Nacho con Queixo (NcQ)

Máis deseños

2008-07-19T19:47:00.001-07:00

Case tanto tempo como o que levo agardando polo próximo gran salto en propulsión motorizada, levo agardando para tirarlle unha foto ao coche que vos presentarei de seguido.

Pero antes algunhas reflexións. Vaia por diante que non apoio a labor policial e sei que dentro de cada policía hai un ser inmaduro que non foi máis aló das series de TV americanas e dunha visión maniquea da realidade... Iso claro, cando non falamos dos antidisturbios os cales son famosos, non por levar un skinhead dentro, senón por selo. Aclarado que ser policía vale para que o teu fillo sexa o máis molón da clase até os 14 anos, entro en materia.

Resulta que nos poñamos como nos poñamos hai policías por todos lados, e postos a facer algo mellor facelo ben.

Unha das cousas máis importantes de ser policía é o carro, obvio, ten que ter luces, ser grande e facer que os malos se caguen nos pantalóns con só velo chegar.

Deste xeito, isto é un non:

A verdade é que ver a un madero chegar nun destes pode dar a risa, pero pouco máis.

No caso das policías autonómicas a cousa non mellora moita, especialmente no caso da (proto) policía galega. O último que souben deles é que lles deron uns Citroën C5, pero dos vellos, que son feos con ganas. Ademais a decoración dos coches da policía galega ten... certos problemas.

Así que desde o meu punto de vista a policía, en Galiza, ten dúas deficiencias: carro inaxeitado ao traballo de impresionar aos nenos/asustar aos punks e decoración indecente.

Quen ía dicir que precisamente en Chicago ía atopar a solución.

Para o primeiro problema, o do carro decente, propoño o Dodge Charger Police Edition. Inclúe suspensión reforzada, chan interior de goma (facilita a limpeza), un V8 de 5.7 litros ao que os yankis arranxáronse para tirarlle 340cv, luz frontal operábel desde o interior (indispenábel neste país)... Ten algún pequenos problemas, como a incapacidade de xirar nas curvas, o cambio automático (na caña do volante) e o consumo. Pero ten o importante: a presenza (foto de Jalopnik).

Polo tanto, solucionamos o primeiro problema, atopar un coche á medida das nosas necesidades. Agora queda atopar a decoración, de novo a cidade ofreceume o que necesitaba.

Teño que dicir que levo tentando facer estas fotografías meses, pero sempre había algo que me impedía tirala: era de noite, non tiña batería, o coche estabase a mover... O que fose, pero sempre se salvaba de ser retratado.

Por fin, atopeino só, aparcado, ben iluminado e sen policía dentro ou nos arredores, xa que estando como está o percal igual acababa deportado.

Como podedes observar, é perfecto, só hai que cambiar algún pequeno detalle e está listo para asustar aos botelloneiros e aos paisanos que levan o cocho no asento do acompañante, que se non lembro mal son as competencias da policía autonómica.

E a visión do frontal, a parte máis interesante deste modelo:

Ah, e seguindo co tema do deseño, no campo dos carros levamos máis dun século sen un salto adiante de verdade. Así que, dado que estamos no século XXI, só me queda dicir:

This is America!!!

2008-07-04T17:58:00.001-07:00

(Visto en reddit)

See more funny videos at CollegeHumor

Happy 4th of July!

Acabo de salvarlle a honra a Zapatero!!!!

2008-07-02T14:07:00.000-07:00

E á súa defunta nai!!!

A wikipedia, esa fonte inesgotábel de coñecemento, pode ser vandalizada sen moita dificultade.

Pero, e aí temos a súa virtude, é tan sinxelo vandalizala como desvandalizada. Armado de teclado e tecla de ¨delete¨, acabo de desfacer o problema.

Mais, un é feble e iso de dicir teta, culo, pis, pedo ou puta sempre dá para algúns risos, co cal vouvos deixar unha captura do estado previo.
Vou mirar na de Rajoy non vaian falar de armarios...

Wall-E (actualizado)

2008-06-28T18:26:00.001-07:00

Non é só a mellor película de ciencia ficción dos últimos anos, con referencias ben levadas a 2001, un mundo feliz ou a mellor tradición de Philip K. Dick, ademais é mais recomendábel que calquera outra cousa no cinema este verán.

Así que correde a vela en pantalla grande antes de que se esgote!!!

E por se non fose abondo con todo o dito, a dereita en estados unidos odia a película: http://thinkprogress.org/2008/07/01/right-wing-hates-wall-e/

Non hai spoilers, ou non moitos no link, pero é ben certo que Wall e ataca elementos moi familiares para os americanos.

O dito, cando se estree por aí, ide a vela.

As cousas claras

2008-06-26T17:28:00.000-07:00

Hai un feito moi interesante do que poucos saben e é que o mellor xeito de formar ateos é darlles educación relixiosa.

Déixovos uns cantos vídeos, en inglés para que vaiades practicando, ao respecto. O tema vai de cristianismo por aquilo de que meterse co Islam é case tan perigoso como meterse co bobón.

E para rematar un pouco de kultura americana da boa, un monólogo de George Carlin. Un monologuista que, ademais de facer interesantes análises da sociedade yanki, foi o primeiro en dicir ¨fuck¨ na TV. Faleceu hai catro días, sirva de homenaxe, pois.

