Saral's marbled paintings Saralart , Art of Ebru

Ebru Sanatında Tasarım ve Ahmet Saral

2009-10-12T00:24:00.000-07:00

Tasarımda geleneksel yöntemleri, malzemeleri bugüne taşımak hep arzulanmış, fakat pek az tasarımcı tarafından başarıyla gerçekleştirilebilmiştir. Bunun en önemli nedeni hiç kuşkusuz geçmişe uzun bir yolculuk yaparak derin bir özümsemenin ve ardından da geçmişi bugüne taşıyabilmenin zorluğudur. Ama esas zor olan, bu yöntemle bugünün beğenisini kazanabilen ürünler ortaya koyabilmektir.

Ahmet Saral’ın ebrularını farklı ve özel kılan, onun ebru sanatının bütün potansiyellerini, rengarenk dünyasını ve teknik zorluklarını, çiçeklerden, öpüşen melek balıklarına, kedilerden, kadın portrelerine kadar, zengin hayal dünyasında yorumlayışıdır.

Ahmet Saral’ın ebrularında, tasarım adına bir çok keyifli detaylar görmek mümkün. Bir dönem gelişip sonra kaybolmaya yüz tutmuş ebru sanatını bugüne taşımakla kalmayıp, üzerine kendi hayal dünyasını inşaa eden Saral’ın her yeni koleksiyonunu gördüğümde, geçmişle gelecek arasında gidip gelen yeni bir tasarım hikayesine dalıyorum...

Orhan Irmak

(Yaratıcı Yönetmen)

5 Ekim 2009,İstanbul

Uluslararası ödüllü tasarımcı ve yaratıcı yönetmen Orhan Irmak'ın sitesine aşağıdaki linklerden ulaşabilirsiniz.

Orhan Irmak Tasarım : http://www.orhanirmak.com

Red Dot Design Award : http://www.dexigner.com/directory/detail/3454.html

ODTÜ Endüstri Ürünleri Tasarımı Bölümü'nden birincilikle mezun olan Orhan Irmak, Bilkent Üniversitesi'nde yüksek lisans eğitimini tamamladı ve "Değişen Tasarım Anlayışları ve Tasarımda Geleceğe Yönelmeler" başlıklı tezini yazdı. İTÜ Endüstri Ürünleri Tasarımı Bölümü'nde ambalaj tasarımı üzerine doktora tezini yazmakta olan Orhan Irmak, 2004 yılından bu yana Gökhan Irmak ile beraber kurdukları Orhan Irmak Tasarım'da reklam ve tasarım direktörü olarak görev yapmaktadır. Orhan Irmak Tasarım bugün Türkiye'nin lider markalarının yanı sıra Avrupa ve Orta Doğu'da birçok müşterisine tasarım hizmeti vermektedir.

The Visual ARTBEAT Magazine

2009-03-09T09:06:00.000-07:00

Ahmet Saral'ın eserleri Avrupalı kolleksiyonculara ve sanat meraklılarına hitap eden Visual ARTBEAT Magazinde yayınlandı.Derginin 2009 Nisan ayında Uluslararası Brüksel Sanat Fuarında dağıtılacak sayısının kapağında da Saral'ın ilginç bir çalışması yer alıyor.

The Visual ARTBEAT Magazine is created in English for the European Art Collectors and Art enthusiasts.It is a magazine of new ideas. Talented young artists, roll players of the art markets and the art works with increasing values of contemporary art world, talk here...The Visual ARTBEAT pursues the evolutions and the transformations of artistic interactions. The "thing" belongs to tomorrow which today is not yet codified may be understood here intuitively.We are pleased to announce , our participation to Art Brussels Contemporary Art Fair 2009 as Mediapartner.24 - 27 April 2009

Art of EBRU and Ahmet SARAL

2009-01-05T07:59:00.000-08:00

Art of Ebru and Ahmet Saral

The art of ebru, or marbling as it is known in English, is a mysterious art whose history and technique hold many secrets. By whom, when or how ebru was discovered is unknown. However, researchers agree that it originated in the city of Bukhara in Turkistan, and from here spread via the Silk Road to Persia, India and Anatolia.

One of the greatest masters of ebru, Ethem Efendi (1829-1940), was the son of Sadyk Efendi of Bukhara (?-1846), Seyh of the Özbekler dervish lodge or tekke in Istanbul. Ethem Efendi used to say that "Ebru is like magic, sometimes it works and sometimes not". The difficulties entailed by ebru lend it an uncertainty which is certainly part of its fascination. One of the best contemporary ebru artists, Mustafa Düzgünman, explains, "Ebru has a perpetually changing harmony, and requires great dedication and patience."

The word ebru is defined in modern dictionaries as "coloured wavy patterns on paper". This patterned paper was traditionally used to line book bindings, but today ebru works are often framed as pictures. In outline the traditional method is as follows: First a solution of gum tragacanth is placed in deep tray. The sap obtained from the stems of Astragalus Tragacantha, gum tragacanth, lends viscosity to the water. Who originally had this idea? No one knows.

The origin of the method of preparing the pigments is another mystery. Having been ground to a fine powder the pigments are mixed with some kind of solutions. Then one or two small spoonfuls of fresh cattle gall are added to aid surface fluidity. The paints are now ready to use.

Beginning with the darkest colour, the paints are dripped or sprinkled onto the surface of the solution with a brush. Dipping a stiff hair or stick into the water, the paint is gently swirled into the desired pattern. The sheet of paper is now gently placed on surface of the solution, and after waiting few seconds carefully lifted.

