sonic playground

Trelleborg/Sassnitz

2008-08-05T22:00:00.004+03:00

Έχουν σουηδικές ταυτότητες, αν και ο ήχος τους παραπέμπει κατευθείαν σε 80s Manchester συγκεχυμένες εικόνες. Πέντε τα μέλη του group, δημιουργούν συνήθειες και ανοίγουν κανάλια επικοινωνίας… 'Ολοι τους art directors, σχεδιαστές και γραφιάδες με κοινό μυστικό να μην φωτογραφηθούν ποτέ όλοι μαζί ως συγκρότημα. Υπερβολή, over-the-top συναισθηματισμός, επαναλαμβανόμενες συνθέσεις με post-punk και indie krautrock γραμμές και ένα μαύρο μυστήριο να πλανάται στο αέρα. Το «Landscaping» αποτελεί το κομμάτι που ο Curtis θα ευλογούσε με άνεση (υπάρχει σε free download από το MySpace τους, όπως και ένα συμπαθητικό remix που έχουν κάνει οι Artymove). Υπέροχοι!! P.S. σημείωση πως το περίεργο όνομά τους, Trelleborg/Sassnitz, προέρχεται από την συχνή και αρκετά διαδεδομένη στους Σουηδούς διαδρομή που κάνει το ferry το οποίο συνδέει την πόλη Trelleborg με την πόλη Sassnitz της Γερμανίας.

Hide & Seek

MySpace | Website

Ex Lion Tamers

2008-07-31T20:53:00.004+03:00

Η τέλεια μπάντα μόλις ανακαλύφθηκε. Μέσα από αυτό το μπάσταρδο myspace. Τα τρία μέλη μεγάλωσαν στις ίδιες βρωμογειτονιές του Λονδίνου και το τέταρτο το γνώρισαν στο πανεπιστήμιο του Brighton, όπου και φοιτούσαν. Λέγονται Ex Lion Tamers. Πολύ σωστά. Το όνομα θυμίζει Wire. Οργασμικό post punk εν έτει 2008. Μην εκπλήσσεστε. Η δημιουργικότητα κι η φαντασία τους είναι μοιρασμένες στα ίσα, κανένας τους δεν κάνει περισσότερη ή λιγότερη δουλειά. Τα βήματα είναι τα εξής: τζαμάρουν, ακούνε τι προκύπτει και το ηχογραφούν. Τίποτε άλλο. Ούτε πρόβες, ούτε προτηγανισμένες ιδέες, ούτε πλάνα για τον ιδανικό ήχο. Δουλεύουν με τον πειραματισμό και τα ένστικτά τους. Χωρίς να το περιπλέκουν. Στις κοινές επιρροές τους κατονομάζουν τους Captain Beefheart, Billy Childish, Can, Joy Division, The Fall, Tom Waits και Jesus and Mary Chain. Για το μέλλον σκοπός τους είναι να συνεχίσουν να γράφουν ειλικρινή μουσική για τους εαυτούς τους και προφανώς για όσους εκτιμούν αυτού του είδους τις τοποθετήσεις. Κι όλα αυτά ίσως είναι περιττά. Γιατί η τέχνη με την οποία συνδυάζουν τη μουσική τους – δια χειρός Darrel Hawkins, κιθαρίστα του γκρουπ- λέει πολλά περισσότερα για αυτούς από ότι αυτό το κείμενο. Σπεύσατε. Να δείτε και να ακούσετε.

Χαρίζουν όλα τα κομμάτια τους στο: http://www.myspace.com/weareexliontamers.

Danger

2008-07-24T17:27:00.002+03:00

Ο Danger καταφέρνει να μετατρέψει οτιδήποτε σε ένα επικό ηχητικό κομμάτι. Παίρνοντας τον 80's-action-film ήχο του Kavinsky και κάνοντας τον πιο δραματικό, τον μεταφέρει σε μυστηριώδεις περιοχές και παράγει αυτόν ακριβώς τον ήχο που ήθελες ν'ακούς όταν ήσουν δέκα και παρακολουθούσες Thundercats με θρησκευτική ευλάβια.
Δυνατές συνθέσεις που φέρνουν στο νού μαγευτικά ιστoρικά τοπία τόσο από video games όσο και από ταινίες κινουμένων σχεδίων με εξερευνητική θεματολογία, αυτή είναι η μουσική του. Πως αλλιώς να εξηγήσει κανείς το κόλλημα του με τις πυραμίδες και τις μάσκες με τις οποίες εμφανίζεται στα set του;

MySpace

Titus Andronicus

2008-07-22T16:33:00.005+03:00

Οι Τitus Andronicus προτιμούν τα γρήγορα τραγούδια από τα ήρεμα. Επίσης δεν τραγουδούν ποτέ "love songs", καθώς τους αρέσουν μόνο τράγουδια μίσους. Οι Titus είναι μια μπάντα χωρίς ελπίδα για το μέλλον η οποία, σα να μην φτάνει αυτό, πιστεύει στην ολοκληρωτική απραξία ή καλύτερα σ' αυτό που προσδιορίζουν οι ίδιοι ως "nothingness". Ο Liam, ο Andrew, o Ian, ο Patrick και ο Dan καταφέρνουν να συνδυάζουν όλα τα παραπάνω στοιχεία και να δημιουργούν ένα εκρηκτικό Rock 'n' Roll μείγμα των οποίων το ύφος στέκεται κάπου ανάμεσα στους Times New Viking αλλά και τους Desaparecidos. Oι ίδιοι oι Titus Andronicus, μεταξύ άλλων, αναφέρουν ως επιρροές τους τους Television Personalities, τους Neutral Milk Hotel, τους Modern Lovers αλλά και τους πρωτοπόρους του Hardcore, Minor Threat. Η μπάντα από το New Jersey, η οποία παραδόξως δεν πήρε το όνομα της από την τραγωδία του Shakespeare, αλλά από ένα "killer robot του μέλλοντος", έχει μοιραστεί κατά καιρούς την σκηνή με πολλά συγκροτήματα όπως με τους προαναφερθέντες Times New Viking, τους Holy Fuck αλλά και τους Foals. Έχοντας ήδη κυκλοφορήσει το ντεμπούτο άλμπουμ τους, '' The airing of grievances", βρίσκονται αυτή την στιγμή σε μια τεράστια περιοδεία στην χώρα τους, η οποία όμως δεν περιλάμβανει κανένα απο τα μεγάλα, έγχωρια festival.

