Abolfazl Erfani´s Weblog

توماس نول. پدر فتوشاپ

2008-10-03T18:56:00.004+03:30

تاریخچة تولد فتوشاپ
جالب است بدانيم كه شرکت Adobe در ابتدا فقط توزیع کنندة فتوشاپ بوده است و این برنامه محصول تفکر و ایدة توماس نول بوده است. جان نول برادر دیگر توماس، استاد دانشگاه می شیگان بود. به طور قطع باید اعتراف کرد که اگر تشویقها و ایده های او نبود، شاید توماس مدتها قبل از تولد فتوشاپ از اتمام و ارائة آن منصرف می شد.
اولین ابزاری که توماس موفق شد تا آنرا به برنامه اش اضافه کند Selection Tool بود، این ابزار قادر بود تا بدون ایجاد لبه های زمخت و خشن محدوده ای را در حالت انتخاب قرار دهد. به مرور او توانست تا ابزار Level (برای تنظیم تونالیته های رنگی تصویر) و Hue and saturation (برای تنظیمات رنگی و تغییر رنگ در مناطق مختلف تصویر) را ارائه کند.
در تابستان 1988 جان، برادر توماس، تصمیم گرفت تا این برنامه را که حالا توانائیهای قابل قبولی را پیدا کرده بود، به عنوان یک محصول تجاری به دنیا عرضه کند؛ از همین رو به دنبال شرکتی برای فروش این نرم افزار گشت.
در اولین عرضه، فتوشاپ به عنوان یک برنامة الحاقی به نرم افزار اسکنرهای نقشه بیتی بود و شرکت Barney scan این نرم افزار را تنها برای فروش بیشتر اسکنرهای خود خریداری کرد. شاید باور کردنی نباشد که این نرم افزار که امروزه به عنوان یک غول گرافیکی در دنیای پردازش تصویر مطرح شده است، در اولین فروش خود تنها در 200 نسخة کپی تهیه شده بود.
پس از این ظهور، جان نسخه ای از برنامه را به مهندسین شرکت Apple ارائه کرد، آنها نیز از او خواستند تا یک نسخه از برنامه را نزد آنها برای تحقیقات بیشتر بر روی قابلیتهای آن قرار دهد.
تأیید کارشناسان و استفاده از فتوشاپ باعث استقبال بیشتر عموم از این محصول نوظهور شد و جان نول در دومین تلاش خود برای امضاء قرارداد با شرکت Adobe موفق شد تا Russell Brown را به این امر متقاعد کند. در این قرارداد جان تنها امتیاز پخش نرم افزار را به شرکت Adobe داد و هرگز آن را به طور کامل به این شرکت واگذار نکرد. بعد از امضای این قرارداد، جان و توماس تلاش خود را از سر گرفتند تا قابلیتهای برنامه شان را ارتقاء بخشند.
تمامی زحمات این دو برادر که با خواستهای عجیب و غریب راسل براون و دیگر متخصصین شرکت Adobe همراه شده بود، بالاخره در سال 1990 به ثمر رسید و نسخة 1 فتوشاپ به بازار عرضه شد. نسخة تکمیلی نرم افزار که 1،07نام داشت برای رفع باگهای برنامه بلافاصله ارائه شد. اولين عرضة‌ نمايشي فتوشاپ در سال 1990 در سانتا باربارا و در همايش كاربران مك توسط سلاح مخفی فتوشاپ، راسل براون انجام شد. و او موفق شد تا با مهارت خارق العاده اش در استفاده از ابزار فتوشاپ توجه گرافیستها را به خود معطوف نماید و آنها را مجاب به استفاده از نرم افزار کند. ارجحیت فتوشاپ در استفاده کاربری آسان آن بود که این امر موجب استقبال عمومی از آن در برابر رقیب سرسخت خود یعنی Color Studio گردید. در آن زمان بود که Adobe اعلام کرد نرم افزار فتوشاپ برای استفادة همگان قرار گرفته است و هر کاربری با داشتن یک Macintosh و با هر سطحي از معلومات قادر خواهد بود تا از آن استفاده كند؛ و بدین سان فتوشاپ جايگاه خود را در بين كاربران عمومي و حرفه‌اي باز كرد
حضور مارک هامبورگ(دیگر دانش آموختة دانشگاه می شیگان) در کنار جان باعث شد تا روند رو به رشد فتوشاپ سریعتر صورت بگیرد. مارك هامبورگ در خصوص اولین حضورش مي‌گويد: مهمترين تأثيرش در نسخة‌ دوم تخصيص حداقل رم مورد استفاده از 2 ‌مگا بايت به 4 مگابايت بوده است كه اين تغيير كوچك باعث ايجاد تأثير شگرفي در پايداري و كار‌آيي نرم‌افزار داشته است. و بدين ترتيب نسخه‌ دوم اين نرم‌افزار در سال 1991 به بازار آمد.
مهمترين دستاورد‌هاي نسخه‌ دوم فتوشاپ، امكان رستر كردن فايل‌ها براي Illustrator (نرم‌افزار گرافيكي ديگر Adobe كه قابليت‌هاي برداري داشت)، امكان پشتيباني از فايل‌هاي چهار‌رنگ CMYK، قابليت پردازش تصاوير دورنگ Duotone و ارائه‌ ابزار Pen بود.
وجود قابليت خروجي چهاررنگ در نسخه‌ جديد فتوشاپ روح تازه‌اي در كالبد نشر روميزي دميد و باعث توجه همگان به اين نرم‌افزار پرادعا شد. به ناگهان كاربران با نرم‌افزاري مواجه شدند كه ابزارهاي چاپ آن از هر نرم‌افزار ديگري قويتر كار مي‌كرد و همين قابليت‌هاي چاپ فوق‌العاده فروش سرسام‌آوري را براي فتوشاپ به دنبال داشت.

