Fati

دوستی کی آخر آمد دوستداران را چه شد؟

2009-03-07T13:54:00.008+03:30

گفته بودي كه بيايم چو به جان آيي تو
من به جان آمدم آخر تو چرا مي نايي
"فخرالدين عراقي"

من خرابم امشب
بوي احساس تو مستم كرده است
مست چشمان سياهت گشتم
تر شدم از نگهت

من خرابم امشب
مي همي مي نوشم
و صدايت دل بيمار مرا نيست كه آرام كند

رفتي از ابياتم
رفتي از خاطره ها
من دگر نام تو را با كه توانم گفتن؟
من دگر ياد تو را با كه توانم خواندن؟

باغ احساس مرا برد كسي
خانه خاطره ام ويران شد
مهرباني ها را سوزاندم
آمدم باز به سويت اما
"تو چرا مي نايي"

من دگرگون شده ي دوري تو
من فراسوي محبت خالي
من همه مست كنم ، مست شوم
اما
"تو چرا مي نايي"

تو صدايم كردي
من تو را در غزل حافظ و سعدي ديدم
من تو را مي دانم
من تو را مي شنوم
حس پنهان مرا ، چه كسي باور كرد؟
تو ولي مي داني حس پنهانم را

من دگرگون شده ام
ترس بي پاياني است
اشتياقي است عجيب
ميل رفتن شايد
تو هماني كه مرا دزديدي
من دگرگون شده ام
من تو را مي دزدم
و غزل هايم باز ، پر شود از نگه مست تو و چشمانت
من تو را مي خوانم
من تو را مي دانم
من تو را مي شنوم

آمدم باز به سويت اما
"تو چرا مي نايي"

"Fati"
هجده اسفند ماه 1387

بي تو اما

2009-02-25T10:39:00.006+03:30

کجاست همنفسی تا به شرح عرضه دهم
که دل چه میکشد از روزگار هجرانش
"حافظ"

نمي دانم چرا امشب نمي آيد به چشمم خواب
و احساسم پر از روياست
و چشمانم كمي باراني و نمناك
نمي دانم
كسي آرام مي گويد كه او امشب همين امشب....نمي دانم نمي دانم

نمي دانم چرا امشب كسي آرام مي گويد كه او مي آيد
و دستان پر مهرش محبت هاي پر احساس مي ريزد به آغوشم
صدايش بغض دردم را به آرامي درون سينه ام خاموش خواهد كرد
نمي دانم چرا امشب به خوابش ديدم و ديدم كه مي آيد
و چشمانش مرا با مهرباني مي دهد پيوند و مي خندد
و من پرواز خواهم كرد
و او پرواز خواهد كرد

نمي دانم چرا امشب كسي آرام مي گويد كه او مي آيد و مي آيد
و من تا خود صبح انتظارش را كشيدم
او نيامد
و من آرام خنديدم
و مي دانم كه او امشب ، همين امشب .... نمي دانم ، نمي دانم

نمي دانم چرا امشب همه افكار من در وصف چشمانش غزل مي خواند و آرام مي گريد
نمي دانم چرا امشب نمي آيد

و باز امشب كسي آرام مي گويد كه ديگر او نمي آيد
و من تا صبح مي گويم كه مي آيد ، كه مي آيد

و فردا باز هم فردا

و حسي باز مي گويد كه او ديگر نمي آيد
و من آرام مي گويم نمي آيد ، نمي آيد
تمام رنگ هاي روشن اميد مي ميرند
چراغي سنگفرش آسمان را مي كند روشن
صداي پاي يك عابر ميان صبح مي پيچد
و من خوابم و مي دانم كه او ديگر نمي آيد

"Fati"
هفتم اسفند ماه 1387

فاش مي گويم و از گفته خود دلشادم

2008-10-08T12:25:00.002+03:30

تو را صبـا و مـرا آب ديده شد غماز
وگرنه عاشق و معشوق راز دارانند
"حافظ"

در بهاري زيبا كه خداوند در احساس جهان جاري بود
و درختان پر از انگيزه براي بودن
من و تو مست بهار
روي آن نيمكت زير چنار
هر دو چشمانم خيس و دو چشمانت شاد
با صدايي آرام
توي گوشم گفتي دوستت خواهم داشت
من به تو خنديدم و تو سرمست تر از گنجشكان
باز در گوشم گفتي آرام
"فاش مي گويم و از گفته خود دلشادم ، بنده عشقم و از هر دو جهان آزادم"

