’i ve yalakalarını kutluyorum ama bu değişimden kendiside nasiplenecek gibi geliyor bana.

Siz ne dersiniz?

MİNARE KRİZİ

200 milyonluk Arap aleminin, 7 milyon nüfusu olan İsrail’e posta koyamamasını bir noktaya kadar anlayabilmişimdir. Ancak; büyük çoğunluğu yoksulluk içinde kıvranan müslüman dünyasının para babası Şeyhlerinin neden İsviçre bankalarına para istiflediklerini bir türlü anlayamamışımdır. Muhtemelen Arapların birbirlerine olan geleneksel güvensizliklerinden dolayı, servetlerini kendi ülke bankalarında değil de, ‘’Gavur’’ dedikleri Avrupalı bankacılarda tercih etmesinden kaynaklanıyor olmalı bu durum.

Minare krizine sert tepkiler verilirken, bu hassas konuda es geçilmese keşke.

LAİKLİK ÜZERİNE

Kendisini ‘’Eski Kafa’’ olarak adlandıran ve sitesine bu ismi veren sayın Süleyman Aras, aramızda ki ‘’laiklik meselesi’’ tartışmasında benim çelişkili ifadeler verdiğimi savunarak; ‘’bir taraftan ‘’Akp’yi Siyonistler kurdu’’, diğer taraftan ‘’ülkeyi imamlar yönetiyor’’ diyorsunuz. İlginç! Diye yazmış.

Aslında bunları söyleyen ben değilim. Bu ironik ikilemi dile getirmiş olmam Süleyman beyi şaşırtmış olmalı. Çünkü Akp’yi kimlerin kurduğu hakkında çarpıcı gerçeği söyleyen bizzat milli görüşün ‘’kadayıfçı’’ lideri Necmettin Erbakan’dır. İmam konusuna gelirsek; bu, Siyonizmin ağızlara çaldığı bir kaşık baldan ibaret olabilir mi acaba? Bildiğim kadarıyla yeryüzünde Yahudilerden üstün hizmetler karşılığında ödül alan ilk Müslüman lider Tayyip’e verilen Davut Boynuzu ödülü gibi,‘’al gülüm ver gülüm’’ durumu yani.

İsrail’in, işine gelmeyen sarıkızın önüne arpa koymayacağını, Süleyman Aras’ında en az benim kadar çok iyi bildiğini düşünüyorum çünkü.

FACEBOOK sitesinden atıldım! Sahtelerim piyasada…

Yaklaşık 2 ay kadar önce nedenini anlayamadığım bir sebeple Facebook sitesindeki hesabım silinmişti. Çok fazla önem vermediğim için DUYURMAK ihtiyacı hissetmemiştim. Benzer durum, amacından uzaklaşan ve altyapısı artık yeterli gelmediği için insanlara saç baş yolduran sitede birçok tanıdığımın başına da gelmişti. Blog yazarı olarak aslında ilklere imza attığımı, beni yakından takip eden okuyucularım bilirler.

Türkiye’nin, hakkında videolar yapılıp You Tube’da yayınlanan ilk blog yazarı unvanını bu yılın başlarında yobazlar sayesinde kazanmıştım.

Artık bu şatafatlı ve gösterişli unvanıma Facebook sitesi de eklenmiş oldu.

Takunyalı soytarılarının en nefret ettikleri dört kelimeden; ATATÜRK, LAİKLİK, ASKER, DARBE, dörtlüsüne sanırım benim adımda eklenecek gibi gözüküyor. Çünkü bu ahlaksızlar ciddi şekilde mesai harcıyorlar.

Şimdi, isim ve soy ismimi kullanıp, sahte profil açarak adımı karaladıklarını zanneden dinci soytarılar hakkında şikayetçi olmamı düşünenler varsa yanılıyorlar. Biz işimize bakalım ve bırakalım aptallar eğlensinler.

Reklamın iyisi kötüsü olmaz derlerdi inanmazdım.

Not: Facebook sitesinde gördüğünüz Cem Akkılıç’lar ben değilim.

Telefon açıp durumu bildiren Şafak Tomruk ağbime buradan bir kez daha teşekkür ediyorum.

Cem Akkılıç

6 Aralık 2009

Biraz namuslu olun!

2009-11-30T16:23:00.016+02:00

Son zamanlarda Türk Silahlı Kuvvetlerini karalamak, çamur atıp, saldırmak pek moda oldu.

Hangi Türk Silahlı Kuvvetlerini?

Hani şu; akşamları gaz çıkarta çıkarta rahatça uyumamız için sınırlarda canını dişine takıp, nöbet bekleyen ve Laik Cumhuriyetin yegane bekçisi olan Türk Silahlı Kuvvetlerini!

Bazı arkadaşlar blog açıyor, bazıları forumlarda yazıyor. Aynen yandaş medyadaki zonta takımından abileri gibi. Hiç farkları yok. Efendim neymiş; onlar TSK’yı kötülemiyormuş, eleştiriyormuş! Bir de pişkince ‘’eleştiriyoruz ne var bunda’’ diyerek yüzsüzce çemkiriyorlar.

Bizlerde afiyetle yiyoruz tabi…

Eleştirmek bahane, salladıkları terane…

Bakın, aslında bu kalemşor takımının derdi çok başka tabi. Geçmişe, ta Kurtuluş savaşına dayanan köklü bir kuyruk acıları var. Bitmez tükenmez derecede asker alerjilerinin asıl sebebi; İstiklal Mahkemelerinin kararları ve uygulamaları. Bugün istiyorlar ki; Ordu gitsin, derebeylikler gelsin, Yeniçeri dirilsin. Toprak ağaları, aşiret reisleri kendi düdüğünü öttürsün. Kısacası batının aydınlığına değil, doğunun karanlığına gömülelim.

İslam topraklarında asker eliyle kurulmuş tek medeni ülke olmamızı bir türlü içlerine sindirip, hazmedemiyorlar. Bütün ''karın ağrılarının'' tek kaynağı bu. Amaçları mazlum edebiyatı yaparak, YAŞ kararlarıyla Ordu’dan sepet havası alıp, şutlanan dincilerin sözcüsü olmak.

Yahu, sen kimsin ki bu ülkenin en güvenilen köklü kuruluşuna dil uzatıyorsun. Önce kendi kapının önünü temizle. Askeri akademiyi mi bitirdin? Baban Albaydı da her akşam seni dizlerine alıp, kışlada ki aksaklıklarımı anlatıyordu? Askerde çavuşundan tokat mı yedin? Az yemişsin. Ben olsam falakaya yatırır, üzerine bir de ıslatıp ıslatıp bahçe hortumuyla bir araba döver, kafa atardım. Göz kapaklarını GATA’da açardın.

Siz artık bırakın bu bit yavruluğunu da, biraz namuslu olun! ‘’Biz bu ülkede din ve devlet işlerinin ayrı yürütülmesini istemiyoruz, Ordu bize en büyük engeldir. Bu nedenle askere tümden gıcık kapıyoruz’’deyiverin.

Yani salyalar akıttığınız ağzınızdan baklayı çıkartın ki, millet delikanlı olduğunuzu anlasın.

Çünkü yazdıklarınızı okuyup, niyetinizi anlayanlar sizlere kaba etleriyle gülüyorlar.

Cem Akkılıç

30 Kasım 2009

Yazıyla alakalı eski yazılarımdan seçtiklerim;

Atatürk'te bir subay değil miydi?

Atalarınıza binin, gidiyoruz

Dönek medya üzerine dipnot:

Ertuğrul Özkök dünkü (29.11.2009) yazısında Saidi Nursi’nin sinema zevkinden ve entelektüel oluşundan uzun uzadıya söz etti. Zaman gazetesinin reklamını yaptı. Özellikle son iki yıldır beni hiç şaşırtmıyor kendisi. Herhalde Doğan grubuna verilen mali cezaları biraz olsun hafifletebilmek ve Tayyip’e şirin gözükmek için yapıyor tüm bu manevraları.

Ertuğrul’un misyonu bu işte… Bakarsınız Bediüzzaman’dan bir talimat geliverir, Hürriyet gazetesinden pırrrr diye uçuverir Zaman’a. Olmaz demeyin, olur mu olur. Vizyon meselesidir bu işler.

Türbanlı kızın cahilliği ve seçim sandıkları üzerine bir sohbet

2009-11-29T16:45:00.019+02:00

Dün, Türbanlı olduğunu yazan bir bayandan e-posta aldım. Mektup Arife Meral imzası taşıyordu. ‘’Aman Allah korusun ki ben Akp’li değilim, Saadet partiliyim’’ diyerek başladığı uzunca mektuptan derleyip, maddeler halinde düşüncelerini ve inandıklarını sıralıyorum.

Diyor ki;

1: Mustafa Kemal bu ülkeyi kurtarmadı. Kim olsaydı zaten ülke kurtulurdu. Milyonlarca şehit sayesinde kurtulduk. Kaderimizde kurtulmak yazılıymış.

2: Türkiye sizin gibiler (beni kastediyor) nedeniyle dinsizleşiyor.

3: Osmanlı 5 kıtada hüküm sürüyordu. Türkiye Cumhuriyeti yerlerde sürünüyor.

Uzunca mektuptan en çok gözüme çarpanları buraya aktardım.

Düşüncesi baştan sona cahilliği yansıtıyor. Bilmiyor ki, Osmanlı 5 kıtada değil, Mars gezegeninde de hükümdarlık sürüyordu. Ancak, Türkiye’nin yerlerde sürünmesinin sebebini çok iyi anlamış olacak ki, İktidar partisinden uzak durup, kendi ideolojisine yakın bulduğu Saadet partisine yönelmiş.

