Mencía

Bilingüismo á carta

2009-05-24T12:33:00.003+01:00

Esta é unha carta que un amigo mandou a distintos medios de comunicación, cólgoa aquí co seu permiso, e engado para darlle mais bilingüismo: "la razón de la sinrazón que a mi razón se hace, de tal manera mi razón enflaquece que con razón ya no me quejo de la sinrazón "

Escoito con satisfacción e leo con agrado nos diversos medios de comunicación a proposta do novo Conselleiro de Educación de separar aos alumnos por aulas segundo o idioma que falen, galego ou castelán. A finalidade de dita proposta é garantir por unha banda a liberdade dos pais para escoller o idioma en que deben ser educados os seus fillos, e por outra preservar o dereito do profesorado a impartir as súas materias no idioma en que lles peta. Pois ben, en aras de dita liberdade lingüística, quixera pedirlle ao Presidente da Xunta e á Conselleira de Sanidade que fagan extensiva esta novidosa proposición ao ámbito sanitario de modo e maneira que os doentes teñan dereito a seren atendidos no idioma que desexen e os médicos poidamos diagnosticalos e tratalos no idioma que queiramos. O desenvolvemento do proxecto sería moi similar. Dividiríanse os usuarios do Servicio Galego de Saúde en galegofalantes e castelanfalantes e, segundo a lingua escollida, serían asignados a un determinado cupo médico. Eu son un Pediatra de Atención Primaria e falo cos meus pequenos indistintamente o galego e o castelán, mais a pesares de ter nacido en Zamora debo recoñecer que prefiro utilizar na miña consulta o idioma de Rosalía e Castelao e, sen poder evitalo, empatizo mais facilmente con aqueles nenos que tamén o falan. Pola contra, a miña benquerida compañeira de traballo, a pesares de ser viguesa de nacemento e dominar igualmente ambos os dous idiomas, gusta de expresarse na lingua de Cervantes ou Quevedo. Pois ben, a miña petición á Conselleira de Sanidade é que redistribúa e axuste os nosos cupos de tal forma que tanto os nenos como os seus pais e mesmo os sanitarios poidamos vivir a pediatría dentro dunha “amabilidade lingüística” que faga mais agradable o noso traballo.
Como o lector avezado xa terá deducido, este irónico escrito non é mais que unha pequena reflexión sobre o absurdo da proposta da Consellería de Educación, apoiada co seu silencio polo Presidente da Xunta, e sobre o fácil que é camiñar pola senda equivocada cegados polo éxito electoral e enxordecidos polas aclamacións dos mais fanáticos.

Asdo: Manuel Caramés.
Pediatra do Barco de Valedoras (Ourense)

17 de Maio, día Das Letras Galegas

2009-05-17T11:02:00.003+01:00

O galego que non fala
Na lingua da súa terra
Non sabe o que ten de seu
Nin é merecente dela.

“Da vella roseira” Victoriano Taibo.

Como compoñente da rede "Bolgues pola Lingua" súmome a acción conxunta do grupo colgando no meu blog esta entrada.
Quero tamen lembrar a figura de Ramón Piñeiro, que sí sabía o que tiña de seu e foi e é merecente da nosa Lingua, por iso lle adicamos este día, o mais importante para os galegos.

Para Miguel

2009-05-12T18:26:00.010+01:00

Levabas morto tres meses e ninguén te botou en falta. Sabías ben que así sería e decidiches desaparecer sin facer ruido, sin dar pistas… Cando alguén preguntou por ti, todo foron evasivas: “marcharía para onde seus irmáns” ou: “debérono levar a un Centro dises, bebía moito”…
O caso foi que nunca marchaches, nin te levaron para ningún sitio. Todo o tempo estiveches ahí, na túa casa, só… Pechácheste dentro e abandoaches a vida, esa vida que xa había moito que te tiña abandoado.
Sempre te buscaches enimigos, os veciños aguantaban os teus despropósitos con resignación, pero inda así ninguén merece este olvido. Cústame crer que non houbese duelo, nin esquelas, nin siquera unha misa, non tocaron nin as campás que son as que avisan das mortes nos pobos pequenos, non sei onde andará a famosa "caridade cristiana".
Eu pola miña parte quéroche decir adeus, e mándoche palabras e non flores porque sempre me gustaron mais as palabras. Agardo que leves mellor vida alá onde estés e que atopes compañía. Como xa sabes, non e bo andar só.

