tag:blogger.com,1999:blog-69794592009-07-04T05:06:12.820+02:00dM3http://www.blogger.com/profile/12245675232627708144noreply@blogger.comBlogger960125tag:blogger.com,1999:blog-6979459.post-29611156345794659892009-07-04T04:58:00.002+02:002009-07-04T05:06:07.685+02:00

'En als ik nu zou wenen, zou je me dan troosten?', vroeg ik me af. Maar er was niemand om te antwoorden, niemand om te ruiken, niemand om te zijn wat ik verlangde. Terwijl de dans voortkalfde, sloot ik m'n doos en begroef het gevraagde. De avond was heerlijk, maar ik keek verder en droefde diep verder toen niemand over zijn schouder keek. 'Als je wou afspreken?', ja, natuurlijk, daar ging je

dM3http://www.blogger.com/profile/12245675232627708144noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6979459.post-4014373437177981532009-06-29T01:28:00.003+02:002009-06-29T02:18:57.784+02:00

Terwijl iedereen zich druk maakt om vallende sterren à la Michael Jackson, ging ik deze zondagnamiddag rustig uitblazen in het park van Tervuren. Ik dacht intensief na over de wereld in en mijn mogelijke rol op deze aardbol, maar viel na enkele ogenblikken in slaap. Ik droomde over de komende solden, en sprak met mezelf af dat ik mij deze keer ging focussen op hemdjes en truien om zo meer kans te

dM3http://www.blogger.com/profile/12245675232627708144noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6979459.post-42041715961650201082009-06-23T02:15:00.002+02:002009-06-23T02:22:04.014+02:00

10,1 km op 49 minuten, het tempo (12,3 km/u) begint erin te komen. In navolging van onze vriend Boskabout, eens een kaartje van het parcours dat ik vandaag heb gelopen. Een serieus hellingske van twee kilometer op de Tervurenlaan, doortrekken naar het Jubelpark en dan over de Wetstraat, gevolgd door een welgemeende ommezwaai langs Sint-Joost-ten-Node om dan gezwind te eindigen aan de trappen van

dM3http://www.blogger.com/profile/12245675232627708144noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6979459.post-56291509329020716022009-06-18T21:57:00.004+02:002009-06-18T22:11:53.973+02:00

En toen zat ik hier nu, in het kunstcafé van om de hoek, op een boogscheut van de Beurs en de Place St. Géry. Terwijl ik gisteren nog zat te lopen in het park van Laken (ik ben tegenwoordig een uitermate sportieve twintiger), had ik vandaag een rendez-vous met Eden, een leuke vrouw van rond de die full-time kunstenares is (ik ben tegenwoordig een uitermate kunstzinnige wannabe). Ik hou me bezig

dM3http://www.blogger.com/profile/12245675232627708144noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6979459.post-81948519386374308972009-06-08T23:52:00.004+02:002009-06-09T00:18:22.030+02:00

Vandaag ben ik om kwart over zes opgestaan om de pendelaars uit Limburg te vervoegen en richting Brussel te treinen. Dat was afzien. Eigenlijk niet. Maar ik vond me zo'n kuddedier, dat ik bevestiging heb gevonden in de keuzes die ik vorig jaar heb gemaakt. Elke dag bespaar ik drie uur uit, die ik dan kan spenderen aan dingen als euh, Facebook (*kuch*), TV, een terraske en de buren.En nu ik

dM3http://www.blogger.com/profile/12245675232627708144noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6979459.post-88165852044370707262009-06-03T21:50:00.003+02:002009-06-03T23:42:51.031+02:00

Als sportieve jongen ging ik vroeger al eens lopen op loopwedstrijden, georganiseerd door de plaatselijke lage scholen. Ik liep dan snel, om er zo rap mogelijk vanaf te zijn, en kreeg daarvoor een medaille of 12 rond mijn nek gehangen. Zilver, brons, maar nooit een gouden medaille gekregen. Daarom besloot ik het zondag opnieuw te proberen, en ik nam deel aan de 20km van Brussel.Ter voorbereiding

dM3http://www.blogger.com/profile/12245675232627708144noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6979459.post-44017314775952886892009-05-28T00:32:00.004+02:002009-05-28T01:13:16.840+02:00

Tegenwoordig schrijf ik aan een nieuwe roman, tevens toevallig ook mijn eerste boek van een reeks van meerdere. De titel van het boek is, gelukkig niet toepasselijk: "Ik was vijf toen ik zelfmoordneigingen kreeg". Deze titel is voorlopig nog een werktitel, aangezien ik nog geen rode draad in het boek heb gevonden en nog minder een 'richting waarnaartoe'. Het boek is daarom (voorlopig) ook nog

dM3http://www.blogger.com/profile/12245675232627708144noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6979459.post-82070183976567782052009-05-15T00:34:00.003+02:002009-05-15T00:39:03.402+02:00