سيل شد اشكانم و فقط باريدم
تو ولي مي خنديدي به همه دلهره هاي من و چشمان پر از سيلابم
من برايت خواندم
دوستت خواهم داشت
بيشتر از همه آدم ها
بيشتر از دنيا
بيشتر از همه ثانيه ها

رعد و برقي زد و باران باريد
خيس باران بهار و دو چشمانم خيس
و تو آرام به من مي گفتي
دوستت خواهم داشت

من به تو خنديدم و تو فرياد زدي
دوستت خواهم داشت

لحظه ها بگذشتند
روزها از پس هم
و تو هر روز به من مي گفتي
دوستت خواهم داشت
و دل كوچكم آرام فقط مي باريد
و تو لبخند به چشمان سياهت و دلت قرص تر از ماه ، به من مي گفتي
مهربانم ، دوستت خواهم داشت

چند سالي بگذشت
همه گنجشكان مست
و دو چشمانم خيس
مي نشينم بي تو
روي آن نيمكت زير چنار

خبري از تو و چشمانت نيست
خبري از لب خندانت نيست

خسته از ثانيه ها
باز دنبال همان دوستت دارم ها

تو كجايي امروز كه بگويي دوستم خواهي داشت
راستي دوستم داري يا خواهي داشت؟

من ولي دوستت مي دارم
بيشتر از همه آدم ها
بيشتر از دنيا
بيشتر از همه ثانيه ها

"Fati"
1387/7/7

امشب دلم براي كسي تنگ است

2008-09-05T22:26:00.002+04:30

تو را مي خوانم
با سكوتي خيالي
با نوايي پر از طنين احساس

تو را مي خوانم
ازچهارچوب پنجره اميد
و از لابلاي لبخند خوشبختي
تمام وجودم مي لرزد و تو نمي آيي

لاجرم فريادت مي زنم
از پشت تمام ابرهاي پنهان
در كنار رسوب جاده هاي تهي
و فراسوي تصور درختان
تو را مي خوانم و تهي مي شوم از هستي
تو را مي خوانم و باز مي رويم و مي رويانم
تو رامي جويم
در تك تك دو بيتي ها
در غزل ها ، در تمام شعرهاي نو

تو را گهگاهي از باران مي خواهم
و گهگاهي هم از تار و پود سنگفرش كوچه ها
و چون نمي يابمت به سراغ دفترم مي روم
و در عرياني صفحاتش به دنبالت خواهم گشت

مي دانم تو روزي باز خواهي گشت
مي دانم مي آيي و لذت لحظه ها را با غزل هايت فرياد مي زني
مي دانم كه با نسيم مي آيي
و يك روز دفترم از شعر تو لبريز خواهد شد
و ديگر هيچ برگي طعم عرياني را نخواهد چشيد

مي دانم تو روزي باز خواهي گشت
و تمام گنجشكان ، تمام درختان ، تمام گل ها
و حتي باران هم نام تو را خواهد خواند

پرستو ها هم مي آيند
نسيم مي رقصد و لاله ها هم با آمدنت اشك شوق مي ريزند
و من عاشق تر از پيش دوستت خواهم داشت
ساده و بي ريا
تو مي آيي و مرا با خود مي بري
به انتهاي وجود
و حسرت لحظه ها را از شعرهايم مي دزدي
و ديگر هيچ انتظاري باقي نخواهد ماند

و من مي دانم
تو روزي باز خواهي گشت

"Fati"
1387/6/15

دلتنگي هاي آدمي را باد ترانه اي مي خواند

2008-08-18T19:12:00.004+04:30

نمي آيد
توقع داري چه بنويسم وقتي هيچ چيز بوي باران را ندارد غير از چشمان من

از كه بنويسم وقتي هيچ كس ، در كوچك قلبم را نمي كوبد
از كه بگويم؟

از تو ، از خاطره هايمان ، از امروز يا از فردا؟
از چه بگويم كه چشمانت نبارد و چشمانم نبارد

دلم گرفته است ، براي تو ، براي باران ، براي او دلتنگم
انتظار مي كشم براي باران
براي تو و شايد روزنه اي از نور

من از جدايي مي ترسم و از باران گله دارم كه چرا نمي بارد
من از خدا هم گله دارم
خدايا