Cousas que non precisades

2008-06-20T08:55:00.000-07:00

Como sabedes, no berce do capitalismo venden moita trapallada que a xente merca sen saber moi ben por que ou para que.

Algúns saen algo máis listos e hai que convencelos para que gasten os cartos. Normalmente para chegar aos elementos reticentes, o márketing dicta referirse a necesidades básicas como a reproduccón, alimentación, refuxo... Pero neste país hai algo que sempre vende: o patriotismo.

Polo tanto, se alguén precisa amosar o seu amor patrio e, ao mesmo tempo, apoiar a eses soldados que tratan de levar a democracia ás colonias pola forza, só ten que mercar un lazo inchábel.

Ademais nin tan sequera hai que tomar o esforzo de meterlle aire porque o fai el soiño, e ten luces.

Nada, se alguén precisa un que me avise.

Ah, está fabricado na China...

PS O neno foi devorado polo lazo despois da foto.

Sonche ben espilidos

2008-06-16T19:01:00.001-07:00

Os yankis andan un pouco fastidiados con isto de que hai xa algún tempo que o combutíbel custa máis caro có leite. De feito os americanos xa están a pagar nalgunhas zonas (como Chicago) o litro a prezo europeo (fancendo a conversión Leuro-$ ao estilo apple).

A cousa non tería maior trastorno, ao fin a gasolina tamén sube en Europa, se non fose porque iso atenta contra a filosofía motorística de este país. E faino dun xeito máis abrumador cá no vello continente porque a contención nas cilindradas e nos consumos nunca foi moi ben coa mentalidade deste país.

Para que vos fagades unha idea, o carro máis vendido en Europa o pasado ano foi o Peugeot 207. En autoestrada, este pequeno utilitario precisa de 5 litros de combustíbel para percorrer 100km (5l/100km) ou, expresado en termos americanos, cun galón no depósito poderíamos irnos a 47 millas (47 mpg US) de distancia. Por certo, falo do motor 1.6 con 120cv, o 1.4 ou un diésel consumiría menos.

Pola contra, o vehículo máis vendido nos USA durante 22 anos ininterrumpidos é o Ford F-Series (que en realidade son unha colección de fragonetas pero aquí contan como un só modelo). O máis contido destes pequenos fai 20mpg indo por autoestrada... o que son 11.76l/100km... E insisto, en condición ideais.

Pero o reinado desde monstruo da estrada chegou ao seu fin este ano, e foi derrotado polo que neste país sería considerado un carro liliputiense: o Honda Civic. E aínda así, o modelo que venden por aquí, moito máis conservador có europeo na liña, fai 36mpg en autoestrada (6.5l/100km). Desde logo é un cambio con respecto ás furgonetas Ford, pero aínda así moi frugal non é. Teñamos en conta que o modelo máis básico equipa un 1.8 con 140cv. Iso, e ser un carro máis grande, explica a diferenza co Peugeot.

Ao comentado hai que engadir que os americanos non saben conducir con cambio manual e polo tanto os consumos sinalados aquí son algo maiores ao ser os caixas automáticas a preferidas polos compradores.

O problema que afronta este país é que aquí non sen pode vivir sen carro, fai falla para ter unha calidade de vida aceptábel. Porque, se un vive nunha pequena vila vai precisar transporte privado para todo, xa que nos barrios residenciais non hai tendas nin nada semellante. E se un vive, coma min, nunha cidade grande, ao non ter carro acaba un sentíndose atrapado ao non haber xeito de fuxir da cidade, estou pechado entre cemento sen posibilidade de ver natureza.

Con todo, ó inxenio americano xa se puxo a traballar e a solución aos problemas de transporte está perto de rematar. Só hai que apuntarse á revolución que supón levar o transporte individual ao seu mínimo expoñente, e non falo do Smart, nin tan sequera falo do segway.

Falo disto:

Segundo o anuncio fai 95-100mpg (menos de 2.5l/100km). É obvio que a parte ciclo foi especialmente deseñada para soportar o avanzado motor de dous tempos (encendido manual), e o conxunto foi ensamblado cunha precisión e detalle que xa quixeran fabricantes xaponeses ou alemáns.

Pode soar a coña, pero General Motors está pensando en venderlle Hummer aos chineses porque, todos eses que compran caixas con rodas de máis de 2tm acaban de chegar á conclusión de que non compensa deixarse o soldo para ir á compra e a recoller aos nenos.

E como agasallo, déixovos a Mr. Clarkson probando unha das fragonetas Ford no RU (enlace en inglés).

PS Bótasevos en falla!

Deseño

2008-06-06T21:05:00.001-07:00

Este xogo para o té ten máis dun século.

Eu, non remato de crelo, pero así é. As formas poden ser soñadas en calquera periodo, só fai falla alguén que o faga.

BOFH e outras cousiñas

2008-06-02T18:12:00.001-07:00

Un determinado posto de traballo implica unha serie de tarefas a desempeñar intrísicamente asociadas ao mesmo. Pero tamén supón facer unha serie de actividades que non están reguladas no contrato e pouco teñen que ver co cargo nominal ocupado. Nas últimas semanas tiven moito de traballo non contractual e pouco contractual.

