Alex' & Mike's Travel Blog

London

2008-09-30T12:07:00.000-07:00

Why do we prefer to go on holiday far away and don't seem to appreciate what is under our nose? I don’t know the answers but it's not uncommon. We’ve been to Australia but never been to Ireland. We very rarely (never) visit London attractions unless we are showing around visiting friends/family. And after leaving in London for 13 years we are still discovering new interesting places and that was also the case during Mike’s dad visit.

Parliament (Westminster) – we’ve passed it so many times and took lots of photos in front of the Big Ben but this time went inside for the first time. And it was worth it – gothic style, the decorations are very tasteful, gold mixed with the wooden walls has pleasant and soft feel. The great fire in 1834 destroyed everything except the Westminster Hall (dated end of XI century) and currently used for lyings-in-state (The Queen Mather in 2002)
We visited House of Lords (red sits) and House of Commons (green sits) and learned that:
· three is 1,100 rooms, 100 staircases and 3 miles of corridors.
· speeches may not be read out during debate, although notes may be referred to
· the reading of newspapers is not allowed
· the food inside the parliament is not taxed – shot of whisky only £1.50

Greenwich - mainly known because of the observatory and the zero longitude but how many of you heard the fascinating story of John Harrison who spent his entire life trying to solve the biggest navigation problem of the 17th & 18th centuries: marine navigation, or the longitude problem for which government offered the £20,000 reward (after working for 50 years on the solution Harrison received the reward couple of years before his death at the age of almost 80). Harrison's answer to the problem was chronometer (accurate clock on ships at sea, keeping 'home time' to compare with 'local time' to give one's position east or west of the home port), on display in the museum.
Another ‘discovery’ for us were The Tulip Stairs in Queens Ann house (part of Marine National Museum), is were the picture of a ghost has been taken in 1966. For centuries this house was used as royal marine school were boys of age of 6 trained from early ages to become marines.

Warrick Castle – built by William the Conqueror in 1068, 2 hrs drive from London; The exhibitions have wax figures which make it easier to imagine the life there in previous century. You can spend time climbing the castle towers, walking through the gardens and watching special outdoor events (archery or falconry).

The Car Heritage Museum - home to the world's largest collection of historic British cars

Change of guards in front of the Buckingham palace draws huge crowds and seeing the change is almost impossible. The Clarence House is open to public in summer – this was the home of late The Queen Mother and the current residence of Prince Charles, William and Harry. This was disappointing –only 5 rooms opened, the house is small and doesn’t have a royal splendor, deco was not exceptional, garden tiny and traffic noise from the nearby The Mall. The tour guides will tell you a lot about the paintings on the wall but nothing about the day-to-day life – apparently everything because of security.

Transport Museum in Covent Garden – is just like moving back in time – it’s so easy to imagine London decades ago with the hop on red busses, old trains, horse pulled carriages

Charwell country house of Sir Winston Churchill – just off M25. Magnificent residence with very homely warm deco surrounded by massive garden (trees, lakes, hills)
The rooms and gardens remain much as they were when he lived here, with pictures, books, maps and personal mementoes strongly evoking the career and wide-ranging interests of Churchill.

Old Operating Theater Museum – near St Guy’s hospital – visiting it is like being in the horror movie, wooden operating tables, no anesthetic – how the patients survived is hard to imagine

Tower of London – the place were lots of executions have been performed – 2 wives of Henry VIII were executed here (Ann Boyden and Katherine Howard). The Queen's crown is kept here – apparently there was only 1 attempt to steal it made in XVIII century. The weirdest thing we were told, was that king's tantrum and red hair were associated with the excess of blood – after the king got over exited the physician would drain some blood from him – how weird it sounds now? The most badly botched execution was that of Duke of Monmouth, after missing 5 blows with the axe the executioner had to use his knife, butchering the Duke like a pig.

Tower Bridge - completed in 1894, Tower Bridge was instantly hailed as a London icon and one of the great engineering marvels of its age.

The original raising mechanism was powered by pressurised water stored in six hydraulic accumulators.

London is a great city with rich history - I wish we had more time to take advantage of it more often but with work and Mike's training it is not easy.

Londyn (Polski)

2008-09-30T12:02:00.000-07:00

Dlaczego wolimy jezdzic po swiecie i nie doceniamy co mamy pod nosem? Nie znam odpowiedzi ale wiem ze to tyczy sie nie tylko nas. My odwiedzilismy Australie juz pare razy ale nigdy nie bylismy w Irlandii. Rzadko odwiedzamy londynskie atrakcje chyba ze oprowadzamy gosci. Po 13 latach mieszkania tutaj ciagle odkrywamy nowe interesujace miejsca, i tak bylo tez podczas pobytu Michala taty

Westminster (parlament) - przechodzilismy kolo niego wiele razy i zrobilismy mnostwo zdjec pod Big Benem ale tym razem po raz pierwszy bylismy w srodku. I bylo warto - gotycki styl, gustowny wystroj - zloto z drewnianymi scianami. Pozar w 1834 roku zniszczyl wszystko oprocz westminsterskiego holu z XI wieku; w parlamencie jest
* 1,100 pokoi, 100 schod i 5km korytarzy
* przemowien nie mozna czytac ale mozna uzywac notatki
* jest zakaz czytania gazet
* parlament jest strefa zwolniona z podatku - setka whisky kosztuje tylko £1.50

Greenwich wszyscy slyszeli o obserwatorium i poludniku zerowym ale malo kto slyszal o Johnie Harrisonie, ktory poswiecil zycie starajac sie rozwiazac problem nawigacyjny nurtujacy zeglazy w 17 i 18 wieku, rzad wyznaczyl nagrode £20,000 za znalezienie rozwiazania. Po prawie 50 latach eksperymentow Harrison zbudowal chronometer, ktory wskazywal dokladny czas miejsca wyplyniecia i po porownaniu go z czasem lokalnym mozna bylo obliczyc pozycje na wsch albo zach od miejsca wyplyniecia.
Inna ciekawostka jaka sie dowiedzielismy byly tulipanowe schody w domu krolowej Anny - tu zostal sfotografowany duch w 1966 roku. Dom jest obecnie czescia morskiego museum - przez lata byla tu szkola dla chlopcow, ktorzy juz od 6 roku zycia byli szkoleni na marynarzy.