Landscape with Icarus (live)

MySpace

Les Savy Fav

2008-07-20T21:22:00.005+03:00

Έχοντας κλείσει πλέον μια δεκαετία για τα καλά στο κουρμπέτι, οι Les Savy Fav πριν λίγους μήνες επέστρεψαν με το τέταρτο άλμπουμ τους. Διατηρώντας έναν πιστό αλλά όχι και τόσο ευρύ -με την διεθνή έννοια του όρου- πυρήνα ήρθαν με το Let's stay friends να ανατρέψουν τα δεδομένα με έναν παρόμοιο τρόπο όπως και πέρυσι οι Modest Mouse. Στο μέτρο που τους αναλογεί φυσικά. Αν δηλαδή οι Modest Mouse προσέγγισαν το mainstream σε απόσταση αναπνοής, οι Les Savy Fav έσταξαν λίγες σταγόνες νερό στο κρασί τους "ενοχλώντας" λιγότερο κόσμο. Φυσικά οι κιθαριστικοί εξτρεμισμοί είναι στη θέση τους, όμως κάποια πράγματα ακούγονται πιο καθαρά στο βάθος, και αυτά μάλιστα χωρίς να χάσουν ούτε στιγμή τον γνωστό και μη εξαιρετέο χαρακτήρα τους. Μάλλον ποτέ δεν είναι αργά.

Brace Yourself

MySpace | Website

Pink Enemy

2008-07-15T22:08:00.002+03:00

Κόμικς, ημερολόγια, χυμοί, τατουάζ, το ταξίδι στον χρόνο, οι Gus Van Sant και Robert Smith. Κάποιες από τις επιρροές τους όπως οι ίδιοι τις κρίνουν. Peaches, Rilo Kiley, No Age, Salt 'n' Pepa, Queens of Noize. Κάποια ονόματα που πιθανότατα διαμόρφωσαν τον ήχο και την σκηνική τους παρουσία. Οι Pink Enemey παίζουν αμερικανική electro-trash-pop με early nineties/rave αισθητικά επιρροές και μία κάποια δόση ψυχεδέλιας, διαθέτοντας σχεδόν όση τρέλα χαρακτηρίζει και τις θρυλικές Tabitha and Mairead, τις οποίες λατρεύουν και η οποία θυμίζει... με(γα)λοποιημένα φλερτ και δράματα ύφους Melrose Place: “This is modern life, I guess that’s why we cry. I know.” Μία από τις πρώτες ηχογραφήσεις τους ήταν αφιερωμένη στην Dakota Fanning(!;).

Wolf Gang Toys

Monsieur Minimal

2008-07-13T19:29:00.005+03:00

O Monsieur Minimal μας απασχολεί ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Συμμετείχε στη συλλογή City Campers, διακρίθηκε στο μουσικό διαγωνισμό του Coca-Cola SoundWave και αυτόν τον καιρό ετοιμάζει την πρώτη του προσωπική δουλειά. Με αρκετές δόσεις electronica και πολύ pop διάθεση.

Τον τελευταίο χρόνο τα media σου έχουν φερθεί μάλλον με το γάντι, έχεις δεχθεί πολύ καλές κριτικές και ο κόσμος φαίνεται να σε στηρίζει. Πώς το βιώνεις όλο αυτό;

Και ελπίζω ότι αυτό θα συνεχιστεί ακόμα περισσότερο τώρα με το άλμπουμ! Ευτυχώς που υπάρχουν κάποια αξιόλογα άτομα μέσα στο χώρο που δίνουν βήμα στους καλλιτέχνες μιας πιο εναλλακτικής σκηνής. Αυτό πάντως που με ενδιαφέρει είναι ο κόσμος και το support που παίρνω, είτε μέσω των live, είτε μέσω του Myspace, είτε με οποιονδήποτε τρόπο. Αυτόν τον κόσμο θέλω να κερδίσω περισσότερο.

Παίζεις electro pop ή απλά pop μουσική. Πιστεύεις πως το ύφος που εκπροσωπείς έχει δυνατή σκηνή στην Ελλάδα;

Δε θέλω να έχω την αίσθηση ότι εκπροσωπώ ένα συγκεκριμένο ύφος, για αυτό και το χαρακτήρισα γενικά pop. Απλά θέλω να γράφω τη μουσική που μου αρέσει κάθε στιγμή, ανάλογα με τα ακούσματα, την καθημερινή μου ζωή, τα συναισθήματα και οτιδήποτε άλλο μπορεί να επηρεάσει έναν άνθρωπο. Δε θέλω να περιορίζομαι. Δεν απευθύνομαι σε μια συγκεκριμένη σκηνή αλλά σε όσους έχουν τη διάθεση να ακούσουν κάτι απλό και όμορφο.

Αν σου ζητούσα να μου δώσεις τα συστατικά του Monsieur Minimal, ποια θα ήταν αυτά;

Απλότητα, ταξιδιάρικες μελωδίες, έξυπνα κιθαριστικά riff, electronica πινελιές, pop feeling και πολύ πολύ love! Δεν πιστεύω ότι μπορώ να γράψω για κάτι άλλο τη συγκεκριμένη στιγμή της ζωής μου.

Ποιες είναι οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας μουσικός που δεν έχει έδρα την Αθήνα;

Ίσως καμιά 500ρια χιλιόμετρα.. Ίσως όχι την ίδια αντιμετώπιση από κοινό, media, δισκογραφικές.. Ίσως όχι το ίδιο αριθμητικά κοινό. Πολλά μπορεί να αντιμετωπίσει, μιας και όλα τα καλά καταλήγουν να πραγματοποιούνται και να αναγνωρίζονται ευρέως μόνο στην Αθήνα. Εγώ ζω στη Θεσσαλονίκη, αλλά προς το παρόν δεν έχω κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα εκτός της απόστασης-συχνής μετακίνησης .

Ποια είναι τα σχήματα/καλλιτέχνες που εκτιμάς από την ελληνική σκηνή;

Monika, Abbie Gale, Info, Your Hand in Mine, Pop Eye, Magnitofono, Elica, Five Star Hotel και πολλοί άλλοι. Υπάρχουν πολλά σχήματα που αξίζουν το σεβασμό. Αυτοί όμως που αξίζουν και το θαυμασμό για μένα είναι οι Raining Pleasure (εκτός από τον τελευταίο δίσκο τους).

Αυτή την περίοδο ετοιμάζεις την πρώτη σου ολοκληρωμένη δουλειά που θα βγει μέσα από την The Sound of Everything. Πες μου κάποια στοιχεία έκπληξης που μπορούμε να περιμένουμε.

Ο δίσκος θα κυκλοφορήσει με το καλό γύρω στα τέλη Σεπτεμβρίου. Θα περιέχει 12 κομμάτια (μέσα σε αυτά και τα τέσσερα της City Campers), πιθανώς ένα hidden track και ένα remix από τους Flying Lilis Brothers και τον Silly Boy. Έχει γίνει πάρα πολύ καλή δουλειά, σκέψου ότι μπήκα για δύο μήνες στο στούντιο και τα γράψαμε όλα από την αρχή με φυσικά όργανα (ντραμς, βιολιά, τρομπέτες, τρομπόνια, μπάσο, κιθάρες)! Φυσικά δεν έχει χαθεί με τίποτα η pop διάθεση ούτε και η electronica κουλτούρα.

