Nazoyla :)

Sıcakkk.. Çok sıcakk...

2008-07-25T03:05:00.005+03:00

Saat 03.06

Birazdan buharlaşıp, yok olacağım.

Benim memleketim sıcak olurdu da hem nemli, hem sıcak olmazdı.

Ey küresel ısınma, ISINMA!!

Geceleri uyuyamıyorum kapı, pencere açık olduğu halde.

Azıcık esinti istiyorum, n'olur !!

Geceleri uyuyamadığım gibi sabahları erken kalkmak zorunda kalıyorum.

Bütün kemiklerim acıyor.

Yorgunum, çok hemde..

Sıcağın tesir etmediği tek şey boğazım :)

İçimde günden güne büyüyen bir fil var sanki.

Sürekli acıkıyorum.

Yemek yiyip, uyusam, uyansam, yemek yesem, tekrar uyusam...

Yok artık daha neler..

Daha fazla saçmalamadan gidip, uyuyabilme mücadelesi vereyim

ve bu kez lütfen ben galip çıkayım.
Ama önce bir küpe.. Eski ama olsun; aslolan paylaşmak :)

İyi uykular, tatlı rüyalar bana

(Sıcak kumlardan serin sulara atladığımı görmek istiyorum rüyamda :p)

11 gün kaldı

2008-07-20T19:23:00.004+03:00

Dün gelinliğimi getirdik Ankara'dan. Son provadan sonra çok değişiklikler olmuş. Ben o şekliyle kalacak sanıyordum. Yani işlemelerin bu kadar çok değiştireceğini düşünememiştim. Neyse içime sindi, önemli olan o. Böylece son büyük işi de halletmiş olduk. Artık düğün günü gelsin istiyoruz; çünkü günler yorucu geçiyor. Her güne bir iş çıkıyor. Neyse şikayet etmeyi bırakayım, ne de olsa tatlı telaşlar bunlar değil mi? :)

Evimizin balkonundan yazıyorum şuan. 2 haftaya kadar 'evimiz' dediğim yer 'anne-baba evi' olacak. Bu durum ruhumda huzursuzluğa sebep oluyor. Bir yandan düğün günü gelsin istiyorum; bir yanda da evden gitmek istemiyorum. Bunda uzağa gidecek olmamın çok büyük etkisi var sanırım. En büyük korkum biz yokken ailelerimizden birine bişey olması, başlarına kötü birşey gelmesi ve bizim buraya hemen gelemeyecek olmamız. Pek çok kötü düşünce geliyor aklıma. Sevgilim "güzel düşünelim, güzel olsun" diyor hep ama ben aklımdaki düşünceleri gideremiyorum. Üniversiteyi farklı bir şehirde okuma dışında çok defa ailemden uzağa gittim ama bu defa farklı şeyler hissediyorum. Geçen hafta komşumuzun kızı evlendi ve şuan eşiyle karşımızdaki apartmanda oturuyor. Annem "bak kıza nereye yerleşti, sen nereye gidiyorsun" diyor :) O kadar da dipdibe yaşamayı istemezdim gerçi. Aman ne bileyim işte, normal değilim ben bu aralar. İnsan büyüdükçe ailesiyle arkadaşlarını ayırabiliyor. Eskiden arkadaşlarımı tercih ederdim her fırsatta. Şimdi ailemle olmak hoşuma gidiyor. Elbette pek çok arkadaşımla vakit geçirmeyi çok seviyorum ama anne-kız muhabbetinin yerini başka birşey doldurmuyor. Annemle anneannemin ilişkisine tanık oldukça daha çok farkına varıyorum bu durumun. Şimdilik yapabileceğimiz birşey yok. Tabii ki yaşadığımız anın tadını çıkarıp, birlikte olduğumuz için şükretmekten; sevdiğimiz herkesin de sağlıklı ve huzurlu olmasını dilemekten başka..

Hop tri lay lay lay lay li lay lom :)

2008-07-14T20:42:00.007+03:00

Vizemi aldımmm !!!!! Şuan çok yorgunum ama üzerimden öyle bir yük kalktı ki bunun verdiği huzurla ayaklarımdaki sızlama, ağrı vs. vız geliyor. Çok tatlı bir kadından aldım vizemi. Minnettarım sana Mrs. Smith :p

Bu sorunda ortadan kalktığına göre gönül rahatlığıyla düğün için geri sayıma başlayabilirim. Kına gecesi: 17, düğün: 19 :))

Bir de bugün vizenin verdiği mutlulukla damatlık aldık sevgilime. Erkeklerin işi ne kolay. 2 mağazaya girdik. Seçimimizi yaptık ve bitti :)

Herşey su gibi akmaya devam eder umarım.