Er zijn zo van die nachten dat het warme feestgedruis de lokroep van het feest doet wegsmelten. Daar sta je dan, in dat overvolle café vol dansende potentie, midden in een draaiende levende kolk van zweet en drank. Dit heeft geen zin. Het behaagt me niet. Ik stap de stad door. Het is zo'n quarterlife-evolutionair moment waarop je een soort innerlijke rust vindt, of zoekt, of opgelegd krijgt. Je

dM3http://www.blogger.com/profile/12245675232627708144noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6979459.post-11720458575005952032009-05-03T20:55:00.004+02:002009-05-03T21:38:23.234+02:00

Laatstleden lachte ik hard toen ik een dronken persoon zijn eigen portefeuille zag stelen, en even later besefte dat ik in de spiegel aan het kijken was. Drank en adrenaline, het zijn - een bloggend man mag en moet soms overdrijven - twee vaste peilers in mijn leven.Een korte tijd geleden besloot ik daarom met een groep anonieme adrenalinejagers het ruime sop in verticale richting te kiezen. Ons

dM3http://www.blogger.com/profile/12245675232627708144noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6979459.post-51885377941679319182009-04-13T00:41:00.003+02:002009-04-16T00:38:47.191+02:00

Beste gelovigen, het was Pasen en dat leverde een dikke mand vol met snoep en een heerlijk groot chocolade ei van mijn baas op. Heerlijk zonnetje buiten, maar op Pasen koos ik echter eieren voor mijn geld. Ik rustte voldaan uit nadat Brussel daags voordien mijn feestregister had opengespleten. Met Stijn, een compagnon die ik nog kende uit mijn middelbaar verleden, trokken we al drinkend door

dM3http://www.blogger.com/profile/12245675232627708144noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6979459.post-26661552593370105862009-04-12T19:07:00.000+02:002009-04-12T19:08:57.473+02:00

dM3http://www.blogger.com/profile/12245675232627708144noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6979459.post-74418480649860329972009-03-26T01:27:00.001+01:002009-03-26T01:52:00.053+01:00

Londen is één groot mierennest van zoogdieren, besefte ik in metrostation Victoria. Toen die mensenstroom op me af kwam, nota bene allemaal aan de verkeerde kant van de trap, besefte ik dat er op de wereld veel geslachtsgemeenschap moest hebben plaatsgevonden om tot deze drukte te komen. En al die mensen wriemelden zich op één of andere manier tot hun eindbestemming, zonder enige vorm van

dM3http://www.blogger.com/profile/12245675232627708144noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6979459.post-4438037039562606702009-03-23T01:10:00.003+01:002009-03-23T01:54:02.536+01:00

Een weekend met contrasten. Zo kwam ik eerst terecht op een feest met modellen en miss België. Zeer schoon volk, opgekleed tot en met en met naaldhakjes. Een m'as-tu vu-feestje, zegt het hippe buurmeisje. Een bar waar alles zo duur is, dat de mensen er blijkbaar ongelukkige gezichten van gaan trekken, zei m'n collega. En dus nul komma nul ambiance, en ondergetekende koos er dan ook voor om zijn

dM3http://www.blogger.com/profile/12245675232627708144noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6979459.post-54365141306198780592009-03-12T20:39:00.002+01:002009-03-12T21:26:03.506+01:00

Het verschrikkelijke opdringerige parfum van de ronde negerin in de trein dwong mij een gecontroleerde duwbeweging uit te voeren. Haar afgrijselijke kapsel wenste ik zelfs een vogelverschrikker niet toe. Ik haatte haar toen ik haar zag en rook, maar ik haatte haar nog meer toen haar kleurenboetiek langs mijn boek scheerde. Ze waggelde in de over wissels rijdende treinwagon maar het was me niet

dM3http://www.blogger.com/profile/12245675232627708144noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6979459.post-2699929674771025772009-03-09T00:13:00.002+01:002009-03-09T00:55:54.661+01:00

Weekend was: K_NAL, museum night fever, verkenningsduurloop door de stad, uitbeeldspel met de buren, zonnetje, wuiven naar onbekenden vanuit de bus, eerste blaadjes aan de bomen gesignaleerd, raamhanggesprek met de buurvrouw, interactie met de Marokkaantjes, waterzooi te 'Aux Armes de Bruxelles', gesprekje met een museummeisje, desinteresse van deze voorgaande, rijst-met-curry en veel regen

dM3http://www.blogger.com/profile/12245675232627708144noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6979459.post-27792279126628060382009-03-05T01:00:00.004+01:002009-03-05T01:17:34.605+01:00

In mijn droom keek ze ongelaten, toen ik haar aankeek na een lange tijd van afwezigheid. Ik stond voor haar deur en zij stond in de deuropening, leunend tegen het portiek, alsof ze twijfelde om mij binnen te laten. Ze leefde verder, in de stad die Berlijn heette, maar die evengoed Brussel had kunnen zijn. Want elke stad slokt je op, laat je leven, verder gaan. Het maakte nu al niets meer uit, of

dM3http://www.blogger.com/profile/12245675232627708144noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6979459.post-5411313918684215772009-03-04T00:24:00.003+01:002009-03-04T00:35:56.825+01:00