Έχει ειπωθεί πως τo ‘Love is a Circle’ είναι το απόλυτο pop anthem της ελληνικής σκηνής. Τι έχεις να πεις γι’ αυτό;

Για να πω την αλήθεια αυτό ήθελα κι εγώ, εξάλλου είναι και το αγαπημένο μου! Πάντως με την ευκαιρία θέλω να πω ένα ευχαριστώ σε όλους όσους έχουν αγκαλιάσει τα κομμάτια μου και καταφέρνουν να ταξιδεύουν μέσα από αυτά..

MySpace

Steve Aoki POSTPONED!

2008-07-10T22:46:00.002+03:00

STOP PRESS!!! ΑΛΛΑΖΕΙ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΤΟ SHOW ΤΟΥ STEVE AOKI ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ!

Το πρωί της Πέμπτης 10 Ιουλίου, ο manager του Steve Aoki ανακοίνωσε την ακύρωση της τρέχουσας Ευρωπαικής περιοδείας του ύστερα απο απαίτηση του ίδιου του καλλιτέχνη για λόγους προσωπικούς / οικογενειακούς.

Οι προγραμματισμένες dj εμφανίσεις του Αοki σε Ibiza και Αθήνα (Bios) για Παρασκευή 11/ 07 και Σαββάτο 12/07 αντίστοιχα, δεν θα πραγματοποιηθούν προς το παρόν, ενώ μέσα στις επόμενες ώρες αναμένεται επίσημη ανακοίνωση απο το γραφείο τύπου του Αοki που θα περιλαμβάνει την νέα ημερομηνία για την Αθήνα.

Περισσότερες λεπτομέρειες σύντομα.

Born Ruffians

2008-07-09T21:47:00.003+03:00

Τρεις παιχνιδιάριδες - οριακά - πιτσιρικάδες που ποζάρουν σαν καρτούν αλλοτινών εποχών στις φωτογραφήσεις για να στηρίξουν τη ρετρό αισθητική της μουσικής τους είναι οι "γεννημένοι ρουφιάνοι". Τούτοι 'δω έχουν την τύχη να βρίσκονται από τα γεννοφάσκια τους υπό τη σκέπη της Warp ενώ αξίζει να σημειωθεί πως έγιναν γνωστοί αρχικά στον Καναδά με την εμφάνισή τους στο POP MONTREAL του 2006 - στη μακροσκελή λίστα του οποίου ζήτημα είναι αν αναγνωρίζει κανείς έστω το 1/5 των ονομάτων. Red, yellow & blue το ντεμπούτο τους και μεγάλη η χάρη τους. Αν σκεφτεί κανείς πως το 89% του Filter - άγγιξαν την τελειότητα άραγε; - ήταν από καλοπροαίρετο ως ύποπτο. Το αποτέλεσμα είναι συμπαθητικά λοξό γιατί το πάνε το γράμμα με πολλούς τρόπους. Πάντως τρία τραγούδια τους προβλέπεται να μείνουν, τουλάχιστον. Το ένα από αυτά ακολουθεί.

I need a life

MySpace | Website

Noah And The Whale

2008-07-07T20:02:00.006+03:00

Οι φάλαινες, το σκοτάδι και τα συγκινησιακά φορτία όταν εμπλέκονται δύο άνθρωποι είναι θέματα που αγγίζουν βαθιά τους Noah and The Whale. O Charlie, o Doug, o Urby και ο Tom -χωρίς πλέον την εξαιρετική σχεδόν ανήλικη δεσποινίδα Laura Marling που ακολουθεί solo καριέρα- βρίσκονται στο κέντρο του Λονδίνου και εκεί επιχειρούν να κάνουν τη διαφορά. Οι ίδιοι αυτοαποκαλούνται post-grunge folk τύποι με τις εικόνες των Bonnie 'Prince' Billy και Bob Dylan να κρέμονται από πάνω τους, αλλά δεν διστάζουν να εμφανιστούν με tweed κοστούμια ως ξεπεσμένοι λόρδοι προκειμένου να γιορτάσουν τη μοναξιά τους, τις εμμονές τους για το θάνατο και βέβαια να εξυμνήσουν το μεγαλείο του έρωτα που τους έχει τσακίσει. Αυτό το καλοκαίρι βρίσκει τους Noah and The Whale να τρέχουν από το Lollapalooza στο Glastonbury ενώ ο πρώτος δίσκος ‘Peaceful, The World Lays Me Down’ κυκλοφορεί στις 11 Αυγούστου από την Young and Lost.

5 years time

MySpace | Website

Little Boots

2008-07-05T21:35:00.003+03:00

Η Little Boots είναι το solo project της Victoria Hesketh, πρώην φωνητικά/synths στις Dead Disco, οι οποίες διαλύθηκαν αρχή της χρονιάς... Δεν μας αφήνει με παράπονο όμως! Η -μέχρι τώρα- δουλειά της ως Little Boots, η οποία ανακατεύει italo-disco στοιχεία με 80's girly pop και ατμοσφαιρικές ηλεκτρονικές επιρροές, είναι πολύ πιο αξιόλογη. Ο Joe Goddard των Hot Chip (με τον οποίο αυτό τον καιρό ετοιμάζει περισσότερα κομμάτια) βρισκόταν στην θέση του παραγωγού για το ντεμπούτο single της, το μαγικό "Stuck On Repeat", που κυκλοφόρησε μέσα στην άνοιξη σε λευκό(!) 12" βινύλιο. Κι ενώ οι περισσότεροι την συγκρίνουν με συνεργασία της Kylie με τον Giorgio Moroder, η καινούρια της κυκλοφορία "Meddle" αποκαλύπτει ότι σίγουρα είναι κάτι περισσότερο από μία αντιγραφή, καθώς ξεχωρίζει όχι μόνο για τα αισθησιακά φωνητικά αλλά και για τις γοητευτικές μελωδίες!
Αναμένουμε νέα της μόλις γυρίσει από τα DJ sets της στα καλοκαιρινά φεστιβάλ. Εν τω μεταξύ... εδώ μπορείτε να απολαύσετε το Magical tropical mixtape της.