حضور فتوشاپ در ويندوز:
شرکت Adobe که درفکر انتشار نسخة سوم نرم افزار خود بود، همزمان درپی راهی برای سودآوری بیشتر نرم افزار خود می گشت. او برای این گام، اضافه کردن کاربران سیستم عامل Windows را در دستور کار خود قرار داد. اين تصميم عقيده‌ مدير جديد ادوبي Steven Guttmann بود. دسته اول به همراه Jeff Parker كار بر روي نسخه‌ مك را ادامه مي‌دادند و گروه دوم به رهبري Bryan lamkin شروع به كار بر روي بخش ويندوزي كردند. در همين زمان Kevin Johnston نيز به گروه مهندسین پيوست.
نوشتن کدهایی جدید برای نسخة ویندوزی نرم افزار توسط توماس نول شروع شد، پس از مدتي كار شبانه روزي و فشرده روي نسخة ويندوزي، هر دو نسخه‌ مكینتاش و ويندوزي با هم منتشر شد. نسخة‌ مكینتاش با نام Merlin و نسخه‌ ويندوزي با نام Brimstone و هر دو با شمارة نسخة 2،5 وارد بازار شد.
قابليت‌هاي فوق‌العاده جديد مثل پالت‌ها و پشتيباني از فايل‌هاي 16 بيتي ناديده گرفته شد و موفقيت اين نسخة قدرتمند تحت تأثير بازاريابي اشتباه Adobe قرار گرفت(آنها بر این باور بودند که اگر کاربران جدید فتوشاپ، کاربران ویندوزی، استقبالی از نرم افزار نکردند، این نسخه با تغییر شماره به 2،5 از این ضرر رسته باشد و نسخة 3 تحت تأثیر این امر قرار نگرفته باشد، اما همین شماره گذاری نامتعارف باعث شد تا کاربران با گمان اینکه این نسخه، پیش درآمدی جهت گرم کردن بازار برای نسخة 3 برنامه است، از خریداری آن امتناع کنند.). اين نسخه اما هرچه که بود شروع فصل جديدي در تاريخ فتوشاپ محسوب مي‌شد، چرا كه از آن پس كاربران ويندوز نيز مي‌توانستند رابط كاربري فتوشاپ را روي مانيتور PC خود ببينند.
این نسخه که به تازگی در دسترس کاربران ویندوزی قرار گرفته بود با دو مشکل جدی روبرو شد: یکی حضور رقیبی سرسخت به نام Aldus PhotoStyler و دیگری هنگ کردن PC ها به دلیل کمبود حافظه در هنگام کار با نرم افزار.
گروه پشتیبانی فنی توانست با تلاش‌هاي شبانه‌روزي خود مشكل كمبود حافظه‌ را حل كند و نسخه‌ ديگري را روانه‌ بازار كنند. يعني نسخه‌ 2،5،1 . در این نسخه کُدهای جدیدی تحت عنوان Plug in به نرم افزار الحاق شده بود که باعث هماهنگ شدن فتوشاپ و PC می شد؛ کار نوشتن این کُدها بر عهدة برنامه نویس جدید شرکت Adobe زالمارن استرن(Zalman Stern) قرار داشت.
زمانیکه مهندسین شرکت در حال اضافه کردن قابلیتهای جدید برای حضور نسخة سوم فتوشاپ بودند ناگهان مشکل جدیدی بروز کرد و آن حضور یک نرم افزار گرافیکی توانمند به نام Live Picture بود که قابلیت الحاق لایه ها را بدون نیاز به یکی کردن آنها را داشت. اما این پایان مشکلات Adobe نبود و با عرضة نسخة سوم نرم افزار روزهای تاریکی و وحشتناکی که هیچ کس تصورش را نمی کرد برای شرکت فرا رسید.