مي آيي و مي روي ، مي آيم و مي روم
و هر دو غريبه اي بيش نيستيم
انگار نه انگار كه يك روز باران دست هايمان را در دست هم گذاشت و برايمان خنديد

و امروز من اينجا و تو ... و تو ... و تو
راستي خانه ات كجاست؟
كجايي كه هر چه مي گردم نمي يابمت

كجايي كه چنان دلتنگت گشته ام كه نمي داني و نمي بيني؟

مي خندم ، بعضي وقت ها
و مي گريم

تو نيستي و انگار هيچ كس نيست
و شايد هيچ كس هم نباشد

دلم برايت تنگ شده است
براي تو
راستي تو كجايي كه هر چه مي گردم نمي يابمت حتي در باران

شايد بميرم و تو هيچ وقت بر مزارم حتي شاخه اي گل هم نياوري

دلم برايت تنگ شده است
ديشب خواب ديدم كه مي آيي و مرا با خود سوار نسيم مي كني و مي خندي

سلام
مي شناسي؟

"Fati"

مي و ميخانه

2008-07-24T12:29:00.002+04:30

در محفـل ما ســاغر خوبان
برخيز و شراب ناب گـردان

پنهان مشو شمع طرب افروز
پروانـه شـو و جهان بسوزان

دي ديـد مـرا و رخ بگــرداند
چون غنچه كز عنـدليب پنهان

رخســاره نمـا ، پيـاله پـر كـن
از عاشق خود تو رو مگردان

بـاز آي كـه دل اسيــــر دارم
مدهوش توام در عين نقصان

دوش از در ميخانه برون شد
با جام مي و شـــراب جوشان

اندر طلبش هزار و يك شـب
شاهد بگـريست همچو باران

"Fati"
تيرماه 87

سكوت تنهايي

2008-07-13T12:04:00.002+04:30

چشمانم را غبار مي گيرد ، غبار سر درگمي
از عدم مي آيم ، خنده مي شوم ، مي بارم و خواهم رفت
ترانه خواهم سرود براي احساس بي كران مفهوم زندگي
و غزل خواهم گفت براي پندار بي احساس تو
فرشته ها مي آيند
دستانم را مي گيرند و من قاه قاه مي خندم
در سماع خواهم رقصيد
مي مي نوشم
مست مي شوم
و دروغ مي گويم و شايد راست

غبار وجودت در چشمانم شعله مي كشد
و من تشعشع احساست را مي بلعم و سر خوش از وجودت مي درخشم

بر تار دلم زخمه مي زند
نغمه مي شوم ، فرياد مي زنم نوايت را
دلنواز تر از صداي باران مي نالم
بوسه نگاهت غنچه نشكفته احساسم را مي روياند و صدف هاي ريز را بر روي گونه هايم مي لغزاند
مي بارم ، خيلي آرام تر از نسيم خيالت
مي رويم همچون گل مهتاب در سياهي باغ خاطراتت
به حرمت بودنت امشب براي باغچه گل يخ جشن مي گيرم

مي مي نوشم
مست مي شوم
مي رقصم و فقط راست مي گويم
عقربه ساعت مي چرخد و مي خندد
باد زوزه مي كشد
سايه ات در تنهايي خيالم مي رقصد و تابلو احساسم را خط خطي مي كند
تهي مي شوم از هستي پست جسم تنهايم
بال مي گيرم ، پر پر مي زنم و قاه قاه مي خندم
و باز از دل قطره اي اشك خواهم روييد
واژه هاي غم را از دفترم مي شويم
و جرعه اي اميد بر صفحاتش مي پاشم
آرام مي خندم ، مي رقصم
كلمات را از سهراب و جمله ها را از دفتر سيمين مي دزدم
و شعر سكوت تنهايي را به يادت مي نويسم

"fati"
1387/4/23

روز و شب خوابم نمي آيد به چشم غم پرست

2008-06-10T06:44:00.006+04:30

و من خواهم رفت ، دلم را با خود خواهم برد و از بام آرزوهايت خواهم پريد

در طلب چشمانش شايد بايد گريست
و در نياز آغوشش شايد فقط بايد خواند

مهربان تر از تنهايي و بهتر از هر چه كه هست مي ماند
مي دانم كه صبح مي آيد

مي شمارم ستاره ها را
صبح كه مي شود او مي آيد
با دريايي از ستاره ها
كه از آغوش آسمان برايم به ارمغان آورده
يك يك آن ها را بر روي موهايم مي نشاند
و من از برق ستارگان مي درخشم
و او از لبخندم مي خندد