MySpace | Website | Little Boots On Youtube

Patti Plinko And Her Boy

2008-07-03T14:34:00.004+03:00

Φανταστείτε την Marilyn Monroe, την Bettie Page, τον Jacque Brel, τον George Formby και τον Tom Waits, σ’ενα μπλέντερ, μαζί με μια γερή δόση αψέντι κι έναν ασκό πρισμένο απ’ τον αέρα της Γαλλικής Αντίστασης. Μια θεοπάλαβη, σέξι γυναίκα να παίζει με ένα ukelele σχεδόν όπως θα έπαιζε και μ’ ένα αντρικό σώμα, τραγουδώντας για ηλεκτρικές καρέκλες, νεκρούς συζύγους κι άλλα παρόμοια. Το «αγόρι» της να την συνοδεύει πιστά στην κιθάρα, φορώντας μια μαύρη αντιασφυξιογόνο μάσκα αερίων. Κι η χημεία μεταξύ τους, σχεδόν ορατή μες στον αέρα. Καλωσορίσατε στον κόσμο του Dada Noir.
Η Patti πιστεύει στην τέχνη της και πιστεύει στις θυσίες που αξίζει κανείς να κάνει για να έχει κατ’ επέκταση την ευκαιρία να κάνει αυτό που πραγματικά θέλει να κάνει, γεγονός που φαίνεται να εκτίμησε και η Amanda Palmer των Dresden Dolls, η οποία την προσκάλεσε σ’ ένα ντουέτο κι έσπευσε να την χαρακτηρίσει: “a mad fucking Doris Day meets PJ Harvey”. Ακούστε την.

Κυκλοφορεί το άλμπουμ της Dada Noir, το οποίο μπορείτε να αποκτήσετε μέσω του MySpace της.

Brief Call

Shout Out Louds

2008-07-01T16:53:00.003+03:00

Όταν τρεις παιδικοί φίλοι που μεγάλωσαν στην Στοκχόλμη ξεκίνησαν να την ψάχνουν με την μουσική και έγιναν δύο προσθήκες στην αρχική σύνθεση τότε δημιουργήθηκαν οι Shout out louds. Το ντεμπούτο τους Howl howl gaff gaff κυκλοφόρησε το 2003 και λίγο αργότερα πήραν μεταγραφή στην Capitol κάνοντας ένα νέο ξεκίνημα στην καριέρα τους αληθωρίζοντας προς τις ΗΠΑ όπου περιόδευσαν μαζί με τους Dears. Ο περφεξιονιστικός ποπ ήχος τους με τις ψαγμένες μελωδίες, την μερακλίδικη παραγωγή και τα φωνητικά που θυμίζουν έντονα Cure - χωρίς όμως να ενοχλούν - δεν έλλειψαν ούτε από τον δεύτερο δίσκο τους που είχε τον γενικό τίτλο Our ill wills. Σταθερά ποιοτικοί και κομματάκι πιο μελαγχολικοί αλλά ποιος δίνει σημασία...

Time Left for Love (live)

Website | MySpace

Steve Aoki

2008-06-29T17:47:00.003+03:00

The New Superstar DJ!

O Steve Aoki από το Λος Άντζελες είναι σίγουρα ο διασημότερος indie DJ της εποχής μας. Είναι ο άνθρωπος πίσω από την DIM MAK records και αυτός που ανέδειξε ονόματα όπως οι Bloc Party, The Gossip, The Klaxons και πολλούς άλλους καθώς και πίσω από το production δίδυμο των Weird Science (μαζί με τον Blake Miller των Moving Units) με remixes σε Peaches, Snoop Dogg και Bloc Party. Κάτω από το δικό του όνομα ο Steve Aoki έχει επίσης κάνει remixes σε Duran Duran μέχρι Timbaland, ενώ πρόσφατα κυκλοφόρησε και original δουλειά του μαζί με τους Junkie XL.

Πρόσφατα επίσης κυκλοφόρησε και το ντεμπούτο του mix album με τίτλο 'Pillowface and his Airplane Chronicles' με συμμετοχές από Justice, MSTRKRFT, Datarock, The Klaxons, Franz Ferdinand, Santogold, Spank Rock, Kid Sister και εξαιρετικές κριτικές από όλα τα μεγάλα περιοδικά.

'Η καλύτερη συλλογή της χρονιάς' Billboard
'Decadent Hipster Gold. O Aoki το πήγε σε άλλο επίπεδο' Pitchfork
'O Aoki κατάφερε το απόλυτο χατ-τρικ. Ναι, κυκλοφόρησε μια indie-electro banger πεμπτουσία, και οι συμμετοχές ανεβάζουν το mix να είναι απαραίτητο ακόμα και για τους πιο εκλεκτικούς uber-hipsters' BPM

O Steve Aoki (αδελφός της Devon Aoki, της ηθοποιού-μοντέλου που θαυμάσαμε σε ταινίες όπως το 'Sin City' και '2 Fast 2 Furious') είναι το συνώνυμο του party και να περνάς καλά σε αυτά. Μια πολύ μικρή απαρίθμηση των events που έχει παίξει είναι ικανή να σου προκαλέσει ίλιγγο. Από private party της κολλητής του Lindsay Lohan και Paris Hilton (με την πρώτη να έχει μοιραστεί μαζί του αρκετές φορές το DJ booth!!), μέχρι εταιρικά party για κολοσσούς όπως Motorola, Hugo Boss, Chanel, DKNY, Gucci (σε ένα benefit event μαζί με την Madonna), Heineken, Miss Sixty, Sprite, Converse κ.α.

Όλοι οι διάσημοι του Hollywood πλέον τον κυνηγάνε να φωτογραφηθούν μαζί του σε κάποιο από τα δημοφιλή party του και στιγμές από αυτά μπορείτε να δείτε στο photo site thecobrasnake.com του φίλου του Mark 'The Cobrasnake' Hunter (από εκεί ξεκίνησε την 'καριέρα' της η Cory Kennedy Gallo).

Πέρσι ψηφίστηκε από το περιοδικό Paper σαν ο καλύτερος DJ και βραβεύτηκε με το Ibiza Award σαν το καλύτερο περσινό set.

Ακούστε και δείτε τον τώρα που είναι πραγματικά καυτός σε ένα τελευταίο party πριν τις καλοκαιρινές διακοπές!

Σάββατο 12 Ιουλίου
BIOS (Πειραιώς 84, τηλ: 210.3425335)
Ώρα: 22.30 / Είσοδος: 10 euros

STEVE AOKI (Los Angeles / USA) Website | MySpace

With guests:
The Flying Lilis Brothers
Kormoranos DJs

Stay tuned for the interview!