کشمکشهای فراوان بر سر حق انتشار نرم افزار، رها شدن شرکت توسط بهترین متخصصین و طراحان آن، پیدا شدن پیغام خطایی در نرم افزار که حاکی از اخطار از بین رفتن مجوز کاربری بود، همه و همه دست به دست هم دادند تا روزهای بدی برای Adobe رقم بخورد. اما در اوج بدبینی که در بین کاربران و حتی متخصصین شرکت وجود داشت لامکین با ایده ای جدید وارد میدان شد و توانست حتی هامبورگ را متقاعد تا دوباره سمت مدیریت گروه Adobe را بر عهده بگیرد. کار با طراحی فیلترها، پالت لایه ها، لایه های تنظیم کننده و خطوط راهنما با سرعتی زیاد به پیش می رفت. گویا این بار گروه قصد ندارد که به شکست و روزهای بد فکر کند و تنها راه موفقیت را در پیش گرفته است.
نسخة چهارم در ابتدا دراختیار کاربران حرفه ای و گرافیستها قرار گرفت، آنها از تغییرات جدید شگفت زده شده بودند. اما نگرانی Adobe بیشتر مربوط به کاربران عادی نرم افزار بود؛ زیرا در رابط کاربری تغییرات جدیدی به وجود آمده بود که شاید مورد پسند کاربران عادی قرار نگیرد. اما به هرحال نسخة 4 بتا به بازار عرضه شد. وبالاخره در نوامبر 1996 نسخة چهارم وارد بازار شد. این نسخه در ابتدا با کمی موج منفی از سوی کاربران مواجه شد اما کاربران به محیط جدید کم کم عادت کردند و نرم افزار فروش فوق العاده ای پیدا کرد.
از زمان شروع به كار پروژه‌ فتوشاپ تا زماني كه نسخه‌ چهارم به بازار عرضه شد، اتفاقات زيادي در دنياي گرافيك ديجيتالي رخ‌ داد. ظهور فتوشاپ به عنوان يكي از قوي‌ترين نرم‌افزار‌هاي گرافيكي در زمينه‌ چاپ، روند حركتي صنعت چاپ و نشر روميزي را دستخوش تحولي برگشت‌ناپذير كرده بود. از طرفی استقبال کاربران ویندوزی باعث شد تا Apple بازار خود را به مرور در بین کاربران فتوشاپ از دست بدهد. حالا دیگر تعداد کاربران برنامه در سطح بین المللی به بیش از یک میلیون رسیده بود.
در كنفرانس سپتامبر سال 1997 فتوشاپ، كه در شهر اورلاندو برگزار مي‌شد، هراسيمچوك و Katja Rimmi (طراح اول رابط كاربري فتوشاپ 0.5) با تعداد زيادي از گرافيست‌هاي بزرگ جهان كه به عنوان آزمايش‌كننده‌ نسخه‌ بتا انتخاب شده بودند ملاقات كردند. در همان همايش بود كه هراسيمچوك با عنوان كردن يكي از بزرگترين ايده‌هاي Adobe همه‌ كاربران را در بهت فرو برد. آن ايده‌، پالت History بود. ایده ای که از طرف هامبورگ ارائه شده بود، يك قابليت منحصر به‌فرد براي كنترل كردن فرامين Undo در نرم‌افزاري قدرتمند همانند فتوشاپ.