"Besbelliño do ceo..."

2009-05-10T12:22:00.003+01:00

Grazas á Conxurada por este fermoso texto que fixo para min:

Así chegou, nú e con tres kg de vida á que se agarrou con forza...

Besbelliño do ceo,
cóvado articulatorio de amor sempre doce.
Contei os teus dediños só para comprobar que polo camiño non esqueceses ningún.
A miña man guiarate sempre polo camiño que ti escollas.
E aínda que ese carreiro non me guste agardarei por ti para darche luz.
Porque ti para min tamén es un vagalume de soños, unha festa de ledicia, un bico de anxo.
Lonxe ou preto sempre no meu carón.
Ti eres a pílula dos meus sorrisos.

Quérete: A túa avoa.

O Agasallo

2009-04-13T19:14:00.003+01:00

Outro relato para ferve a rede

Convidáchesme a cear, e xa que era teu cumpleanos, decidín facerche un agasallo moi especial.
Busquei no armario o vestido aquel do verán pasado, unha seda moi vaporosa e con moita caída, abotoado por diante. Pensei moito na roupa interior, e ao fin decidín que non levaría nada.
Cando cheguei, ti esperábasme na barra, so estabas ti e o camareiro, mellor porque ao trasluz podíase adiviñar todo o que había debaixo do vestido, noteino nos teus ollos que escintilaron de ledicia. Apreteime contra ti para bicarte e metiches a tua man por entre a abertura do vestido, eu xa ía mollada e ti mordíchesme nos beizos e rosmaches ¿comemos primeiro?

A Primaveira

2009-03-29T11:41:00.007+01:00

E como todo non vai ser malo, chegou a Primaveira.
Gústame o equinocio de primaveira, porque iguala ao hemisferio sur co do norte, inda que so sexa na duración dos días e das noites, que xusto neste momento é igual en todas as partes do planeta dado que o sol está na vertical do ecuador, coa pequena diferencia que mentras aquí comenza a Primaveira no hemisferio sur comenza o outono.
E como temos este tempo fantástico co sol secándonos a humidade dun inverno ben chuvioso por certo, pois vou poñer unhas fotiños que atopei por ahí das diferentes xeitos de mirar a primaveira.

Unha reflexión sobre os resultados do 1 de Marzo

2009-03-06T17:50:00.002Z

Coma sempre pasei o día na mesa elecetoral xa que actúo de apoderada ou interventora do BNG. Eu non esperaba uns grandes resultados nin para o PSOE, nin para o BNG, pero o que tampouco esperaba era a debacle que resultou ao final do reconto.
Unha ponse a pensar en qué foi o que pasou para que os Galegos lle deran a maioría absoluta ao PP.
O primeiro que me pasou pola cabeza foi a de exiliarme e renunciar a miña nacinalidade galega, e facerme...eu que sei, se cadra Catalana, paréceme que teñen mellor criterio para designar aos seus gobernantes, polo menos non deixan que naide poda gobernar con maioría absoluta.
Esta palabra, "Absoluta" dame medo, porque o que ten o poder absoluto pode facer o que lle pete e naide lle pode replicar, pode facer as cousas e de feito as fai coa sua úneca visión e co convencemento de que é a mellor, non ten que contar co parecer dos outros que as veces é tan interesante ou mais que o noso. Por iso a min o Bipartito sempre me gustou, pero inda me había gustar mais se para gobernar, un partido calquera, tivese que contar con mais partidos, cantos mais mellor, así a tarta que nos poñen na televisión e mais nos xornais para amosarnos como estará constituido o goberno, tería mais cores e de principio, xa sería moitisimo mais divertido.
Pero voume centrar no que aconteceu, ¡maioría absoluta do pp! ¿que pasou para que o electorado lle dera volta a tortilla sen deixar acabar o que o gaberno bipartito tiña empezado? Se cadra atopámonos con que o que se estaba a facer era mais do mesmo, porque o que un esperaba condo votou a esquerda, era que se gobernase dende a esquerda e que e que desaparecera o caciquismo tanto nas votacións (tamén no voto da diáspora) como nas institucións (léase, xunta, diputacións e concellos), o que non pode ser é que nos concellos onde hai alcalde do Psoe se invirtan cartos a esgalla, para facer que se fai e so traballen os achegados ao partido, isto co pp pasaba e cando votamos a esquerda votamos cambio, para que as cousas mudasen e non para que se fixese ainda peor se cabe.
Se cadra o BNG, non tiña que haber formado goberno xunto co Psoe, por experiencia xa deberían saber que sempre que se aliaron con eles os do BNG sairon mal parados, e neste caso non ía ser diferente.
Se cadra a ambición de acadar un anaquiño de poder tirou mais que o verdadeiramente importante.
Porque si o Bng non estives asociado no poder cos do Psoe, poderíalles parar os pes cando fose necesario e os dirixentes do psoe non se endiosarian e non actuarian nos concellos coma os caciques do pp.
Se cadra se as cousas houbesen sido deste xeito, os votantes houbesen premiado cos seus votos ao bng e porque non tamén ao Psoe, xa que non houberan podido facer tanta desfeita.