Arife hanımın ''dinsizleştiğini'' iddia ettiği Türkiye konusuna gelince; herhalde kendisinin, ülkemizdeki cami sayısından haberi yok. Hala elektrik gitmemiş köylerde bile 2 tane cami olduğunu bilmiyor olmalı. Hastalıklı hücre gibi çoğalan ve amacından sapmış olan İmam Hatip okullarının sayısı hakkında da bir bilgisi yok belli ki. Dinsizleştiğine inandığı ülkede, herkes özgürce dini vecibelerini yerine getirmiyor mu? Dinsizleşen bir ülkede; binlerce cami, medrese, türbe, mescit, kuran kursu, ilahiyat fakülteleri, dini vakıf, görsel ve yazılı yayınlar olur mu? Neredeyse her semt de bir apartman dairesini kiralayıp, toplantılar düzenleyebilir mi radikal dinci cemaatler?

Laik düzenden hızla uzaklaştırılan Türkiye, korkunç bir bataklığın içine doğru sürüklenmiş durumda. Fethullah tabanlı eğitimin yetiştirdiği karanlık beyinlerin, ülkemizi hangi noktaya taşıdığı aldığım mektuptan anlaşılıyor aslında. Şiddetle demokrasiden yana duran Ordumuz olmasa, bizler tamamen hapı yutmuş durumda olacağız.

Türbanlı okuyucumun sözlerinde ki Atatürk ile ilgili kısımları ise, bu yazıyı okuyanlara bırakıyorum. Arife tarif gerekmiyor çünkü.

SEÇİM SANDIKLARI ÜZERİNE

Geçenlerde Bostancı’dan Sabiha Gökçen havalimanına gitmek için taksiye bindim. Radyoda haberler başlayınca konumuz birden politika oluverdi. Şoför, AKP’den o kadar usanmıştı ki, ben bir söyledim o bin anlattı. Arabadan inerken taksiciye, ‘’bir oyumuz var ve bunu iyi kullanmalıyız’’ dediğimde arabayı kenara çekti ve başladık kısa sohbete. Abi dedi, yıllardır şu arabanın ön koltuğuna senin gibi oturup da hükümetten muzdarip olmayan, şikayet etmeyen bir Allah’ın kulu görmedim. Ama seçimlerde hile yapıyorlar, tezgahı kurmuşlar.

Hepimizin bildiği bir gerçeği, ekmek parasının peşinde olan bir emekçiden duymak beni daha da üzdü.

Ne ilginç değil mi? İstanbul’un en işlek semtlerinden birinde, bir taksinin ön koltuğu (ki bence çok uygun) seçmen profili veriyor. Ama sandığa yansımıyor nedense bu ciddi istatistik.

Yoksa uzaylılar mı oturdu o ön koltuğa?

AKP’den kurtulmak, düşündüğümüzden daha zor olacak gibi gözüküyor. Hiçbir iktidar, sonsuza kadar koltukta kalmamıştır ama Türkiye’nin ne kadar hasarla kurtulacağı henüz belli değil ne yazık ki.

Cem Akkılıç

29 Kasım 2009

Önceki yazılarımdan seçtiklerim.

Bu ne biçim dalga

Seçim Çadırları

Türbanlı kıza açık mektup

2009-11-11T16:04:00.020+02:00

Saymış sayıştırmış, açmışsın ağzını yummuşsun gözünü be kızım.

Sen kimin avukatlığına soyunuyorsun!

Hukuk fakültesinde mi okuyorsun, nargilecide peçete mi tutuyorsun?

Gerçekler neden seni bu kadar kızdırdı?

Bu stres ve hırçınlık hatta bu alınganlık niye…

Akşam sabah hiç durmadan bana saydırıyorsun, peki; Atatürk’ten ne istiyorsun?

Yoksa babanın sünnetli, ananın Ayşe, Fatma oluşunu padişaha mı borçlusun?

Yakıştı mı işkembeden sallamak senin gibi inançlı bir dini bütün insana. Böyle mi örnek oluyorsun sen yaşadığın bu topluma…

Bende ne arar o kadar para kızım, kızlara parayla Türban taktırıp Gülhane’de iş tutturacak kadar … Senin zikrettiğin rakama göre kelle başı hesap yapsak, para babası üfürükçü hocalar bile bu işin altından kalkamaz maazallah. İstanbul’un parklarına, kuytu köşe kıyılarına turnike koysak, her gelen kıza 500 lira para verip geçin bakalım kameraların karşısına desek…

Ben söğüt ağacından toplamıyorum ki parayı be kızım!

Bak dinle şimdi beni, sana önemli bir öğüt vereceyim…

Kurtuluş savaşındaki kahraman büyükannelerimizin yemenisiyle, senin kafanı poşetlediğin naylon parçası arasındaki farkı bu ülkenin namuslu insanları yavaşta olsa ayırt eder hale geldiler. Sen Mısır çarşısında manitanla buluşup, Gülhane parkına cilveleşmeye gidiyorken, darlık yüzünden mısır koçanı kaynatıp cephedeki Türk askerine çorba yapan çilekeş Anadolu kadınıyla sakın kendini bir tutma kızım.

Çünkü onların düşmanlardan kurtarılması gereken bir ülkeleri vardı…

Bugün sen, şahsi çıkarlarını siyasi emellerinle birleştirip, nasıl rant peşinde koşarım diye dertlenerek bir bez parçası için özgürlük sevdasına tutulmuşken, kendinle bir tuttuğun Anadolu’nun cesur genç anaları Mustafa Kemal’in etrafında toplanıp bu ülkenin bağımsızlığını kutladılar.

Sen ise; baş tacı edip, uğrunda ölümüne mücadele verdiğin Türbanı bile ayaklar altına aldırdın!

En çok savunduğun şeyi bile kendin mahvettin!

Peki; hiç düşündün mü acaba, üniversitelerde türbanlı kız görmektense bikinili kızları görmek isteyen

isyankar ve mizahi bir gençliğin oluşmasındaki katkılarını…

Sakın bana Avrupa da ki okullardan örnekler vermeye kalkışma. Alman’ı, Fransız’ı, Hollandalısı kendi rejimini tehlikeye düşürecek en ufak bir tehlikede adamı ensesinden tuttuğu gibi kapının önüne koyuverir çünkü.

Şimdi bu mektubumu güzelce katla, koyuver bir tarafına.

Zikrine, fikrine, kırdığın cevizlere pek aklım ermez amma,

Yüzünde nur olmasa da, sen pek cilveliymişsin be kızım…

Cem Akkılıç

11 Kasım 2009

* * *

Akp’nin iğrenç yüzü bir kez daha meydanlarda hortladı. ‘’Ne mutlu Türküm diyene’’ sözü ilkel kafalı gericilerin hedefi haline geldi. Sezen Aksu çıkıp Kürtçe şarkı söyleseydi emin olunuz ki alkış tutarlardı. Ancak 85 yaşındaki duyarlı ve vatansever sanatçı İlham Gencer’in Atatürk posterini havaya kaldırması birilerine çok fena battı. İşte Türkiye’nin gazetesi Sözcü bu olayı manşetine taşıdı.

Ajda Pekkan Sar beni sarmala, verme başkasına.
Yükleyen UBOOTMANIA. - .

.

Antalya Atatürk heykeli

2009-11-06T13:30:00.008+02:00

Antalya’nın yeni sembolü

Beni yakından tanıyanlar bilirler. Bu zamana kadar bir siyasal partinin kapısının içinden girmişliğim yoktur. Rüzgar nereye eserse o yöne eğilen bir karaktere sahip olmadığım gibi, davetlere, toplantılara katılmışlığımda yoktur. Bugün, her zaman olduğu gibi neyi gördüysem onu yazdım. Şimdiye kadar kanıtsız, belgesiz bir yazı yazmadım. Evet, Antalya şehri hak ettiği birçok güzelliye şimdiden CHP sayesinde kavuşmuş durumda. En güzeli ise; beni derinden etkileyen harikulade Atatürk heykeli oldu.

Bu heykel Antalya’nın sembolü olacaktır.

Yaklaşık 2 yıldır Antalya’ya yolum düşmemişti. O zamanın Antalya’sı ile şimdi ki arasındaki derin fark hemen dikkati çekiyor. Özellikle ulaşımdaki büyük sorunlar eskiye göre köklü bir şekilde halledilmiş. Mart 2009 yerel seçimlerinden önce AKP belediyesine ait olan Antalya ile CHP’nin devraldığı Antalya arasında dağlar kadar fark var. Bütün yollar yeniden yapılmış ve çok temiz. Doğru, dürüst ve çalışkan belediyecilik anlayışının yanında Çallı meydanına yeni inşa edilen devasa Atatürk Heykeli bu ilkeli çalışmaların canlı bir örneği. Yetkili kişilerle yapmış olduğum görüşmeler sonucunda bu güzel ve anlamlı heykelin 10 Kasıma yetiştirilmeye çalışıldığını öğrendim. Zaten çevreye baktığınızda hummalı bir çalışma ortamına tanık oluyorsunuz. Belli ki Cumhuriyet Halk partisi, halkın kendisine olan güvenini boşa çıkartmamış ve büyük kurtarıcımıza olan vefa borcunu da layıkıyla ödemiş.

Atatürk heykellerine hak ettiği değeri vermeyen, soba boyasıyla boyayıp, tinerci mekanı yapan din referanslı Akp zihniyetine karşı verilmiş en güzel cevap olarak görüyorum Çallı meydanında ki bu anlamlı heykeli.

Antalya Büyük Şehir belediye başkanı Prof. Dr. Mustafa Akaydın’ı ve bu projeye emeği geçen tüm CHP çalışanlarını gönülden kutluyorum ve teşekkür ediyorum.