The Pains Of Being Pure At Heart

2008-06-26T17:05:00.002+03:00

Από το κομμάτι ‘Kurt Cobain’s Cardigan’ μπορείς να καταλάβεις τι εστί The Pains of Being Pure at Heart. Επιτηδευμένη αφέλεια, ψευτοειρωνική διάθεση, απλές αγοροκοριτσομελωδίες σε σύγκρουση με παραμορφωμένες κιθάρες και noise attitude. My Bloody Valentine, Field Mice και The Pastels κρύβονται στη γωνία. Ως σωστοί indie poppers, οι The Pains of Being Pure at Heart λατρεύουν τη Σουηδία και πολύ θα ήθελαν να πηγαινοέρχονται συχνότερα αλλά νιώθουν άνετα στη βάση τους τη Νέα Υόρκη και ειδικά στο Cake Shop όπου ξημεροβραδιάζονται. Μόλις κυκλοφόρησαν ένα split 7" παρέα με τους υπέροχους Αυστραλούς Summer Cats, το περυσινό τους ομώνυμο EP αποθεώθηκε ενώ ολοκληρώνουν το mixing στον δίσκο τους (θα βγει αρχές του 2009 από την Slumberland, γνωστή από τις εξαιρετικές κυκλοφορίες σε Velocity Girl, Boyracer, Aislers Set κλπ). Από τα καλύτερα σύγχρονα indie pop groups.. το ‘This Love is Fuckin’ Right’ είναι το ‘Sensitive’ του 2008!!!

This Love Is Fucking Right

MySpace

Maethelvin

2008-06-24T22:06:00.004+03:00

H φοβερή Γαλλική κολλεκτίβα της Valerie κρύβει πολλούς άσους στο μανίκι της. Ένας από αυτούς είναι και ο Maethelvin. Πίσω από το όνομα κρύβεται ένας αινιγματικός άνθρωπος -ή όπως λέει ο ίδιος, ένα περίεργο, μυστηριώδες και 'δύσκολο να το πιάσεις' μέρος του εαυτού του. Πρωταρχικά, ασχολείται με την 8bit μουσική, μέσω, όμως, αυτού του project του έχει βρεί έναν τρόπο να αποδράσει από αυτήν και να χτήσει έναν κόσμο από synths με περισσότερα όργανα και πιο πολύπλοκους ήχους. O εν λόγω κόσμος θυμίζει έντονα 80's, τηλεοπτικές σειρές της εποχής, Miami, γρήγορα αυτοκίνητα και ντίσκο μπάλες!

Maethelvin on MySpace | Valerie on Blogspot (πολύ ενδιαφέρον!)

Let's Wrestle

2008-06-22T15:58:00.003+03:00

Ο Wesley, o Mike και ο Darkus μας έρχονται από το Λονδίνο και είναι οι Let's Wrestle. 'Ωντας κοντά τόσο μουσικά, όσο και φιλικά, με τους Pete and The Pirates, οι Let's Wrestle τοποθετούνται και αυτοί στον κατάλογο της indie pop κατηγορίας, χωρίς αυτό απαραίτητα να σημαίνει ότι είναι μια ακόμη απλή και συνηθισμένη αγγλική μπάντα. Καταδεικνύοντας ως επιρροές τους τους Television Personalities, τους Swell Maps, τους Sparklehorse αλλα και τους Art Brut και τους Black Flag, το συγκρότημα από το Λονδίνο καταφέρνει να αναμιγνύει όλα εκείνα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τις παραπάνω μπάντες, προσδίδωντας παρ'ολα αυτά, ένα δικό του ιδιαίτερο στοιχείο που εκφράζεται κυρίως με τα νεανικά, κάπως κουρελιασμένα, και φυσικά βρετανικά φωνητικά του Wesley. Έχοντας ήδη κυκλοφορησει το ep τους, " in loving memory of... let's wrestle ", οι ίδιοι περιοδεύουν ακατάπαυστα στην Μεγάλη Βρετανία με support σε κάποια από τα shows τους, τους Glam Chops οι οποίοι αποτελούν το - glam rock - side project του Eddie Argos των Art Brut.

I won't lie to you (live)

MySpace

Miss Toats Interview

2008-06-20T14:09:00.005+03:00

Η Alicia (Miss Toats)/IHEARTCOMIX το Σάββατο βράδυ θα παίζει στην πλατεία Κοτζιά μαζί με τον Pharrell/Fluokids. Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε τι μας είπε...

Best party ever (describe with details).
Well it wasnt the biggest or craziest party ever, but I saw Todd Terje spin at this oooooold club in San Francisco. He played all vinyl. All classic disco and italo. The club had the biggest discoball in the city and the bartender/owner would pour an obligatory warm up shot down your throat when you ordered your first drink. People were twirling and dancing with their eyes closed...it felt like a real disco. No one cared how anyone looked. There were no party photographers or videos....it was all about the music.

Ingredients for a great party.
Free alcohol + good music + people that don't care about 'being seen'.

Best guest (celebrity or not) ever at an IHEARTCOMIX party.
Well the last 'check yo ponytail' after Coachella was pretty amazing with Erol Alkan, but also the first time that the Institubes crew came for a 'check yo' party was pretty crazy and memorable too. There's always random hollywood celebs coming to events as they venture out of the hollywood scene and into the 'hipster' world.

Best t-shirt logo at a party.
'comme des fuck down'

Top5 tunes for June 2008.
Jokers of the Scene - Baggy Bottom Boys
John Dahlback - I had a feeling (Roman Salzger rmx)
Cut Copy - Hearts on fire (Midnight Juggernauts rmx)
Lykke Li - I'm good, im gone (Black Kids rmx)
anything that Hercules and love affair touches.....

What was the first thing that came to your mind when the show in Greece was arranged?
I've loved greece ever since the first time I visited in 2002. My favorite part is the food, so im very excited to come back and eat some more lamb and lay on the beaches. The islands are really one of the most beautiful places that I've ever been to. And I'm also excited to play the festival because I'll be more free to play a bit more progressive stuff than I usually do.

What was your goal when you started the collaboration with iheartcomix blog and their parties? And how do you feel now that the blog has become worldwide famous?
Well I began writing for bigstereo (this.bigstereo.net) one year ago. I began with no big intentions really other than to help out rchrd and travis by posting music that I had discovered and bringing new music to people. It was one of the first tiers of blogs, along with fluokids, so its pretty widely known in the blog world, which is great because those guys have the ability to expose a large number of people to new and upcoming music.

Fluokids & iheartcomix are already 3 years old. LastNightParty gave the idea for the new N.E.R.D. video "Everybody Nose". How do you see this evolving in the future? Will the mainstream come in and take over as with everything else?
Of course. That's how things always work. Ideas begin in the 'underground' and once the mainstream gets a whiff of whats going on, they start to infiltrate and incorporate those ideas into their world. It's not always a bad thing. I dont think that Kanye West ruined Daft Punk forever, but there are some people who tend to stop liking something when it gets 'too cool' or 'too wellknown'. But the people who are 'ahead of the trends' will always stay ahead of the trends. So the mainstream will never infiltrate that....they won't be able to keep up.

What is your relation with record labels? Do the majors send you promos or only the indies? Do labels ask your opinion on forthcoming releases?
Record labels and promotional companies finally caught on that blogs are easy/free promo for their artists so I get sent promos from big and small labels. They want as much exposure as possible, but that leads to some monotony on blogs because there's a million other blogs that get sent the same email. So then I try to be a bit more selective about what I pick to post.

