tag:blogger.com,1999:blog-55691542009-12-20T14:25:24.195+03:30Abchinushttp://www.blogger.com/profile/07924983950034647429abchinus@gmail.comBlogger197125tag:blogger.com,1999:blog-5569154.post-81817702257056798232009-10-22T02:08:00.004+03:302009-10-25T20:10:15.146+03:30<p align="center"><br /><a href="http://i37.tinypic.com/2dj7v4p.jpg" target="_blank"><img alt="-" src="http://i37.tinypic.com/2dj7v4p.jpg" width="450" border="0" /></a><br /><br />هشت روز تا هشت هشت هشتاد و هشت<br />اينجا به روز خواهد شد<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5569154-8181770225705679823?l=abchinus.blogspot.com' alt='' /></div>Abchinushttp://www.blogger.com/profile/07924983950034647429abchinus@gmail.com4tag:blogger.com,1999:blog-5569154.post-35217249194324227922009-06-19T02:54:00.002+04:302009-06-19T03:05:11.557+04:30<p align="center"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_l72RbbuqPeY/Sjq_0aNyfFI/AAAAAAAAAKk/m0u-mCVY4ng/s1600-h/i01_19392393--SHAUN+CURRY-AFP-Getty+Images.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 720px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_l72RbbuqPeY/Sjq_0aNyfFI/AAAAAAAAAKk/m0u-mCVY4ng/s1600/i01_19392393--SHAUN+CURRY-AFP-Getty+Images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5348798414567144530" border="0" /></a><br />SHAUN CURRY - AFP - Getty Images<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5569154-3521724919432422792?l=abchinus.blogspot.com' alt='' /></div>Abchinushttp://www.blogger.com/profile/07924983950034647429abchinus@gmail.com18tag:blogger.com,1999:blog-5569154.post-40315789781059552372009-05-31T08:52:00.006+04:302009-05-31T10:31:21.352+04:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_l72RbbuqPeY/SiISGSEymzI/AAAAAAAAAKU/l05iwQAAVw0/s1600-h/Mowj.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 640px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_l72RbbuqPeY/SiISGSEymzI/AAAAAAAAAKU/l05iwQAAVw0/s1600/Mowj.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5341852007155276594" border="0" /></a><br /><br /><p align="center"><br /><a href="http://www.mowj.ir">www.mowj.ir</a><br /><a href="http://live.mowj.ir ">http://live.mowj.ir </a><br /><a href="http://www.mowj4.ir">www.mowj4.ir</a><br /><br />پخش زنده از استودیو موج سوم<br />هر روز از ساعت 19<br />مهمان امروز (یکشنبه 10 خرداد):<br />سید محمد خاتمی<br /></p><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_l72RbbuqPeY/SiIXrfsWtiI/AAAAAAAAAKc/qUwNuU4emOY/s1600-h/Khatami%2B.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 640px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_l72RbbuqPeY/SiIXrfsWtiI/AAAAAAAAAKc/qUwNuU4emOY/s1600/Khatami%2B.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5341858144024180258" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5569154-4031578978105955237?l=abchinus.blogspot.com' alt='' /></div>Abchinushttp://www.blogger.com/profile/07924983950034647429abchinus@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-5569154.post-89908623828240966442009-05-12T09:25:00.000+04:302009-05-13T09:38:05.751+04:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/_l72RbbuqPeY/SgpU0Zlp5MI/AAAAAAAAAKE/iXetj9J-kks/s1600-h/ba92.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_l72RbbuqPeY/SgpU0Zlp5MI/AAAAAAAAAKE/iXetj9J-kks/s1600/ba92.jpg" border="0" alt="نمايشگاه عكس امين طلاچيان با عنوان پرتره‌هاي آبي"id="BLOGGER_PHOTO_ID_5335169967772525762" /></a><br /><br /><strong>*نمايشگاه عكس امين طلاچيان با عنوان "پرتره‌هاي آبي" برگزار مي‌شود*</strong><br /><br />دهمين نمايشگاه عكس امين طلاچيان با عنوان "پرتره‌هاي آبي" بيست و پنجم ارديبهشت ماه در "گالري مهروا" برپا مي‌شود و تعداد 14 اثر از عكس‌هاي اين هنرمند در ابعاد صد در هفتاد سانتيمتر به نمايش گذاشته خواهد شد.<br /><br />مجموعه عكس "پرتره هاي آبي" كه سال گذشته "كاپ كريستال جشنواره بين‌المللي عكس ايتاليا" و همچنين رتبه ي سوم جهان را در "جشنواره عكس فرانسيسكو فورنو" براي طلاچيان به ارمغان آورده، اكنون براي نخستين بار است كه در معرض ديد علاقمندان به هنر قرار مي‌گيرد.<br /><br />مراسم افتتاحيه اين نمايشگاه كه با همكاري نيكسان آسيا برگزار مي‌شود، از ساعت 16 روز جمعه همين هفته برگزار شده و علاقمندان مي توانند همه روزه به جز پنجشنبه ها از ساعت 5 تا 9 بعدازظهر از نمايشگاه بازديد نمايند.<br /><br />اين نمايشگاه تا ششم خردادماه ادامه خواهد داشت.<br /><br />"گالري مهروا" در خيابان كريمخان زند، خيابان شهيد عضدي جنوبي(آبان جنوبي)، پلاك 38 قرار دارد.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5569154-8990862382824096644?l=abchinus.blogspot.com' alt='' /></div>Abchinushttp://www.blogger.com/profile/07924983950034647429abchinus@gmail.comtag:blogger.com,1999:blog-5569154.post-7172490471775194682009-03-31T05:41:00.004+04:302009-03-31T09:18:11.117+04:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_l72RbbuqPeY/SdFxqOWVRpI/AAAAAAAAAJ8/AKy6oA_-I7A/s1600-h/Karoon-01.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 750px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_l72RbbuqPeY/SdFxqOWVRpI/AAAAAAAAAJ8/AKy6oA_-I7A/s1600/Karoon-01.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319157605121476242" border="0" /></a><br /><p align="center">حاشيه رود كارون - شرق خوزستان - 6 فروردين 1388<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5569154-717249047177519468?l=abchinus.blogspot.com' alt='' /></div>Abchinushttp://www.blogger.com/profile/07924983950034647429abchinus@gmail.com7tag:blogger.com,1999:blog-5569154.post-85378173470238812052009-03-21T02:11:00.004+03:302009-03-21T03:23:19.437+03:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_l72RbbuqPeY/ScQcwaeHAuI/AAAAAAAAAJ0/lltP1RUqUQk/s1600-h/Shokufeh_fanus.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 750px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_l72RbbuqPeY/ScQcwaeHAuI/AAAAAAAAAJ0/lltP1RUqUQk/s1600/Shokufeh_fanus.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5315405078268936930" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;">فرودين شادي‌كنان آيد همي / از چمن بوي جنان آيد همي<br /><br />زآن نسيم دلفروز بامداد / بوي عود و مشك و بان آيد همي<br />...<br />بشكفد جان مرا بشكوفه‌ها / كش خواص زعفران آيد همي<br />...<br />خنده‌ي شادي زند بر كوه، كبك / چون سپيده‌دم عيان آيد همي<br />...<br />هرچه هست امروز را شادي كنيم / تا كه خود فردا چنان آيد همي<br /><br />****************<br /><br />برگرفته از ديوان حميدي(اشك معشوق/كتاب اول:عشق/دكتر مهدي حميدي شيرازي)<br /><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">عيدتون مبارك</span></span><br />اميدوارم اين روزها حسابي به همه خوش بگذره و سال جديد براي همه مون سال خوبي باشه<br />خيلي دوست داشتم مي‌تونستم تك تك به وبلاگ ها سر بزنم يا تلفناً واس‌ام‌اساً و فيس بوكاً و ايميلاً(!) تبريك عيد بگم ولي متاسفانه به خاطر امورات(!) مهمون بازي، امكانش نيست. در هر حال براي همه در اين سال جديد بهترين آرزوها رو دارم.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5569154-8537817347023881205?l=abchinus.blogspot.com' alt='' /></div>Abchinushttp://www.blogger.com/profile/07924983950034647429abchinus@gmail.com4tag:blogger.com,1999:blog-5569154.post-26005183129248799862009-03-16T23:32:00.008+03:302009-03-17T01:09:35.065+03:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_l72RbbuqPeY/Sb7ARpTRvUI/AAAAAAAAAJs/b19qhX5CnNw/s1600-h/_MG_0087-1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 510px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_l72RbbuqPeY/Sb7ARpTRvUI/AAAAAAAAAJs/b19qhX5CnNw/s1600/_MG_0087-1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5313896019720781122" border="0" /></a><a href="http://www.khatami.ir/fa/news/875.html">*</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5569154-2600518312924879986?l=abchinus.blogspot.com' alt='' /></div>Abchinushttp://www.blogger.com/profile/07924983950034647429abchinus@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-5569154.post-47237964992939697672009-03-14T17:44:00.004+03:302009-03-14T18:03:06.291+03:30<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_l72RbbuqPeY/Sbu8fugA2dI/AAAAAAAAAJk/_7gBenTAJ7Q/s1600-h/underwear.