Para comezar, a máquina de xelo deixou de funcionar e os técnicos certificaron a súa defunción despois de máis dunha década (ou dúas) de servizo. A máquina de xelo é fundamental nun laboratorio porque permite encher as neveiras portátiles que manteñen frías as bebidas nas barbacoas... e tamén, cando non é fin de semana, hai quen as usa para previr alteracións nos reactivos, mostras sensíbeis á temperatura e outras conachadas.

Total, que a secretaria chegou un bo día polo laboratorio a contarme a triste historia da máquina, o que a min me daba absolutamente igual se non fose porque a muller pediume axuda para buscar outra de reemprazo. Eu pensei que se me ía pagar un 5% do seu soldo non tiña problema en perder o meu precioso tempo mirando en internet, pero en lugar de dicir algunha barbaridade aceptei dado que era algo polo ben común e eu tamén fago barbacoas... digooo emprego reactivos que teñen que manterse fríos.

Total, a señora mándame os seus candidatos ao correo e atopo unha colección de fontes expendedoras de refresco cunha boca pola que sae xelo. Non digo eu que non ía ser un punto ir buscar xelo e voltar cunha cocacola, pero como oficialmente non se pode nin beber nin comer no labo de pouco nos ía sacar.

Vendo que do seu traballo pouco ía sacar eu, marchei a visitar a antiga máquina e tomar nota da marca. Mediante o santo google atopei a páxina web do fabricante. O noso modelo deixárase de fabricar pero algo había que cumplía as nosas necesidades, iso si, por un prezo 3500$. Mándolle o mail co meu descubrimento á secretaria e tamén ao director científico para que quede claro quen está a facer o traballo e espero.

No correo de volta pídenme que atope algo por menos de 2000$, iso si, da mesma marca e coas mesmas características. Vou ao modelo máis básico e consigo atopar unha páxina onde o venden por 3000$, mando un correo dicindo que é o que hai, que se queren algo máis barato haberá que ir a outras marcas.

A secretaria suxire que mire en páxina de Fisher Scientific, que como traballan con universidades seguro que nos fan desconto. Fisher é unha casa de putas, e eu xa o sei, como saben que estás en ciencia cóbranche unha pasta polas cousas máis parvas, pero se ela se emperra eu non lle vou quitar o pracer.

Evidentemente, Fisher pide polo mesmo modelo só 6000$, e estou seguro de que están dispostos a facer un desconto do 40%, pero aínda así segue a ser máis caro. Mándolle un correo de volta á secretaria e ao xefe, deixando claro que por min poden chamar a Fisher.

Noutra orde de cousas, a semana pasada tiña que comezar un novo experimento cos ratos. Básicamente trátase de poñelos nun laberinto en forma de + onde un dos brazos está aberto e o outro pechado con paredes. Como os ratos non lles vai iso das pasarelas, prefiren pasar máis tempo no pechado. O tema é que como tamén son curiosos non poden evitar botarlle unha ollada de cando en cando ao brazo aberto para ver se hai algo interesante por eses lares. Claro que se o rato está estresado permanecerá a maior parte do tempo no brazo pechado e pasará de aventuras.

Para saber o que fai o rato podes mirar e apuntar cun cronómetro ou pagar a un computador para que o faga, e esa opción é a que temos. O que pasa é que no meu laboratorio a xente non ten moi claro iso de que hai computadores para xogar e que hai computadores para traballar. Así que decidiron que cando ninguén estaba usando o labirinto era unha boa idea empregar o computador para enchelo de virus e así facer máis emocionante a miña vida.

Total que me tirei catro días a voltas co chisme porque como perderon os discos de instalación do programa de monoitorización de ratos, non se pode formatear e xa. Hai que lidiar cunha copia de seguridade que ten como 90 virus, porque, nenos e nenas, as copias de seguridade deben facerse cando un ten problemas, non antes que se non a vida perde diversión.

Ao final sobrevivín, e o computador case funciona. Esta é a pinta que tiña o meu banco de traballo durante eses días.

Por certo, adiviñade cal destes era o computador que non funcionaba...

A ética protestante e o espírito do capitalismo

2008-06-01T13:22:00.001-07:00

É o título dun libro de lectura obrigada para comprender a psicoloxía detrás do mundo anglosaxón escrito por ese xenial fóbico social que era Max Weber.

A moi grandes sesgos explica a orixe do individualismo das sociedades protestantes no calvinismo e no luteranismo posterior que levaría ao que coñecemos como protestantismo. En xeral nese mundo pasouse de ver a relixión como algo ligado ao poder dos sarcerdotes a ser unha experiencia persoal de relación cun ser todopoderoso que, por defición, tiña tanto interese en falar por boca dun sacerdote como pola de calquera outro ser vivinte.

As consecuencias levaron, entre outros factores históricos, a sociedades onde o amor por deus se amosaba no día a día e no traballo diario (tamén no culto dos Domingos, claro), máis que no respecto aos sacramentos monopolizados polos ministros católicos.

Esta psicoloxía afincada no éxito individual e no traballo pode verse constantemente na sociedade americana, e ten as veces un aspecto un pouco perverso.

Pero como este é o meu primeiro post tras unha longa ausencia non vou profundizar nos exemplos máis dramáticos. No canto diso vou ficar nun documento gráfico de impresionante poder visual.

