Prabhasara | ප්‍රභාසර

සීබ්‍රාවෙනි, කිමද හරහට ඉරි?!

2009-09-30T10:34:00.001+05:30

හරි හැටි නොපෙනේනම් කවිය මත click කරන්න.

What Education Taught Me

2009-07-29T02:35:00.002+05:30

Let me start with something I have written a while ago. I think it's been long enough for me to write about education.

The Legend Continues

After that they teach you: the newcomer.
You see what they want you to see,
Of course that's what they see
You see that you can see what they see
Then you see what you want to see

After that you teach the newcomers
To see what you want them to see,
Of course that's what you see
They see that they can see what you see
Then they see what they want to see

After that they teach the newcomers
To see what they want them to see,
Of course that's what they see
Not to see what they don't see
So on ...

And the Legend Continues ......

© Gaveen Prabhasara

---

Our friend Lakshan has written a very interesting blog post about what he thinks about the education system of Sri Lanka.

Well written Lakshan. We all have walked that realm long enough to know the pains. It holds some values, true. There is no saying that it is completely worthless. Despite the post I'm about to write here, I'm glad that I took formal school education (at least some of it), and that it was in Sri Lanka. More than any academic knowledge, it had taught me the values of life, society and culture. It has given me the opportunity to take part in many extra curricular activities and sports. If not for anything else, I would want to be in school for the above few reasons alone.

But yes, Sri Lankan education one big mess thanks to having no visionary in education. It's not just me saying it. Even a past education minister claimed it publicly. I can't say I can even pretend to comprehend the whole problem (or a solution for that matter). It's all woven into the one big pile of mess, from the mindset to the practices.

The sad part is, it's not all administrations fault as some may point. For starters, lets ask parents how many of them would strive to make their kid grow into a musician, philosopher, athlete, soldier, or any of the so called non-conventional professions. What are the conventional? Doctor, Engineer, Lawyer, Accountant, etc. Our education system is geared to aim high,.... and fail.

Aiming high is a good thing, but what concerns me is the failing part. As you may already know just a small fraction of the A/L (equivalent of high school graduation in Sri Lanka) students ever go to Sri Lankan universities. Others do many things. Those who can afford go abroad for higher studies, those who can manage go for other higher educational/professional training means. And the rest is left to rot along with the graduates who are ill-equipped with knowledge to move in the modern world. It's a tragedy, but that's not the saddest part. Saddest part is what we make out of a open-minded free thinking kid by educating him/her.

In my case I was an exemplary student at school. Most of the teachers believed I'd end up as a doctor (medical), and once their was a rumour that I was targeting a career in NASA. :) Funny, but yet very true. I didn't know why or for what I was studying, but you can say I usually excelled at it. It was natural, I was just a kid and didn't know the first thing to make out of life. So I did what I was told as best as I could. Finally, when I had the guts (and enough life experience) to think, I found my passion in IT and gave up the rat race that was A/Ls. It might have been a bad choice but hey, it was mine to make.

To make a long story short, some teachers (and some who called themselves friends) started avoiding me (or started treating differently. Just differently, not badly) after it was obvious that I had no big plans for A/Ls. I never cared, but that's the way it was. It's not just about teachers or the so called friends. It was a harsh social reality. And that's the same way how I know that I would never measure up to my medical, engineering, etc. colleagues in those eyes, no matter what I would achieve in my IT career. For some people I'll always be the boy who could have been, or the boy who ruined his future. They will never accept the fact that I'm better off being myself.

Despite all these pains, remorse and the rest I am still glad I studied for, did and passed (just) A/Ls. It had made me a better person. I am not the kind of person who despise all the formal education. I wend on to study for a bachelors degree in computing and completed it. However the my idea of education remains the same. That what you are taught is not always the best, what you learn yourself is. There were many times where people tried to tell me otherwise, but I had proven that it is. It's not my business if you don't believe that. :)

So,... the person who could outdo Einstein is no longer inside me. That flame had been burnt out. But I have made some compensation by being good at self studying and being open minded, trying to think outside the status quo. There is a new flame that drives me; computing, Open Source, technology among many other small and big things in life. This is who I am.