Warwick zamek zbudowany przez Wiliama Zdobywce w 1068; w komnatach jest mnowstwo figur woskowych, dzieki ktorym znacznie latwiej wyobrazic sobie jak toczylo sie tu zycie w poprzednich stuleciach. Mozna tu wspinac sie na wieze, chodzic po ogrodach i ogladac strzelanie z lukow i pokaz jastrzebi.

Zmiana wart pod Buckingham zamkiem przyciaga tak duze tlumy, ze nie mozna nic zobaczyc. The Clarence House byl domem krolowej matki, obecnie rezydencja ksiecia Karola, Wiliama i Harrego. Byla troche rozczarowujaca - nie bylo tam krolewskiej aury i bogactwa, ogrod byl maly i szum samochodow dochodzacy z pobliskiej ruchliwej ulicy. Przewodnicy opowiadali o kazdym obrazie na scianie ale zadnych ciekawostek z codziennego rytualu ksiecia - zekomo z powodu bezpieczenstwa.

Muzeum transportu - jakze latwo przeniesc sie tam w czasie i wyorazic sobie jak Londyn wygladal kiedys z dorozkami i parowymi pociagami

Charwell - rezydencja Winstona Churchila, bardzo przytulna otoczona hektarami lak, lasow i jeziorami. Pokoje z pootwieranumi ksiazkami i mapami sprawiaja wrazenie jakby Churchill ciagle tam mieszkal.

Tower of London nad Tamiza bylo wiezieniem i miejscem egzekucji wielu slawnych ludzi wlacznie z dwoma zonami Henryka VIII. Krolowej korona przechowywana jest tutaj a nie w Buckingham palacu - tylko raz byla proba jej kradziezy w XVIII wieku. W dawnych czasach wierzono, ze temperament krola i rude wlosy spowodowane sa nadmiarem krwi wiec po kazdym ataku gniewu krola przychodzil nadworny lekarz i spuszczal krew. Najbardziej krwawa byla egzekucja Duka of Monmouth, kat nie trafil 5 razy siekiera wiec wyjal noz rzezniczy i zarznal duka.

Tower Most zbudowany zostal w 1894 roku i stal sie ikona londynska, najbardziej rozpoznawalna atrakcja.
London jest miastem z wielka historia. Szkoda, ze nie starcza nam czasu na czestsze odwiedzanie centrum ale ciezko pogodzic prace, Michala treningi i jeszcze miec czas na zwiedzanie.

Seattle & West Canada

2008-09-07T11:46:00.000-07:00

This is typical for us attempt to combine holiday and the race – not always easy to find balance between sightseeing and getting a rest needed to recover after a long flight.

Full of enthusiam we've arrived to Vancouver on Fri afternoon, picked up the car and headed to Seattle (even 3.5 hrs queue on the USA boarder didn't upset us). With no detailed plans, no maps covering USA we relayed on Mike memory to show us around as he was there before.

2 days passed quickly on driving around Microsoft in Redmond (city within the city, looks like a very pleasant place to work, surrounded by lots of greenery and sport fields), visiting Boeing factory in Everett (found out that a plane has 180miles of cables, 6mln parts and now know can recognize 777 from 747) and of course stopped at few bike shops but resisted temptation of buying a new cervelo bike (they're so much cheaper than in Europe).

The food servings in America are huge – Mike has an appetite but we never managed to finish 1 starter and 2 mains between us. Our favourite place was called Crab Pot in Seattle harbour –big pot of seafood that is thrown the middle of the table.

On Monday we headed back to Vancouver and left the sunny weather in the USA. Vancouver is known as a place where you can ski in the morning and sail in the afternoon – unfortunately it was cold, rainy and the clouds were sitting low so we couldn’t see the surrounding mountains but on the postcard it looked spectacular. We decided to take it easy and spend day in Stanley Park (equivalent of Hyde Park in London but more wild), walking through the centre and having lots of coffee breaks. Vancouver seems to be a nice place to live, peaceful with lots of great restaurants.

After day in Vancouver we drove 280 miles to Penticton in Okanagan Valley, where the race was taking place. Okanagan Valley is known for good weather (except the time we were there) lots of lakes, wineries and fruit farms. We stayed in the place recommended by Nick, who was racing here last year. It was called God’s Mountain, quite spectacular house on the top of the hill surrounded by winery, furnished with the antics, fireplaces, lots of books, no tv, 2 fully equipment kitchens and a view over the lake.
This was great a place to relax but we were there a 'bit' restless as we're not used to sitting and doing nothing. The days passed on visiting nearby wineries (me trying, Mike driving), stopping for coffees in Penticton and reading books. So when we run out of the things to do Mike always came up with an "great" idea - why not to visit bike shop, try new helmets, check what wheels they have ....

Sunday was the race day – 2.4 mile swim, 112 miles bike and 26 miles run - Mike finished in 9:41 – great time for windy conditions and a hilly course.

On Tue after long thinking we decided to head to Rockies (some would called us crazy - driving another 8hrs just to spend couple of days in the mountains knowing that weather forecast is dreadful but we had too check if the view is as breathtaking as written in all the travel guides). Rockies span 3,000 miles from Canada to New Mexico

The drive to Rockies was taking us much longer than expected 8hrs as we were stopping frequently and around 7pm we had enough and went for a walk around Emerald Lake and decided to camp in the tiny village Field, where all the houses were older than 100 years.

The next 2 days we spent in Banff – tiny town very popular with tourists in the National Park within the close proximity to the most picturesque spots in The Rockies. During the rain we were taking shelter in the coffee shops, when it stopped we tried to do as many walks as possible. One of the best known spots is Lake Louise – lake surrounded by mountains with a huge expensive hotel at the shore.

From there we went for 5 mile walk to Lake Agnes – beautiful place above Lake Louise, there is super coffee shop run by students in the summer with no electricity. All the cakes and bread is homemade and all the supplies are delivered by helicopter at the beginning of the summer. After spending so long in the car it was really good to be able to stretch the legs.