Herkese kocaman sevgiler..

Bir uzun zincir kolye daha

2008-07-09T14:04:00.007+03:00

Uzun, zincir, kolyemi takdim ediyorum. Gümüş rengi yusufçuk aparatı, deniz yıldızı da renk kattı. Ve tabii ki yine küçük yeşil keçe kalp.. Her zaman ki gibi basit oldu ama içime sindi. Resimlerin üzerine tıklayarak, büyük hallerini görebilirsiniz.

Anahtarlık

2008-07-05T16:36:00.004+03:00

Bu da yaptığım anahtarlık. Keçe, altın rengi malzemeler ve kahverengi deri örgü kullandım. Daha pek çok malzeme eklenebilir. Özellikle tek kalmış artan boncukları değerlendirmek için anahtarlık yapabiliriz.

Günler geçiyor..

2008-07-05T15:41:00.006+03:00

Herkes izinde, tatilde. Ben de istiyorum ama biraz daha sabretmem lazım. Hem bu kez sevgilimle tatil yapacağız. Öncekilerden çok farklı, çok zevkli olacak. Bunu düşünüp oyalıyorum kendimi. Üstelik çok görmek istediğim Bodrum'u göreceğim. Küçüklüğümden beri yaz tatillerini Antalya ve civarında geçirdim. Artık Ege zamanı, hem de sevgiliyle.. Bir de Yunanistan ve İtalya'ya (özellikle Venedik) gitmek istiyorum. Mesaj yerine ulaşmıştır umarım :p

Şu sıcak yaz günlerini, her gün gelen bir sürü misafiri çekilir kılan tek şey sevgiliyle yapılanlar. Bazen sadece yürümek ama bir külah dondurmayla (çilek-çikolata), bazen açık bir yerde çay içmek, bazen gelecek güzel günleri konuşmak, bazen sıcağa inat kebap yemek, bazen buz hokeyi oynamak ve yenilmek ve bir daha ki sefer için hırs yapmak, bazen birlikte olmaya şükretmek...

Dün sinemaya gittik. Film Wanted. Ben bazı sahnelere bakamamış olsam da gayet güzeldi. Heyecan, hareket hiç eksik olmuyor. Aksiyon sevenler mutlaka gitsin.

Ve geçenlerde yaptığım kolyeyle bu yazıyı sonlandırıyorum.

Kahverengi mumlu ip, renkli boncuklar ve mavi-yeşil küçük kurdela kullanarak yaptım. Yapımı basit, zevkle de kullanıyorum.

Dantel örnekleri

2008-06-30T17:30:00.012+03:00

Ben dantelden hiç ama hiç anlamam. Model zor mu, kolay mı, güzel mi, çirkin mi bilmem. İlerde kullanır mıyım ondan da emin değilim. Yorumda ve mailde çeyizdeki modelleri yakından çekmem istenmiş. Bu isteği severek yerine getiriyorum ama sakın "anlatabilir misin?" demeyin. Zira bu imkansız :p :)) Resimlerin üzerine tıklayıp, büyütebilirsiniz.

Son durum ve filli bir kolye

2008-06-29T13:54:00.009+03:00

Dün gelinlik için provaya gittik. Meraklı gittim, huzurlu döndüm. Büyük bir çoğunluğu bitmiş. İstediğim gibi sade olmuş. İşlemeleri kaldı bir tek. 19 Temmuzda gidip teslim alacağız. Ayrıca geçen hafta vize için de gün aldık. O da 14 Temmuz'da. En çok ondan korkuyorum, bir aksilik olur ve alamazsam diye. İnşallah her zaman ki gibi en kötüyü düşünüyorumdur ve sonunda gülen taraf olurum. Neyse bakalım, bekleyip göreceğiz.
Anneannemde kalmaya son sürat devam ediyorum. Gelmeye de pek niyetim yok aslına bakarsanız. Akşam olunca gidiyorum. Evin karışıklığından kurtulup, tam bir kafa dinleme oluyor. Hizmette de sınır yok. Ne istersem yapıyor melek anneannem. Boncuklarımı götürdüm oraya. Bu ara yine haşır neşiriz kendileriyle. Renkli renkli içimi ferahlatıyorlar. Bir kaç kolye, küpe ve anahtarlık yaptım ama fotoğraf bir tanesiyle sınırlı. Diğerlerini de çekince paylaşırım.