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 510px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_l72RbbuqPeY/Sbu8fugA2dI/AAAAAAAAAJk/_7gBenTAJ7Q/s1600/underwear.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5313047438657903058" border="0" /></a>سر پل تجريش<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5569154-4723796499293969767?l=abchinus.blogspot.com' alt='' /></div>Abchinushttp://www.blogger.com/profile/07924983950034647429abchinus@gmail.com5tag:blogger.com,1999:blog-5569154.post-60297623145698147422009-03-12T22:17:00.004+03:302009-03-14T17:59:24.781+03:30<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_l72RbbuqPeY/SblacWPcDiI/AAAAAAAAAJc/gB1wYJ2eBrg/s1600-h/joooy.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 510px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_l72RbbuqPeY/SblacWPcDiI/AAAAAAAAAJc/gB1wYJ2eBrg/s1600/joooy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5312376678513380898" border="0" /></a>كاشان - باغ فين<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5569154-6029762314569814742?l=abchinus.blogspot.com' alt='' /></div>Abchinushttp://www.blogger.com/profile/07924983950034647429abchinus@gmail.com2tag:blogger.com,1999:blog-5569154.post-38343546243306009682009-03-10T18:50:00.004+03:302009-03-14T18:01:07.556+03:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_l72RbbuqPeY/SbaFzsVGnLI/AAAAAAAAAJU/5a17Q5eJMLU/s1600-h/IMG_6865.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 510px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_l72RbbuqPeY/SbaFzsVGnLI/AAAAAAAAAJU/5a17Q5eJMLU/s1600/IMG_6865.jpg" alt="دفترچه بسيج اقتصادي" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311579933649575090" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5569154-3834354624330600968?l=abchinus.blogspot.com' alt='' /></div>Abchinushttp://www.blogger.com/profile/07924983950034647429abchinus@gmail.com5tag:blogger.com,1999:blog-5569154.post-79510756128310147662009-03-09T11:59:00.007+03:302009-03-10T20:15:20.488+03:30<table style="border-collapse: collapse;" id="AutoNumber1" bgcolor="#ecf1e4" border="3" bordercolor="#008000" cellspacing="1" width="100%"><br /><tbody><tr><br /><td width="25%"><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_SnfckCKuhww/SbTHAXg96QI/AAAAAAAAAFY/ZYJnt1cKFe0/s1600-h/page3.jpg" target="_blank"><img src="http://1.bp.blogspot.com/_SnfckCKuhww/SbTHAXg96QI/AAAAAAAAAFY/ZYJnt1cKFe0/s320/page3.jpg" alt="روزنامه نگاران ايراني شماره 8-صفحه 3" border="0" width="200" /></a><br /></td><br /><td width="25%"><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_SnfckCKuhww/SbTGjLEZHXI/AAAAAAAAAFQ/P7gmBsg-QfU/s1600/page2.jpg" target="_blank"><img src="http://4.bp.blogspot.com/_SnfckCKuhww/SbTGjLEZHXI/AAAAAAAAAFQ/P7gmBsg-QfU/s320/page2.jpg" alt="روزنامه نگاران ايراني شماره 8-صفحه 2" border="0" width="200" /></a><br /></td><br /><td width="25%"><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_SnfckCKuhww/SbTF7Ooxj-I/AAAAAAAAAFI/r-y6iqSgeYs/s1600-h/page1.jpg" target="_blank"><img src="http://4.bp.blogspot.com/_SnfckCKuhww/SbTF7Ooxj-I/AAAAAAAAAFI/r-y6iqSgeYs/s320/page1.jpg" alt="روزنامه نگاران ايراني شماره 8-صفحه 1" border="0" width="200" /></a><br /></td><br /><td style="color: rgb(0, 102, 0);" width="25%"><br /><p align="center">شماره‌ي <span lang="en-us" style="font-size:130%;">8</span></p><br /><p align="center" style="font-family:times new roman;"><b><span style="color: rgb(0, 128, 0);font-size:130%;" >آسمان، علم، خرافه</span></b></p><br /><p align="center">سردبير: <a href="http://iranianjournalists.blogspot.com/2009/03/blog-post_09.html">مجيد آل‌ابراهيم</a></p><br /><p align="center"> </p></td><br /></tr><br /></tbody></table><br /><br />شماره هشتم نشريه روزنامه‌نگاران ايراني با موضوع «<span style="font-weight: bold;">آسمان،علم،خرافه</span>» به سردبيري <span style="font-weight: bold;">مجيد آل‌ابراهيم</span><br />منتشر شد.<br /><br />مطالب اين شماره را مي‌توانيد در<a href="http://iranianjournalists.blogspot.com/2009/03/blog-post_09.html"> اينجا</a> بخوانيد يا روي تصاوير كليك كنيد و نسخه‌ي چاپي خوانا را دريافت كنيد.<br /><br />صفحه آرايي و انتخاب عكس‌ها در اين شماره توسط <span style="font-weight: bold;">مجيد آل‌ابراهيم</span> انجام شده و دوستان زير در آن مطلب داشته‌اند:<br /><br />مجيد آل‌ابراهيم(سوئد)، <a href="http://maryaminaa.blogspot.com/">مريم اقدمي</a>(هلند)، بنفشه تميزي‌فر(ايران)، <a href="http://gerash.wordpress.com/">محمد خواجه‌پور</a>(ايران)، <a href="http://freelanceronline.blogspot.com/">همايون خيري</a>(استراليا)، <a href="http://aoraa.blogspot.com/">نسيم راستين</a>(امارات)، <a href="http://parsanevesht.blogspot.com/">پارسا صائبي</a>(كانادا)،<a href="http://azadeh7.net/blog/"> آزاده عصاران</a>، <a href="http://ladan-inway.blogspot.com/">لادن كريمي</a>(مالزي)، <a href="http://abchinus.blogspot.com/">رضا گنجي</a>(ايران)، <a href="http://shabneves.blogfa.com/">شهره منشي‌پوري</a>(سوئد)، <a href="http://nikravan.blogspot.com/">نيكي نيكروان</a>(آلمان)، پريسيما يزدان‌پناه(امارات)<br /><br />موضوع شماره‌ي آينده «<span style="font-weight: bold;">تاكسي</span>» است و سردبير آن هم <a href="http://ladan-inway.blogspot.com/">لادن كريمي</a> خواهد بود.<br />اگر علاقمند به نوشتن مطلب در باره‌ي آن هستيد، در <a href="http://www.facebook.com/home.php#/group.php?gid=42750797404&amp;ref=ts">گروه روزنامه‌نگاران ايراني </a>عضو شويد و با لادن در ارتباط باشيد.<br /><br />شماره‌هاي قبلي نشريه <a href="http://abchinus.blogspot.com/2009/03/blog-post.html">در اينجا</a> قابل دسترسي است.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5569154-7951075612831014766?l=abchinus.blogspot.com' alt='' /></div>Abchinushttp://www.blogger.com/profile/07924983950034647429abchinus@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-5569154.post-45631987419375501362009-03-05T08:42:00.000+03:302009-03-05T08:47:14.922+03:30<p align="center"><a href="http://i42.tinypic.com/919ws6.jpg" target="_blank"><img src="http://i42.tinypic.com/919ws6.jpg" width="750" border="0" alt="ما مردها"></a></p><br /><p align="center"><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5569154-4563198741937550136?l=abchinus.blogspot.com' alt='' /></div>Abchinushttp://www.blogger.com/profile/07924983950034647429abchinus@gmail.com7tag:blogger.com,1999:blog-5569154.post-12694701346423655132009-03-04T16:51:00.009+03:302009-03-10T19:42:06.024+03:30<p align="center"><br /><a href="http://i42.tinypic.com/2rhuud2.jpg" target="_blank"><img src="http://i42.tinypic.com/2rhuud2.jpg" alt="Iranian Journalists - روزنامه‌نگاران ايراني" border="0" /></a><br /></p><br /><br /><br />گروه روزنامه‌نگاران ايراني(Iranian Journalists) در دي‌ماه 1387 (ژانويه 2009) توسط همايون خيري تشكيل شد و حالا بعد از قريب پنجاه روز 67 عضو دارد كه اين تعداد روزانه با حضور و خروج افراد تغيير مي‌كند.از اين تعداد تا كنون 30 نفر به انحاء مختلف از قبيل ارسال مطلب يا عكس يا مشاركت در انجام كارهاي فني و هنري همكاري داشته‌اند<br />عضويت در گروه با ارسال در خواست در <a href="http://www.facebook.com/home.php#/group.php?gid=42750797404&amp;ref=ts">صفحه‌ي اينترنتي</a> مربوطه براي همه‌امكان‌پذير است. بنابراين اگر شما هم علاقمند هستيد، مي‌توانيد براي انجام يك كار گروهي جذاب به گروه بپيونديد. فقط شرطش اين است كه فعال باشيد.<br /><br />گروه تا كنون هفت شماره نشريه تحت عنوان «روزنامه‌ي يك صفحه‌اي» (به نشانه‌ي يك صفحه‌ي اينترنتي) منتشر كرده است.<br /><br />در اين هفت شماره 83 مطلب از 29 نفر از اعضاي گروه به ترتيب زير منتشر شده است:<br /><br />(7يادداشت): <a href="http://freelanceronline.blogspot.com/">همايون خيري</a>(استراليا)<br /><br />(6 يادداشت): رودابه برومند(آمريكا)، <a href="http://abchinus.blogspot.com/">رضا گنجي</a>(ايران)<br /><br />(5 يادداشت): <a href="http://aoraa.blogspot.com/">نسيم راستين</a>(امارات)، <a href="http://nikravan.blogspot.com/">نيكي نيكروان</a>(آلمان)<br /><br />(4 يادداشت): مجيد آل ابراهيم(سوئد)، امير اخلاقي(امارات)، <a href="http://parsanevesht.blogspot.com/">پارسا صائبي</a>(كانادا)، <a href="http://ladan-inway.blogspot.com/">لادن كريمي</a>(مالزي)، <a href="http://shargi.blogspot.com/">فتانه كيان‌ارثي</a>(اتريش)<br /><br />(3 يادداشت): <a href="http://balootak.com/">لوا زند</a>(امريكا)، مهران شقاقي، <a href="http://tandiiss.blogspot.com/">پرنيان محرمي</a>(ايران)، <a href="http://maryamin.com/blog">مريم نبوي‌نژاد</a>(كانادا)<br /><br />(2 يادداشت): <a href="http://maryaminaa.blogspot.com/">مريم اقدمي</a>(هلند)، صفورا اولنج(امارات)، علي‌اصغر رمضانپور(بريتانيا)، <a href="http://azadeh7.net/blog/">آزاده عصاران</a>، ليلا ك.