Si, iso é un Honda Civic (carro civilizado onde os haxa), transformado nunha caricatura dos picapedra e cunha capacidade para romper as pernas dos peóns que non te nome. Pero hai que pensar como un protestante, no lugar de pagarlle unha pasta ao concesionario ou molestarse en ir a buscar un usado, moito mellor amosar canto quere un a deus facéndose un na casa. Ademais a madeira sempre queda ben nos carros que os caros levan unha porrada... de deformación programada non debe saber moito, pero elegante é un rato

Máis cartaces

2008-04-03T15:27:00.001-07:00

Un dos seres que máis vai botar de menos aos seres humanos cando desaparezamos da Terra van ser as ratas (menos as de laboratorio).

É ben sabido que existe unha relación directamente proporcional entre a cantidade de seres humanos e a cantidade de ratas vivindo no mesmo territorio.

Tendo en conta que eses interesantes e intelixentes animais non son moi aprezados e considéranse foco de enfermidades, non debe sorprender que a cidade de Chicago (onde hai unha chea de seres humanos) o tema das ratas leve a avisos nas rúas de distintas clases.

Este que amoso resulta interesante porque engade a unha cuestión tal elegante como a coprofaxia un autocolante de James Bond gorila que lle dá un toque surreal:

Para pouco máis daría o tema dos cartaces se non fose pola interesante historia da Guerra Fría, a paranoia nuclear que trouxo con ela e os restos que a política de escalada armamentística deixou na paisaxe.

Ao principio non lle prestei atención porque o símbolo de radioactividade é bastante contián. Pero un día cheguei a pregutarme que facía nun edificio que só alberga oficinas e burócratas. De lonxe luce algo como así:

Pero se un se achega algo máis e atende aos detalles podes descubrir que en realidade non se trata dun cartel destinado a informar da presenza de radiación. En realidade do que informa é de que nese edificio hai un refuxio anti bombas... nucleares.

A cousa pode parecer un pouco esaxerada agora que o perigo xa non son os soviéticos, pero por se acaso eu tomo nota que correndo me leva como tres minutos chegar alí. E por se acaso vou probando proteccións para os ollos que seica o estoupido é moi brillante.

Aínda sigo vivo!

2008-04-02T15:10:00.001-07:00

O que pasa é que con isto de ter que estudar para o posgrao da UB non me queda tempo para adicarlle ao bló. De feito, para que vos fagades unha idea do meu sufrimento, nos últimos días teño esta cara:

Iso si, cando non me dá polas caras, o miña mente inquisitiva e aguda lévame a chocar frontalmente coa estupidez humana. A estupidez humana é un rasgo presente en maior ou menor medida en todos os membros da especie, con varacións en función do contexto, claro. Cómpre engadir que algúns teñen un grao máis elevado cá outros, e de entre os sobresaíntes hai algúns que chegan a postos directivos desde os cales poden formar aos novos estúpidos do futuro así como incrementar a manifestación da estupidez entre os seus subordinados.

Esta obvia disertación relaciónase cun evento exemplarizante do fenómeno en cuestión. Como é ben sabido en chicago no temos metro, pero temos un tren elevado con algunhas liñas subterráneas no downtown que para o caso é o mesmo cun metro. Ademais Chicago, como cidade moderna, cosmopolita e multicultural NON ten un programa de reciclaxe (ehem) para o lixo doméstico.

Pero, unha alma caritativa e concienciada decidiu que aforrar un pouco de enerxía no tema dos residuos debía ser boa cousa así que optou por botar unha man no tema mediante o contentor intelixente.

O trebello é unha lixeira de toda a vida pero cun émbolo encargado de compactar a merda de xeito tal que ocupe menos. Non recicla pero polo menos diminúe o volume dos residuos. Ademais ten a particularidade ecolóxica de que, como podedes ver na foto, funciona con enerxía solar.

Até aquí sen queixa, pero é que como podedes ver de seguido, o lugar escollido para situar o chisme non foi o máis axeitado dadas as condicións operativas que require todo enxeño solar:

Pois si, iso é o que parece: unha estación de metro ou subterránea.

En fin, só vos digo que aquí se deseñan bombas intelixentes...

Moi bo!

2008-03-17T16:09:00.000-07:00

Fasendo o Ghuanker

2008-03-04T21:31:00.000-08:00

Isto vai ser un pouco como que friki, pero facendo o parvo co portatil do laboratorio acabei instalando Mac OS X nun PC. Vaia que esquecin o DVD dentro da unidade optica do DELL.

O que me fode do asunto e que o MAC-PC detectou e configurou a minha tarxeta WiFi sen problemas, cousa que UBUNTU nunca foi capaz de facer. Ademais o sistema vai moi ben, o cal ten merito extra se contamos que o SO esta instalado nun disco duro USB externo.

De feito podo dicir que vai tan ben ou mellor co Windows XP, mellor co KUBUNTU e mellor con Mac OS 13.9 que tenho no vello IMAC

Sei que isto lle vai facer gracia a pouca xente, pero a min, desde logo, deixoume apampado.

A ver se Bush me devolve pronto os impostos! Porque isto e un SO e o demais son tonterias.

Como podedes deducir polo raro que escribo, este post foi composto no PC-MAC (teclado americano).

Pero para os que precisan ver para crer ai queda a foto:

Cancións e comparacións

2008-02-29T08:11:00.001-08:00

Semella que os asesores de campaña puxéronse dacordo a ambos lados do océano e, como as comparacións son odiosas e por iso nos gustan, vouvos deixar cunha breve recopilación do que levamos.