Fil figürünün uğur getirdiğine inanırım ben. Zaten fil, başarı, güç, dayanıklılık ve şans sembolüdür. Kahverengi mumlu ipin ucunu bakır aparat ve tahta uzun boncuğa geçirdim. Bakır aparatın altından da ipin ayırdığım kısmını geçirdim. Cam halka ve çiçek boncuklar, kurdela ve küçük fille süsledim. Beyaz tshirt, etek ikilisiyle güzel oluyor. Diğer iki kolye de bu tarzda ama severek kullanıyorum. Herkese güzel bir hafta diliyorum..

Not: Moonsun'un benden bir ricası vardı. Dün mail atmış. Bir öğretmen arkadaşımız Trabzon'da çalıştığı okul için yardım istemiş Moonish'den. O da bizlerin bloglarında bunu duyurmamızı rica etmiş. Ben nasıl bir kampanya olacağı kesinleştiğinde daha detaylı bir duyuru yapacağım elbette. Konunun önemini birebir yaşayan bir kişi olarak çok iyi biliyorum. Sanırım bir kaç güne kesinleşir. Merak etme Moonsun'cum olur mu?

Çeyizlerim

2008-06-27T18:37:00.018+03:00

Daha önce de bahsettiğim gibi çarşamba günü çeyizlerim asıldı. Eskiden beri hep duyardım ama ilk kez kendi çeyizimde şahit oldum. Oda takımları, masa örtüleri vs. panolara asıldı. Havlu vs. bohçalara kondu. Damat tarafından gelen valizin içine yine onlardan gelen havlu, plaj eşyası vs. kondu. Mutfak eşyaları masanın üzerine serildi. Resimlerden gördüğünüz üzere ne var ne yok ortada. İnsanlar gelip bakıyorlar. Bir çoğunu hiç kullanmayacağımı biliyorum; ancak annem ve anneannemin emekleri, göz nurları olduğu için hep saklayacağım. Anneme inanmıyordum; ama gelenlerin söylediğine göre örtülerin bir çoğu antika değerindeymiş. Bunları yapan insanlar bile yokmuş artık. Yine daha önce bahsettiğim gibi damadı odaya kapatma işini yaptık. Zavallım sesini çıkaramadı, anneme verdi parayı ama annem kıyamayıp geri verdi :) Öyle işte.. Adetlerin birinide böylece atlatmış olduk, gerçi 15 gün böyle kalacakmış.

Yarın gelinlik provası var. Detaylara karar vereceğiz ve kaba halini göreceğim. O yüzden birazcık meraklıyım.

Görüşmek üzere..

Alevcim, iyi ki varsın !!

2008-06-22T15:40:00.004+03:00

İki gün arka arkaya blogum sayaesinde heyecanım ve sevincim tavan yaptı. Dün öğlen anneannemden geldim. Evde net.e giriyordum. Alev Alper'in doğum gününü yazmış. Yorum yazıyordum bende. Babam geldi, elinde kargo paketiyle. Aşağıda teslim almış. Alev'e yorum yazarken Alev'den posta geldi anlayacağınız. Önce tesadüfün böylesi dedim. Sonra kalbimin güp güp sesleri eşliğinde başladım açmaya. El emeği, göz nuru şık mı şık bir çanta. Rengi koyu mor ve çok hoş. Pullarla süslemiş Alev. En kısa sürede uzun bir askı yapacağım ve çarpaz takacağım çantamı. Sonraaaa lila kurdelalı ve fiyonk süslü bir tacım oldu. O da el emeği sanıyorum. Sonra yine Alevciğimin elleriyle yaptığı incili bir kolye, küpe, bileklik takım. Hemen kullanılacak. Ardından 2 buzdolabı magneti. Üstelik birisi filli. Ben çok severim fil figürünü. Hem uğur getirdiğine inandığım için, hem de şirin bulurum. Bir de minik taş var magnetler de, çok sevimli.

Alevcim ne kadar mutlu olduğumu kelimelerle ifade etmem gerçekten güç. Sadece seni tanıdığım için çok ama çok şanslı olduğumu bilmeni isterim. İyi ki var bloglarımızz !!!!!