(استراليا)، <a href="http://shabneves.blogfa.com/">شهره منشي‌پوري</a>(سوئد)، م.هستا(ايران)<br /><br />(1 يادداشت): مجتبا پورمحسن(ايران)، بنفشه تميزي‌فر(ايران)، <a href="http://omidh.blogfa.com/">اميد حبيبي‌نيا</a>(سوييس)، <a href="http://gerash.wordpress.com/">محمد خواجه‌پور</a>، <a href="http://khorshidkhanoom.com/">صنم دولتشاهي</a>(بريتانيا)، <a href="http://farnaaz.org/">فرناز سيفي</a>(هلند)، مينا ملكيان(آلمان)، <a href="http://mimnoon.com/">معصومه ناصري</a>(هلند)<br /><br />------------<br />اسامي ساير افرادي كه تا كنون با اين هفت شماره همكاري كرده‌اند به شرح زير است:<br /><br />عكاسان عضو:<br />ساغر امير‌عظيمي(ايران)، آزاده عصاران، رضا گنجي(ايران)<br /><br />عكاسان همكار غير عضو:<br />لينسي آداريو، جنيفر براون، تيلمن بيلينگ<br /><br />ساير عكاسان:<br />سوكري سوك‌پلانگ(رويترز)<br /><br />تصويرسازي (براي شماره‌ي پنج) و انتخاب عكس(براي شماره‌هاي يك تاشش):<br />رضا گنجي<br />شماره‌ي 7: آزاده عصاران<br /><br />طراحي لوگو و مسترپيج و گريد صفحات: رضا گنجي<br /><br />صفحه بندي همه‌ي شماره‌ها: رضا گنجي<br /><br />------------<br />در ارتباط با اين هفت شماره بد نيست به چند نكته‌ي آماري ديگر هم اشاره كنم:<br />پراكندگي محل سكونت اعضاي فعال كه تا به حال در نشريه مطلب نوشته اند يا به نحوي همكاري داشته‌اند به صورت زير است:<br />ايران (17 مطلب - 7 نفر)[به اضافه‌ي يك نفر بدون مطلب، فقط با ارسال عكس]<br />امارات (11 مطلب - 3 نفر)<br />آمريكا (9 مطلب - 2 نفر)<br />استراليا (9 مطلب - 2 نفر)<br />كانادا (7 مطلب - 2 نفر)<br />آلمان (6 مطلب - 2 نفر)<br />سوئد (6 مطلب - 2 نفر)<br />هلند (6 مطلب - 4 نفر)<br />اتريش (4 مطلب - 1 نفر)<br />مالزي (4 مطلب - 1 نفر)<br />بريتانيا (3 مطلب - 2 نفر)<br />سوييس (1 مطلب - 1 نفر)<br /><br />خب من بلد نيستم نمودار به صفحه منتقل كنم والا در اينجا نمودار رشد تعداد مطلب در هر شماره را هم ارائه مي‌كردم. عجالتاً اطلاعاتش به اين صورت است:<br />شماره‌ي 1: 4 مطلب<br />شماره‌ي 2: 6 مطلب<br />شماره‌ي 3: 9 مطلب<br />شماره‌ي 4: 16 مطلب<br />شماره‌ي 5: 16 مطلب<br />شماره‌ي 6: 15 مطلب<br />شماره‌ي 7: 17 مطلب<br /><br />----------<br /><br />موضوع شماره آينده‌ي نشريه « آسمان؛ علم، خرافه» است. سردبيرش مجيد آل‌ابراهيم و محل انتشارش هم <a href="http://iranianjournalists.blogspot.com/">وبلاگي</a> است كه آزاده عصاران براي آرشيو كردن نشريه ‌ساخته.<br />اگر مطلبي در اين زمينه داريد در گروه عضو شويد و با مجيد در ارتباط باشيد.<br /><br />-----------<br />در ادامه، تصوير نسخه‌ي چاپي و مشخصات تمام شماره‌هاي نشريه را تقديم مي‌كنم.<br />براي ديدن تصاوير بزرگ و خوانا روي عكس‌ها كليك كنيد.<br /><table style="border-collapse: collapse;" id="AutoNumber1" bgcolor="#ecf1e4" border="3" bordercolor="#008000" cellspacing="1" width="100%"><br /><tbody><tr><br /><td width="25%"><br /><a href="http://i40.tinypic.com/dz6jqf.jpg" target="_blank"><img src="http://i40.tinypic.com/2dl1b82.jpg" alt="روزنامه نگاران ايراني شماره 7-صفحه 3" border="0" height="293" width="210" /></a><br /></td><br /><td width="25%"><br /><a href="http://i41.tinypic.com/21k9j0j.jpg%20" target="_blank"><img src="http://i42.tinypic.com/2lxt5xd.jpg" alt="روزنامه نگاران ايراني شماره 7-صفحه 2" border="0" height="293" width="210" /></a><br /></td><br /><td width="25%"><br /><a href="http://i40.tinypic.com/15341af.jpg%20" target="_blank"><img src="http://i40.tinypic.com/24pi2qu.jpg" alt="روزنامه نگاران ايراني شماره 7-صفحه 1" border="0" height="293" width="210" /></a><br /></td><br /><td style="color: rgb(0, 102, 0);" width="25%"><br /><p align="center">شماره‌ي <span lang="en-us" style="font-size:130%;">7</span></p><br /><p align="center" style="font-family:times new roman;"><b><span style="color: rgb(0, 128, 0);font-size:130%;" >ما مردها؛ ما زن‌ها</span></b></p><br /><p align="center">سردبير: <a href="http://azadeh7.net/blog/2009/03/02/20,37,33/#more">آزاده عصاران</a></p><br /><p align="center"> </p></td><br /></tr><br /><tr><br /><td width="25%"><br /><a href="http://i39.tinypic.com/15fnd5c.jpg%20" target="_blank"><img src="http://i43.tinypic.com/333cr9y.jpg" alt="روزنامه نگاران ايراني شماره 6-صفحه 3" border="0" height="293" width="210" /></a><br /></td><br /><td width="25%"><br /><a href="http://i44.tinypic.com/np3s3n.jpg%20" target="_blank"><img src="http://i42.tinypic.com/fe19xu.jpg" alt="روزنامه نگاران ايراني شماره 6-صفحه 2" border="0" height="293" width="210" /></a><br /></td><br /><td width="25%"><br /><a href="http://i43.tinypic.com/awpc2w.jpg%20" target="_blank"><img src="http://i43.tinypic.com/10fareh.jpg" alt="روزنامه نگاران ايراني شماره 6-صفحه 1" border="0" height="293" width="210" /></a><br /></td><br /><td style="color: rgb(0, 102, 0);" width="25%"><br /><p align="center">شماره‌ي <span style="font-size:130%;">6</span></p><br /><p align="center"><b><span style="color: rgb(0, 128, 0);font-size:130%;" >عشق</span></b></p><br /><p align="center">سردبير: <a href="http://aoraa.blogspot.com/2009/02/blog-post_22.html">نسيم راستين</a></p><br /><p align="center"> </p></td><br /></tr><br /><tr><br /><td width="25%"><br /><a href="http://i44.tinypic.com/of9i0k.jpg%20" target="_blank"><img src="http://i41.tinypic.com/affuy9.jpg" alt="روزنامه نگاران ايراني شماره 5-صفحه 3" border="0" height="293" width="210" /></a><br /></td><br /><td width="25%"><br /><a href="http://i43.tinypic.com/2lcwx84.jpg%20" target="_blank"><img src="http://i39.tinypic.com/a38m1.jpg" alt="روزنامه نگاران ايراني شماره 5-صفحه 2" border="0" height="293" width="210" /></a><br /></td><br /><td width="25%"><br /><a href="http://i44.tinypic.com/2vv2fdd.jpg%20" target="_blank"><img src="http://i39.tinypic.com/veb0b9.jpg" alt="روزنامه نگاران ايراني شماره 5-صفحه 1" border="0" height="293" width="210" /></a><br /></td><br /><td style="color: rgb(0, 102, 0);" width="25%"><br /><p align="center">شماره‌ي <span style="font-size:130%;">5</span></p><br /><p align="center"><b><span style="color: rgb(0, 128, 0);font-size:130%;" >علم بهتر است يا ثروت؟</span></b></p><br /><p align="center">سردبير: <a href="http://farnaaz.org/archives/004107.html">فرناز سيفي</a></p><a href="http://farnaaz.org/archives/004107.html"><br /></a> <p> </p></td><a href="http://farnaaz.org/archives/004107.html"><br /></a></tr><br /><tr><br /><td width="25%"><br /><a href="http://i44.tinypic.com/256th5k.jpg%20" target="_blank"><img src="http://i43.tinypic.com/25qq7v4.jpg" alt="روزنامه نگاران ايراني شماره 4-صفحه 3" border="0" height="293" width="210" /></a><br /></td><br /><td width="25%"><br /><a href="http://i44.tinypic.com/2ym83ld.jpg%20" target="_blank"><img src="http://i43.tinypic.com/2eg480k.jpg" alt="روزنامه نگاران ايراني شماره 4-صفحه 2" border="0" height="293" width="210" /></a><br /></td><br /><td width="25%"><br /><a href="http://i40.tinypic.com/21m7p0h.jpg%20" target="_blank"><img src="http://i41.tinypic.com/24lmrf6.jpg" alt="روزنامه نگاران ايراني شماره 4-صفحه 1" border="0" height="293" width="210" /></a><br /></td><br /><td style="color: rgb(0, 102, 0);" width="25%"><br /><p align="center">شماره‌ي <span style="font-size:130%;">4</span></p><br /><p align="center"><b><span style="color: rgb(0, 128, 0);font-size:130%;" >سفر</span></b></p><br /><p align="center">سردبير: <a href="http://freelanceronline.blogspot.com/2009/02/4.html">همايون خيري</a></p><br /><p> </p></td><br /></tr><br /><tr><br /><td width="25%"><br /></td><br /><td width="25%"><br /><a href="http://i44.tinypic.com/mwaxrs.jpg%20" target="_blank"><img src="http://i42.tinypic.com/10424ib.jpg" alt="روزنامه نگاران ايراني شماره 3-صفحه 2" border="0" height="293" width="210" /></a><br /></td><br /><td width="25%"><br /><a