اولين نسخه‌ آلفاي 0.5 با قابليتي فوق‌العاده از راه رسيد. پالت History همه‌ كاربران را شگفت‌زده كرده بود. اما موج فراگيري كه بعد از آن كاربران را تحت تأثير قرار داد چند هفته بعد از نسخه‌ اول بود. نسخه‌ دوم آلفا 0.5 با قابليت بسيار پيچيده‌تر به بازار ارائه شد. يعني Non-Linear History، اين قابليت به اين مفهوم است كه شما مي‌توانيد در پالت History به عقب برگرديد و از هر مرحله‌اي كه لازم است كار را در مسيري ديگر دنبال كنيد، بدون اين‌كه مراحل انجام شده‌ قبلي از بين برود! یکی دیگر از قابلیتهای اضافه شده به فتوشاپ مدیریت رنگها بود.
هرچند وضع بازار رو به بهبود بود، اما اختلافات داخلي در ادوبي موجب خروج چند تن از اعضاي اصلي شد. نسخه‌ 5.5 در حال شكل‌گيري بود و ImageReady به عنوان خواهرخوانده‌ فتوشاپ در حال آماده‌سازي بود تا همراه با نسخه‌ 5.5 وارد بازار شود. ليست قابليت‌هاي جديد فتوشاپ 5.5 آنچنان گسترده نبود، اما پشتيبان تازه‌اي پيدا كرده بود كه تا قبل از آن فاقد آن بود، يعني اينترنت.
فتوشاپ 5/5 محصول بسيار موفقي بود. Adobe به روز‌هاي اوج برگشته بود و ظهور نرم‌افزار جديد InDesign كه از قابليت‌هاي فتوشاپ در جهت نابود‌كردن رقباي نشر همچون (Quark) استفاده مي‌كرد اعتبار زيادي را به‌همراه داشت. فتوشاپ بسيار قوي‌تر از آن شده بود كه چيزي مانع پيشرفت آن شود. سال‌هاي پس از آن همه با موفقيت همراه بود. نسخه‌ ششم نيز اگر چه بدون ايراد نبود اما همچنان كاربران را در بند خود نگاه داشت. تنها نسخه‌ بعدي فتوشاپ به عنوان يك محصول منفرد نسخه‌ 0.7 (و البته نسخه‌هاي تكميلي دنباله‌ آن بود) و همان‌طور كه مي‌دانيد نسخه‌هاي بعدي (نسخه‌ 0.8) با تغييرات كمي همراه با تعداد ديگري از محصولات ادوبي در يك مجموعه و با نام كلي CS وارد بازار شد تا همچنان به تاخت و تاز در زمينه‌ گرافيك كامپيوتري مشغول باشد. نسخة نهم یا CS2 هم پس از مدتی به بازار عرضه شد. و هم اکنون فتوشاپ با حضوری یکه تازانه و هر روز با قابلیتهایی جدید در اختیار کاربران قرار می گیرد.
با حضور Photoshop و محصول جدید Adobe یعنی Lightroom ، به نظر می رسد پیوند ناگسستنی بین عکاسی دیجیتال و شرکت Adobe برقرار شده باشد. امروزه درآمد سالیانه Adobe به بیش از یک میلیارد دلار می رسد؛ من می خواهم به جرأت بیان کنم که در این راه پرفراز و نشیب که موجب شناخت و استقبال همگانی کاربران از Adobe شده است، این Adobe بوده که از محبوبیت و نام Photoshop استفاده کرده است.