Samuel xa ten un mes!!!

2009-03-06T17:34:00.002Z

Samuel xa ten un mesiño, e como vedes vai medrando pouco a pouco e moi feitiño.
Xa me dirá a miña prima Marité a quen se lle vai parecendo.

O sorteo do Trasteo

2009-03-02T16:41:00.003Z

Primeiro póñovos o número que tiña cada un e logo dígovos o resultado do sorteo.
L&M-1
Senda-2
Chousa-3
Suso lista-4
Raposo-5
Barreira-6
Paideleo-7
Manuel R.Rodrigues-8
Carlos Sousa-9
Paco Penas-10
Vermella-11
Ninsesabe-12
Mer-13
Como puxen dous manxares moi especiais destas terras do interior, pois fixen dous sorteos, espero que non vos pareza mal.
Sorteei primeiro o botelo, e saiu o nº 5, o Raposo.
Logo sorteei a ucheira e saiu o nº2, Senda.
Así que xa o sabedes, a ver como nos arreglamos para mandar as viandas ou se cadra queredes vir por aquí a recollelas.
Pido disculpas por non ter posto antes o post pero onte tiven traballo extra na mesa electoral.

O NETIÑO

2009-02-08T11:50:00.004Z

Xa naceu!
Chámase Samuel e é o neno mais bonitiño que podades imaxinar, dígovolo eu que son a avoa, pero podédeslle preguntar ao avó e xa volo confirma.
Naceu o día 1 de Febreiro as 6 da mañá despois dunha longa noite de parto que sufriu a súa mamá Rosana, que como sempre e como todas as mamás, aguantou coma unha campeona. O seu pai Pablo, estivo en todo momento pendente dela, axudouna todo o que se pode axudar nestas circunstancias e emocionouse ao ver nacer o seu filliño.
Pesou 3,350g. e mediu 50cm. e deu un 9/10 no test de Apgar. Non vos podo dicir inda de que cor ten os ollos porque inda non se aprecia, de momento ten esa cor metálica indefinida que teñen todos os recen nacidos, pero andamos todos pendentes por ver se os ten azuis como o pai ou marróns como a mai. O avó anda todo contento porque de momento xa ten o mesmo grupo sanguíneo que él, é curioso esto da xenética, os pais son os dous A+ e o neno é 0-,
De momento a cousa vai ben, a mamá recuperase pouco a pouco, e o Samuel vaise adaptando ao novo mundo. É bastante tranquiliño, de momento so chora cando ten fame que claro ao darlle a teta é cada pouco.
Eu vouno visitar todos os días e cando me deixan doulle un coliño, onte deixaronmo bañar, é unha verdadeira ledicia para min, así que xa non teño tempo nin de estudar nin para adicarlle ao blog, nin para nada que non sexa Samuel, supoño que me irei centrando pouco a pouco, mais vale senon esto vai ser un caos.

Trasteo

2009-01-29T17:57:00.013Z

Recollendo o encargo de Chousa, inda que a iniciativo do meme "Trasteo" de productos galegos, partiu do L&M, no seu blog podedes ver como vai a cousa. trátase dun sorteo de productos galegos, cada un que fai o meme sortea algo da súa terra. Eu sortearei un BOTELO, e para comer de postre unha UCHEIRA de roxóns e noces.
O Botelo xa sabedes que é típico de Valdeorras, concretamente no Barco faise a festa do Botelo á que invitaría sen dubidalo ao gañador pero xa foi o finde pasado. E a ucheira é un doce máis de Petín, ónde eu vivo, así que ahí queda a miña proposta culinaria.
E agora teño que pasarlle o meme a outros tres así que vou mirar, case vou seguir a lista que teño por orden alfabético: a conxurada, a lareira e a rapaza do arco.