Antalya Büyük Şehir belediyesi resmi sitesi

www.antalya.bel.tr/tr/bel_guncel/haber_detay.cfm?sayfa=7532

Dış hatlar uçak terminali

Antalya havaalanı yeni dış hatlar terminal binası bir turizm şehrine yakışır biçimde modern ve görkemli inşa edilmiş. Ancak şehir merkezine ulaşım sadece Havaş’ın otobüsleriyle yapılıyor. Şehir içi ulaşımının diğer büyük metropollere göre çok ucuz olduğu Antalya’da Havaş 10 Ytl gibi astronomik bir ücret karşılığı yolcu taşıyor. Halbuki 30 kilometrelik aynı mesafede başka hatlara çalışan belediye otobüsleri 1.5 Ytl alıyorlar. Havaş fazladan 8.5 Ytl kazanıyor. Bu sorunun belediye otobüslerinin sefere konulmasıyla çözüleceği bir gerçek. Umarım yakın zamanda bu eksiklik ve adaletsizlik de giderilir.

Cem Akkılıç

6 Kasım 2009

Heykelle ilgili fotoğraflar için buraya bakınız.

Gazi Mustafa Kemal’e yapılan saygısızlığın belgesi. Cumhuriyet tarihinin ilk Atatürk heykeli bakımsızlık ve kirlilik içinde.

Apo yakalandı ablacığım…

2009-10-23T00:23:00.018+03:00

Yıl bin dokuz yüz doksan dokuzdu. Bitmiş, tükenmiş dağdaki gücünü tamamen yitirmişti. Zaten bu nedenle mağarasından çıkmış, korkakça tüymüş kayıplara karışmıştı.

Koşarak sevinçle gelmişlerdi bizim apartmana…

Öcalan'ı getiren Falcon tipi jet, 16 Şubat sabahı saat 03.00 sıralarında Akdeniz üzerinden Türk hava sahasına çoktan giriş yapmıştı bile. ‘’Emanet’’ emin ellerde, kuzu gibi memlekete getiriliyordu.

Şehitlerin kanı elbette yerde kalamazdı…

Bizim sokağın gençleri annesi kanserden ölen şehit arkadaşları Kerem için, babası emekli Nihat amcaya koşmuşlar mutlu haberi vermek için kapıda toplanmışlardı. Aynı esnada bu duygu seli tüm ülkede yankılanmaktaydı. Ablası Nilgün koşar adımla kapıyı açtığında soran gözlerle karşısında ki heyecanlı topluluğa bakıyordu.

Müjdeler olsun, Apo yakalandı ablacığım…

Evet, binlerce insanın katili yakalanmış, tereyağından kıl çeker gibi ‘’sorun olmadan’’ Türkiye’ye getirilmişti.

Şimdi tam on yıl geçti aradan. Hala güneydoğudan şehit haberleri geliyorken, Kerem’in katillerini salıveriyorlar birer ikişer. Adına da pişmanlık yasası diyorlar. Şehit yakınlarına, mitinglerde, meydanlarda zafer halayları çeken hain sürülerini izlettirip, demokratik Kürt açılımı masalıyla kandırmaya çalışıyorlar. ABD yönetimi bile Pkk’yı uyuşturucu çeteleri listesine sokarken, bizimkiler Apo’ya nasıl özgürlük veririz derdine düşüyorlar.

On yıl öncesinin bitik terör örgütü, Cumhurbaşkanı sıfatıyla köşke kurulan Abdullah Gül ve Başbakan Tayyip Erdoğan’ın siyasi marifetiyle güçleniyor, İmralı mahkumu rahatça eşkıyalarına talimat verebiliyor. Hücresini karargah gibi kullanabiliyor.

Seksen altı yaşında ki Türkiye Cumhuriyeti, eşkıya başıyla pazarlık yapacak kadar küçülen iktidar kadrolarını da görecekmiş demek ki.

Aslında Akp kadrosu topyekün çoktan yolcuda, çorba olmuş, tuzu biberi de Açılım zırvası olacak. Bu iş iyice belli oldu.

Ne yoksulluk, ne toprak satışları bu milleti henüz çileden çıkartmamıştı ama 34 tane hainin davul zurna eşliğinde kahramanlar gibi karşılanmasına tepkisiz kalmayacaklardır.

Bu konuda kimsenin en ufak şüphesi olmasın.

Cem Akkılıç

23 Ekim 2009

Çıldırın Türkler

Tanrı, Tayyip’in yaptıklarını görmüşse, Adnan Menderes ve arkadaşlarını cennete yollamış olmalı. C.A

YUMUŞAK Ğ

2009-10-22T15:41:00.009+03:00

Bizim anlı şanlı Kemalist geçinen Flickr tayfası günün birinde Karadeniz gezisine çıkıyor. Ellerinde fotoğraf makineleri kıyıları dolaşacaklar. Önce Flickr sitesinde bir grup kurup geziyi tüm dünyaya tanıtıyorlar. Aralarında, otobüste oturacakları koltuk listesini bile hazırlayıp duyuruya ekliyorlar. ‘’Mümkünse yerim pencere kenarı olsun’’ diyenler bile var. Bu gezi için bir tanıtım posteri yapıyorlar. Ben bu posteri gördüm. Daha ilk bakışta imla hatası gözüme battı. Bizim, Türkçemizi çok iyi kullandığını sanan fotoğraf üstadı arkadaşlar bir başlık atmışlar posterlerine. ‘’Fotografca gezileri ’’! Yumuşak Ğ harfinden haberleri yoktu da ‘’Ç’’ harfini nasıl unutup yerine ‘’C’’ koymuşlar doğrusu anlayamadım. Sanırım gezinin heyecanından olmalı.

Neyse; işin enteresan ve kaygı verici tarafı bu noktadan sonra başlıyor. Zaten buraya kadar her şey bir iki imla hatası dışında son derece normal ve masumane gözüküyor. Bizim sıkı Kemalist geçinen grubun arasında, sıkı durun; bol bol tesettürlü ablalarımızdan var. Efendim tokalaşma tanışma merasimi derken yemekler yeniliyor, demli çaylar içiliyor, karşılıklı fikir alıverişleri yapılıyor, hoplayıp zıplayanlar, tekne turları, Karadeniz’in güzellikleri vs. Zaten riyakarlık buradan sonra patlıyor…

Bu sevimli topluluğun elemanları evlerine, işyerlerine döndükten sonra bilgisayarlarını açıp Flickr sitesinin başına geçiyorlar ve birden Atatürkçü kesiliveriyorlar. Facebook sitesinde sahte rumuzlarla öyle bir Türbanlı düşmanlığı yapıyorlar ki; dersiniz ki, bunlar o geziye Türbanlı ablalarla katılmadılar. Gülhane parkında, ‘’Şu Türbanlıyı da çek, bak sevişiyorlar. You Tube’da da yayınla, görsünler Hanya’yı Konya’yı’’ diyenler, ne hikmetse Flickr’da bir tek Türban karşıtı yazı ya da yorum yazamıyorlar.

Asla cevabı verilmeyecek ahiret soruları.

1: Türbanlı kızlar, bizim anlı şanlı Kemalist tayfanın ulusal bayramlarda yayınladıkları Atatürk fotoğraflarının altına yorum yazarlar mı? Ya da bu zamana kadar neden yazmadılar?

2: Acaba 2 tip tesettürlü var da, bizim üstadlar farklı bir muamelemi çekiyorlar?

3: ‘’Türbanlı ablalarla tatile çıkarak onların arasında olmak bile bir Kemalist olarak bana gurur vermiştir, onlara eziyet olmuştur’’ felsefesi insani vicdan ve dürüstlükle yan yana gelebilir mi?

4: Eğer bu tip gezilerin ve oluşumların Cumhuriyet ideolojisine önemli bir katkısı olacağı düşünüldüyse neden bu duyuruya eklenmedi?

Boşuna dememişler; Flickr’da hamama giren Cemology’de terler.

Cem Akkılıç
22 Ekim 2009

TÜRBAN SORUNU
video

Tüm okuyucularıma sevgiler.

Merak ettiğinizi biliyorum.Uzunca bir süredir mesleğim gereği açık denizdeydim.

Mısır, Yemen ve Somali üçgeninde korsanların cirit attığı Aden denizinde makinesi arıza yapan gemimizle uğraştık. Fırsat buldukça yazacağım.

Gülüp geçeriz…

2009-08-17T00:24:00.021+03:00

Dostunu seçerken 40 kere düşüneceksin lafını kimin ettiğini bilmiyorum ama bu sözü söyleyenin işin hakkını verdiği bir gerçek.

Bizler, her gün bir koşturmaca içinde sağa sola sendeleyerek giderken hayatın tozlu duraklarında, bunca zaman içinde, kimleri nasıl ve ne şekilde kazanıp, kaybettiğimizi düşünmeyiz!

Kaç arkadaş, dost, sevgili geçti hayatımızdan… Bugün kaç tanesi yorgun hafızalarımızda yer etmiş öylece duruyor… Bir çırpıda elimizin tersiyle ittiklerimiz bu gün ne yapıyorlar?..

İlkokul sıralarından başlayarak atıldığımız yaşamın içinde, hayat denilen şeyin aslında ne kadar kısa olduğunu hiç düşündük mü? Ya da, yaşamın aslında kısa metrajlı bir film olup, asla ertelenemeyeceğini…

Gülüşlerimizin ardında saklamaya çalıştığımız hüzünden, kaçımızı haberdar edebildik?

İşte, birkaç gündür kafamı kemirip beni meşgul eden, cevaplarını aradığım konular bunlar oldu. Deniz kıyısında tek başıma yürürken, zihnimin derinliklerinde yaptığım uzun bir kişisel sorgulamanın özeti olarak görebilirsiniz bütün bunları.

Aslında, tüm kırılganlıklara, kederlere, unutulmuşluklara hatta kimi zaman içimize sığmayan öfkeye rağmen, biz yinede umutlanırız ve güler geçeriz yaşama. Arkamızda bıraktıklarımız birer ikişer kaybolurken etrafımızdan, yorgun bir gemi gibi yeni ufuklara açılırız.

Bir süredir yazmıyordum. Bu yazıyı çok uzun yıllar önce yazmış olduğum bir şiirimin mısrasıyla bitireyim;

Hala Perşembeye

Çarşamba diyenleriniz var.