Enkele typische wazige toeristenfoto's.Mini Eiffeltoren - Eiffeltoren (top view) - Eiffeltoren (brug in de weg wegens vergissing: zelfde materiaal)Eiffeltoren (lonely)

dM3http://www.blogger.com/profile/12245675232627708144noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6979459.post-83304684665425761322009-03-03T01:27:00.003+01:002009-03-03T01:54:06.818+01:00

In de stad van de lichtjes dacht ik in alle rust bij mezelf: 'waarom ben ik soms toch zo onrustig'. Is het de liefde, die naarstig om elke hoek zou kunnen loeren? Zijn het de ogen van de liefde die me uit de schaduw van het treuren duwen? Is het mijn drukke agenda, mijn evaluatie op vrijdag, of de lok van het weekend?Het is de liefde, die me vol maakt. Ze maakt me onrustig en ik kijk onderzoekend

dM3http://www.blogger.com/profile/12245675232627708144noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6979459.post-39913631599738606052009-02-23T21:34:00.004+01:002009-03-15T14:06:38.958+01:00

Daarnet zat ik in de metro en voor me zat een allochtone jonge vrouw, naast een meisje dat stiekem naar me zat te kijken. Vanonder de sluier van de exotische vrouw weerklonk enthousiaste Arabische muziek. Dat deed me denken aan een oudere vrouw die ik eerder dit jaar tegenkwam, babbelend tegen haar telefoon die onder haar sluier was gebonden. De combinatie van deze allochtoonse vrouwen deed me

dM3http://www.blogger.com/profile/12245675232627708144noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6979459.post-26734730827678692392009-02-17T01:26:00.000+01:002009-02-17T01:32:40.091+01:00

'U mag alles installeren wat niet illegaal is', zei de IT-man me. Ik twijfelde niet langer en gooide Unreal Tournament 3 op mijn portable. Transport tycoon volgt later. Want werk en ontspanning lopen nu eenmaal hand in hand zoals een beauty en een nerd. Slaapwel!

dM3http://www.blogger.com/profile/12245675232627708144noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6979459.post-68958109491985615892009-02-16T00:51:00.003+01:002009-02-16T00:54:19.928+01:00

Once, she read this. Now, I doubt it. I miss her like hell and I hope she knows it. I do my best not to contact her, but one day I will write her. Every day I hope she will write me. Because I loved it when we were writing. In bad English, but I loved it. I miss her like hell, but I'm afraid she doesn't give a fuck.

dM3http://www.blogger.com/profile/12245675232627708144noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6979459.post-79054803198997906152009-02-15T11:42:00.003+01:002009-02-15T11:59:11.552+01:00

Ik word wakker en grijp de laptop die naast het bed staat. Hoewel het vandaag misschien wel even goed weer is als gisteren, neem ik de moeite niet om mijn bed uit te komen en door het tuimelraam te kijken. Want vandaag kan toch nooit tippen aan gisteren, toch? De hoop wordt nu eenmaal altijd iets later wakker dan het realisme.Gisteren werd ik katergewijs wakker in ditzelfde bed, waar ik nu

dM3http://www.blogger.com/profile/12245675232627708144noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6979459.post-9198490488330700392009-02-07T03:40:00.002+01:002009-02-07T03:48:37.353+01:00

Het begon te regenen en dat vond ik eigenlijk niet echt ongepast. Regen kan soms nog een regenboog veroorzaken, maar toen besefte ik dat de nacht geen zon verzorgde om het reflectie-truukje op die regendruppels uit te voeren. Ik besefte het misschien niet, maar de zon vertelde het me zelf. En zo stond ik daar weer, op de Münchense vlakte. Het was koud en ik verdiende het niet, want ik was een

dM3http://www.blogger.com/profile/12245675232627708144noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6979459.post-58327232853478000762009-01-31T14:11:00.002+01:002009-01-31T14:14:16.939+01:00

25!Een mooi begin.

dM3http://www.blogger.com/profile/12245675232627708144noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6979459.post-68407639944411378132009-01-28T19:09:00.004+01:002009-01-28T21:33:10.413+01:00

Het heeft geen bijna-vijfentwintig jaren moeten duren voordat ik besefte dat ik geen huismus was. Thuis komen, is mezelf onderdompelen in een langgerekt gevoel van verveling. Aan de telefoon is alles goed. Meer is niet meer nodig. Thuiskomen zoals toen, viel duidelijk niet te extrapoleren naar thuiskomen nu. Thuiskomen toen, dat was goed en lekker eten, dat was 'hoe was het op school'-momenten en

dM3http://www.blogger.com/profile/12245675232627708144noreply@blogger.com0