مي شود در آغوشش آرامش را يافت
و شايد زندگي ابدي را
در بوسه هايش غرق مي شوم و مي ميرم از وجودش
و با نگاهش باز زنده خواهم شد

او مي آيد ، ساده تر از نسيم ، پررنگ تر از جعبه مداد رنگي هايم
او مي آيد تا صبح رنگ تازه اي به خود گيرد و بتابد در آسمان دلتنگي هايم

و من از گرماي وجودش مست خواهم شد
و از كلامش لبريز
از نگاهش سيراب خواهم شد و از لبخندش خواهم مرد

او مي آيد ، مي خندد و من از لبخندش خواهم مرد
او مي آيد و من مي ميرم

او مي آيد
دلپذير تر از تمام دنيا و بي ريا تر از همه زندگي
او مي آيد

چشمانم را خواهم بست
در توهم وجودش سيراب خواهم شد
او مي آيد
شايد در افكارم و در روياهايم مي آيد

چشمانم را مي گشايم
خيالم پر مي كشد
او مي رود
و در آرزوها گم مي شود
او مي رود
و من غرق خواهم شد

او مي رود تا من باور كنم كه شب ستاره هايش را به من هديه نخواهد داد
او مي رود تا من ايمان بياورم كه در بوسه هاي كسي غرق نخواهم شد
او مي رود
مي رود
و من در ابهام پرسش ها مي مانم
و در آرزوي آمدنش باز چشمانم را خواهم بست

"Fati"
سحرگاه بيست يكم خرداد هشتاد و هفت

شب نامه

2008-05-13T22:50:00.002+04:30

اي تن كوچك گلبرگ گل باغچه كوچكمان
من همانم كه به پندار همه لبخندت در دل كوچك شب مي رويم
و تو مدهوش تر از لبخندي به لبان من و او مي خندي

مي توان گل داد در شوق وجودت اكنون
باز كن پنجره را و همه غم ها را بيرون ريز
گل مينا پر كن گلدان را
و قناري تو بخند و بخوان در وصفش

رقص كن ، چرخ بزن
وه كه امروز همه گل لبخند به هم هديه دهند

و تو سرمست شوي از قدمت بر گلزار
و دل باغچه كوچكت امشب شايد،عاشق و واله و شيدا باشد

مي خرامد بل بل
مي بنوشد هر گل
و به ديدار تو امشب همه مست آمده اند

جشن گل ها امشب ، همه از آن تو است
و همه مي خندند
و همه مي خوانند

"Fati"
1387/2/24

تو مگر نان داري؟

2008-04-24T18:21:00.002+04:30

آدمك تنها ، بر سر مزرعه اي بنشسته
مزرعه خالي است از سبزي و آب
آدمك بي كار است
مي نشينم پيشش

آدمك مي پرسد
"تو مگر مي داني چه شده كه چنين گشته ده كوچك ما"

من به او مي گويم

آدمك برق صداقت ديگر در چشمان كسي پيدا نيست
تو اگر ديدي ، شك كن
شايد آن تابش خورشيد بود

آدمك مردم آبادي ما نان ندارند كه در آب روان خيس كنند و درخت گردو خشكيده
نان و گردو و پنير قيمت جان من و ما شده است

آدمك مزرعه ات را بنگر
هيچ چيز در آن نيست
همه را دزديدند
مردم ما همه مي دزدند از يكديگر
گاه يك دانه نان
گاه يك دانه قلب
گاه جان از هم مي گيرند به زور

آدمك در خوابي
چشم بگشا و ببين
كه اگر شانس شود يار تو در اين دنيا
تو شوي خان ، شايد خانزاده
و دگر هيچ كسي به دو دستان دراز تو نخواهد خنديد
و اگر نه تو فقط آدمك جاليزي
و دگر حتي آن بچه كلاغ از نگاه تو نخواهد ترسيد
و نشيند بر دستان درازت و سرت را كند او تكه و پاره بد بخت

آدمك اينجا مردم گوشهاشان كر گشته و دو چشماشان كور
هيچ كس نشنود اندوه كسي را ديگر

آدمك ، مردم آبادي ما
اگر از جنس بزرگان گردند ، نانشان در روغن خواهد بود
و اگر نه شايد همه مجبور شوند كه تو را بيرون انداخته
و خودشان آدمكي بر سر جاليز شوند
و هر از چند دو دستاشان را رو به بالا ببرند
تا كه شايد دو كلاغي بپرند