href="http://i43.tinypic.com/dbpnj7.jpg%20" target="_blank"><img src="http://i41.tinypic.com/p93x3.jpg" alt="روزنامه نگاران ايراني شماره 3-صفحه 1" border="0" height="293" width="210" /></a><br /></td><br /><td style="color: rgb(0, 102, 0);" width="25%"><br /><p align="center">شماره‌ي <span style="font-size:130%;">3</span></p><br /><p align="center"><b><span style="color: rgb(0, 128, 0);font-size:130%;" >مهماني ايراني</span></b></p><br /><p align="center">سردبير: <a href="http://abchinus.blogspot.com/2009/02/blog-post.html">رضا گنجي</a></p><br /><p> </p></td><br /></tr><br /><tr><br /><td width="25%"><br /></td><br /><td width="25%"><br /><a href="http://i41.tinypic.com/282i4ia.jpg%20" target="_blank"><img src="http://i39.tinypic.com/2jdrywj.jpg" alt="روزنامه نگاران ايراني شماره 2-صفحه 2" border="0" height="293" width="210" /></a><br /></td><br /><td width="25%"><br /><a href="http://i41.tinypic.com/2j4qal5.jpg%20" target="_blank"><img src="http://i43.tinypic.com/2qda8us.jpg" alt="روزنامه نگاران ايراني شماره 2 -صفحه 1" border="0" height="293" width="210" /></a><br /></td><br /><td style="color: rgb(0, 102, 0);" width="25%"><br /><p align="center">شماره‌ي <span style="font-size:130%;">2</span></p><br /><p align="center"><b><span style="color: rgb(0, 128, 0);font-size:130%;" >بازيافت</span></b></p><br /><p align="center">سردبير: <a href="http://nikravan.blogspot.com/2009/01/2.html">نيكي نيكروان</a></p><br /><p> </p></td><br /></tr><br /><tr><br /><td width="25%"><br /></td><br /><td width="25%"><br /></td><br /><td width="25%"><br /><a href="http://i44.tinypic.com/5f1xl4.jpg%20" target="_blank"><img src="http://i39.tinypic.com/119116p.jpg" alt="روزنامه نگاران ايراني شماره 1 " border="0" height="293" width="210" /></a><br /></td><br /><td style="color: rgb(0, 102, 0);" width="25%"><br /><p align="center">شماره‌ي <span style="font-size:130%;">1</span></p><br /><p align="center"><b><span style="color: rgb(0, 128, 0);font-size:130%;" >مُــد</span></b></p><br /><p align="center">سردبير: <a href="http://maryamin.com/fa/archives/2009/01/843/">مريم نبوي‌نژاد</a></p><br /><p> </p></td><br /></tr><br /></tbody></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5569154-1269470134642365513?l=abchinus.blogspot.com' alt='' /></div>Abchinushttp://www.blogger.com/profile/07924983950034647429abchinus@gmail.com2tag:blogger.com,1999:blog-5569154.post-28204139027798585732009-02-11T10:26:00.004+03:302009-02-11T11:46:23.718+03:30نسخه ي چاپي ويژه‌نامه‌ي «سفر» از سري روزنامه‌هاي اينترنتي ما كه هر هفته زير عنوان «روزنامه‌هاي يك صفحه‌اي» در گروه «<a href="http://www.facebook.com/group.php?gid=42750797404">روزنامه‌نگاران ايراني</a>» تهيه‌ مي‌شود، آماده شد.<br /><br /><br />مطالب اين شماره، كه شماره‌ي چهارم محسوب مي‌شود قبلاً در وبلاگ <a href="http://freelanceronline.blogspot.com/2009/02/4.html">آزادنويس</a> منتشر شده بود كه همانجا مي‌توانيد بخوانيد. اما اگر برايتان فيلتر است، همين تصاوير را هم اگر كليك كنيد، مي‌توانيد در سايز بزرگ و خوانا ببينيد.<br /><br />در اين شماره، مجيد آل ابراهيم (سوئد)، امير اخلاقي(امارات)، ساغر اميرعظيمي(ايران)، صفورا اولنج(امارات)، رودابه برومند(آمريكا) <a href="http://omidh.blogfa.com">اميد حبيبي نيا</a>(سوييس)، <a href="http://freelanceronline.blogspot.com">همايون خيري</a>(استراليا)، <a href="http://aoraa.blogspot.com">نسيم راستين</a>(امارات)، <a href="http://balootak.com">لوا زند</a>(امريكا)، <a href="http://parsanevesht.blogspot.com">پارسا صائبي</a>(كانادا)، <a href="http://azadeh7.net/blog/">آزاده عصاران</a>، لادن كريمي(مالزي)، <a href="http://shargi.blogspot.com">فتانه كيان‌ارثي</a>(اتريش)، رضا گنجي(ايران)، <a href="http://tandiiss.blogspot.com">پرنيان محرمي</a>(ايران)، مينا ملكيان(آلمان)، <a href="http://nikravan.blogspot.com">نيكي نيكروان</a>(آلمان) مطلب يا عكس داشته‌اند.<br /> ضمن اينكه صفحه‌بندي و ديزاين صفحات را هم من انجام دادم.<br /><br /><br />موضوع شماره‌ي آينده هم هست: «علم بهتر است يا ثروت» محل انتشارش هم وبلاگ <a href="http://farnaaz.org">فرناز</a><br />در نگاه اول شايد موضوع ساده به نظر برسد اما خوب كه دقت بكنيد، «واضح و مبرهن»است كه اين موضوع اصلاً كليشه اي نيست(!).واقعاً فارغ از انشاهاي دوران مدرسه، با تجربه هايي كه در اين سال‌ها بدست‌ آورده‌ايد، كسب علم بهتر بوده يا جمع كردن پول؟<br />اگر اهل نوشتن يك پاراگراف كوتاه هستيد، برويد در فيس بوك و در <a href="http://www.facebook.com/group.php?gid=42750797404">گروه روزنامه‌نگاران ايراني</a> عضو بشويد. مهلت ارسال نوشته‌ها تا بعد از ظهر روز جمعه است. اطلاعات بيشتر را در صفحه‌ي گروه بخوانيد.<br /><br />شماره هاي قبلي روزنامه را در لينك هاي زير مي‌توانيد ببينيد و بخوانيد:<br /><br /><a href="http://abchinus.blogspot.com/2009/01/blog-post.html"><br />شماره‌ي يك - <span style="font-weight: bold;">مُد</span></a><br /><a href="http://abchinus.blogspot.com/2009/01/blog-post_25.html">شماره‌ي دو - <span style="font-weight: bold;">بازيافت</span></a><br /><a href="http://abchinus.blogspot.com/2009/02/blog-post.html">شماره‌ي سه - <span style="font-weight: bold;">مهماني ايراني</span></a><br /><a href="http://abchinus.blogspot.com/2009/02/blog-post_11.html">شماره‌ي چهار - <span style="font-weight: bold;">سفر</span></a><br /><br /><p align="center"><br /><br /><a href="http://i40.tinypic.com/21m7p0h.jpg" target="_blank"><img src="http://i40.tinypic.com/21m7p0h.jpg" width="750" alt="روزنامه‌نگاران ايراني - شماره‌ي چهار - صفحه‌ي يك" border="0" /></a><br /><br /><br /><a href="http://i44.tinypic.com/2ym83ld.jpg" target="_blank"><img src="http://i44.tinypic.com/2ym83ld.jpg" width="750" alt="روزنامه‌نگاران ايراني - شماره‌ي چهار - صفحه‌ي دو" border="0" /></a><br /><br /><br /><a href="http://i44.tinypic.com/256th5k.jpg" target="_blank"><img src="http://i44.tinypic.com/256th5k.jpg" width="750" alt="روزنامه‌نگاران ايراني - شماره‌ي چهار - صفحه‌ي سه" border="0" /></a><br /><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5569154-2820413902779858573?l=abchinus.blogspot.com' alt='' /></div>Abchinushttp://www.blogger.com/profile/07924983950034647429abchinus@gmail.com3tag:blogger.com,1999:blog-5569154.post-64518270622359174062009-02-07T19:17:00.002+03:302009-02-07T19:22:23.029+03:30<p align="center"><br /><a href="http://i39.tinypic.com/ddkgpl.jpg" target="_blank"><img src="http://i39.tinypic.com/ddkgpl.jpg" width="750" border="0" alt="مدرسه‌ي يخ‌نوردي مي‌گون - عكس از رضا گنجي"></a><br /><br><br />مدرسه‌ي يخ‌نوردي مي‌گون<br /></p><br /><br /><br />------------<br />اين وبلاگ چرا اينجوري شده؟ داشتم با قالب و آرشيو به هم ريخته‌اش ور مي رفتم ديدم همه‌ي پست هام قاطي پاطي شد.واسه خودش حذف مي كنه، اضافه مي‌كنه. ماشالا بچه‌ام هوشمنده. توي گودر ديدم نوشته هاي قديميمو رو آورده. گرفتاري شديما!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5569154-6451827062235917406?l=abchinus.blogspot.com' alt='' /></div>Abchinushttp://www.blogger.com/profile/07924983950034647429abchinus@gmail.com2tag:blogger.com,1999:blog-5569154.post-72273025004863696992009-02-04T00:59:00.002+03:302009-02-04T01:30:07.658+03:30<p align="center"><br /><a href="http://i44.tinypic.com/14473p0.jpg" target="_blank"><img src="http://i44.tinypic.com/14473p0.jpg" width="750" border="0" alt="كتيبه‌ي چارگوش "></a><br /><br /></p><br />كتيبه‌ي چارگوش را با كتيبه‌ي داريوش اشتباه نگيريد. كتيبه‌ي داريوش را اگر بخواهيد بخوانيد، بايد به اين <a href="http://www.ghiasabadi.com/behistun2.html">»آدرس«</a> برويد<br /><br />واما متن كتيبه‌ي چارگوش يا قانون الهي:<br /><br />ما آدم‌ها نه‌تنها روبروي اين در، بلكه روبروي هيچ درِ ورود و خروج ديگري از بدو تا انتهاي آن تحت هر شرايط يا عنواني پارك نمي‌كنيم <br />و اين يك قانون الهي و حكومتي و مورد قبول افراد مؤمن و با شخصيت بوده و عدم رعايت آن عواقب قانوني و مجازات هاي شديد در بر خواهد داشت .<br />مجازات هاي اوليه عبارتند از:<br />1-ممانعت از حق<br />2-سد معبر<br />3-ايجاد مزاحمت <br />و...