I've been mocked (by a wide range of people) for being a poet, for being good at music, for taking part in sports, for being a promoter of Open Source, for being an IT professional, for being myself and for being proud of being who I am. But none of that had finally stopped me. The people who are close to me accept me as I am and they do believe in me. Can you accept me for what I am?

You are free to think anything in that sense, but not for a single moment think that I would care. :)

කවියෙක් විචාරකයකුට කියූ දෙය

2009-04-23T00:05:00.002+05:30

සාහිත්‍ය විචාරකයන්ට පමණක්ම නෙවෙයි කඩ පිලේ මග තොටේ හිඳගෙනද, Blog Comment ලෙසද විචාර දක්වන නෝනා/මහත්වරුන්ට මට කියන්නට ඇති දෙය නම්:

මම කවි ලියමි
කවි චගේ පෙනෙන වෙන වෙන දේ ද ලියමි
කතා ද ලියමි
ඉඳගෙනද හිටගෙනද ලියමි
දේශපාලනයක් ගැන නොලියමි

මහත්වරුනි
මා ලිවුවේ කවි පමණක්ය
මා ලිවුවේ මිනිසුන් ගැනය
මා ලිවුවේ ගහ කොළ ඇල දොළ ගැනය
ඉර හඳ යට, ගහ කොළ අසබඩ
මිනිසුන් ජීවිතය ගැට ගසනා අන්දම් ගැනය
ඉන් දේශපාලනයක් කලේ මහත්වරුනි නුඹය

බඩගින්නට පාටක් පක්‍ෂයක් නැත
මනුස්සකමට ජාතියක් ජන්මයක්ද නොමැත
සතා සීපාවාට ගහ කොළට මිළක්ද නොමැත
ඒ ගැන ලියැවෙනා බැවින්
මගේ කවියට දේශපාලනයක්ද නැත
මා රැවුලත් වවා නැත, සටන් පාටද කියා නැත
තාප්පයේ බෝක්කුවේ හිඳ පොදු වැසිකිළිය දක්වාම
පෝස්ටර් ගසා නැත
රූප පෙට්ටියේ දී ගුණ ගායනා කරවාගෙනද නැත
කුමන්ත්‍රන ගැනද, එ මතු
අ ඉ උ යනාදී අසූ කෙළක් වූ
දේශපාලනික මතවාද, සංවාද මෙකී නොකී
ප්‍රවාද අපවාද ගැනද මහත්වරුනි
මා නොලිවුවේමැයි

මා නිවටයකු වන්නට ඇත
නිවටයකු ලෙස ජීවත්වන්නටද ඉඩ ඇත
ඒත් මා ලියූ කවි ඇත්තයි
මනුස්ස ජාතියට හිතයි
ඉරෙන් දියෙන් පැවතෙනා ලෝකයට අවංකයි
ඒ කවියෙන් දේශපාලන අරුත් සොයන
නුඹ ඉන්නා තැන මහතුනේ හරිම නිරසයි
විචාරයෙන් චාරයක් සෙයන්නැයි කියමින්
නුඹ ගෙනෙනා දෙය අවිචාරයයි

මා කවියක් විතරක්ම වන කවියක් ලියූ විට
හැම දේ ගැනම,
පාට කණ්ණාඩි දාගෙන ඒ කවියෙන්
වචන ඉරාගන්නත්
දේශපාලනයක් කරන්නත් මහත්වරුනේ
නුඹට ඇති සදාචාරය කිම?

© ගවීන් ප්‍රභාසර

මම කවි ලියමි. මට හැඟෙන දැනෙන දේ ලියමි. ගහ කොළේ පටන් මිනිස් ජීවිත අරගලේ ගැන ලියමි. දේශපාලනයක් නොලියමි. මගේ කවියෙන් ඔබ දේශපාලනය නොකරන්න. ඔබ මනුස්සයකු ලෙස කල යුතු දෙය කරන්න.