Şu dönen çarkın içindesin artık…

Meraklanma, dönecek günün birinde;

plaklar da ki dostların.

Onlar tüm entrika

ve yalancı gülümseyişlerin

çok ötesinde

ulaşacaklardır sana.

Cem Akkılıç

17 Ağustos 2009

* * *

Türban sorunu...

(Video)

Cesur yürekler aranıyor...

2009-05-12T04:11:00.029+03:00

.
Telefonda kısık sesle; ‘’hani o Gürcü dediğin adam varya’’ diye başlayıp, ‘’eee’’ diye tebessüm ederek sorduğumda, ’’ yahu anla işte kimi kastediyorum’’ diye mırıldanan arkadaşımla,

‘’Abi, bundan sonra benim ismimi yazmasan yazılarının altına, nasıl olur sence?’’ diye mesaj yollayan çekingen arkadaşım…

‘’Annesi Orhan’a kızdı, yeter artık alınacaksın(!) demiş’’ diyerek bana bir şeyler anlatma çabasında olan anneciğimin, narin ve korumacı telaşı arasında hiçbir fark yok aslında.

Hepimizin ortak suçu Cumhuriyete yürekten bağımlı olmak!

Bu yüzden her gün korkutuluyoruz…

Korkak ve sinmiş bir toplum yaratılarak, devrim yasalarını hiçe sayan gerici bir zihniyetin güdümünde, gerçekte nereye gittiği belli olmayan karanlık bir yolda ilerlemeye devam ediyor Türkiye.

Ben bunu en çok telefonda konuşurken anlıyorum.

‘’Akşam haberlerini kaçırdıysan ne yap et ve izle, mutlaka tekrarı olacaktır, gördün mü bak bir kez daha sabahın köründe yaka paça götürüldüler… ‘’ dediğim yan komşumun, sanki bizi dinleyen birileri varmış gibi hafifçe sağa sola kısık gözlerle bakışından yakalıyorum bu derin endişeyi.

‘’Hapishaneleri Atatürkçülerle doldurdular ama, zindana kapatılanlar haklarındaki iddiaları bile öğrenemediler henüz’’ dediğim gencecik ilkokul öğretmeni, konuyu Beşiktaş’ın şampiyonluğuna getirdiğinde...

‘’Deniz Feneri davası sanıkları gül gibi geçinip giderken...‘’ dememe kalmadan, kendi kendime hah tamam işte diyorum!

Bu yüzden her gün daha çok sindirilmeye çalışılıyoruz…

AKP, Anayasayı değiştirmeye hazırlanıyormuş. Yamalı bohça gibi işlerine gelmeyen taraflarını değiştirmek için harekete geçecekler. Anayasaya karşı suç işleyip, bu nedenle yakasında sabıkası olan bir siyasal parti, kendisini her şeyden üstün görmeye devam ediyorken, Cumhuriyetin çocukları sindirilecekler ki, devran istedikleri gibi dönsün.

İşte; geleceğini düşünmek zorunda kalarak, korku ile yaşayan bir toplumda artık mecburen cesur yürekler aranıyor...

Sizce bundan daha ötesi var mı?..

Cem Akkılıç
12 Mayıs 2009

Gazi Mustafa Kemal Atatürk’e yapılan büyük saygısızlığın belgesi!

Detaylar için lütfen kırmızı bölümü tıklayın.

Cumhuriyet tarihinin ilk Anıt heykeli yok oluşunu bekliyor…

* * *

Çıldırın Türkler...

Kaleler düşünce...

.

Baksana Corç…

2009-04-21T15:30:00.010+03:00

.
Gün senin günün Corç.

Bugün kömüre, bulgura muhtaç bırakılan insanlar, dün tek kaşık lapa bulamadan Kurtuluş savaşını verdiler.

Ergenekon mergenekon dalgasına sindirilmeye çalışılan bu halkın kahraman dedeleri, destanların kralını yazmıştı Çanakkale’de.

Bu millet, sırtında mintan, ayağında potin yokken İngiliz’i, Yunan’ı, Fransız’ı, İtalyan’ı fena tepeledi. Alman’a kendisini hayran bıraktı. İstersen Çörçil’in anılarına bir göz at. Hatta, cilveli Nataşha’nın dedesi Gürcü Stalin’in Rusya’sına bak.

Senin padişah, İngiliz zırhlısıyla tası tarağı toplayıp tüyerken boğazdan, Savarona’dan denize atlayıp saraya kadar Atasına yüzenlerin torunları, şimdi Anıtkabirde toplanıyorlar...

Türklerin sağı solu hiç belli olmaz Corc!

Tribünde iki futbolcu için didişip, sevdalısı kız için lise önlerinde her daim kavga ederler ama, iki saniyede bir olup adamın başına çorap örerler. Kodum mu oturturum sözü aslında bu olaydan türemiştir. Sen bölmeye çalışırken, maazallah bir anda çarpılıverirsin.

Sigortası atmasın bir kere, ne gelincik dinler ne de mayın tarlası… Kanlı hançeri göğsüne saplarda, bir karış toprağını vermez elin oğluna. Ölmeyi iyi bilirde, yenilgi yazmaz kitabında. Erkek aslan, kedi kesilir Türk’ün karşısında…

Bak, boşuna demedi eskiler; gün gelir devran döner diye.

Ya da sen, gün ola harman ola deyiver…

Her devrin bir hesabı vardır ya, her Türk borçlu doğar ama çakı gibi asker olduklarını da hiç aklından çıkartma!

Sen kızgın kalabalıkları çok iyi bilirsin. Şamarı yiyip, öküzün trene baktığı gibi bakmadan önce, otur bunları bi düşün bence.

Kısacası, tarihten birazcık ders almalısın…

Ve sakın ''söylememişti bana'' deme Corç. Sonra apışıp kalırsın.

Cem Akkılıç
21 Nisan 2009

Savcı mısın, yargıç mısın birader?

* * *

Siz sorduğunuzda

Çıldırın Türkler...

2009-04-19T16:51:00.032+03:00

.
Bir siyasal parti düşünün ki; baştan sona yolsuzluklara batmış. ''Beyaz çarşaflarla yola çıktık'' diyerek Atatürkçülüğü yok etmek için elinden geleni esirgememiş. Bu yüzden, Türkiye’nin en büyük yargısı olan Anayasa mahkemesi tarafından, Laiklik karşıtı eylemlerin merkezi olmaktan dolayı sabıka almış. Ağzından bir defa bile ''Atatürk'' kelimesi çıkmamış bir başbakan, lekelenmek istenen Ergenekon destanının adının verildiği bir operasyonun doğal savcısı oluvermiş. ''Hem laik hem de müslüman olunmaz'' diyerek gerçek niyetini en başta göstermiş…

Dün Anıtkabirde ''1 numaraya'' şikayet edildi AKP ve tayfası. Hukuka güvenin kalmadığı noktada Atatürk'üne koştu coşkun kalabalıklar.

İşte bir kez daha gördünüz... Türklerin, dalgalar halinde açık ve samimi isyanıdır bu.

Atasına saygısı ve aşkıdır...

Çağdaş ve temiz topluma olan özlemidir...

Karanlığa değil, gerçek aydınlığa giden yolda en büyük isyan patlamasıdır...

Dinci çevreler Anıtkabire ''türbe'' benzetmesi yapıyorlar!

Siz, hiç orada deve kurban edildiğini gördünüz mü?

Ya da tarikat şeyhlerinin, süklüm püklüm olup paçalarına yapışan Cumhuriyet düşmanları gibi, sağa sola kafa sallayan mollalara benzer bir duruma tanık oldunuz mu?

Ben Türkleri bilirim, o Kurtuluş savaşını kazanan korkusuz milleti…

Bu büyük sindirme dalgasında Generallerimiz, aydınlarımız, gazetecilerimiz, profesörlerimiz, harp okulu öğrencileri yaka paça tutuklanıp hücrelere koyulsalar bile, bağımsızlığı için korkmadan haykıracaktır Cumhuriyetin çocukları.

Nereye gitseniz, ne tarafa baksanız insanların yüzünde haksızlığa uğrayanlara özgü kızgınlığı net bir şekilde görebilirsiniz.

Evet, şimdi tam zamanıdır artık.

Atatürk posterlerinin terör örgütü delili sayıldığı bu talihsiz günlerde;

Çıldırın Türkler...

Cem Akkılıç
19 Nisan 2009

Baksana Corç...

* * *

Atatürk'te bir subay değil miydi?

Savcı mısın, yargıç mısın birader?

2009-04-06T18:53:00.023+03:00

Uzun süredir tahammül ettim. Sustum, cevap dahi vermedim. İşlerimin yoğunluğu da aslında etkili oldu bu davranışımda. Fakat adamın gerçek niyetini anlayamadım. İnternette ''tanınmaksa'' amacı yanlış duvara tosladı diyebilirim. Biz tehditlere, küfürlere, çamur atmalara alıştık da hiçbir zaman pabuç bırakmadık. Hayatım boyunca herhangi bir siyasi partinin kapısından içeri dahi girmediğim halde C.H.P den para aldığım bile söylendi.

Birleşmiş Milletlerin Açlık Kampanyasını duyurduğum için, İncil dağıtan Misyoner yaptılar beni. Ne Masonluğumuz kaldı, ne Ermeliğimiz… TSK’dan kaç para aldın pez…k? diye soran zibidi takunyalıdan tutunda, blog ödülleri adı altında yapılan üç kağıtçılığı ortaya çıkarttığım için yemediğim papara kalmadı.