<br /> حال ما گفتيم شما خود دانيد <br /><br /><br />-----------<br />در اينجا اين توضيح را هم بايد بدهم كه متن كتيبه‌ي چارگوش بيشتر از اين بوده ولي در طول زمان بدليل آسيبهاي طبيعي و غير طبيعي مخدوش شده و الآن فقط همين مقدارش در دسترس پژوهشگران و علاقمندان است<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5569154-7227302500486369699?l=abchinus.blogspot.com' alt='' /></div>Abchinushttp://www.blogger.com/profile/07924983950034647429abchinus@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-5569154.post-40967011257118567672009-02-01T19:32:00.002+03:302009-02-01T21:03:20.639+03:30اين‌دفعه نوبت من شد كه مطالب سومين شماره‌ي روزنامه‌‌ي يك صفحه‌اي كار مشترك گروه «روزنامه‌نگاران ايراني را در وبلاگم منتشر كنم. موضوع اين شماره «مهماني ايراني» است كه در آن علاوه بر من، «رودابه برومند»، «<a href="http://freelanceronline.blogspot.com">همايون خيري</a>»، «<a href="http://aoraa.blogspot.com">نسيم راستين</a>»، «<a href="http://parsanevesht.blogspot.com">پارسا صائب</a>ي»، «<a href="http://tandiiss.blogspot.com">پرنيان محرمي</a>»، «<a href="http://maryamin.com/fa/">مريم نبوي‌نژاد</a>»، «<a href="http://nikravan.blogspot.com">نيكي‌ نيكروان</a>» و «م.هستا» مطلب داشته‌اند.<br /><br />اين شماره هم روزنامه‌ي يك صفحه‌اي ما تبديل شد به دوتا يك صفحه‌اي كه خب اشكالي هم ندارد. اصلاً من آرزو مي‌كنم بشود هزارتا يك صفحه‌اي، ما كه بخيل نيستيم. حالا كه بساط آرزو كردن راه افتاد يك آرزوي ديگر هم بكنم كه اي كاش يواش يواش عادت كنيم كه مطالبمان همان يك پاراگرافي بشوند كه قرار گذاشته بوديم. اولش هم خودم بايد تمرين كنم. البته اين شماره من يك توجيه داشتم كه وظيفه‌ي يادداشت اول به عهده‌ي من گذاشته شده بود<br /><br />شماره هاي قبلي روزنامه رو در آدرس‌هاي زير مي‌تونيد ببينيد<br /><a href="http://abchinus.blogspot.com/2009/01/blog-post.html"><br />شماره‌ي يك - <span style="font-weight:bold;">مُد</span></a><br /><a href="http://abchinus.blogspot.com/2009/01/blog-post_25.html">شماره‌ي دو - <span style="font-weight:bold;">بازيافت</span></a><br /><br />و حالا، اين شما و اين هم مهماني ايراني:<br /><br /><p align="center"><br /><a href="http://i43.tinypic.com/dbpnj7.jpg" target="_blank"><img src="http://i43.tinypic.com/dbpnj7.jpg" width="750" border="0" alt="Iranian Journalists - No.3 روزنامه نگاران ايراني - شماره‌ي سه - مهماني ايراني"></a><br /></p><br /><br /><p align="center"><br /><a href="http://i44.tinypic.com/mwaxrs.jpg" target="_blank"><img src="http://i44.tinypic.com/mwaxrs.jpg" width="750" border="0" alt="Iranian Journalists - No.3 روزنامه نگاران ايراني - شماره‌ي سه - مهماني ايراني"></a><br /></p><br /><br />تصاوير از آنچه مي‌بينيد بزرگترند. روي آنها كليك كنيد.<br /><br /><br /><p align="center"><br />---------------------------------<br /></p><br /><span style="font-weight:bold;">مهماني، هويت ايراني</span><br />______________________<br /><a href="http://abchinus.blogspot.com">رضا گنجي</a><br /><br />براي ما ايراني ها، از هر قوم و تباري كه باشيم، خيلي مهم است كه ديگران ما را مهمان‌نواز بدانند. براي اثبات اين حرف كافي است فقط ده دقيقه در يكي از خيابان‌هاي پر رفت و آمد شهر بايستيد و از رهگذران بپرسيد:«به نظر شما چه خصوصيتي ما ايراني‌ها را از خارجي‌ها متمايز مي كند؟» تا جواب قاطع آنان، «مهمان‌نوازي»، شما را از ادامه‌ي نظرخواهي بي‌نياز كند.طبيعتاً وقتي چنين اهميتي براي مهماني و مهمان نوازي قائليم، بيشترين تلاش و توجهمان هم صرف برگزاري شايسته‌ي آن خواهد بود.چراكه تا «مهماني» نباشد، «مهمان نوازي» هم معنايي نخواهد داشت. اما آيا ما واقعاً مهمان نوازيم؟ اگر اين سروده‌ي صائب تبريزي شاعر شيرين سخن اصفهاني را كه گفت: «ميهمان گرچه عزيز است وليكن چو نفس / خفه مي‌سازد اگر آيد و بيرون نرود»، در كنار ضرب المثل «كنگر خوردن و لنگر انداختن» بگذاريم مي‌بينيم كه بله، مهمان نوازيم. تا جايي كه حتي برخي اوقات اين مهمان نوازي گرفتاري‌هايي هم براي ميزبان بوجود مي‌آورد. اما اگر دقيق‌تر نگاه كنيم، عادت‌هاي ناشايست رايج در مهماني ها همچون «غيبت كردن ها» و «چشم و هم‌چشمي ها» و «خاله زنك/عمومردك-بازي ها» و «تعارف‌هاي بي‌جا» و نتايج ناگوار آنها را هم خواهيم ديد كه در آنصورت بايد تا حدي در«مهمان نواز» بودن خود ترديد كنيم. درحقيقت ميهماني‌هاي ايراني در كنار مزاياي فراوان‌شان كه مهمترين آن استحكام روابط انساني و تقويت روحيه‌ي جمعي است، در دل خود آفتها و زياده روي‌هايي هم به همراه دارند كه هميشه مورد انتقاد بوده است. اگر بخواهم يك تصوير كلي از ويژگي هاي يك مهماني ايراني را ترسيم كنم، صرف نظر از ميهماني‌هاي خاص كه به مناسبت هاي ويژه‌اي چون يلدا و نوروز و جشن هاي تولد و عروسي و ... اختصاص دارند و تابع آداب و رسوم خاص خود هستند، خواهم گفت كه مهمترين ويژگي، توجه به خورد و خوراك و«امور شكم» است. پذيرايي با چندين نوع غذا و تعارفات همراه آن همچون «باز هم غذا بكشين توروخدا»ي پس از صرف غذا و «ببخشين غذامون خوشمزه نبود، كم خوردين» بعد از بلعيدن يكجاي يك تغار آش و يك گوسفند درسته با يك ديگ برنج، از اهميت «غذا» در مهماني‌هاي ايراني حكايت دارند. در اين ميان مادران و خانم هاي خانه در تدارك و برگزاري يك مهماني تمام و كمال نقش محوري داشته و پرمشغله ترين افراد خانواده به حساب مي‌آيند. از «چي بپزيم» و «چي بپوشيم» گرفته تا خريد و نظافت و پخت و پز و تزئين، همگي تحت مديريت خانم خانه به بهترين وجه سامان مي‌گيرد و ساعتها وقت و انرژي صرف خود مي‌كند تا چند ساعت «اوقات خوش» براي «با هم بودن» فراهم شود. سپس به رسم اين سال‌ها خودبه‌خود آرايش و چيدمان«زنها جدا مردها جدا» اجرا مي‌شود و بساط غيبت و خاطره‌گويي و مزه ‌پراني و معامله‌ي املاك و ماشين و سروسامان دادن به امور مملكت و ارائه راه‌حل براي مشكل تورم و افزايش قيمت‌ها و پايان دادن به جنگ‌هاي دنيا و ريختن آدم‌هاي بد به دريا و بعد هم تخته نرد و شطرنج و پاسور و يه قل دوقل و قليون و قوري چيده مي شود و در آخر هم از همديگر دل نمي‌كنيم و مراسم خداحافظي را مدام كش مي‌دهيم. اما اگر فكر كنيد پايان بخش مهماني، آن مراسم «بوس بوس كنان» و «صدبارخداحافظ گفتن»هايش است، در اشتباهيد. شما وقتي مي‌توانيد مطمئن باشيد كه مهماني تمام شده كه صداي بوق ماشين مهمان، بوق خداحافظي، را شنيده باشيد! در حقيقت در مهماني‌هاي ايراني، مهمانان همانقدر كه در آمدن تاخير دارند، در رفتن هم تاخير دارند. روشن است آنچه گفته‌شد اگرچه ممكن است آشكار كننده‌ي گوشه اي از هويت ايراني ما باشد اما مسلماً گوياي همه‌ي آنچه در يك مهماني ايراني مي‌گذرد نيست. من در اينجا هيچ صحبتي از جزييات طنزآميز مهماني هاي ايراني، از «جوادپارتي» و «بالماسكه»، «سفره ابوالفضل» و «دوره» هاي زنانه يا خانوادگي،«بزم‌ها» و «جشن‌ها»، «گعده» ها و «مهماني هاي سرنوشت‌ساز» يا از «فصل دادن‌ها» و «آشتي كنان‌ها» نكردم كه خود كتابي چند جلدي ‌است.بنابراين بيش از اين نمي‌گويم و شما را به مهماني اين شماره دعوت مي‌كنم. همه را كه خوانديد، بوق خداحافظي يادتان نرود!<br /><br /><p align="center"><br />---------------------------------<br /></p><br /><br /><span style="font-weight:bold;">فرهنگ متفاوت و زبان مشترك</span><br />___________________________<br />رودابه برومند<br /><br />یکی‌ از کارهای جالبی‌ که در طول تحصیل داشتم، اداره‌ي یک مرکز انجمن مالکین منطقه‌ی "پارک کوهستانی" بود. بیش از ۸۵۰۰ نفر در این منطقه ساکنند، و از تسهیلات این مرکز مانند ورزشگاه، کتابخانه و سالن اجتماعات استفاده می‌کنند. وجود این سالن به معنی‌ مهمانی، عروسی‌، مراسم یادبود، و جلسات مختلفی‌ بود که در طول ۵ سال بارها دیدم. اما چون روزها به دانشگاه می‌رفتم، ساعت کاری من شب‌ها و آخرهفته‌ها، و روزهای تعطیل بود. حساب مهمانی‌هایی‌ که سر کارم دیدم را ندارم، ولی‌ جالب‌ترین تجربه من مقایسه‌ي مهمانی‌ها و عروسی‌‌های ایرانی‌ و سایر ملیت‌ها بود. آنچه در مهمانی رفتن‌های ما جرم و بی ادبی حساب می‌شود، به راحتی‌ در مهمانی‌های بزرگ و عروسی‌‌های به خصوص مردم امریکا دیده میشود، و مدتی‌ طول کشید تا من یاد بگیرم با چشمان گرد و دهان باز به این تفاوتها نگاه نکنم، و تمرین کنم که در خلوت خودم هم قضاوت بیجا را کنار بگذارم. سر و وضع ساده، تدارک غذا و به طور کلی‌ پذیرایی متفاوت این مهمانی‌های فرنگی‌ آنچنان بعد از مدت کوتاهی برایم جا افتاد که با دیدن اولین مهمانی بزرگ ایرانی‌ با حدود ۲۰۰ نفر دچار احساسات عجیبی‌ شدم. آراستگی، طبق مد روز بودن و دیر آمدن مهمانان با اینکه ساعت استفاده از سالن محدود بود اولین تفاوتی‌ بود که مرا به یاد خصوصیات یک مهمانی ایرانی‌ انداخت. تعارف ها، در آغوش کشیدن ها، سلام و احوال پرسی‌‌های طولانی‌،و نشستن و تشکیل حلقه‌های کوچک به جای ایستادن که بیشتر در غرب مرسوم است، حال و هوای داخل سالن را آشنا کرده بود. بوی زعفران و برنج، سبزی‌های معطر، و عطر مهمانان که دنیای متفاوت یک مهمانی ایرانی‌ را برایم سوغات آورده بود آن شب رابه یک شب فراموش نشدنی‌ تبدیل کرد، و چون به طور کلی‌ از راه دادن غم غربت به فکرم گریزانم، دیدن دوباره‌ي تک تک چیز‌هایی‌ را که مدت‌ها بود دلتنگشان بودم را به فال نیک گرفتم. ظرفهای میوه و شیرینی‌، سینی‌های چای و شربت، آجیل و تنقلات، و موسیقی‌ شاد و رنگی مثل پیدا کردن چیزی بود که خودم هم نمیدانستم گم کرده ام. همکاران امریکایی من تمام شب با تعجب و حسرت به مهمانی نگاه می کردند، و هر از گاهی یک سوال جدید درباره‌ي فرهنگ ایرانی‌ از من می پرسیدند. آخر شب که مهمان‌ها در حال خداحافظی‌های پایان نیافتنی و گپ‌های آخر مهمانی بودند، گروه تمیزکاری هم از راه رسیدند. یکیشان که می‌دانست کمی‌ اسپانیایی می‌دانم، نزدیک آمد و گفت:"ای‌ای زندگی‌...". خوب فهمیدم چه می‌گوید. زبان هم لازم نبود <br /><br /><p align="center"><br />---------------------------------<br /></p><br /><br /><span style="font-weight:bold;">اينجا چنين و آنجا چنان</span><br />_____________________<br />م.