Weather remained unchanged – 40F at night, 50F at day and frequent showers. We continued camping - since we bough woolen hats and started going to hot springs in the evening we were actually quite warm. On Thu we had an unwanted ‘excitement’ – ZOOM airline went into liquidation and were forced to find alternative way home. As we were not sure whether we get the refund we decided to play safe and look for a cheaper way home, which ended up to be from Calgary and day later than planned (the only positive was that Calgary is closer to Rockies than Vancouver, it saved us driving 450 miles)

On Friday we drove 150 miles to Jasper – the road is called The Icefield Parkway and was voted one of the most spectacular drives in America. It feels like driving through the tunnel with high mountains on the left and right. The weather was particularly bad so we only managed to do 2 walks: Johnston Canyon and Bow Glacier/Pyeto Lake

We arrived at Jasper at 7pm – it was raining so heavily that the windscreen wipers where on the highest. Even we were not crazy enough to put the tent up and were determined to find some roof over our heads. It turned out to be a really hard task as it was a long weekend and everything was fully booked – after 2 hrs we found something.

On Saturday the weather improved and we drove back to Calgary – we enjoyed the Rockies enormously and had to agree that Icefield Parkway is really very spectacular.

Columbia Glacier (below) with big tourist centre is the main attraction on the highway. It's possible to drive to middle of the glacier in the bus with giant tires but we found it a bit too touristy for our liking – we recently returned from South America where we did proper ice walking (ops - that come out a bit snobbish).

Calgary – we arrived in the evening and bad weather caught up with us – it was raining so we spent the evening in the hotel. Next day the weather didn’t improve so we ended up driving around centre and then having long lunch before heading to the airport. Calgary hosted 1988 Winter Olympic.

While in Rockies we saw one black bear

lots of stuffed bears
and moose
We managed to stay positive and didn’t let the weather to get to us. Rockies turned out to be one of the few places that as spectacular as on the pictures. Despite the short stay and inconvenient weather we managed to visit most known touristy places. Rockies would be high on the list of the places we would love to return to (if only we had more holiday and money). Hopefully next time we could do proper mountain trekking and have better weather.

Zach Kanada (Polski)

2008-09-06T12:35:00.000-07:00

Po 3 dniach w Seatle USA wrocilismy do Kanady - dzien postoju w Vancouver po czym ruszamy do Pendicton (gdzie sa zawody) a potem w Rockies (ciagna sie przez 4,800 km od Kanady do Nowego Meksyku, najwyzszy szczyt 4,401 mnpm).

VANCOUVER - jedno z nielicznych miejsc gdzie mozna rano jezdzic na nartach a popoludniu zeglowac; Stanley Park jest najwiekszym parkiem - naturalny las polozony nad zatoka z mnostwem sciezek spacerowych i tras rowerowych (na zdjeciu widok ze Stanley Park na centrum) - nie ma w Vancouver zabytkow wiec dzien spedzilismy wloczac sie po parku i centrum; wiecej zwiedzania planowalismy w drodze powrotnej ale ze plany nam sie zmienily i wracalismy z Calgary nie udalo nam sie (moze jeszcze kiedyz tam wrocimy)

PENDICTON - 30tys, 400km od Vancouver - polozony w Okanagam Dolinie, slonecznym regionie pelnym winiarni i sadow owocowym (przepyszne brzoskwinie i wisnie); mieszkalismy w przepieknym miejscu - na wzgorzu z widokiem na jezioro pelnym antykow, bez tv z mnostwem ksiazek otoczonym polem winowym; dni minaly nam szybko mimo ze nie robilismy nic - pogoda byla taka sobie, do zawodow bylo 4 dni a w Pendictonie zbytnio nie bylo nic do zwiedzania; nie przywyklismy do takiego leniuchowania wiec czulismy sie troche nieswojo - przeczytalismy pare ksiazek, odwiedzilismy pobliskie winiarnie na probowanie wina;

IM (3.6km plywanie, 180km rower, 42km bieg) odbyl sie w niedziele rano, cieplo ale wietrznie, Michalowi poszlo dobrze 9:41 (biorac pod uwage gorzysta trase bardzo dobry wynik, zakwalifikowal sie na mistrzostwa swiata w Hawajach ale nie wzial - rozsadek nakazywal wzial gore, trzeba troche popracowac)

ROCKIES - 600km, 8 godz z Pedincton - dlugo sie zastanawialismy czy powinismy jechac taki kawal drogi na 3 dni, ale widoki na pocztowkach i przewodnikach byly tak zachecajace, ze postanowilismy zobaczyc czy rzeczywiscie jest tak ladnie; nie rozczarowalismy sie - bylo to jedno z niewielu miejsc jakie widzielismy, ktore wygladaja w rzeczywistosci tak uroczo jak na pocztowkach;

pierwszy dzien spedzilismy w samochodzie zatrzymujac sie czesto w malych miasteczkach na kawe oraz miejscach widokowych; bylo deszczowo i gory przysloniete byly chmurami

ale mimo to udalo nam sie zobaczyc czarnego misia (sa miejsze od grizli)

i moosa

Przez nastepne 3 dni pogoda nie poprawila sie, w dzien bylo kolo 14 a w nocy 4 stopnie i padalo; Pierwsza noc spedzilismy w Field na kampingu - malutka wioska, w ktorej kazdy dom ma powyzej 100 lat

ROCKIES - BANFF - 7tys mieszkancow,najwyzej polozone miasto w Kanadzie (1,463 mnpm) polozone w parku narodowym i jedno z wiekszych w okolicy, z cieplymi zrodlami i blisko do najbardziej urokliwych jezior i gor - tu spedzilismy 2 dni

w pobliszu jest Jezioro Louise (na zdjeciu ponizej) - jedno z najbardzie uroczych jezior, nad nim jest potezny bardzo ekskluzywny hotel;

przestalo padac wiec wybralismy sie na 7km spacer do Jezioro Agnes polozone powyzej Jeziora Louise - jest tam super schronisko prowadzone przez studentow bez elektrycznosci, ciasta i chleb sa pieczone codziennie rano przez nich

