tag:blogger.com,1999:blog-60974889309352691282009-11-15T08:23:47.228-08:00wilmahttp://www.blogger.com/profile/10407827649376333470wilma.ft@gmail.comBlogger73125tag:blogger.com,1999:blog-6097488930935269128.post-42004793477667391072009-11-10T04:58:00.000-08:002009-11-10T05:14:03.079-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/SvlmxTbJExI/AAAAAAAAAN4/o0SSX_u1DAw/s1600-h/mbcn1504l.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/SvlmxTbJExI/AAAAAAAAAN4/o0SSX_u1DAw/s400/mbcn1504l.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5402462225221358354" /></a><br /><br /><br /><br />Σύνδεση με τα προηγούμενα: χτύπησε το τηλέφωνο του Μωυσή και ακούστηκε η Φωνή άνωθεν. <br />-«Μωυσή!» είπε αυστηρά η φωνή.<br />-Ννναιιιι? <br />-Θέλω τώρα που θα πάτε στη Γη της επαγγελίας να έχετε ένα ολοκληρωμένο τρόπο διακυβέρνησης, οπότε ανέβα πάνω στο βουνό Σινά να σου δώκω κάτι εντολές. <br />-Καλά ρε παιδί μου δεν μπορεί να τις φέρει ένας courier εδώ κάτω? Αμάν πια! Έχω ξεπατωθεί στο περπάτημα κι έχω και μια ηλικία! Που να ανεβαίνω τώρα στο βουνό! <br />-«Ανέβα ρε συ! Θα περάσουμε καλά!» του είπε η φωνή γλυκά για να τον καλοπιάσει. <br />«Έχω και δορυφορική εδώ πάνω, θα δούμε το ματς.» <br />-Εμ αν είναι έτσι έρχομαι, πέταξε τη σκούφια του ο Μωυσής. <br />Πριν ανέβει έδωσε σαφείς εντολές να τον περιμένουν με νηστεία και προσευχή μέχρι αυτός να κατέβει από το βουνό. Άφησε στο πόδι του τον Ααρών και πήρε το δρόμο. <br />Όταν έφτασε επάνω ρώτησε το Μεγάλο τι ήταν αυτές οι Εντολές. <br />-Α μωρέ δεν είναι τίποτε, θα σου δώσω 10 εντολές να σου βρίσκονται για να τις πεις στα πλήθη. <br />-Συγγγνώμη, πππέραν ότι εγγγώ δεν μμμμπορώ να τις πππω, είμαι κκκαι γέρρρος άνθρωπας. Θα τις ξξξξξξξ….<br />-Ναι?<br />-Θα τις ξξξξξξ….<br />-έλα ξεκόλλα! είπε ανυπόμονα ο Μεγάλος<br />-Αυτό είναι εντελώς αντιπαιδαγωγικό που κάνεις! Φούντωσε ο Μωυσής. Δεν μπορείς να με πιέζεις! Τέλος πάντων! Θα τις ξξξξξξξεχάσω μέχρι να κατέβω. <br />-Ε τότε θα τις γράψουμε σε πλάκα για να τις θυμάσαι! απάντησε συμβιβαστικά ο Μεγάλος. <br />-Τι πλάκα?<br />-Καρύστου. <br />-Μα δεν είναι καλές από πλάκα Καρύστου θα σπάνε εύκολα!<br />-Εγώ έτσι τις θέλω! Παραδοσιακές!<br />Σαράντα μέρες έμεινε πάνω στο βουνό ο Μωυσής μέχρι να πάρει τις Δέκα εντολές σε πλάκα Καρύστου και να γυρίσει πίσω. Ο τεχνίτης που είχε αναλάβει την παραγγελία αντιμετώπισε κάποια έκτακτα προβληματάκια (ο μπατζανάκης του χτύπησε το πόδι του, η πεθερά του έκανε μπάι πας –ναι καλά θα ήθελε- ο γιος του πέρναγε περιοδεύων) και όταν είδε ο Μεγάλος ότι με την προκαταβολή που του έχει δώσει η δουλειά θα τραβούσε επ’ άπειρο πήγε και του είπε γλυκά, γλυκά να μην ανησυχεί για την πεθερά του διότι θα ξεπεράσει σε χρόνια ζωής ακόμη και τον Μαθουσάλα, αν συνεχίσει να καθυστερεί. Αμέσως ο τεχνίτης απέκτησε μια αστραπιαία ταχύτητα στα χέρια και το σφυρί με το καλέμι δούλευαν σχεδόν μόνα τους. Είναι κρίμα που κανείς δεν μιλά για αυτό το θαύμα διότι είναι πολύ σημαντικό και διδακτικό. <br />Ζαλώθηκε λοιπόν τις πλάκες ο Μωυσής και ροβόλησε το βουνό. <br />Όταν κατέβηκε τι να δουν τα ματάκια του!<br />Η παλιοπαρέα είχε βαρεθεί να τον περιμένει, σου λένε αυτός θα τα κακάρωσε πάνω στο βουνό, οπότε ίσως είναι καλό να αρχίσουμε να πιστεύουμε σε κάτι άλλο, διότι με το Μεγάλο δεν είδαμε προκοπή. Αφού το καλοσκέφτηκαν αποφάσισαν να φτιάξουν ένα χρυσό βόδι (η λόρδα υπαγόρεψε τη συγκεκριμένη θεϊκή οντότητα) να το λατρεύουν μπας και δούνε λίγο κρεατάκι μπροστά τους. <br />Ο δε Ααρών, καλό κουμάσι, ήταν αυτός που έφτιαξε το βόδι. (μεταξύ μας ο τεχνίτης του Μεγάλου ήταν φοβερός απατεώνας: έκανε 40 ημέρες να φτιάξει δύο πλάκες, ενώ ο άλλος στο ίδιο διάστημα έκανε ολόκληρο βόδι!). <br />Τον Μωυσή τον έπιασε τέτοια τρεμούλα που του έπεσαν οι πλάκες κι έσπασαν. <br />Ε τότε ήταν που έγινε βαπόρι!<br />-Αφού το είπα ότι σπάνε οι πλάκες από πέτρα Καρύστου! Αλλά έτσι είμαστε! θέλουμε τα ρουστίκ και μετά χαλάνε! Όσο για εσάς! Ένα σας λέω: πάω ξανά επάνω. Αν γυρίσω και βρω έστω κι έναν να κοιτάει το κολοβόδι θα του φορέσω τις πλάκες κολάρο και θα γίνει κατευθείαν μνημείο πεσόντων προς τη γη της επαγγελίας!<br />Και βρίζοντας πήρε ξανά το δρόμο για το βουνό. <br />Φυσικά η όλη ιστορία πήρε άλλες σαράντα μέρες, μόνο που αυτή τη φορά δεν έφταιγε ο τεχνίτης. Ο Μωυσής είχε κατσικωθεί επάνω και δεν έλεγε να κατέβει. <br />Με τα πολλά χρησιμοποιώντας μεθόδους με ανάποδες σκούπες και χοντρά αλάτια ο Μεγάλος κατάφερε να τον ξαναστείλει κάτω.<br />Αυτή τη φορά το πλήθος ήταν τύπος και υπογραμμός. Τον καλωσόρισαν και περίμεναν με φοβερό ενδιαφέρον να ακούσουν τις Εντολές<br />-Καλώς τον! Καλώς τον!<br />-Μα τι ωραίες πλάκες είναι αυτές!<br />-Από Μάρμαρο! είπε περήφανος ο Μωυσής που πέρασε τελικά το δικό του. <br />-Και πόσο σου πάνε! Οι άλλες σε πάχαιναν παιδί μου! Ενώ αυτές!<br />-Βρίσκετε? Ρωτάει κι άλλος που λίγο ήθελε για να τον τουμπάρουν. <br />-Μη το συζητάς. Για πες πόσες εντολές θα μας πεις?<br />-Δέκα! Απάντησε κορδωμένος ο Μωυσής. <br />-Και την ενδεκάτη εντολή ποιος θα την πει? απόρησε ένας παρευρισκόμενος. <br />-Η Μούσχουρη! Σκασμός τώρα! Πήρε το λόγο ο Ααρών. Λοιπόν σας διαβάζω τις εντολές! <br />Ο Μωυσής για να μη μείνει εκτός του θεάματος πήρε θέση κι άρχισε να δείχνει σαν την Κρίστα στον Τροχό της τύχης τις πλάκες και να τις χαϊδεύει. <br /><br />Πρώτον: Εγώ ειμί ο Κύριος ο Θεός σου, όστις εξήγαγόν σε εξ οίκου δουλείας, ουκ έσονταί σοι Θεοί έτεροι πλην εμού . <br />-Καλέ γιατί τις λέτε στα ξένα? Πως θα τις καταλάβουμε? Πετάχτηκε κάποιος από το πλήθος, που ήθελε καλά και σώνει να ξέρει τι λένε οι Εντολές. <br />-Καλά λοιπόν, θα σας τις μεταφράζω κιόλας! Αυτά να τα υπολογίσεις ως υπερωρία, γύρισε στον αδελφό του, ο Ααρών. <br />Η πρώτη εντολή λέει ότι:<br />-Εγώ είμαι ο Κύριος ο θεός σου, που σε πήρε από τη σκλαβιά και σε έχει στα μετάξια. Δεν υπάρχει άλλος στον κόσμο πιο μεγάλος!<br />-Μπορούμε να σχολιάζουμε?<br />-Μα τι λέτε βεβαίως! Έχουμε ξεκινήσει τη δημόσια διαβούλευση και αναρτήσαμε σχετική σελίδα στο Internet www.poreia.isr για να μπορεί ο κόσμος να στέλνει τα σχόλιά του. Ρε είσαστε με τα καλά σας? τα πήρε τώρα κι ο Ααρών και προχώρησε ακάθεκτος:<br />-Συνεχίζω! Δεύτερον: Μην φτιάξετε άλλα είδωλα, γιατί θα σας πάρει και θα σας σηκώσει. <br />-Λέει τέτοιο πράγμα? Πετάγεται ο Ιησούς του Ναυή (αυτός είναι δελφίνος και στη συνέχεια θα πάρει το δαχτυλίδι από τον Μωυσή). <br />-Ναι λέει και εσείς ΔΕΝ σχολιάζετε! Απαντά φουρκισμένος ο Ααρών που αντιπαθούσε θανάσιμα τον Ιησού του Ναυή. <br />«Τρίτον! Να μη χρησιμοποιείτε το όνομα του θεού για κάθε βλακεία που θέλετε. Δεν κάνουμε ρουσφέτια και μου έχετε πάρει τα αυτιά.»<br />…<br />-Καμία αντίρρησις? ρωτά γλυκά ο Ααρών και συνεχίζει αμέσως μπας και περάσει την επόμενη εντολή στη ζούλα:<br />-Κάθε Σάββατο έχετε ρεπό για να πηγαίνετε στην εκκλησία!<br />Πανζουρλισμός από κάτω. Τι ΓΣΕΕ, τι συνδικάτα, τι σωματεία! όλοι σύσσωμοι να διαμαρτύρονται για την κατάργηση του 5μερου. <br />Προκειμένου να τους ηρεμήσει ο Μωυσής, τους είπε ότι μπορεί να είναι τυπογραφικό λάθος. Θα το δουν και θα επανέλθουν.<br />-«Πέμπτον!» Έχει ιδρώσει ο Ααρών. «Να τιμάτε τους γονείς σας και να τους δίνετε ένα ποτήρι νερό στα γεράματα. Να μην τους στέλνετε σε γεροκομεία του κwλου και μην τον είδατε τον Παναή. Ακούς Θανάση?» (γυρνάει στο γιό του).<br />-Έκτον: Μη σκοτώνεστε μεταξύ σας. Είμαστε που είμαστε λίγοι, δεν θα μείνει ψυχή για να πάει στη Γη της επαγγελίας. (αυτή την εντολή δεν την εμπέδωσαν ποτέ μα ποτε!)<br />-Έβδομον! Μην κάνετε αλλαξοκωλιές. Το τραγούδι «Τίνος είναι βρε γυναίκα τα παιδιά!» έχει γίνει ο εθνικός μας ύμνος!<br />-Πάνε και τα ωραία! σχολίασε ένας γεράκος 300 ετών μαγνητίζοντας βλέμματα θαυμασμού επάνω του. <br />-ΟΓΔΟΟΝ! ύψωσε φωνή ο Ααρών. Σταματήστε να κλέβετε. Επί τη ευκαιρία έτσι και πιάσω αυτόν που μου πήρε το ipod θα τον τσακίσω! Και θα τον στείλω και στο Μεγάλο για περαιτέρω μέτρα. <br />-Ένατον: Μη λέτε ψέματα ο ένας για τον άλλο, πείτε μόνο για τον εαυτό σας. Είναι απολύτως αποδεκτά τα ψέματα για βιογραφικά, προηγούμενη εμπειρία και εκπαίδευση. Επιτρέπονται επίσης χωρίς καμία εξαίρεση τα ψέματα που λένε οι άνδρες όταν επιθυμούν να ρίξουν γκόμενα στο κρεβάτι. Οι γυναίκες δεν μπορούν να πουν αντίστοιχα ψέματα διότι τότε θα είναι τσούλες και πεινασμένες γεροντοκόρες. <br />Εδώ δεν υπήρξε καμία απολύτως αντίδραση. Οι άνδρες χάρηκαν που έγινε και αναφαίρετο δικαίωμα τους το ψηστίρι by all means, ενώ οι γυναίκες (πιο διπλωμάτισσες) έκαναν τις αδιάφορες σκεπτόμενες «καλά θα σου δείξω εγώ, ποιος θα φλομώσει ποιον στο ψέμα». <br />-Και δέκατον: Μην επιθυμείς τη βιλίτσα και το σπορ αμαξάκι του γείτονα. Ας είχες τα γκόγκοφια να πάρεις και εσύ δικά σου! Η ιδιοκτησία είναι ένας θεσμός ξεπερασμένος! Χαρίστε τα όλα στην εκκλησία και θα δείτε προκοπή. <br />Αυτά είναι αγαπητοί μου τα θέματα! Ολοκλήρωσε ο Ααρών. «Αύριο γράφετε διαγώνισμα. Όσοι πάρουν κάτω από τη βάση θα κουβαλάνε τις πλάκες σε όλο το υπόλοιπο ταξίδι.» <br /><br />Εννοείται ότι πήραν «ΆΡΙΣΤΑ Α» όλοι κι αναγκάστηκαν να ζαλωθούν τις πλάκες τα δύο αδέλφια. Καλά τώρα μην τους λυπάστε. Μόλις είδαν τα σκούρα έφτιαξαν μια ωραία επιτροπή από ιερείς, οι οποίοι και καλά ήταν εντεταλμένοι να προσέχουν το κουτί με τις πλάκες και έφαγαν το φέσωμα αυτοί. Φυσικά, κατά ένα περίεργο τρόπο οι πλάκες δεν κατάφεραν να σωθούν μέχρι σήμερα. Πιθανώς να βρίσκονται θαμμένες κάπου στην έρημο. Η παραφιλολογία για το ότι πήγαν ήρθαν από Ναούς, Φιλισταίους, μάχες κλπ. υπάρχει για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να δείτε και τον Indiana Jones με τη Χαμένη Κιβωτό (είδατε? και προτάσεις καλλιτεχνικού ενδιαφέροντος από το blog μας). <br /><br />Και για να μην σας αφήσουμε στα μισά του δρόμου: Η όλη πορεία κράτησε 40 χρόνια. Όταν ο Μωυσής πέθανε από το περπάτημα 120 ετών, ανέλαβε ο Ιησούς του Ναυή, ο οποίος ήταν μόνο 85. <br />Τέλος, επιμένω ότι είναι φοβερή αχαριστία να ξεσηκώνεις έναν άνθρωπο (τον Μωυσή επί τω προκειμένω) να τον βάζεις να ηγηθεί μιας ομάδας, να περπατά άπειρα χιλιόμετρα για 40 χρόνια για να του πεις έξω από τη Γη της επαγγελίας: <br />Που πας ρε Καραμήτρο?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6097488930935269128-4200479347766739107?l=wilma-tote-twra.blogspot.com' alt='' /></div>wilmahttp://www.blogger.com/profile/10407827649376333470wilma.ft@gmail.com9tag:blogger.com,1999:blog-6097488930935269128.post-1810945864154384832009-11-03T06:46:00.001-08:002009-11-03T06:54:12.780-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/SvBEAv7s4zI/AAAAAAAAANw/fYIVzQug_Is/s1600-h/mlyn865l.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 387px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/SvBEAv7s4zI/AAAAAAAAANw/fYIVzQug_Is/s400/mlyn865l.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399890732874785586" /></a><br /><br /><br /><br />Για άμεση σύνδεση με τα προηγούμενα: ΝΑ ΤΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ!<br /><br />Πήρε λοιπόν την οικογένεια (=γυναίκα και 2 γιους) και μετά από κάποιες διαδρομές μάζεψε και τον αδερφό του τον Ααρών και πήγε επίσκεψη στου Φαραώ. Εντωμεταξύ, ο μπαμπάς Ραμσής είχε πεθάνει και είχε αναλάβει ο 13ος γιος του. Ο Μωυσής ζήτησε ακρόαση από το Φαραώ Μανέφθα και πήγε να του πει το ανέκδοτο με τους Ισραηλινούς. <br />Φυσικά πήγε μαζί με τον Ααρών κι άρχισε να του λέει ότι θέλει να πάρει το λαό του και να φύγουν από την Αίγυπτο διότι να! τα νοίκια ακρίβυναν, οι δουλειές δεν είναι καλές και τους έχουν κάνει δούλους εδώ πέρα. <br />Τα ακούει ο Μανέφθα και πέφτει κάτω από τα γέλια: <br />-Τι θα κάνετε λέει? Θα πάρετε τους δούλους και θα φύγετε? Χαχαχαχαχαχα! Μπα σε καλό σας μεσημεριάτικα! Με κάνατε και γέλασα!<br />-«Στο είπα ότι θα γελούσε», είπε φουρκισμένος ο Ααρών στον αδελφό του. «Τώρα τι θα του πούμε?» <br />-«Περίμενε,» απάντησε ο Μωυσής «να πάρω μια στιγμή τον Mεγάλο στο κινητό να μου πει». <br />Παίρνει τηλέφωνο ατάκα κι επιτόπου κι αρχίζει τα χμ χμ. Μετά βγάζει κι ένα μπλοκάκι κι αρχίζει να γράφει. <br />-«Λίστα για ψώνια φτιάχνεις?» τον ρωτά ο άλλος που καθόταν σε αναμμένα κάρβουνα<br />-«Σκάσε! Θα τα ξεχάσω! Εεε όχι, όχι δεν το λέω σε εσάς! Ναι, ναι συνεχίστε», ξαναγυρνάει στο τηλέφωνο. <br />Ο Φαραώ τους κοιτούσε κι έκανε μεγάλο χάζι. <br />Τελειώνει το τηλεφώνημα, δίνει το χαρτί στον Ααρών, του οποίου πετάγονται τα μάτια έξω. <br />-«Τι λες ρε παιδί μου! Έτσι σου είπε?» ρωτά τον αδελφό του. <br />-«Αμέ? Τι νόμισες? Όχι παίζουμε!» λέει θριαμβευτικά ο Μωυσής. <br />-«Τι θα γίνει καλόπαιδα?» άρχισε να ανυπομονεί ο Φαραώ. «θα με παίξετε κι εμένα ή να την κάνετε σιγά, σιγά?»<br />-«Λοιπόν, αν δεν μας αφήσετε να φύγουμε θα γίνουν φοβερές καταστροφές εδώ πέρα!» ανακοινώνει επισήμως ο μεταφραστής. <br />-«Δηλαδή?» ρωτά ο Φαραώ. <br />-«Δηλαδή άκου και θαύμασε:<br />Πρώτον θα γίνουν τα νερά του Νείλου αίμα!»<br />-«Μπλιάξ!» έκανε με σιχασιά ο Φαραώ. «Δεν πειράζει όμως, γιατί έτσι θα μπορέσω να φτιάξω το CSI Kairo- Για πες, για πες κι άλλα.» <br />-Θα σας στείλουμε βατράχια, σκνίπες και αλογόμυγες. <br />-«Μα καλά αυτό δεν είναι λίγο χαζό?» ρώτησε ο Φαράω. <br />-«Μπαρδόν?» Κόλλησε ο Ααρών πάνω που πήγε να πάρει φόρα.<br />-«Μα αν στείλετε βατράχια και μύγες, θα φάνε τα βατράχια τις μύγες και θα ηρεμήσουμε. <br />-Και τα βατράχια τι θα τα κάνετε? <br />-Τηγανητά!<br />-«Μετά θα πέσει η γρίπη των ζώων», συνέχισε ακάθεκτος ο Ααρών.<br />-«Έχουμε κάνει εμβόλιο δεν μας νοιάζει», αντιγύρισε ο Φαραώ, <br />-Θα γεμίσετε σπυριά! <br />-Θα βάλω fenistil<br />-Θα πέσει χαλάζι!<br />-«Να πω να μαζέψουν τα ρούχα γιατί έχω απλωμένα έξω», προνόησε ο μονάρχης<br />-Θα πέσουν ακρίδες!<br />-«Φλιτ αγαπητέ μου! δεν το έχεις ακουστά?», χασμουρήθηκε ο Μανέφθα.<br />-Θα πέσει σκοτάδι!<br />-Θα ανάψουμε το φως! <br />-Και τέλος! Θα πεθάνουν όλοι οι πρωτότοκοι γιοί σας. <br />-Δε με νοιάζει! Εγώ είμαι ο 13ος!<br />Ο Ααρών απελπίστηκε: «Ρε συ», γύρισε στον αδελφό του, «αυτός δεν καταλαβαίνει Χριστό». <br />-«Τι σημαίνει αυτό?» ρώτησε ο πάντα φιλομαθής Μωυσής. <br />- Χριστός παιδί μου! Δεν ξέρεις το Χριστό? Α όχι, είναι στα επόμενα επεισόδια. Άσε θα σου εξηγήσω άλλη φορά. Λέγε τι να του πούμε τώρα? <br />-Πες του ότι θα μπλοκάρουν όλα τα κανάλια και θα παίζουν 24 ώρες το 24ωρο μόνο το πρόγραμμα από το Τηλε-Φως!<br />-«Μαμά μου! Αλήθεια?» έκανε έντρομος ο Ααρών. <br />-Όχι βρε! Αλλά θα πιάσει. <br />Η αλήθεια είναι ότι αυτό έπιασε, αλλά επειδή οι διαπλεκόμενοι στα Media τα κρύβουν αυτά, έμειναν τελικώς οι Δέκα πληγές του Φαραώ ως ο βασικός λόγος που πείσθηκε ο Μανέφθα να αφήσει τους Ισραηλίτες να φύγουν. <br />Μάζεψαν λοιπόν τα μπογαλάκια τους οι Ισραηλίτες και ξεκίνησαν για τη Γη της Επαγγελίας. Το τι τους έταξε ο Μωυσής για να τους ξεσηκώσει δε λέγεται. Τι σπίτια, τι αμάξια, τι αναδασμό εκτάσεων! Τελικά πείσθηκαν. Μαζεύτηκαν ένα ωραιότατο τσούρμο και ξεκίνησαν χαρωπά να φύγουν. <br />Στο δρόμο όλοι ήταν πολύ χαρούμενοι. Έβγαζαν φωτογραφίες την έρημο, τραγουδούσαν το «Άνοιξε πέτρα να διαβώ» (προφητικό, αλλά με θάλασσα), σταματούσαν κι έκαναν πικ νικ και περνούσαν φίνα. <br />Όμως ο Μανέφθα (σαν ψευδή Μανέστρα δεν είναι αυτό το όνομα?) τα είχε πάρει κράνος με τον εκβιασμό που του έκαναν και παρόλο που είχαν μείνει τρεις και ο κούκος στην Αίγυπτο από τους λιμούς, λοιμούς, σεισμούς και καταποντισμούς αποφάσισε να κυνηγήσει τους Ισραηλίτες. Μαζεύει λοιπόν κι αυτός ένα τσούρμο και τους παίρνει στο κατόπι. Λίγο πριν την Ερυθρά Θάλασσα τους πρόλαβαν. <br /><br />Οι Ισραηλίτες με το που είδαν το αλαλάζον πλήθος να τους πλησιάζει έπαθαν αμόκ. Αρχίζουν να ουρλιάζουν κι αυτοί πανικόβλητοι με αποτέλεσμα ο Μωυσής που είχε καλέσει ήδη στο κινητό τον Μεγάλο, να μην μπορεί να βγάλει άκρη για το τι του έλεγε. <br />Παρόλα αυτά, όταν κλείνει το τηλέφωνο αρπάζει τη γκλίτσα, την ανεμίζει σαν μαζορέτα πάνω από το κεφάλι του και ορμά προς τη θάλασσα, φωνάζοντας ταυτόχρονα και στους υπολοίπους να τον ακολουθήσουν. <br />Δέκα δευτερόλεπτα μετά κι ενώ ήδη το κύμα του βρέχει τα πόδια, διαπιστώνει ότι είναι μόνος του και όλοι τον κοιτούν από την ακτή. <br />-«Τι έγγγινε πάλι?» ρωτάει μες στην τσαντίλα. <br />-«Εεεεε είναι κρύο το νερό? Γιατί ο μικρός είχε βρογχικά και λέω να μην τον αφήσω να κάνει μπάνιο», πετάγεται μια μαμά. <br />-«Τσακιστείτε και μπείτε μέσα στο νερό ΤΩΡΑ!!!!» είπε φτύνοντας κι ουρλιάζοντας ο Μωυσής (πληροφορίες που τον θέλουν ιδιαίτερα ήρεμο και πράο, αγνοούν επιδεικτικά το συγκεκριμένο γεγονός). Από πίσω μας είναι οι Αιγύπτιοι που θα μας κόψουν τον κwλο και εσείς κοιτάτε τη θερμοκρασία του νερού? <br />Άλλωστε… (αλλάζει τελείως ύφος) σας έχω μια έκπληξη!