Eda'dan posta vaarr !!! :))

2008-06-22T14:50:00.004+03:00

Dersler bitti, öğrenciler gitti ama okula gitmeye devam ediyoruz. Seminer dönemiymiş. Ne semineriyse, kös kös oturuyoruz sabahtan öğleye kadar. Cuma günü yine öfleye pöfleye otururken müdür yardımcısı "hocanımm paket geldi sana, aşağıda masanın üzerinde" dedi. Söylene söylene indim. Kimden ne gelecek ki bana, yanlıştır kesin diye. Sonraaa baktım gönderilen ben, gönderen Eda Suner. Eda sitesini kapatmadan çok önce adresimi istemişti, bende okulun adresini vermiştim. Neyse hemen yırttım, açtım (hediye paketlerine güzel davranma özelliğine sahip değilim, sabırsızlanıyorum). İçimi bir anda sevinç ve heyecan kapladı. Paketin içinde zarf vardı, zarfın içinde ise ciciler ve küçük bir not. Maddi değeri çook yüksek hediyeler bile ancak bu kadar sevindirebilirdi. Zor günlerde hatırlanmak, zevkle gönderilecek hediyeler seçmek, ne olursa olsun dostluğun, arkadaşlığın galip olması.. Çok duygulandım, çok mutlu oldum. Tekrar tekrar teşekkür ediyorum kendisine ve en kısa sürede eski sağlığına kavuşmasını diliyorum.

Hediyelerime gelince; Parfüm (taklit olduğu için tenime sıkmamam konusunda uyarmış Edacık), Japon bebek adamcık şeklinde çay karıştırma çubuğu, cüzdan, pembe kelebek magnet, inci küpe, kırmızı kokoş toka, (Eda'nın yazdığı gibi yarım toplayıp kullanacağım). Strawberry girl yelpaze (en çok buna bayıldım), dolap kokusu, telefon süsü (arkası telefonun ekranını temizlemeye yarıyor).

Bu aralar ben..

2008-06-19T13:02:00.004+03:00

Günler nasıl geçiyor hiç anlamıyor. 1 ay öncesinde zamanın hızlı akmadığından yakınıyordum oysa. Akşamları evde olmuyorum. Anneannem evini değiştirdi ve biz torunları, çocukları olarak onu yeni evine alıştırma etkinlikleri kapsamında iş bölümü yaptık. Benim görevim akşamları onunla kalmak. Haliyle internet yok orada. Öğleden sonraları düğün hazırlığı koşturması var. Vakit bulup eve geldiğimde ise bloglarınızı ziyaret etmeye çalışıyorum ama genel olarak herkes de bir rehavet görmekteyim. Bu durumda da en büyük bahanemiz sıcaklar tabii ki :) Düğün için orkestrayı ve fotoğrafı ayarladık. Kartlarımız basıldı. Fotoğraf makinem olmadığı için resim yok maalesef. Düğün ve kına gecesi için iki ayrı kart seçtik. İkisi de çok sade. Davetli listesi yapmaya çalışıyoruz. Daha sonra kartlar yazılacak. Çarşamba günü çeyiz asma var. Çeyiz asma eskiden beri süre gelen bir gelenek. Kız evinde kızın çeyizleri seriliyor. Akraba, eş dost 15-20 gün süreyle çeyize bakmaya geliyor. Bu arada kızın eksiği varsa onları tamamlıyorlar. Ardından çeyiz toplanıp, yeni eve götürülüyor. Biz o kısmı seneye yapacağımız için eşyalar tekrar kolilere girecek ve beni bekleyecek. Çeyiz asıldıktan sonra damadı o odaya kilitleyeceklermiş. Evdekilere harçlık vermezse çıkarılmayacakmış odadan ama bizim ki gayet rahat. Çıkmam ben odadan diyor. Bakalım artık.. Belki evdekiler acır :) Çarşamba günü fotoğraf çekerim bol bol. Adını çok duydum ama ilk kez göreceğim çeyiz asma neymiş. O yüzden merak ediyorum ben de. Şimdilik haberler bu kadar. Herkese sevgilerimi gönderiyorum. Esen kalın :p

Baba

2008-06-14T21:29:00.005+03:00

Baba güvendir.

Baba huzurdur.

Baba herşeyi yapabilendir.

Baba herşeyi bilendir.

Baba güçlü olandır.

Baba zor durumlardan kurtarandır.

Baba sevgidir.

Baba en iyi arkadaştır.

Kız çocuklar için babanın yeri ayrıdır.

İyi ki varlar..

Babamın ve tüm babaların günü kutlu olsun !!

Resim: Flickr

Bir yazı..