هستا<br /><br />ایرانم. توی شهر گل و بلبل. <br /> مهمان داریم. ایرانی اند، مثل خودمان. براي شام می‌آيند. فکر می‌کنم:«چی درست کنم؟» سریع، لازانیا می‌آيد توي ذهنم با یك سوپ اروپایی. فکر می کنم: «پنکیک بزنم سرش یا ...». یك دسر کیوی شکلاتی انتخاب می‌کنم. پیرکس های برزیلی را می‌گذارم روي میز و داخل کریستال‌های «چک» چای می‌ریزم. لباس «طرح اسکاچ» می پوشم و یك موزیک لایت کلاسیک می‌گذارم. <br /><br />ایران نیستم. دورم، دور دور. <br /> مهمانی می‌گیرم همه خارجی هستند‌. قورمه سبزی می پزم، توی یك ظرف رویی. شله زرد درست می کنم. ظرف‌های سفالی آبی سوغاتی را می گذارم سر سفره ای که روی زمین پهن کرده‌ام. یك لباس کردی از آخرین سفرم به ایران دارم. همان را می پوشم. سی دی سه‌تار علیزاده را می‌گذارم بخواند و با چشم‌های براق در را به روی مهمان‌ها باز می‌کنم. <br /><br /><p align="center"><br />---------------------------------<br /></p><br /><br /><span style="font-weight:bold;">حريم خصوصي در محفل نيمه خصوصي</span><br />______________________________<br /><a href="http://nikravan.blogspot.com">نيكي نيكروان</a><br /><br /> آخرین باری که برای کریسمس در یک مهمانی ایرانی بودم هنوز سه ساعت از آشنایی ام با خواهر صاحبخانه که حدودا پنجاه و اندی سن داشت نگذشته بود که از من پرسید:«نمی خواهید بچه دار شوید؟» و وقتی با لبخند گفتم : «فعلا نه»، بلافاصله پرسید:«چطوری جلوگیری می‌کنید؟» چیزی که تا آن موقع نیازی ندیده بودم با هیچکس حتی صمیمی ترین دوستان یا مادر و خواهرم در موردش صحبت کنم. راستش این الگوی گفتگو با دیگران من جمله در مهمانی‌ها که نتیجه اش وارد شدن به حریم خصوصی افراد (چه حاضر در مهمانی چه غایب) است، بسیار آزار دهنده است و متاسفانه ربطی هم به تحصیلات، محل زندگی و ميزان درآمد و غیره و ذالک هم ندارد. تنها ربطش به فرهنگ مراوده است که بدانيم اگر هم‌ می‌‌خواهیم سر صحبت را باز کنیم مي‌توانيم از موضوعاتی مثل آب و هوا، مد، رسم ورسوم، تعطیلات وسایر عنوانهای عمومی استفاده کنیم و نه ازسکس، مذهب، مسائل خصوصی خانوادگی، درآمد، سیاست و مواردی از این قبیل كه می‌توانند سبب سوء برداشت، دلخوری، بحثهاي منجر به دعوا و نهایتاً قطع رابطه شوند.<br /><br /><p align="center"><br />---------------------------------<br /></p><br /><br /><span style="font-weight:bold;">نمك ايراني</span><br />______________<br /> <a href="http://parsanevesht.blogspot.com">پارسا صائبي</a><br /><br />مهمانی ايرانی در شهر ادمونتون که مانند دیگر شهرهای مناطق سردسیر، دوران سرمای طولانی چهار-پنج ماهه دارد، یکی از فعالیت‌های معمول آخر هفته‌ي خیلی از ایرانیان (یا ایرانی‌الاصل‌ها) در زمستان است. چیزهایی در این قبیل مهمانی‌ها پیدا می‌شوند که در مهمانی‌های مشابه دیگر نیست یا کم هست. چیزی که باید بهش گفت «نمک ایرانی» که گاه البته به شوری می‌زند، مثلاً اولین ویژگی، دیر آمدن اکثر مهمانان است. معمولاً بیش از نیمی از مهمانان دستکم نیم ساعت دیر می‌رسند و آن را عادی تلقی می‌کنند، میزبان هم معمولاً سرساعت مقرر آماده نیست و معمولاً پانزده دقیقه‌ای از برنامه عقب است. به هر تقدیر به قول شاعر اندک اندک جمع مستان و می‌پرستان می‌رسند. معمولاً مهمانان به محض ورود به خانه‌ي میزبان، پرشورانه به داد و فریاد و ابراز احساسات مشغول می‌شوند و با صدای بلند سرپا سرپا به حرف زدن و تعریف با مهمانان دیگر گرم می‌گیرند به طوری که میزبان دیگر نه فرصت پیدا می‌کند که پالتو و کاپشن و کت مهمانان را بگیرد و آنها را بنشاند و نه مجالی پیدا می‌کند که ازشان نوشیدنی مورد علاقه‌شان را بپرسد، مهمانی ایرانی از همان دم در آغاز می‌شود. ویژگی مهم دیگر (قبل از ورود)، پارک کردن همه خودروها جلوی پارکینگ صاحبخانه تا جای ممکن و بند آوردن پیاده‌رو است. یک ویژگی دیگر معرفی مهمانان به یکدیگر است که معمولاً هرکس دیگری را یا از قبل می‌شناسد یا اینکه از چند طریق همه با هم آشنایی پیدا می‌کنند و صاحب چندین دوست مشترک می‌شوند (معمولاً یکی از این دوستان مشترک در قاره دیگری زندگی می‌کند و سالهاست کسی از او خبری ندارد). بحثهای سیاسی در کنار خبرزدنها به یکدیگر و بررسی سایت‌های مختلف به اوج خود می‌رسد. ذکر جمیل(!) احمدی‌نژاد می‌رود و بعد از چند دقیقه دیگر کسی دوست ندارد از او چیزی بگوید و بشنود. اوباما معمولاً سوژهای "کول" و امروزی است، کار به فوتبال و فیلم و موسیقی و فعالیتهای هنری که میرسد بازار غیبت کردن و پراکندن شایعات در مورد دیگران هم در گوشه و کنار گرم می‌شود (مجلس روشنفکری‌تر باشد، شعری خوانده می‌شود و سازی و نوایی به ترنم درمی‌آید، یا فیلمی به نمایش در می‌آید که منتقدین اختلاف نظر پیدا می‌کنند که فلان بازیگر در فلان فیلم نامرتبط با این فیلم، چند جایزه برده بود). در حالیکه همه نشسته‌اند، همزمان چند بحث موازی با صدای بلند پیش می‌رود، آدمها از فواصل دور و روی اقطار چندضلعی دارند با هم بلند بلند تعریف می‌کنند. دعوت صاحبخانه برای صرف غذا معمولاً یک سکوت نسبی به این وضعیت می‌دهد درحالیکه بوی عطر غذاهای خوش‌طعم ایرانی پیچیده. دوباره ادامه ماجرا بعد از شام شروع می‌شود. تصمیمات مهم برای روزهای بعد، قرارومدارها و پیگیریهای کاری و بیزینسی نیز معمولاً در لحظه پایانی مهمانی و هنگام خروج دم در گرفته و انجام می‌شوند. صاحبخانه باید پالتوی چند نفر را همزمان در میان آن گیرودار تصمیم‌گیری‌های مهم بدهد. به هر حال اینکه آدم به زبان مادری خودش تعریف کند و گپ بزند و "ایرونی‌بازی" دربیاورد ظاهراً نیاز مهمی است و از غذاهایمان هم باب طبع‌تر است.<br /><br /><p align="center"><br />---------------------------------<br /></p><br /><br /><span style="font-weight:bold;">ميهمانی توی کوچه</span><br />__________________<br /><a href="http://freelanceronline.blogspot.com">همايون خيري</a><br /><br />خيلی سال پيش در خرمشهر يکی از همسايه‌های خانه‌ی پدرم دعوت‌مان کرد برای شام. تابستان بود. خانه‌‌های‌مان هم حدود 100 متر با هم فاصله داشت و من و پسرشان همسن و سال بوديم. هميشه هم همه‌مان حداقل يک بار در روز همديگر را می‌ديديم. حدود ساعت 8 شب رفتيم ميهمانی. تا حدود 11 شب هم همه سرگرم حرف زدن بودند. من و دوستم هم شطرنج بازی مي‌کرديم. بازی هيچکدام‌مان هم تعريفی نداشت. به نظرم چهل بار بازی کرديم. بعد خداحافظی کرديم که بياييم خانه‌مان. کنار در خانه باز همه ايستادند به حرف زدن. پدرها جدا، مادرها جدا. من و دوستم هم درباره‌ی اين که فردا به مناسبت اوقات فراغت چه خاکی بريزيم سرمان داشتيم برنامه ريزی می‌کرديم. حدود 12 شب مادرها رفتند سر خانه و زندگی‌شان ولی پدرها هنوز حرف می‌زدند. دوست من رفت وسايل شطرنج را آورد همان دم در که برای آخرين بار يک بازی ديگر را تمام کنيم. به نظرم حدود سی دقيقه از نيمه شب هم گذشته بود که کم‌کم پدرها صدای‌شان بلند شد که بلاخره خداحافظی کنند و بروند. باز نيم ساعت کش آمد تا بروند. من و دوستم هم از شطرنج خسته شده بوديم و پرت و پلا می‌گفتيم. خانه هم نمی‌رفتيم، همينطور روی سکوی کنار خانه‌شان نشسته بوديم. بلاخره پدرها هم رفتند خانه‌های‌شان. من و دوستم تازه پرت و پلا گفتن‌های‌مان گل انداخته بود و تا حدود يک ساعت بعد هم حرف زديم. آمدم که بيايم خانه‌مان، دوستم گفت حالا امشب بمان همينجا. گفتم باشد. شب هم ماندم خانه‌شان. صبح صبحانه خوردم و آمدم خانه‌ی خودمان. تا رسيدم مادرم گفت زود برو سبزی بخر امشب ميهمان داريم. گفتم کی؟ گفت خانواده‌ی فلانی. همان خانواده‌ همسايه‌ی شب قبل‌ که ما خانه‌شان بوديم.