"Sobre o que miramos ou sobre a mirada"

2009-01-22T20:14:00.003Z

Goya titulou este grabado “No se puede mirar”.

Que algo “non se poda mirar” pode significar varias cousas. Por exemplo que o ollado sexa tan horribel que a mirada para protexerse escape da contemplación do horribel, neste caso como o mirar resulta insoportabel, o que facemos é narrar. Ou sexa que si non se pode mirar, entón o úneco que nos queda é o exercicio da tetemuña, os relatos, as crónicas, as historias vividas nas situacións extremas…
Susan Sontag dicía das imaxes do mundo captadas pola cámara fotográfica, que inda que a fotografía implica que sabemos algo do mundo cando aceptamos o que as fotografías nos amosan, a verdadeira comprensión comenza cando non se acepta o mundo pola súa apariencia, xa que a comprensión está arraigada na capacidade de decir non.
Podería agora poñer imaxes da fame de África por exemplo, ou dalgunha das guerras que hai hoxe no planeta, mesmo imaxes do xenocidio que está a sofrir Palestina, pero non as vou a por porque "Non se poden mirar", eu non as podo mirar.

bebés de imitación

2009-01-14T22:44:00.007Z

.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291288044230500530" />

Non, non é o meu neto porque inda non naceu, son bonecos deses que fan agora para imitar os bebés de verdade, da non sei qué mirarlles.
Creo que non mercaría un destes.

A NOITE VELLA

2009-01-03T10:44:00.006Z

O que aparece de pé e servindo é o Pablo sempre moi servicial e o futuro papá, A rapaciña preñada como vos podedes imaxinar e a futura mamá, Rosana.
Por suposto remataron as obras que tiñamos na casa e pudemos estrear por fin o salón comedor, inda que quedan algunhas cousiñas que esperamos rematen despois das festas, xa veremos.
E xa estamos no 2009, despois dunha noite vella que direivos que foi a rachar e da que estou sobrevivindo a duras penas, con un gripazo impresionante.
Pero estoume preparando para a noite de reis.
Non pensedes que so me adiquei á diversión, denantes fixen a cea e preparei todo para os meus invitados.
A noite vella é moi especial na miña casa, porque celebramos o cumpreanos do meu fillo maior, o que en poucos días será pai e claro me fará avoa.
Adícolle este post a Marité, unha prima moi especial que lee sempre este blog para manterse informada do que acontece por estes lares xa que ela vive en Barcelona.
Bicos de mazapán parta tod@s.

Outro Nadal ¡¡¡¡ PARABÉNS!!!

2008-12-25T09:59:00.005Z

¡¡¡ BO NADAL E FELÍZ 2009 !!!

Como xa vos dariades conta non teño moito tempo para adicarlle ao blog, pero non quería deixar pasar estas datas sen vos desexar a tod@s unhas moi felices festas e que o vindeiro 2009 veña cheo de tantas cousas boas coma podades imaxinar, e que podamos compartilas tod@s con paixón.
Eu xa teño a miña boa nova para compartir, chegará a finales de Xaneiro, ¡¡¡ un neto!!!, chamarase Samuel.
Na miña casa estamos tod@s moi contentos e desexando verlle os olliños, xa porei unha foto.
Biquiños para tod@s os que pasedes por aquí.

NON MAIS VIOLENCIA CONTRA AS MULLERES

2008-12-04T18:33:00.003Z

...Hoxe tampouco podo durmir, non é fácil pensando que él chegará en calquera momento e voltará a mallar en min.
Di que o merezo, que así aprendo, que o fai por min. ¡Quéreme tanto...!
Nestas noites en vela a espera da súa chegada, ocórrenseme moitas cousas, casi me da medo ata pensalas. Si él soubera todo o que penso... mataríame.
Imaxino... que son capaz de tomar a decisión. Que me levanto e fago unha pequena maleta, só cas cousas máis imprescindibles, non quero levar nada que no futuro me poida lembrar o de agora.
Escríbolle unha nota: "Márchome, para que non teñas que levar tanto traballo ensinándome, millor buscas outra máis lista ca min, que non necesite tantas leccións."
Collo o bolso e marcho, non é tan difícil... podo facelo...
Cada paso que dou, vou tomando consciencia da miña soidade, pero tamén e ó mesmo tempo da miña liberdade.
Fíxeno, deixeino todo, e sen embargo sínto que o teño todo...