<br />-«Έκπληξη! Τι έκπληξη?» ρωτά το πλήθος με μια φωνή. <br />-«Ελάτε και θα σας πω», απαντά μειλίχια ο Μωυσής (εντωμεταξύ λόγω υποκριτικής, ο τραυλισμός έχει πάει και πάλι περίπατο). <br />-«Μήπως είναι απάτη?» ακούγεται μια φωνούλα από το πλήθος. <br />-«Ναι ρε απάτη είναι!» Τα ξαναπαίρνει ο Μωυσής. «Αει σιχτίρ καθήστε εκεί να σας πετσοκόψουν, εγώ φεύγω.» <br />Κι εκείνη τη στιγμή χτυπά το ραβδί του κάτω και ωωωωπ! Τα νερά της θάλασσας ανοίγουν στη μέση. <br />-«ΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ!» Κάνει το έκπληκτο πλήθος. <br />-«Τσακιστείτε κι ελάτε εδώ!» διατάζει ευγενέστατα ο Μωυσής. <br />Όντως, λοιπόν, αγαπητό μου κοινό, αρχίζουν οι Ισραηλίτες να διασχίζουν πεζή (λείπει η υπογεγραμμένη) τη θάλασσα σα να βρίσκονται στο λιβάδι. Όπως περνούν ανάμεσα στα κύματα μαζεύουν και ψάρια, μύδια, γυαλιστερές, γαρίδες, γαλότσες και γενικά ότι χρειάζεται μια καλή μπουγιαμπέσα. Φτάνοντας στην άλλη άκρη γυρνούν να δουν που βρίσκονται οι Αιγύπτιοι, οι οποίοι μόλις έχουν αρχίσει να πατάνε το βυθό της θάλασσας. <br />-«Δείτε τώρα κι αυτό!» Συνεχίζει ως γνήσιος showman ο Μωυσής. Και τακ τακ ξαναχτυπά τη γκλίτσα κάτω και φρρρρρρ τα νερά ξανακλείνουν!<br />-«Κι άλλο! Κι άλλο! Κι άλλο!» Αρχίζει να φωνάζει το πλήθος ενθουσιασμένο. <br />Οι δε Αιγύπτιοι από την απέναντι πλευρά έφαγαν τέτοια πούντα που πετάχτηκαν άρον, άρον έξω από το νερό. <br />Το γεγονός αναπτέρωσε το ηθικό των κατατρεγμένων, οι οποίοι πλέον με ανανεωμένη όρεξη τσάκισαν τη μπουγιαμπέσα που μαγείρεψαν στα παράλια και μετά σηκώθηκαν και πάλι ευπροσήγοροι να συνεχίσουν την πορεία τους. <br /><br />Φυσικά επειδή τα καλά πάντοτε ξεχνιούνται γρήγορα, πολύ σύντομα άρχισε μια απίστευτη γκρίνια του τύπου: «Ωχού που πάμε τώρα», «Είναι μακριά ακόμη Μπαρμπα Στρουμφ?», «Πεινάω! Αχ! που είναι τα κρεμμύδια της Αιγύπτου! (αλήθεια παιδιά! αυτό δεν είναι δικό μου!)», «Θέλω τσίσα μου» και τέτοια γλαφυρά. <br />Το σημαντικότερο πρόβλημα που έπρεπε να αντιμετωπίσουν ήταν το θέμα του φαγητού, διότι η έρημος δεν φημίζεται για τα εστιατόριά της. Κάποια στιγμή ο Ααρών που είχε αρχίσει να μετράει τα παΐδια του από την πείνα, πάει και λέει στον αδερφό του. <br />-Τι θα γίνει ρε Μωυσή! Θα φάμε τίποτε? <br />-«Ναί, έχω ροσμπιφ από χθες το τρώς?», τον ειρωνεύεται απροκάλυπτα αυτός. <br />-«Χθεσινό φαγητό? Α πα πα πα! ούτε να το βάλω στο στόμα μου. Ρε συ, άσε τις ειρωνείες, έχει φτάσει το στομάχι μου στην πλάτη από την πείνα!» διαμαρτυρήθηκε ο Ααρών, «Πάρε κανένα τηλέφωνο το Μεγάλο να μας πει τι να κάνουμε.» <br />-Και τι είναι ρε ο Μεγάλος? Αθηνόραμα για να μας πει προτάσεις για το βράδυ? <br />-Δεν με ενδιαφέρει! Να βρει κάτι να μας δώσει να φάμε. <br />Ο Μωυσής πήρε ξανά τηλέφωνο αρχίζοντας τα συγνώμη για την ενόχληση κι αν δεν σας είναι κόπος κλπ., κλπ. Αλλά… Πεινάμε, Πεινάμε θέλουμε να φάμε! <br />Μετά από λίγο παρουσιάστηκε στα πλήθη:<br />-Πεινάτε? ρωτά τον κοσμάκη<br />-Όχι, μη μου μιλάς πάλι για φαγητό! Από προχθές που έφαγα ακόμη να χωνέψω! απαντούν ειρωνικά αυτοί (η ειρωνεία είναι χαρακτηριστικό των Ισραηλιτών όπως έχετε καταλάβει).<br />-«Λοιπόν πάμε άλλο ένα ταχυδακτυλουργικό!» Και σηκώνει το χέρι προς τον ουρανό σαν τον Ρουβά (το έχει όμως μέσα του το σταριλίκι δεν μπορείτε να πείτε) και λέει:<br />-Δώσε μάννα στο λαό!<br />Κι ανοίγουν οι ουρανοί, κάνουν ταρατατζούμ οι τρομπέτες, κι αρχίζει να βρέχει κορν φλέικς!<br />(το μενού λέει και για κάτι ορτύκια, αλλά κορν φλέικς με ορτύκια πάνε? Δεν πάνε!)<br />Εννοείται ότι, ξεκίνησαν κάποιες διαμαρτυρίες του τύπου εγώ θέλω all bran, εγώ με σοκολάτα κι ο άλλος με φρούτα, αλλά ο Μωυσής απείλησε ότι θα κόψει τις παροχές και θα τρώνε σκέτα χαλίκια, οπότε το βούλωσαν. <br />Αφού στούμπωσαν στα κορν φλέικς (Μάννα ®) ζήτησαν και νερό. Ο Μωυσής μόλις το άκουσε του ήρθε μια σκοτοδίνη διότι υπολόγισε το λογαριασμό που θα πληρώσει στο κινητό και ξανά, μανά πήγε στη γωνία να πάρει το Μεγάλο. <br />Άκουσε ένα χεστήριο που τον ξύπνησε μεσημεριάτικα κι ότι δεν υπάρχει τέλος πάντων κανένα φιλότιμο και τσίπα σε αυτόν τον κόσμο και μετά του είπε να χρησιμοποιεί αυτή την κωλογκλίτσα που του έχει δώσει, αφού δεν μπορεί να χρησιμοποιεί το μυαλό του. <br />Ο Μωυσής σιχτιριασμένος πήγε χτύπησε ένα βράχο με τη γκλίτσα κι αμέσως ανάβλυσε πόσιμο νερό. (Από τα μπουρίνια του ξέχασε να κάνει και show.)<br />Έτσι λοιπόν με ταχυδακτυλουργικά και show συνεχίστηκε η πορεία, ώσπου κάποια στιγμή χτύπησε το κινητό του Μωυσή. <br />-«Επιτέλους! Μια φορά πήρε κι αυτός!» μονολόγησε. <br />-«Μωυσή!» είπε αυστηρά η φωνή.<br />-(πάλι μπλεξίματα θα ‘χουμε) σκέφτηκε ο Μωυσής με το που άκουσε αυτόν τον τόνο. <br /><br />(συνεχίζεται...)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6097488930935269128-181094586415438483?l=wilma-tote-twra.blogspot.com' alt='' /></div>wilmahttp://www.blogger.com/profile/10407827649376333470wilma.ft@gmail.com15tag:blogger.com,1999:blog-6097488930935269128.post-4833172362378435552009-10-23T05:37:00.000-07:002009-10-23T06:47:39.484-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/SuGk_XHbpuI/AAAAAAAAANo/SzSP8XJWYVg/s1600-h/rman9223l.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 286px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/SuGk_XHbpuI/AAAAAAAAANo/SzSP8XJWYVg/s400/rman9223l.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5395775237010466530" /></a><br /><br /><br /><br />Μετά από έντονες πιέσεις των θαυμαστών της σειράς για την Παλαιά Διαθήκη, (ζήτημα να υπάρχει ένας) σήμερα έχουμε Μωυσή. <br />Επειδή όμως ο Μωυσής έχει μια τεράστια ιστορία, θα την παραθέσουμε σε δύο τεύχη για να μας έρθει πιο εύπεπτο το όλο σχήμα.<br /><br />Λοιπόν η περίπτωση του Μωυσή είναι ιδιάζουσα. Από τη μια θα τον έλεγες τελείως «φαρδόπουλο» (βλ. ιστορία με καλάθι, και εκλεκτός του θεού) αλλά και μια μητσοτακίλα την έχει αφού πορεύτηκε για κάμποσα χρονάκια στην έρημο για να δει τελικά μόνο από μακριά τη γη της επαγγελίας. (Να! Να! βλέπεις εκεί κάτω τη γη της επαγγελίας? Ε δεν θα πας!). <br /><br />Ας πάρουμε όμως την ιστορία από την αρχή.<br />Το έρημο παιδί γεννήθηκε στην Αίγυπτο σε μια εκπληκτική χρονική περίοδο: Μόλις είχε ανακοινώσει ο Φαραώ ότι δεν θέλει ούτε ένα Ισραηλιτάκι ζωντανό, διότι είχε πήξει η χώρα στους μετανάστες. (Αυτά είναι μέτρα για μετανάστες! να τα διαβάσουν οι πολιτικοί μας και να εφαρμόσουν αυτές τις φιλελεύθερες λύσεις). Το πιάνει λοιπόν η μάνα του, παίρνει κι ένα καλάθι από το ΙΚΕΑ (το σετ των 3 μόνο 12 €, διαστάσεις: 30x50 εκ.) το βάζει μέσα και το ρίχνει στο Νείλο συστημένο με χρέωση στον παραλήπτη. <br />ΕΝΤΕΛΩΣ τυχαία εκείνη την ώρα περνούσε η ΚόρητουΦαραώ (το όνομά της είναι αυτό) κι εκεί που κάνει ύπτιο τρώει στο κεφάλι το καλάθι. <br />-Ουάου! Ένα μεγάλο kinder έκπληξη! Για να δω τι έχει μέσα!<br />Κι ανοίγει και βλέπει ένα μωράκι γλύκα! Τι χειλάκια, τι μαγουλάκια, τι μαλλάκια! Μα πάνω από όλα ζήλεψα τα μάτια του!<br />-Ωπ! Το νέο Πιτσιποπάκι! που γελάει, μιλάει και κάνει τσίσα του! (μόνο από την elgreco). <br />ανακράζει ενθουσιασμένη η νεαρά. <br />Πάλι ΕΝΤΕΛΩΣ τυχαία περνούσε από εκεί η αδελφή του μικρού, η οποία με το που βλέπει τη χαρούμενη φαραωπούλα της λέει:<br />-Αχ μα τι τυχερή που είσαι! Πέτυχες το μεγάλο δώρο στο Kinder έκπληξη! Τώρα βέβαια θα χρειαστείς και μια γκουβερνάντα για το μωρό για να του μάθει γαλλικά και πιάνο και κυρίως για να το ταΐζει. <br />-Γιατί δεν μπορώ να το ταΐζω εγώ? απόρησε η φαραωπούλα. <br />-Τι θα το ταΐζεις καλέ το βρέφος? Σουβλάκια? Αυτό θέλει γάλα. Θα σου δώσω το κινητό μιας γνωστής μου (δηλαδή της μαμάς της) και αυτή θα το αναλάβει με το αζημίωτο. <br />-Αμ αν είναι έτσι να την πάρω! είπε η μικρή αλλοπαρμένη. Ξέρεις αν παίρνει πολλά?<br />-Καλέ ψιλοπράγματα, το φαί της, τον ύπνο της και 1.000 € μηνιάτικο. Φυσικά κάθε Κυριακή θα έχει ρεπό.<br />-Και θα κολλάμε και ένσημα?<br />-Θα τα βρούμε αυτά, της είπε με τρόπο η αδερφή που ήταν και συνδικαλισμένη οπότε δεν άφηνε να της πέσει τίποτε κάτω. <br />Έτσι λοιπόν παίρνει η φαραωπούλα το καλάθι με το μικρό και πάει χαρωπά σπίτι. <br />Τη βλέπουν οι φαραώ-γονείς και μένουν κάγκελο. <br />-Τι είναι τούτο? ρωτά η μάνα. <br />-Παιδί, απαντά η κόρη<br />-Άχου το! κάνει ενθουσιασμένος ο Ραμσής (2nd edition) με το που βλέπει το μικρό. «Ε λοιπόν εγώ πάντα ήθελα άλλο ένα αγόρι!»<br />-Τι εννοείς? ρωτά θιγμένη η κόρη<br />-Τίποτε παιδί μου, είναι επαγγελματίας ηλίθιος, για αυτό λέει αυτά τα πράγματα, πετάγεται η μάνα ρίχνοντας ταυτόχρονα μια βασιλική μούντζα στον Ραμσή. «και δεν μου λές για να έχουμε καλό ρώτημα» γυρνάει ξανά στην κόρη της, «ποιος θα το προσέχει το μικρό?»<br />-Α μην ανησυχείς μαμά τα έχω σκεφτεί όλα, πήρα πριν από λίγο την κυρία Ισραηλίτου και θα αναλάβει φουλ τάιμ το παιδί. <br />-Και πως θα το βγάλουμε? πετάχτηκε ο Ραμσής που ασχολείτο μόνο με σοβαρά θέματα. <br />- Να το βγάλουμε Ριτζ? πρότεινε η κόρη.<br />-Όχι θα τον κάνουν ξενοδοχείο, αντέτεινε η μάνα. Θα τον βγάλουμε Μωυσή. <br />-Μωρσύ θα φωνάζουμε το παιδί, σαν βλάχοι? Απόρησε ο Ραμσής. <br />-ΜΩΥΣΗ! Που σημαίνει αυτός που ήρθε από το νερό.<br />-Μωρέ μήπως να το λέμε Πιτσιποπάκι? έκανε μια τελευταία προσπάθεια η κόρη. <br />- Ελπίζω ο μικρός να έχει περισσότερο μυαλό από εσένα, την κατακεραύνωσε η μάνα φαραώ και το θέμα έκλεισε εκεί. <br /><br />Έτσι ο Μωυσής μεγάλωσε δόξα και τιμή μαζί με τη μαμά του και επιπλέον με όλες τις βασιλικές ανέσεις που του παρείχε η οικογένεια Φαραωπούλου. Βέβαια, επειδή ως γνωστόν ο κόσμος είναι αχάριστος, ενώ ο μικρός είχε γλυτώσει από το θάνατο, η μάνα έκανε κατήχηση στο Μωυσή κάτω από τη μύτη της φαραωπούλας και του μάθαινε διάφορα αντιστασιακά (Οι Ισραηλίτες είναι ο αγαπημένος λαός του θεού, οι Αιγύπτιοι είναι γουρούνια δολοφόνοι, Η Κίντμαν έχει κάνει μπότοξ, αλλά δεν το παραδέχεται κι άλλα πολλά και ανεπίτρεπτα). <br />Όταν ο Μωυσής έφτασε σε μια ηλικία κατάλληλη για μ@λ@κίες πήγε και σκότωσε έναν Αιγύπτιο προκειμένου να υπερασπιστεί ένα φίλο του Ισραηλίτη. Μετά κάνοντας ότι δεν τρέχει τίποτε τον φύτεψε στην άμμο κι έκανε να φύγει. Όμως ο θεός αγαπάει τον κλέφτη, αλλά αγαπάει και το νοικοκύρη (μα τι ωραία που τα δένω όλα). Το θέμα διέρρευσε στα κανάλια για εγκλήματα της βασιλικής οικογένειας που κουκουλώνονται (Αθάνατε Μάκη!) οπότε ο Μόουζες πήρε άρον, άρον το νέο σετ της Louis Vuitton και έφυγε για τα ξένα. <br />-Θα τα κκκάνω Γης Μμμμμαδιάμ! Με τους γε-γε-γελοίους που με κκκκατηγόρησαν άδικα! είπε στη μάνα του την ώρα που την αποχαιρετούσε. (είναι γεγονός! Ο Μωυσής ήταν τραυλός- Έξοδος 3:11, 4:10! Σε περίπτωση που δεν με πιστεύετε. …Εδώ που τα λέμε, αν δεν με πιστεύετε, να φύγετε! Άιντε πια! Λες και σας είπα εγώ ότι ήμουν μπροστά). <br />-Αχ παιδάκι μου, που πήγες κι έμπλεξες! μοιρολόγησε η μάνα και του έδωσε την ευχή της. <br />Ο νεαρός ξεκίνησε λοιπόν για τη Μαδιάμ νομίζοντας ότι έτσι θα πετύχει το σκοπό του. <br />Όταν έφτασε, του έδωσαν κάτι γίδια για να τα βοσκάει κι έγινε Area Manager στο όρος Χωρήβ. Εκεί λοιπόν που καθόταν και ξυνόταν από την πολλή δουλειά, παρατήρησε φωτιά κοντά στην αποθήκη του Σαμ –κινδυνεύει η Λόλα. <br />-Φτου σου γαμώτο! Ξέχασα να βγάλω το μπασμάτι από τη φωτιά, τι σκατά θα φάω σήμερα? <br />είπε και πετάχτηκε να πάει να σβήσει τη φωτιά. <br />Πλησιάζοντας είδε ότι καιγόταν μια βάτος, η οποία όμως δεν καιγόταν πραγματικά (κάτι σαν ολόγραμμα φωτιάς γύρω από το θάμνο –αμάν πια όλα πρέπει να σας τα εξηγήσω). <br />-Ουάου! Ανέκραξε. Ρε συ αυτό είναι γαμάτο! Σαν τα τζάκια με οθόνη Pc μπροστά! Τι είπα ο μεγάλος! Κάτσε να το γράψω για να κατοχυρώσω την ιδέα, και άρχισε να ψάχνει τα ράσα του για στυλό. <br />-ΜΩΥΣΗ! Ακούστηκε μια φωνή στέρεο dolby surround. <br />-Ναααιιιιιι? Χέστηκε ο Μωυσής. Πππποιος είναι? Δεν ακκκκούω, πάρτε το μμμμηδέν. <br />-Μωυσή έχω βαρεθεί τις βλακείες σου, τα πήρε η Φωνή.<br />-Καλέ ποιος είναι? Απόρησε τώρα ο area manager. <br />-Είμαι ο θεός!<br />-Ήλιος καλοκαιρινός? Αμέσως να πετάξει την εξυπνάδα ο Μωυσής. <br />Εκείνη την ώρα έπεσε ένα αστραπόβροντο (τι εννοείτε δεν το αναφέρει στην Έξοδο? Προτιμάτε να διαβάζετε εμένα ή το αρχαίο κείμενο? Αποφασίστε!) και ο Μωυσής χέστηκε από την τρομάρα του. <br />-Λοιπόν νομίζω ότι τώρα μπορούμε να σταματήσουμε τις αηδίες και να σου εξηγήσω γιατί ξεροψήνω τα πουρνάρια, είπε η φωνή. <br />-Για ππππες να δούμε, είπε ο Μωυσής που είχε αρχίσει να πεινάει και σκεφτόταν ότι τώρα σίγουρα θα έχει κολλήσει στον πάτο της κατσαρόλας το ρυζάκι του. <br />-Λοιπόν θα γυρίσεις στα κεντρικά και θα πας να μαζέψεις τους Ισραηλίτες για να φύγετε όλοι μαζί από την Αίγυπτο. <br />-ΕΙΣΑΙ ΜΕ ΤΑ ΚΑΛΑ ΣΟΥ???? Ούρλιαξε ο Μωυσής. Θέμου τι μου έλαχε μεσημεριάτικα? (ούτε τραύλισε ούτε τίποτε από την αγανάκτηση). <br />-Διαφωνείς με κάτι? Αν ναι πες το τώρα για να γίνεις ψητός όπως και η βάτος, πρότεινε διαλλακτικά η φωνή. <br />-Μμμμα είμμμμαι ττττραυλός! Πως θα μμμαζέψω τον κκκκόσμο? Θθθθα με πππεθάνουν στο δδδδούλεμα. <br />-Α! μα τα έχω σκεφτεί όλα! Θα αναλάβει μεταφραστής ο αδελφός σου! <br />-Και ττττι είμαι ο <a href="http://www.pao.gr/el/firstteam/roster/?itemid=b2c159de-213d-4a5c-be77-1dbb47c68953">Ρουκάβινα </a>για να κκκκυκλοφορώ με μμμμεταφραστή? τα πήρε ο Μωυσάκος. <br />-«Δε φτάνει που είσαι βύσμα του κερατά και γλύτωσες το πετσόκομμα από μικρός, μεγάλωσες στα Φαραώτικα και τώρα σε κάνω επίτιμο πρόεδρο, βολεύω και τον αδερφό σου, μου ζητάς και τα ρέστα από πάνω!» αγρίεψε πάλι η φωνή. «Η υπομονή μου έχει εξαντληθεί! Θέλεις ή δε θέλεις?»<br />-Θέλω, έσκυψε το κεφάλι ο βοσκός. Όχι, που δεν θα ‘θελε.<br /><br /><br /><br />Η εικόνα είναι από το cartoonstock.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6097488930935269128-483317236237843555?l=wilma-tote-twra.blogspot.com' alt='' /></div>wilmahttp://www.blogger.com/profile/10407827649376333470wilma.ft@gmail.com24tag:blogger.com,1999:blog-6097488930935269128.post-37343108176761594592009-10-01T05:45:00.000-07:002009-10-08T13:03:08.561-07:00Είχα διαβάσει σε ένα περιοδικό ότι μια τύπισσα έχει το εξής επάγγελμα: παρακολουθούσε τις τάσεις που διαμορφώνονται στο δρόμο στο πως φορούν τα τζιν τους οι νέοι. Η δουλειά της έχει πολλά τυχερά, αν λάβεις υπόψη σου ότι πληρώνεται για να ταξιδεύει ανά τον κόσμο, παρακολουθώντας συναυλίες, και να μελετά το κοινό. <br />Χάλια δηλαδή!