Ebru enjoyed its golden age between 1500 and 1700, when ebru compositions made by artists centred around Beyazyt in Istanbul fetched high prices in Europe and America under the name of "Turkish paper" or "Turkish marble paper". Examples of these fine pieces are to be seen in museums and libraries all over the world today. No traveller to Istanbul left without purchasing some of this colourfully patterned paper with designs resembling clouds or marble.

In many cases these were bound as albums, and ebru became increasingly well known in Europe as result. Although knowledge of the technique spread to Europe, preparing the solution of gum tragacanth correctly proved a serious problem, and artists failed to match the quality of Turkish ebru. Eventually, in 1884, they abandoned gum tragacanth altogether in favour of badderlocks, the discovery of Joseph Halfer, a marbler from Budapest.

Although ebru was originally used to produce purely abstract designs, as the skills of its practitioners increased bringing increased control over the end result, experiments were made with figurative designs. However, success did not come until Necmeddin Okyay (1883-1976) finally succeeded in creating flower designs. His ebru carnations, poppies, tulips, violets, hyacinths and other flowers are extremely lovely, and attracted a fresh wave of interest in Turkish ebru around the world. Mustafa Düzgünman added daisies to the floral repertoire.

The last phase in the development of the ebru as an art rather than pure decoration was the work of Ahmet Saral.

Ahmet Saral is convinced that mineral pigments are a key to the aesthetic value of ebru. By creating grainy or wavy effects with these pigments, the finished result is not only more attractive but reflects natural textures. He asserts that the western ebru technique using badderlocks and soluble pigments does not achieve the same aesthetic quality and diversity of the traditional method.

Saral specialises in superb compositions of miniature flowers, and says that anyone who has tried their hand at ebru will realise that creating flower designs is far harder than it might seem at first sight. So hard, indeed, that only a handful of artists can do it properly at all. Ahmet Saral explains that miniature flowers are harder still, and only after long experiment did he succeed in producing these designs.

Another challenge which Saral has set himself is exploring the possibilities of figurative ebru compositions. Having decided upon a subject he produces a series of ebru pictures along that theme. His fish series, for example, is a truly remarkable demonstration of ebru's versatility.

Source : by Cüneyt Taylaner (Researcher and author) in Skylife Magazine November '95

Auf den Spuren der alten Meister

2009-01-05T07:18:00.000-08:00

Auf den Spuren der alten Meister

Während der hochgewachsene junge Mann unter dem rieselnden Schnee die Schuhabdrücke verfolgte, musterte er neugierig die Umgebung. Er hatte diese Strasse noch nie zuvor gesehen, aber er hatte schon viel von ihr gehört. Nach einer tagelangen, anstrengenden und aufregenden Reise, war er endlich mit einem Dolmetscher in der europaweit bekannten Beyazit- Papierhändlerstrasse in Istanbul.

Vor jedem Geschäft fiel ihm etwas Interessantes auf. Schilder mit kunstvollen Schriften erregten seine Aufmerksamkeit. Es handelte sich um Hat-Schilder. In manchen Schaufenstern fielen ihm bunte Papiere auf, in anderen wunderschöne Buchdeckel. Doch was er eigentlich sehen wollte, waren Papiere mit einem Wolken- oder Marmormuster.

Sein Dolmetscher blieb auf einmal vor einem Geschäft stehen, dessen Gitter noch verschlossen war, und klopfte lautstark an die Tür. Dem jungen Mann blieb vor Aufregung die Luft weg. Der Dolmetscher sagte:“ Also, hier sind wir, mein Herr!“, und klopte jetzt noch stärker an die Tür, die er beinahe einschlug. Schliesslich wurde die Holztür von einem alten Mann weit geöffnet. Nach dem Dolmetscher trat der junge Mann neugierig ein. Endlich war er allein mit den verschiedensten bunten, wolken- und marmorgemusterten Ebrupapieren, die für Könige und Adelige als wertvollstes Geschenk galten.

An einem verschneiten Wintertag, im Monat Februar des Jahres 1587, in Istanbul, der Hauptstadt des Osmanischen Reiches, in der Papierhändlerstrasse in Beyazit, befand sich der junge Reisende im Geschäft eines der grössten Ebrukünstler seiner Zeit. Während der den ihm angebotenen heissen schwarzen Tee trank, sah er sich die ihm gezeigten Ebrupapiere ausser sich vor Begeisterung mit grösstem Vergnügen an. Er war wie bezaubert.Eines war anders als das andere, aber jedes war wundervoll, und er hielt sie so in seinen Händen als würde er sie streicheln. Als der Dolmetscher:“ Schau auch mal diese Ebrus an“ sagte, wandte er seinen Blick auf die Ebrus, die der alte Mann in der Hand hielt.

Diese waren ganz anders als alle, die er bis dahin gesehen hatte. Es waren Ebrus ohne Hintergrund. Alle waren aussergewöhnlich schön. Als er vom Dolmetscher erfuhr, dass es nur ein oder zwei Künstler in Istanbul gab, die diese Art von Ebrus malten, war ihm klar, dass diese Ebrus in Zukunft viel wert sein würden. Er kaufte alle Ebrus dieser Art, die der Meister in der Hand hielt. Mit dem übrigen Geld kaufte er noch einige von den anderen Ebrus.

Er nahm in Kauf, die Heimreise zu Fuss zurückzulegen, da er fast das ganze Geld, das er für die Reise gespart hatte, für die Ebrus ausgegeben hatte. Es war ihm egal, ob er ohne Geld blieb, denn in seinen Händen hielt er eine wichtige Ebrukollektion, eine, die ihn davor rettete im Dunkel der Geschichte als Reisender vergessen zu werden, und die seinen Namen unsterblich machen würde.Dieser junge Reisende war der Wertheimer Hans Schumacher, und seine 1587 in Istanbul gekauften Ebrus gingen als Schumacher-Album vor Jahrhunderten in die Geschichte ein.