JASPER (Rockies) - 230km na pln od Banff, male urocze otoczone gorami

jedzie sie tam Parkway autostrada - polozana wsrod gor, widoki cudowne - jadac tam mielismy tylko 1 postoj i krotki 3km spacer do Bow Lodowca i Peyto jeziora zanim zaczelo padac

jak sie rozpadalo to nie przestalo do konca dnia wiec przez reszte drogi nie za duzo widzielismy gdzyz padalo tak mocno, ze wycieraczki na najwyzszych obrotach nie nadazaly; dojechalismy do Jasper wieczorem i oboje zabralismy sie intensywnie do szukania jakiegos lokum (w takim deszczu nie usmiechala nam sie perspektywa rozbijania namiotu) ale znalezienie lokum okazalo sie trudnym zadaniem gdyz w Kanadzie byl dlugi weekend i wszystko bylo zarezerwowane, po poltora godz wreszcie udalo nam sie znalesc dach nad glowa

powrot Icefield autostrada nastepnego dnia okazal sie bardziej przyjemnym doswiadczeniem - slonce wyszlo, chmur nie bylo i droga minela przyjemnie z postojami - Athabasca wodospad i kolumbia lodowiec

CALGARY - odbywaly sie tu zimowa olimpiada w 1988 roku; dotarlismy w sobote wieczorem, dzien przed powrotem a ze pogoda byla nie za ciekawa wiec zostalismy w hotelu; samolot mielismy w niedziele wieczorem wiec planowalismy sie pokrecic po centrum ale padalo wiec spedzilismy dzien zwiedzajac przez okana samochodu i majac dlugi lunch zanim udalismy sie na lotnisko w droge powrotna do domu

Podczas pobytu, okazalo sie,ze linie lotnicze, ktorymi przyjechalismy zbankrutowaly i wstrzymaly wszystkie loty. Zmuszenie bylismy znalesc sobie nowe polaczenie do domu - udalo nam sie znalesc powrot z Calgary (tylko 130km from Banff), zaoszczedzilo nam 900km droge do Vancouver i dalo ekstra dzien wakacji.

Mimo zlej pogody wyjazd zalicza sie do udanych i jak bedzie mozliwosc to chetnie bysmy wrocili do Rockies pochodzic po gorach

Seattle, USA (Polski)

2008-08-18T09:20:00.000-07:00

Po 10godz locie wyladowalismy w Vancouver, gdzie wynajelismy samochod i ruszylismy w 280km droge do Seattle. Niestety na granicy z USA utknelismy w 3.5 godz kolejce - wiec do Seattle dojechalismy o 9 wieczorem, zmeczeni.

Seattle jest polozone w pln-zach rogu USA 150km od granicy z Kanada - 600tys mieszkancow (4mln liczac obrzeza). Michal byl tu juz pare razy na wyjazdach sluzbowych wiec robil za przewodnika. W Seattle spedzilismy 2 dni.

1 dzien - rano (tutejszego czasu, wieczorem europejskiego) wstalismy dosc wypoczeci, Michal poszedl na mala przebiezke po czym ruszylismy na zwiedzanie. Zaczelismy od Microsoft City w Redmond (30km na wsch od Seattle) - tu znajduje sie biura Microsoftu, wlasciwie przypomina to miasto w miescie - mnostwo budynkow polozonych wsrod drzew, boiska, rabatki z kwiatami, sciezki rowerowe - ciezko na zdjeciu uwiecznic ale sprawia wrazenie bardzo przyjemnego miejsca do pracy. Potem pojechalismy do Seattle - glowna atrakcja jest to wieza

pokrecilismy sie po nabrzezu i na kolacje zjadlismy miske owocow morza - Michal byl juz w tej restauracji Crab Pot wczesnie, bardzo oryginalna, przynosza miske gotowanych owocow morza (krewetki, malze, klamsy, kraby), ktora wysypuja na stol, daja sliniaczek, tluczek, deske drewniana i zycza smacznego

W niedziele pojechalismy do fabryki samolotow Boing w Everett - wreszcie wiemy czym sie rozni boing 847 i 877 i dowiedzielismy sie pare ciekawostek np. w samolocie jest 270km kablow elektrycznych, 6mln czesci, pomalowany samolot wazy 400 to 600kg wiecej

Wieczorem pojechalismy do Bellevue - zatrzymalismy sie w hotelu gdzie Michal zazwyczaj mieszkal podczas podrozy sluzbowych (maja swietna silownie tam z basanem wiec Michal nie mogl oprzec sie pokusie i poszedl sobie poplywac). Wieczorem tradycyjnie obiad - porcje sa tu tak duze w restauracjach ze jeszcze nigdy nie udalo nam sie zjesc wszystko (a ci co znaja Michala wiedza ze apetyt ma dosc spory i nie czesto zdarza mu sie nie zjesc wszystkiego).

Dzis ruszamy w droge do Vancouver - tam mamy 1 dzien postoju po czym ruszamy w glab Kanady do Penticton gdzie odbywaja sie zawody. Jak do tej pory nie zrobilismy za duzo zdjec ale mam nadzieje, ze to sie zmieni wkrotce.

Austria

2008-07-25T07:10:00.001-07:00

Karl pointed out yesterday that it was not acceptable to have a blog in Polish and don’t have one in English and apparently, as Mike’s spokesman, it is my turn again to do the English one – so here it comes….

Ironman Austria in Klagenfurt – 200 miles from Vienna – we knew that after 7 mths non-training break is was going to be tough so we both made an effort to make it as relaxed as possible (everything was booked in advance and bike was packed a week before instead of usual night before the departure).
We’ve arrived to our hotel Windenhof early afternoon on Friday and not wanting to miss on the great weather set of to the nearby beach to catch up on a bit of sun and a gentle swim. In the evening we tried to go for a drive around the bike course but got lost half way through and ended up just seeing only easy part of the course.
The Hotel has been recommended by our friend and we couldn’t have asked for a better one – 1 mile pleasant walk to the start along the canal and it had a good restaurant (very important - everyone who knows Mike will agree).

On Saturday morning we woke up in good moods, sun was shining so Mike quickly unpacked the bike while I packed his racing bags. Surprisingly by noon all the pre-race activities were done so we rented a second bike and cycled to the nearby village for carbohydrate loaded lunch (we never managed to agree whether this was a huge or a small portion). After race check-in early afternoon we spent the rest of the day on the beach.