අවුරුද්ද ඇවිත්

2009-04-14T10:44:00.003+05:30

මීට හෝරා කීපයකට පෙර උදා වූ අලුත් අවුරුද්ද සාමය සෞභාග්‍යය සපිරි සිරි සුබ නව වසරක් වේවා!

අවුරුද්ද ගැන පාසල් කාලයේ ලියූ කවියක් මෙහි සටහන් තබා ඔබට අවුරුදු සිරිය රිසි සේ විඳගන්නට යන්න ඉඩ දෙන්නම්.

වෙල් ලන්ද දිගේ අවුරුද්ද ඇවිත්
සූරිය දෙවියෝ වැඩ අල්ලාලා
කොවුල් කැලට තොර තෝංචියක් නැති
ඒ කතන්දරේ කෑ ගහලා

බැද්ද පුරාවට රංචු ගැහී
හැඩකාර මල් පොකුරු හිනැහීලා
නෑදෑගම් යන සමනල රෑනම
ගොඩවී යන්නට ඇවිදිල්ලා

මැද්දෙ වෙලේ පැහිලා වැනි වැනි උන්
කරල් කමත මැද ගොඩ ගැහිලා
ගම් මැද්දේ රත්තරන් ගලා යයි
අවුරුදු සුවඳට ඉව අල්ලා

බක් මහ එලියට දිස්නෙ දිදී
ගම්මානෙ ඉතින් කල එලි වැටිලා
තරගෙට නෑගම් යන්න කලින්
එක සී පදයක්වත් කියපල්ලා

© ගවීන් ප්‍රභාසර

ඔබ සැමට සුබ නව වසරක්!

පැමිණියෙමි,... නැවතත්

2009-03-04T04:16:00.000+05:30

ජීවිතේ අනේක දේ සිදුවෙමින්, අතුරු ආන්තරා සිදුවෙමින්, රාජකාරිවලටම විතරක් ගලා ගිය පසුගිය මාස ගනණාවකට පස්සේ, අනාගතේ ගැන හිතා බලන්නටත්, හිතේ නිදහසේ ඉන්නටත් ඉඩක් ඔන්න ලැබුනු නිසා,....

බිඳක් වැටුණු මහ පොළොවට
ගඟක් ගලන තුරු ගැන ගැන
හිතක් අරා පැතුම් පුරා
හීන පෙනෙනවා

හිසෙන් බිම තබා මහ මෙර
කටු කොලේ නවා ගත්තම
කාබන් පෑනෙන් ආයෙත්
වචන ගලනවා

පෙනෙන්නට නුබේ තරු මිණ
පමා වැඩි වුනත් එළිවෙන
පාන්දරට හදිස්සියේ
පාර පෙනෙනවා

ලිතෙන් දින බලා ගැන ගැන
බලාගෙන උන්නු පන්හිඳ
මුකුත් වුනු නොවුනු ගානට
කුරුටු ගානවා

පහේ කණිසමත් ලඟ ලඟ
එතත් හිතට ආ නිදහස
ඔහේ මොකද කියා යලිත්
කවි අමුනණවා

නිවා යන්තරේ හනිකට
නිදා ගන්න ඇතත් අදට
තබා සටහනක් විගහට
යතුරු ලියනවා

© ගවීන් ප්‍රභාසර

(විනාඩි ගනණකින් කුරුටු ගා,... නිදිමත හැදෙන්නට පෙර යතරු කල බැවින්, අකුරු, වියරණ හා අන් දොස් ඇතොත් කමන්න.)