آدمك اينجا هيچ ، بر سر جاي خودش نيست دگر
شب همه بيدارند و همه غم دارند
و اگر خواب به چشم آنها باز آيد ، خوابشان كابوس است

آدمك نيم نگاهي به نگاهم انداخت
ليك لبخند زدم

آدمك گفت برو
و پس از رفتن من ، آن كلاغ كوچك هر دو چشمش را كند

"Fati"
1387/2/5

من اگر بنشينم ، چه كسي برخيزد

2008-04-07T09:58:00.001+04:30

غرق ابهام عجيبي است دلم
شب سكوتي است كه مي پندارم همه در خواب خوش اند
من ولي بيدارم
و تو شايد بيدار
و همه شايد بيدار شوند
چه شده امشب باز

مي شمارم آرام دانه ي باران را
همه در خواب خوشند

و من از باران خواهم پرسيد چه كسي گريه چنان سر داده؟

چه كسي اشك بريزد اينچون كه شب كوچك ما خيس شده
شهر ما خيس شده
و همه بيدارند

و جواب باران
اشك ريزاني و زاري است فقط

خواب تا كي بايد؟
چه كسي در خواب است؟

و ببارد باران
و چنان مي باريد كه همه بيدارند
و همه مي پرسند
چه كسي گريه چنان سر داده؟

غرق ابهام عجيبي است دلم
صبح در پشت نگاه خورشيد منتظر مانده
و ليكن باران همچنان مي بارد
و نگاه صبح را مي شويد

همه در خواب خوشند
آي مردم صبح است
همه تان خوابيديد
نور خورشيد همين جاست
بياييد ، ببينيد
باران مي بارد

آي مردم صبح است

ليك مردم همه در خواب خوشند

من ولي بيدارم
و تو شايد بيدار
و همه شايد در خواب خوشند

كاش بيدار شوند
و ببينند كه خورشيد كنون پشت خاكستري ابر كبود
مي كشد سر به دل صبح سياه

و نمي خواهد باران كه بتابد خورشيد

همه در خواب خوشند
من و تو بيداريم
و همه شايد بيدار شوند

"Fati"
1387/1/7

آن دختر رفت

2008-03-29T16:59:00.001+04:30

شب دلتنگ شده براي من و تو
.
.
.
دلهره هاي بي كسي را بايد يك روز از همين پنجره بيرون ريخت
.
.
.
مي دانم كه نمي داني
و
مي داني كه مي دانم
و
نمي داني كه هيچ نمي داني
.
.
.
ما آدم ها بايد ياد بگيريم كه هميشه آدم هاي احمقي هستند كه دوستمان دارند و ما نبايد حتي برايشان پشيزي هم ارزش قائل باشيم
.
.
.
شايد شب هم من و تو را فراموش كرده است
.
.
.
يك سال ديگر هم گذشت و هيچ تغييري رخ نداده
همه همانيم كه بوديم
يكدل
يكرنگ
دروغگو
پست
بي ارزش
دلتنگ
خوشحال
غمگين
پر توقع
سنگدل
مهربان
بيا خوب تر باشيم ، حتي بهتر از ديروز
.
.
.
آيا كسي تا به حال با احساسات شما هم بازي كرده؟
لطفا در اين بازي گل نخوريد
سعي كنيد هميشه گل بزنيد
مي دانم سخت است
.
.
.
خداحافظ زندگي
احساس مي كنم كسي پشت در مرا صدا مي كند
دعوتش ، دعوت به رفتن است
.
.
.
چند شب است خواب هاي بد و كابوس هاي ترسناك ديوانه ام كرده اند
مي ترسم
از مرگ مي ترسم
.
.
.
سايه هاي مرا از روي ديوار محو كن
من سايه نمي خواهم
بال مي خواهم تا پرواز كنم
به سوي ابديت

بيا بيا كه مرا با تو ماجرايي هست

2008-03-15T16:45:00.004+03:30

به جهان خرم از آنم كه جهان خرم از اوست
عاشقم بر همه عالم كه همه عـالم ازاوست
"سعدي"

عشق چيست؟
عشق را شايد بايد فهميد
عشق شايد هيچ نيست يا كه شايد همه چيز
عشق شايد كوس رسوايي يك دل باشد