Do you ever get bored at your parties today?
I usually dont get bored at my own parties because I'm playing music that I like and I'm with all my friends!

IHEARTCOMIX | Miss Toats on MySpace

Θα ακολουθήσει afterparty στο Yoga Bala.

Sonic Playground at European Music Day

2008-06-19T13:11:00.007+03:00

Πλατεία Κουμουνδούρου

Πέμπτη 19 Ιουνίου

Transistor / Fantastikoi Hxoi / Berlin Brides / Peekay Tayloh
Sportex / Magnitophono / Elica

Παρασκευή 20 Ιουνίου

Brainwash Squad / My brother the couch / God’s own medicine
Plus Dots / The Velvoids / Zebra Tracks / Modrec/ The LongSands (UK)
DJing in between the acts: The Fabulous Stains

Σάββατο 21 Ιουνίου

Bleeze / Τhe liarbirds / Τhe surprising reactions of victor lazzlo
Τhe model spy / Τ.E.N.S / Μy wet calvin / Μary's flower superhead
Τhe fuzzy nerds
DJing in between the acts: Meg & Natascha

'Ολο το πρόγραμμα εδώ.

My Brother The Couch

2008-06-18T14:19:00.005+03:00

Ο Δημήτρης, ο Βαγγέλης και ο Νάσος είναι οι My Brother the Couch. Δημιουργήθηκαν το 2006, μετά τη διάλυση των Inert. Παράγουν θόρυβο για να παράγουν μουσική (στα αγγλικά ακούγεται καλύτερο). Μπόλικος πειραματισμός, ψυχεδέλεια και θόρυβος είναι λέξεις που χαρακτηρίζουν αρκετά πειστικά τον ήχο τους. Αποτελούν επίσης τα μέλη των The Bunker Syndrome, Kreeping Death και Monolithik. Την Παρασκευή 20 Ιουνίου παίζουν στη γιορτή της μουσικής στην πλατεία Κουμουνδούρου στο stage του Sonic Playground. Α, και είναι ninja…

Συνέντευξη:

Το όνομά σας εκτός από φόρος τιμής στους Mudhoney δηλώνει και κάτι άλλο για το συγκρότημα σας;
Χμ… στην αρχή δεν έκρυβε τίποτα από πίσω του, απλά μας άρεσε ο τρόπος που ακουγόταν. Αργότερα καταλάβαμε ότι ταίριαζε αρκετά με τη νοοτροπία μας αφού η αλήθεια είναι ότι είμαστε λίγο τεμπέληδες. Πλέον θεωρούμε τους καναπέδες αδερφούς μας. Ναι, αυτό είναι σίγουρο.

Ποιες είναι οι επιρροές σας; Μουσικές και μη.
Μερικές που μας έρχονται τώρα στο μυαλό: η μελωδικότητα σε συνδυασμό με την καταστροφή των ήχων στους Sonic Youth. Η σκοτεινή και καινοτόμος δύναμη των Suicide, Bauhaus και Velvets. Η ωμή δύναμη των Mudhoney και των Guitar Wolf. Η διεστραμμένη πραγματικότητα των Pavement. Τα blues, το punk και το desert rock. Η μεγαλοφυΐα του David Lynch και του Kubrick. Οι γρήγορες ατάκες του Woody Allen. Το σουβλάκι. Τα σκουπίδια και η σκόνη στις γωνίες. Το ψόφιο, το σάπιο και το μουχλιασμένο. Αυτά.

Ποιος άνθρωπος, καλλιτέχνης ή οτιδήποτε άλλο σας εμπνέει περισσότερο;
Ο Mumm-Ra.

Ποια είναι η πιο όμορφη στιγμή που έχετε ζήσει ως my brother the couch;
Δεν θυμόμαστε. Ήμασταν μεθυσμένοι. Αλλά γενικά περνάμε πολύ καλά σε όλες τις πρόβες και τα live.

Ποια ήταν η αφορμή για τη δημιουργία της μπάντας; Τι είχατε στο μυαλό σας όταν ξεκινήσατε;
Η αφορμή ήταν η διάλυση των Inert και η ανάγκη για κάτι καινούριο. Όταν ξεκινήσαμε είχαμε στο μυαλό μας ότι θα αποκτήσουμε χιλιάδες groupies αλλά ο κόσμος είναι άδικος.

Τι σας κάνει να γράφετε/παίζετε μουσική;
Δεν ξέρουμε αν υπάρχει κάτι που μας κάνει να παίζουμε μουσική. Απλά πρέπει, αυτό μας αρέσει.

Τι ακούτε αυτό τον καιρό; Αν θέλετε αναφέρετε κάποιους μουσικούς που έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον σας.
Οτιδήποτε πέφτει στα χέρια μας. Από τους καινούριους μας αρέσουν πολύ οι Battles, Holy Fuck, Cold War Kids, Oneida, Animal Collective, Black Mountain, Islands, Duke Spirit, Black Lips και άλλους που τώρα ξεχνάμε. Από τους παλιούς λιώνουμε ακόμα τους Cramps, Sonic Youth, Velvet Underground, Stooges, Fall, Queens of the Stone Age, Bill Laswell, Miles Davies, Gories, Stones, Beatles κλπ κλπ κλπ.

Έχουν αρχίσει και γίνονται πολλά ενδιαφέροντα πράγματα στην ανεξάρτητη ελληνική σκηνή (κυκλοφορίες δίσκων, περιοδείες ανά την Ελλάδα, live σε σπίτια και σε πάρτυ). Πως νιώθετε για αυτό;
Νιώθουμε πράσινο, τιρμπουσόν και πατάτες γιαχνί.

Ποιες εγχώριες μπάντες ξεχωρίζετε;
Τους Gardenbox. Αν δεν κάνουμε λάθος είναι ημίθεοι.

Συμμετέχετε σε άλλα projects;
Έχουμε τρεις σελίδες στο myspace που ο καθένας μας ανεβάζει κομμάτια που γράφει μόνος του. Βρίσκονται στους top friends μας στο myspace των Couch στις τρεις πρώτες θέσεις γιατί είμαστε κωλόψωνα.

Ποια είναι η πιο πολύτιμη μουσική σας ανάμνηση;
Όλα τα live καλλιτεχνών που θαυμάζουμε και έχουμε παρακολουθήσει όλα αυτά τα χρόνια. Live των Sonic Youth, Fall, Spiritualized, Queens of the Stone Age, Mark Lanegan, Black Lips, Mudhoney, Stooges, Last Drive, and you will know us by The Trail of Dead, Oneida, Deus, το Coachella και τα Rockwave. A, και το πρώτο μας live γιατί είναι και γαμώ τα κλισέ.

Πως θα χαρακτηρίζατε τον ήχο σας;
Σκοτεινό, θορυβώδη και με πινελιές ψυχεδέλειας.