<br />Οπότε με έπιασαν τα υπαρξιακά του τύπου: Κι εγώ τι κάνω τόσα χρόνια, μια κwλοδουλειά, σε ένα κwλογραφείο της κwλοεταιρείας (το πρώτο συνθετικό είναι απαραίτητο όταν αναφέρομαι στη δουλειά μου), γιατί δεν σκέφτηκα κι εγώ να κάνω μια δουλειά σαν αυτή, μια ζωή κολλημένη στα ίδια, με άπειρες ώρες εκτός σπιτιού, και στου διαόλου τη μάνα κλπ, κλπ. <br /><br />Μετά μου έστειλαν τις φωτό που ακολουθούν και ηρέμησα.<br />Απορία: Αυτές οι θέσεις προκηρύσσονται μέσω ΑΣΕΠ?<br /><br />edit: Επειδή με ρωτάτε σχετικά με τη δουλειά με τις λεκάνες, να σας πω ότι είναι promotion κάποιου καθαριστικού για την τουαλέτα. Ευτυχώς, δεν είναι κινούμενες τουαλέτες για τους περαστικούς. Φανταστείτε όμως να πετύχουν στο δρόμο κανένα γνωστό με τον καμπινέ στον ώμο. κλαψ!<br /><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/Ss3bkEyizII/AAAAAAAAANY/JNYOld7Pwzw/s1600-h/profesia.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 268px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/Ss3bkEyizII/AAAAAAAAANY/JNYOld7Pwzw/s400/profesia.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5390205741839862914" /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/Ss3bj9yxifI/AAAAAAAAANQ/_ySCjsdNTdU/s1600-h/11621121748418jg2.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 246px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/Ss3bj9yxifI/AAAAAAAAANQ/_ySCjsdNTdU/s400/11621121748418jg2.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5390205739961780722" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6097488930935269128-3734310817676159459?l=wilma-tote-twra.blogspot.com' alt='' /></div>wilmahttp://www.blogger.com/profile/10407827649376333470wilma.ft@gmail.com15tag:blogger.com,1999:blog-6097488930935269128.post-13767649341749719322009-09-16T12:54:00.000-07:002009-09-16T13:00:05.189-07:00Λαέ της blogoσφαιρας! Με τιμάτε που έχετε μαζευτεί όλοι εδώ και περιμένετε με κομμένη την ανάσα τις περαιτέρω λεπτομέρειες της υποψηφιότητάς μου. Όπως σας είχα υποσχεθεί, σήμερα θα σας παραθέσω το διάλογο που είχα με τον αγαπητό μου σύζυγο και στηλοβάτη του σπιτιού που μένω. Κάνω σύνδεση με τα προηγούμενο:<br />Τρώγαμε όλοι μαζί(=εγώ, το αγαπόπαιδο, κι ο Ν-man) το βραδάκι και γυρίζει σε ανύποπτο χρόνο ο χρυσός μου και μου λέει:<br />-Να σου πω, μου τηλεφώνησαν σήμερα και μου πρότειναν, αν θέλεις να μπεις στο ψηφοδέλτιο των Wannabe Ιζνογκούντ (το πραγματικό όνομα του κόμματος παραλείπεται για ευνόητους λόγους).<br />-…. (παύση, διότι δεν κατάλαβα τι μου είπε και νόμισα ότι έφταιγε το κριθαροκούλουρο που έτριζε μέσα στο στόμα μου)<br />-Τι λες? με ξαναρωτά.<br />-Σου είπαν να κατέβεις στις εκλογές? (σκέφτηκα ότι μάλλον αυτό θα μου είπε)<br />-Όχι, για σένα λέμε!<br />-…. (παύση, διότι κατάλαβα τι μου είπε)<br />-Πως σου φαίνεται?<br />-Και γιατί πήραν εσένα? (αρχίσαμε την αντίδραση)<br />-Παιδί μου, μιλούσαμε στο τηλέφωνο για άλλα θέματα και κάποια στιγμή μου πρότεινε κι αυτό. <br />-Α! Καλά και θα κατέβω μόνη μου? <br />-Δηλαδή?<br />-Τι δηλαδή? Δεν μπορώ να κατέβω μαζί με την elf? (σας το ορκίζομαι, ρώτησα αυτό το πράγμα).<br />-Και θα σας ψηφίζουν ντουέτο? απαντά ο χριστιανός που άρχισε να καταριέται την ώρα που με ρώτησε.<br />-Γιατί τι πειράζει? Αν εγώ θέλω να κατέβω σαν ομάδα, ποιο το πρόβλημά τους?<br />-Μα είπαν να κατέβεις με το δικό τους κόμμα όχι να φτιάξεις δικό σου!<br />-…. (νέα παύση.) Και… μπορώ εγώ! να κατέβω ως υποψήφια? Ψέλλισα, αναλογιζόμενη μεγάλους πολιτικούς που έχουν αναχωρήσει προ αιώνων για έναν καλύτερο κόσμο και φυσικά πήγα τώρα πια να σταθώ στην ίδια θέση με αυτούς. <br />-Εμ εδώ κατέβηκε η Σαρ.. και η μάρα, απάντησε δίνοντάς μου απίστευτο κουράγιο και διαλύοντας κάθε αμφιβολία για το ποιόν μου. <br />-Α ωραία για να με περιλάβει μετά ο Λαζόπουλος και να μην μπορώ να βγω ούτε μέχρι το περίπτερο!<br />-Τώρα τι να σου πω! Προφανώς δεν θέλεις! Πες το μου να τελειώνουμε! Άρχισε να τα παίρνει ο καλοσυνάτος σταθμάρχης (πάντα μου αρέσει αυτή η φράση! Τον άντρα μου εννοώ αντί για σταθμάρχη).<br />-Ρε παιδί μου, δεν είναι ότι δεν θέλω, αλλά στην παρούσα φάση, μου φαίνεται πολύ δύσκολο. <br />-Γιατί? (μεταξύ μας φίλοι μου καλοί, τα θέλει κι αυτουνού ο κώλος του).<br />-Γιατί βαριέμαι να παρακολουθώ πολιτικές συζητήσεις! Τι στο διάολο θα πάω να κάνω αν με καλέσουν σε ένα debate? (Προσέξτε! Προσέξτε αγαπητοί πόσο μπροστά πάει το μυαλό μου! Έχω κατέβει υποψήφια από το πουθενά κι όλοι εμένα περιμένουν να καλέσουν στα debates).<br />-Ότι κάνουν κι άλλοι. Θα ακούς, θα διακόπτεις, θα μιλάς, και θα σημειώνεις.<br />-Καλά, σοβαρά πιστεύεις ότι σημειώνουν αυτοί που είναι στο debate?<br />-Δεν τους έχεις δει με τα στυλό που γράφουν? Τι νομίζεις ότι κάνουν? απόρησε ο Ν-man.<br />-Να σου πω, από το ύφος που έχουν, μάλλον λίστα super market φτιάχνουν. <br />-Ρε Wilma, πήγαινε και εσύ και γράφε λίστα super market. Αμάν πια!<br />-Μπα! Μάλλον θα πάρω τις ξυλομπογιές μου και θα ζωγραφίζω.<br />-Ρε δεν παίρνεις και τα pokemon μαζί σου! Σάμπως καλύτεροι είναι οι άλλοι που κρατάνε το στυλό. (η εμψύχωση συνεχίζεται αμείωτη, δεν μπορώ να πω). <br />-Α! και τώρα που το θυμήθηκα, του λέω, αν τρέχω εγώ στη Βουλή (είναι το επόμενο άλμα του μυαλού μου, διότι πλέον έχω εκλεγεί) Ποιος θα κρατάει το παιδί? Η μαμά μου δεν μπορεί τόσες ώρες!<br />-Σωστά, οπότε κάτσε εκεί που είσαι! Ή μάλλον τώρα που το ξανασκέφτομαι, δεν σηκώνεσαι να πλύνεις κανένα σταφύλι?<br /><br />Οπότε αγαπητοί συμπολίτες, θέλω να σας πω ότι θα σας απογοητεύσω, αλλά δεν θα κατέβω φέτος στις εκλογές. Έχω οικογένεια, παιδί, δουλειά, σπίτι, μαγείρεμα, σιδέρωμα, σκούπισμα και τόσα άλλα που δεν θέλω να απαρριθμήσω, διότι με βλέπω να πηγαίνω σε ιεραποστολή. Σκέφτομαι όμως σοβαρά την πιθανότητα να κατέβω στις ευρωεκλογές, διότι μου αρέσουν τα ταξίδια. Προλαβαίνω να οργανωθώ και το παιδί θα έχει ξεπεταχτεί μέχρι τότε. Δε νομίζετε κι εσείς ότι είναι πιο καλά? Άλλωστε οι Βρυξέλλες έχουν έναν άλλο αέρα! Save this vote for me!<br /><br /><object width="400" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Iwj68Nn9pFQ&hl=en&fs=1&color1=0x2b405b&color2=0x6b8ab6"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Iwj68Nn9pFQ&hl=en&fs=1&color1=0x2b405b&color2=0x6b8ab6" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="400" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6097488930935269128-1376764934174971932?l=wilma-tote-twra.blogspot.com' alt='' /></div>wilmahttp://www.blogger.com/profile/10407827649376333470wilma.ft@gmail.com27tag:blogger.com,1999:blog-6097488930935269128.post-14232000362351088782009-09-11T00:10:00.000-07:002009-09-11T00:59:14.029-07:00Λοιπόν παιδιά μου είχα πολύ μεγάλο πρόβλημα το τελευταίο διάστημα. Δεν είχα καμία όρεξη και καμία έμπνευση να γράψω. Άσε που αν είχα καμιά ρημαδοϊδέα, την οποία σκεφτόμουν μετά από ώρες πνευματικού σφιξίματος (έλα! δεν θέλω αηδίες) την έβρισκα μπροστά μου ήδη γραμμένη από κάποιον άλλο. Να σας εξηγήσω, για να καταλάβετε το δράμα μου:<br /><br />Πρώτα από όλα μουσικό κλιπάκι δεν μπορούσα να βάλω, διότι με μουσική σας αποχαιρέτησα. Κι επειδή εδώ μέσα δεν σας έχω συνηθίσει σε μουσικές αναζητήσεις, είπα να μην κοροϊδεύω τον εαυτό μου. <br /><br />Μετά λέω: βρε να γράψω για τις επερχόμενες εκλογές? Φυσικά το θέμα είχε ήδη δημοσιεύσει ο Apos βρισκόμενος μεταξύ ακρωτηρίου Ταινάρου και Καλής Ελπίδας (αυτή πεθαίνει προ-τελευταία). Αυτό το παιδί δεν φτάνει που ρίχνει κάτι απίστευτα χιλιομετράκια ανά την Ελλάδα, ανεβάζει και post! <br />Φυσικά μετά έρχεται και το μανιτάρι κι αποτελειώνει το θέμα με μια κοσμική εσάνς (βλ. Ψινάκης στη Βουλή). <br /><br />Λέω, δεν πειράζει, θα σχολιάσω κανένα βιβλίο. Αμ δε! Έρχεται η elf και γράφει για τον Κώστα Ανάν. Και μένω εγώ με τον Ρογκαλιόλο στο χέρι. <br /><br />Άσε, αφού το γράψανε κι αυτό, συλλογίζομαι, ας πω ότι είμαι ακόμη σε κατάσταση καλοκαιρινής ραστώνης. Χα! Θα ήθελα! Το έγραψε και το απεικόνισε ωραιότατα ο Ιρλανδός. Φτου!<br /><br />Μήπως να σχολιάσω τι άσχημο που είναι να μην έχεις έμπνευση; Ούτε αυτό μου κάθεται. Το είχε ήδη κάνει με εξαιρετικό τρόπο το πρόβατο. Επιπλέον έχεις και το spy να σου σπάει τα νεύρα με τα ecstasy κειμενάκια του. (ήθελα να ‘ξερα οι alfajores έκαναν τη διαφορά?). <br /><br />Στο τέλος σκέφτηκα ότι αφού δεν βρίσκω τίποτε να γράψω ας καθυστερήσω κι άλλο για να κάνω μια θεαματική είσοδο. Υπάρχει όμως, πιο ωραία επιστροφή από αυτή της Houlk?<br /><br />Μεγάλο πρόβλημα σας λέω. Και οι ημέρες περνούσαν και έβλεπα σε αυτό το ηλίθιο πράγμα που έχετε στο πλάι των Blog σας <br />Wilma: πριν 2 εβδομάδες. <br />Wilma: πριν 3 εβδομάδες. <br />Wilma: πριν ΤΕΣΣΕΡΙΣ εβδομάδες!!!!!<br />Τον κακό σου τον καιρό!<br /><br />Ώσπου εχθές το βράδυ, την ώρα που τρώγαμε με τον άντρα μου γυρνάει και μου λέει. <br /><br />«Να σου πω, μου τηλεφώνησαν σήμερα και με ρώτησαν αν θέλεις να κατέβεις υποψήφια στις εκλογές. Τι λες?»<br />"!!!!<br />...<br />...<br />Λέω... ότι επιτέλους ΕΧΩ ΘΕΜΑ»<br /><br />Θα ακολουθήσει εν ευθέτω χρόνω η σχετική στιχομυθία που είχα, αλλά σε πρώτη φάση, θα ήθελα να ρωτήσω:<br />Θα με ψηφίσετε?<br /><br /><br />Βρέχει?<br /><br /><br /><object width="400" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ccZcv1y76e4&hl=en&fs=1&color1=0x402061&color2=0x9461ca&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/ccZcv1y76e4&hl=en&fs=1&color1=0x402061&color2=0x9461ca&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="400" height="364"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6097488930935269128-1423200036235108878?l=wilma-tote-twra.blogspot.com' alt='' /></div>wilmahttp://www.blogger.com/profile/10407827649376333470wilma.ft@gmail.com27tag:blogger.com,1999:blog-6097488930935269128.post-54603619580647424772009-08-12T04:46:00.000-07:002009-08-12T04:50:00.381-07:00Για να δούμε:<br />-Βαλίτσα έτοιμη. Τσεκ! (από χθες και φεύγω μεθαύριο)<br />-Μαγιό 2. Τσέκ! (για να μην έχουμε ατυχήματα και δεν κολυμπήσουμε ως οπτασίες)<br />-I pod φουλαρισμένο. Τσέκ! (για να μην ακούω Μαμά! Μαμά! ανά δύο δευτερόλεπτα). <br />-Βιβλία 3. Τσέκ! (προλαβαίνω να διαβάσω 600 σελίδες σε 20 ώρες? Βλέπετε, παίζουν μόνο τα μεσημέρια που κοιμάται ο εκφωνητής του Μαμά! Μαμά!).<br />-Εισιτήρια. Τσεκ!<br /><br />Πάμε τώρα το τραγουδάκι!<br /><object width="400" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/m_wFEB4Oxlo&hl=en&fs=1&color1=0x006699&color2=0x54abd6&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/m_wFEB4Oxlo&hl=en&fs=1&color1=0x006699&color2=0x54abd6&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="400" height="364"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6097488930935269128-5460361958064742477?l=wilma-tote-twra.blogspot.com' alt='' /></div>wilmahttp://www.blogger.com/profile/10407827649376333470wilma.ft@gmail.com20tag:blogger.com,1999:blog-6097488930935269128.post-74680912644550893912009-07-29T06:16:00.000-07:002009-07-29T06:39:26.045-07:00Το δέρμα δροσερό μετά το ντους που ξέπλυνε το θαλασσινό αλάτι. <br />Τα κατεβασμένα στόρια αφήνουν απ' έξω το μεσημεριανό ήλιο να κουρδίζει τα τζιτζίκια. <br />Πατάω το play και η επιθυμία γίνεται οδηγός μου σε αυτό το ταγκό.<br /><br /><object width="445" height="364"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/hjYqJS-8ccQ&hl=en&fs=1&color1=0x5d1719&color2=0xcd311b&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/hjYqJS-8ccQ&hl=en&fs=1&color1=0x5d1719&color2=0xcd311b&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="445" height="364"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6097488930935269128-7468091264455089391?l=wilma-tote-twra.blogspot.com' alt='' /></div>wilmahttp://www.blogger.com/profile/10407827649376333470wilma.ft@gmail.com16tag:blogger.com,1999:blog-6097488930935269128.post-48440467844615897782009-07-20T05:12:00.000-07:002009-07-20T05:34:06.564-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/SmRj4Tbrt-I/AAAAAAAAANI/hRm17T3lUFk/s1600-h/1174168838.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 333px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/SmRj4Tbrt-I/AAAAAAAAANI/hRm17T3lUFk/s400/1174168838.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5360519275417941986" /></a><br /><br /><br />Μα είναι δυνατόν! μετά από τόσα χρόνια, η ιστορία να επαναλαμβάνεται? Και μάλιστα με τόσο πληγωτικό τρόπο? (τι εννοείτε δεν υπάρχει τέτοια λέξη? εννοώ αυτό που σε πληγώνει). Στο θέμα μου: Μα να συμβαίνει ξανά? <br />Ας σας εξηγήσω με απλά και σταράτα λόγια (δίνει μια άλλη βαρύτητα αυτό το επίθετο) και θα μου πείτε κι εσείς αν συμφωνείτε.<br />Ήμουν λέει στο δημοτικό (στην Πέμπτη) και θυμάμαι σαν σήμερα το συναίσθημα που ένιωσα όταν διάβασα στο αναγνωστικό: <br />"20 Ιουλίου, καταραμένη μέρα για το λαό μας!" <br />Παρεξηγήθηκα εντόνως και δάκρυα ανέβλυσαν (σχεδόν) από τα αμυγδαλωτά μου μάτια. <br />«Γιατί? οι Έλληνες υπέφεραν τόσο πολύ, επειδή γεννήθηκα?» αναρωτήθηκα. Διότι αγαπητοί μου φίλοι, ΕΓΩ έχω γενέθλια στις 20 Ιουλίου και καθότι ο κόσμος περιστρέφεται γύρω από εμένα αποκλειστικώς, θεώρησα δεδομένο ότι το αναγνωστικό μιλάει γα μένα!<br />Αφού συνήλθα από το πρώτο σοκ διάβασα τη συνέχεια: <br />«… σαν σήμερα μπήκαν οι Τούρκοι στην Κύπρο!» <br />«Ααααα!» ανέκραξα ανακουφισμένη. «Δε λέει για μένα». (το ότι χάθηκε η μισή Κύπρος ήρθε ως δεύτερη προτεραιότητα στο μυαλό μου, αφού είχα λύσει πρώτα τα υπαρξιακά μου). <br />Χρόνια ολόκληρα όμως, σκεφτόμουν πόσο αντιπαιδαγωγικό μπορεί να είναι ένα βιβλίο με τέτοιους αφορισμούς ημερομηνιών. Τι να κάνουμε δηλαδή κύριε! Τότε γεννηθήκαμε! να αλλάξουμε γενέθλια δηλαδή; Είναι δυνατόν να πληγώνουν έτσι την ευαίσθητη ψυχούλα των παιδιών; (με διαβάζετε ακόμη ή έχετε φύγει; Κι αν με διαβάζετε τα παίρνετε στα σοβαρά τα όσα λέω; Αν ναι, να φωνάξω μια στιγμή τον Γιάλομ να σας αναλάβει). <br /><br />Και τώρα αγαπητοί συνβλογίτες μου (καλά εγώ δεν ξέρω αν θεωρούμαι ακόμη blogger, καθότι το blog μου έχει κυρηχθεί αρχαιολογικό μνημείο και μεταφέρεται οσονούπω στο Νέο Μουσείο Ακροπόλεως.) μετά από χρόνια ψυχανάλυσης και υποστηρικτικής θεραπείας που έλαβα για να αντιμετωπίσω τον εχθρικό προς εμένα κόσμο, ανοίγω σήμερα τα blogia και διαβάζω αυτό: <br /><a href="http://mane-tarious.blogspot.com/">Σήμερα το blog πενθεί!</a><br />Δηλαδή, ΠΑΛΙ ΤΑ ΙΔΙΑ!!!!<br />Πότε θα καταλάβετε ότι μπορεί να συνέβησαν διάφορα δεινά στην ανθρωπότητα στις 20 Ιουλίου, ΑΛΛΆ (βάζω και τόνο για να μη μπερδευτείτε) πρώτα από όλα και πάνω από όλα, ΕΓΩ ΕΧΩ ΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΜΟΥ!!!!! (και ο vk επίσης, αλλά αυτός είναι πιο ισορροπημένο παιδί). <br />Εφόσον λοιπόν έχω τα γενέθλιά μου όλα τα υπόλοιπα περιττεύουν. Από αύριο μπορούμε να συζητάμε όλα σας τα προβλήματα! <br />Αλλά όταν έχω γενέθλια δεν ακούω τίποτε!<br /><br />Φχαριστώ!<br /><br />Επίσης απορώ που δεν καταλαβαίνετε τη σχέση της ανάρτησης με τη φωτό: εγώ και η Candy είμαστε μεγάλες αλτρουίστριες. Εγω λίγο μεγαλύτερη.<br /><br />Διεύθυνση φωτό: http://www.musicheaven.gr/html/modules/Blog/accounts/theotita/1174168838.jpg<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6097488930935269128-4844046784461589778?l=wilma-tote-twra.blogspot.com' alt='' /></div>wilmahttp://www.blogger.com/profile/10407827649376333470wilma.ft@gmail.com40tag:blogger.com,1999:blog-6097488930935269128.post-18917430989262183342009-05-27T02:10:00.000-07:002009-05-27T03:57:09.097-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/Sh0EKgMRt4I/AAAAAAAAANA/mSWPSSYmwp0/s1600-h/superman-got-milk.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 311px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/Sh0EKgMRt4I/AAAAAAAAANA/mSWPSSYmwp0/s400/superman-got-milk.