Sehr geehrte Leser,Ich versuchte, Ihnen die Geschichte eines Ebrualbums wie einen kurzen Film vor Ihren Augen lebendig zu machen, doch ich möchte Sie auch darauf hinweisen, dass der wahre Held dieser Geschichte der Ebrukünstler ist, der aus reinster Bescheidenheit seine Bilder nicht unterschrieb.

Ohne die unsterblichen Werke dieser Künstler hätte wahrscheinlich niemand je wieder den Namen Hans Schumacher gehört. Dieser junge Reisende hatte das Glück, dass die Werke anstatt mit dem Namen des Künstlers traurigerweise mit dem Namen des Käufers in die Geschichte einging.

Die Technik dieser Werke war eine bis dahin völlig unbekannte. Wahrscheinlich entwickelte dieser Künstler sie, indem er den Kaa´ti- Künstlern in seiner Umgebung bei der Arbeit zusah, und sich von ihnen inspirieren liess. Er schaffte es als Erster, figurative Ebrus ohne Hintergrund zu malen, indem er geometrische Papierschablonen von Kaa´ti-Künstlern verwendete.

Die in diesen Jahren in Istanbul gekauften und in gebundener Form in der europäischen Oberschicht verschenkten Ebru-Alben, die sowohl Ebrubilder als auch Kaa´ti-Kunstwerke in einem beinhalten, sind der wichtigste Beweis dafür, dass diese beiden Künste zusammen an den gleichen Arbeitsplätzen ausgeführt wurden.

Von Ahmet SARAL

ESKİ USTALARIN İZİNDE

2008-12-13T15:48:00.000-08:00

ESKİ USTALARIN İZİNDE

Uzun boylu genç adam, bir yandan lapa lapa yağan karın altında hızlı adımlarla önündeki ayak izlerini takip ederken, bir yandan da çevresini meraklı gözlerle sürekli tarıyordu. Daha önce hiç bu sokağı görmemişti, fakat şöhretini daha önce buralara gelenlerden duymuştu. İşte şimdi kendisi de bu sokakta kaldırımlar üzerinde yürüyordu. Günlerce süren soğuk, yorucu ve maceralı bir yolculuktan sonra, bir tercümanın arkasında İstanbul'un ünü Avrupa'nın her köşesine yayılmış Beyazıt'taki kağıtçılar sokağında idi artık.

Her dükkanın önünden geçerken ilginç bir şeyle karşılaşıyordu. Değişik bir yazı ile yazılmış levhalar çok dikkat çekiciydi, bunlar hat levhaları idi. Bazı dükkanlarda renk renk kağıtlar asılı idi camların arkasında, bazılarında ise birbirinden güzel kitap kapakları gözüne çarpıyordu. Fakat onun asıl görmek istediği bulut desenli, mermer desenli kağıtlardı.Önündeki tercüman, henüz kepenkleri açılmamış bir dükkanın önünde aniden durup, kapıyı şiddetle çalmaya başladı. Genç adamın kalbi heyecandan duracak gibiydi. Tercüman "İşte! Burası bayım" diyerek, kapıyı adeta yıkarcasına daha da şiddetle yumrukluyordu.Nihayet ahşap kapı yaşlı bir adam tarafından ardına kadar açıldı. Tercümanın ardından merakla içeriye girdi. Krallar ve soylu asilzadeler için en değerli hediye sayılan rengarenk, çeşit çeşit, bulut ve mermer desenli ebru kağıtları ile başbaşa idi artık.

Karlı bir kış günü, aylardan şubat, yıl 1587, Osmanlı'nın başkenti İstanbul'da, Beyazıt'ta kağıtçılar sokağında, o zamanın en ünlü ebru ustalarından birinin dükkanında idi genç seyyah. Bir yandan kendisine ikram edilen taze demlenmiş sıcacık çayı yudumlarken, bir yandan da gösterilen ebru kağıtlarına, kendinden geçmiş bir vaziyette, büyük bir hayranlıkla bakıyordu. Büyülenmiş gibiydi adeta. Herbiri birbirinden farklı, herbiri muhteşem ebru kağıtlarını adeta okşarcasına elleri arasında tutuyordu.

Tercümanın "Bir de şu ebrulara bak" demesiyle, yaşlı ustanın elinde tuttuğu ebrulara doğru çevirdi başını.Bu kez önüne uzatılan ebrular bambaşka idi. Daha önce gördüklerine hiç benzemiyorlardı. Zeminleri boş olarak bırakılmış (ebrulanmamış) değişik çalışmalardı bunlar. Hepsi olağanüstü güzellikte idi. İstanbul'da bu tür ebru yapan bir, iki ustanın dışında kimsenin olmadığını öğrenince Tercümandan, bu ebruların ileride daha çok değerleneceğini tahmin etmek zor olmadı onun için.Ustanın elindeki bu tür ebruların tamamını satın aldı. Kalan parasıyla da diğer ebrulardan satın aldı. Dönüş yolculuğunu yaya olarak yapmayı göze alarak neredeyse seyahat için biriktirdiği tüm parasını ebru icin harcamış oldu.

Parasız kalmak onun için artık hiç önemli değildi, çünkü elinde önemli bir ebru kolleksiyonu vardı, ve bu ebru kolleksiyonu onu tarihin karanlıklarında unutulmuş bir gezgin olmaktan çıkartarak, ismini ölümsüzler arasına yazdıracaktı birgün. Bu genç gezgin Wertheim'lı Hans Schumacher idi ve 1587 yılında İstanbul'dan satın aldığı ebrulardan olusan kolleksiyon Schumacher albümü olarak tarihteki yerini asırlar önce almıştı bile.