හිතේ තියන දෙය කීම

2009-02-08T13:02:00.000+05:30

ඉරිදා දවසේ සාමාන්‍ය වැඩ කටයුතු පටන්ගන්නට පෙර (සහ අද ක්‍රිකට් තරගයත් දිවා-රාත්‍රී එකක් යැයි වැරදියට හිතපු නිසා :) ) මම "ෆීඩ් රීඩරය" (ගූග්ල් රීඩර්) වෙත ගිහින් බලනකොට අපේ සයිබර් අවකාශයේ නම ගිය කවිකාරියක් වන බෝ ලියූ ලිපියක් දැක්කා. ඒ ලිපියේ තිබුනු කාරණාවක් ගැන හිතද්දී, යටගියාවේ මතකයක් ඇවිස්සුනු නිසා, බෝ ගෙ ලිපිය අග සටහනක් තියන්නත් ගත්තා. මගේ සටහන එතැනට තරමක් දිග වැඩියැයි හිතුනු නිසා, මෙහෙම මෙන්න මෙතන ඒ සටහන තබනවා.

සඳහන: මේ සටහනේ අග, කිසිත් නොකියා නිමා කළයුතු නිසා පැහැදිලි කිරීමක් දැන්ම කරන්නම්. මේ ලිපිය ලියැවෙන්නේ, එක්‍ දිනක් අහඹු ලෙස මා කතා කල නිසයි. හිතේ තබානොගෙන, ඔද්දල් කරනොගෙන කතා කෙරුනු නිසයි. ඒ කතාකල එක ගැන මා සතුටු වන නිසයි.

වසර කීපයකට පෙර, විනෝද චාරිකාවක් යන්න අප කිහිපදෙනෙක් සූදානම් වුනු අවස්ථාවක, එක මිතුරෙක් අප පාසල්කාලයේ තවත් මිතුරෙකුව එක්කගෙන ආවා. තරමක කේන්තිකාරයෙක් හා සමාගමයට අපහසු අයෙක්යැයි අප තුල තිබූ ආකල්පය නිසා තරමක නොකැමැත්තකින් තමයි අපි මේ පුද්ගලයා ගමනට සම්බන්ධ කරගත්තේ.

චාරිකාව අතරතුරදී ඇතිවූ නොයෙක් කතාබහ නිසා ඒ මිතුරා ගැන තිබූ මගේ ආකල්ප තරමක් යහපත් අතට හැරී අපි නොයෙක් දේ ගැන කතා බහ කරා. චාරිකාවේ අවසන් දිනයට පෙර දා රෑ අපි කවුරුත් එකතුවී නොයෙක් විකාර දේ සහ හරබර දේ කතා කරමින් සිටියා.

ආදරය, මනුස්සකම, ජීවිතය යනාදී පැති හරහා ගතවුනු විවෘත, අවංක කතාබහකට පසුව මට මගේ වැරැද්ද පිලිගෙන මෙහෙම කියවුනා. "මචං, මෙහෙම කතා කරපු එක මාරයි. මම ඉස්කෝලෙ යන කාලෙ ඉඳල උඹ ගැන වැරදියට තමයි හිතන් හිටියේ". අපේ මිතුරා ඒකට මේ වගේ පිළිතුරක් තමයි දුන්නේ. "මාත් උඹ ගැන අද වෙනකම් වැරදියට තමයි හිතන් හිටියේ". ඊට පසුව විටින් විට අපි කට්ටිය මුන ගැහුනා, අලුත් අවුරුද්දට යාලුවන්ගෙ ගෙවල්වල ගියා.

මාස කිහිපයකට පසු, මේ පිරිසෙන් එක යහලුවෙක් හදිසියේ මට දුරකථන ඇමතුමක් ලබා දුන්නා. පෙර කිවූ අපේ මිතුරා ජීවිතයෙන් සමුගත් බව තමයි පණිවුඩය. විහිලුවක් යැයි පළවෙනි වර විශ්වාස නොකළත්, නැවත නැවතත් දුරකතනයෙන් කියවෙන පණිවුඩය ඇත්තක් බව මට වැටහුනා.