O PP deixou todo en mans do powerpoint porque debe ser que non atoparon moitos artistas dispostos a cantar a súa "Revuelta Popular" (si, teñen unha completa ignorancia do significado das palabras, pero iso xa foi anticipado por Orwell).

O "buenrollismo" de Zapatero en conxunción cos artistazos que viven dos CD's e DVD's que comprades resulta no tema este que dá medo (coitado Benedetti).

E para rematar a Obama, ese candidato que de presentarse en España estaría lixeirísimamente á esquerda de Rojoy (básicamente os distingue a súa política de inmigración), lle deixaron este que mola moito más cós outros porque aparecen mulleres de escote xeneroso e polo menos se preocupan de mezclar a letra coas palabras do lider.

Brigado a Antía por facilitarme atopar esta última :)

Chicago Auto Show 2008 e IV

2008-02-21T15:29:00.001-08:00

E agora, para rematar a sobredose, a estrela do salón: o Dodge Challenger.

Un deportivo que pretende restarlle clientes ao Mustang de Ford a base de facer valer a súa imaxe neoretro doutro modelo mítico da marca. Era primicia do salón, todo hai que dicilo.

Mola, eh? Pois esperade a velo por dentro, porque creo que os plásticos veñen das mesmas fontes que as que emprega Dacia para o seu modelo Logan.

Con razón o grupo Chrystler ten que gastar unha chea en redeseñar o interiores, son de hai dúas décadas!!!!

O CEO de Chrystler foino antes de Home Depot (algo así como Leroy Melin en Europa) e para salvar a empresa da bancarrota decidiu que había que mellorar, entre outras cousas os interiores. Algo co cal eu concordo visto o visto. Para iso decidiu cargarse o módelo máis emblemático de Dodge, o Viper. Até daba pena velo no medio doutros modelos como se fose un calquera... Por se alguén se está a estresar, ten até o 2011 para mercalo.

Nin muller con tacóns e minisaia lle puxeron ao coitado!

Remato xa que hai moito por facer, e deixovos co modelo máis compacto do salón.

Póñovos un ser humano adulto de estatura media para que vos fagades unha idea do pequeno que é:

Chicago Auto Show III

2008-02-18T18:55:00.001-08:00

Estas son algunhas vistas xerais do recinto, só parte porque está dividido en dous, no outro lado había outro tanto).

Haberá que falar un pouco máis dos carros yankis, toda unha incona cultural tanto aquí como alí. E para iso nada mellor cun bello coñecido que tras dar moita pena nos oitenta e noventa rexurdiu coma un superventas trala estela neoretro marcada polo VW New Beatle. Estou a referirme ao Ford Mustang, ese peaso de becho que na súa versión básica ten case 200cv pero o ABS é opcional. Frear ben é de tontos!

Este é o cu dun Shelby, feito por un fulano do mesmo nome que vive de poñerlle turbos aos Mustang para que vaian máis rápido... en liña recta. Por certo que o próximo Kitt vai ser un destes.

O stand de Hummer unha merda, especialmente tras ver o de Jeep. Non me cortei un pelo en dicilo ben alto, espero que non venderan nin un deses chismes de cores que contaminan moito para facer nada máis que ser feos. Esta era a novidade do día, un H3T (o H3 é o "pequeno" da familia, sendo o H1 a versión civil do que voa polos aires no Iraque).

Feo, cheo de luces e cromados, o gusto americano feito carro. Iso si, a cor non está mal...

Falando de americanos e cagadas, pasei polo stand de Saab. Esa marca que antes facía coches moi orixinais e agora fabrica Opeles moi caros. Dos Opeles non tirei fotos, pero do precioso prototipo que tiñan si, a ver se algún día os horteras de GM a deixan voltar ser o que foi. Ese capot interminábel é de impresión!

En International, unha marca de camións e outros chismes, tiñan unha pick up dos anos cincuenta moi mona, ademais de algúns tremendos chismes. O detalle dos gardalamas traseiros por fóra da caixa dálle un toque de distinción nada frecuente nun vehículo industrial.

E esta é a versión de Internacional dun Hummer, aínda máis grande é aínda máis estúpido. Tiven que tirar dúas fotos para conseguir telo de "corpo enteiro".

Mañá tocará falar das novidades, o Dodge Challenger, e das miñas conclusións. Até entón, disfrutade das fotos.

Chicago Auto Show II

2008-02-18T18:39:00.001-08:00

Jeep tiña un stad impresionante!

Cun circuíto incluído onde un piloto da casa púñache os collóns moi arriba. Tanto como o desnivel que lles tocaba salvar, tanto de subida como de baixada.

Seguimos coa marca americana de todoterreos por excelencia (sen pedir perdón a Hummer, que fai caixas con rodas moi feas). O Renegade é un fermoso concept car onde se volve absolutamente ás orixes da marca, trátase dun dúas prazas absolutamente listo para meterse polos terreos máis complicados. Pode ser un adianto dun futuro modelo, pero tendo en conta como están as cousas na casa nai non creo que lles dea para experimentos. Aí fica, iso si, a idea.

Mazda, a marca xaponesa que fai que os Ford parezan coches ben deseñados, tiña bastante presenza cun stand típico e cheo de modelos. Eu pasei dos de serie e quedeime con este monopraza carrozado.