عشق شايد آفتاب است فقط
يا كه شايد باران

عشق شايد دفتر نقاشي است
كه خطوط ذهنت را در آن خط خطي مي كردي

عشق شايد اينجاست
من نمي دانم
شايد آنجا باشد عشق

عشق شايد شمعي است
يا گل خوشبويي در باغچه خانه مان

عشق شايد دمي و بازدمي است

عشق شايد مردمك هاي سياه چشمي است
"چشم ها را بايد شست"
عشق را بايد شست

عشق شايد پر پرواز پرستو باشد
راستي...پسر همسايه پر پرواز پرستو را بست

عشق شايد بركه آبي است پر از ماهي ها
عشق شايد خزه هاي كف يك استخر است

عشق شايد برف هاي نوك يك قله كوه
يا كه شايد ره خوشبختي چندين ساله كه به پايان نرسيده است هنوز

عشق شايد من و توست
يا تو و من شايد

عشق شايد دنياست
رنگ رنگي و قشنگ يا كه شايد همه پنهان و كبود

عشق شايد يك خالق باشد
خالق ماه و زمين
خالق باران ، شمع
خالق من ، تو ، او
خالق هر چه كه بوده ، خالق هر چه كه هست

عشق را بايد ديد

عاشقم من امشب

"Fati"
1386/12/25

نمايشگاه امين منصوري

2008-03-07T14:40:00.004+03:30

یکشنبه نوزده اسفند

ساعت چهار تا هشت عصر

شهرک غرب-فاز 3 (حسن سیف)کوچه ی دوم شماره 1165 طبقه ی همکف- نگارخانه ی دریابیگی

من هم ساعت 5 يا شايدم 5:30 مي يام

هر كي دوست داره تشريف بياره

خانه دوست كجاست؟

2008-02-08T01:01:00.000+03:30

همه انديشه من بود كه يك روز تو آيي با باد
همه انديشه من بود كه يك روز تو شايد مست تر از قدم سرخ نسيم يا سوار باران به در خانه ما مي آيي
ولي امروز كه باران باريد هيچ كس پشت در خانه نبود

من به دنبال نسيم ، آمدم سوي تو باز
به من خسته بگو ،‌ "خانه دوست كجاست؟"
پشت گلبرگ اقاقي شايد
پشت پرچين خيال باران
پشت خاكستري ابر كبود
من نمي دانم هيچ
تو بگو

مي سرايم شعري
و به پرواز نسيم ، مي دهم شعرم را
شب فرا مي رسد آرام آرام

شعر من پشت در خانه توست
و به در مي كوبد
بگشا در را بر بودن من

نرم نرمك باران مي بارد
شعر من پشت در خانه تو ، خيس باران شده است
كسي آيا مي گشايد در را؟

هيچ كس ناله و فرياد مرا نشنيده تا كه در بگشايد
و سحر مي آيد و به دنبالش صبح

از در خانه كه بيرون آيي
كاغذي پشت در است
خيس باران شده است

ليك در چين و چروك كاغذ
و ميان همه جوهر هاي پخش شده
تو فقط مي خواني
كه كسي ديشب در تنهايي خود به تو مي انديشيد
كه كسي شايد هر شب به تو مي انديشيد
كه كسي منتظرت بود و تو در را نگشودي بر او

و فقط مي خواني
كه دگر دير شده
و كسي ديشب مرد
منتظر بود و تو حتي نگشودي در را

"Fati"
1386/11/11

سایه ای در باران

2008-01-08T14:14:00.000+03:30

سایه های سکوت
در میان پژواک شب
غرق یک ابهام
ناله ای از دور دست صدایم می کند
به سویش می روم
کسی آنجا تک و تنهاست و مرا می خواند
دستانش را می گیرم
باران می بارد
در سکوتش غوطه ور می شوم
نگاهش آرامش است و بس
و دستانش شاید گرم تر از گرمای خورشید
عاشقانه دوستش دارم
و او نمی داند

چشمانم را می بندم
کسی در پرچین تنهاییم قدم می زند
با چشمانم به دنبالش می روم
و با او می رقصم
عاشقانه دوستش دارم
و او نمی داند

چشمانم را می گشایم
کسی آنجا نیست
به دور دست ها می نگرم
او می رود
دور می شود
عاشقانه دوستش دارم
و او نمی داند

در میان پژواک شب
محو می شود
و دستانم سردتر از زمستان می شود
نگاهم در امتدادش می گرید
او می رود
و هرگز نمی داند عاشقانه دوستش دارم