Sunday – race day was a long day starting at 5am. Weather deteriorated and it was obvious that it was going to rain. Walk to the start, last minute checking to ensure that bike was ready and at 7am race started, Mike was off for his 9-10 hours adventure. Half way through the run heavy rain started and a thunder storm closed in – the weather didn’t improve for rest of the day and it really spoiled the closing ceremony. Mike didn’t keep me waiting long – only 9:36 (4min slower than his PB).

As 7 months seeing the world was not enough on Mon morning we decided to skip the awards ceremony and head to Vienna. Unable to admire nice landscapes due to rain and fog.

Our first stop was Schönbrunn Palace – summer residence of Franz Josef, who was reigning for 68 years till 1916. The please was nice and the audio was superb – we never before went to the palace where we could learn so much about day-to-day life
· Franz Josef's wife, empress Sisi spent 3hrs a day just making up her hair, washed it twice a month (it took entire day) in eggs and cognac, was obsessed with her weight 46kg with high of 172cm – those days she would qualify as anorexic
· Until World War I porcelain was only used to serve soups and deserts as it was thought not to be good enough for the king; when the war started most of the silver dishes have been melted into money so the king had to adjust to eating his main courses on the porcelain instead of silver
· Franz Josef I hold audience twice a week lasting around 2 min; every one who wished could come and talk to him but needed to be very brief

In the evening we had a lovely dinner with couple of pints in the traditional Austrian restaurant – Mike was working hard to replace all those calories he burned during the race and got so carried away that he eat half of my meal. After such a feast we went for a long walk around the old town (National Bibliothek,Parliament, Sisi Museum, Franz Josef Plaz)

Guess what we did on Tue morning – went for a quick run to the nearby park – probably the only time I’ve managed to keep up with Mike. After that we visited Sisi museum in Hofburg castle, had a coffees break and of course roasted sausages.

What is great about Austria are cycling paths. They are wide, safe and even I run out of the excuses why I don’t want to cycle. In Vienna they run schema – CityCycle. The bikes can be rented 24x7 from many street points: put credit card in, take a bike and drop it any time you want at any of the frequent points. It only costs 2euro per hour and with those great cycling paths why wouldn’t you take bike instead of bus or car?

Vienna is definitely a highly recommended city break destination – relaxing, lovely architecture, great atmospheric restaurants.

Austria (Polski)

2008-07-16T14:20:00.001-07:00

Ironman Austria odbywal sie w Klugenfurt – 350km na pld-zach od Wiednia. Wyladowalismy w piatek 11/07/2008 rano, pogoda byla piekna, od razu ruszylismy w droge wynajetym samochodem. Hotel Windelhof polecony przez kolege okazal sie dobrym wyborem – spokojny, polozony 1.5km od startu (fajny spacer wzdluz kanalu), krotki spacer do plazy nad jeziorem. Sobota przed zawodami minela nam wyjatkowo relaksujaco – Michal rano szybko zlozyl rower, spakowal torby i w poludnie wynajelismy drugi rower i popedalowalismy do nastepnej miejscowosci (10km) na lunch – bardzo przyjemna wycieczka gdyz slonce swiecilo i nie trzeba bylo sie stresowac wymijajacymi nas samochodami (w UK to tylko pomarzyc mozna o takich szerokich sciezkach rowerowych). Po poludniu Michal pojechal sie zarejstrowac a potem troche posiedzielismy na plazy.

W niedziele zawody – pobutka przed 5, sniadanie, na dworzu dosc cieplo ale zapowiada sie pochmurny dzien. Start byl o 7 rano. Michal jakos sobie radzi mimo, ze nie jest az tak dobrze przygotowany jak zazwyczaj – pogoda dziwna, w gorach na rowerze pada a w polowie biegu zaczyna sie burza i ulewa.

W poniedzialek rano odpuszczamy uroczystosci zakonczenia i ruszamy do Wiednia – pada i jest pochmurnie.

Drogi byly dosc puste wiec szybko udalo nam sie dojechac – mamy czas wiec zatrzymujemy sie w Schönbrunn Palace (letnia rezydencja krolewska). Tu urodzil sie Franz Josef I – panujacy przez 68 lat az do smierci w 1916. Zamek oglada sie samemu z audio (maja tez w jezyku polskim). Bylo to jedno z najciekawszych audio jakie slyszlismy – zawieralo mnostwo detali z codziennego zycia dworu np.
· Cesarzowa SISI dziennie spedzala 3 godz czeszac wlosy, myla je 2 razy w miesiacy w zoltku i koniaku i miala obsesje na punkcie swojej figury – w dzisiejszych czasach byla by uznana za anoreksyczke gdzyz przy 172cm wzrostu wazyla 46kg i miala 50 cm w pasie
· cesarz France Josef I wstawal regularnie o 3:30 rano by zaczac prace o 5 rano, mial 2 razy w tygoniu audiencie na ktore kazdy mogl przyjsc trwajace okolo 2 min
· porcelane uzywano tylko do zup i deserow, jedzienie serwowane bylo na srebrnych talerzach az do wybuchu I wojny swiatowej, gdzie srebne zastawy zostaly stopione na pieniadze

Wieczorem wloczymy sie po starowce, slychac muzyke – dobiega spod ratusza, maja tam wielki ekran i puszczaja koncerty muzyki powaznej (zdjecia: parlament, biblioteka narodowa, Franz Josef I plac)

We wtorek rano – nasz ostatni dzien we Wiedniu, wloczymy sie na starowke i zachodzimy do Sisi museum w Hofburg zamku. Byla to zimowa rezydencja Franza Josefa I i cesarzowej Sisi (Schönbrunn Palace byl letnia). Zwiedzamy z audio, ktore wydaje nam sie bardzo ciekawe gdyz zawiera mnostwo informacji o codziennym zyciu. Pogoda sie poprawia, wloczymy sie po czym na zakonczenie zjadamy po kielbasce i ruszamy na lotnisko.