De Xapón imos ao Reino Unido, ou a Alemaña... Bentley, a casa dos deportivos de superluxo perdeu hai algún tempo toda a súa personalidade cando os alemáns a mercaron e se puxeron a deseñar modelos xermánicos que imitan a distinción británica. Se non me credes comparade o que fan agora:

Co que deseñaban antes:

Ningún dos dous é o meu estilo, pero eu quédome co de antes sen dubidalo.

Chicago Auto Show I

2008-02-18T18:29:00.001-08:00

Non moita política neste post, que máis ben trata unha das miñas facetas superficiais. Como di o título o tema vai de autos.

Pasei máis tempo na área adicada aos carros europeos e xaponeses cá nos americanos, aínda que hai que recoñecerlles que algúns teñen o seu punto, con certeza.

Houbo moitos concept cars, algúns deles incluso boas ideas. Para comezar un pequen detalle de estilo por parte de Toyota.

Como podedes ver é un Yaris ao que lle quitaron todo o superficial como o teito, os asentos máis aló do que lle corresponde ao conductor, o parabrisas... Estou seguro de que nunca chegará a producirse pero tamén é seguro que é un aparello divertido de conducir en estradas con cruvas.

No mesmo estand estaba o A-BAT, un pick-up híbrido futurista con moitas solucións que serán incorporadas en futuros modelos. Compre lembrar que Toyota está a facer moitos cartos fóra de Europa co Prius e segue a ser a marca máis asociadada coas tecnoloxías menos contaminantes. Por iso non dubidan en facer énfase no seu sistema e dado que xa contan cunha chea de modelos híbridos, engadir unha pick up on resulta nada estrano neles.

Un dos prototipos máis belos foide Honda. Trátase do CR-Z, un modelo compacto de líñas moi interesantes que pode marcar o deseño das gamas vindeiras.

Pasamos a Nissan pero esta vez cun modelo que vai para a rúa, ou mellor dito para os circuítos porque o GT-R ten un sistema que limita a velocidade a 180km/h que só se desconecta cando se entra en circuíto. Como sabe o carro que estamos nun circuíto? Pois usando o GPS de serie. Con todo non será até o 2009 que chegue ao mercado este pequeno de 480cv conseguidos mediante sendos turbos nun compacto motor V6.

Parabéns

2008-02-17T09:08:00.001-08:00

Hoxe Kosovo declarouse país independente de Serbia. Non vou a entrar en disquisicións históricas que poidan xustificar ou non esta separación.

Simplificando moito, que o sei, Josip Broz Tito dirixiu unha república confederal na que distintas nacións consideránrose representadas e polo tanto unidas.

Trala súa morte os serbios decidiron que Yugoeslavia era Serbia e trataron de impoñer esa idea ao resto de nacións. Ese feito levou ao desmembramento da república e Kosovo é o derradeiro (ou non) episodio.

E a pesar das invocacións patrioteiras, os serbios tentaron unha limpeza ética nese territorio e iso restoulles toda a autoridade moral sobre os habitantes de Kosovo porque os estados serven aos seus cidadáns e non os cidadáns aos seus estados. Cando isto non sudece, rómpese o contrato tácito entre estado e cidadanía.

Sorte para Kosovo.

E por certo, mentalidade colonial á da Vicepresidenta do goberno español ao dicir que non podía apoiar unha declaración unilateral. Poucas veces a independencia dun territorio con respecto a outro é consensuada. Deben ser os soños coloniais da vicepresi, xa que por esa regra ningún dos países latinoamericanos que foron parte do reino español serían agora independentes...

Se o que quería dicir é que apoiar a independencia de Kosovo resulta complexo para o goberno español porque cando recoñezan o novo estado (que o farán) van admitir fóra o que negan dentro, que o diga, ou que fique calada. Pero para asneiradas xa chega coas do seu xefe.

Odio os nachos

2008-02-13T18:42:00.001-08:00

A pesar do nome do bló, da autorreferencia e de que podo comer case calqueira cousa os asuntos eses son como que moi noxentos.

Hoxe tiveron a ben poñelos como comida "elaborada" no comedor da universidade e case me dá por chorar. Teñamos en conta neste punto que a cafetería está a dous bloques (tamaño yanki) do Instituto e a temperatura ten dúas cifras baixo cero.

Facendo un pouco de historia os nachos naceron en México alá polo ano 43 nun restaurante cercano á fronteira con Texas chamado Victory Club. A lenda di que as esposas duns soldados USamericanos dunha base cercana chegaron ao restaurante cando estana pechado e facendo gala da famosa prepotencia yanki pediron ser atendidas. O coitado do chef, un tal Ignacio Anaya, colleu uns restos de tortiñas que quedaban por alí e algo de plástico laranxa derretido (aka imitación de queixo americano ou queixo amarelo de Wisconsin) e llos serviu como "Special Nachos".

A recita cambiou pouco desde entón e todos os intentos por mellorala só levaron a unha vianda inmunda só digna de serlle servida ao teu pior inimigo.

Por se non vos queda claro ou non os tedes na memoria tan ben coma min, este é o aspecto que teñen:

Si, hai que recoñecerlles o mérito de que é a única comida co mesmo aspecto antes e despois de ser vomitada.

Por se alguén o dubida, hoxe comín pizza.

Immigration

2008-02-07T12:25:00.001-08:00

hehe.