باران می بارد

"Fati"
1386/10/16

نیمه شب مست به بالین من آمد بنشست

2007-12-24T10:04:00.000+03:30

جهان ز باده من مست و من ز بوی تو مست
ز طــره طــره زلـفت دلـم رمـیـده ز دسـت

لب تــو لعل فشــان و نـوای تو چـون نـی
کمـان ابـرویـت انــدر کمین جانـــان است

دلــم ذکــات جـمــال تـــو را طـلـب دارد
که غنچه ای و صدت عندلیب باده پرست

درون مجلس مـا گـو به شمع خامـش بـاد
که جمع گشته ز انوار تو کنون سر مست

بگـــو به یــار که نـازش ، نیــاز ما باشــد
که از نیاز تو صوفی شده پیاله به دست

قـدح قـدح ز بـر یـار درد خــواهـم بــرد
اگر چه یار بدستش سبوی ما بشکست

درون خانقاه و خرابات گشته ام ساقی
جهان ز باده من مست و من ز بوی تو مست

Fati
86/9/27

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم

2007-12-15T19:49:00.000+03:30

در دل کوچک تنهایی شب
دفترم را می گشایم
آه ... خودکارم کو؟
می نویسم بر هر سطرش با اشک
نام تو
و تو در سیاهی کوچک شبهای امید من و تو
گم شدی
من به دنبال تو باز
همه جا را گشتم

آی ... ای روشن شب های سیاهم
تو کجایی اکنون؟
آی ... ای بی خبر از گریه و زاری من بی کس و تنها
تو کجایی اکنون

تو به من می گفتی
"گر چه شب تاریک است
دل قوی دار سحر نزدیک است"

پس کجاست
کو ، کو؟
شب چنان تاریک است
و سحر دور تر از هر چه که هست
وای ، ای بی خبر از تاریکی
شب من تاریک است
تو ولی مهتابی
وای ویران شده است
همه چیز
چه کنم؟
به کسی می رسد آیا اکنون فریادم؟
چه کنم؟

وای ، ای هستی من
هستی ام را بردی
آی ... با تو هستم ، با تو
تو که هستی مرا دزدیدی
نور مهتاب مرا به سیاهی نبودت
پیوند زدی

با تو هستم ، با تو
تو کجایی اکنون
دل من در طلبت زارزنان
شکوه ها سر داده

با تو هستم ، با تو
کی به شب های سیاه من تنها
رنگ نو می بخشی

با تو هستم ، با تو
کی می آیی مهتاب؟
من همین جا هستم
در کنارت شاید
نه ، در درون مشتت
که گره کرده ای و کور شدی
و نمی بینی من
در درون مشتت ، می دهم جانم را

بگشا دستانت
نور مهتاب شدن
فارغ از ظلمت شب گشتن را می خواهد
و صداقت شاید
تو صداقت داری؟
راستی ، اصلا جرٲت داری که تو مهتاب شوی؟
من ولی
منتظر می مانم
تا تو مهتاب شوی
و بتابی یک شب
در سیاهی شبم

"Fati"

بی خوابی

2007-12-05T18:05:00.000+03:30

چه تفاوت دارد
تو نمی دانی من عاشق بارانم
تو دگر هیچ نمی د انی و بس

کنسرت گروه کرال صمات

2007-11-03T10:38:00.000+03:30

کنسرت گروه کرال
صمات

www.samat.ir

بیست و چهارم و بیست و پنجم آبانماه 1386 / ساعت 19
شيراز / تالار فرهنگي هنري حافظ

تو نیستی ... ولی بارون می یاد

2007-09-02T23:31:00.000+03:30

باز باران
باز باران با ترانه
باز باران
باز باران با بهانه
می خورد بر بام خانه

عاشقانه زیر باران
دست هامان
شعر زیبای زمستان
می خورد بر بام خانه
باز باران با ترانه

باز باران
باز باران
یاد انبوه درختان
یاد گنجشکان ، پرستوها ، بهاران

زیر باران
گرم و لرزان
باز آغوشت
نشانی از وجود سرد باران

در میان خنده هامان
گریه هامان
عاشقانه می چکد از چشم هامان
اشکهامان
غرق می گردد نگامان
در سکوت گرم باران