Değerli okuyucular, bir ebru albümünün öyküsünü kısaca bir film gibi gözünüzde canlandırmaya çalışırken, burada asıl unutulmaması gereken alçak gönüllülüğünden eserlerine imza koymayan ebru ustası aslında bu hikayenin gerçek kahramanıdır.O ustanın ölümsüz eserleri olmasaydı, Wertheim'lı Hans Schumacher adını belki de hiç kimse bir daha duymayacaktı. Bu genç gezginin talihi yaver gitmiş, ustasının adıyla anılması gereken ebru eserler, ne acıdır ki kolleksiyonu satın alanın adıyla tarihe geçmişti.

Bu teknik o zamana kadar görülmemiş farklı bir teknikti. Muhtemelen yanındaki atelyede çalışan kaa'tı sanatçısı kapı komşusundan yada karşı sırasındaki bir başka kaa'tı sanatçısı arkadaşının çalışmalarından bazı fikirler edinerek, hatta onların kitaplara yapıştırmak üzere kesip çıkardıkları kalıplardan arta kalanları kullanarak bazı denemeler yapmıştı bu usta. Onların kullandıkları malzemelerden yararlanarak ebru teknesine yatıracağı kağıda arkadaşlarından aldığı çeşitli geometrik kağit şablonları yapıştırarak zemini boş bırakılmış ilk figuratif ebruları yapmayı başarmıştı.

O yıllarda İstanbul'dan satın alınarak, ciltlenip Avrupa'da üst düzey kişilere hediye edilen tüm albümlerde hem ebru eserlerin, hem de kaa'tı sanatı eserlerinin bir arada bulunması bu iki sanatın içiçe bir çalışma ortamı içinde icra edildiğinin en güçlü belgesidir.

Metropolitan Museum of Art - Newyork;
Boston Museum of Fine Arts - Boston;
Fogg Art Museum - Cambridge;
Pierpont Morgan Library - Newyork;
National Library - Paris
Müze ve kütüphanelerinde 1572 - 1650 yıllarında yapıldığı sanılan toplam 20 kadar figüratif ebru eser bulunmaktadır. Bu müzelerde büyük bir özenle korunan ve paha biçilemeyen bu eserlerden bazılarını, muhtemelen anlatmaya çalıştığımız ebru ustası veya onun atelyesinden yetişmiş bir başka usta yapmış olmalıdır.

Bu yazı ekinde yukarıda göreceğiniz figüratif ebru eserlerden bazıları,işte bu büyük ustanın izinden gidilerek, hiçbir çağdaş malzeme ve teknoloji kullanılmadan, tamamen o dönemin tekniği, doğal toprak boyalar ve doğal çivit kullanılarak gerçekleştirilmiştir.Yıllarca süren çalışmalarla edinilen tecrübeler ışığında, ortaya bu müzelerde bulunan eserlerden daha gelişmiş eserler çıkmıştır. İnternet ortamında asıl renkleri ve kalitesi ile görüntülenmesi mümkün olmasa da bir fikir vermesi açısından oldukça yararlı olacağını umarım.

Ahmet Saral

Flowers of the mystical garden...Blumen des mystischen Gartens...Mistik bahçenin çiçekleri...

2008-12-02T11:43:00.000-08:00

Blumen des mystischen Gartens

Die in der Ebru-Malerei,einmalige Serie "Blumen des mystischen Gartens", die Saral, inspiriert von Mevlanas Gedichten, kreiert hat wurde 2007 in Wien ausgestellt. Die gesamte Serie ist dem großen Dichter Mevlana gewidmet.

Flowers of the mystical garden

Unique marbled painting series by Ahmet Saral, dedicated to the great sufi and mystic poet Rumi.And some samples were exhibited in 2007, in Wien.

Mistik bahçenin çiçekleri

Ahmet Saral tarafından, Mevlana'nın şiirlerinden esinlenilerek yaratılmış ve 2007 yılında Viyana'da sergilenmiş, eşsiz bir ebru resim serisidir.Tüm seri büyük şair Mevlana'ya ithaf edilmiştir,

Toward freedom / Der Freiheit entgegen / Hürriyete doğru

2008-10-21T05:48:00.000-07:00

TOWARD FREEDOM

Before dawn,
While the sea is still snow-white, you will set sail;
The grip of the oars in your palms,
And in your heart the joy of toil and vigor,
You will go.
In the roll and sway of the nets, you will go.
For welcome, fish will appear on your course
Delighting you.
As you shake the nets,
Scale by scale, the sea will journey into your hands.
When silence pervades the souls of seagulls
In the cemetery of the rocks,
All of a sudden,
All hell will break loose on the horizon:
Mermaids will scuttle and birds scurry...
Saturnalia and festivals, orgies and carnivals,
Bridal processions, masquerades, revelries, carausals...
Heeeyy!
Whaddya waiting for, man, jump in the sea!
Forget who's waiting for you back there.
Don't you see: Freedom is all around you.
Be the sail, the oar, the rudder, the fish, the water,
And go, go wherever you can.