Ποιος είναι ο πιο όμορφος στίχος ή το πιο όμορφο τραγούδι που έχετε ακούσει;
Ένα από τα καλύτερα στιχουργικά και μουσικά είναι το Phychic Hearts από τον ομώνυμο δίσκο του Thurston Moore.

Ποια είναι τα όνειρα-σχέδιά σας για το μέλλον;
Θέλουμε να κάνουμε όσα περισσότερα live μπορούμε. Ίσως κάποια στιγμή να ηχογραφήσουμε ένα demo/cd, να κάνουμε μια παγκόσμια περιοδεία με βανάκι δανεικό και να πραγματοποιήσουμε μια μαζική αυτοκτονία επί σκηνής. Α, και να αποκτήσουμε χιλιάδες groupies.

Τι θα δει/ακούσει κάποιος αν σας δει live στη γιορτή της μουσικής;
Θα ακούσει ένα σετ που δεν έχει ξαναδουλευτεί σε πρόβες και συμβαίνει απλά εκείνη τη στιγμή. Γενικά σχεδόν ποτέ δεν παίζουμε τα τραγούδια μας για δεύτερη φορά. Υπάρχει περίπτωση να κάνουμε και μια δυο διασκευές τις οποίες ο μάνατζερ δεν μας αφήνει να αποκαλύψουμε.

Μπορείτε να κατεβάσετε ελεύθερα όλα τα κομμάτια τους στη σελίδα τους στο MySpace.

The Sticks

2008-06-16T15:12:00.003+03:00

Πρίν μερικές μέρες, κατά την διάρκεια μιας –όχι καθιερωμένης, ούτε και για μουσικούς σκοπούς- βόλτας στο MySpace, αποκαλύφτηκαν οι The Sticks. Το εντυπωσιακό ήταν οι επιρροές τους, από τις οποίες αμέσως ξεχωρίζουν οι Cobra Killer και Black Lips. Δεν είναι must-hear αυτό;! Τελικά, το ντούο από το Brighton ακούγεται σαν ένα καλά ανακατεμένο, και επιβλητικό, μίγμα από κιθάρα, χρώμα, φασαρία και ντράμς. Η μουσική τους, παρά την τρομακτική απλότητά της, θα μπορούσε κάλλιστα να επενδύει ταινία της οποίας το σενάριο κατέστρωσε ο Quentin Tarantino…

MySpace

Billy Vincent

2008-06-14T19:50:00.004+03:00

Υπάρχουν λίγα πράγματα πιο ωραία απ’ το να βλέπει κανείς ανθρώπους να πηγαίνουν ενάντια στο ρεύμα. Στη μάζα, στη μόδα, στο «γαμώ» και κοινώς αποδεκτό. Με επιρροές κυρίως από την κλασσική rock, blues και country μουσική, οι Λονδρέζοι Billy Vincent είναι μια τέτοια περίπτωση, μελαγχολικοί, ερωτικοί, χτυπούν κατευθείαν στην καρδιά και σε σημεία την συνθλίβουν, όπως στο κομμάτι τους Billy's Luck. Μυρίζεις καπνό και αλκοόλ καθώς ακούς τη μουσική, κι αν έχεις λίγη περίσσια φαντασία βλέπεις και την Dita Von Teese να κάθεται στο ξεφλουδισμένο τραπεζάκι ενός υπόγειου μπαρ, απέναντι σου, παριστάνοντας την αδιάφορη κάτω απ’το μαύρο της βέλο. Όσοι δεν έτυχαν ποτέ να πέσουν επάνω στους αδικοχαμένους Crash Convention, μπορούν τώρα να απολάυσουν την καλύτερη πιθανή «εξέλιξή» τους.

MySpace

My Wet Calvin

2008-06-12T16:41:00.004+03:00

Πλούσια μουσικά μίγματα, απολαυστικές χειροποίητες συσκευασίες δίσκων, αναλογική ήχοι με ψηφιακή επεξεργασία, μπόλικη δόση ρομαντισμού, εκκεντρικά και συνάμα αθώα κοστούμια, ηχητικά αστικά τοπία, όμορφη τρέλα, μελαγχολία, πόνος, απόλαυση, ηρεμία. Δυο αγόρια. Ο Άρης κι ο Λεωνίδας. Οι My Wet Calvin. Το δυο αρκεί. Πάνω στο δυαδικό σύστημα εξάλλου βασίστηκαν οι περισσότερες θρησκείες και οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές.

Σχηματίστηκαν κατά την διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων, το καλοκαίρι του 2004, πρόσφατα κυκλοφόρησαν την τέταρτη δισκογραφική τους δουλειά με τίτλο " Teddy" κι είναι αυτό ακριβώς που οι άγγλοι συνάδελφοι αποκαλούν: one of a kind. Η Sonic Playground είχε την τύχη να μιλήσει μαζί τους:

Ποιές είναι οι σημαντικότερες επιρροές σας, μουσικές και μη;
Σπίτια αγαπημένων προσώπων, καθημερινές διαδρομές, ακροάσεις στο αυτοκίνητο, ταξίδια με τραίνο, ξενύχτια στη δουλειά και άλλα τέτοια βαρετά.

Τι μουσική ακούτε αυτόν τον καιρό;
Λεωνίδας: Bon Iver, The National, Evripidis & his Tragedies, Holy Fuck
Άρης: Devotchka, Pylon, Efterklang

Πως νοιώθετε για την μουσική σκηνή της Αθήνας; Ποιούς καλλιτέχνες ξεχωρίζετε, και γιατί;
Κάποιους τους αγαπάμε, όπως την Μόνικα και τους My Brother the Couch, κάποιους τους θαυμάζουμε, όπως τους Mary and the Boy και τους Hometaping, κάποιoυς τους ζηλεύουμε, όπως τους Victory Collapse και τους Modrec, κάποιους άλλους τους εκτιμούμε, όπως τους Kitephonics, Νίκο Βελιώτη, Drog-A-Tek και από κάποιους περιμένουμε να την σώσουν από ψηλά, όπως οι Callas.

Τι έχετε δει να αλλάζει στον χώρο από τότε που ξεκινήσατε να ασχολείστε ενεργά με την μουσική;
Aργά αλλά σταθερά, με ταχύτητα που συχνά δεν συνειδητοποιείς, τα πράγματα προχωρούν.

Γιατί αποφασίσατε να προσφέρετε όλη σας την δισκογραφική δουλειά δωρεάν;
Οι κυκλοφορίες μας αποτελούσαν μέρος των live εμφανίσεών, άρα μέρος του εισιτηρίου πήγαινε σε αυτές. Οι 100-150 αυθεντικές συσκευασίες εξαντλούνταν το ίδιο βράδυ και τα δωρεάν mp3 θα είναι ο μόνος τρόπος να μας ακούσουν όσοι «δεν ήταν εκεί» ώσπου κάποιος να μας προτείνει να ανατυπωθούν όλα και να κυκλοφορήσουν σε box set, γιατί στην περιοδεία με το velvet bus μας τελείωσε και το απόθεμα που είχαμε κρατήσει για ώρα ανάγκης.