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5340429311617906562" /></a><br /><br /><br /><br />Κοίτα να δεις τώρα πρόβλημα που έχω: Άμα έχεις καιρό να τα πεις με τον άλλο, δε μπορείς να αρχίσεις να τον πήζεις, ούτε με σοβαρές ειδήσεις ούτε με φιλολογικές αναζητήσεις. <br />Εντωμεταξύ, από την άλλη, δεν έχετε παράπονο: αν είναι για βλακείες γράφω με οίστρο!<br />Αλλά, μου τελείωσαν οι βλακείες (αυτό σημαίνει ότι πλέον είμαι έξυπνη). <br /><br />Τεσπα, που λέμε κι εμείς εδώ στα Blogs, ας πιάσω την κουβέντα από κάτι που διάβαζα εχθές. (φυσικά και διαβάζω: Φαντάζιο, Θησαυρό, Πάνθεον, Ντόμινο –ρε που τα ξέθαψα όλα αυτά;- α! και Μανίνα!). Διάβαζα, λοιπόν λέγω, ένα κείμενο της Λένας Διβάνη στο οποίο απαριθμούσε τα βιβλία που της έκαναν εντύπωση (ήταν κάτι σαν σταθμοί –όχι τρένου, <a href="http://aposargentino.blogspot.com/2009/05/colectivo.html">collectivo</a>) από την εφηβική της ηλικία και μετά. <br /><br />Τι αποκόμισα από το κείμενο: η συγγραφέας ανέφερε ένα βιβλίο, το «Ένα δέντρο μεγαλώνει στο Μπρούκλιν», το οποίο κι εμένα μου άρεσε πολύ, (όπερ θα γίνω κι εγώ, διάσημη κι έξυπνη σαν τη Διβάνη, αλλά στα ενενήντα μου, διότι είμαι μικρή ακόμη). Βέβαια στο συγκεκριμένο βιβλίο, αυτό που της είχε κάνει εντύπωση ήταν ότι η Φράνση (η ηρωίδα) που ζούσε με τη φτωχή της οικογένεια στο Μπρούκλιν, έχυνε ορισμένες φορές το γάλα της στο νεροχύτη για να νιώθει ότι έχει την πολυτέλεια να το κάνει. (!!!)<br /><br />Εμένα από την άλλη πλευρά, αυτό που μου είχε κάνει εντύπωση στο ίδιο βιβλίο, ήταν ότι έριχνε στο γάλα της γλυκές παστίλιες, οι οποίες έλιωναν αργά μέσα στο φλυτζάνι. («Μάααααλιστα», ανακράζεις πτωχέ μου αναγνώστη).<br /><br />Πείτε μου τώρα, τι συμπέρασμα βγάζετε ; Η Διβάνη ξεχώρισε μια πράξη που σηκώνει και γ@μώ τις κοινωνιολογικές αναλύσεις, κι εγώ μια ιδέα που μπορεί να καταγραφεί μόνο στο Γαστρονόμο. Για αυτό κι έχουμε η κάθε μια αυτή την πορεία. <br /><br />Αυτό που λέτε αγαπητά μου παιδιά είναι πιστεύω και το ζουμί της ιστορίας (η μαγειρική εμφανής σε κάθε μου πρόταση). Ο καθένας μας διαβάζει από τα βιβλία, αυτό που θέλει να διαβάσει. Κι έτσι άλλες γίνονται Διβάνη, ενώ άλλες τρώνε στο ντιβάνι. <br /><br />ΥΓ. Λέω να το συνεχίσω αυτό το θέμα και σε επόμενο επεισόδιο, διότι δεν το έχω εξαντλήσει. Επειδή όμως θα εξαντληθείτε εσείς από τις αναζητήσεις μου, είπα να μη σας κουράσω για πρώτο Post μετά από τόσο καιρό. <br /><br /><br />Η εικόνα από τη διεύθυνση: www.bittenandbound.com/.../superman-got-milk-ad/<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6097488930935269128-1891743098926218334?l=wilma-tote-twra.blogspot.com' alt='' /></div>wilmahttp://www.blogger.com/profile/10407827649376333470wilma.ft@gmail.com38tag:blogger.com,1999:blog-6097488930935269128.post-10661756641391254512009-04-29T02:49:00.000-07:002009-04-29T02:50:55.372-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/Sfgi9tQ7QKI/AAAAAAAAAMY/T6WD_cpw6HI/s1600-h/salami+salesman.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 262px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/Sfgi9tQ7QKI/AAAAAAAAAMY/T6WD_cpw6HI/s400/salami+salesman.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5330048602510934178" /></a><br /><br /><br />Λοιπόν εμένα που με βλέπετε, είχα πάει ΠΣΚ στην Καλαμάτα με τις δύο κολλητές μου. Την elf και μια εξωBlogική. Είχαμε πάει για δουλειές, οπότε όπως καταλαβαίνετε, ξενυχτήσαμε με σύνεση και εγκράτεια.<br /><br />Μέσα σε όλες τις σοβαρές δουλειές που είχαμε, ήταν και το να πάρουμε σύγλινο από ένα συγκεκριμένο μαγαζί στην παλιά αγορά της Καλαμάτας. (είμαστε και γκουρμέ τύποι, οπότε δεν κάνουμε τα ψώνια μας από όπου να ‘ναι). Το σύγλινο, για όσους δυστυχείς δεν έχουν δοκιμάσει ακόμη, είναι καπνιστό χοιρινό το οποίο διατηρείται σε λίπος και λάδι. (Παχυντικό; Δε νομίζω! Απλά δεν καταλαβαίνω γιατί τώρα τελευταία βρίσκω βολικές μόνο τις κελεμπίες του Ντέμη Ρούσου).<br /><br />Αφού λοιπόν καταφέραμε να φτάσουμε στο μαγαζί (τα κορίτσια μου είπαν ότι πρέπει να έχω καταπιεί GPS –καρφί τις πήγα!), αφήσαμε την εξωblog στο αμάξι, διότι είχα παρκάρει πάνω στην πλατεία και κουνιστές και λυγιστές πήγαμε με την elf στο μαγαζί. <br /><br />Με το που μπήκαμε, ήταν σαν να βλέπαμε το προαύλιο του Παραδείσου! Τεράστιες πήλινες λεκάνες με όλα τα καλά του καλοφαγά: παστό, λουκάνικα, ελιές, τυριά και άλλα που δεν χωρούσαν στο μυαλό μου. Πίσω από τις πήλινες λεκάνες και μπροστά από ένα ψυγείο –θησαυρό καθόταν ένα κοντόχοντρος νεαρούλης με καραφλίτσα. Εντάξει, ελπίζω να πιάσατε το υπονοούμενο ότι τέλος πάντων δεν ήταν στην ίδια κατηγορία με Μάθιου ΜακΚόναχι και Κλάιβ Όουεν. <br />Ο νεαρούλης μας χαμογέλασε και είπε απλώς:<br />«Καλησπέρα σας, περάστε να σας κεράσουμε ένα μεζέ». <br />Και παίρνει ένα κομμάτι παστό και μας κόβει 4-5 κομματάκια. <br />Έχετε δει γυναίκες μέσα στο Λαλαούνη την ώρα που αραδιάζουν μπροστά τους διαμαντένια δαχτυλίδια και σκουλαρίκια; Πολλαπλασιάστε επί δέκα για να καταλάβετε το βλέμμα που ρίξαμε πάνω στα κομματάκια του παστού. <br />Κοκκινίσαμε, χάσαμε τα λόγια μας κι αρχίσαμε να ψελλίζουμε κάτι του τύπου:<br />«Ευχαριστούμε πολύ γκμφμ, αχ! Φανταστικό! Μα δεν έπρεπε!». Μετρήσαμε με ακρίβεια χειρουργού ποια ήταν τα μεγαλύτερα κομμάτια και πέσαμε πάνω τους αλύπητα. <br />Την ώρα που μασάγαμε τη μπουκίτσα μας πρέπει να είχαμε περάσει πλέον στο μεγάλο «χάσιμο». <br />Ο νεαρούλης βλέποντας τέτοια ανταπόκριση, είπε τη φράση που μας αποτελείωσε:<br />«Ε! αφού σας αρέσει ΤΟΣΟ, να σας δώσω να δοκιμάσετε και λίγο λουκάνικο». <br />Περιττό να σας πω ότι:<br />-Ο Κλάιβ και ο Μάθιου είναι μπάμιες. <br />-Ο νεαρούλης είναι θεός.<br />-Η συγκίνηση που νιώσαμε ξεπερνούσε αυτή που ένιωσε η Αντζελίνα με την προσφορά μονόπετρου από τον γονυπετή Brad Pit. (το ξέρω ήμουν μπροστά). <br /><br />Εννοείται ότι το μαγαζί ξεπούλησε διότι και τη γιαγιά του να είχε παστή θα την είχαμε αγοράσει. <br />Μάλιστα το βράδυ τον συναντήσαμε και στη μπαρότσαρκα που είχαμε πάει και νιώσαμε την ίδια συγκίνηση και χαρά με αυτή που έχεις όταν συναντάς απρόσμενα το μεγάλο σου έρωτα. Τώρα, επειδή με την Elf πάνω από όλα είμαστε φίλες, (ξέρει ο Apos) μελετάμε ποια από τις δύο θα παντρευτεί το νεαρό για να αποκτήσουμε άμεση πρόσβαση στο «πράγμα». <br />Ελπίζουμε μόνο να δεχτεί. <br /><br /><br /><br /><br /><em>Φωτό από: http://cache.daylife.com/imageserve/0daVfwLbsH6dw/610x.jpg</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6097488930935269128-1066175664139125451?l=wilma-tote-twra.blogspot.com' alt='' /></div>wilmahttp://www.blogger.com/profile/10407827649376333470wilma.ft@gmail.com38tag:blogger.com,1999:blog-6097488930935269128.post-85605216351577955092009-04-08T00:15:00.000-07:002009-10-23T06:49:57.030-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/SdxSXanSFWI/AAAAAAAAAMQ/BJMExjvxc9g/s1600-h/moustaki+1.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 117px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/SdxSXanSFWI/AAAAAAAAAMQ/BJMExjvxc9g/s400/moustaki+1.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5322219421879637346" /></a><br /><br /><br />Παιδιά μην τρομάζετε με τον τίτλο: δεν έχει σχέση με την Παλαιά Διαθήκη. Θα μου πείτε βέβαια τώρα, ότι κι αυτά που έγραφα τόσο καιρό, επίσης δεν είχαν σχέση με την Παλαιά Διαθήκη. <br /><br />Λοιπόν στο θέμα μας. <br />Η άνοιξη έχει βάλει το ποδαράκι της για τα καλά και εμένα μου έχει βγει η πίστη στη δουλειά. Επειδή λοιπόν δεν προλαβαίνω να σκεφτώ, σας αφήνω παρακαταθήκη δύο ατάκες (άσχετες μεταξύ τους) οι οποίες μ'άρεσαν πολύ. <br /><br />1. Θα γίνει της Ελλάδας! Έτσι φώναζαν οι εξαγριωμένοι διαδηλωτές των τελευταίων εβδομάδων στο Παρίσι. (Το αναφέρει όμως και ο <a href="http://naftilos.blogspot.com/2009/02/blog-post_6392.html">naftilos </a>αλλά για να εκφράσει τους φόβους των αστυνομικών στη Μεγάλη Βρετανία -όχι το ξενοδοχείο, τη χώρα της <a href="http://aposargentino.blogspot.com/2009/04/blog-post_03.html">Λίτσας</a>). <br /><br />Είναι να μη γεμίζεις με περηφάνεια? άντε πάλι στις εξεγέρσεις δείχνουμε το δρόμο! (και δεν το λέω καθόλου αστεία!!).<br /><br />2. Έμαθα τι είναι η "γκόμενα γαρίδα". Το καταθέτω κι αυτό: Είναι η γκόμενα με πολύ ωραίο σώμα και χάλια πρόσωπο. Οπότε είναι σαν τη γαρίδα: πετάς το κεφάλι και κρατάς το σώμα!<br /><br />ε?<br /><br />(αυτό ήταν seafood for thought)<br /><br />To στριπάκι με τη Mafalda είναι απλά επειδή έτσι μου αρέσει. (από το www.mafalda.net)<br />Εδώ τελείωσε το Post "ότι του φανεί του Λωλοστεφανή".<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6097488930935269128-8560521635157795509?l=wilma-tote-twra.blogspot.com' alt='' /></div>wilmahttp://www.blogger.com/profile/10407827649376333470wilma.ft@gmail.com19tag:blogger.com,1999:blog-6097488930935269128.post-10729749339941108912009-03-04T00:27:00.000-08:002009-10-23T06:50:17.651-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/Sa49c971hAI/AAAAAAAAAMI/Dh5MhZHCDYs/s1600-h/soup_trad.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 304px; height: 370px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/Sa49c971hAI/AAAAAAAAAMI/Dh5MhZHCDYs/s400/soup_trad.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5309248578587558914" /></a><br /><br />Ο Ησαύ ήταν από αυτά τα παιδιά που θα μπορούσες να χαρακτηρίσεις άνετα ως φτυσμένα. <br />Ήταν δίδυμος αδερφός του Ιακώβ κι ήταν ο πρωτότοκος. Η μαμά του όμως, η Ρεβέκκα, για κάποιο λόγο ήταν φανατική του Ιακώβ και τον μεγάλο δεν ήθελε ούτε να τον φτύσει. (βλέπετε? Ούτε καν φτυσμένο!)<br />Για να καταλάβετε, με το που είδε τον Ησαύ, του έδωσε αυτό το όνομα, διότι ήταν λέει τριχωτός (αυτό σημαίνει Ησαύ –για αυτό και σήμερα λέμε: ωραία κοπέλα, αλλά κάτι πρέπει να κάνει με την τρίχα στα πόδια της (ν)ισάφ!). Επίσης, επειδή κι ο μπαμπάς του δεν του είχε ιδιαίτερη αδυναμία, όταν του έφαγαν τα πρωτοτόκια (βλ. παρακάτω) τον μετονόμασε σε Εδώμ (όχι Εδώ μ..άνα μου) που σημαίνει κόκκινος, επειδή ο Ησαύ είχε γίνει μπαρούτι. (Σημ. όλοι στην οικογένεια ήταν ΛΑ.ΟΣ οπότε μπορείτε να φανταστείτε τον Εδώμ πως κυκλοφορούσε στις οικογενειακές γιορτές!). <br /><br />Τέλος πάντων, η αλήθεια είναι ότι οι γονείς Ισάακ και Ρεβέκκα δεν είχαν γενικά μεγάλη έμπνευση στα ονόματα αφού τον δεύτερο, που τον έβγαλαν Ιακώβ σημαίνει αυτός που ακολουθεί κατά πόδας. Δηλαδή, εξηγήστε μου τώρα γιατί τόσα χρόνια κοροϊδεύουμε τους Ινδιάνους, όταν και στη Μεσοποταμία τα ίδια χάλια έκαναν. <br />Ο Ησαύ ήταν λέει πολύ καλός κυνηγός και γενικά άνθρωπος της φύσης. Ο Ιακώβ από την άλλη, το έπαιζε φιλάσθενος και καθόταν καθημερινά μαζί με τη Ρεβέκκα για να μην βγει έξω και κρυώσει. Έβγαινε ο μεγάλος αδερφός αξημέρωτα για κυνήγι και ο άλλος ήταν αγκαλιά με τις φρεσκοστυμμένες πορτοκαλάδες και τα τσάγια. <br /><br />Μια μέρα, ο Ησαύ, αφού είχε κυνηγήσει από ελάφια μέχρι γκόμενες, ένιωσε μια λιγούρα. <br />Μια και δυο λοιπόν, πάει σπίτι να φαρμακώσει μια μπουκιά φαί. <br />Ο Ιακώβ με ένα κασκόλ στο λαιμό και μια παστίλια στο στόμα ανακάτευε κάτι μέσα στην κατσαρόλα. Ο Ησαύ τον πλησιάζει από πίσω και τον ρωτάει?<br />«Τι θα φάμε μυγόχεσμα?»<br />«Εσύ τίποτα! Γιατί με βρίζεις? –Μαμάαααα πες του!» τσαντίστηκε ο Ιακώβ. «Εγώ θα φάω φακές γιατί είναι δυναμωτικές. Έχουν πολύ σίδηρο και θα γίνω πιο δυνατός από εσένα και θα σε νικήσω!»<br />«Ναι καλά! Αν ήταν έτσι αγόρι μου, ο Ποπάυ θα έτρωγε φακές, αντί για σπανάκι» ειρωνεύτηκε ο Κοκκινοτρίχης (άρχισα να επηρεάζομαι από την ονοματολογία της εποχής).<br />«Το σπανάκι έχει τοξικά. Οι φακές είναι καλύτερες» επέμεινε με σθένος, ο ασθενικός Ιακώβ. <br />«Λες ε?» κόλλησε ο Ησαύ. Καλά τότε βάλε μου ένα πιάτο φακές. <br />Και στρογγυλοκάθησε στο τραπέζι. «Α! και πουσαι? (αυτό είναι ρήμα, έτσι, όλο μαζί). Πιάσε και καμιά ελίτσα, φέτα, ψωμί και λίγο Κουρτάκη». <br />Ο άλλος, επειδή ήξερε τι λιγούρης ήταν ο αδερφός του, είχε καταστρώσει ολόκληρο σχέδιο για να του πάρει τα πρωτοτόκια. <br />Για να καταλάβετε τα πρωτοτόκια ήταν σπουδαίο πράγμα εκείνη την εποχή. Ο πρωτότοκος έπαιρνε κτήματα, σπίτια, περιουσία κι ο δεύτερος έπαιρνε την ευχή του πατέρα του και τη θέση του επιστάτη στα κτήματα του πρώτου. (μην μεταφράσω δηλαδή τι έπαιρνε διότι είναι σαφές). <br />«Θαααα περιμένεις όμως λίγο, διότι δεν έχουν βγει πολύ βραστερές οι φακές κι αργούν» πέταξε τάχα αδιάφορα ο Ιακώβ. <br />«Ε άντε να περιμένω» μονολόγησε ο πεινασμένος αδερφός. «πόσο να περιμένω άλλωστε?»<br />Εμ έλα που περίμενε, περίμενε κι έφαγε εντωμεταξύ ένα καρβέλι ψωμί κι ένα ολόκληρο καλαθάκι φέτα Κεφαλληνίας. Κοπάνησε και τρία μισόλιτρα Κουρτάκη, κι είχε αρχίσει να ζαλίζεται. <br />«Τι θα γίνει ρε Ιακώβ με αυτές τις φακές? Κόκαλα έχουν?» ρωτάει ξελιγωμένος τον αδερφό του. <br />«Τώρα! Τώρα! Μη βιάζεσαι! Έριξα και τον πελτέ και πρέπει να πάρει μια βράση ακόμη» κωλυσιεργούσε τεχνηέντως το φίδι το κολοβό. <br />Του Ησαύ είχε αρχίσει να του γυρνά το μάτι από την πείνα. <br />«Έλα ρε παιδάκι μου. Τόσες ώρες οι φακές θα έχουν γίνει πουρές. Έλα σε παρακαλώ δώσε μου ένα πιατάκι». <br />«Περίμενε σου λέω!» εκεί πείσμα ο άλλος. <br />«Έλα σε παρακαλώωωωω. Ένα πιατάκι! Και να! Εγώ θα σου δώσω το λαγό που σκότωσα σήμερα» άρχισε τις εμπορικές διαπραγματεύσεις ο Ησαύ. <br />«Δεν θέλω το λαγό!» αντιγύρισε ο Ιακώβ. <br />«Καλά! Άντε θα σου δώσω το ελάφι!» αντιπρότεινε το χάπατο. (Ο κοκκινοτρίχης ντε!).<br />«Ούτε το ελάφι θέλω!» κολλημένος ο Ιακώβ. <br />«Καλά θες να σου δώσω τη Λίτσα?» πέταξε την τελευταία του προσπάθεια ο Ησαύ. <br />«Ποια αυτή την κοντή με τα μεγάλα δόντια?» ξίνισε τώρα ο Ιακώβ. <br />«Ε μα τι θες πια? Με έπρηξες!» φώναξε ο Ησαύ. <br />«Παιδιάαααααα μη μαλώνετε! Ησαύ εσύ είσαι ο μεγάλος, πως συμπεριφέρεσαι έτσι στο μικρό σου αδελφό?» ακούστηκε η στοργική μάνα από μέσα, η οποία παρακολουθούσε με κομμένη την ανάσα την όλη συναλλαγή. <br />«Μα βρε μαμά δεν μου δίνει φακές και στο κάτω, κάτω, αμάν πια με αυτό το ο Μεγάλος κι ο Μεγάλος! Δύο λεπτά τον περνάω! Όλα τα φορτώνομαι εγώ, επειδή είμαι ο μεγάλος!» άρχισε να κλαψουρίζει το κακόμοιρο το παιδί. <br />«Ε δώσε μου τότε τα πρωτοτόκια να μη σου ξαναπούν ότι είσαι ο μεγάλος!» απάντησε θριαμβευτικά ο Ιακώβ. <br />«Κι άμα στα δώσω θα σταματήσετε να με στέλνετε για εφημερίδα και γάλα, επειδή είμαι ο πιο μεγάλος?» ρούφηξε τη μύτη του ο Ησαύ που είχε συγκινηθεί από την αδικία που βίωνε τόσα χρόνια. <br />«Βρε το συζητάς? Όλα εγώ θα τα κάνω!» είπε ο Ιακώβ που ξαφνικά του πέρασαν όλες οι ιώσεις και πήρε τα πάνω του. <br />«Θα μου δώσεις και φακές?» συνέχισε το λακριντί ο κοιλιόδουλος. <br />«Άμα δε δώσω σε σένα φακές σε ποιον θα δώσω βρε?» απάντησε ο κατάπτυστος δευτερότοκος. <br />Κι έτσι αγαπητές κυρίες και κύριοι πάαανε τα πρωτοτόκια. <br />Για να καταλάβετε όμως, η μηχανορραφία δευτερότοκου και μάνας δεν τελείωσε εκεί! Όοοοχι. Διότι έπρεπε να πάρει και την ευχή του πατέρα. Ο δε πατέρας επειδή από τον καταρράκτη είχε αγγίξει τα όρια της τύφλωσης, δεν ήξερε ποιος είναι ποιος. Για να πάρει λοιπόν τη σχετική ευχή, ο Ιακώβ πήρε μια μάλλινη κόκκινη χνουδωτή ζακέτα, την πέταξε πάνω του ανέμελα και πήγε στον πατέρα του που εκείνη την ώρα άκουγε τον αγώνα Ρεάλ-Μπαρτσελόνα. <br />«Μπαμπάαα» είπε και τον έπιασε από το χέρι. <br />«Φύγε από δώ, ακούω τον αγώνα» τον έδιωξε ο Ισαάκ. <br />«Μπαμπάααα σου μιλάω!» αγρίεψε ο Ιακώβ. <br />«Τι θες ρε σκασμένο?» τσαντίστηκε ο άλλος. <br />«Θέλω να μου δώσεις την ευχή σου!» απήντησε ο καλός γιος. <br />«Ε πάρτην!» είπε ο Ισαάκ και χωρίς να γυρίσει καν το κεφάλι του, του ‘ριξε ένα φάσκελο. <br />«Φχαριστώωωω» είπε ο μικρός απατεώνας κι έφυγε χοροπηδώντας. Φτάνοντας στην κουζίνα βλέπει τον Ησαύ που μόλις είχε αποσώσει το πιάτο με τις φακές. <br />«Τι κάνεις εκεί με τη ζακέτα Ιούλιο μήνα?» τον ρωτά ο μεγάλος που είχε γίνει τούμπανο. <br />«Μόλις πήρα την ευχή του μπαμπά! Άντε τελείωνε με το φαί διότι έχουμε και δουλειές!» του απαντά η νυφίτσα. <br />«Τι? Πως? Μα πως έγινε αυτό?» ρωτά ο άλλος. <br />«Εμ, όταν αγόρι μου εσύ έτρωγες φακές, εγώ έπαιρνα τα rights για τα κτήματα. Άντε, άντε σήκω τώρα γιατί αρκετά κάθησες. Δεν θα σε έχω εδώ μέσα να τρως και να πίνεις! Δουλειά! Δουλειά!. <br />Ο Ησαύ ένιωσε αρχικά έναν ίλιγγο, μετά μια σκοτοδίνη και μετά σηκώθηκε, βγήκε από την πόρτα και πήγε στα χωράφια …όχι για πέσιμο, από το άλλο που πάει η γριά.