( Orhan Veli )

Der Freiheit entgegen

Noch vor Tagesanbruch.
Wenn das Meer blütenweiß ist, mußt du dich auf den Weg machen,
Die Begierde nach den Rudern in deiner Hand,
In dir die Glückseligkeit einer Arbeit,
Wirst du gehen;
Im Schaukeln der Kurren wirst du gehen.
Fische werden dich auf deinem Weg empfangen;
Du wirst dich freuen.
Wenn du die Netze schüttelst,
Wird das Meer wie Schuppen deine Hand berühren.
Wenn die Seelen der Möwen schweigen,
In ihrem Friedhof in den Klippen,
Wird plötzlich
Ein Lärm ausbrechen am Horizont.
Sind es Nixen oder Vögel,
Sind es frohe Feste und Vergnügen, Tanz und Musik?
Sind es Brautzüge mit Glimmer, Brautschleier und Festbeleuchtung?
He!
Was stehst du, Mann, spring doch ins Meer;
Denk nicht an die, die auf dich warten;
Siehst du nicht, überall Freiheit;
Sei ein Segel, sei ein Ruder, sei ein Steuer, sei ein Fisch, sei Wasser
Und geh, soweit du gehen kannst.

( Orhan Veli )

Hürriyete Doğru

Gün doğmadan, Deniz daha bembeyazken çıkacaksın yola.

Kürekleri tutmanın şehveti avuçlarında,

İçinde bir iş görmenin saadeti,

Gideceksin;

Gideceksin iri pınarların çalkantısında.

Balıklar çıkacak yoluna karşıcı;

Sevineceksin.

Ağları silkeledikçe

Deniz gelecek eline pul pul.

Ruhları sustuğu vakit martıların,

Kayalıklardaki mezarlarında,

Birden, Bir kıyamet kopacak ufuklarda.

Deniz kızları mı dersin, kuşlar mı dersin;

Bayramlar seyranlar mı dersin, şenlikler cümbüşler mi ?

Gelin alayları, teller, duvaklar, donanmalar mı ?

Heeey! Ne duruyorsun be, at kendini denize ;

Geride bekleyenin varmış, aldırma ;

Görmüyor musun, her yanda hürriyet ;

Yelken ol, kürek ol, dümen ol, balık ol, su ol;

Git gidebildiğin yere.

( Orhan Veli )

Toward freedom / Der Freiheit entgegen / Hürriyete doğru

Unique marbled paintings by Ahmet SARAL ; dedicated to great Turkish poet Orhan Veli.

Ahmet Saral'dan büyük şair Orhan Veli'nin " Hürriyete doğru " adlı şiirinden esinlenerek yapılmış ve aynı " Hürriyete doğru " adını taşıyan eşsiz ebru resim serisinden örnekler .

you can read the other poems of Orhan Veli,in English and German by visiting

http://www.orhanveli.net/

Art of Ahmet Saral...."Vom Traum zur Wirklichkeit"....Ahmet Saral'ın sanatı

2008-07-11T11:46:00.000-07:00

"Hayalden Gerçeğe" sergisi
ve Ahmet Saral

Hayalle gerçek, geçmişle şimdiki an, ikiz iki
kardeş gibi birbirine benzer. Gerçek nasıl
şuan ki kadar arı , duru ise, geçmiş hayal gibi
pusludur.

Ahmet Saral geleneksel bir teknik olan Ebru'yu

sanata dönüştürürken bu gerçeğin iki yakasını

bir araya getiriyor.

Onun sanatı, hem ebru sanatçısının yüzlerce

yıldır düşlediği ayrıntıyı gerçeğe dönüştürüyor,

hem de geleneksel bağlamından kopardığı

figüre yeni ve dramatik bir yorum kazandırıyor.

Prof.Hüsamettin Koçan

Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar
Fakültesi Dekanı

"Hayalden Gerçeğe" sergisi üzerine yorum

1995 İstanbul

" Vom Traum zum Wirklichkeit "

Traum und Wirklichkeit , Vergangenheit und

Gegenwart ähneln sich wie Zwillinge einander.

Die Wirklichkeit ist so klar wie die Gegenwart,

und die Vergangenheit so verschwommen wie

ein Traum.

Ahmet Saral vereinigt in seiner Kunst sowohl

Traum und Wirklichkeit , als auch

Vergangenheit und Gegenwart , indem er die

traditionelle Technik der Ebru-Malerei zu einer

Kunstform weiterentwickelte .

Seine Kunst verwirklicht das Detail, von dem

die Ebru Maler seit Jahrhunderten geträumt haben .

Gleichzeitig verleiht er seinen aus dem

traditionellen Zusammenhang herausgerissenen

Figuren neue und dramatische Akzente .

Die Ausstellung " Vom Traum zur Wirklichkeit ",

ein wichtiger Widerschein der Auseinandersetzung

mit der Tradition , ist eine folgerichtige

Interpretation dieser .

Professor Hüsamettin Koçan
Dekan der Fakultät der Schönen Künste

Universität Marmara –Istanbul

1995 Istanbul ,Türkei

Ahmet Saral sergisi ANTIKDEKOR dergisinde....Exhibition of Saral in ANTIKDEKOR Magazin..

2008-07-11T10:05:00.000-07:00

Türkiye'nin uluslararası alanda tanınan

seçkin sanat, kültür ve antika dergisi

ANTIKDEKOR'un, Ahmet Saral'ın 2007

yılında Viyana'da açtığı sergi ile ilgili

yayınladığı yazı :

Mermerin sanatı

....

Viyana-Ebru sanatına getirdiği yeniliklerle tanınan

Ahmet Saral'ın en son koleksiyonu 10 Haziran 2007

tarihine kadar AKZ Kulturzentrum'da sergileniyor.

....

Ebru tekniği ile resim sanatını birleştirerek kendine özgü

bir teknik geliştirmiş olan Ahmet Saral'ın bu sergisinde

31 adet çalışması sergileniyor. Hepsi birbirinden ilginç

figüratif çalışmaları arasında balıklar, kelebekler, atlar,

kediler, kuşlar, çiçekler ve Mevlevi dervişleri yer alıyor.

....