Şimdi; ‘’Benim kim olduğum belli. Sana da ulaşmak bayağı zor.’’ diye başlayıp, ‘’neyse gelelim bana, bu böyle olmayacak’’ diye döktüren Ekrem Orkun Çamar isimli arkadaş, kısaca geçmişini yazmış yollamış. Aslında bana ulaşmanın hiç zor olmadığını, uzayda falan yaşam olmadığı için dünyada ve Türkiye’de olduğumu anlayamamış bu arkadaş. Fakat, ''bay çok bilmiş'' sıfatını kendisine yakıştıramadığı için bunu gurur meselesi yapmış. Yolladığı yazıya; ‘’Herhalde bundan sonra laf soktuğun insanların kim olduğunu acaba benimle aynı fikirdeler mi diye bir düşünürsün’’ diyerek bitirmiş. Tavşan dağa küsmüş, dağın haberi olmamış misali bir komplekse kaptırmış kendisini.

Olayın özeti şudur; hakkımda yazdığı yazıya kadar ismini bir kere bile duymadığım Orkun Çamar efendi günün birinde bir blog açıyor. İlk yazısını bendeniz hakkında döşüyor. (Sanki ilgili blog benim için açılmış izlenimi veriyor, zaten başka yazıda yok) Efendim kendisi, benim İnternetin Ergenekoncusu olduğumu yazmış. Bunun içinde kafasına göre kanıtlar sunmuş. Araştırmacı-gazeteci gibi hareket ederken aslında birçok şeyi atlamış. Mesela bir çok yazımın iddia olduğunu belirtmiş. En azından ben, onun fotografını Flickr sitesinde yayınlayıncaya kadar merak edip bana bir e-posta atmamıştı.

Yazdıklarımı dikkatli okumuş olsaydı eğer, benim hiçbir konuyu iddia aşamasında yazmadığımı anlar ve her şeyi kanıtlı ve belgeli sunduğumu anlardı.

Çamar, benim anladığım türde Ergenekoncu sıfatını yapıştırmışsa bana kendisine şükran duyuyorum.

Ama yobazların tanımladığı Ergenekonculuksa yakıştırdığı sadece gülüp geçiyorum. En son yolladığı yazıyı ‘’Ayrıca Cemology'i ben zaten takip ediyorum ve %80 seninle aynı fikirde olduğum yazılarını posta aracılığıyla insanlara yolladığımda çok olmuştur.’’ diye bitirmiş. Ama yüzde 20’nin ne olduğunu havada bırakmış.

Son olarak kendisine şunu söylüyorum!

Sen savcı mısın, yargıç mısın birader?

Yoksa maceramı seviyorsun?

Cem Akkılıç
6 Nisan 2009

Not: Yazıya göre ben çete başı oluyorum. Araya, bizim Armağan Örki'nin Wowturkey ile ilgili yazı gönderdiği ''Ulusal güç'' sitesini de iliştirmiş.

İşte, İnternet Ergenekonu isimli yazı.

* * *
Yobazlar, hakkımda benzer nick name kullanarak olmayan akıllarıyla ismimi karalamaya çabalıyorlar.

You Tube'da ki bana ait olan kanalları açıklıyorum.

Hakkımı helal etmiyorum...

2009-04-03T01:46:00.008+03:00

Sizde hakkınızı helal etmeyin...

http://www.helaletmiyorum.org/

Kaleler düşünce...

2009-03-04T12:12:00.055+02:00

Uzun yıllar önceydi. Kendisine ''hayvan Coşkun'' diye hitap etmeyi seviyordu. Bu lakap her ne hikmetse onu çok mutlu ediyordu. 4 yabancı dili şakır şakır konuşuyor, üzerine bir de Rusça öğreniyordu. İlerlemiş yaşına rağmen, öğrenmenin yaşı yoktur atasözünün ne kadar anlamlı olduğunu onun yaptıklarına bakarak daha iyi kavrıyordum. Acıbadem semtindeki evimizin yakınında, nostalji kokan mobilyalarla dolu, 1950’li yılların mimarisine ait evinde mütevazi ama çok zengin kütüphanesi ile birlikte yaşıyordu. Hayattaki tek varlığı olan pandomim sanatçısı kızının Yunanistan’a gidip, onu terk etmesinin etkisiyle münzevi bir yaşamı seçmiş, bir yandan hayata sarılırken öbür taraftan alkolün esiri olmuştu. Evinde en kıymet verdiği eşyalarından birisi, üzerine titrediği bir satranç takımıydı. Saatler boyu kendi kendine stratejiler geliştirir, sonra kendisini tebessüm ile izlediğim için, ''tek başıma oynuyorum diye bana gülme, gel de bugünlük dersini vereyim'' derdi.

Onu bir kez olsun mağlup edememiş, bileğini hiç bükememiştim.

Bir gün suratıma bakıp alaylı ama sevimli bir ifade takınarak, ''gerçekten beni yenmek istiyor musun evlat'' dediğinde, daha ben şaşkınlıktan cevap bile veremeden her iki kalesini de avuçları içine alıp ellerini teslim olur gibi havaya kaldırarak, ''işte şimdi bana karşı zafer kazanman için sana bir fırsat veriyorum. Bu oyunda en önemli taş Şah değildir, haydi bakalım başla hamlelerine'' demişti.

Belki de dünya üzerinde rakibin hasmına karşı daha maç başlamadan üstünlük sağladığı ilk Krallar oyununu başlatıyordu...

Bugün, Laik Cumhuriyetimizin ''dinsizlik'' gibi algılanarak yok edilip, yerine molla rejiminin sinsice yerleştirilebilmesi için laikliğin kaleleri olan kurumların neden birer ikişer düşürülerek ele geçirilmesinin sebebini, hayvan Coşkun’u ilk defa yenerek o satranç tahtasında görüyordum.

Kaleler düşünce her şeyin ne kadar kolay olduğu, haksızca yaptığımız düellonun sonunda kafama dank etmişti.

Cumhuriyetin temel yapısının çökertilip alaşağı edilerek, yerine İslam devleti kurabilmek için korku imparatorluğu kurulduğu, askerlerin, aydınların, hukukçuların, profesörlerin sindirilip, hapishanelere tıkıldığı ve hiçbir hukuk devletinde görülmeyecek antidemokratik uygulamaların en sıradan vatandaşın bile ensesinde gezindiği şu talihsiz günlerde, aldığım o galibiyeti Türkiye'nin geldiği noktaya benzetiyorum.

Güçlü bir satranç ustasının bile kalelerini kaybettiğinde, nasıl hazin bir sona sürüklenişinden çıkarttığım en büyük ders budur.

Meğerse, hayatın 64 karelik bir oyun tahtasına benzediğini söyleyen yaşlı dostum, satrançta kaleler düşünce ne çok şeyin değişebileceğini o zamanlar göstermiş bana.

Cem Akkılıç
5 Mart 2009

Çıplak vatandaş

Seçim çadırları

AKP nereye gidiyor?

Siz sorduğunuzda...

2009-03-03T03:29:00.018+02:00

Gemi gösteriyorsun, apışıp kalıyorlar.

Gemicik diyorsun, susuyorlar.

Kuyumculuk, yolsuzluk, avanta, adam kayırmaca, bir gecede gazete-televizyon kapmaca falan dediğinizde… (?)

2 B arazileri, kaçak villalar, kaçak camiler, minnacık bebelerin başına yıkılan kacak kuran kursları… (?)

Alman savcılarına kafayı yedirten Deniz Feneri, buharlaşan trilyonlar, kadrolaşma, belediye usulsüzlükleri, kamu bankalarını hortumlama, Yüksek seçim kurulu yasaklarını ihlal etme… (?)

İşsizlik dedin mi, küresel krizi işaret ediyorlar.

Eee; hani Tayyip, ''kriz bizi teyet geçti'' demişti, ne ayaksın sen dediğinizde, montofon kırması gibi suratınıza bakıyorlar.

Bunlar, aynı dengesizliği geçen yılda bana karşı sergilemişlerdi, bakın anlatayım. Sonradan Amerikalı olma devşirme yobazın biri, sırf Atatürk’e ve TSK’ya sayıp sövmek için açtığı forum sitesinde AKP’nin orasını burasını yağlayacağım diye, Türk halkının zenginleştiğini söyleyip duruyordu. Tam o sırada ben, Birleşmiş Milletlerin Açlık Kampanyasını duyurduğumda aynı takımdan bir başka yobaz, ''Türkiye’de aç yok mu, sen gidip Afrika’da ki çocuklara yardım ediyorsun'' demişti.

Söyleyeceğim şu ki; AKP’lilerin hiç birisinde tutarlı bir taraf yok.

Siz sorduğunuzda; bağnazlık o kadar ruhlarına egemen olmuş ve gözlerini kör etmiş ki, gerçekleri görmedikleri gibi, gören insanlara da çamur atmayı marifet sayıyorlar. Birinin dediği, öbürünün dedikleriyle sürekli çelişiyor. Böyle giderse yakında bizdeki açlar içinde bir kampanya düzenlemek zaruri hale gelecek. Ama şuna emin olun, yoksulluk bu iktidarın başını öyle bir yiyecek ki kampanya manpanya bile para etmeyecek.

İnanmayan açsın yakın tarihi okusun…

Cem Akkılıç
3 Mart 2009

Yaşı benzemesin

Bu ne biçim dalga

Seçim çadırları

2009-02-27T13:19:00.030+02:00

Başlığa bakıp da sakın konuyu ramazan çadırıyla ilişkilendirdiğimi düşünmeyin. Gerçi Arap kültürünü benimsemiş AKP zihniyetinin, seçim propagandası için kiralamış olduğu mahalle aralarındaki bakkaldan, kasaptan, oyuncakçıdan bozma mekanların bedevi çadırından pek bir farkını göremezsiniz.