Quero adicárllelo a todas as mulleres que sufren violencia de xénero e non son donas das súas vidas, Oxalá poideran darse conta de que outro xeito de vida é posible.

OH AVE CAESAR !

2008-11-16T18:34:00.011Z

O da segunda foto, mesmo aquí arriba é un dos que retiraron na comunidade Valenciana porque din que tiña máis de vinte anos, se cadra mandaronos para Galiza.
O darriba xa é outra cousa, non estaría mal ter este tipo de trenes comunicando o rural galego verdade?

Creo que xa algunha vez teño falado do tren, un medio de transporte que contamina pouco, é bastante seguro, polo menos a min paréceme o xeito máis seguro de viaxar, e nalgúns sitios ata é rápido.
Aquí non, nesta parte afastada de Galiza que é o sureste Ourensán, seguimos co mesmo tren de fai trinta anos, seguramente máis pero dou esta cifra porque gústame falar do que coñezo, e hai trinta anos ía eu estudar a Santiago nun tren que xa daquela era arcaico e que lle levaba chegar CINCO HORAS para percorrer 200 km, e hoxe vai o meu fillo a Ourense (100km desde A Rúa) no mesmo tren, e lévalle duas horas e pico. Trátase dun tren vello, luxo e oxidado unha autentica vergoña nun pais que quere estar no G8.
Con esta tipo de trenes que andan a circular, non nos pode estranar o que aconteceu o domingo pasado.
Mesmo ao pasar San Clodio-Quiroga (a 25km de A Rúa, onde montou o meu fillo) parouse o tren de súpeto, ao parecer no medio dunha ponte de non se sabe moi ben onde, porque tamén se apagaron as luces e alí quedaron os pasaxeiros na metade de ningunha parte as escuras, sen que naide explicara nada ata que chegou unha máquina que remolcou o tren ata Monforte, aquí os deixaron duas horas ata que decidiron cambialos para outro tren que os levase a Ourense,
Hai que dicir que este tren fai o traxecto Ourense - León e viceversa, pero eso si, leva séculos facendo asíque anque se estrague algunha vez non é para tanto verdade?
O caso é que sairon de A Rúa as 6:30 e cando chegaron a Ourense eran perto das doce da noite ou pasaba delas.
Os políticos séguennos a vender o asunto do AVE, como se iso fose a solución, cando saben moi ben que non é así, o AVE secadra é interesante para comunicar as Cidades Galegas entre si e coas do resto da península, pero ao resto da poboación Galega que vivimos no rural non nos serve de nada posto que o tal AVE non vai para nas nosas pequenas estacións, polo que o interesante e verdadeiramente útil e de progreso, sería conectar todas as Vilas e estas cas cidades, con trenes normais, pero por suposto renovados e modernos.

"Pechado por obras..."

2008-11-03T15:56:00.003Z

Este é talmente o título que se corresponde coa miña situación.
Decidimos facer obras no baixo da casa e pedímoslle a un contratista presuposto. Ata aquí todo moi ben.
Díxonos que no verán (do 2007) non podía facelo pero que no inverno se porían co tema. Pasou o inverno e non apareceron por aquí ata o mes de Maio: Nos tan felices, pensamos que xa que o verán pasado non o pioderan facer, alomenos este verán quedaría a cousa rematada, pois non, estiveron uns días en Maio nos que dividiron o sitio logo marcharon e ao cabo dun mes aparecetron os electricos, logo o fontanero e mais os escaiolistas, pero todos foron vindo a contagotas. No mes de Septembro chamei o contratista para decirlle que non esquecera que tiñamos a obra a medias e que o que nos urxía era o tema da calefacción xa que tiveron que cambiar a caldeira etc. _¡Non te preocupes! que na semana que ven vai ó fontanero e xa rematamos todo.
Estamos xa en Novembro, e a obra segue a medias pero pior, porque agora que por fin veu o tipo da calefacción coa nova caldeira, díxonos que tiñamos que cambiar tamén o tubo da cheminea, e nesas estamos, xa en Novembro con un frío que vai por aquí que non vos quero dicir e nos coa sala esnaquizada porque a cheminea vai por ahí así que romperon a parede para meter o novo tubo... De xeito que temos a casa de patas cara arriba e pasando un frío do demo.
As veces danme ganas de chorar, e non sabedes o arrepentida que estou de arraxar o baixo.
Así que non fago nin unha cousa nin outra, todo está a medias e cheo de polvo, e con iste frío...