<br /><br /><p align="center"><br />---------------------------------<br /></p><br /><br /><span style="font-weight:bold;">مادر شعبده‌باز من</span> <br />داستان دوم: مهماني ايراني<br />___________________________<br /><a href="http://tandiiss.blogspot.com">پرنيان محرمي</a><br /><br />مادر شعبده‌باز من، معرف حضور خیلی‌ها نیست. همان بار اول در مقاله بازیافت معرفی‌اش کرده و از کارهای عجیب و غریب‌اش گفته بودم. ولی آخر هفته موقع خانه‌تکانی، وقتی که مشغول ناپدید کردن زباله‌های خانه بود، تمام برگه‌های نوشته شده من را که روی زمین ولو بود، در یک چشم به هم زدن ناپدید کرد... به هر حال، مادر من شعبده باز بود. البته نه از آن شعبده‌بازها که در فیلم‌ها نشان می‌دهند، با لباس رسمی و کت فراک و موهای شینیون بالای سر. ولی مثل همه شعبده‌بازها که از توی کلاه خرگوش در می‌آورند و دستمال‌های رنگی از همه جای لباس‌شان بیرون می‌ریزد، کارهای عجیب غریب می‌کرد. با این تفاوت که صحنه نمایش‌اش آشپزخانه بود و تماشاچیانش ما بچه‌ها. مادرم با آن دامن چین‌چین رنگی و موهای همیشه گوجه شده پشت سرش و آستین‌هایی که همیشه به بالا تا زده بود چنان مرغ زنده را در یک چشم به هم زدن می‌آورد و سر می‌برید و پَر می‌کند و داخل قابلمه می‌انداخت که هیچکدام از کارهایش دیده نمی‌شد. دردسرهایمان موقع مهمانی‌های خانوادگی شروع می‌شد، وقتی مادر از یک هفته قبل شروع به خیساندن لپه و لوبیا و نخود و برنج می‌کرد و تمام هفته از آشپزخانه صداهای عجیب و غریب به گوش می‌رسید و تمام پرده‌ها برای شسته شدن درمی‌آمد و تمام فرش‌ها شسته و روکش مبل‌ها برداشته می‌شد. هر چه به مادر می‌گفتیم لازم نیست به خاطر 2 عدد مهمان ناقابل پنجاه نوع غذا تدارک ببیند و تمام میز نهارخوری 30 متری‌مان را که هر روز کش می‌آمد از این سر تا آن سر پُرکند به خرج‌اش نمی‌رفت که نمی‌رفت. اگر بیشتر اصرار می‌کردیم چوب جادویی‌اش را می‌گرفت طرف ما و چیزهایی می‌گفت و زبان‌مان تا یک هفته بسته می‌شد. این اواخر هم که به یُمن کلاس‌های آشپزی رنگارنگی که می‌رفت کلی غذای فرنگی و پیتزا و بیف استرگانف یاد گرفته بود، ولی مهمانی همان بود و غذاها همان. بعد از غذا نوبت میوه‌جات و دسر و تنقلات و آجیل و شیرینی بود و نوشیدنی، همه‌اش که تمام میشد تازه به فکر لباس و آرایش و زلم‌زیمبوی خودش می‌افتاد و چنان در سرتاسر خانه می‌دوید و ما را با خود می‌کشاند که بد است پیش مهمان‌ها و زود باشید و بجنبید... که سرگیجه می‌گرفتیم همه‌مان. به محض ورود مهمان‌ها آرامشی بر همه جا حاکم می‌شد که انگار نه انگار تا ثانیه‌ای قبل از ورودشان خانه صحنه جنگ بود و وسایل از در و دیوار بالا می‌رفتند. تا یکماه قبل و یکماه بعد‌ش همه ما درگیر این 2 عدد مهمان ناقابل بودیم. خدا را شکر که مادرم شعبده باز بود و حواسش بود که ما وسط این ریخت و پاش‌های مهمانی گم ‌نشویم و بهمان خوش بگذرد. دلم‌دیمبو و قرکمر وسط مهمانی‌های ایرانی هم که همیشه به راه بود!<br /><br /><p align="center"><br />---------------------------------<br /></p><br /><br /><span style="font-weight:bold;">در غیبت فضاهای عمومی شادی آور</span><br />________________________________<br /><a href="http://maryamin.com/fa/">مريم نبوي‌نژاد</a><br /><br />پدر و مادرهای ما روزگاری را به یاد دارند که کسی در مهمانی‌های ایرانی نمی‌رقصید. کشاندن کسی به رقصی چنین میانه‌ي میدان کار آسانی نبود. هزار ناز و ادا داشت. دفترچه شعری در میان نبود و کسی هم اگر ته صدایی داشت رو نمی‌کرد. اگر هم داشت منت می گذاشت که همین دو خط را بیشتر بلد نیست. به ندرت سازی در خانه ها پیدا می‌شد چه برسد به آنکه کسی دف و سه تارش را با افتخار از دیوار مهمان‌خانه (همان که امروز می‌گوییم اتاق پذیرایی) بیاویزد. سفره انداختن و سور دادن هم دنگ و فنگی نداشت.پیش غذا و پس غذا و اصل غذا همه با هم سر میز یا سفره می‌آمد و همه باهم جمع می شد. انقلاب که شد و به دنبال آن جنگ انگار استعدادهای نهفته ایرانی در زمینه خودبزم آرایی شکفته شد. خانم ها دفترچه اشعار دلکش و مرضیه را با هم رد و بدل کردند. بچه ها را دوپینگی به کلاس ساز و آواز فرستادند و از همه جالب تر معلوم نشد یکباره این شرم و حیای نرقصیدن کجا و چه موقع فرو ریخت. حالا برعکس شده بود. باید بعضی‌ها را به زور می نشاندی که مبادا میان شلنگ تخته‌های تحت عنوان رقصشان کوچک‌ترها را زیر و دست و پا له نکنند. جنگ که تمام شد نمایش لباس و میز آرایی و پرخوری و سیر خوری هم به آن اضافه شد. به گمانم هیچ چیز به اندازه میهمانی ایرانی نمایشگاه تناقض‌ها و درگیری‌های آدم ایرانی با دنیای اطرافش نیست. سالها پیش در یک میهمانی ایرانی مختلط یک میهمان فرنگی مرا متوجه نکته ای کرد که پیش از آن هرگز به آن توجه نکرده بودم. او اشاره ای به اتاقی که مهمانان در آن نشسته بودندکرد و از من پرسید آیا دلیل خاصی دارد که مردها یک طرف و زن ها در طرف دیگر این تالار نشسته‌اند؟ دلیل خاصی نبود و این اتفاق بی آنکه عمدی در کار بوده باشد رخ داده بود. و تازه آن وقت بود که متوجه شدم که قضیه ریشه دارتر از این حرفهاست. تماشای خودمان را وقتی در یک میهمانی به نمایش حضور خود و دیگری می رویم دوست دارم. دیر رفتنمان . پر سر و صدا بودنمان. تک و تعارف های بی پایانمان. اینکه در کمتر از نیم ساعت یکی از لذیذترین و چشم نوازترین سفره های جهان را می بلعیم و خود را از لذت مزه مزه کردنش محروم می کنیم. موقع تعارف شربت و شرینی کوچک ترها را از یاد می بریم. بوسه زورکی از گونه کودک دو ساله می ستانیم تا محبت مان را عیان کنیم‌. و با این حال این توانایی زوال ناپذیرمان دربه سخره گرفتن زمین و زمان و مهمانی هایی که درغیبت نمایش شادی در مکان های عمومی یک تنه جور همه آن فضای های نداشته را بر دوش می کشند. میهمانی ایرانی که ملغمه ای است از کنسرت موسیقی ، کمدی استند آپ، مسابقه شیرینی پزی و آشپزی، جلسه روان درمانی ، شادی درمانی، بار و کافه. احوال ایرانی را در میهمانی اش بپرس. <br /><br /><p align="center"><br />---------------------------------<br /></p><br /><br /><span style="font-weight:bold;">زماني براي خوردن</span><br />_________________<br /><a href="http://aoraa.blogspot.com">نسيم راستين</a><br /><br />مهمانی ايرانی براي من يک صحنه‌ي رنگين و خوشمزه است که در آن تمام مدت کلماتی مثل : «تورو خدا بفرماييد»، «تورو خدا بخوريد»، « سرد ميشه از دهن ميفته»، «از اينم امتحان کنيد»، «بازم بذارم براتون» و از اين قبيل شنيده مي‌شود.جايی که مهمانی حتما به صرف شام و ناهار است و «خوردن» مشخصه‌ي اصلی آن. با چايی و شيرينی آغاز مي‌شود و با چايی و شيرينی تمام.و در اين فرصت ۴ ساعته شما بايد يک بشقاب ميوه که صاحبخانه لب به لب با انواع و اقسام ميوه ها پرش کرده و يک ظرف آجيل و حداقل دو سری غذای روی ميز که سالاد و ماست و ترشی را هم در کنار خود دارند به صورت کامل بخورید.بعد از تمام اين‌ها، نوبت به دسر مي‌رسد. و خلاصه؛ به خودت که بيايی مي‌بينی کل اين ۴ ساعت مشغول خوردن بودی.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5569154-4096701125711856767?l=abchinus.blogspot.com' alt='' /></div>Abchinushttp://www.blogger.com/profile/07924983950034647429abchinus@gmail.com11tag:blogger.com,1999:blog-5569154.post-58026224836374284132009-01-28T07:43:00.002+03:302009-01-28T07:56:29.095+03:30<p align="center"><a href="http://i40.tinypic.com/2w5um9w.jpg" target="_blank"><img src="http://i40.tinypic.com/2w5um9w.jpg" border="0" width="750" alt="سگ"></a><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5569154-5802622483637428413?l=abchinus.blogspot.com' alt='' /></div>Abchinushttp://www.blogger.com/profile/07924983950034647429abchinus@gmail.com4tag:blogger.com,1999:blog-5569154.post-52294468652209829982009-01-25T08:08:00.011+03:302009-01-28T08:12:00.320+03:30<p align="center"><br /><a href="http://i41.tinypic.com/2j4qal5.jpg" target="_blank"><img src="http://i41.tinypic.com/2j4qal5.jpg" border="0" width="750" alt="Iranian Journalists No.2 Page 1"></a><br /></p><br /><p align="center"><br /><a href="http://i41.tinypic.com/282i4ia.jpg" target="_blank"><img src="http://i41.tinypic.com/282i4ia.jpg" border="0" width="750" alt="Iranian Journalists No.2 Page 2"></a><br /></p><br /><br /> اين هم از شماره‌ي دوم.<br />شماره‌ي اول را مي توانيد توي پست قبلي ببينيد.<br />مطالب اين شماره در <a href="http://nikravan.blogspot.com/2009/01/2.html">وبلاگ نيكي نيكروان ( شراره‌هاي آتش در بهشت)</a> منتشر شده كه البته خود نيكي هم موضوع اين شماره را پيشنهاد داده بود. <br /><br />در اين شماره ، علاوه بر نيكي نيكروان(ساكن آلمان)، <a href="http://freelanceronline.blogspot.com">همايون خيري</a> ( استراليا- بريزبن)، <a href="http://maryamin.com/fa/">مريم نبوي‌نژاد</a>( كانادا - تورنتو)، م. هستا(‌ايران)، رودابه برومند(پورتلند - امريكا)، و من، مطلب داشته ايم. <br /><br />البته اين دفعه استثنائاً مطالبمان يك مقدار بلند تر از آن يكي دو پاراگرافي هستند كه با هم قرار گذاشته بوديم. در شماره هاي بعدي سعي مي كنيم خودمان را به كوتاه نوشتن بيشتر عادت بدهيم.<br /><br />شما هم اگه علاقمند به نوشتن يك پاراگراف مطلب هستيد، مي توانيد در گروه «روزنامه‌نگاران ايراني» در فيس بوك عضو بشويد و مطلبتان را بفرستيد. قرار ما اين است كه مطالب كوتاه باشند و از اصول اوليه نوشتار روزنامه‌اي پيروي كنند. موضوع دفعه ي بعدي‌مان احتمالاً «مهماني ايراني» هست كه فكر مي كنم محل انتشارش هم همينجا يعني آبچينوس باشد. فرصت دريافت مطالب تا صبح پنجشنبه هست.