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6097488930935269128-1072974933994110891?l=wilma-tote-twra.blogspot.com' alt='' /></div>wilmahttp://www.blogger.com/profile/10407827649376333470wilma.ft@gmail.com27tag:blogger.com,1999:blog-6097488930935269128.post-4277584191867295462009-02-23T13:23:00.000-08:002009-02-23T14:06:02.883-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/SaMc2hKFCOI/AAAAAAAAAMA/_kxoBGYuwYc/s1600-h/mafalda1.gif"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 117px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/SaMc2hKFCOI/AAAAAAAAAMA/_kxoBGYuwYc/s400/mafalda1.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5306116508911732962" /></a><br /><br /><br /><br />Ούτε που θυμάμαι πως ακριβώς προσγειώθηκα στο Blog του. <br />Κι αυτό είναι κι η ομορφιά του Apos. Σε γοητεύει σιγά, σιγά, ανεπαίσθητα, σχεδόν… υποχθόνια. Και χωρίς να το καταλάβεις, έχεις πιαστεί στα δίχτυα του. <br />Έχουμε λοιπόν πρώτον, τη γοητεία του<br />Άρχισα να μπαίνω στο blog του και ήταν λίγο σαν το λούνα παρκ. Άρθρα για να χαρείς, να φοβηθείς, να διασκεδάσεις, να γελάσεις, να στεναχωρηθείς. Πάντα όμως παρουσιασμένα με τη γοητεία του ταχυδακτυλουργού. Να μην ξέρεις πότε πέρασες από το ένα συναίσθημα στο άλλο. Πότε η αγανάκτηση μεταμορφώνεται σε στραβό γελάκι. <br />Προσθέτω το χιούμορ και την εξυπνάδα του<br />Και μετά τα σχόλια. Θυμάμαι την αγωνία να του γράψω κάτι που να μην είναι ξεπέτα (Α μπράβο καλά τα λες, καλημέρα, ωραίο κείμενο κλπ). Το διάβασμα που έριχνα πριν του αφήσω σχόλιο ήταν πολύ περισσότερο από τις τρεις έρημες αράδες του σχόλιου μου. Αλλά έψαχνα να βρω την άποψή μου σε αυτά που έλεγε. Με έσπρωχνε να ψάξω, να μάθω.<br />Στα προηγούμενα βάζω και το σεβασμό. <br />Και μετά τον γνώρισα. Ακόμη και τώρα λέω στην elf ότι είμαι φανατική του Apos. Ο οποίος έχει τα πιο ζεστά μάτια του κόσμου. Βελουδένια. (χμ ξέρω πως ακούγεται κάπως αυτό, αλλά νομίζω ότι του το χρωστάω να του το πω). <br />Και όλα έρχεται και τα κυκλώνει η συνέπεια. <br />Αναρωτιόμουν τι είναι αυτό που έχει αυτός ο ξεχωριστός άνθρωπος και θα μπορούσα να μιλώ για αυτόν κάθε μέρα. Και σήμερα κατάλαβα, ότι το μυστικό είναι η συνέπεια.<br />Συνεπής στις αγάπες του (από την Αργεντινή μέχρι τη σοκολάτα) αλλά και στις αντιπάθειες του (για καλέστε τον σε βάφτιση και πείτε μου τι καταφέρατε). Συνεπής στην εικόνα που περνά μέσα από τα γραπτά του, διότι όταν τον συναντήσεις ξέρεις πως τελικά δεν σε κορόιδεψε. Είναι αυτός! Αυτός ακριβώς που γνώρισες, που έγινε φίλος σου, που αγάπησες. <br />Και μπορείς να τον αγκαλιάσεις και να του ψιθυρίσεις. <br />«Χαίρομαι τόσο, μα τόσο πολύ που σε έχω γνωρίσει.»<br />Feliz cumpleaños αγαπημένε μου Apos! <br />Χρόνια Πολλά!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6097488930935269128-427758419186729546?l=wilma-tote-twra.blogspot.com' alt='' /></div>wilmahttp://www.blogger.com/profile/10407827649376333470wilma.ft@gmail.com12tag:blogger.com,1999:blog-6097488930935269128.post-13390801898103643192009-02-10T12:38:00.000-08:002009-10-23T06:50:38.408-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/SZHmJwmY2ZI/AAAAAAAAALo/Pk6ZY5XjIIc/s1600-h/giantfishfinger_450x516.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 349px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/SZHmJwmY2ZI/AAAAAAAAALo/Pk6ZY5XjIIc/s400/giantfishfinger_450x516.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5301271291730909586" /></a><br /><br />Αν και γενικά οι αντι-Γραφές είναι γεμάτες από ανθρώπους συνετούς, υπάκουους και πιστούς, ο Ιωνάς πρέπει να κράταγε από Κεφαλλονιά, καθότι έκανε κυρίως του κεφαλιού του. <br />Γεννήθηκε στη Γαθαφέρ (είπαμε κράταγε από Κεφαλλονιά ΔΕΝ γεννήθηκε εκεί!). <br />Αφού θριάμβευσε ως βοηθός του Ιεροβοάμ (αυτός ήταν βασιλιάς) και ξαναπήραν τα εδάφη που είχε χάσει το Ισραήλ (γκχμ), είπε ο άνθρωπος να πάει στη βίλλα του να ξεκουραστεί. <br />Όμως ο Μεγάλος είχε άλλη άποψη:<br />«Ιωνά»! είπε με βροντερή φωνή.<br />Καμία απάντηση.<br />«Ιωνά! Σου μιλάω!»<br />Τίποτα.<br />«Ιωνά αν δεν βγάλεις αμέσως τώρα, το god pod από τα αυτιά σου, θα χάσεις όλα τα mp3 που έχεις περασμένα!»<br />Αυτό κι αν ήταν απειλή! Ο Ιωνάς σταμάτησε τις τσαλιμιές και τέντωσε τα αυτιά του. <br />«Μεγάλε!» (έκανε τάχα έκπληκτος) «Πως από δω?»<br />«Άσε τις αηδίες Ιωνά και άκου!<br />Θέλω να πας στη Ν Ι Ν Ε Υ Η!.» <br />«Καλά και γιατί το κάνεις spelling? Χαζός είμαι? Το κατάλαβα.» Απάντησε ευθαρσώς ο Ιωνάς. <br />«Επειδή είμαι Παντογνώστης, κάτι ξέρω που στο κάνω spelling». (θα δείτε παρακάτω πόσο δίκαιο είχε!). <br />«Τέλος πάντων, και τι να πάω να κάνω καλοκαιριάτικα εκεί κάτω? Θα καίει ο τόπος!» γκρίνιαξε τώρα ο αντιρρησίας. <br />«Θέλω να πας να τους πεις να μετανοήσουν, διότι είναι ασεβείς.» βροντοφώναξε ο Μεγάλος. <br />«Πρώτον σε παρακαλώ κάνε κάτι με το volume διότι μου πήρες τα αυτιά.»<br />«Συγνώμη έχουμε βάλει νέο dolby surround και δεν το έχουμε μάθει ακόμη. Θα πάω στο Γερμανό να ρωτήσω πώς να το διορθώσουμε» απολογήθηκε ο Μεγάλος, που επειδή ήταν πολύ μεγάλος, μπορούσε να αναγνωρίσει και το δίκαιο του άλλου. <br />«Και γιατί να πάω στους Νινευίτες, αφού εμείς (οι Ισραηλινοί) δεν τους χωνεύουμε.<br />Πάλι εγώ θα σώσω τον κόσμο? Ας πάει ένας δικός τους να τους σώσει». Ξαναγκρίνιαξε ο Ιωνας που είχε σπαστεί πολύ με την όλη ιστορία. <br />«Ιωνά δεν το συζητώ! Σε προστάζω!»<br />«Αυτό είναι φασισμός»! Εξανέστη ο Ιωνάς. <br />«Θες να σε κάνω στήλη Άλατος?» ρώτησε μειλίχια ο Μεγάλος.<br />«Και μετά τι θα κάνεις τη γυναίκα του Λωτ?» αντιμίλησε ο Ιωνάς. <br />«Θέλεις να πάρεις μήπως τη θέση του Πινόκιο?» αντιπρότεινε ο Μεγάλος. <br />Εδώ χτύπησε τον Ιωνά στο ευαίσθητο σημείο του, καθότι ήταν φοβερά ωραιοπαθής οπότε δεν ήθελε με τίποτα να αποκτήσει μεγάλη μύτη. Φύσηξε, ξεφύσηξε, παράτησε το Mai Thai και την αιώρα του και πήγε να γεμίσει δύο luis vuitton για το ταξίδι (είχαν γίνει φοβερή μόδα μετά τη διαφήμιση με τον Γκορμπατσώφ). Πήρε τη φωτογραφική μηχανή και το παγουρίνο του και κατέβηκε στο λιμάνι για να πάρει το High speed για Νινευή. <br />Όμως τον έπνιγε η αγανάκτηση, διότι όλα τα κωλοτάξιδα αυτός τα έκανε, κι οδοιπορικά μηδέν. Οπότε εκεί που κοίταζε τα δρομολόγια ακούει:<br />«Αναχώρηση του Very High Speed 5 για Θαρσείς. Παρακαλούνται οι επισκέπτες να εξέλθουν από το πλοίο ή αλλιώς, ας πληρώσουν εισιτήριο και να ταξιδέψουν μαζί με τους υπόλοιπους. Κουλουρτζήδες, λουκουματζήδες κι άλλοι μικροπωληταί να περάσουν από τη ρεσεψιόν και να αφήσουν ποσοστό 5% επί των πωλήσεων που πραγματοποίησαν στο χώρο του καραβιού.»<br />«Ρε λες? Αναρωτήθηκε ο Ιωνάς. Μήπως είναι θέλημα θεού?»<br />«Εγώ δεν είπα τίποτε, μη με ανακατεύετε» ακούστηκε η φωνή του Μεγάλου. «Βρε γαιδούρι, ΔΕΝ σου είπα να πας στους Θαρσείς, στη Νινευή σου είπα.» <br />Παρόλα αυτά, ο Ιωνάς εκεί το βιολί του. Μια και δυο ανεβαίνει στο πλοίο και βγάζει εισιτήριο VIP για Θαρσείς, η οποία, ειρήσθω εν παρόδω (σε λίγο θα μιλώ την ελληνιστική με τόση μελέτη των κειμένων), ήταν παραλιακή πόλη της Ισπανίας-όχι νομίζετε ότι ήταν χαζός ο Ιωνάς. <br />Πάει στρώνεται σε μια σεζλονγκ στο πάνω κατάστρωμα, βάζει κι αντηλιακό και γουστάρει τρελά με την κοπάνα που έκανε. <br />«Vaya con Dios!» Μονολόγησε και ρούφηξε μια γουλιά από το Μάι Τάι (λίγο αλκοόλα τον έχω βγάλει τον άνθρωπο αλλά τι να κάνω? του άρεσαν τα κοκτέιλ διότι μάζευε τις ομπρελίτσες). <br />Όμως ο Μεγάλος, δεν είναι τυχαίος! Βλέπει μέσω Google map τον Ιωνά να λιάζεται στο δρόμο για Θαρσείς και τα παίρνει κράνος. «Τώρα θα δεις!» λέει μέσα από τα τέλεια δόντια του. Πάει στον Ποσειδώνα και του λέει: «Ρε συ εκείνη την τρίαινα που είχες τις Απόκριες που την έχεις βάλει?»<br />«Τι εννοείς?» του λέει θιγμένος ο άλλος. «Ποιες Απόκριες? Κανονικά την κρατάω». <br />«Εγώ στο είπα με εύσχημο τρόπο, αλλά με αυτά που κάνεις ούτε στο χιλιάρικο δε σε βλέπω να μπαίνεις. Δάνεισέ μου για λίγο την τρίαινα. Ή δώσε μου το μίξερ καλύτερα.»<br />«Το μίξερ το έχει πάρει η Δήμητρα. Και καλά που μου το θύμισες, διότι δεν το έχει επιστρέψει η μουλάρα. Τάχα ήθελε να φτιάξει ραβανί… μα που πας?» ρώτησε την πλάτη του Μεγάλου που ήδη έτρεχε να πάει να βρει τη Δήμητρα.<br />Τελικά το μίξερ βρέθηκε στο loft του Απόλλωνα, ο οποίος άκουσε και τα σχολιανά του, επειδή παίρνει πράγματα και δεν τα επιστρέφει. <br />Βάζει λοιπόν ο Μεγάλος το μίξερ μπροστά με τους αναδευτήρες για μαρέγκα και ξεκινά να ανακατεύει τη θάλασσα. <br />Περιττό να σας πω ότι έγινε της κολάσεως. Το πλοίο εκεί που έκανε κρουαζιέρα, άρχισε να θυμίζει Τιτανικό. Ένας σινεφίλ άρχισε να ουρλιάζει ότι «Θα πνιγούμε Μάνα μου το έχω δει εγώ το έργο!» οπότε έσπειρε τον πανικό. <br />Επειδή τότε όμως δεν είχε προχωρήσει τόσο πολύ η τεχνολογία, δεν σκέφτηκαν να δουν μετεωρολογικό δελτίο για να μάθουν πως κινείται η καταιγίδα. Προσέφυγαν σε πιο προηγμένες μεθόδους ήτοι (καλά δεν παίζομαι) έκαναν κλήρωση. <br />Όποιος είναι γκαντέμης, εξήγησε ο καπετάνιος το ανθρωπιστικό παιχνίδι, θα πεταχτεί στα ψάρια. <br />Μπορείτε να φανταστείτε σε ποιον έπεσε ο κλήρος (φυσικά και ήταν στημένη η κλήρωση! Τι νομίσατε ότι είναι όπως έχουμε τώρα την κληρωτίδα με τα μπαλάκια?).<br />Οπότε :<br />«Εεεεεειιιωωωωπ!» είπαν οι ναύτες κι έριξαν τον Ιωνά στη Θάλασσαααααα. <br />Εκείνη την ώρα εντελώς τυχαία, περνούσε απέξω ένα ψάρι (πρωτοφανές να υπάρχει ψάρι στη θάλασσα). Το ψάρι αυτό ήταν λίγο μικρότερο από το καράβι, οπότε τραβάει μια γερή ρουφηξιά νερό και πάρτον και τον Ιωνά μέσα. <br />«Ποιος έκλεισε το φως?» αναρωτήθηκε έντρομος ο Ιωνάς. «Μαμά μου! που είμαι?»<br />«Στο ψάρι» απάντησε το ψάρι (συγνώμη παιδιά για την επανάληψη της λέξης ψάρι αλλά μου έχει περισσέψει και η λέξη κήτος που θα χρησιμοποιήσω αμέσως μετά. Δυστυχώς, όπως δεν αναφερόταν το όνομα της γυναίκας του Νώε, επίσης δεν αναγράφεται και το όνομα του κήτους, ή έστω ο τύπος του-GT κλπ). <br />«Τι εννοείς? Την εξοχική ταβέρνα?» ρώτησε ο Ιωνάς. <br />«Όχι εννοώ το franchise με τα φρεσκοκατεψυγμένα» ειρωνεύτηκε το κήτος. «Ρε ντιπ βλάκας είσαι? Μέσα στην κοιλιά μου είσαι!»<br />«Μα βρωμάει ψαρίλα εδώ μέσα!» γκρίνιαξε ο Ιωνάς. <br />«Βάλε ένα ambi pur» ειρωνεύτηκε ξανά το κήτος. (καλά μιλάμε για πολλή ειρωνεία).<br />«Μεγάλε! Μεγάλε!» άρχισε να ουρλιάζει ο Ιωνάς χτυπώντας τα τοιχώματα. «Βγάλε με από εδώ! Σε παρακαλώ». <br />«Μη φωνάζεις! Η ηχομόνωση είναι άριστη. Τώρα κάτσε εδώ μέσα για να μάθεις! Χαχαχαχαχαχα!» (σατανικό γέλιο αφιερωμένο). <br />Ο Ιωνάς στην αρχή το έριξε στο κλάμα. Τέτοια γκρίνια, ούτε γριά από τη Μάνη σε μοιρολόι. Μετά, κατάλαβε ότι με το κλάμα δεν θα βγάλει άκρη, οπότε άρχισε να παρακαλάει το ψάρι να τον αφήσει κάπου παραλιακά. Όταν είδε ότι δεν πιάνει ούτε αυτό, άρχισε να αναρωτιέται. «Ρε τι θα έκανε ο Μαγκάιβερ (παλιά σειρά περιπέτειας για τους γνώστες της Παλαιάς ΕΡΤ) σε αυτή την περίπτωση?». Και κάθισε κάτω να ανάψει ένα τσιγάρο και να σκεφτεί. Αυτό ήταν. <br />Το ψάρι το έπιασε τέτοια ναυτία, που άρχισε να ξερνάει διαρκώς. Έφτασε άρον, άρον στα παράλια και με μια μεγαλειώδη αναγούλα τον έφτυσε στο νησί του Lost. <br />Ο Ιωνάς βγήκε από τα κύματα, τίναξε την άμμο από τα ράσα του και πήγε να βρει τους Χαμένους. Αλλά ο Μεγάλος τον πρόλαβε και του είπε:<br />«Κοίτα να δεις, επειδή άμα μπλεχτείς στη σειρά σε βλέπω νεκρό στο επόμενο επεισόδιο, αποφάσισε: ή στέλνω τώρα ένα εξωλέμβιο για να πας στη Νινευή, ή θα παίξεις ένα μικρό αλλά χαρακτηριστικό ρόλο στο σήριαλ. Τι προτιμάς?»<br />Ε τι να προτιμά? Πήρε τα μπογαλάκια του και πήγε στη Νινευή. <br />Εκεί τους περιέγραψε με τόσο μελανά χρώματα το τι θα πάθουν έτσι και δεν αλλάξουν μυαλά, που όλοι οι Νινευίτες έγιναν αρνάκια. Μετά μάζεψε ξανά τα ρούχα του (του είχε πάρει άλλα ο Μεγάλος, διότι θα έπρεπε αλλιώς να τον στείλει ξεβράκωτο), πήρε τα σαμπουάν και μια πετσέτα από το ξενοδοχείο και ξεκίνησε για το δρόμο του γυρισμού. <br />Αφού έφτασε κατάκοπος στη βίλλα του, άνοιξε τη δορυφορική για να παρακολουθήσει το χαμό που θα γινόταν στη Νινευή. Και πήγε η ώρα εννιά. Και τίποτε. Και πήγε δέκα. Ξανά τίποτε. <br />Ο Ιωνάς άρχισε να τα παίρνει (με πρόζακ τον βλέπω μέχρι το τέλος του έργου). <br />Παίρνει τηλέφωνο στο Igod το Μεγάλο και του λέει:<br />«Μου είπες να πάω στους σιχαμένους τους Νινευίτες να τους μιλήσω, επειδή ήταν αμαρτωλοί»<br />«Yes!» απάντησε ο Μεγάλος. <br />«Ναι αλλά αφού έκαναν τέτοια έκτροπα δεν έπρεπε να τους καταστρέψεις?»<br />«Νο!» (λαλίστατος και πολυμαθής ο Μεγάλος). <br />«Τι No! δηλαδή συγνώμη θα σώζουμε και τους εχθρούς τώρα?» απηύδησε ο Ιωνάς. «Αφού αυτοί είναι Ολυμπιακοί! Συμφωνήσαμε να πάω να τους ξεχέσω, όχι να τους σώσω!»<br />«My child έλα να σου μιλήσω για την αγάπη και τα συγχώρεση για να καταλάβεις» είπε ο Μεγάλος. <br />«Όχι!!!! Δεν θέλω άλλο κήρυγμα. Προτιμώ να μου κάνεις μια χάρη»<br />«Τι χάρη?»<br />«Να πάρει ο Παναθηναϊκός το πρωτάθλημα για τα επόμενα Μμμμμμ 20? 30? Χρόνια»<br />«Αδύνατον!» αναφώνησε η υπερδύναμη.<br />«Γιατί?» χτύπησε το πόδι με πείσμα ο Ιωνάς. <br />«Γιατί, είπαμε, είμαι Μεγάλος, δεν είμαι όμως και ο Κόκκαλης.!»<br /><br /><br /><br /><em>(Διεύθυνση φωτογραφίας: http://blindman.15.forumer.com/index.php?showtopic=23518)</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6097488930935269128-1339080189810364319?l=wilma-tote-twra.blogspot.com' alt='' /></div>wilmahttp://www.blogger.com/profile/10407827649376333470wilma.ft@gmail.com33tag:blogger.com,1999:blog-6097488930935269128.post-74501753388118565722009-02-10T04:34:00.000-08:002009-02-10T04:35:20.274-08:00Για τους φανατικούς του είδους, ήδη έχω αποκαλύψει πολλά!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6097488930935269128-7450175338811856572?l=wilma-tote-twra.blogspot.com' alt='' /></div>wilmahttp://www.blogger.com/profile/10407827649376333470wilma.ft@gmail.com16tag:blogger.com,1999:blog-6097488930935269128.post-17987184997654326982009-02-05T05:59:00.001-08:002009-10-23T06:50:57.588-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/SYrxt-IcQDI/AAAAAAAAALg/Oo2L_jNDsx0/s1600-h/god+pod.bmp"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 380px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/SYrxt-IcQDI/AAAAAAAAALg/Oo2L_jNDsx0/s400/god+pod.bmp" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5299313683629621298" /></a><br /><em>Καλοί μου φίλοι! μετά από την ευγενική σας παρότρυνση είπα να συνεχίσω το θέμα με τις αντι-Γραφές. Επειδή όμως λόγω δουλειάς άργησα να σας γράψω, σήμερα παραθέτω την υπερπαραγωγή -Τον κατακλυσμό του Νώε. Διαβάζεται μονορούφι ή σε συνέχειες. Πάρτε και κανένα χάπι για τον πονοκέφαλο πριν ξεκινήσετε διότι βγήκε τεράστιο. </em><br /><br /><br /><br />Ο Νώεεεεεεε. <br />Λοιπόν παιδιά μου εδώ έχουμε Σόδομα και Γόμορρα (ξέρω, αυτό είναι από άλλη ιστορία-ίσως την πούμε κι αυτή).