"Meme millonario excéntrico"

2008-10-16T02:09:00.003+01:00

Convídame O Raposo a facer o meme do millonario excéntrico, que consisite en sinalar cinco excentricidades que faría se tivese moitos, moitos, moitos....millóns.
A primeira sería investir todo o meu esforzo e mais todos os cartos que fixeran falta para levar á indixencia a todos estos que manexan o cotarro e deciden cando hai que inventar unha crise para amolarnos ben a todos os de a pé, léase banqueiros, gobernantes e demáis chapuceiros que xogan nos casinos montados en wall street, etc.
E mentras os meus asesores se ocupaban disto, eu e @s meus mellores amig@s adicariámonos a desfrutar dunhas ben merecidas vacacións visitando diferentes partes do mundo, desfrutando da súa paisaxe e por suposto da súa gastronomía.
E cada día, so a unha hora determinada, mirariamos os telexornais para rirnos ben agusto de todos eles.
E si cos cartos se pudera rematar coa gilipollez de sociedade que temos montada, tamén o faría, o problema é que son unha excéntrica sen cartos e claro isto so me ha dar problemas.
Logo mandaría@s a tod@s a Marte, non, mellor a Plutón que está máis lonxe, ¿lembrades a canción "catro vellos mariñeiros todos metidos nun bote"? pois o mesmo pero tod@s metidos nunha nave espacial con todo tipo de armamento para que non morresen de aburrimento senon doutra cousa...
Seguramente como son tan excéntrica algo máis se me ocorrería "sobre la marcha".
De momento vou convidar a Silvana e Apátrida, a Valdeorosa, a Chousa e a Vermella se lles apetece facer este meme.

VII Encontro Mundial de Mulleres

2008-10-12T12:27:00.001+01:00

Os próximos 18 e 19 de outubro mulleres de máis de 150 países, procedentes dos cinco continentes, reuniranse en Vigo para celebrar o VII Encontro Mundial.Trataranse temas que preocupan e afectan a todas as mulleres coma a violencia e a pobreza. Amais haberá tamén un foro e unha Feira de Soberanía Alimentaria con debates, exposicións, mostra de produtos, obradoiros e música.
Nesta feira denunciaráse a utilización de monocultivos intensivos, os agrotóxicos, a especulación coa produción, transporte e venda de alimentos.
Porque este foro? Porque as mulleres son maioría na elaboración e produción de alimentos mesmo que unicamente posúan un 1% da propiedade da terra.
O domingo 19 realizarase a construción dun milladoiro coas pedras que as distintas delegadas traerán dos seus países. Simbolizarase así a unidade das mulleres e dos camiños na loita contra a violencia e a pobreza.
A manifestación será o domingo 19, polas rúas de Vigo.O lema este:"CAMBIAR A VIDA DAS MULLERES PARA CAMBIAR O MUNDO, CAMBIAR O MUNDO PARA CAMBIAR A VIDA DAS MULLERES".

Copiado do blog de Valdeorosa, co seu permiso.

A Rufa.

2008-09-22T16:12:00.004+01:00

Xa sei, xa sei, teño isto un pouco abandoado, pero é que as veces xúntanse cousas demáis é non se da feito.
Unha desas cousas é a Rufa, se vos lembrades é a miña cadeliña.
Un bo día trouxoa o meu fillo e agora xa vedes que digo a "miña cadeliña", porque son eu a que se ten que ocupar dela xa que meu fillo marchou a estudar fora, non é que se ocupara moito pero...
Pois o problema que teño agora con ela, se se lle pode chamar problema, é que está en celo e claro temos que tela pechada no patio co inconvinte que supoón para ela e para nos.
Temos a todos os cans dos arredores na porta marcando territorio e por suposto ladrando etc. así que paso o día limpando dentro e fora do patio, polas mañás antes de marchar traballar e a tardiña outra vez.
Díxome o veterinario que isto duraría unhas tres semanas mais ou menos, e cando lle preguntei como sabería seguro cando a podía deixar solta, díxome que cando os noivos que ten na porta desapareceran, fíxome graza a resposta, así que estou pendente diso, paréceme que xa non hai tantos como ao primeiro, pero inda queda un que ata durme na porta.
Vou poñer unha foto da Rufa.