Sciezki rowerowe zrobily dosc duze wrazenie ale system wynajmu rowerow we Wiedniu jeszcze wieksze. City Bike to inicjatywa prowadzona przez misto i polega na bardzo latwym wynajmnie rowerow – rowery stoja na chodnikach, wsadza sie karte kredytowa, wklepuje numer roweru i sie odjezdza. Pierwsza godz jest za darmo, kazda nastepna kosztuje 1 euro. Rower nie trzeba zwracac w tym samym miejscu skad sie go wzielo – mozna go przypiac do byle jakiego punktu City Bike, wklepac numer i to wszystko – w zaleznosci od czasu wynajmu karta kredytowa bedzie skasowana albo i nie (jesli sie mialo rower mniej niz godz). Ku naszemu zdziwieniu rowery byly w dobrym stanie i nie byly zdemolowane.

Lanzarot (Polski)

2008-06-16T12:05:00.000-07:00

Nasz wyjazd do Lanzarotu nie byl planowany ale nie potrafimy odmowic gdy jest mozliwosc pojechania gdzies. James and Veronique jechali do La Santy i zaprosili nas bysmy z nimi pojechali i nie bylo nawet mowy o tym bysmy powiedzieli nie gdyz oboje lubimy Lanzarote. I tak to wyladowalismy w Lanzarocie.

Lanzarot nalezy do wysp Kanaryjskich, polozony jest 120km od wybrzeza Afryki i jest 60km na 20km. Pogoda jest przyjemna przez caly rok, 21°C w styczniu and 29°C we wrzesniu, malo deszczu czyli dobra destynacja na wakacje o kazdej porze roku.

Jak wszystkie wyspy Kanaryjskie, Lanzarot jest pochodzenia wulkanicznego, czesto opisywana jako ksiezycowy krajobraz. Wyspa zachowuje swoj wdzieki, dzieki zakazowi budowania wysokich budynkow.

Glowna atrakcja jest Timanfaya Narodowy Park - (ognista gora) powstaly w wyniku erupcji 1730 - 1736 gdzie pojawilo sie ponad 100 wulkanow, ktore zniszczyly wiekszosc wyspy. Ostatnia erupcja byla w 1824. Area wyglada prawie tak samo jak po erupcji gdyz opady deszczu sa tak male, ze nie ma erozji. Temperatura pare metrow pod powierzchnia wacha sie miedzy 400°C i 600°C. Suchy krzew wrzucony do parometrowego dolu zapala sie momentalnie a woda wlana do dziury wystrzela w gore jak gejzer.

Jameos del Agua jest interesujacym miejscem - wulkaniczna jaskinia zmieniona w audytorium, basen, ogrod i restauracje otoczona wulkanicznym krajobrazem. Zostala ona zaprojektowana przez Cezara Manrique - localnego artyste. Podziemne slone jeziorko jest domem dla slepych bialych krabow - jest o jedyne miejsce na swiecie gdzie mozna je zobaczyc.

Dla sportowcow Lanzarot sie kojarzy z La Santa - komplex sportowy z dala od turystycznego poludnia z kortami tenisowymi, 50m basenem, silownia i mozliwosciami do jezdzenia na rowerze. Bylismy tam juz przed tem i bardzo nam sie podobalo - gdyby nie limit urlopu czesciej bysmy tam zagladali. Michal czuje sie tam jak ryba w wodzie - rano plywanie potem rower a wieczorem bieganie. James nie mial wyboru wiec musial podazac za Michalem. Czasami tylko Michal pozwalam na pare godzin leniuchowania na lezaku przy basenie (ale nie za czesto bo plan treningowy byl napakowany).

Ja z Veronique mialysmy swoj wlasny plan treningowy. Szybki spacer rano potem 2 godz aerobiku/rozciagania i po poludniu nastepne 3 godz klas. Vero miala pedometer, ktory miezyl ile krokow zrobilismy w ciagu dnia, i zazwyczaj robilismy dwa razy tyle ile jest rekomendowane (rekomendowane jest 10tys na dzien) nie liczac klas. W lunch zazwyczaj jechalismy spotkac chlopakow albo chodzilismy do oddalonej 3km kanapkarni (bo lunch w La santa bylo by za latwo i mielibysmy za duzo czasu).

Mielismy wspanialy czas i zadowoleni jestesmy, ze tam pojechalismy. Nastepny raport z IM Austria w polowie lipca.

Lanzarote

2008-06-16T11:39:00.000-07:00

Mike is back to the training/working mode so now updating blog in English become my responsibility.

Our trip to Lanzarote wasn’t planned but we find it impossible to turn down the opportunity of going away. James and Veronique were going to La Santa and invited us to come along – and there was no way we will say no to that as we both really love this place. And that is how we ended up in Cannary Islands – 2 months after returning from 6 mths trip with the resolution to be more sensible.

Lanzarote is part of the Canary Islands, is situated just 79 miles off the coast of Africa, it is 37 miles (60km) long and 12 miles (20 km) wide. Lanzarote enjoys a mild dry climate with average daytime temperatures ranging from about 21°C in January to 29°C in August - this makes Lanzarote the perfect year-round destination.
As with the other Canary Islands, Lanzarote is Volcanic in origin and is often described as 'lunar' or 'Martian'. Local authority regulations on the amount and style of development mean that there is no billboard advertising and no high rise buildings in Lanzarote (with the exception of the Grand Hotel in Arrecife).

The main and must see attraction is Timanfaya National Park - The Montañas del Fuego (Fire Mountains) created between 1730 and 1736 when more than 100 volcanoes, rose up and devastated this part of the island (including several villages). The last eruptions were in 1824. Because of the low rainfall (and therefore lack of erosion) this area appears much the same as it did just after the eruptions. Temperatures just a few metres below the surface reach between 400°C and 600°C. Dry brush thrown into a hole in the ground catches fire immediately, while water poured into a bore hole erupts seconds later in the form of steam – like a mini-geyser.

Jameos del Agua is interesting volcanic cave converted into Auditorium, Swimming pool, Gardens and Restaurants, while still blending into the surrounding volcanic landscape. It has been designed by the Lanzarote-born artist César Manrique. The underground salt water Lagoon, Jameo Chico, is host to a Species of Blind Albino Crab that is found nowhere else.