<br /><br />Ο Νώε πρέπει να ήταν μεγάλο βύσμα. Πρώτα από όλα έζησε τουλάχιστον 900 χρόνια. Μια πιθανή εξήγηση να είναι, επειδή έγραφε τη «Λάμψη» της εποχής («Βροντή» λεγόταν το σχετικό σήριαλ), είχε ζητήσει από το Μεγάλο να μην πεθάνει μέχρι να τελειώσει το σήριαλ. Όμως, δεν σταματούσε να γράφει, κι ο Μεγάλος που είναι και πρακτικός τύπος, έπνιξε όλη την ανθρωπότητα, οπότε μετά, το σήριαλ σταμάτησε λόγω μειωμένης τηλεθέασης. <br />Βέβαια, επειδή όπως είπαμε ο Νώε είχε το βύσμα του, ήταν ο μόνος που γλύτωσε μαζί με την οικογένειά του από τον κατακλυσμό. <br />Αλλά ας τα πάρουμε με τη σειρά. <br />Η σκούφια του Νώε κρατά από τον Μαθουσάλα (αμ έτσι πες μας και μετράμε χιλιετηρίδες). Είχε 3 γιούς τον Σήμ (από τον οποίο πήρε και το όνομά της η κάρτα SIM ), τον Χάμ (από τον οποίο πήρε το όνομά της η πίτσα Ham Special) και τον Ιάφεθ (αυτός δεν πρόκοψε όπως οι άλλοι δύο). <br />Τα παιδιά τα απέκτησε στην απίστευτη ηλικία των 500 ετών. (ήθελε να γλεντήσει τη ζωή του πρώτα ο άνθρωπος). Τελικά οι αρχαίοι ήταν πιο μοντέρνοι από εμάς που επειδή καβατζώσαμε τα 30+ λυσσάξαμε να κάνουμε παιδιά. <br />Ο Νώε όμως ήταν πρακτικός άνθρωπος. Όταν ο Μεγάλος του είπε να φτιάξει μια κιβωτό, ήταν, δεν ήταν 480 ετών (νιούδι). Οπότε σου λέει, προκειμένου να κάνω όλη τη βρωμοδουλειά μόνος μου, ας κάνω κανένα παιδί να με βοηθήσει. Άρχισε να κάνει παιδιά και υπέβαλε ταυτόχρονα πρόταση για την κατασκευή και επίβλεψη του έργου «Κιβωτός» που είχε προκυρηχθεί, με χρόνο ολοκλήρωσης 50 χρόνια, και προϋπολογισμό 10 εκατομμύρια €. Φυσικά, ως βυσματούχος πήρε το έργο. <br />Δυστυχώς, επειδή ο Άγγελος –Υπεχωδεφείμ δεν είχε προβλέψει να βάλει ρήτρες για την καλή τήρηση της συμφωνίας και την έγκαιρη παράδοση του έργου, η Κιβωτός ολοκληρώθηκε τελικώς σε 100 χρόνια και χρειάστηκαν άλλα 20 για τη συλλογή των ζώων. Ο Υπεχωδεφείμ ακόμη δουλεύει στην υπηρεσία Εφορίας Αρχαιοτήτων (πήρε και μετάταξη) σε ακριτικό νησί για να πληρώσει τις μη καταβληθείσες ρήτρες. <br /><br />Βέβαια, επειδή ο Νώε είχε υπογράψει συμφωνητικό εμπιστευτικότητας (ναι αυτό το θυμήθηκαν να το φτιάξουν), όταν άρχισε να κατασκευάζει την κιβωτό τα βρήκε σκούρα. Πάει λοιπόν στον Υπεχωδεφείμ και του λέει:<br />-«Καλά είσαστε τελείως τζαζ εκεί πάνω?»<br />-«Γιατί?» φτερούγισε ταραγμένος ο άγγελος. <br />-«Μα είναι δυνατόν να φτιάξω το υπερωκεάνιο που μου ζητάτε και να μην πάρει κανείς χαμπάρι τι διάολο φτιάχνω?» απάντησε εκνευρισμένος ο ενάρετος νέος. <br />-«Εεεε μια στιγμή να ρωτήσω και θα σας πω» είπε ο Υπεχωδεφείμ και απογειώθηκε προς τα πάνω αφήνοντας πίσω του ένα σύννεφο από πούπουλα. <br />Μετά από δέκα λεπτά ξανακατέβηκε αναψοκοκκινισμένος. <br />«Ε ναι, κοιτάξτε να δείτε, ρώτησα τον Μεγάλο και με συμβούλευσε να πείτε ότι φτιάχνετε ένα σκάφος αναψυχής.»<br />«Σκάφος αναψυχής με τέσσερα καταστρώματα? Με δουλεύετε?» απάντησε, αγριεμένος τώρα, ο Νώε. «Ποιος θα την πιστέψει αυτή την παπαριά?»<br />«Ναι… να σας πω…, κι εγώ απόρησα, αλλά ο Μεγάλος μου είπε πρώτον να μην τον αμφισβητώ και δεύτερον να ζητήσετε από τη γυναίκα σας να το διαδώσει. Αυτή ξέρει!». Κι έφυγε μουρμουρίζοντας κάτι για εκκρεμότητες και όλα από τα δικά του φτερά περνούν, αμάν πια με αυτή την κωλοθέση. <br /><br />Ο Νώε αναστέναξε και πήγε στη γυναίκα του. <br />«Ρε συ γυναίκα μου, να σου πω» της είπε. <br />«Δεν έχω όνομα εγώ, για να με φωνάξεις?» του απαντά αυτή όλο ταπεινοφροσύνη. <br />«Όχι! Μέσα στις γραφές υπάρχει το είδος του ξύλου (γόφερ) που έφτιαξα την Κιβωτό αλλά το δικό σου όνομα γιοκ!». <br />«Ωραία τότε να πεις από το ξύλο Γόφερ να σου πλύνει τα σώβρακα! Άει σιχτίρ εδώ μέσα! Φαλλοκράτες!» απάντησε, πετώντας κάτω ένα μποξεράκι με τον γκούφη. <br />«Έλα δω βρε μανίτσα μου» άρχισε τις γαλιφιές ο άλλος. «Έλα δω, να σου πω τι θα σου φτιάξω, εγώ που σε έχω στα ώπα ώπα.»<br />«Τι?» ρώτησε όλο ελπίδα η σουφραζέτα της εποχής. <br />«Θα σου φτιάξω μια Κιβωτό!»<br />«Για τα κοσμήματα?»<br />«Ναι! Ε όχι! Τι? ποια κοσμήματα παιδί μου μη με μπερδεύεις!» Θα σου φτιάξω ένα γιοτ για να σε πάω βόλτα». <br />«Αχ αλήθεια?» ξελιγώθηκε η γυναίκα του Νώε. <br />«Εμ τι παραμύθια?» απάντησε ετοιμόλογα το χουφταλάκι. (πότε νέος πότε χουφταλάκι, σας έχω τρελάνει). <br />«Και μπορώ να το πω στις φίλες μου?» <br />«Αυτό ακριβώς! Ναι! θέλω να το πεις στις φίλες σου για να δουν τι άντρα πήρες!».<br /><br />Από τη στιγμή εκείνη και μετά, κανείς δεν αναρωτήθηκε τι φτιάχνει ο Νώε. Εκτός του ότι είχαν καταχωλωθεί που έφτιαχνε γιοτ, φοβόντουσαν να ρωτήσουν για να μην τους πιάσει στην πολυλογία η γυναίκα του Νώε. <br />Έπεφταν λοιπόν τα πατώματα, (πως λέμε έριξε πλάκα? Καμία σχέση) τα παιδιά που είχαν εντωμεταξύ μεγαλώσει κάρφωναν, κάρφωναν και προκοπή δεν έβλεπαν. <br />«Ρε μπαμπά τι θα το κάνουμε τόσο μεγάλο καράβι?» ρώτησε μια μέρα ο Ιάφεθ. <br />«Τράβα ρώτα τη μάνα σου» του απαντά ο σεβάσμιος πατέρας του. <br />«Ε ναι, εντάξει, το έχω ακούσει το παραμύθι με το καράβι και τις αίθουσες χορού, για τις εκδηλώσεις της επετείου σας κλπ, αλλά και πάλι δεν το καταλαβαίνω» πείσμωσε ο Ιάφεθ. <br />«Με αυτές τις βλακείες που ρωτάς σε βλέπω να μη γίνεσαι τίποτε στη ζωή σου!» Απήντησε επικριτικά ο Νώε. «Άντε να καρφώσεις κανένα γόφερ»!<br />«Να βάλω καλύτερα ένα γούφερ να έχουμε και καλύτερη μουσική απόδοση» ειρωνεύτηκε ο θρασύς νέος. <br />Παρόλα αυτά, ο Νώε εντυπωσιάστηκε από την εφευρετικότητα της γυναίκας του. Κοίτα τι έλεγε η αθεόφοβη! Άκου αίθουσα χορού! «Ρε μπας και να της δώσω να γράφει κανένα επεισόδιο στη ‘Βροντή’?», αναρωτήθηκε. <br />Κάποια στιγμή, η Κιβωτός έφτασε πλέον στα παρκέ, οπότε ο Νώε φώναξε το γιο του τον Σημ και του είπε. «Δε μου λες, θυμάσαι που σου είχα πάρει από την εφημερίδα «Τα Νέα της Παλαιάς Διαθήκης» μια Εγκυκλοπαίδεια με ζώα?» <br />«Ποια από όλα εννοείς μπαμπά? Τα κανονικά ή τα ξαδέρφια μου?» ρώτησε ο μεγάλος Σημ. <br />«Δεν είπα το άλμπουμ με τις οικογενειακές φωτογραφίες! Ούτε αναφέρθηκα σε γαϊδούρια ξεσαμάρωτα! Είπα ζώα!-Το έχεις?» εκνευρίστηκε ο υπομονετικός Νώε.<br />«Μη συγχύζεσαι καλέ μου πατέρα! Θα πεθάνεις γρήγορα με αυτό το άγχος! Φυσικά και το έχω!» απήντησε ο στοργικός γιος. <br />«Ωραία! πάρε τα αδέρφια σου και ξαμοληθείτε να μαζέψετε ένα σετ (αρσενικό –θηλυκό) από όλα!*». <br />«Πλάκα Με κάνεις?» έμεινε ξερός ο Σημ (καταγωγή από Βόρεια Ελλάδα). «Τι θα τα κάνουμε τόσα ζώα?»<br />«Θα τα βάλουμε στην Κιβωτό»<br />«Η μαμά το ξέρει?» ανησύχησε ο μαμμόθρεφτος. <br />«Τι είπες ρε!» είπε ο Νώε, που είχε ρίζες κι από Κρήτη. «Θα μου πει εμένα η μάνα ΣΟΥ τι θα κάνω?»<br />«Δεν ξέρω τι θα σου πει η μάνα ΜΟΥ, αλλά ξέρω σίγουρα τι θα σου πει η γυναίκα ΣΟΥ!» απάντησε ετοιμόλογα ο Σημ. <br />«Ποιανού είναι το καράβι ρε!» άρχισε να ωρύεται ο Νώε.<br />Ο Σημ ξερόβηξε και ξεκίνησε:<br />«Κοίταξε να δεις. Η αλήθεια είναι ότι εσύ είχες την ιδέα, (αν έχεις κι άλλη τέτοια κράτα τη για τον εαυτό σου), εσύ κατέθεσες την πρόταση για την ανάληψη του έργου και σε εσένα έχει κατοχυρωθεί. Βέβαια, αν πάρετε διαζύγιο με τη γυναίκα ΣΟΥ, θα δικαιούται το μισό καθότι αποκτήθηκε μετά το γάμο. Επιπλέον, αν πεθάνεις βάσει της νόμιμης μοίρας τα παιδιά δικαιούνται το 75% της περιουσίας σου και φυσικά και του καραβιού…»<br />«Θα πάρετε ένα @ρ…»<br />«Νώε!» τον διέκοψε μια βροντερή φωνή από ψηλά. «Μην ξεστομίσεις αυτό που θες να πεις, διότι θα βρεθείς εκτός Κιβωτού». <br />«Τι ήταν αυτό?» απόρησε ο Σημ. <br />«Ο υποβολέας» ξεφύσηξε ο Νώε κι έφυγε τσαντισμένος. Έκανε δέκα βήματα και φώναξε: «Τσακίσου να πας να μαζέψεις τα ζώα! Τη μάνα σου θα την αναλάβω εγώ!»<br />Ο Σήμ σηκώθηκε, πήγε, ξέθαψε την εγκυκλοπαίδεια με τα ζώα, και φώναξε τα αδέρφια του. <br />«Ρε σεις! Ο σεβάσμιος πατέρας μας τα έχει παίξει! Θέλει να μαζέψουμε ένα σετ από όλα τα ζώα που είναι σε αυτούς τους δέκα τόμους και να τα βάλουμε στην Κιβωτό»<br />«Η μαμά το ξέρει?» ρώτησαν με μια φωνή τα άλλα δύο καλόπαιδα.<br />«Θα της το πει τώρα, οπότε το μεσημέρι καλύτερα να παραγγείλουμε delivery διότι δεν μας βλέπω να τρώμε» είπε στεναχωρημένα ο Σημ. «Κρίμα, διότι σήμερα είχε πει ότι θα έφτιαχνε παστίτσιο»<br />«Φτιάχνει και το manetarius παστίτσιο!» αναφώνησε ο Χαμ. «μπορούμε να παραγγείλουμε από εκεί!». <br />«Στο θέμα μας!» επανέφερε την τάξη ο μεγάλος αδελφός. «Λοιπόν έχουμε δέκα τόμους και είμαστε τρεις. Πως θα τα μοιράσουμε?» (μιλάμε για τζιμάνια). <br />«Απλό!» πετάχτηκε ο Ιάφεθ «Θα πάρουμε ο καθένας από τρεις και τον ένα τόμο που περισσεύει θα τον πετάξουμε!»<br />Έτσι αγαπητοί αναγνώστες λόγω της βαρεμάρας τριών αδελφών, εξαφανίστηκαν από προσώπου γης οι δεινόσαυροι! Επειδή πέταξαν τον ένα τόμο της μοναδικής εγκυκλοπαίδειας των ζώων. (σας έλυσα κι αυτή την κοσμογονική απορία). <br />Οι τρεις φερέλπιδες νέοι ξεχύθηκαν σε βουνά και λαγκάδια να μαζέψουν τα ζώα. <br />Φυσικά κι αυτή η διαδικασία πήρε το χρόνο της. (τα είκοσι χρόνια που σας έλεγα στην αρχή του επεισοδίου). <br />Όταν επέστρεψαν οι τρεις νέοι με ένα ορυμαγδό ζώων από πίσω τους συνοδεύονταν κι από 3 αιθέριες υπάρξεις. <br />«Τι είναι αυτές?» ρώτησε ο Νώε που γυάλισε το μάτι του μόλις είδε τις κοπελλλλίτσες. <br />«Ρε πατέρα, δεν είπες να φέρουμε σετ από όλα τα ζώα? Ε! φέραμε και για εμάς!» είπε ο Ιάφεθ. <br />«Ότι θα παραδεχόσασταν ότι είσαστε ζώα, δεν το περίμενα» σχολίασε ο Νώε. <br />Φυσικά μπορείτε να φανταστείτε ποιος έριξε μούτρα κι έπιασε φτυάρι. Η γυναίκα του Νώε. Η οποία παράτησε τον καημό της με τα ζώα που θα της χαλάσουν το παρκέ κι έπιασε το μοιρολόγι με τις γειτόνισσες ξεκινώντας έτσι ένα μίνι κατακλυσμό. <br />«Αχ που εγώ τα μοσχομεγάλωσα κι αυτά βρήκαν την πρώτη τυχούσα και την έφεραν να τη σπιτώσουν. Τίποτε δεν σεβάστηκαν. Το μόχθο να τα μεγαλώσω, τα ιδιαίτερα που πλήρωνα για να ξεστραβωθούν, τις ξένες γλώσσες, τα κολυμβητήρια! Αχαριστία!»<br /><br />Αφού στούμπωσε και τα ζώα μέσα στο καράβι, ο Νώε είπε σε γυναίκες και παιδιά να φτιάξουν βαλίτσες διότι θα πάνε ένα ταξιδάκι. Οι νύφες ξετρελλάθηκαν από τη χαρά τους. Βρε τι κιμπάρης πεθερός ήταν αυτός! Ακόμη δεν πάτησαν το πόδι τους και τις πάει κρουαζιέρα. Βγήκαν λοιπόν με τις mastercard για να ψωνίσουν. Μάλιστα ο Νώε για να φανεί ακόμη πιο καλός, την ώρα που τις ξεπροβόδιζε τους είπε:<br />«Κορίτσια! Μη φοβηθείτε τα έξοδα! Δώστε του να καταλάβει! Τρία κορίτσια σας έχω!» διότι φυσικά, ποιος πνιγμένος θα του ζητούσε να πληρώσει τις κάρτες?<br /><br />Μάζευαν λοιπόν κορίτσια κι αγόρια τα συμπράγκαλά τους, μούτρωνε η κυρία Νώε και ο πατριάρχης που είχε και χιούμορ πέταγε διάφορα έξυπνα του τύπου :<br />«Πω πω μαύρος είναι ο ουρανός, γυναίκα να μαζέψεις τα ρούχα» ή <br />«Καρεκλοπόδαρα θα ρίξει πάλι» <br />«Αχ δεν με ακούτε κι εμένα το γέρο που τα ξέρω αυτά, αλλά μετά θα βρέχει και θα γελάω». <br />Φυσικά, για να βοηθήσει κανένα συνάνθρωπο ή γείτονα ούτε λόγος. (Γενικά όλοι αυτοί οι ενάρετοι τύποι της παλαιάς διαθήκης, πρέπει να ήταν ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένοι κοινωνικά: πάντοτε έσωζαν την οικογένειά τους και κανέναν άλλο). <br /><br />Έτσι όλο γέλιο και χαρά σάλπαρε το καράβι. Για επτά ημέρες αρμένιζαν χαρούμενοι τραγουδώντας:<br />«Μες σ’αυτή τη βάρκα είμαι μοναχή»<br />«Ήταν ένα μικρό καράβι»<br />«Καραβάκι μου ξεκίνα πάμε πάλι στην Αθήνα»<br />Και άλλα χαρωπά! Ο Ιάφεθ που ήταν λίγο ξυνός (εδώ ήθελα να βάλω κανένα Link αλλά αποφάσισα πως ΟΧΙ!) είχε χώσει στα αυτιά του τα ακουστικά του ipod κι άκουγε Στανίση.<br />Και μετά άνοιξαν οι ουρανοί!<br />Παραθέτουμε αυτούσιες πληροφορίες από πηγές της εποχής:<br />Και ύστερα από επτά ημέρες, τα νερά τού κατακλυσμού έπεσαν επάνω στη γη.<br />Και έγινε ραγδαία βροχή επάνω στη γη για 40 ημέρες και 40 νύχτες. (Πετρούλα να δω τι θα έλεγες!)<br />Και ο κατακλυσμός έγινε για 40 ημέρες επάνω στη γη και τα νερά πλήθυναν, και σήκωσαν την κιβωτό, και σηκώθηκε ψηλά από τη γη.<br />[…]<br />15 πήχες πιο ψηλά υψώθηκαν τα νερά, και σκεπάστηκαν τα βουνά. (Πόσο είναι ο πήχυς -νεοελ. Πήχης)? Είναι ψηλά τώρα αυτό?<br />Και πέθανε κάθε κινούμενη σάρκα επάνω στη γη, από τα πουλιά, και από τα κτήνη, και από τα ζώα, και από όλα τα ερπετά που σέρνονται επάνω στη γη, και κάθε άνθρωπος.<br />[…]<br />Και δυνάμωναν τα νερά επάνω στη γη για 150 ημέρες. <br />ΚΑΙ ο Θεός θυμήθηκε (????? Δείτε σχόλιο με το που τελειώνει η φράση) τον Νώε, και όλα τα ζώα, και όλα τα κτήνη, που ήσαν μαζί του μέσα στην κιβωτό και ο Θεός έστειλε άνεμο επάνω στη γη, και στάθηκαν τα νερά.<br />Πιο συγκεκριμένα ρώτησε: Μπορείτε να μου πείτε ποιες βρύσες τρέχουν τόσες μέρες? Μου έχουν πάρει τα αυτιά!<br />Αμάν! Πετάχτηκε ο άγγελος Κατακλυσμεφείμ. «Ξέχασα τον Κατακλυσμό!»<br />ΤΟΝ ΞΕΧΑΣΕΣ???? Και τρέχουν τα νέρα τόσες ημέρες? έγινε έξαλλος ο Μεγάλος. Όταν έρθει η ΕΥΔΑΠ θα την πληρώσεις ΕΣΥ!<br />Ο Κατακλυσμεφείμ δεν χρειάστηκε να ακούσει τίποτε άλλο. Μάζεψε τα μπογαλάκια του και πήγε να βρει τον Υπεχωδεφείμ. (τουλάχιστον είχαν παρέα ο ένας τον άλλο). <br /><br />Έτσι λοιπόν σταμάτησε να τρέχει το νερό κι έληξε ο Κατακλυσμός. Τώρα βέβαια, επειδή το σύστημα αποχέτευσης ήταν άριστο, έπρεπε να περιμένουν κάτι μέρες να κατέβουν τα νερά. Μέσα στην Κιβωτό είχαν γίνει πλέον μαλλί με μαλλί διότι ε! άντε να πας μια εβδομάδα διακοπές με τα πεθερικά. Άντε να γίνουν και δέκα μέρες. Φαντάζεστε τώρα όλους αυτούς κλεισμένους στο κουτί για 190 ημέρες τουλάχιστον? Βάλε και τα ζώα, κόντεψαν να σφαχτούν και να μην κατέβει κανείς σώος από την Κιβωτό. <br />Εκεί λοιπόν που περίμεναν, λέει ο Νώε: <br />-«Παιδιά σήμερα θα στείλω ένα κοράκι να μας πει νεότερα». <br />-«Και γιατί να πάω εγώ?» αποκρίθηκε το κοράκι.<br />-«Αμ ποιος να πάει?» ρώτησε ο Σημ που αμέσως μπήκε στο παιχνίδι<br />-«Να πάει η χήνα» απάντησε το πτηνό. <br />-«Ρε σκατόπουλο δε φτάνει που σε περιμάζεψα, που τώρα θα μέτραγες 20 χιλιάδες λεύγες κάτω από τη θάλασσα, μου αντιμιλάς κιόλας?» τα πήρε κράνος ο Νώε. <br />-«Καλά θα πάω» συναίνεσε το κοράκι «αλλά τι είναι οι 20.0000 Λεύγες?»<br />-«Μυθιστόρημα του Ιουλίου Βέρν! Τσακίσου τώρα!» ούρλιαξε απηυδυσμένος ο Νώε. <br />Πήγε κι ήρθε το κοράκι και τους είπε ότι δεν υπήρχε κολυμπηθρόξυλο όρθιο. Τα δε νερά είχαν καλύψει τα πάντα, οπότε καλύτερα να κάτσουν εδώ μέσα, διότι άμα βγουν έξω θα βραχούν. «Ή άμα θέτε παίρνουμε το μικρό βαρκάκι που κρέμεται από πίσω από την Κιβωτό, για να πάμε καμιά βόλτα» συμπλήρωσε τινάζοντας τα φτερά του. <br />-«Άει σιχτίρ ! είσαι γκαντέμης!» σχολίασε ο Νώε. «Να πας να μαυρίσεις με τα νέα που μου είπες!» Και το κοράκι μαύρισε. (εδώ που τα λέμε δεν είναι και πολύ δίκαιο αυτό. Για να μην επαναληφθούν τέτοιες αδικίες στο μέλλον, καθιερώθηκε η φράση «Don’t shoot the messenger». Έτσι αποκαταστάθηκε η δικαιοσύνη κι η τάξη). <br /><br />Μετά από μερικές ημέρες ο Νώε έστειλε ένα περιστέρι. Το περιστέρι βγήκε με τρόμο έξω, διότι σου λέει αν τα νερά δεν έχουν κατέβει με βλέπω και μένα Μαυρογυαλούρο!. Ευτυχώς όμως, είχαν αρχίσει να περνούν τα συνεργεία της πυροσβεστικής κι είχαν αντλήσει μεγάλο μέρος των νερών. Οπότε το περιστεράκι βρήκε ένα κλαδί από ελιά και το πήγε στο Νώε. Ο Νώε το πόσο το χάρηκε δε λέγεται!