2008-06-13T19:28:00.010+03:00

Blogumda siyasi hiçbir şeyden bahsetmedim bugüne kadar. Gerçi bahsedeceğim konu siyasi sayılmaz kesinlikle. Neyse 2 gün önce Humeyni'yi sevdiğini, Atatürk'ü ise sevmediğini söyleyen zat çok sinirime dokundu ve sizlerle Hürriyet yazarı Yılmaz Özdil'in yazısını paylaşmak istedim. Yazılarını severek okuduğum Özdil, çok açık bir şekilde tercüman olmuş düşüncelerime.

_______________________________________________________________

Yılmaz ÖZDİL

12/06/2008

Hürriyet

I love Humeyni!

"Humeyni'yi seviyorum.

Atatürk'ü sevmiyorum.Maraş'ta Fransız askerleri Nene Hatun'un başörtüsüne uzandı. Sütçü İmam ilk ateşi açtı, böylelikle Kurtuluş Savaşı başladı. O dönemin sosyolojik yapısını incelerseniz, cephedeki insanlar hep Müslüman... Atatürk olmasaydı, İngilizler olsaydı, haklarım daha geniş olacaktı."

Böyle dedi.

"Türbanlı böyle dedi" demiyorum; çünkü bütün türbanlılar böyle düşünmediği gibi, böyle düşünen türbansızlar da var.

Demem şu...

Nene Hatun, Maraşlı değil.

Erzurumlu.

Savaştığı düşman, Fransız değil.

Rus.

Rus başörtüsüne saldırmadı.

Aziziye Tabyası'na saldırdı.

Milli mücadelenin mangal yürekli evladıdır ama, milli mücadelenin ilk kurşununu Sütçü İmam sıkmadı.

Hasan Tahsin sıktı.

Maraş'ta değil, İzmir'de.

Takvime bak.. Hasan Tahsin'in tetiğe basmasıyla, Sütçü İmam'ın tetiğe basması arasında 6 ay var...

Sütçü İmam, Fransız vurmadı.

Ermeni vurdu.

Maraş'ta düşmana ilk müdahaleyi yapan da, aslında Sütçü İmam değil.

Çakmakçı Sait.

Silahı yoktu.

Yumruğuyla saldırdı.

Şehit oldu.

Maraş'ı önce kim işgal etti?

Arkadaşın İngilteresi!Kim sesini çıkarmadı?

Arkadaşın padişah efendisi!

Kim kurtardı?

Arkadaşa daha geniş haklar tanıyacak olan İngilizlerin gemisiyle kaçan padişah efendinin idam etmek için arattığı Atatürk!

O dönemin sosyolojik yapısını incelerseniz, cephedeki insanların hep Müslüman olmadığını da görürsünüz...

Bizzat Ordinaryüs Profesör Mazhar Osman'ın ağlayarak okuduğu "şehit listesi"ne göre, bu toprakları İngilizler işgal etmesin diye savaşan, can veren İstanbullu hekimler arasında, 140 Türk, 32 Ermeni, 25 Rum, 18 Yahudi var.

Ve, dikkatinizi çekerim, hepsine birden "şehit" demişler... Çünkü şehitlik kavramı, "o dönemin sosyolojik yapısı"na göre, dinle alakalı değil, yurtseverlikle alakalı.

Uzatmayayım. Tehlike ne İran'dır, ne İngiltere...

Kara cehalettir.

Karne günü :((

2008-06-13T14:35:00.003+03:00

Karne günüydü bugün. Okulumuzdan benimle birlikte 3-4 öğretmen ayrılıyor. O yüzden hüzünlü bir gündü. Öğrenciler ağladı, onlar ağlayınca biz ağladık. Kötüydü işte. 'Örtmenim gitmeyin yaaa' sesleri şuan kulağımda ve içim buruk. Halbuki yeni öğretmenleri mutlaka gelir, bizim yeni öğrencilerimiz olur ama yine de garip bir bağ oluyor aramızda. Yıl içinde aileleriyle paylaşamadıklarını bile gelip anlatıyorlar. Pazartesileri sanki yıllardır görüşmüyormuşuz gibi 2 günün hasretini gideririz vs. Umarım bundan sonra herşey çok daha güzel olur benim minik dostlarım için. Onları çok ama çok özleyeceğim ben :( Gelecek döneme izin alamayıp, sevgilimle gidemezsem ve paşa paşa okuluma dönersem çok gülerim bugünkü veda anlarına. Neyse bakalım hayırlısı diyelim :)

Ayrıca bugün evlerde harp havası esmez umarım. Umarım aileler karneleri nasıl olursa olsun çocuklarını sevmeye ve sevgilerini göstermeye devam ederler. Umarım karne yüzünden diye başlayan 3. sayfa haberleri olmaz gazetelerde. Çünkü hiçbir zaman unutulmamalıdır ki çocukların en ufak başarısızlığında anne babanın payı büyüktür.