වෙහෙසකර දින කිහිපයකට පසු, අපි මහ වැස්සකට තෙමෙමින් ඔහුගේ නිවස අසබඩ දොල පාරක් ලඟදී අපේ මිතුරාට සමු දුන්නා. මහ ගොඩක් දේ ඒ දින දෙක තුනට සිදු වුනත්, ඔහුගේ මරණය ගැන නොයෙක් අය නොයෙක් මතවාද, විචාර ඉදිරිපත් කලත් අපට ඉන් ඇති බලපෑමක් තිබුනේ නැත. මිය ගියේ අප හඳුනන මිතුරා මිසක, වෙන අයෙක් නොවන බව විතරක් අප දැන සිටියා. අවමඟුලේ දුව පැන ඇවිද අප වැඩ කළේ, (තවත් මිතුරෙක් කී පරිදිම) අප මියගියානම් ඒ මිතුරා වෙහෙසක් නොබලා වෙහෙසෙන බව නැවත නැවතත් සිහිකරමිනුයි.

අලුත් සොහොනට පිටුපා හැරෙද්දී, වැස්ස ගැන නිනවුවක් නැතිව ඒ දෙස බලා උන්නේ මා පමණක්ම නොවන බව මා දුටුවා මතකයි. ඒ මිතුරා අපට මතකයි.

On this day, 4 years ago

2008-12-26T14:59:00.000+05:30

The Tsunami (2004 Great Asian Tsunami) happened.

That's it, no description needed. I tried to write a post on my account of the Tsunami. It was not fun. So I just stopped trying to finish it. Sorry, I just don't feel like remembering the scenes of horrific devastation and I'm not even a victim of the Tsunami. May be next year.

Let this be a tribute to the hundreds of thousands of lives that were lost! Let this be a tribute to the people of the region, who could not be crushed, whose
courage could not be drained! For the people who built their communities back from the rubble left!

Note: I checked the Wikipedia page about the Tsunami, and I'm seriously not sure about the numbers there. Perhaps no one will ever be.

Linux + Open Source ගැන වැරදි මත දෙකක් හා හිතන්නට යමක්

2008-12-06T03:26:00.000+05:30

විවෘත (Open Source) මෘදුකාංග වලත් අඩුපාඩු තියන බව කවුරුත් දන්න නිසා ඒ ගැන නොකියා, වැරදි මත කීපයක් ගැන කියන්නම්. කොහොම වුනත් මේ කියන්න යන්නේ විවෘත මෘදුකාංග සර්ව සම්පූර්ණයි කියල නෙවෙයි, සමහරු කියන කතා ඇත්තටම එහෙමද කියලයි.

මුලින්ම කතා කල යුතු දේ තමයි Linux පද්ධති User Friendly නැතැයි කියමින් Vista / XP නියමයි කීම. මේ දෙකේම ගුණ අගුණ ඇතත්, මෙහෙම කියන එකේ හේතුවනම් බොහෝවිට Windows වලට පුරුදු වීම තමයි. ජන්මෙට වඩා පුරුද්ද ලොකුවන නිසා, හොරාට (නීති විරෝධී ලෙසට) Windows භාවිතයට පුරුදු වුනු අපට, නීති නොකඩා නොමිලයේ නිදහසේ Linux භාවිතය අමාරු වෙනවා. Linux පරිශීලකයකුට Vista අතුරුමුහුනත විටක මහා විකාරයක් වෙන්නෙත් ඒ නිසාම තමයි. මුලින් භාවිතා කරන කෙනෙකුට ඔය හැඩයි, මාරයි කියන Mac වුනත් අමාරු ඒ නිසාම තමයි. කොහොමවුනත් Linuxවල හැඩ අතුරු මුහුනත් නැතැයි කියන කතාව මා තරයේම ප්‍රතික්‍ෂේප කරනවා. එය පැහැදිලි මිථ්‍යාවක්.