Seçim öncesidir, toplanırlar. Bayraklar asılır. Kulak tırmalayan dandik hoparlörler ile milletin kafasını ütülerler. Genellikle davul zurna eksik olmaz. Yoldan geçerken içeriye şöyle bir baktığınızda; yüzlerinde ki bin türlü yalakalığı ve kime ne şekilde yanaşacaklarını çok net okursunuz. Avuçları birleşik, başları hafifçe eğik masanın etrafına dizilerek nasıl nemalansak diye düşünüp, birbirlerine bakarlar. Hiçbirinin aklına ''biz neden fakirleşiyoruz'' diye sormak gelmez! Çünkü seçimler onlar için bir hesaplaşma vakti değildir. Kimisi bulgurunu, kömürünü kapmış, kimisi de sırtında buzdolabıyla evinin yolunu tutmuştur.

Sonra, devletin imkanlarını sonuna kadar kullanarak, şehir meydanlarına helikopterle inecek olan Başbakanlarını beklemeye başlarlar. Uçaklar, tırlar, servis otobüsleri, son model zırhlı makam araçları, resmi hizmete tahsis edilmiş vasıtaların tümü bu işlerde kullanılır. Şakşakçılık zincir gibi işlediğinden, bütün yasaklara rağmen hükümet mensuplarının yanında devletin memurlarını da görürsünüz. Bazen bunlara yandaş medyanın satılık kalemleri eklenir. Kimi zaman, kendisini sanatçı zanneden para babası magandalarda yerlerini alırlar.

Yüksek seçim kurulu; ''Devlete ait bütün daire ve kuruluşlarda, Bankalar Kanunu’na tabi kurumlara ait maddi kaynaklarla yapılan iş ve hizmetler aracılığıyla, (açılış ve temel atma dahil) törenler düzenlemek, nutuklar atmak, demeçler vermek ve bunlar hakkında her türlü vasıtayla yayınlarda bulunulması yasaktır'' demiş olsa da, başta Başbakan Tayyip olmak üzere hiçbir iktidar üyesi bu kuralları sallamaz.

Bakanlar, milletvekilleri ve adaylar, harala gürele, el ele, kol kola meydanlara çıktığında her şey bir anda unutulup gider. Hayat pahalılığı, işsizlik, iflas eden küçük işletmeler kimsenin aklına bile gelmez. Kürsüdeki cambazlık peşinde koşarken, çadırın sakini menfaat derdindedir.

Bütün bunlar olurken, Türkiye, etkisiz bir muhalefetle birlikte günden güne doğunun karanlığına gömülür...

Ve kendi halindeki yoksul vatandaş, ''bu değirmenin suyu nereden geliyor?'' diye hayıflandığı anda benim gözlerim develeri arar.

Çünkü bir tek onlar eksiktir seçim çadırlarında.

Cem Akkılıç
27 Şubat 2009

Davos Fatihi

''Bam güm siyaset''

* * *

Atatürk'te bir subay değil miydi?

Yaşı benzemesin

2009-02-24T00:24:00.019+02:00

Son günlerin modası kıyaslamak. AKP’yi kim eleştirse, eskiler iyimiydi ki diyorlar. Dünyada, kendisini kötü olduğuna inandığıyla kıyaslayan başka ülke duymadım henüz ben.

Neyse; gemileri, elmasları, ailecek kurulan şirketleri, yolsuzlukları falan bir tarafa bıraktım. Biraz yakın tarihe gidelim;

''Adnan Menderes gelecek, Türkiye düzelecek!'' diye sloganlar atılmıştı.

1950 seçimlerini yüzde 52 küsuratla kazanmış, 1954’de oyların 56’sını birden silip, süpürmüştü.

Hükümet olunca ilk icraatı 15 generali ve 150 kadar alay komutanını emekliye ayırmak olmuştu. Önce orduda ''temizlikle'' başlamış, ardından tahkikat komisyonları kurup, gazete ve dergileri alaşağı etmişti. Zaten DP’yi kurmasının ilk felsefesi, Türkiye arazilerinin devletleştirilmesine olan aşırı tepkisiydi. Türk askeri, Kuzey Kore’nin bilinmeyen dağlarında, biz kimin için savaşıyoruz diye sorup, ne şehit ne gazi olurken, aynı anda ''NATO standartlarına uymuyor'' diyerek silah fabrikalarını kapatıyordu Menderes.

Bugünün İlhan Selçuk’u neden kodese tıkıldıysa, seksen yaşındaki Hüseyin Cahit’te aynı sebepten, iktidarı eleştirmekten kodesi boylamıştı.

Gelelim 2000’lerin Türkiye’sine; ülkede hükümetin marifetiyle satılmadık hiç bir kilit nokta kalmadı sayılır. Hayatını terörle boğuşmaya adamış paşalar emekliye değil ama içeriye tıkıldılar ya… Menderes, ''orduyu yedek subaylarla yönetirim'' derken, Başbakan Tayyip, Ergenekon’un savcısı kesiliverdi.

Şimdi şakşakçı yalaka tayfa, AKP’yi kendisinden öncekilerle kıyaslıyor ya, aklıma birden bunlar geliverdi. Rejime karşı suç işlediği anayasa mahkemesi tarafından tespit edilmiş ve yakasına bu suçtan asılmış sabıkayla, Cumhuriyet değerlerini alt üst etmeye devam eden bir partiden ne fayda beklenir?

Hadi bakalım; tespitte hata olmaz derler.

Bu arada dün akşam eve dönerken yollardaki gümbürtü dikkatimi çekti.

''Tayyip, belediyeleri tekrar alacak, Türkiye düzelecek!'' diye çığlık atıyorlardı.

Ne deyim, yaşı benzemesin.

Cem Akkılıç
24 Şubat 2009

AKP'nin Buzdolabı operasyonu

* * *

Pusuladan kibrite...

2009-02-09T14:04:00.030+02:00

Normanlar pusulayı icat ettiler.

Çinliler mürekkebi…

1624 yılında bir Hollandalı fizikçi, elips biçimine getirip ağaçtan imal ettiği ilk denizaltı gemisini suya indirmişti bile. Tasarımcı William Bourne'dan tam 46 yıl sonra...

Yunanlı, filozofu çıkarttı.

Piri Reis, Kitab-ı Bahriye’yi…

Kuş olup uçmanın adı Wright kardeşler.

Kâşif La Condamine, ağacın öz suyundan kauçuğu buldu.

Nicolas Appert, ''konserve'' demişti askerler için.

Mikroskobun mucidi Anton van Leeuwenhoek, transistorün John Bardeen.

Kuduzu yok eden Louis Pasteur...

Elektriği hayatımıza sokan Michael Faraday ve Joseph Henry. Ampul Edison’dan, trafik lambası ise ABD’li Garrett Augustus Morgan’ın. Kiliseye bağlı bir misyoner olmak isteyip sağlığı el vermeyince makine mühendisliğini seçip akrobat masa fenerini bulanda George Carwandine.

Frengiden belsoğukluğuna, zatürreye kadar insanlığın belasını yok eden penisilinin yaratıcısı Alexander Fleming.

Pancardan şekeri çıkartıp icat eden Fransız François Achard.

Radar İskoç Watson Watt’ın.

Neredeyse ölüyü diriltip, hayata döndüren kalp pilinin mucidi Kanadalı John Hopps.

Japonya’da manyetik basınçla havada giden trenler…

Termos deyip geçme, patenti Alman asistan Reinhold Burger’ın.

Rusya’da Schilling, İskoçya’da Ritchie, Matematikçi Gauss, Almanya’nın dehası Cari Steinheil ve Rutherford, Cenevreli Lesage, İtalyan mucit Guglielmo Marconi... Say babam say bitmez, sayfalar yetmez…

Kibriti bile bulan Charles Sauria adındaki bir öğrenci.

Bilgiyi manastırdaki din adamlarının tekelinden çıkartıp insanlığa sunan Tipografinin mucidi Gütenberg ise, Türkçe devrimin dehası Mustafa Kemal'dir!

Peki; insanlığın yararına bir buluş gerçekleştirip, dünya tarihine adını yazdıran bir Arap duydunuz mu? Uygarlığı 2 bidon petrolden ibaret görerek deve sırtına tüneyip, çadırda yatan miskin Araplardan söz ediyorum.

Unutmadan; Arapın, takunyası Tahtakale'den ama şalvarını tutturduğu çengelli iğne bile Amerikalı Walter Hunt'tan!

Cem Akkılıç
10 Şubat 2009

KÜFÜRBAZ WOLKANCA ve 2009 BLOG ÖDÜLLERİ SAHTEKARLIĞI

* * *

Sen kâhin misin bre kâfir

2009-02-07T07:22:00.032+02:00

2009 yılında neler olacak diye başlık attığımda, ''sen kâhin misin bre kâfir'' diye söylenenler olmuştu.

Ekonomiyi düzeltecekleri yerde, günden güne milleti sadaka kültürüne alıştırıp dilenci haline getiren AKP zihniyeti, şimdide buzdolabı dağıtıyormuş vatandaşlara.

Tunceli’deki ahali, sanırım ısınmanın yolunu bir şekilde bulmuş olmalı ve tıkırı yerindeki artık iş, arpa(!) karşılığı beyaz eşyaya dönüşmüş.

Aslına bakarsanız Cumhuriyetin değerleri her geçen gün biraz daha yara alırken, ses çıkartanların "eşzamanlı operasyon" ile susturulduğu bir dönemde, ''buzdolabı operasyonunun'' doğu bölgemiz için çok önemli bir sosyal yardım olduğunu zannedebilirsiniz.

Ama geri vitese takmış hurda kamyonet gibi karanlık bir tünelin içinde sürüklenen Türkiye’nin, ''biz neden fakirleşiyoruz'' diye soramayan eğitimsiz vatandaşları bir lokma ekmeği zor bulurken, ''buzdolaplarının içini nasıl dolduracaklar'' diye de düşünebilirsiniz.

Ve, Atatürk’ün göstermiş olduğu çağdaşlık yolu çark ettirilip, dosdoğru ortaçağ karanlığına yönlendirildiğinde, bir an için bütün bu manzaralara alışmak zorunda hissedersiniz kendinizi.