For sports people it is mainly know because of the La Santa – sport complex far away from the touristy south. It futures tennis courts, 50m open air swimming pool, gym, stadium and great cycling opportunities. We been there before and really enjoy the place – if only we had a more holiday we would definitely visit it more often. Surprisingly, La Santa is family friendly place – there is a crèche for the kids and they organise lots of different activities for kids and adults. Mike feels there like fish in the water – morning swim follow by long bike and the run in the eve. James didn’t have other options than following Mike’s training plan – it was quite hard but he did well. Occasionally Mike even allowed couple of hours to relax on the sun bed near the pool (not very often).

I and Veronique had our own training plan to follow. Power walk in the morning, follow by 2 hrs aerobic/stretching session then another 3hrs in the afternoon. Vero had a pedometer and most of days we done twice the recommended amount of steps (recommended 10k per day) not counting the classes. For the lunch we would drive to meet the boys or we will walk 2 miles to the lovely juice bar (having it at La Santa would be too easy, we need to take every opportunity to exercise).

We had a great time, glad that we went there. The next report will be from Ironman in Austria – 2nd week of July.

Costa del Sol - Hiszpania (Polski)

2008-05-10T14:41:00.000-07:00

Za dlugo w domu nie posiedzielismy, po 3 tygodniach od powrotu wsiedlismy znow w samolot tym razem do Malagi, pld Hiszpanii swietowac Michala urodziny.

Zaczelo sie troche pechowo: 1. spoznilismy sie na ranny pociag 2. wynajelismy BMW, w ktorym nie umielismy wlaczyc wstecznego biegu wiec probujac zrobic zakret stanelismy w poprzek i zablokowalismy droge 3. pojechalismy do Grenady zobaczyc Alhambre ale nie bylo biletow wiec przejechalismy 150km na darmo ale pech byl chwilowy i wkrotce dobra passa znow wrocila.

Pogoda byla super a wyjazd relaksujacy. Ranki spedzilismy wylegujac sie na lezakach a popoludnie na zwiedzaniu okolicznych miasteczek. Bylismy juz w Cost del Sol pare lat temu i fajnie bylo wrocic w znane miejsca, nie bylismy juz pod presja zobaczenia wszystkiego i odwiedzalismy tylko znane poprzednio miejsca.

Granda – glowna atrakcja jest Alhambra (czerwony zamek) twierdza z IX wieku,przeksztalcona w twierdze/palac w XII wieku. Zdobienia palacu sa bardzo bogate, ciezko uwierzyc, ze budowle przetrwaly tyle stuleci w tak dobrym stanie. Ale,ze biletow nie bylo wiec spedzilismy popoludnie wloczac sie po starym miescie. Odbywaly sie tam wlasnie jakies celebracje i mnostwo bylo ludzi w narodowych strojach.

Ronda – przepiekne male miasteczko z wawozem biegnacym przez srodek starego miasta, waskie uliczki, male biale domki, brukowe drogi

Puerto Benito – zwane zlota mila, gdyz tam znajduja sie najdrozsze posiadlosci i cumuja milionerow jachty

Marabella – jeden z najfajniejszych turystycznych baz na wybrzezu Costa del Sol, sciezka rowerowa i spacerowa wzdluz plazy, male restauracyjki, mnostwo hoteli

Mieszkalismy w dosc fajnym miejscu - apartment byl super ale plaza nie za ciekawa; zazwyczaj zatrzymujemy sie w miej luksusowych miejscach ale tym razem byla promocja wiec sie skusilismy:

Wrocilismy w Michala urodziny i wyjazd nie byl jedyna niespodzianka. Po powrocie w domu zastalismy champan, tort i pare znajomych wyskakujacych z ukrycia spiewajacych sto lat – Michal byl tak zszokowany, ze przez pol godz nie mogl wykrztusic z siebie slowa. Wyjazd byl super, niespodzianka sie udala wiec teraz jest Michala kolej, ale ma pare miesiecy do wymyslenia czegos, gdyz moje urodzin nie ma przez nastepne 5 miesiecy.

Nastepna relacja z Lanzarotu na poczatku czerwca.

Koniec podrozy (Polski)

2008-05-10T10:20:00.000-07:00

6 miesiecy uplynelo nam szybko, przemierzylismy pare tysiecy km, zrobilismy prawie 3,5 tys zdjec, ktore zredukowalismy do 40min pokazu na CD (dostepny na zyczenie).

Lot powrotny minal sympatycznie i szybko, bez turbulencji. Wyladowalismy w Londynie o 7 rano – pogoda nieciekawa: szaro, zimno, wietrznie i deszczowo.

Sasiedzi ucieszyli sie z naszego powrotu a wlasciwie z faktu, ze nie musza juz dogladac naszego domu, podlewac kwiatkow i naprawiac plot jak wiatr rozwali. Znajomi na przywitanie zostawili nam w lodowce 2 mrozone pizze, mleko, herbate i kawe – co za ulga, gdyz nikomu z nas nie usmiechala sie perspektywa pedalowania do sklepu na zakupy. Sumujac – wszystko przetrwalo bez problemow poza samochodem i motorem (rozladowaly sie akumulatory ale przez nasza glupote, gdyz powinnismy go wyjac (lekcja na przyszlosc)).

Wrazenia z wakacji:
- Brazylia – nie byla tak eksytujaca jak oczekiwalismy, powinnismy spedzic miej czasu w Rio and San Paulo i pojechac do Amazoni

- Iguacu Wodospady na granicy Argentyny i Brazylii ciagnace sie przez 2.4 km - po nich juz zadne inne wodospady nie zrobily juz na nas wrazenia

- Aconcagua - najwyzsza gora w Ameryce Pld, mieszkalismy na wysokosci w 2,800 npm w schronisku - nic poza schroniskiem, droga i przecudownymi widokami na gory

- zwiedzanie Patagonii grupowo bylo dobrym posunieciem, ekipa byla fajna, zmobilizowalo nas to do zrobienia wiecej aktywnosci niz zazwyczaj; na zawsze pozostana nam w pamieci przepiekne widoki podczas naszych dlugich wedrowek i zjezdzanie na tylkach z aktywnego Vilarica wulkanu
- steki i wino – nigdzie na swiecie takich wielkich stekow nie widzielismy (600 g) jak w Argentynie i tak dobrego i taniego wina;