දෙවැනි කාරණය තමයි Linux වලට Hardware Support හරි නැතැයි කීම. ඇත්තම කිවුවොත් වැඩිම hardware මාදිලි ප්‍රමාණයකට සහය දෙන මෙහෙයුම් පද්ධතිය Linux තමයි. ඔබේ hardware එකේ Linux ධාවක (drivers) නැතත් Windowsවලට ඇත්තේ Windowsවල හොඳකම නිසානම් නෙවෙයි. ඒ ඔබේ hardware vendor ඔබ ගැන හරිහැටි නොහිතන / ඔබට හරි හැටි නොසලකන නිසයි. Open Sourceවලට බනින එකට වඩා ඔබේ hardware vendor ඔබ පිච්චියකට මායිම්‍ නොකරන එක ගැන හිතන්න කාලය හරි. මේ ලෝකයේ ඉන්නා මිලියන ගනණක් මා වැනි Linux පරිශීලකයන් නොසලකා හැරීම ගැන දැන් දැන් දෘඩාංග නිෂ්පාදකයන් දෙවරක් හිතන්න පුරුදුවීම මෘදුකාංග හා පාරිභෝගික නිදහසේ ජයග්‍රහනයක්.

හැම මෘදුකාංගයක්ම නිදහස් හෝ විවෘත මෘදුකාංගයක් විය යුතුයැයි මා කියන්නෙ නෑ. එසේ වෙනවානම් අගෙයි. එහෙත් එය එසේම විය යුතුයැයි කීම මෘදුකාංග නිෂ්පාදකයාගේ නිදහසට ගරු නොකිරීමකි. මෘදුකාංග නිදහස මා විශ්වාස කරන අතරම, මෘදුකාංග නිෂ්පාදකයාගේ නිදහසටද මම ගරු කරමි. මා ඔවුනගේ මෘදුකාංග භාවිතා නොකිරීම වෙනම කතාවකි.

Linux හා Open Sourceවලට බනිමින් ඉන්නා ඔබට කියන්නට දෙයක් ඇත. ඔබේ අවශ්‍යතාවය නිදහස් හා විවෘත මෘදුකාංගවලින් ඉටු නොවේනම්, ඔබ කැමති මෘදුකාංගවලින් එය ඉටුකරගන්න. ඒ ගැන කිසිම ආරෝවක් නැත. :) එය ඔබට හිමි නිදහසයි.

නිදහස් හා විවෘත මෘදුකාංග යනු අපේ අවශ්‍යතා ඉටු කරගැනීමට සඳහා අපට රිසි සේ, නීත්‍යානුකූලව, වැට කඩුලු නොදමා, සම්පූර්ණ නිදහසේ භාවිතා කිරීමට ඔබ අප විසින්ම නිපදවන මෘදුකාංගයි. ඒවා වැඩි දියුණුකිරීම හෝ භාවිතා කිරීම නොකිරීම ඔබ අපේ කැමැත්තයි. ඒ ගැන ඔබ එරෙහි වනවානම්, තැන තැන බැන බැන, ඔලොක්කු කරමින්, අපේ නිදහස පාච්චල් කරමින් සිටිනවානම්, ඔබ ඔබේ සහ මගේ නිදහස අගය නොකරනවායැයි මම සිතිමි.

ඔබේ නිදහසට ඔබ කැමති දෙයක් කරගැනීම ඔබේ වැඩකි. එහෙත් මා මගේ (මෘදුකාංග) නිදහස භුක්ති විඳීම ඔබට සිනාසෙන්නට කාරණයක් නම්,............... මම ඔබට දැඩි සේ අනුකම්පා කරමි. :)

මේ ගැන ඔබට හිතන්නට යමක් ඉතිරි කොට මේ ලිපිය එහෙනම් අවසන් කරමි.

I Won't Just Lay Down and Die

2008-10-08T02:20:00.000+05:30

This is a poem I just wrote recently. Even though I'd like to elaborate on the accompanying post, I'm too busy with some work right now. So please enjoy the poem. You may have to click on the poem to enlarge it and read.

I Won't Just Lay Down and Die

I won't say it's high and mighty
But I won't just lay down and die

Torn rags and broken knuckles
Smeared blood, all over
And the tear scraping down
Oh, I know you want me to rest
To call it a day and go to bed

Amorous call of bread and wine
And the sensual touch of a pillow
Open a bottle, champagne and ice!
Drink up hearties, and a toast to life
Cozy hold to a naked bosom
And a crown and a throne
Just to come by
Oh, I know no one's offering
All but not a dream...