Ως αγγλόφωνο συγκρότημα πόσο εύκολη σας είναι η έκφραση σε μια ξένη γλώσσα; Πόσο σημαντικοί είναι για σας πραγματικά οι στίχοι;
Έχω την αίσθηση πως αν δεν υπήρχε εκείνη η τραγική πενταετία του ελληνόφωνου ροκ του Star, οι αγγλόφωνες μπάντες στην Ελλάδα θα ήταν πολύ λιγότερες. Κανονικά θα έπρεπε να το αναφέρουμε στις επιρροές μας. Όμως, αυτό το θέμα έχει συζητηθεί τόσο που θα το γυρίζαμε σε instrumental, απλώς για να αποφύγουμε την ερώτηση. Oταν θες να γράψεις, δεν έχει και τόση σημασία για σένα αν θα είναι στα Ελληνικά, στα Αγγλικά ή σε σκίτσο. Θες απλώς να το κάνεις.

Τι σας εμπνέει;
Οι αλλαγές, μάλλον.

Πώς συνδέεται το artwork των δίσκων με την μουσική σας; Το επιμελείστε μόνοι σας;
Από την στιγμή που το mp3 θύμισε δια της πλαγίας οδού ότι η μουσική είναι άυλη, το να κυκλοφορείς ένα cd σημαίνει ότι έχεις να πεις και κάτι πέρα από τη μουσική, κάτι που την συμπληρώνει ή την οριοθετεί. Αυτό προσπαθούμε να κάνουμε κι εμείς.

Τι ενέπνευσε την σκηνική σας παρουσία και πως προέκυψε η ιδέα με την αμφίεση;
Πάντα μας άρεσαν τα live που ήταν κάτι περισσότερο από τη ζωντανή αναπαραγωγή μουσικής. Δεν πρόκειται για κάποιο είδος performance ή παράστασης, απλά οι αμφιέσεις γίνονται περισσότερο από τη δική μας ανάγκη να υποδυθούμε ρόλους και να ξεφύγουμε από τους εαυτούς μας και τα όρια που έχουμε θέσει στις συμπεριφορές μας. Ως τώρα, έχει λειτουργήσει!

Ποιά είναι τα σχέδια σας για το άμεσο μέλλον;
Πρόκειται να ηχογραφήσουμε με διάφορους τρόπους και σε διάφορους τόπους παλιότερα και νέα κομμάτια. Ίσως είναι η ώρα για μια κυκλοφορία σε περισσότερα αντίτυπα.

Οι My Wet Calvin εμφανίζονται στις 13 Ιουνίου στο Synch Festival (Μουσείο Μπενάκη), και στις 21 Ιουνίου στην Πλατεία Κουμουνδούρου (Γιορτή της Μουσικής).

Όλες οι ηχογραφήσεις τους υπάρχουν ως free downloads στην ιστοσελίδα τους.

MySpace

Ciara Haidar

2008-06-10T18:42:00.006+03:00

Το όνομα της είναι Ciara Haidar.
Της αρέσει το πιάνο και της αρέσει να τραγουδάει. Της αρέσει το Λονδίνο και ο Shostakovich. Της αρέσει να ντύνεται γελοία και να ανακαλύπτει καινούριες λέξεις στο λεξικό. Της αρέσει να φοράει το κόκκινο κραγιόν του Dior που αργεί να φύγει από τα χείλη και να παίζει ντραμς σαν αγόρι. Της αρέσει ο Woody Allen και το σπανάκι, η Βηρυτός και τα αυθόρμητα γέλια στο λεωφορείο, το γνήσιο σοκολατούχο γάλα και οι γυναίκες, ο Μάρλον Μπράντο στο ‘λεωφορείον ο πόθος’ και το ουίσκι. Της αρέσουν πολλά ακόμη αλλά είναι περιττό να αναφερθούν. Η μουσική που γράφει και παίζει μοιάζει με κάμπαρετ ποπ με τζαζ και φολκ σταγόνες. Έχει μοιραστεί τη σκηνή με τους Frank Turner και Andy Yorke, αν αυτό σημαίνει κάτι. Και είναι φίλη με τον The Pan I Am και τους Scallywags, αν επίσης αυτό σημαίνει κάτι. Συγκρίσεις με την -χωρίς τις ζαρτιέρες- Amanda Palmer των Dresden Dolls πιθανότατα να τη γοήτευαν. Και τελικά η φωνή της μπορεί να θυμίζει Kate Nash, μόνο που η Ciara δεν είναι πλέον κοριτσάκι, αλλά μια σπουδαία κυρία…

live at The MacBeth

MySpace

TheDeathSet

2008-06-08T18:38:00.004+03:00

Οι TheDeathSet είναι ο Johnny, ο Peter, o Japhnet και ο Joey. Τα παιδιά από τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι ένα ακόμα electro/punk σχήμα το οποίο παρ΄ όλα
αυτά καταφέρνει να ξεχωρίζει απο το πλήθος τόσο με την ποιότητα των κομματιών του, όσο και με την ανωριμότητα των μελών του, κάτι που γίνεται παραπάνω από εμφανές στον ήχο τους. Χαρακτήριζοντας τους εαυτούς τους ως μια ''spazzy lo-fi cross genre punk'' μπάντα, οι TheDeathSet έχουν ήδη κυκλοφορήσει το ντεμπούτο άλμουμ τους, ''Worldwide'' το οποίο έχει λάβει ποικίλες (άλλες καλές και άλλες μέτριες) κριτικές από έντυπα όπως το Artrocker, το Vice αλλά ακόμη και από την εφημερίδα The Guardian. 'Οπως και να'χει, και κρίνωντας από τα τραγούδια τους στο MySpace, οι TheDeathSet είναι μια νεανική μπάντα που κάνει αυτό που θέλει όπως ακριβώς το θέλει, δηλαδή με το να τα σπάει (μερικές φωτογραφιές τους είναι άκρως διαφωτιστικές πάνω σ'αυτό το θέμα). Tέλος, στις μάλλον άπειρες συναυλίες που έχουν κάνει, οι TheDeathSet έχουν ανοίξει για συγκροτήματα, όπως οι Suicide, οι Mika Miko, οι Spank Rock, οι Pre αλλά και αμέτρητοι άλλοι δίνωντας έτσι ένα στοιχείο σχετικά με το που στέκονται αλλά και το τι ακριβώς κάνουν.

live

MySpace | Remix Myspace | Website | mp3: Negative Thinking (right click-save as)