Biz pikniğe gittik !! :)

2008-06-09T22:52:00.007+03:00

Nihayet pazar rehavetinden kurtulduk ve ailece pikniğe gittik dün. Açık hava çok iyi geldi. Şuan fiziksel olarak ağrılarım olsa bile ruhum sapasağlam :) Resimlerdeki ufaklık Ahmet'in yeğeni yani artık benim de yeğenim. Ben de onun yengesi oluyorum bu durumda ama o henüz bana yeye diyor :) Onunla ve sevgilimle koştuk, oynadık, güldük, eğlendik, güzel ve mutlu bir pazar geçirdik.

Ayrıca dün sabah OKS'de gözetmendim. Çocukların stresi çok can sıkıcıydı. Şaşkın, ürkek, heyecanlı girdiler sınava. Nasıl bir eğitim sistemidir bu eleştirilerimi yapmayacağım şuan ama üzüldüm dün sınavzede yavrucaklara. Bugün ise rehber öğretmen olduğum sınıftan güzel haberler aldım. Pek çok öğrencimin netleri istediğimiz gibi. Umarım sonuçlar da aynı olur.

Renkli..

2008-06-07T10:54:00.003+03:00

Minik cam boncuklardan yaptığım bilekliğim yazmama vesile olsun. Yazacak çok şey var aslında ama yazacak kimse kayıplarda. Net.te uzun süre vakit geçiremedim bu hafta. Dönem sonu olduğu için okul yoğun. Notlar giriliyor, raporlar yazılıyor, iki de bir toplantı oluyor vs. Arta kalan zamanlarda da sevgilimle kendi işlerimiz için koşturuyoruz. Hiçbir şeyden şikayetçi değilim. Günler güzel geçiyor, her anın tadını çıkarmaya bakıyorum. Bir türlü gelemeyen yaz bile canımı sıkmıyor. Hava yaz gibi değil. Bazen çok bulanık, bazen serin. Garip yani.. Mesela bugün dışarı çıkarken üzerime hırka almalı mıyım, almamalı mıyım karar veremedim. Tek derdim hep bu olur umarım :)) Resimde görmüş olduğunuz bileklik renkli cam boncuklar, çiviler ve zincirle yapılmıştır. Bilekte güzel durmakla birlikte, her an halhal yapılmak üzere uzatılabilir. Ne de olsa Nazogelin ayağına takar halhal :)) Hiç takmadı bugüne kadar, gerçi bugüne kadar gelin de olmadı. Neyse ben daha fazla saçmalamadan gidiyorum arkadaşlar.
Esen kalın..

Mim / Kanserde Erken Tanı

2008-06-07T00:24:00.006+03:00

Assortiek tarafından kanserde erken tanı konusunda mimlendim. Mimin tek amacı daha çok kişiye ulaşmak ve böylece insanların kendileri ve çevreleri için bilinçli ve duyarlı olmalarını sağlamak.

Kanserde erken tanının önemine dikkat çekmek üzere yola çıkan Mavi Bisikletliler, 3. yılında Karadenizliler’le birlikte pedal çevirmek üzere Rize'den yola çıkıyor. Milli Takım bisikletçilerimiz 5-14 Haziran tarihleri arasında Karadeniz’de 11 ile uğrayarak İstanbul’a gelecek. Her ilde vatandaşların katılımına açık olacak kampanya için detaylı bilgi almak için lütfen tıklayın!

Günümüzde teknoloji ve kolaylaştırılmaya çalışan yaşam şartları ile başta kanser olmak üzere pek çok hastalık artarak giriyor hayatımıza ama aynı teknoloji ile de bu hastalıkları yenme fırsatı doğuyor. O yüzden lütfen kendimiz için, yakınlarımız için basit önerileri dikkate alalım. Kanserde erken tanı ve tedavinin hayat kurtardığını unutmayalım.
Kanser için Erken Tanı Önerileri hakkında bilgi almak isterseniz tıklayın..

Arkadaşlar bu konu hakkında duyarlı olan herkes blogunda yer versin lütfen.

Gelinliğimi seçtik !!