Visto en Pizdaus

SuperMartes

2008-02-06T23:56:00.001-08:00

Ok, agora que alguén fixo a broma estou algo máis tranquilo (graciñas Diego).

Turno demócrata, aquí hai básicamente dous e un burro.

Primeiro o Burro:

Agora o resto.

Se seguides algo o tema seica a cousa para ser presidente do mundo esta entre McCain (sorpresa?) e Clinton ou Obama. A cousa é complicada pero a pesar de que a senadora por NY daba a cousa por gañada, agora semella que o senador do estado de Illinois conta con máis representantes entre os demócratas. Total que nada se sabe e deste xeito aínda estou a tempo de contarvos algo sobre estes dous.

Hillary Diane Rodham Clinton é a muller casada co ex-amante de Mónica Lewinsky.

Por se esa esa referencia resulta algo escura, ten estas pintas:

Con todo, a min quédame máis claro quen é con esta outra foto:

Si, a que non é Natalie Portman.

Foi á escola de leis en Yale e andivo dando voltas polo mundo político e acabou por casar cun tal Clinton que foi presidente despois de Bush (pai) e antes de Bush (fillo). Non hai que ser un xenio para saber que se gaña a orde vai ser Bush-Clinton-Bush-Clinton e a moitos americanos isto lles cae un pouco mal porque soa a dinastía.

Cun pouco de sorte son capaz de centrarme.

Sobre a guerra no Iraque pois prentende recortar o número de tropas pero mantelas polos intereses estratéxicos nacionais da rexión. Noutras palabras, que menos mortos (americanos, claro) pero de aí non se moven porque o petróleo fai boa falla. Vaia que por ela van a seguir levando "democracia" ao país pérsico.

Sobre o asunto cubano, esta muller é favorábel a manter o embargo, do aborto semella non estar a favor pero está en contra de penalizalo, apoia a investigación con células nai embrionarias... O máis importante é que semella estar interesada en establecer un seguro médico obrigatorio universal, pero como o vai pagar e cando o faría non está nada claro. Ademais recibiu moito diñeiro das corporacións sanitarias que están en contra dese idea, así que pode ser unha promesa de campaña que se desdebuxe durante o mandato presidencial.

E, seica aínda con tantas posibilidades como Clinton, temos a Barack Hussein Obama, que ademais de chamarse de segundo Hussein é negro. Polo demais coma Clinton, é avogado pero desta vez por Harvard e tamén é senador pero por Illinois.

O seu maior argumento político é a creación dun seguro médico universal. Como con Hilarry, ninguén ten moi claro como nin con que cartos pero, hey! estamos (estabamos) no país máis rico da terra. Con todo, semella máis convencido cá súa colega de NY.

A guerra no Iraque como tema aparece ambivalente neste político. Por unha banda exprésase en contra, aclararando que non é pacifista, pero pola outra non foi consistente no seu apoio aos recortes de fondos para a guerra como xeito de rematar a implicación dos USA no conflito. Ou o que é o mesmo, non o ten claro e iso supón estar exposto aos altos oficiais militares e aos intereses das corporacións.

E o aborto coma Hillary, as celulas nai embrionarias tamén e de Cuba nin se sabe pero supoñamos que o mesmo.

Para rematar con isto, lin nunha xornal a unha columnista criticando a unha actriz de TV porque dicía que como muller sentía que debía votar a Hillary e como afroamericana (eu son galaicoceltaeuropeu para eses) a Obama. O punto da columnista era que iso estaba feo porque non se debe votar atendendo á cor ou ao sexo.

E digo eu, é que se diferencian nalgo máis os candidatos?

SuperMartes!

2008-02-04T21:09:00.001-08:00

Por se alguén anda perdido niso dos candidatos á presidente dos USA paso a contarvos a miña visión sobre os personaxes que aquí loitan por ser o que dirixa o país máis poderoso da terra:

Os republicanos teñen como mascota un polbo con cara de Cthulhu... ou se cadra era un elefante:

Ben, aclarado o da mascota, indícovos que Bush (fillo) é destes e Clinton era dos outros dos que falarei outro día.

No delirio de candidatos deste partido, o máis divertido de todos (e o único que non vai ser presidente así os USamericanos fumen cousas moi malas) é Ron Paul. O tipo é un xinecólogo nado en Texas e convencido de que todo o que hai que facer é seguir a Constitución e o camiño marcado polos Pais Fundadores. Isto fai que sexa un liberal no senso clásico do termo e por exemplo, a pesares de estar en contra do aborto, considera que a legalización e regulación do mesmo debe depender de cada estado da unión.

Pero o que nos importa ao resto do mundo soe ser a política exterior, e aquí é onde este tipo sáese. Considera que os USA non poden nin deben ser os policías do mundo, isto faino un non intervencionista. E, en coherencia, considera a guerra no Iraque un erro enorme e como presidente promete retirar as tropas. Ademais, moi sabiamente, opina que os problemas económicos actuais veñen desta guerra co seu gasto enorme. Algo de razón non lle debe de faltar por á administración Clinton (sen guerras) saíanlle as contas e á actual pídelle cartos a China.

Entre as súas rarezas frikis pero razoábeis esta o regreso ao padrón ouro no tanto de ter unha Reserva Federal onde fabrican un papel que cada vez vale menos.Tamén promete non subir nunca os impostos, a liberdade para ter armas e algunha cousa máis.