باز باران
یاد باران

آه باران
یاد باران
یاد چشمانت ، نگاهت ، بوسه هایت
در میان آن درختان

یاد باران
باز باران
باز هم تنها و تنها
می نشینم در کنار آن درختان
می روم در حس زیبای زمستان
غرق در آن بوسه هایت
چشم هایم ، گونه هایم
می چکد آرام بر روی درختان

باز باران
بی تو اما باز باران ، می خورد بر بام خانه
باز باران با تراته
من ولی با یک بهانه
می نشینم باز خیره
خیره در چشمان باران
یاد چشمانت ، زمستان
یاد باران

"Fati"
1386/6/11

برهوت

2007-08-26T12:07:00.000+03:30

خسته و خسته
خدایا.....دلم کلی گرفته
از آدمی که اونطرف آینه ایستاده بدم می یاد

خدایا....دلم تنگ شده
واسه خودم
دلم گریه می خواد

آروم آینه رو می شکنم
صداش همه رو از خواب بیدار می کنه
خودم رو گم کردم
دیگه خودم نیستم
احساس پستی بهم دست داده
همه حرمت ها شکسته شده
خدایا...من کی هستم؟؟
تو هم نمی دونی من کی هستم
با اونی که تو فکر می کردی خیلی فرق کردم

چی می خواستیم ، چی شد

گریه می کنم
واسه خودم
بازم دلم بارون می خواد
آب رفته رو نمی شه بر گردوند
ماهی رو هر وقت از آب بگیری تازه است
از ماست که بر ماست
هر که بامش بیش ، برفش بیشتر

دوست دارم برم تو یه بیابون و تا جایی که می تونم فریاد بزنم
خدایا...نمی دونم کجایی ، ولی بیشتر از همیشه به تو نیاز دارم
خودم رو می خوام
تو یه برهوت گم شدم
تقصیر خودمه
خودم راه رو اشتباه رفتم
می خوام برگردم خدا جون
کمکم کن
تلاش می کنم
تشنمه
تو برهوت آب کجا بود
تشنه می میرم
به یاد بارون
دلم واسه خودم تنگ شده
من کجا هستم؟
کی هستم؟
فقط گریه می کنم

خدا منو دوست نداری؟ اشکِ منو در میاری؟

2007-08-20T14:20:00.000+03:30

دلم باران را می خواهد و شاید تو ، تنها دلیل برای نم نم باران هستی

غریبه رفت .... من ماندم و

2007-08-06T00:29:00.000+03:30

غریبه ای ز دور دست می آید
با دستانی پر ز مهر

امشب مهمانی ماه و مهتاب است
ناشناس دوستش می دارم

شاید از غربت تنگ یک دل عاشق آمده
که نگاهش این چنین با من آمیخته

غریبه ای ز دور دست می آید
با دستانی پر ز مهر

ولبخندی مملو از احساس گرم خورشید
ناشناس دوستش می دارم

غریبه ای ز دور دست می آید
با دستانی پر ز مهر

آمد و در کنارم ماند
ناشناس دوستش می دارم

غریبه ای آمد
احساسم را دزدید
ورفت

غریبه ای ز دور دست می آید
با دستانی پر ز مهر
از چشمانش بی زارم
و
مهرش را نمی خواهم

غریبه ای آمد
ویرانم کرد و رفت

"fati"

Date

2007-06-19T12:12:00.000+03:30

باز هم صبح آمد
باز هم زوزه باد
و من از صبح به دیدار تو بر می خیزم
موج یک لبخند در آینه پیدا شده است
آب بر صورت خود می ریزم

چشمهایم چه تحمل دارند
و دلم بی طاقت نام تو می خواند
هر دو دستم انگار ، خبری می دانند که چنین رقصانند

و لبانم انگار زیر لب می خوانند
و به تکرار فقط ، نام تو را می دانند

گیسوانم همه بی تاب شدند
و نفس هایم باز مثل مرداب شدند

هر دو چشمم به در است
گوشهایم به صدایی است که از دور ، به سوی در ما می آید
قلب من بی تاب است
چه صدا نزدیک است
می دوم سوی در خانه مان

چشم می بندم باز
می گشایم در را
مرد همسایه مرا می بیند
تا سحر می مانم
خبری نیست ولی

باز هم صبح آمد
باز هم زوزه باد
و من از صبح به دیدار تو بر می خیزم
موج یک لبخند در آینه پیدا شده است
آب بر صورت خود می ریزم

منتظر می مانم
تا بیایی یک روز

"Fati"
1386/3/29