2008-06-01T16:13:00.008+03:00

Dün gelinlik için Ankaradaydık sevgili eşimle :) Eşim demek garip geliyor ama eşim işte. Cuma günü pasaport için emniyetteydik. Memur "kim için pasaport" dedi. Ahmet'te "eşim için" dedi ve bir acayip hissettim kendimi. Biz artık birbirimizin eşiyiz :) Neyse konuyu dağıtmayalım. Dün erken saatte Ankaramızdaydık. Tam 5 ay sonra mutlu olduğumuz yerde, birlikte ilk ve son kez yapacağımız alışveriş için bir aradaydık. Güzel ve neşeli bir kahvaltının ardından gelinlikçileri dolaştık. Aslında pek de dolaştık sayılamaz. Vitrinlere bakıp, burun kıvırdım ben bir süre. Çünkü modeller çok abartılıydı ve ben abartılı bir model en başından beri istemiyordum. Sonra beğenebileceğim bir modeli denemeye karar verdim. Zorda olsa seçtim birini ve giydim. Daha doğrusu görevli giydirdi. Gelinlik giymek ne zor birşeymiş. Hep gelinlik giyince insan kendini çok farklı hissediyor derlerdi. Gerçekten de bunu yaşadım. Aman aman beğendiğim bir model olmamasına rağmen iyi hissettim kendimi. Tek bir gelinlik bile neyi nasıl istediğim konusunda fikir verdi bana. Sonra geçenlerde düğününden bahsettiğim arkadaşımla buluştuk ve o bizi onun gelinliğinin dikildiği modaevine götürdü. Ben beğendiğim modellerin çıktısını almıştım. Onlardan seçim yaptık. Ne, niçin olmaz ya da olur şeklinde. Sonra da Pronovias'ın 2007 modelinden birini istediğim şekilde değiştirmeye karar verdik. Model straplezdi. Benim ki inceden kalına askılı ve biraz daha fazla işlemeli olacak. Renkte kırık beyaz tercih ettim. Şehir dışından geldiğimiz için kağıt üzerindeki provayıda yaptı terzi. Esas olan ilk prova 28 Haziran'da olacak ve 19 Temmuz'da da gelinliğimi teslim alacağım. Umarım dünkü memnuniyetim teslim aldığım günde devam eder. Şuan için içime sindi. Ayrıca dün ayakkabımı da aldık. İşlerimiz olabilecek en hızlı haliyle devam ediyor ve bu beni gerçekten mutlu ediyor. Nazar değmez umarım da sonuna kadar böyle gider. Ben böyle anlarda her an bişey olacak ve herşey bozulacakmış gibi hissederim hep. Neyse karamsarlığın lüzumu yok. İyi düşüneyim, iyi olsun :)

Bugün de sürekli uyuyorum. 1 haftadır yoğun bir şekilde fiziken ve bedenen yorulunca acısını çıkardım. Yarın pasaportumu alacağım ve en kısa zamanda da vize için başvuracağız. 2 ay sonra da düğün var :) Yine geri sayıma başlayacağım. Beni tanıyan herkes bir şeyler için geri sayarken hatırlayacak eminim. Evett düğünüme 62 gün var :))

Yass'ın merakını gidermek için ayakkabımı şimdi ekledim. Model konusunda kafamda tasarladığım birşey yoktu. Zira rahat olması daha önemli o gün. Önü kapalı olanlar, sivri burunlar, taşlı modeller, daha yüksek topuklular vs. bir çok model vardı. Fiyonkluyu görünce diğerlerini elemek kolay oldu ve sevgilim de bunu beğenince aldık hem de 2. girdiğimiz dükkandan. Bugün de tüm gün ayağımdaydı. Rahat yürüyebiliyorum. Topuğu çok yüksek değil zaten.

2008-05-30T20:36:00.005+03:00

Jemand'ı (iz sürücü) hepiniz biliyorsunuz. Çook güzel takılar yapıyor kendisi. Dün beni çok sevindirdi. Birkaç gün önce adresimi istemişti ve yaptığı takılardan göndereceğini, düğün hediyesi olmasını istediğini söylemişti. Ben de seve seve verdim adresimi ve dün postam geldi. Çiçeklerle süslediği sakız kutusu çok şirin. Yorumlarda beğendiğimi söylediğim iğne oyalı küpeyi de koymuş Sevgili Pınar. Gerçekten çok ama çok mutlu oldum. İnce düşünceli arkadaşlar ediniyorum, onlardan çok güzel anılar kalıyor bana. Ben de en yakın zamanda onun için bir posta hazırlayacağım. Resimde gönderdiği birbirinden güzel, el emeği takıları görüyorsunuz. Bugün bilekliğini taktım, yarın da iğne oyalı küpelerimi takacağım. Tekrar teşekkür ediyorum Pınarcım. Ellerine sağlık..