Yaklaşık 40 yıldır ebru ve resim sanatı ile uğraşan Ahmet

Saral,16.ve 17.yüzyılda yaşamış eski Türk ebru ustalarının

kullandığı aynı yöntem ve malzemeler ile çalışmasına

rağmen kendine özgü bir stil geliştirmeyi başarmış ender

ebru sanatçılarından biridir.

....

Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Dekanı

Prof. Hüsamettin Koçan Ahmet Saral'ın eserlerini şöyle

yorumluyor:"Onun sanatı hem ebru sanatçısının yüzlerce

yıldır düşlediği ayrıntıyı gerçeğe dönüştürüyor, hem de

geleneksel bağlamından kopardığı figüre yeni ve dramatik

bir yorum kazandırıyor."

....

Modern ve çağdaş figüratif tasarımlarını,çarpıcı renkler

ve dokularla daha da görsel hale getiren ve hepsi

birbirinden ilginç konularda seriler yaratan ünlü sanatçının

yıl sonuna doğru başka bir sergisi daha Viyana'da açılacak.

....

PS: ANTIKDEKOR is leading art and antique magazine of Turkey.

Die Farben des Feuers...Hatip Mehmed Efendi

2008-07-08T13:24:00.000-07:00

Masterworks of Hatip Mehmed Efendi
Wonderfull designs,forms and colours by Hatip Mehmed Efendi

Unique artwoks by Hatip Mehmed Efendi

Alte Meisterwerke von Hatip Mehmed Efendi

Die Farben des Feuers

Das kleine Kind beobachtete jeden Morgen mit
verschlafenen Augen seine Mutter beim Anmachen des
Ofens. Da sein Vater bereits vor Sonnenaufgang das Haus
verließ, musste diese Arbeit immer seine Mutter
erledigen. Zuerst warf die Mutter immer dünne Stücke
Kieferharz ins Feuer. Gelbe, orangefarbene und rote
Flammen stiegen in den Rauchfang hinauf. An den
kalten Wintertagen erwärmten ihn die Farben des Kiens
bevor das Holz richtig brannte .

Ihr Haus in Hocapasa war aus Holz. Einige Stellen waren
von den Jahren sehr mitgenommen. Der scharfe
Nordwind, der durch die Holzbretter ins Haus drang, war
so kalt, dass die kleinen Hände des Kindes froren, auch
wenn es sehr warm angezogen war. Mit weit
geöffneten Augen sah es sich aufmerksam die Flammen
an. Die gelben Flammen in den orangefarbenen, die
orangefarbenen in den roten,und die gelben in den roten
Flammen waren faszinierend. Die Flammen, die vom
Feuer aufstiegen, waren erst ineinander verschlungen,
dann stiegen sie auf und verschwanden im Rauchfang ;
von dem danach verbranntem Eichenholz wurden sie
wiedergeboren, und wie eine Kettenreaktion
wiederholte sich das Schauspiel immer wieder. Das
Kind verliebte sich in diese Farben, während sein
Vater sie überhaupt nicht benutzte.

Es vergingen viele Jahre , und das kleine Kind war
erwachsen geworden . Es war gut ausgebildet, hatte
von wichtigen hat-Künstlern die hat-Kunst und von
seinem Vater die ebru-Kunst erlernt. Für seine Ebrus
benutzte er immer die Farben der Flammen, die er als
Kind bewunderte. Er schaffte es als Erster, die warmen
Farben ineinander, nebeneinander und übereinander
anzuwenden. In kurzer Zeit war aus ihm der wichtigste
und berühmteste ebru- Künstler geworden. Alle hat-
Künstler und Buchmacher benutzten seine Ebrus, denn
nur ihm gelang es, lebendigere Farben herzustellen,
indem er die kitre etwas verdunkelte.

Im Jahre 1773 brach in dem Haus, das ihm von seinem
Vater geblieben war,durch einen Funken ein Feuer aus.
Die schlimme Nachricht erreichte den alten Meister
schnell, und er Lief zu seinem Haus.Das Holzhaus stand
in Flammen,die mit großer Geschwindigkeit zum Himmel
emporstiegen. Für den Meister war es unwesentlich,
dass das Haus brannte, aber seine Ebrus, die wollte er
unbedingt retten. Ausser seinen Ebrus war ihm nichts
im Leben geblieben. Er warf einen letzten Blick auf
die Flammen. Wie bezaubernd waren doch die Farben.
So lebendig, so warm.Ohne mit der Wimper zu zucken,
warf er sich ins Feuer. Jetzt war er vereint mit den
Farben des Feuers, die er so liebte. Er war für immer
vereint mit dem Gelb, dem Orange und dem Rot,
der Meister Hatip Mehmed Efendi .

PS: Hatip Mehmed Efendi starb im Jahre 1773, als er versuchte
seine Ebrus vor den Flammen zu retten, in seinem Haus in
Hocapasa.

Ahmet Saral

PS2:A short version of this article was published in
"Internationales Buntpapier-International decorated paper"
by Buntpapierverlag-Germany.2007

Colours of the fire.. Ateşin renkleri.. Hatip Mehmed Efendi

2008-07-08T10:43:00.000-07:00

Hatip Mehmed Efendi'nin muhteşem bir tasarımı

Hatip Mehmed Efendi'nin iki harika eseri

Wonderfull works by Hatip Mehmed Efendi

Ateşin renkleri ( Hatip Mehmed Efendi )

Küçük çocuk, her sabah annesinin ocağı yakışını mahmur

bakışlarla izlerdi.Babası henüz güneş doğmadan, çok

erken saatlerde evden çıktığı için, ocağı devamlı annesi

yakardı.Önce ince çam çıralarını tutuştururdu annesi.Sarı,

turuncu ve kırmızı alevler yükselirdi, ocağın bacasına

doğru. Özellikle soğuk kış günlerinde, daha odunlar

tutuşmadan , çıralardan yükselen alevlerin renkleri ısıtırdı

içini.