- Great Ocean Road kolo Melbourne w Australii – 160km droga nad oceanem z malymi plazami, przepieknymi skalnymi formacjami, super pogoda; super, ze udalo sie Danielowi do nas dolaczyc

- kangury skaczace po campingu wsrod namiotow i koale spiace w najprzerozniejszych pozycjach na przydroznych eukaliptusach

- wielkie nieokupowane przestrzenie we wschodniej Australii – male solne jeziorka, przemierzanie setek niezaludnionych kilometrow bez spotkania zadnych ludzi i samochodow

- Bali – niesamowita niespodzianka, dzieki Mariuszkowi mielismy okazje poznac Bali nie od turystycznej strony, jadac razem z lokalnymi, poznac ich obyczaje; ryby z grilla w Timbaran zaliczaja sie do jednego z najlepszych dan podczas naszej wedrowki

- Cambodia – Angkor Wat ruiny na dlugo pozostana nam w pamieci, ciezko wyobrazic ich rozmiar a zdjecia nie oddaja ogromu i piekna; Amok (ryba z warzywami w sosie kary w lisciach bananowca) - pycha

- Laos – biedny kraj, swiatynie nie tak bogato zdobione jak w Tajlandii, lokalni myjacy sie w rzece i starajacy sie sprzedac co tylko maja; dluga kolejka do szpitala dzieciecego (niektorzy stoja po pare dni) pozostanie nam na dlugo w pamieci i uswiadomila nam jak duzo szczescia my mamy bedac zdrowi i jak malo czasami to doceniamy

- Tajlandia – mekka dla turystow z dobrze rozwinieta baza turystyczna, przepiekne i bogato zdobione zlotem swiatynie no i tajski masaz; Spedzenie ostatniego tygodnia na wyspie Phi Phi bylo super pomyslem, relaksujace miejsce no i tam sie nauczylam plywac (tylko pare zabek ale zawsze to start)

Dzieki za sledzenie naszej podrozy i komentarze. Mamy nadzieje, ze z naszych opisow dowiedzieliscie sie czegos interesujacego. Moze jakies z miejsc spodobalo Wam sie na tyle by wybrac sie tam na wakacje - jesli tak to czekamy na kartke

W pierwszy weekend po powrocie pojechalismy ogladac Londynski Maraton – Michal nie zdazyl sie przygotowac wiec biegal tylko polowe poczym zszedl z trasy.

Nastepny tydzien przelecial jak blyskawica – ja nabawilam sie zapalenia gardla i stracilam glos (Michal sie smial, ze po 6 miesiacach sluchania mojego dgerania non stop z przyjemnoscia poprzebywa w ciszy), przemalowalismy jeden z pokoi, a wieczorami zabawialismy gosci. Po tak dlugiej przerwie bylo o czym opowiadac.

W poniedzialek 20/04 Michal worcil do pracy po 7 miesiacach leniuchowania. Ja postanowilam pojechac do Polski na tydzien i odwiedzic Bytow i Olsztyn.

Postanowilismy utrzymywac ten blog i kontynuowac opisywanie naszych podrozy. Nastepny opis jest z Hiszpani - Costa del Sol. Jesli jestescie ciekawi to zapraszamy.

Koh Samui, Koh Phi Phi & Phuket

2008-04-07T21:49:00.000-07:00

After some busy time in Laos and Cambodia we postponed our return home for a week and decided to relax for a little bit on the islands of Southern Thailand. It’s strange but during our trip so far we have little time to rest and relax as we were always on the move somewhere, sightseeing or organizing our next move, so this time we were really looking forward to spending some quality time on the beach.

After the flight back from Siem Reap to Bangkok we transferred immediately for a short flight directly to Koh Samui and in the evening we checked into our bungalow on the Chaweng beach. Koh Samui is one of the famous beach destinations in Thailand and we had big expectations. To our disappointment it turned out to be a bit of a s*** hole (quite literally as the smell of the wastage under the street was unbearable. The traffic was very heavy, streets lined up with dodgy shops and restaurants and busy with people. Our disappointment was confirmed by a below average seafood meal at a fairly expensive restaurant – a far cry from Bali’s Jimbaran. The beach was sandy and nice enough with nice warm water, but along the coast zipping up and down were many Jet-Skis, which made swimming quite tricky and dangerous. After nights on Koh Samui we had enough of the touristy atmosphere and decided to head over across west to Koh Phi Phi. We also considered taking a boat to Koh Tao but that would have meant having to come back again to Koh Samui and we didn’t really want to be wasting any more time here.

Surprisingly the boat-bus-boat journey to Koh Phi Phi only took a few hours and in the afternoon we were already checked into our bungalow at the JJ resort. We were on the Phi Phi island 10 years ago and we were curious how the place looked like after being destroyed by the 2004 tsunami and subsequently rebuilt. To our relief it’s still is as much of a backpackers paradise as it had been before. Since the movie “The Beach” was filmed on one of the Phi Phi islands backpackers have been flooding here and the travelers atmosphere still remains. The island is a little more built up than it used to be and there are more hotels, guesthouses, restaurants and dive shops, but still no cars and no roads. One difference was that unlike 10 years ago we were amongst some of the oldest backpackers. LOL.
The next day we found a great local yoga class run every evening and our days were spent on the beach, swimming, relaxing and attending the evening open air yoga class with an added bonus of a lovely sunset view.

Of course after a couple of days we needed some action so I went for a full day snorkeling tour.

… and after another couple of days we both did a half day rock climbing trip.

Days have passed quickly and we had a great time. To my surprise Alex has even managed to learn swimming after 30 years and by the time we left she could swim about 10 meters!

On the last day we trekked up to the viewpoint for a panoramic view of the paradise.

Unfortunately all good things come to an end and it was time to leave the island.

On the way back to Bangkok we had 2 more days on the beach, this time in Phuket. Phuket turned out to be much nicer than Koh Samui and we were staying at the lovely Best Western resort on the Bangtao beach, not far from the laguna where the international triathlon takes place each year in November. Beside spending some time on the beach and improving Alex’s swim technique and record to 20 meters we rented a small scoter and went to check out the British International School as a potential venue for a triathlon training camp. The swim facilities are impressive.

After another short flight we are now in Bangkok doing some last minute shopping and bracing ourselves to go back to the cold and rainy London…