Yarın Ankara'dayız. Gelinlik bakacağız ve umarım karar vermiş olarak döneceğiz.

Herkese eğlenceli bir hafta sonu diliyorum.

Ayakkabılarımda son durum

2008-05-30T19:19:00.005+03:00

Birkaç arkadaşım Cici ayakkabılar yazımda bahsettiğim ayakkabılarımın nasıl olduğunu sormuştu. Hemen cevaplıyorum. Öncelikle numarada problem yaşamadım. İkisi de tam oldu. Kalite konusunda mükemmel değiller maalesef. Suni deri sonuçta. Zaten o fiyata çok kaliteli bir ayakkabı beklemiyordum ben ama çok çok kötü değiller. Beyaz olan diğerine göre çok daha rahat. Diğerinin burnu biraz daha küçük ve ortapedik olmadığından çok uzun süre giyip, ayakta kaldığımda rahatsız ediyor. Model olarak ise ikisini de çok sevdim. Sonuç olarak ilk online ayakkabı alışverişimde hüsrana uğramadım.

Evlendik..

2008-05-30T00:05:00.008+03:00

Evlendik..

ama kocam yok yanımda. Daha ilk günden annemin evine döndüm :)

Ayağına basmayı unutmadım. Biraz tekmelemiş gibi oldum.

İdare etsin artık, ayağını bulamadım :)

Önceki postta güzel dileklerini yazan, yakınlığını hissettiren herkese çok ama çok teşekkür ederim. Blog arkadaşlığı çok güzelmiş cidden.

İyi ki varsınız..

Bekarlığa veda.. :)

2008-05-28T21:59:00.007+03:00

Ortada düğün falan yok ama büyük bir heyecan aldı başını gidiyor. Yarın hayatımın en önemli imzasını atacağım. Bugün ders defterine imza atarken bunu düşündüm hep. Umarım bundan sonrası hayal ettiğimizden daha güzel olur. Aynı zamanda yarın doğum günüm ve nikah dolayısıyla izinli olacağım için bugün ilk pastamı yedim. Öğretmen arkadaşlarımın güzel sürpriziyle "son kararınız mı, bakın iyi düşünün" geyikleri arasında doğum günümü kutladık. Yedik, içtik, güldük, eğlendik. Bekar olarak geçirdiğim son günde böyle geçti :)

Herkese kucak dolusu sevgiler..

Zincir Kolyem

2008-05-26T23:52:00.008+03:00

Kolye yaptım :) Zincirini Ankara'dan almıştım. Altın sarısı ama daha bir güzel öncekilerden. Malzemelerimiz beyaz hint boncuğu, altın rengi top aparat ve yeşim taşı. Resimde görüldüğü üzere gayet sade ama hoş görünüyor kanımca.

Kırmızı çanta

2008-05-25T21:24:00.005+03:00

Artık bende hiçbir objeyi çöpe atmıyorum ve değerlendirmeye çalışıyorum. Kırmızı çantam onlardan biriydi. Geçen ay Avon'dan 3 ürün aldım. 3 ürün alana kırmızı çanta hediyeydi. Neyse geldi ürünlerim ve çantam; ama çantanın şuan kurdela kaplı olan yeri yırtıktı. Sanırım poşeti kesilirken çantada payını almış. Çanta kırmızı, sapları ise siyahtı. Nasıl kullanabilirim diye düşünürken aklıma siyah beyaz ekose kurdelam geldi. Resimdeki gibi çevreledim kurdelayı ve silikon tabanca yardımıyla yapıştırdım. Bu yılın fiyonk modasından çantamda nasibini alsın diye fiyonk yaptım. Saplarda siyah siyah sırıtmasın düşüncesiyle kurdelayla onlarıda sardım ve resimdeki gibi bişey çıktı ortaya. Annem de kırmızı fermuar geçirdi. Plajda falan gayet güzel kullanılabilecek bir çanta ortaya çıktı.

Bu arada Avon'dan ilk kez makyaj ürünleri aldım. Siyah maskara, siyah göz kalemi ve top allık. Çok fazla kullandığım söylenemese de kullandığım kadarıyla memnunum.