O seu careto é este:

Outro tío raro é Mike Huckabee, tamén coñecido como o candidato de Chuck Norris (rir ou cagarse de medo queda á vosa escolla). En fin, este vai ser conservador dos de toda a vida. Para comezar, mentres Ron Paul é un tipo formado na universidade cun título de verdade, Mike estodou teoloxía e fíxose pastor baptista ou algo diso que hai por estes lares. Ah, tamén foi telepredicador, creo. Pouco máis, podedes intuír que a este lle vai a guerra.

Ok, estes dous eran de coña, vou cos dous que de verdade poden gañar.

Mitt Rommey pode ser o primeiro mormón en chegar á Casa Branca e ir por aí regalando bombas con Biblias e levando democracia aos países que lle parezan que teñen demasiado petróleo. O tema da súa mormonidade causa sensación porque podería asumirse que de chegar a presidente tería un problema ao ter que escoller entre o mellor para o país e o que sexa que lle dicte o que sexa que teñan como papa na Igrexa dos Santos dos Derradeiros Días. Claro que iso sería como dicir que Aznar fixo o que sexa que lle dictase o que sexa que teñan como papa no Opus Dei (oh, wait!). Hum, mellor imos deixalo en que se JFK foi capaz de pasarse a opinión do papa polos forro dos c****ns non vexo motivo polo que este fulano non poda facelo.

Como ser é empresario e dirixiu empresas de consultoría financieira co cal de cartos debe saber algo. É un graduado de Stanford isto significa que hai que telo en conta porque foi a unha boa escola. Coma moitos dos candidatos, foi gobernador, neste caso do estado de Massachusetts.

As súas ideas cambiaron moito pero a coherencia nunca foi o punto forte de ningún político. Con todo semella que aquí iso non o deben ter moi claro porque un dos rasgos caracterísiticos deste tipo é precisamente que cambiou demasiado de opinión.

Por exemplo estivo a favor da planificación familiar e do dereito a escoller (eufemismo para pro-abortista). Agora é pro-vida (eufemismo para non me importa se fuches violada polo teu pai e os seus amigos redneck bébedos, tes un trauma e risco de suidio, todo semen e sagrado e algo de culpa terías). Hum, esaxero, en realidade apoia o aborto en caso de violación, incesto ou para salvar a vida da nai. Por suposto está a favor da familia retrógrada (nada de homesesuais e poligamias)

Sobre o Iraque pois as súas ideas son máis gasto e máis tropas, así que xa vos facedes unha idea de que un pacifista non é. Está a favor da pena de morte e aínda que se opón á tortura nos interrogatorios si aproba as "tecnicas de interrogatorio avanzadas" (eufemismo de Bush (fillo) para tortura aplicada por militares ou axentes federais).

E para rematar cos do elefante, o meu moi máis favorito e o que ten toda a pinta de ser o candidato republicano á presidencia dos USA. Trátase dun tipo con todo o "bo" de Bush pero con algo que este non ten, o cabrón é intelixente e sabe soar razoábel (que medo!). Ah, estou a falar de John McCain, senador de Arizona.

O tipo tivo un pai e un avó oficiais do exército así que foi a Academia Naval da Marina e o fixo tan ben que foi dos últimos da súa promoción. Non desanimado con iso aínda tivo ganas de irse ao Vietname onde o feriron de gravidade, foi prisioneiro de guerra e non o soltaron até que os USA se rendiron... o que quere dicir que se pasou un anos cos Charlies (cinco e medio, para os curiosos). Tras isto debeu decidir que xa estaba ben de traballar e meteuse a político (eu tería feito o mesmo no seu caso).

Está considerado un conservador entre os conservadores, ademais de neoliberal convencido (teno todo o chaval). Iso quere dicir que nada de sanidade universal, pena de morte, guerras... Para que vos quede claro, cando Bush dixo que se cadra había que estar 50 anos no Iraque el dixo que se por el fose serían 100 (ehem).

Con todo as cousas non son tan sinxelas, por exemplo mentres Mitt Rommey oponse á inmigración e pretende controlala (eufemismo para restrinxir e humillar aos legais e interrogar avanzadamente aos ilegais), McCain participou na elaboración dunha lei que tería permitido regularizar a situación de millóns (si, millons) de inmigrantes ilegais mediante a obtención da cidadanía.

Ademais, é aí é onde se nota que o tipo e listo e que pasou por unha guerra de verdade onde foi tratado como un prisioneiro de verdade, considera que a tortura está fóra de lugar e inclúe nese apartado as "técnicas de interrogatorio avanzadas".

Facédeme caso, ten toda a pinta de que o candidato Republicano vai ser este tipo. E, a pesar de que todo o mundo conta cun presidente Demócrata, se alguén pode quitarlles a Casa Branca é este mariñeiro retirado.

E falando dos do burro. Sobre Obama (o posíbel primeiro presidente negro) e Clinton (a posíbel primeira presidenta sen pilila), falarei mañá (ou non). Pero xa aviso que se parecen tanto aos xa descritos e entre eles que pouco vai haber que dicir.

Hai algo de neve por aí

2008-02-01T18:39:00.001-08:00

A ver se no próximo post falo algo de política que xa vai tocando. E con isto das primarias sempre se pode contar algo.

Pero polo dagora vouno tomar relaxado co primeiro deste mes. Non é a primeira nin será a última pero leva toda a semana a nevar.