Steiner e o Galego

2008-09-07T15:37:00.002+01:00

Non lin a entrevista que lle fixeron no Xornal El País a George Steiner o 24 de Agosto, pero como son asidua lectora dos artigos que escribe Rosa Enriquez en La Región, fíxenme eco das súas palabras e criterios, Indignantes por certo, que este señor tivo a ben dicir nesa entrevista.
Primeiro direi que Steiner ten 80 anos e entre outras moitas cousas é Crítico e Teórico de Literatura e Cultura, tamén é escritor e ensaista, ten numerósísimos premios no seu haber, citarei como exemplo o "Principe de Asturias de Comunicación e Humanidades" no 2001.
Este home que sufriu na súa pel o nazismo, xa que xunto coa súa familia tivo que fuxir do exterminio en 1940, que un dos libros máis importantes que escribiu "Después de Babel" é un eloxio á diversidade das Linguas; que ten firmado frases como "...hay muchas partes del mundo en el que uno crece políglota..." o, "Aprender nuevas lenguas es entrar en otros tantos mundos" etc.
Non podo entender como puido dicir necedade tan grande como esta e cito textualmente as súas palabras: "¡Pero no me compare el Catalán con el Gallego! el Catalán es un idioma importante, con una literatura impresionante. Pero el Gallego, ¿porqué ha de ser obligatorio en una Universidad?".
A este descoñecemento da Literatura Galega engádeselle tamén o descoñecemento da Historia e a realidade política de España.
Paréceme que un home do seu nivel literario e intelectual, non se pode permitir ter estas lagoas de coñecemento. Un home que fala de facer o amor en varios idiomas, tería que tentar facelo en Galego, sorprenderíase, claro que a súa idade se cadra xa chega tarde para isto, pero sempre pode ler algunha cantiga de amigo, daríalle unha idea.

III cata de cava

2008-08-13T00:37:00.005+01:00

Teño esto un pouco abandoado, xa o sei, e non é que siga de vacacións ¡quen poidera!
Por Italia anduven dez días, e xa parece que foi o ano pasado; esto do paso do tempo é unha cousa terribel.
O caso é que quería colgar máis fotos de Italia pero meu fillo fíxose dono da cámara, descargou as fotos no seu ordenador, en fin que inda non as puiden ver como é debido.
Silvana, que sepas que non estou de vacacións, que xa empecei a traballar, pero como cada mes de Agosto voume para a Aldea e alí non temos conexión, así que poucas veces ando por este mundo virtual.
Na aldea que se chama como a dirección deste blog, "San Martiño do Bolo", pasámolo moi ben nestes días, énchese de xente e da gusto mirar a praciña do pobo chea de cativos, e mais sentir bulir a xente polas súas rúas, xa que o resto do ano hai escasamente sete ou oito veciños. Esta é a gran tristeza de Galicia, o despoboamento do rural. Non me vou a poñer agora reivindicativa porque non teño ganas de cabrearme, e o que quería contar son algunha das moitas actividades que facemos nestes días de Agosto.
O Sábado pasado por exemplo fixemos a xa "famosa" cata de cava, xa vai pola terceira edición, Teño que dicir que ningún dos que participamos entendemos nadiña, pero si que desde logo sabemos o que nos gusta máis.
Trátase dunha cata a cegas, na que o primo Javier, que é o armadanzas do asunto da cata e é o que trae os cavas, nos fai catar unhas seis variedades diferentes de cava e tamén algún que outro champán.
Él ponse moi serio (quere que aprendamos, jajaja), e nos para tomarlle un pouco o pelo e porque non, para rir un pouco, este ano levamos unhas "chuletas", que nos fixo o Gabino das que sacabamos fraseciñas grandilocuentes coma por exemplo "o carbónico está ben integrado" ou "en boca aprecianse tostados...e ten un final largo..." ou sexa que queriamos deixar ó Javier abraiado e case o conseguimos senon fora porque escachabamos coa risa.
O mellor coma sempre, a parte do cava, foi a cea e a xuntanza de amigos e familiares, vounos nomear a todos porque sei que a maioría len este blog.
O primo Javier nomeareino de primeiro xa que é o da idea e o que convida a cea e que ven tres veces ó ano dende Barcelona, por suposto a súa dona Nines unha catalana moi galega que se fai querer de verdade. o Victor que se achega ó seu pobo dende Bilbao, a prima Marité e seu home Angel que tamén veñen dende Barcelona e iste ano convidaron a irmá de Angel Pili e seu home Adolfo que viñeron ese fin de semana dende Madrid. Estiveron este ano tamén Gloria e o seu home Gabriel, estes veñen de París, Pepi unha madrileña sin o seu home Pedro que inda non colleu as vacacións, Angelita que ven de Coruña, Angelito que é úneco mozo que vive no Pobo xunto con Rogelio e a súa dona Irene e maila cativiña que tiveron hai poucos meses.
Non faltaron Eduardo e Mariló amigos meus e de Gabino, e xa dende hai tempo amigos de todos os demáis, ímolos nomear "amigos predilectos de San Martiño" xa que non hai papatoria que fagamos á que eles non asistan. E por suposto o Gabino que xa é máis primo do Javier que eu mesma, e que é o que sempre ameniza as festas coa súa guitarra.
Xa contarei mais cousas outro día, agora vou mirar de colgar algunhas fotos.
O que ten o xamón é o Javier pero teño que dicir que o xamón é de Xabarín agasallo de Angelito. ¡estaba boísimo!