Hocapaşa’daki evleri ahşaptandı . Bazı kısımları yılların

ve doğanın tahribatına dayanamamıştı . Tahta kaplamalar

arasından acı kuzey rüzgarları eser,insanın içini titretirdi.

Ne kadar iyi giyinmiş olsa da küçücük elleri soğuktan buz

tutardı. Ocaktan yükselen alevlere,gözlerini iri,iri açarak

dikkatlice bakardı. Sarı alev turuncunun içinde , turuncu

alev kırmızının içinde, sarı alev kırmızının içinde

muhteşemdi . Ateşden çıkan alevler önce birbirlerine

sarılır , sonra , yukarı doğru yükselir , bacanın içinde

kaybolur, fakat ardından yanan meşe odunundan tekrar

doğarlardı. Aynı süreç zincirleme olarak devamlı

tekrarlanırdı.Bu renklere aşık olmuştu küçük çocuk.Oysaki

babası bu renkleri hiç kullanmazdı.

Aradan uzun yıllar geçti . Küçük çocuk artık büyümüş ,

medresede eğitim görmüş, ünlü hattatlardan hat sanatını

öğrenmiş ve babasından ebru sanatını öğrenmişdi.Yaptığı

ebrularda çocukken izlediği ateşin canlı renklerini

kullanıyordu daima.Sıcak renkleri içiçe koyarak ,

zincirleme yanyana ve üstüste getirmeyi ilk o

tasarlamış ve gerçekleştirmişti . Dönemin en önemli ve

en ünlü ebru sanatçısı olmuştu kısa sürede.Bütün hattatlar

ve kitapçılar onun ebrularını kullanıyorlardı, kitreyi biraz

daha koyulaştırarak daha canlı renkler elde etmeyi ilk o

başarmıştı çünkü .

1773 yılında bir kıvılcım parçası ile babadan kalma ahşap

evi tutuştu. Kara haber tez ulaştı yaşlı ustaya , hemen

evine koştu . Ahşap ev bir çıra parçası gibi tutuşmuş ,

alevler gökyüzüne doğru büyük bir hızla yükseliyordu .

Evin yanması hiç önemli değildi onun için. Fakat ebrular..

Onları kurtarmalıydı .Hayatta, ebrularından başka , hiç

kimsesi kalmamıştı . Alevlere son bir kez daha baktı.

Ne kadar muhteşem renkleri vardı.Capcanlı...Sımsıcak ..
Ateşin içine gözünü kırpmadan atladı. Şimdi o çok

sevdiği ateş renkleriyle bütünleşmişti . Sarı , turuncu

ve kırmızı ile sonsuza kadar birlikteydi artık,

Hatip Mehmed Efendi.

Not:Hatip Mehmed Efendi 1773 yılında Hocapaşa‘ daki

evinde ebrularını kurtarmak isterken evi ve ebruları

ile birlikte yanarak hakkın rahmetine kavuştu . Gerek

teknik olarak, gerekse tasarım olarak, Ebru sanatının

en yenilikçi, ve en büyük üstadına Allah sonsuz rahmet

eylesin.

Ahmet SARAL

Not2:Ahmet Saral'ın" Hatip Mehmed Efendi " hakkındaki

bu makalesinin kısa bir versiyonu,

Buntpapierverlag tarafından 2007 yılında Almanya'da

yayınlanan "Internationales Buntpapier-International

decorated paper " adlı özel kitapta Almanca ve Ingilizce

olarak yayınlanmıştır.

Die Perspektive in der Ebru Malerei und ein altes Beispiel

2008-02-19T09:31:00.000-08:00

Die Perspektive in der Ebru Malerei und ein altes Beispiel

Ein Beispiel aus der Ebru Malerei, das vor vielen Jahren von Ahmet Saral entwickelt wurde. Mit der Harmonie der Farben und der Perspektive eine vollständige Komposition/Bild.

Ein vollkommenes Werk, in dem das Schwimmen des Fisches nach Rechts den Regeln der Perspektive entspricht. Ein wertvoller Beitrag, den Saral in die Ebru-Kunst eingeführt hat.

Ebru sanatında perspektif

Ebru tekniği ile yıllar önce Ahmet SARAL tarafından yaratılmış bir örnek.Renk armonisi ve perspektifi ile tam bir resim.Balığın, denizin içinde sağ tarafa doğru hareketini perspektif kurallarına uygun olarak yansıtan mükemmel bir çalışma.Ebru sanatına Saral'ın getirdiği önemli yeniliklerden biri.

MEVLANA ... RUMi...........Hamdım,Piştim,Yandım ...... I was raw,cooked and then burned

2008-02-04T15:27:00.000-08:00

Hamdım,piştim,yandım....." I was raw,cooked and then burned "

Büyük şair tüm yaşamını üç kelimelik bir cümle ile kısaca özetlemişti ''Hamdım,Piştim,Yandım''.Yıllar önce Mesneviyi bir solukta okurken,aklım bu cümleye takılmıştı.Çok zor koşullar altında,binbir güçlük içinde sürdürülen bir yaşam,ancak bu kadar muhteşem bir şekilde anlatılabilirdi.Cümle çok kısa ve öz olmasına rağmen, içerdiği anlam okyanuslar kadar derin ve muhteşemdi.

O zaman, büyük şairi bu cümlesi ile anlatan üçlü ebru resim serisi yapmaya karar verdim.