<br />Από τη χαρά του μάλιστα του είπε: Εσύ με τα νέα που μου έφερες θα είσαι από εδώ κι εμπρός το αιώνιο σύμβολο της ειρήνης! <br />«Τώρα αυτό καλό είναι?» αναρωτήθηκε το περίστέρι. «Αφού δεν έχουμε ποτέ ειρήνη! Ούτε ζωγραφιστό δεν θα με βλέπουν!» <br />«Α! μα με έχετε πρήξει! Μήπως θέλεις να γίνει γεμιστό στο φούρνο, για να ηρεμήσεις?» άρχισε να τρέμει ο γεράκος. <br />«Βλέπω λίγο οξυμμένα τα πνεύματα» τους διέκοψε ο Χαμ «και δεν με βοηθάτε διότι προσπαθώ να παρκάρω την Κιβωτό στο Αραράτ». <br />«Πού?» ούρλιαξε ξανά ο Νώε<br />«Εεεεπ, ίσωσε, ίσωσε, έεεετσι, κόψε λίγο τον κώλο, φέρτο τώρα λίγο δεξιά, εντάξει καλός είσαι» ακούστηκε ο Ιάφεθ που έδινε οδηγίες παρκαρίσματος στον Χαμ. <br />Ένα μεγάλο ζμπουμ! ακούστηκε και η Κιβωτός προσάραξε στην κορυφή του βουνού. <br />«Βρε κόπανοι γιατί παρκάρατε το καράβι πάνω στο βουνό?» κόντεψε να πάθει αποπληξία ο Νώε. <br />«Μα επειδή βρήκαμε στεριά» απάντησε χαρούμενος ο Χαμ. <br />«Ωραία! Να δω τώρα πως θα κατεβάσουμε τα ζώα από εδώ μέσα!» τράβαγε τα μαλλιά του ο γενάρχης (ούτε ξέρω τι ήταν γενάρχης, πατριάρχης, αρχιμανδρίτης αλλά τέλος πάντων, τόσα πράγματα σας έχω πει). <br />«Μα δεν υπάρχει πρόβλημα!» απάντησε το σαϊνι ο Χαμ.<br />«Πάρε το 11880 για να μας στείλουν ένα γερανό!». <br /><br /><br /><br /><em>*πιο συγκεκριμένα η προκήρυξη έλεγε για 7 ζώα από τα καθαρά και δύο από τα ακάθαρτα. Αλλά αυτά είναι τα ψιλά γράμματα που αγνοήθηκαν και για αυτό ο Υπεχωδεφείμ τρέχει ακόμη να πληρώσει τα σπασμένα. </em><br /><br />Η εικόνα η οποία πρέπει να γίνει σήμα κατατεθέν της σειράς, είναι από τη διαφημιστική καταχώρηση για τα Βραβεία ΕΒΓΕ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6097488930935269128-1798718499765432698?l=wilma-tote-twra.blogspot.com' alt='' /></div>wilmahttp://www.blogger.com/profile/10407827649376333470wilma.ft@gmail.com23tag:blogger.com,1999:blog-6097488930935269128.post-10550745518449986652009-01-27T00:24:00.000-08:002009-10-23T06:51:11.607-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/SX7FKHAMGZI/AAAAAAAAALA/zA3EH6txD5s/s1600-h/pantene_new.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 279px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/SX7FKHAMGZI/AAAAAAAAALA/zA3EH6txD5s/s400/pantene_new.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5295886989303486866" /></a><br /><br /><br />Λοιπόν ο Σαμψών είναι πολύ περίεργη περίπτωση. Η μαμά του ήταν στείρα και όπως είναι γνωστό η στειρότητα ΔΕΝ είναι κληρονομική. Παρόλα αυτά τελικά έμεινε έγκυος, χάρη στις πρώτες προσπάθειες εξωσωματικής που τότε αναλάμβαναν μόνο άγγελοι (μετά έμαθαν το κόλπο κι οι γυναικολόγοι και πάει η συντεχνία). <br />Τέλος πάντων, καθ’όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της, η μαμά Σαμψών (δεν ξέρω το όνομα της) δήλωνε ότι θέλει κοριτσάκι. Ο πατέρας (που ειρήσθω εν παρόδω μάλλον αυτός ήταν στείρος, αλλά αφού δεν αμφισβήτησε αυτός την πατρότητα, ποιοι είμαστε εμείς που θα διαφωνήσουμε?) επαναλάμβανε διαρκώς:<br />- «Βρε γυναίκα γερό να είναι κι ας είναι ότι να’ναι!». Η μαμά-Σαμψών όμως επέμενε κι είχε αγοράσει από το Accessories όλα τα σχετικά κοκαλάκια, φιογκάκια και στέκες για τη μικρή. <br /> <br />Και γεννήθηκε ο Σαμψών. Η μαμά φρίκαρε κι ήθελε να δώσει πίσω το μικρό, διότι δεν είχε παραγγείλει αγόρι, αλλά κορίτσι. Ο μπαμπάς από την άλλη γελούσε κάτω από τα γένια του που επιτέλους είχε διάδοχο για την επιχείρηση με τα λουκούμια . <br />Φυσικά επειδή αυτά τα πράγματα δεν περνάνε έτσι από μια μάνα, αυτή μουλάρωσε κι είπε ότι για να μάθουν όλοι δεν πρόκειται να κόψει ΠΟΤΕ! τα μαλλιά του μικρού. <br />Μεγάλωνε λοιπόν ο Σαμψών κι έμοιαζε πιο πολύ με παιδί του Μπέκαμ παρά του Μανωέ (το όνομα του πατέρα το βρήκα). Τι στέκες, τι αλογοουρές τι στρινγκ είχε βάλει το παιδί δε λέγεται. <br />Επιπλέον, χάρη στα λουκούμια είχε γίνει απίστευτα δυνατός. Όποιος τολμούσε στο σχολείο να τον πειράξει για τα μαλλιά του έτρωγε το ξύλο της αρκούδας. Είχε σαπακιάσει όλο το Β1 και το μισό Γ2.<br /> <br />Παρόλο βέβαια το κράξιμο που έτρωγε για τα μαλλιά, ο Σαμψών μεγάλωσε κι έγινε ένας ωραίος και ευαίσθητος νέος. Ειδικά στο θέμα της ευαισθησίας έδειξε το μεγαλείο του όταν ερωτεύτηκε μια κοπέλα Φιλισταία (Thanx <a href="http://mahler76.blogspot.com/">mahler</a>). Ο μπαμπάς της διαφωνούσε κάθετα με το να δώσει την κόρη του σε έναν ΝαζΩΡΑΙΟ, ο οποίος είχε πιο μακριά μαλλιά κι από την Ζωζώ Σαπουντζάκη (άλλη ιστορική φιγούρα της Παλαιάς Διαθήκης), οπότε και την έδωσε σε ένα φίλο του.<br />Ο Σαμψών με το που το έμαθε ανέκραξε:<br />«Τι? Δώσατε τη δική μου τη γκόμενα στον άλλο? Τώρα θα δείτε! Στάχτη και μπούρμπερη θα τα κάνω όλα!». <br />Πήρε λοιπόν 300 αλεπούδες στις οποίες έβαλε φωτιά στην ουρά τους και τις ξαμόλησε στα χωράφια των Φιλισταίων. (αλήθεια είναι αυτό! Δεν το σκέφτηκα εγώ!) Μετά από αυτή την άκρως οικολογική κι ευαίσθητη κίνηση οι Φιλισταίοι παρέλαβαν καμμένη γη. Υπήρχε λοιπόν άμεση ανάγκη να ηρεμήσουν τον άγριο νέο. <br /><br />Η λύση δόθηκε από τη Δαλιδά. Η Δαλιδά ήταν μια πολύ όμορφη κοπέλα με μαλλιά επίσης μακριά αλλά όχι σαν του Σαμψών. Είχε σημειώσει φοβερή επιτυχία στο χώρο του τραγουδιού (όπως το darla dirladada) κι είχε ένα σκασμό CD πλατινένια. <br />Μια μέρα που Σαμψών αποφάσισε να λουστεί (ε λογικό είναι ο άνθρωπος με 5 μέτρα μαλλί να μη λούζεται όλη την ώρα) είδε ότι του είχε τελειώσει το μαλακτικό. Βρίζοντας τη μαμά του που δεν είχε πάρει από το SuperMarket τα απαραίτητα, πετάχτηκε μέχρι το διπλανό μπακαλικάκι για να βρει Elvive με φύτρες σιταριού για μαλλιά μακριά χωρίς να φριζάρουν. Την ώρα που μελετούσε ενδελεχώς τα σαμπουάν τσουπ! Να σου κι η Δαλιδά. Πάει και στέκεται δίπλα του και κοιτάζει τάχα τις μάσκες μαλλιών. <br />-«Ωραία μαλλιά!» γυρνά και του λέει τινάζοντας ταυτόχρονα το χρυσαφί χείμαρρο των μαλλιών της. <br />-«Φχαριστώ!» απαντά ο ευαίσθητος Σαμψών ο οποίος δεν σηκώνει κεφάλι από τα μπουκαλάκια. <br />-«Τι χρησιμοποιείτε και είναι τόσο απαλά?» επιμένει η χρυσομαλλούσα χαϊδεύοντας ταυτόχρονα τον ποταμό των μαλλιών του (ελπίζω να προσέξατε τη σημειολογική διαφορά της χρήσης των όρων χείμαρρος και ποταμός). <br />Ο Σαμψών αποφάσισε να σηκώσει κεφάλι διότι πλέον υπήρξε επαφή. Σηκώνοντας το κεφάλι του έπεσε το σαγόνι, καθότι η Δαλιδά όπως είπαμε ήταν καρακουκλάρα (ε καλά τώρα ήταν και λίγο χαμηλοκώλα αλλά οι άντρες δεν τα προσέχουν αυτά, αλίμονο σε εμάς τις όμορφες ΚΑΙ προκομμένες). <br />-«Εεεε παίρνω το Elvive αλλά δεν το βρίσκω και θέλω ένα καλό μαλακτικό. Θέλετε να μου προτείνετε εσείς κάποιο, που είσαστε τόσο όμορφη?» (είχε το λέγειν του κι ο μακρυμάλλης). <br />-«Ασφαλώς να σας προτείνω και αν θέλετε να σας λούσω κιόλας, διότι τέτοια μαλλιά σπάνια βλέπεις!» άδραξε την ευκαιρία η Δαλιδά. <br />-«Είσαστε κομμώτρια?» ρώτησε ο Σαμψών που άστραψε το μάτι του. <br />-«Ε ναι! τώρα μόλις τελείωσα τη σχολή Αμάραντου και ξέρω από καλό μαλλί». απάντησε ετοιμόλογα η νεαρά. <br />-«Εμ τότε να με αναλάβετε!» ανέκραξε ο Σαμψών όλο χαρά. <br />Και τον ανέλαβε. Πάνω στο λούσιμο του είπε ότι είχε πιάσει λίγο ψαλίδα στις άκρες και καλό θα ‘ταν να την καθαρίσουν. Ο Σαμψών μεταξύ αφρών κι αφρίσματος δεν καταλάβαινε τίποτε. Δέχτηκε να του κάνει θεραπεία με αιθέρια έλαια, μια περμανάντ και μια ισιωτική (ταυτόχρονα: τα μπροστά ίσια για να στρώνει η φράντζα και τα πίσω ανέμελες μπούκλες), του έβαλε τσιμπιδάκια και στο τέλος επειδή όπως είπε δεν της άρεσε το αποτέλεσμα πήρε το ψαλίδι και του τα έκοψε ένα κοντό καρέ ακριβώς πάνω από το αυτί. <br />Ο Σαμψών ενθουσιασμένος με το αποτέλεσμα. Κουνούσε το κεφάλι δεξιά αριστερά κι είχε ξετρελαθεί από τα μαλλιά που παιχνίδιζαν ανέμελα στο πρόσωπό του. Αφού έβαλε και λακ για να σταθούν, πήγε να σηκωθεί από την καρέκλα. Αυτό ήταν!<br />-«Νιώθω λίγο αδύναμος» είπε ξεψυχισμένα. <br />-«Ε, η αλήθεια είναι ότι σας κούρασα», του έδωσε κουράγιο η σιγανοπαπαδιά. <br />-«Όχι! εννοώ ότι νιώθω ΠΟΛΥ αδύναμος. Μήπως έχετε κανένα Gatorade πρόχειρο?» ψέλλισε ο Σαμψών και κατέρρευσε. <br /><br />Για πότε κάλεσε η Δαλιδά τους Φιλισταίους, το CSI και το FBΙ κανείς δεν κατάλαβε (οκ, οκ και τον Σόμπολο). Όμως όταν ξύπνησε ο Σαμψών βρέθηκε αλυσοδεμένος και τυφλός σε μια φυλακή της Γάζας (κι αυτό αλήθεια είναι). Ο κακομοίρης (όχι <a href="http://kkmoiris.yooblog.gr/">αυτός</a>, ο άλλος) το φύσαγε και δεν κρύωνε το χουνέρι που έπαθε. Αλλά επειδή ως γνωστόν, η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο, ο φαλακρός περίμενε στωικά την ώρα της δικαίωσής του. <br /><br />Πέρασε καιρός κι ήρθε η ώρα για εκλογές. Η κυβέρνηση προκειμένου να συγκεντρώσει ψήφους αποφάσισε να κάνει μια γιορτή και να επιδείξει μεταξύ άλλων όλες τις μεγάλες επιτυχίες του που είχε μέσα στην τετραετία. Έτσι, έβγαλε τη 17 Νοέμβρη, τον Ληστή με τις γλαδιόλες και τον Σαμψών και τους πήγε βόλτα μέχρι τον μεγάλο ναό του Δαγώνα (μιλάμε έκανα συστηματική μελέτη για να γράψω το έρημο το κείμενο) για να δουν οι ψηφοφόροι τι καλά πράγματα που έχουν γίνει επί πρωθυπουργίας Καραμανλή. (γιατί ποιος νομίζατε ότι ήταν πρωθυπουργός?). <br />Εκεί λοιπόν που είχαν μαζευτεί όοοοοολοι, ο Σαμψών, που εντωμεταξύ του είχαν μακρύνει τα μαλλιά και του έπεφταν λίγο στα μάτια, ζήτησε από μια γριούλα να τον πάει μέχρι τις κεντρικές κολώνες του ναού να στηριχτεί κάπου να ξαποστάσει. <br />Πιάνοντας λοιπόν τις κολώνες λέει:<br />«Προκατασκευασμένο μου θέλατε ε? Τώρα να δείτε τι θα πάθετε!» και κουνά τις κολώνες και γίνονται πίτα όλοι! Μόνο η 17 Νοέμβρη γλύτωσε λόγω διασυνδέσεων που είχε με κάτι παπάδες. <br /><br />Κι έτσι χάθηκε ένας μεγάλος ήρωας –μη οικολόγος. <br /><br />Σημείωση: Σύμφωνα με τις γραφές λέγεται ότι μετά το θάνατό του, τα ΑΔΕΡΦΙΑ του πήραν το σώμα του Σαμψών και το έθαψαν. Κι έχω την εξής απορία: <br />Τα αδέρφια του???? !!!!!<br />Δηλαδή, συγνώμη, στείρα μάνα με 3 παιδιά πρώτη φορά βλέπω. <br /><br /><em>(Στη φωτό βλέπετε την αδερφή του Σαμψών από την ίδια στείρα μάνα).</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6097488930935269128-1055074551844998665?l=wilma-tote-twra.blogspot.com' alt='' /></div>wilmahttp://www.blogger.com/profile/10407827649376333470wilma.ft@gmail.com32tag:blogger.com,1999:blog-6097488930935269128.post-77141107822128355692009-01-21T06:40:00.000-08:002009-10-23T06:51:27.229-07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/SXc5KxfCMzI/AAAAAAAAAKw/l1NZ1HOZstY/s1600-h/mastercard_gold_small.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 264px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/SXc5KxfCMzI/AAAAAAAAAKw/l1NZ1HOZstY/s400/mastercard_gold_small.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5293762744242287410" /></a><br /><br />Δεν ξέρω τι έχω πάθει με τα σχολικά. <br />Σήμερα πάντως έχουμε θρησκευτικά. <br /><br />Πάμε λοιπόν παιδάκια μου, να μιλήσουμε για τον Αδάμ και την Εύα. <br /><br />Ο Αδάμ σύμφωνα με τις γραφές ήταν ο πρώτος άνθρωπος που πλάστηκε από το θεό. <br />Ζούσε στον Παράδεισο με όλα τα ζώα, τα πουλιά και τα δέντρα που είχε φτιάξει ο θεός νωρίτερα. Κάποια στιγμή, επειδή ο Αδάμ είχε αρχίσει να γκρινιάζει λόγω μοναξιάς, άρχισε να πιέζει τον θεό να του φτιάξει κάτι για να παίζει. Ο δημιουργός του στην αρχή δεν ήθελε ούτε να τ’ακούσει, διότι εδώ και μόνος του ο Αδάμ έκανε τον Παράδεισο μαντάρα (πέταγε τα κουκούτσια από τα μανταρίνια, δεν μάζευε τις μπανανόφλουδες, δεν έστρωνε το κρεβάτι του κι άλλα τέτοια). Φαντάσου λοιπόν να ήταν δύο οι κάτοικοι του Παραδείσου πως θα τον έκαναν!<br />Παρόλα αυτά, επειδή η γκρίνια είναι το υπέρτατο όπλο, ο Αδάμ νίκησε κι ο θεός λύγισε και του έφτιαξε μια ωραία κοπέλα. Μάλιστα αναγκάστηκε να δει πρώτα 4 συνεχόμενους κύκλους από το Grey’s Anatomy μέχρι να μπορέσει να φτιάξει έναν άνθρωπο από ένα πλευρό. (φαίνεται δεν υπήρχε και πολύ καλή αντιπροσωπεία στο θέμα των ανθρώπινων ανταλλακτικών οπότε και ο πλάστης έκανε ότι μπορούσε). Βέβαια επειδή κι ο θεός ως γνωστόν έχει χιούμορ, φρόντισε τη γκρίνια να τη μεταβιβάσει όλη στην κοπελίτσα, την οποία ονομασαν Έυα. <br />Ο Αδάμ ήταν πανευτυχής! Γυρνούσε με την Εύα μέσα στον Παράδεισο και της έδειχνε τον τόπο:<br />«Εδώ όλα αυτά είναι δικά μου!» της έλεγε με ύφος άρχοντα. «Πάρε μια πέτρα και ρίξτην! Όπου και να πέσει είναι τα χωράφια ΜΟΥ.».<br />Η μικρή παιδίσκη πήρε μια πέτρα και την έριξε, αλλά φευ! Έπεσε κάτω από το Δέντρο της Γνώσης (τη γνωστή Μηλιά). <br />«Κι αυτό δικό σου είναι?» τον ρώτησε αθώα παίζοντας ταυτόχρονα τα βλέφαρά της. <br />«Εεεεε, ναι κοίταξε να δεις, βασικά δικό μου είναι, αλλά παίζουν κάτι κληρονομικά και δεν έχει περάσει ακόμη στην κυριότητά μου» απάντησε ο Αδάμ κοκκινίζοντας. <br />«Α!» σχολίασε όλο νόημα η Εύα και προχώρησε παρακάτω κάνοντας την αδιάφορη. <br />Παρόλα αυτά, η κοπελίτσα πολύ εκτίμησε τον εισοδηματία Αδάμ, οπότε σύντομα του πρότεινε να την παντρευτεί για να μην την έχει εκτεθειμένη. <br />Ο Αδάμ (που δεν του έκοβε ιδιαιτέρως-είναι γνωστό αυτό) δεν αναλογίστηκε ούτε στιγμή για ποιο λόγο θα ήταν εκτεθειμένη και έναντι σε ποιους. Πήρε λοιπόν παραμάσχαλα τις κάρτες του και κατέβηκε στη Βουκουρεστίου για να βρει δαχτυλίδι. <br />Ο θεός προσπάθησε να τον αποτρέψει αλλά εις μάτην! Οπότε, προκειμένου να περιορίσει λίγο τη ζημιά, έβαλε όριο στην κάρτα (Master-card φυσικά) μέχρι 5.000 €. <br />Όπως καταλαβαίνετε με αυτά τα χρήματα ο Αδάμ βρήκε μεν δαχτυλίδι, αλλά το μπριγιάν παρέπεμπε περισσότερο σε σουσάμι. <br />Η Εύα όταν είδε το δαχτυλίδι στράβωσε λίγο, αλλά δεν είπε τίποτα. Απ’εξω της. Διότι από μέσα της είπε πολλά. Δεδομένου όμως ότι μπορεί να μας διαβάζουν κι άνθρωποι που δεν έχουν συνηθίσει στα υβρεολόγια θα περιοριστούμε στο να πούμε ότι η κεντρική ιδέα ήταν: «Ρε καρμοίρη αυτό το λες εσύ μονόπετρο? Καλά, κάτσε να παντρευτούμε και θα στενάξουν τα αδαμαντορυχεία στη Νότιο Αφρική». <br />Για να μην τα πολυλογούμε όλα καλά κι ωραία στον Παράδεισο κι η Εύα γυρνούσε πλέον με το ύφος της Πρώτης Κυρίας. <br />Αλλά και πάλι, σύντομα η βαρεμάρα άρχισε να χτυπά την πόρτα του ζευγαριού. Λίγο οι επαναλήψεις των μεσημεριανών σήριαλ, λίγο το champion league, βάλε και το ότι δεν είχαν έναν φίλο να δείξουν τα πλούτη τους, το ζευγάρι άρχισε να τρώγεται με τα ρούχα του. Η Εύα άρχισε πιλάτες για να γραμμώσει το σώμα της και να μπορεί έτσι να ξεφύγει λίγο από την καθημερινότητα. Ο προπονητής της όμως, δεν ήταν άγγελος από τους εγκεκριμένους του Παραδείσου. Δυστυχώς! Ήταν ο διάβολος, ο οποίος επειδή δεν είχε δουλειά (από εκεί βγήκε και η φράση Δουλειά δεν έχει ο Διάολος) είπε να βολευτεί προσωρινά με τη θέση του προπονητή στο γυμναστήριο Eden. <br />Ο Διάβολος λοιπόν είχε λυσσάξει με το δέντρο της γνώσης! (τα κληρονομικά που λέγαμε). Ήθελε σώνει και καλά να φτιάξει μηλόπιτα, διότι η τάρτα φράουλες του έφερνε ένα ελαφρύ εντερικό πρόβλημα. Οπότε λοιπόν αποφάσισε να βάλει την Εύα να του φέρει κανένα μηλαράκι. Έτσι ξεκίνησε το γάζωμα:<br />-«Ωραία Εύα! Τα πάς πάρα πολύ καλά! Με τα εφόδια που έχεις είσαι μια χαρά!»<br />-«Βρίσκετε?» ρωτούσε η Εύα όλο τσαχπινιά. <br />-«Βέβαια! Το σώμα έχει αρχίσει και ανταποκρίνεται στην άσκηση και όσον αφορά στη διατροφή! Ε δεν το συζητάμε! Κάνεις ότι καλύτερο μπορείς!»<br />-«Αχ πολύ χαίρομαι! Αν και δεν ξέρω, μήπως έχω λίγη κυτταρίτιδα?» αναρωτήθηκε ακαδημαϊκώς* η Εύα. <br />-«Εσύ κυτταρίτιδα?» είπε ξαφνιασμένος (και καλά) ο Διάβολος. «Μα τότε τι να πουν οι άλλες? Εσύ παιδί μου είσαι Θεά!"<br />-«Αλήθεια μου το λέτε, ή όλα αυτά είναι λόγια ψεύτικα για να με παρηγορήσετε?» επέμενε ακαδημαϊκώς και πάλι η Εύα.<br />-«Όχι παιδί μου σου λέω είσαι τέλεια! Μόνο να…»<br />-«Ναι?» <br />-«Θα μπορούσες να βοηθήσεις το μεταβολισμό σου τρώγοντας περισσότερα μήλα!»<br />-«Μήλα?» Απόρησε η Εύα. <br />-«Ναι! Γιατί?»<br />-«Α παπα παπα!» απεφάνθη η υπερμαχος της γυμναστικής.<br />-«Μα γιατί? τι έχουν τα μήλα?» Απόρησε τώρα ο Διάβολος.<br />-«Καλέ είδατε τι έπαθε η Χιονάτη που τα έφαγε! Τόσες μέρες ξερή έμεινε κι έχασε όλο το δεύτερο κύκλο του Lost!»