Fakat Başbakan’ın Perez’i fırçalamasını, ''hangi ülkenin başbakanı böyle bir şey yapabiliyor'' diyerek her şeyin çözümü gibi görüp, ilkel kabileler gibi hoplayıp zıplayanların, aslında çoğunun işsiz olduklarını da bilirsiniz.

Neyse, Davos ekonomi zirvesi senede bir defa olur, 200 milyonluk Arap âlemi, İstanbul’un yarısı kadar nüfusu olan İsrail’e kafa tutamayıp Başbakan Tayyip’e ''halifelik'' teklif eder ama bakın buraya yazıyorum; bunlar ''yatırımın iyisi, kötüsü olmaz'' diyerek, yazın ortasında millete vantilatör dağıtmazlarsa ben bu kâhinliği o dakika bırakacağım.

Önümüzdeki yaz vantilatörünün karşısına geçmiş, göbeğini serinleten adam manzaraları gördüğünüzde şaşırırsanız eğer, bu yazıyı hatırlayınız.

Cem Akkılıç
7 Şubat 2009

2009 Yılı için neler söylemiştim.

BU SİTEDEN YAZI ARAKLAYAN HIRSIZLAR VAR!

Hurra Tora Tora...

2009-02-01T20:32:00.018+02:00

Bizi duyabiliyor musunuz?

Yüksek seste ve net olarak duyuyoruz.

General nerede?

Bugün Pazar, efendim.

O zaman General Marshall'ı bağlayın.

Üzgünüm efendim, oda burada değil.

7 Aralık 1941 günü Havaii’de ki Amerikan üssünde buna benzer telaşlı konuşmalar yaşanmıştı işte...

Dünyaya meydan okumanın tek çaresi ''kabadayı'' olmaktan geçiyordu. Ancak koskocaman bir İmparatorluk olarak dünyaya egemen olmak için petrole ihtiyaç vardı. Asya topraklarında ilerlerken birden bire rezervlerin azaldığı görüldü. İmparatorunun baskılarına dayanamayan Japon Amirali ''baskın'' demişti ya bir kere masaya yumruğunu vurarak, işte o sürpriz baskın Japonya’yı dünyanın en büyüğü yapacaktı. Diplomasi dedikleri şey zaten tükenmiş, karşılıklı restler çoktan çekilmişti.

Sabahın alacakaranlığında Pearl Harbor’un tepelerine kurulan donanma radarındaki görevli ''operatör'' birden bire büyük karaltılar görmüştü ekranda. ''Kuş sürüleridir'' diyerek pop corn yemeğe devam etmişlerdi.

Az sonra o sürülerin ''kuş olmadığı'' anlaşılmış ama iş işten çoktan geçmişti.

Utanç verici bir baskının ardından Amerikan Pasifik donanması mevcudunun büyük kısmını kaybetmişti.

Hurra diye çığlıklar atıp, Tora tora diye haykıran muzaffer Japon pilotları, Büyük Amiralin karşısında hazırol vaziyete geçtiklerinde yüzlerinden gurur okunuyordu.

Gerçeği en baştan beri bilen çaresiz Yamamoto ise avuçlarını birleştirip, yüzünde buruk bir ifade ile masaya çökerek; ''yaptıklarımızdan dolayı tek korkum, uyuyan bir devi uyandırmış ve onu korkunç bir hınçla doldurmuş olmaktır." diyebilmişti ancak.

Şimdi bunu neden mi anlattım?

Hiç aklıma geliverdi birden.

Cem Akkılıç
1 Şubat 2009

Bam güm siyaset

2009-01-31T18:22:00.016+02:00

Başbakan Tayyip, tam Şimon Peres’e dellendiğinde; tamam şimdi gariban çiftçiye yaptığı gibi efelenecek ve ''haydi lan, ananı da al git buradan'' diye hışımla çıkışacak sandım. Ama bunu yapmayınca; ''siz istediğiniz kadar müslümanı öldürünüz, ben zaten halkıma en az 3 çocuk doğurun demiştim zaten, Filistin halkıda bundan esinlenip kayıplarını karşılar nasıl olsa'' diyecek dedim. Bunu da yapmadı.

Şu işe bakın ki, dün halen Gazze sokaklarında kan, şiddet ve gözyaşı vardı. Yıkılan evlerin kenarlarında sinmiş, korkudan ağlayan çocukların hazin görüntüsü devam ediyordu. Ben bu yazıyı yazarken yine var aynı görüntüler ve yarın yine olacak malesef.

Akp’nin başındaki karizmatik (!) lider, bam, güm, pat, küt siyaseti güderken, birden kameralar gözyaşları içerisindeki Emine Erdoğan’ı gösteriyordu!

İsterdim ki; Davos Fatihi, -belki yanında getirmiştir diyerek- Amerikan Musevi komitesi tarafından, gösterilen üstün hizmetlerin bedeli olarak sayılı kişilere verilen Davut boynuzunu da rakibinin kafasına patlatsın. Ya da bir İsrail oyuncağı olan Orta doğunun yeniden paylaştırılması projesinin eş başkanlığı görevinden ayrılıyorum desin.

Siz izlerken üzüldünüz...

Kiminiz ağladınız...

''Helal olsun Başbakanım'' dediniz akan gözyaşlarınızı tutamayarak...

''Türkiye’deki rakiplerine nasıl posta koydu ama, bütün dünyaya dersini verdi'' diyenler oldu...

Ama mart ayındaki belediye seçimleri için şimdiden kara kara düşünen Kadir Topbaş, iki yumruğunu sıkıp, üst üste defalarca tokuşturarak mutluluktan ''tam tam dansı'' yapmadıysa bende n'oliyim.

Her gün Gazze’nin acılı çocukları ölmeye devam etse de, Bam, güm siyasetinin getirisidir işte bu. Başka ne bekliyordunuz.

Cem Akkılıç
31 Ocak 2009

Vurun İsrail'e

Sen kâhin misin bre kâfir

Atatürk'te bir subay değil miydi?

2009-01-23T14:42:00.053+02:00

"Türk orduları, tarihte benzeri görülmemiş kahramanlıklar, fedakârlıklar göstermiştir. "
Gazi Mustafa Kemal Atatürk

Biz sorduk, Okan Dikmen yanıtladı. Soranın Onuncu köy olduğunu bilmiyordu elbette. Türk Silahlı Kuvvetlerine karşı yapılan düşmanlığın, kinin boyutunu göstermesi bakımından bu söyleşiyi yayınlıyor, yorumları sizlere bırakıyorum. Zorunlu askerliğe karşı olduğunu her fırsatta dile getiren bu şahıs, köşeye sıkışınca Mehmetçiğe sarılıyor. Amaçladıkları tek şey Türk askerini karalayıp, terörist damgası yapıştırmak. Orduya karşı ciddi şekilde ''kuyruk acısı'' olduğu gözüken,''Ergenekon terör örgütü'' diye atılmış bir forum başlığının 245. sayfasında, TSK'ya demediğini bırakmayan mister Okan, kendisine sorduğumuz sorulara bakın ne cevaplar veriyor.

-Zor gelen, beğenmeyen verir istifasını çeker gider, kimseye (Türk subaylarını kastediyor) silah zoru ile eşkiya avcılığı yaptırılmıyor bu ülkede.

Okan bey, Türk subayları kahraman değiller mi yani. Bunu nasıl yazabiliyorsunuz?

-Bana göre kahramanlık farklı bir kavram. Kahramanlar hiçbir karşılık olmadan görev yapanlara denir benim gözümde. Tabi ki mesleğini çok seven çok cesur ve bilgili subaylarımız var, ama benim için gerçek kahraman Mehmetçiklerimizdir. Babama bile söylerim bunu ve haklısın der bana.

Yani subaylarımız maaş almasınlar mı, sözlerinizden bu çıkıyor?

-Yooo hayır bunu demiyorum ben. Söylemek istediğim kahramanlık diye bir meslek yoktur. Maaş karşılığı kahramanlık olmaz. Subaylarımızda aynen bir maliye memuru gibi maaşları karşılığı yapmakla mükellef oldukları görevlerini yapmaktadırlar. Ama asker öyle değildir, fikrine düşüncesine hayat görüşüne bakılmadan zorla askere alınır ve gerekirse kanun zoru ile canını vermesi istenir. Ve o verdiği can için hiçbir karşılık beklemez ve alamaz.

Bakın; ''kahramanlık'' diye bir meslek zaten yoktur. Ancak o subaylarımıza, halkın kendilerine yakıştırdığı haklı gerekçelere dayanarak verilmiş bir armağandır kahramanlık mertebesi. Biraz bunu karıştırıyorsunuz gibime geldi.

-İşte ben bu yaftaya pek inanmıyor ve itibar etmiyorum açıkçası. Bu millet malum biraz duygusaldır, bu tip yaftalamalara bayılır.
BKZ: Her Türk asker doğar, şehitler ölmez vs palavraları gibi..

Tahmin etmiştim bu zamana kadar yazdıklarınızdan.

-Sokağa çıkıp önünüze gelen herkese sorun bakalım "Süleyman Aydın" kimdir? 5 kişi bilirse gelin yüzüme tükürün. Ama gelin görün ki bu soruyu sorduğunuz ve cevap alamadığınız binlerce kişi bir şehit cenazesinde hiç utanmadan, sıkılmadan büyük bir ikiyüzlülükle "şehitler ölmez" diye bağırıp çağırabiliyorlar.

Şehitlerimiz toplu halde Türk halkının gönlündedir zaten. Biz Türkler binlerce yıldır şehit veriyoruz. Bundan sonrada vereceğiz. Bir isim vererek (Süleyman Aydın) demogoji yapmış olmuyor musunuz?

-Siz, pkk denilen çapulcuların bile ilk sözde şehitleri olan Mahsun Korkmaz adına akademi yaptıklarını biliyor musunuz? Süleyman Aydın adına bir çeşme bile yok bu ülkede. "Onlar gönüllerimizde" laflarıyla bu davaya milli sadakat sağlanmıyor. Ama sizde haklısınız, William Wallace'ın bile daha çok tanınıp bilindiği ülkemde, ne yazık ki Süleyman Aydın bölünmezliğin bayrağı olmamış, olamamıştır.