Resimlerden biri, Mevlana'nın gençlik ( ham ) halini,diğeri Mevlana'nın olgunluğa erişmiş ( pişmiş ) halini ve sonuncusu da Büyük Mevlana'nın yanmış halini yansıtacaktı. Mevlana gerçekte nasıl biriydi acaba ? O minyatürlerde çizildiği gibi miydi ? Yaşamını anlatan eserlerde çok hareketli olduğu , çok az yemek yediği ve sürekli oruç tuttuğu anlatılıyordu.

Öyleyse Mevlana minyatürlerde gösterildiğinden çok daha narin olmalıydı.Mevlana'nın demirciler çarşısından geçerken,duyduğu ahenkli çekiç seslerinin cazibesiyle,kendinden geçerek sema etmeye başlaması,en basit ritmik bir sesten bir senfoni dinlermiş gibi haz alması,nasıl duygu dolu ve herşeye rağmen yaşamdan tad almasını bilen bir insan olduğunu gösteriyordu.

Bu nedenle onu sema yaparken ki haliyle ebruya uyguladım.Sonuçta dünyada ilk kez sema yapan Mevlana'nın " Hamdım,Piştim,Yandım " isimli muhteşem ebru resim serisi ortaya çıktı.

Bu ebru serisinin Mevlana'yı " Pişmiş " olgunlaşmış haliyle anlattığı örnek yukarıda yayınlanmaktadır.Bu seri 1995 ve 1996 yıllarında Türkiye'de (Falez sanat galerisi ve Uluslararası Istanbul Antika Fuarında ) sergilenmiştir.1998-1999-2006 ve 2007 yıllarında Viyana'da sergilenmiştir.Bu Ebru serisi gerek renk, gerekse form olarak çok özel bir tasarımdır.

Yukarıda yayınlanan örnekte görüldüğü gibi renk olarak ,sema ederken sonsuz evrenle bütünleşilmesi nedeniyle evreni temsil eden mavi ve tonları seçildi.Sema ederken giyilen giysi ile dönüş hareketinin uyumuna dikkat edilerek ebru resime gerekli form verildi.

............SEVEN VE SEVİLEN ........... LOVER AND BELOVED

2008-01-11T09:06:00.000-08:00

Seven ve Sevilen ( Lover and Beloved ) serisi, Ahmet Saral tarafından tasarlanıp, 600 senelik ebru tekniği ile, direkt ebru teknesinde, su üzerinde gerçekleştirilmiş, çok özel, eşsiz, bir ebru resim serisidir.

EBRU MALEREI : EINE KUNST VON 600 JAHREN

2007-12-06T03:42:00.000-08:00

Die faszinierende Kunst der Ebru Malerei entstand vor Jahrhunderten in Zentralasien und erreichte ihre Reife etwa im 15. Jahrhundert in Kleinasien.

Die Kunst des Ebru ist mit einem Geheimnis umgeben, denn die Herstellung der Kunstwerke ist schwierig, und die Künstler halten ihre Technik geheim.

Faszinierend ist diese Kunst auch, weil sie ihre völlig eigenartige Form, Farbe und Struktur aus den Quellen der Natur schöpft und diese widerspiegelt.

Ebru ist die Kunst und Technik des Malens auf dem Wasser. Da sie unter dem Einfluss verschiedenster Faktoren entsteht, ist sie auch kaum zu berechnen und zu bändigen. Eben deshalb ist es unvorstellbar mit der herkömmlichen Ebru - Technik figurative Arbeiten, wie Ahmet Saral sie kreiert, herzustellen.

Der Künstler Ahmet Saral verschrieb 40 Jahre seines Lebens der Kunst des Ebru. Er beschäftigte sich einerseits mit den in Vergessenheit geratenen Techniken und forschte nach ihren Geheimnissen und entwickelte andererseits sein eigenes Verfahren in der klassischen Ebru - Technik. Als einem der wenigen Künstler gelang es Saral, seine Kunstwerke in Ebru figurativ zu bereichern.

Beim Betrachten der Werke von Ahmet Saral erkennt man die grenzenlose Geduld und Willenskraft des Künstlers beim Schaffen figurativer Ebru - Elemente.

Die in dieser Ausstellung angebotenen Werke sind keine Collagen, sondern ausschließlich Original Ebru - Bilder. Es handelt sich um in Ebru - Technik hergestellte figurative Einzelgemälde mit traditionellen Elementen.

Diese Ausstellung der Werke von Ahmet Saral mit ihrer zeitgenössischen Interpretation der Ebru - Kunst lädt uns ein in die geheimnisvolle Welt des Ebru.

THE ART OF AHMET SARAL

2007-11-13T08:25:00.000-08:00

I first learned of Ahmet Saral's work, from an article about

him, in the Sky Life Magazine. As a marbler myself, for

thirty three years and as a collector of marbling for almost

twenty five years, it is important to me that the examples

I seek for my collection, be work I consider to be not only

excellent craftsmanship, but also demonstrate artistic

sensibility, be unique, distinctive, and instantly

recognizable, as the work of the individual who created

it. The photographs of Mr. Saral's work seemed to meet

my criteria.

Therefore I initiated a correspondence with him, in order

to learn more about him, and to obtain examples of his

work. I discovered that he is a serious marbling artist.

He continues to use the same methods and the same

materials as the old Turkish Masters of the 16th and 17th

Century, while bringing to it his own creative vision. His

figurative marblings demonstrate great skill, control,

infinite patience, and are indeed uniquely his own.

I am proud to have his work in my collection, and hope

his work will gain ever expanding appreciation.

His marbled art is worthy of more attention.

Norma Rubovits
1996 , Chicago – USA

Norma Rubovits is one of the most important Artcollector

and Artist in the world.