2008-07-11T18:30:00.006+01:00

Xa estou aquí!
Foron so dez días pero moi aproveitadiños.
Estivemos en Bolonia pero so de pasada, nesta cidade foi onde nos deixou o vó e onde pernoctamos a primeira noite, por certo con 28 graos as doce da noite.
Desde Boloña fomos a Cervia, na provincia de Ravenna a carón do Adriático, aiquí estivemos tres días disfrutando do mar e da praia, Logo fomos a Venecia, que está de Cervia a uns 160km.
Collemos o vaporetto que nos levou ata a praza de San Marcos impresionante tanto a Basílica como o Campanile e a mesma praza, logo paseamos pola cidade a pe, (nas gondolas andan os xaponeses). Venecia é unha bela cidade para visitar, pero con un día ou dous chega.
Logo marchamos cara Florencia, onde pasamos catro días, aiquí si que fan falta varios días sobre todo se queres entrar nos museos. Desta volta armámonos de valor e puxémonos a cola no dos Ufizzi, polo visto tivemos sorte xa que so estivemos cuarenta e cinco minutos na cola. O palazzo Pitti, para o meu gusto máis interesante en canto a Pinturas e tamén como Palazzo mesmo, xa o visitaramos noutra ocasión, pero neste non había colas, por certo que tamen dentro deste palazzo pódense desfrutar os xardíns do Boboli, que son unha auténtica delicia.
Non vos direi o impresionante que resulta o Duomo, unha das catedrales máis grandes do mundo, toda feita de mármore, a basílica da Santa Croce, a Praza da Signoría, a praza da República, o palazzo dos Medici Ricardi, tamén interesante museo para visitar, a cola tampouco é moi grande, e o museo da Academia, que é onde teñen o auténtico David, xa que o que teñen na praza da Signoría e unha réplica do mesmo tamaño.
Encantoume esta viaxe a pesares do calor que pasamos, pero tamén me decepcionou, porque atopei Italia nun completo estado de abandono, as cidades luxas co lixo embolsando nas papeleiras e no chan.
Resultoume indignante mirar a praza do Duomo chea de lixo e coas papeleiras embolsadas, o mesmo en Venecia, paréceme que as autoridades italianas non están a facer o seu traballo, Débense estar poñendo ricos cos impostos que pagan os italianos e máis cos cartos que deixa o turismo, que se cadra é un dos paises que máis turismo recibe.
En calqueira Cidade cun casco histórico importante do estado Español, non se concibe hoxe en día semellante estado de deterioro.
Nótanse moitísimo as diferencias cando chegas alí, pero inda se notan máis cando volves.
En fin que hoxe Italia está bastante por detrás de nos cousa que algún día semellaba imposible.
Vou ver se podo poñer algunha foto.
Xa porei máis, que hoxe vai a cousa moi lenta e non dan cargado.

2008-06-30T09:24:00.002+01:00

¡Por fin, chegaron as vacacións!
Márchome a Italia dez días, se cadra de cando en vez paso por aquí a facervos unha visitiña e mais a colgar algunha foto se é que podo e teño tempo.
Felices vacacións a tod@s @s que as teñades agora, e para @s que quedades traballando, moitos ánimos e non deixedes de refrescarvos nas piscinas, ríos ou no mar queles que tedes a sorte de vivir preto dél.
Por certo que marco ben contenta, porque as notas que saíron de momento teño aprobado, quédame por saber unha, i é na que espero ter moi boísima nota, xa veremos.