<br />-«Κουταμάρες! Αυτά είναι Αστικοί μύθοι!» Διαφώνησε ο Διάβολος που είχε αρχίσει να εκνευρίζεται με την όλη κατάσταση διότι περίμενε να τσιμπήσει πιο εύκολα η μικρή. <br />-«Δεν ξέρω τι λέτε εσείς, αλλά τα μήλα εμένα δεν μου αρέσουν!» τσίτωσε η Εύα.<br />-<em>Ρε κακό μπελά που βρήκα με την ηλίθια</em>, σκέφτηκε ο Διάβολος. <br />-«Ναι αλλά αυτή η λίγη κυτταρίτιδα που έχεις πως θα φύγει?»<br />-«ΑΦΟΥ ΜΟΥ ΕΙΠΕΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΚΥΤΤΑΡΙΤΙΔΑ!» Άρχισε να πανικοβάλλεται η Εύα. <br />-«Ναι! Διότι με ρώτησες όταν σε έβλεπα από μπροστά! Τώρα που σε βλέπω από πίσω, τς τς τς ! Αστα!»<br />-«ΑΣΤΑ????? Καλά θα επανέλθω» είπε η Εύα και βουτώντας την longchamp παραμάσχαλα, βγήκε τρέχοντας από το γυμναστήριο. <br />Η ιστορία από εδώ κι εμπρός είναι γνωστή:<br />Την Παρασκευή στο Αδαμέικο έφαγαν μηλόπιτα. <br />Το Σάββατο είχαν μετακόμιση. <br /><br />>(*Ακαδημαϊκώς= δεν περιμένουμε να μας διαψεύσουν σε αυτό που ήδη ξέρουμε)<br /><br /><em>Μια από τις ιστορίες του Σάιμον. (κάποιος θα καταλάβει τι εννοώ)</em<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ΖΕΥΓΑΡΙΟΥ ΑΔΑΜ ΚΑΙ ΕΥΑ<br />ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ<br />Ο ΕΝΑΣ!<br />Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ!<br />ΣΑΜΨΩΝ!!!!!!!<br /><br />Σύντομα στις οθόνες σας.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6097488930935269128-7714110782212835569?l=wilma-tote-twra.blogspot.com' alt='' /></div>wilmahttp://www.blogger.com/profile/10407827649376333470wilma.ft@gmail.com36tag:blogger.com,1999:blog-6097488930935269128.post-10942666802385477852009-01-10T07:54:00.000-08:002009-01-10T08:12:00.106-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/SWjIwRJze1I/AAAAAAAAAKk/EW_e3BfhCdY/s1600-h/clip_image002.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 299px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/SWjIwRJze1I/AAAAAAAAAKk/EW_e3BfhCdY/s400/clip_image002.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5289698493910448978" /></a><br /><br /><br />Άλλη φορά δεν ανεβάζω εποχιακό post, διότι όταν τελειώνει το "εποχιακό" τους γίνονται εκνευριστικά ανεπικαιρα. <br />Επιπλέον, αυτή τη στιγμή που σας γράφω από ανάγκη (για να πάνε τα Χριτούγεννα μια θέση πιο κάτω) ΔΕΝ ΞΕΡΩ τι να γράψω. <br />Νιώθω σα να είμαι ξανά στο σχολείο και είναι Δευτέρα πρωί. 2 ώρες έκθεση! τι θα ρημαδογράψουμε πάλι... αναρωτιώμουν ως παιδί. Και δεν θα μου φτάσει το δίωρο διότι στο διάλειμα πρέπει οπωσδήποτε να πάω τουαλέτα. Κάθε δεύτερη Δευτέρα του μήνα, που είχαμε έκθεση, με έπιανε η κοιλιά μου! ποτέ όταν είχαμε διόρθωση! δεν έχω καταλάβει με ποιο τρόπο λειτουργούσε ως καθαρτικό η συγγραφή εκθέσεων. (ίσως είναι από τα σκ@τ@ που γράφεις, λέω εγώ τώρα). <br />Ήθελα να γράψω για τον αστυνομικό που προσπάθησαν (ελπίζω να μην τα καταφέρουν) να εκτελέσουν εν ψυχρώ κάποιοι παληκαράδες εντεταλμένοι της δικαιοσύνης. <br />Ήθελα να γράψω για τη Γάζα. <br />Για τα δικά μας τα σπασμένα που δεν τελειώνουν. <br />Που διώξανε τον Αλογοσκούφη (τι θα απογίνουμε τώρα χωρίς τους Βαρβάρους?).<br />Τόσα πράγματα ήθελα. <br />Κι έλεγα άσε... Και πάντα υπήρχε κάποιο blog που τα είχε καλώς γραμμένα όλα αυτά τα θέματα. <br />Κι αφού άλλος είχε γράψει καλύτερη έκθεση από εμένα επαναπαύτηκα. <br />Οπότε θα ήθελα να ρωτήσω:<br />Πόσους μήνες κερδίζω με το να σας ευχηθώ Καλό Πάσχα?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6097488930935269128-1094266680238547785?l=wilma-tote-twra.blogspot.com' alt='' /></div>wilmahttp://www.blogger.com/profile/10407827649376333470wilma.ft@gmail.com27tag:blogger.com,1999:blog-6097488930935269128.post-22916808900548003902008-12-24T00:49:00.000-08:002008-12-24T00:53:48.475-08:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/yce0vnw7Oy0&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/yce0vnw7Oy0&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><br />Πολλές ευχές σε όλους σας!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6097488930935269128-2291680890054800390?l=wilma-tote-twra.blogspot.com' alt='' /></div>wilmahttp://www.blogger.com/profile/10407827649376333470wilma.ft@gmail.com18tag:blogger.com,1999:blog-6097488930935269128.post-79808079416682494282008-12-16T05:24:00.000-08:002008-12-16T06:20:11.774-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/SUe4gAqO6jI/AAAAAAAAAKc/E8GVC2l3Ejg/s1600-h/beaute.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5280391948187658802" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 267px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/SUe4gAqO6jI/AAAAAAAAAKc/E8GVC2l3Ejg/s400/beaute.bmp" border="0" /></a><br /><div>Απόσπασμα από άρθρο στο BBC news. </div><br /><div></div><br /><div>[...]</div><br /><div>… Όμως οι προσδοκίες των νέων πνίγονται από ένα σύστημα που συνορεύει με τον φεουδαρχισμό.<br />Παρόλο τους καλούς τους βαθμούς πολλοί πτυχιούχοι είναι αδύνατο να βρουν μια δουλειά ανάλογη των προσόντων τους. Ο κόσμος βασίζεται στο πατρονάρισμα προκειμένου να προοδεύσει. Ή στο ότι η δωροδοκία αποτελεί τον εύκολο δρόμο έναντι της τίμιας οδού. </div><br /><div><br />Εδώ είναι η χωρα των ευρωπαϊκών τιμων και των αφρικανικών μισθών. Πολλοί εργαζόμενοι αναγκάζονται να κάνουν δύο και τρεις δουλειές προκειμένου να τα βγάλουν πέρα. </div><br /><div><br />Στις αρχές της θητείας του ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής είχε πει ότι θέλει να πατάξει τους νταβατζήδες, οι οποίοι έχουν την εξουσία σε αυτή τη χώρα. Δεν αναφέρθηκε σε αυτούς ονομαστικά, αλλά πιστεύεται ευρέως ότι η δήλωση αφορούσε ορισμένους από τους πλουσιότερους βαρώνους των media και βιομηχάνους της Ελλάδας. Η κοινή γνώμη θεωρεί ότι χρησιμοποιούν τις εφημερίδες τους και τους τηλεοπτικούς σταθμούς για να ρίξουν λάσπη και να υπονομεύσουν τους εχθρούς τους. Προτιμούν υπάκουους πολιτικούς που δεν θα αποτελέσουν απειλή για τις ολιγαρχίες τους. </div><br /><div><br />Ο κ.Καραμανλής απέτυχε να ελαττώσει την επιρροή τους. Απέτυχε να απαλείψει την πρακτική με το γεμάτο χαρτονομίσματα «φακελάκι» που περνά κάτω από το τραπέζι. Η πρωθυπουργία του που είχε υποσχεθεί ότι θα είναι απαστράπτουσα καθαρή, κηλιδώθηκε από σκάνδαλα διαφθοράς. Η σφαίρα που σκότωσε τον Αλέξη αποτελείωσε και τον κ.Καραμανλή. Ποτέ δεν έδρασε αρκούντως «ριζικά» ώστε να εφαρμόσει τις θεμελιώδεις αλλαγές που απαιτούνται για να καθαρίσει η Ελλάδα και θα επιτρέψουν στη νεολαία της να ανθίσει. Όμως δεν θα του δοθεί άλλη ευκαιρία.<br />Αλλά και οι εναλλακτικές λύσεις δεν είναι ευοίωνες. Το πολιτικό αισθητήριο δεν αποτελεί προσόν εν αφθονία μεταξύ των επικεφαλής Ελλήνων πολιτικών.<br /><br />Αυτό που πρέπει να αναδειχθεί μέσα από την τραγωδία είναι μια νέα αδιάφθορη δύναμη, η οποία θα είναι αρκετά γενναία ώστε να θέσει σε αμφισβήτηση τα κεκτημένα δικαιώματα των Ελλήνων, να εφαρμόσει ουσιαστικές αλλαγές, αγνοώντας το πολιτικό κόστος και να εμπνεύσει τον αλτρουισμό και την κοινωνική ευθύνη.<br />Να επιδείξει το κουράγιο και την αυτοθυσία των νεαρών εκείνων που βοήθησαν στο να πέσει η δικτατορία πριν τέσσερις δεκαετίες.<br />Σίγουρα αρκετοί από τους διαδηλωτές είναι ταραχοποιά στοιχεία και πιθανώς κάποιοι από αυτούς να είναι ακόμη και εγκληματίες.<br />Αλλά αυτοί που πετούσαν πέτρες και πήραν την πρώτη γεύση από τις μάχες του δρόμου την εβδομάδα που μας πέρασε, μόλις τώρα ανακαλύπτουν τη δύναμή τους. Και ξεχειλίζουν από αυτοπεποίθηση και αγνό ιδεαλισμό.<br />Ποιος ξέρει τι μπορούν να επιτύχουν?</div><br /><div></div><div>Και η ερώτηση: εσείς βλέπετε κάποιον που να διαθέτει αυτά τα προσόντα?</div><div></div><div>Όχι παιδιά, ο μη χείρων βέλτιστος δεν είναι απάντηση. </div><br /><br /><br /><br /><div>To πλήρες κείμενο μπορείτε να το βρείτε εδώ:</div><br /><div><a href="http://news.bbc.co.uk/2/hi/programmes/from_our_own_correspondent/7781516.stm">http://news.bbc.co.uk/2/hi/programmes/from_our_own_correspondent/7781516.stm</a></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6097488930935269128-7980807941668249428?l=wilma-tote-twra.blogspot.com' alt='' /></div>wilmahttp://www.blogger.com/profile/10407827649376333470wilma.ft@gmail.com43tag:blogger.com,1999:blog-6097488930935269128.post-35406391215623736942008-12-08T04:51:00.000-08:002008-12-08T10:40:16.116-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/ST0ZKDK0DtI/AAAAAAAAAKU/hClMsjsq6r8/s1600-h/antiofile.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277401998788136658" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 256px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/ST0ZKDK0DtI/AAAAAAAAAKU/hClMsjsq6r8/s400/antiofile.jpg" border="0" /></a> Ντρέπομαι που ήρθα στη δουλειά.<br />Που η ζωή μου συνεχίζεται κανονικά.<br />Που μια κακή είδηση είναι και θα περάσει.<br />Που δεν θα αποδωθούν ευθύνες.<br /><br />Κι εγώ θα πάω πάλι στη δουλειά.<br /><br />H φωτό είναι το γράμμα ενός φίλου του Αλέξη από: <a href="http://www.ntalikierhs.blogspot.com/">http://www.ntalikierhs.blogspot.com/</a> και ζητά να το διαδώσουμε.<br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6097488930935269128-3540639121562373694?l=wilma-tote-twra.blogspot.com' alt='' /></div>wilmahttp://www.blogger.com/profile/10407827649376333470wilma.ft@gmail.com15tag:blogger.com,1999:blog-6097488930935269128.post-47037420856165936652008-11-27T00:21:00.000-08:002008-11-27T01:46:42.776-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/SS5scvHA42I/AAAAAAAAAKE/b7qqjGwfZyY/s1600-h/xmas05.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5273271454635451234" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 238px; CURSOR: hand; HEIGHT: 331px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/SS5scvHA42I/AAAAAAAAAKE/b7qqjGwfZyY/s400/xmas05.gif" border="0" /></a><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/SS5qQQ4_nmI/AAAAAAAAAJ8/YGDRh2BU8dA/s1600-h/FIBER%20LIGHT%20XMAS%20TREE_907.jpg"></a><br /><div><div></div><div>Λατρεύω τα Χριστούγεννα. Τα έχω στο αίμα μου βρε παιδί μου. Νομίζω ότι αν κόψεις, να εδώ! στο δαχτυλάκι θα βγουν κόκκινες σταγόνες στολισμένες με γκυ.<br />Αν υπήρχε κόμμα «Χριστουγεννιάτικη Ανανεωτική Αλληλεγγύη» θα το ψήφιζα δαγκωτό.<br />Παρόλο όμως που είμαι ένας χούλιγκαν των Χριστουγέννων (τόση η φανατίλα) έχω καταρτίσει και μια λίστα με όσα με κάνουν να μένω κόκαλο (με ένα κ πλέον).<br />Πάμε να σας πω:<br />- Σπίτια με τόσα φωτάκια που είναι σαν παράρτημα των ηλεκτρικών υποσταθμών. Έτσι κι έβγαιναν τώρα στο σεργιάνι οι μάγοι, όχι αστέρι της Βηθλεέμ δεν θα έβλεπαν, αλλά ούτε και τον ήλιο. Στις περισσότερες περιπτώσεις βλέπεις μια γιρλάντα με λευκά φωτάκια να είναι αριστοτεχνικά συνδεδεμένη με μια άλλη που έχει φούξια χρώμα και μετά πράσινο κι όλο αυτό καταλήγει στο να στραγγαλίζει ένα κακόμοιρο ελατοειδές το οποίο είχε την ατυχία να βρίσκεται σε γλάστρα στο μπαλκόνι. Μάλιστα επειδή συνήθως έχει προηγηθεί εσωτερικός στολιστικός οργασμός, ο απηυδυσμένος πατέρας (αυτός τρώει το λούκι) πετά τα φωτάκια όπου να ναι. Ρίξε μια σειρά από εδώ, κρέμασε μισή σειρά από εκεί και Άντε και του χρόνου.<br />- Δέντρα που είναι λες και ξεμύτισαν από σεντούκι σοφίτας. Με τόσα στολίδια που το πράσινο των κλαδιών έχει εξαφανιστεί κάτω από τόνους χρυσής κορδέλας, μπάλας, τριαντάφυλλων, χρυσών σταχιων και πλεξιγκλάς δακρύων που εξυπηρετούν το ρόλο της νιφάδας. Εμένα που λέτε, αυτά τα δέντρα με φοβίζουν. Έχω την εντύπωση ότι αν πας πολύ κοντά θα ανοίξει μια τρύπα και θα σε καταπιεί το δέντρο για να σε φτύσει μετά ως στολίδι κάπου ανάμεσα στα κλαδιά του.<br />- Τους απαγχονισμένους Άη Βασίληδες. Που κρέμονται ξεφουσκωμένοι στον αέρα και το αγιάζι από μια ανεμόσκαλα (με φωτάκια εννοείται) και σου έρχεται να καλέσεις την Πυροσβεστική για να τους κατεβάσει και τον McDreamy για να τους κάνει τεχνητή αναπνοή.<br />- Τα γύψινα στολίδια όπως: αγγελάκια με γιορτινή φορεσιά, (ο Άγιος Πέτρος έκανε μια γερή παραγγελία φασόν στον Yves saint Laurent –τώρα που ανέβηκε προς τα πάνω- κι έντυσε όλο τον Παράδεισο), άη βασίληδες (άντε πάλι) ή ξωτικά που κοιμούνται πάνω σε μισοφέγγαρα, ελατάκια με τρύπα που μπαίνει ρεσώ για να φωτίζει γλυκά το κομοδίνο, άη βασίληδες (ήμαρτον) επίσης με τρύπα για ρεσώ ώστε να φωτίζει ο λάρυγγας τους το δωμάτιο και να δημιουργεί ατμόσφαιρα κατάνυξης.<br />-Τα γούρια με πέταλα, μάτια, αλογότριχες, στάχια και κουδούνια. Αν κρεμάσω δηλαδή αυτό το κακούργημα στην πόρτα η ατυχία θα πάρει δρόμο? (ρε λες?)<br />- Τα μεγάλα στεφάνια με γκυ που παραπέμπουν περισσότερο σε: Πάει ο Μακαρίτης παρά σε χριστουγεννιάτικο στολισμό πόρτας.<br />- Τα τραγουδάκια –μεταφράσεις αγγλικών/αμερικάνικων χριστουγεννιάτικων με ευφάνταστη ομοιοκαταληξία Χριστούλη με τούλι (η χαρά του Γαβαλά θα είναι το συγκεκριμένο ντύσιμο). Ρε παιδί μου τραγούδα τα ελληνικά κομμάτια κι άκου τα αγγλικά στη γλώσσα τους. Δηλαδή τι? Γίνεσαι πιο παραδοσιακός και τιμάς την ελληνική γλώσσα με το να ακούς μεταφρασμένα «Κάλαντα από όλο τον κόσμο» με τα Μαμούνια ή από όποιο άλλο εντομοειδές συγκρότημα?<br />-Τα χαλάκια με παραστάσεις Χριστουγέννων και μουσική –ζουζούνισμα που παραπέμπει σε χαλασμένα jingle bells. Συνήθως τα στρώνουν σε εισόδους καταστημάτων παιχνιδιών κι όπως τα πατά ο κόσμος που μπαίνει το τραγούδι κάνει ένα μόνιμο κλαψούρισμα. Έχω φτάσει σε σημείο να θέλω να χαστουκίσω όποιον πατάει το χαλάκι.<br />-Τα έλατα που έχουν άλλο χρώμα αντί για πράσινο. Τα λευκά είναι σαν αλμπίνοι, τα ροζ σαν να τα έφτυσε η Barbie και τα κόκκινα μοιάζουν σαν να τους έχει ανέβει η πίεση. (είναι τα λεγόμενα υπερτασικά έλατα).<br />Θυμάστε κάτι άλλο για τη λίστα? </div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6097488930935269128-4703742085616593665?l=wilma-tote-twra.blogspot.com' alt='' /></div>wilmahttp://www.blogger.com/profile/10407827649376333470wilma.ft@gmail.com48tag:blogger.com,1999:blog-6097488930935269128.post-24055259998815605142008-11-24T04:32:00.000-08:002008-11-24T05:05:06.934-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/SSqmcKft0nI/AAAAAAAAAJU/H-9dZ9Z2uGs/s1600-h/sleep-stages.png"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5272209316574515826" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 282px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_Y4E9z5xhK30/SSqmcKft0nI/AAAAAAAAAJU/H-9dZ9Z2uGs/s400/sleep-stages.png" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div>Η @@@@@@ θα κάνει σύντομα μια επέμβαση. Αλλά συνεχίζει να ονειρεύεται!<br />Για αυτό λοιπόν μου έστειλε ένα Mail ζητώντας να της πούμε τη γνώμη μας για το αν θα ονειρεύεται όταν θα βρίσκεται σε κατάσταση αναισθησίας μέσα στο χειρουργείο.<br /><br />Ενδιαφέρον!<br />Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ αυτό. Με παραξένεψε ακόμη και σαν σκέψη.<br /><br />Δεν ξέρω πως λειτουργεί ο εγκέφαλός μας κατά τη διάρκεια της αναισθησίας (γενικά δεν ξέρω, αλλά δεν είναι του παρόντος) .<br />Άραγε, κατά τη διάρκεια της αναισθησίας ο εγκέφαλος αντιδρά όπως όταν κοιμόμαστε (οπότε μπορεί και να ονειρευόμαστε) ή<br />υπολειτουργεί (οπότε δεν βλέπουμε όνειρα)?<br /><br />Γιατροί απαντήστε με τις γνώσεις σας και οι λοιποί με την καρδιά σας.<br /><br />Καλή επιτυχία στην επέμβαση @@@@@@! Θα περιμένουμε τα νέα σου!<br /></div><br /><div></div><br /><div>(Η φωτο από <a href="http://www.openscience.gr/content/u12/sleep-stages.png">http://www.openscience.gr/content/u12/sleep-stages.png</a>) </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6097488930935269128-2405525999881560514?l=wilma-tote-twra.blogspot.com' alt='' /></div>wilmahttp://www.blogger.com/profile/10407827649376333470wilma.ft@gmail.com25