Bütün bu söyledikleriniz Türk subaylarının kahraman olmadığını çıkartmıyor ortaya. Unutmayın Kubilay'da bir kahramandır. Şimdi görev yapan Mehmet Teğmenlerde, Hüseyin Yüzbaşılarda...

-Tabi bu sizin görüşünüzdür saygı duyarım. Ama dediğim gibi benim için gerçek kahraman sadece Mehmetçiklerdir. Diğeri bir meslek.

Okan bey, sizin felsefenize göre subaylarımız bu işi meslek olarak yaptıkları için kahraman sayılmıyorlar! Peki bir ordudan subayları çıkarttığınızda, askerler nasıl savaşacaklar? Kaldı ki tarih kitapları binlerce kahraman Türk subayının yaptıklarından söz ederler. Siz şimdi şehitlik ve gazilik mertebesini de çok göreceksiniz sanırım subaylarımıza. Atatürk'te bir subay değil miydi?

*
Söyleşimizin bir bölümünde ''yüzüme tükürün'' diyor. Emin olun bunu yapmaya kalktığınız zaman; bahar yağmuru diyecektir.

Cem Akkılıç
23 Ocak 2009

Her köşeye sıkıştığında ''babam emekli Albay'' diyen Okan Dikmen ağzının payını alıyor. Umutyolu rumuzlu kişi, Okan’a öyle bir cevap veriyor ki, kahramanımız (!) ortadan kayboluyor.

Verdiğim linkteki Umut yolunun mesajlarını okuduğunuz da durumu anlayacaksınız.

http://wowturkey.com/forum/viewtopic.php?t=32722&start=60

Havalar nasıl Texas'da

* * *

''Bir rica'' başlıklı e-posta. Yazan Okan Dikmen.

Cem Bey;

Hayat görüşlerimiz farklı olabilir, siyasi görüşümüz farklı olabilir, zevklerimiz farklı olabilir ancak ortak payda da hepimiz insanız ve bu sıfata layık olmaya çalışıyoruz. Şahsınıza ait sitede bulunan "TSK düşmanı Okan Dikmen" ifadesi beni, eşimi, annemi ve büyük ihtimalle mezarındaki babamı fazlasıyla üzmüş ve üzmeye de devam etmektedir. Hayatımda düşman olabileceğim en son kurum olan TSK hakkında şahsıma böylesine asılsız ve seviyesiz bir yakıştırma yapılması akla, mantığa ve vicdana aykırıdır. Ben bu ülkenin milli formasını 72 kere giyme ve ülkemi uluslararası arenada temsil etme onuruna erişmiş birisiyim. Cumhurbaşkanlığı, Başbakanlık, TBMM ve Spor bakanlığından toplam 11 üstün başarı ödülüne sahip olan şahsımın bu devletin en ufak kurumuna bile "düşman" olabilmesi imkansızdır. Bir kurum içerisindeki aksaklık ve zaafiyetleri en objektif biçimde dile getirip vatandaş olarak bu sorunların düzelmesini beklemek o kuruma karşı olan düşmanlıktan değil sevgi ve ilgiden ileri gelir. Unutmayın ki TSK sizin değil ama benim yuvamdır. Orada doğdum, büyüdüm ve öleceğim. Ve unutmayın ki hiç kimse yuvasına düşman olamaz. Sadece ve sadece daha iyi olmasını ister. Eğer siz "düşmanlık ve eleştiri" arasındaki farkı özümsemişseniz zaten ne demek istediğimi çok iyi anlarsınız.

Sizden ricam hakkımdaki bu hakarete varan asılsız ifadeyi sitenizden kaldırmanız veya düzeltmenizdir. Şimdi Allah korusun ben bir site açıp sizin bazı yorumlarınızı çarpıtarak hakkınızda olur olmaz yalan yanlış ithamlarda bulunsam ve doğal olarak bu ifadeler sizi ve çevrenizdekileri rencide etse; bu yaptığımın yanlışlığın vebalini nasıl öderim?

En azından beni bu sefer "doğru" anlayacağınız ümidiyle, iyi çalışmalar dilerim.

29 Nisan 2009

Okan beyin rica başlıklı yazısını noktası virgülüne dokunmadan yayınladım. Bunu, herkesin cevap hakkı olduğuna inandığım için yaptım.

Ancak bazı noktaları aydınlatmak isterim.

Okan beyin yazısında; ''Unutmayın ki TSK sizin değil ama benim yuvamdır'' cümlesine katılamayacağım. Çünkü ben, Türk silahlı kuvvetlerinde onurumla vatani görevimi yapmış, bu görevim esnasında PKK terör örgütünün şehir sularını zehirlemesinden dolayı, önce Erzurum Kazım Karabekir askeri hastanesinde, oradan da Ankara GATA da tedavi görmüş birisiyim. Öz amcam İlhan Akkılıç Hava Kuvvetlerinde Teğmenken 1968 yılında şehit olmuş, rahmetli dedelerimin her ikisi de Kurtuluş savaşında savaşmış ve bir tanesi de Atatürk’ün yıllarca yakın hizmetinde bulunmuştur.

Kahraman Türk ordusu, halkıyla et ve tırnak gibidir.

Benim en büyük zevklerimden bir tanesi Türk eratıyla birlikte olup, onlarla aynı karavanadan yemekler yiyip, sohbetler etmektir. Ülkemizin çeşitli illerinde görev yapan subay astsubay dostlarımı zaman buldukça ziyaret ederim. Daha bir önceki gün şehit polisimiz Semih Balaban’ın cenazesinde saygı duruşunda bulunduk. Yoğun kalabalığın içerisinde şehitimize son görevimizi yaparken, ön sıradaki protokol hariç rütbe sıralaması söz konusu olmamıştı. Bir yanımda bir üstteğmen varken, hepimizin önünde gencecik bir astsubay durmuştu.

Ben yazımı hazırlarken tamamen Okan beyin yazdıklarından yola çıktım. Bu yüzden ekran görüntülerini de yayınladım. Yazı içersinde bulunan kırmızı renkli kelimeleri tıkladığınızda bunu görebilirsiniz. Yani atmış olduğum bir iftira söz konusu değildir. Ancak, Okan beyi üzmemek adına, "TSK düşmanı Okan Dikmen" sloganını yayından kaldırıyorum. Kararı ve yorumu, bu sayfayı ziyaret eden okuyucularımın vermesi en büyük dileğimdir. Umarım Okan beyde bu düşünceme katılacaktır. Ayrıca göstermiş olduğu medeni davranış için kendisine bir kez daha teşekkür ediyorum.

Cem Akkılıç

30 Nisan 2009

* * *

Wowturkey sitesinin A.B.D vatandaşı sahibi Burç Acar, bakın hakkımda nasıl iftiralar atmıştı.

Lütfen yazıyı okumak için üzerini tıklayın.

Wowturkey sitesi hakkımda yasal işlem başlatmış.

Havalar nasıl Texas’da

2009-01-13T21:35:00.076+02:00

Muhteremi nasıl bilirdin birader?

İyiydi, hoştu, yaşamını Türkiye’mizin ''tanıtımına'' adamıştı. Yürekli ve gürbüz oğlandı. Herkese eşit mesafede yaklaşır, sınırsız bilgi birikimini ise karşılıksız paylaşırdı. Vatan, millet aşkıyla yanıp tutuştuğunu bile görenler vardı.

Yapma ya, eee sonra?

Bir gün dayanamayıp tası-tarağı toplayarak, ruhani ve şevkat dolu olan uzlaşmacı büyük Kardinal amcası Fethullah’ın yanına uçuverdi, pırrrrr diye...

Bak sen şu kerataya…

''Kronik nezle'' vakasından muzdarip Fethullah efendi ise, ağlamaklı tonda;

''Ağzını da afiyete açıp gelmişen
Gözlerini yine portlatıp gelmisen
Sanki cehennemden kaçıp gelmişen''

diyerek pek sevdi, sarmaladı bizimkisini. O'da, amcasının bu jestlerini karşılıksız bırakmayacak kadar coşkulu ve hevesliydi tabiki. Bir dediğini iki etmedi Allah’ı var şimdi. Senin anlayacağın gül gibi geçinip, gidiyorlardı ikisi bir arada.

İyi de, öldü mü bu herif yahu.

Yok ama, ben onun yerinde olsam Golden Gate köprüsünden denize atlamayı tercih ederdim herhalde.

Üç gündür ''Camide şortla namaz kılan din Baronu'' isimli kısa metrajlı belgeseli izleyenler, muhtemelen buna benzer şeyler konuştular aralarında. Takke düştü, kel göründü diyebilirsiniz aslında. Ya da bizim köyün muhtarına soracak olursanız bu durumu, büyük olasılıkla ''öyle davula böyle tokmak'' cevabını alabilirsiniz.

Bu cesur yürek arkadaş şimdi ''kelime oyunu'' oynatıyormuş sitesinde. Genel kültür, fizik falan vs.

Hadi bakalım bir katkıda benden olsun kendisine.

Yaz bakalım kara tahtaya kocaman harflerle;

'' T A K U N Y A L İ B İ D O C U S U '' diye…

Şimdi gördün mü Coni, ''gün gelir devran döner...'' demişler.

Sen değiştir bence bu kafayı...

Yoksa korku filmi gibi belgesel izleyip, ispinoz kuşları gibi düşünmeye devam edersin böyle.

Cem Akkılıç
14 Ocak 2009

* * *

Yazılarımı çalan hırsızları deşifre ediyorum. Atatürk olmak başlıklı yazımı, kendisi yazmış gibi yayınlayan kişi Erdinç Aras gibilerini toplumun karşısına çıkartmaya karar verdim.