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5569154-5229446865220982998?l=abchinus.blogspot.com' alt='' /></div>Abchinushttp://www.blogger.com/profile/07924983950034647429abchinus@gmail.com4tag:blogger.com,1999:blog-5569154.post-37013619014709099342009-01-20T23:14:00.003+03:302009-03-13T06:20:39.608+03:30<p align="center"><br /><a href="http://i44.tinypic.com/5f1xl4.jpg" target="_blank"><img src="http://i44.tinypic.com/5f1xl4.jpg" alt="Iranian Journalists No.1" border="0" width="750" /></a><br /></p><br /><br />1- اولين نتيجه‌ي كار جمعي گروه «روزنامه‌نگاران ايراني» كه همايون خيري باني‌اش بوده را مي‌توانيد در <a href="http://maryamin.com/fa/archives/2009/01/846/#comments">وبلاگ مريم نبوي‌نژاد</a> ببينيد و مطالبش را بخوانيد. فعلاً بيست-سي نفري هستيم كه عضو شده ايم و بنا است هر بار در مورد يك موضوع ساده مطلب كوتاهي بنويسيم و همه را يكجا در وبلاگ يكي‌مان منتشر كنيم. موضوع اين دفعه «مُد» بود و موضوع بعدي هم احتمالاً «بازيافت» است.<br />پس همين الآن به وبلاگ «زندگي دوگانه اينانا» برويد و مطالب را بخوانيد و همانجا نظرتان را بنويسيد كه مسلماً بسيار استفاده‌ خواهيم كرد.<br /><br />2- اگرچه خيلي دير اما در جواب پارساي عزيز كه چند هفته پيش توي <a href="http://parsanevesht.blogspot.com/2008/12/blog-post_23.html">يكي از پست هاي وبلاگش</a> لطف كرده بود و از من احوال پرسي كرده بود، بايد بگويم:<br /><br /><p align="center"><br /><span style="font-weight: bold;">گر از تو حال و احوالي بپرسند<br />كه خوشحالي كنون؟ خوبي و خرسند؟<br /><br />كه سال پيش احوالت چطو بود؟<br />غذايت روز و شب مرغ و چلو بود؟<br /><br />بگو آري پر از صلح و صفا بود</span><span> [مي دونم بابا جون! اينجا وزنش مشكل داره. برو بعدي]</span><span style="font-weight: bold;"><br />اگر حتي پر از جنگ و جفا بود </span><span>[آره قربونت! اين مصراع هم همونطوره. يه بار كه گفتم برو بعدي]</span><br /><span style="font-weight: bold;"><br />كه چون شُستي ز خاطر درد و سختي<br />بيابي از پس آن نيك بختي<br /><br />وگر سازي ز خود سطل زباله<br />پر از ياد بد و گند و نخاله<br /><br />بماني در همان تا اينچنيني<br />مگر روزي كه ديگر گون ببيني</span><br /></p><br />پارسا جان با اين اوضاع تورم اقتصادي در زيمبابوه و دزد هاي دريايي خليج عدن و سقوط هواپيماي آمريكايي توي رودخانه‌ي يخ بسته ي هادسون، همين‌مان كم مانده كه جلوي ملت پته‌‌مان را هم روي آب بريزيم و بگوييم سال پيش‌مان چطور گذشته! :)<br /><br />مختصراً «حضور انور باهرالنور سركار عالي» بايد عرض كنم در اين يك سال يك مقدار موها را بلند كرده‌ام و يك مقدار شكم را گنده!<br /><br /><br />اما از شوخي گذشته ، سال پيش اتفاقاً سال بدي نبود. اگرچه خوب و بد يك امر نسبي است و خودم هم نمي‌دانم كه سال بدي نبود واقعاً چه معني‌يي دارد. در حقيقت براي ماهايي كه اين گوشه‌ي دنيا روي آب زندگي مي كنيم و براي لحظهِ‌ي بعدمان هم نمي‌توانيم برنامه ريزي كنيم و تصميم درست و حسابي بگيريم، مسأله‌ي مهم شايد فقط اين باشد كه « آخيش...، يك سال ديگر را هم به خير گذرانديم»! <br /><br />بنابراين همين مقدار را از من بپذيريد و از توضيح بيشتر معاف بفرماييد. صميمانه از اين كه جوياي احوال بوديد تشكر مي كنم و از اينكه بخاطر مشغله، نمي توانستم وقت زيادي براي وبلاگ بگذارم و زودتر از اين يادداشت را بنويسم عذر مجدد مي‌خواهم.<br /><br />------------------<br /><br /><br /><br />3- در اين لحظه كه دارم اين مطلب را مي‌نويسم، رييس جمهور جديد آمريكا مراسم سوگندش را اجرا كرده و دارد ناهار نوش جان مي كند و گزارشگر گفت كه سينه ي اردك با مرغ سرخ كرده و سيب‌زميني شيرين و مخلفات ديگر مي خورد و بعد هم با همسرش كه مي‌گويند جاني به صنعت مد آمريكا داده است و دو دختر كوچكشان كه قرار است اتاقهايشان در كاخ سفيد را خودشان به تنهايي مرتب كنند،از خياباني كه ساختمان كنگره را به كاخ سفيد وصل مي‌كند عبور مي كند و يك دوره‌ي پر افت و خيز را در طول رياستش تجربه خواهد كرد. در همين حال رييس جمهور قبلي آمريكا هم با قلبي مطمئن و ضميري اميدوار دارد برفراز آسمان كشورش پرواز مي كند و مي رود سر خانه و زندگي‌اش در تگزاس. همه مي گويند اين لحظات يك لحظات تاريخي و غرور انگيزي هستند و البته كه اين طور است.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_l72RbbuqPeY/SXZgKqRolYI/AAAAAAAAAI4/RDhlg8p0Y7Y/s1600-h/090114nipbush_10--123204324888755900.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 309px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_l72RbbuqPeY/SXZgKqRolYI/AAAAAAAAAI4/RDhlg8p0Y7Y/s400/090114nipbush_10--123204324888755900.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5293524148283807106" border="0" /></a><br /><br />اصلاً قابل تصور نيست كه يك روزي در ايران شاهد يك چنين مراسمي باشيم. مثل اين مي ماند كه يك سياهپوست اهل زيمبابوه كه مثلاً اسمش امبتو باگومبا توبانتانائوئه است و مادرش زينب نامي ايراني و اهل جزيره ابوموسي، كودكي‌اش را هم در نپال بگذراند و بعد از مرگ مادر ايراني و پدر زيمبابوه‌اي و ناپدري نپالي به هنگام نوجواني، پيش مادربزرگش در ابوموسي بيايد و بعد در دانشگاه تهران ليسانس بگيرد و نهايتاً رييس جمهور ايران بشود!<br />تصور كنيد با اين ملت نژادپرستي كه ما باشيم و با اين روحيه‌ي دموكرات منشي كه ما داريم اصلاً چنين چيزي قابل درك است؟ من فكر كنم در حال حاضر درهيچ جاي دنيا اينقدر كه در آمريكا امكان يافته، شرايطش وجود ندارد و درست از همين منظر فارغ از طرزفكر و سياستها و اشتباهات آينده‌ي اين رييس جديد، اين روز و اين مراسم غرورانگيز و مايه ي افتخار همه است.<br />----------------------<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5569154-3701361901470909934?l=abchinus.blogspot.com' alt='' /></div>Abchinushttp://www.blogger.com/profile/07924983950034647429abchinus@gmail.com5tag:blogger.com,1999:blog-5569154.post-60030415425574936852009-01-04T07:29:00.003+03:302009-01-04T07:59:09.028+03:30<a href="http://i44.tinypic.com/2arel5.jpg" target="_blank"><img src="http://i44.tinypic.com/2arel5.jpg" width="750" border="0" alt="Gazza"></a><br /><br /><br /><br />-------------<br /> عكسي كه داخل اين تصوير استفاده كرده‌ام را از توي يك پوستر تبليغاتي در آورده‌ام. <a href="http://www.ibelieveinadv.com/">(منبع عكس)</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5569154-6003041542557493685?l=abchinus.blogspot.com' alt='' /></div>Abchinushttp://www.blogger.com/profile/07924983950034647429abchinus@gmail.com7tag:blogger.com,1999:blog-5569154.post-87486564058232803482008-12-22T13:35:00.002+03:302008-12-22T13:56:40.829+03:30<p align="center"><br /><a href="http://i43.tinypic.com/k9c6kz.jpg" target="_blank"><img src="http://i43.tinypic.com/k9c6kz.jpg" border="0" width="750" alt="Image and video hosting by TinyPic"></a><br /></p><br /><br />------------<br /> اين دوتا ماشين جند ساله كه وسط ميدون كنار دانشگاه الزهرا توي ده‌ونك پارك شده اند و در واقع جزو تزئينات شهري به حساب ميان. البته اخيراً نرفته‌ام آنجا ببينم هنوز هم هستشون يا نه! <br /><br />براي اونايي كه يه كم چشماشون ضعيفه:<br /><br />روي وانت ژيان نوشته( با عرض معذرت البته):<br />لعنت بر پدر و مادر كسي كه آشغال در اين ژيان وانت بريزد. بي شعور و احمق آشغال نريز!<br /><br />روي رنو هم نوشته: خانم محترم، آقاي عزيز تكيه نده!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5569154-8748656405823280348?l=abchinus.blogspot.com' alt='' /></div>Abchinushttp://www.blogger.com/profile/07924983950034647429abchinus@gmail.com5tag:blogger.com,1999:blog-5569154.post-38254101758575463992008-12-20T05:37:00.002+03:302008-12-20T05:43:40.730+03:30<p align="center"><a href="http://i42.tinypic.com/350qmax.jpg" target="_blank"><img src="http://i42.tinypic.com/350qmax.jpg" width="750" border="0" alt="..."></a> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5569154-3825410175857546399?l=abchinus.blogspot.com' alt='' /></div>Abchinushttp://www.blogger.com/profile/07924983950034647429abchinus@gmail.com5tag:blogger.com,1999:blog-5569154.post-43523749784483598702008-12-14T01:23:00.000+03:302008-12-14T02:25:57.066+03:30<p align="center"><br /><a href="http://i38.tinypic.com/2mq2hac.jpg" target="_blank"><img src="http://i38.tinypic.com/2mq2hac.jpg" border="0" width="750" alt="زمستان"></a><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5569154-4352374978448359870?l=abchinus.blogspot.com' alt='' /></div>Abchinushttp://www.blogger.com/profile/07924983950034647429abchinus@gmail.com3tag:blogger.com,1999:blog-5569154.post-32216225117525607692008-12-09T21:16:00.000+03:302008-12-09T21:31:40.031+03:30<p align="center"><br /><a href="http://i33.tinypic.com/6gy79e.jpg" target="_blank"><img src="http://i33.tinypic.com/6gy79e.jpg" border="0" width="750" alt="عشاير بختياري در خوزستان"></a><br />عشاير بختياري در خوزستان<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5569154-3221622511752560769?l=abchinus.blogspot.com' alt='' /></div>Abchinushttp://www.blogger.com/profile/07924983950034647429abchinus@gmail.com3