I'll dress my wounds
I'll rest while I can
Have a drink of water
And wait till sun blooms
And then I'll punch again

Some bones are broken
But some still can stand
I'll cry in my womans lap
Yet I'll fight till it's on
And I'll stay all along
Oh, I won't say it's high and mighty
But I just won't lay down and die

© Gaveen Prabhasara

This is something about human courage. I wrote this from my perspective. It has nothing to do with passive aggression or any bitterness or anger. It's just my self expression of how I refuse to bow down.

I don't want to elaborate on this. It's something I'd take a while to explain, and still could fail. That's how it came out as a poem in the first place. :)

In a theme/work non-related note:

I'd like to dedicated this to the victims of the 'Great Asian Tsunami' of 2004. As the celebration of that fateful day draws near (the boxing day - 26 December), the memories still linger me strongly.

Everyone lost, every single one was my relative. I'll never forget the dreadful sights. I'll never forget how my people were devastated and how they stood up again. That I'll remember always as the emblem of courage.

To that, I bow!

A Few Haiku - 01

2008-08-04T13:09:00.000+05:30

I write Haiku and I don't. I write Haiku in the spirit where the compact, 3 lined, nature involved, usually with deeper meaning kind of poetry. But I don't write in the technical sense. Most, if not all Haiku I've ever wrote don't fall into the 5-7-5 syllable format.

Here are three of them.

Here's one way I interpret them. Of course you can interpret/enjoy them as you wish.

A Splinter on the Moon, is an expression of a persons trueness in heart. It can go like this. My heart is innocent. if the moon feels the pain, will it be better than my heart which feels....

Pawprints on the Snow, is about the eclipse of the human goodness in harsher times.

Cry in the Cradle, is about the dilution of innocence / honesty / purity / clarity of a person as we become tainted on our own world when growing up into adults.

A Few Wallpapers (widescreen - 1440) featuring Owain

2008-08-04T12:37:00.000+05:30

So here's a few wallpapers I created. I know they are nothing much. :) You can download them in original size from my deviantART gallery.

I just wanted to create a few wallpapers to use on my desktop. So I opened up awesome GIMP and created these with the basic image editing skills I have. Hope someone will like them. I see a they have already seen a one or two downloads at DA.

The following previews are embedded from DA. So the preview requires Flash. But you can always download them from my DA Gallery or my Picasa Gallery,... that is if you wish. :)

Owain Wallpapers 01 - Wide by ~Anaron on deviant ART

Owain Wallpapers 02 - Wide by ~Anaron on deviant ART

Owain Wallpapers 02a - Wide by ~Anaron on deviant ART

After the Rain

2008-08-04T12:29:00.000+05:30

Well, here's my first poetry entry in English to this blog. This was posted before in deviantART.

I won't describe it because it could be obvious. I'll let you enjoy it. So here we go.

දන්කෝ

2008-07-19T23:51:00.000+05:30

මම මේ බ්ලොග් අඩවියෙ ලියන්න හිත හිත හිටියත් වෙලාවක් නම් ලැබුනෙම නැහැ. රාජකාරි කටයුතු හා තවත් කල යුතු වැඩ බොහොමයක් තිබුනු නිසාවෙන් මේ බ්ලොග් අඩවියට ඉඩක් දෙන්න අසිරු වුනා. මේ අඩවිය තියා, මා නිතර ලියන මගෙ අනිත් (තාක්ෂණික,... තාම geek යන යෙදුමට සිංහල යෙදුමක් හොයාගන්න ලැබුනෙ නැහැ :) අඩවිය Gaveen's Blogවත් හරි හමං විදියකට පවත්වාගෙන යන්න අමාරු වුනා. කොහොම නමුත් මෙන්න ඉතිං මගෙ (මගෙම මගෙ) පළමු සිංහල බ්ලොග් සටහන.

සටහන: කලින් කිව්වා වාගෙම "ප්‍රභාසර" අඩවිය සිංහල පමනක්වන අඩවියක් නොවෙයි. නමුත් සිංහල ලිපි හා කවි බලාපොරොත්තු වුනාට වරදක් නැහැ. :)

මෙ පෙන්නන්නට යන කවිය හදිස්සියෙන් ලියා මාසයක්, දෙකක් ඇති. මෙහි පලකරන්නට හිතුනෙ ජනප්‍රිය සිංහල බ්ලොග් අඩවික් වන "නිදහස් අදහස්"හි තිබුනු සටහනක් දැකලයි.

මක්සිම් ගෝර්කි නම් අප කවුරුත් දන්න ලෙෝකප්‍රකට ලේඛකයාගෙ එක කෙටි කතාවක තිබුනු දන්කෝගෙ කතාව, මගෙ හිතෙ තදින් වැදුනු කතාවක්. පැය ගණනක් ඒ ගැන ලියන්න හැකිවුනත්, වැල් වටාරම් නොකියා කවිය ඉදිරිපත් කරන්නම්. ඒ පැය ගණනක් යන කතාව ඔබට මෙ කවෙන් දැනෙයි නම්‍, මට සතුටු විය හැකි.

යුනිකොඩ් සිංහලෙන් බ්ලොග් ලියන්නට තව මහන්සි වෙන්න උවමනා වෙයි වගෙ. :)

This is inspired by the Maxim Gorky's story about the flaming heart of Danko.

Welcome to www.prabhasara.com!

2008-04-28T09:31:00.000+05:30

Hello everyone, welcome to the web site cum (generic) blog of Gaveen Prabhasara. I wish to write quite readable content here. :)

Your first question might be, why would you need a web site? Actually I don't. This site will be used much as a blog where I write about things in general. I specifically mentioned "things in general" because this site is not the only place I have for me on the Net.

Gaveen's Blog is my blog which has been around for a few years. It's been somewhat popular :) but generally it's much of a blog which expresses the geek, the techy, the nerd that is me. It attract a tech savvy crowd and contains anything that interests me regarding technology. Although it is not limited to tech stuff, I realized that if I put my other stuff like poems and rants, musings, etc. it might not fit. That's where prabhasara.com comes. Besides I could use fancy email adresses also. :)

So here's the deal things I write about as a member of the public will most probably will end up here at Prabhasara. And things I write about as a technology professional will most probably end up at Gaveen's Blog. Since this is not a rule of any kind you'll find posts with different interests crossing over. I just wanted this site to be more friendlier for my non-geek readers. For example Megan, an artist don't have to comment on a post about Open Source mobile application platforms, just to say hi or thanks. :)

Just another clarification. Gaveen's Blog used to be at gaveen.blogspot.com and now it is automatically redirected to gaveen.owain.org which is still the same thing. Just a change in the domain name with a look towards the future. Likewise this blog used to be prabhasara.blogspot.com and will now point to www.prabhasara.com. For people who are curious a new site called www.owain.org is also there, but it might take a few hours more to point to the correct place.

As I mentioned one of the most compelling reasons why I got this blog was to have a place for non-techy people to see what I get to write. So I'll be adding things starting shortly. As you might have expected this site will be bi-lingual. I'll be writing in English and සිංහල. I'm also hoping to post some of my poetry here, especially some සිංහල කවි among other things. An informal movie review, here and there a tribute article and anything else you might expect in a blog might appear here.

Before I conclude this post I must thank the people who's been writing and collaborating with me online during all the time. Special thanks to my brother Thisara, who took on blogging lately and a few other nice people I met online, especially Bo and Su for convincing me that posting Sinhala poetry is a great idea. Actually it's their blogs that made me believe that there's space for intellectual discussion also in SL blogosphere. There's a host of other interesting and great SL blogs out there. Hopefully I'll add a few links for some blogs I read.

That's it for now. I didn't have much time to wotk on this site because my main concentration was on Gaveen's Blog and Owain site. So stay tuned, I'm around. :)