نخستین نمایشگاه محیطی آثار جمعی از هنرمندان مشهد

2008-03-22T00:11:00.004+04:30

امسال با تغییر در ساختار شهرداری مشهد و حضور آقای هادی مظفری (مسئول سابق کانون هنر خراسان) در سمت مدیر هنری مشهد، شاهد تغییرات زیادی در چهره شهر هستیم. از جمله این امور که در زیبا سازی شهرمان نقش بسزایی داشته است استفاده از آثار هنرمندان عکاس و نقاش با عنوان اولین نمایشگاه محیطی در میادین اصلی شهر و چیدمان های نوروزی در سطح شهر هستیم که جلوه ی خاصی به شهر داده است. همچنین با پخش بهاریه هایی در پایانه های ورودی شهر بین مسافرین نوروزی که در آن بهار از دید عکاسانه به تصویر کشیده شده است؛ شور و شوقی بهاری و سبز را در بین مسافرین بوجود آورده است.
با امید به تداوم این فعالیتهای نو و خلاقانه و آرزوی موفقیت روزافزون برای آقای مظفری عزیز.

نقاشی با نور

2008-03-07T11:08:00.003+03:30

شاید شما اطلاعاتی در مورد چگونگی پیدایش و تکانل دوربین عکاسی و خود هنر و صنعت عکاسی داشته باشید. پیدایشی که در روند رو به رشد خود هر ساله با پیدایش یک تکنولوژی جدید و نو رو به روست.

از تلاشهای بی وقفه ی پیشگامان عکاسی در Darkroom و خلق آثاری منحصر بفرد که مطمئنا در نوع خود کم نظیر خواهند بود تا پیدایش دوربین دیجیتال و پایه ریزی نرم افزاری lightroom که تقریبا همه کاربران خود را قادر ساخته تا ایده های شخصی خود را عملی سازند.

اما در این مسیر کمتر کسی توجهی به مخترع دوربین دیجیتال داشته است! و اکثر مردم به دنبال استفاده کاربردی از این وسیله کارآمد در زندگی خود هستند.

استیون ساسون Steven Sasson، مهندس الکترونیک، متولد 1950، سازنده اولین دوربین دیجیتالی است. او با همراهی دستیارانش در شرکت بزرگ کداک در سال 1975 اولین دوربین دیجیتالی را به دنیا عرضه کرد.

سایت rediff.com مصاحبه ای با او داشته است که در ادامه به آن می پردازم:

چه چیزی باعث شد که به فکر اختراع دوربین دیجیتال بیفتید؟ برای این ایده از چه چیزی الهام گرفتید؟

حدود 30 سال پیش ما پروژه ای را در آزمایشگاه کداک آغاز کردیم و آزمایشهای بسیاری را انجام دادیم؛ در سال 1974 به طور تصادفی، دستگاه ناقصی را اختراع کردم که که می توانست عکس بگیرد و تا مدتی آنرا در خود ذخیره نماید. اما به نظر خودم آن وسیله ارزشی نداشت و این باعث شد که تصمیم بگیرم دوربینی دیجیتال درست کنم که براحتی قابل حمل ونقل باشد.

در این راه چه تجربیاتی بدست آوردید؟ چه کارهایی را برای به موفقیت رسیدن این پروژه انجام دادید؟

من و تعدادی از متخصصان آن آزمایشگاه برای انجام این پروژه تلاش بسیاری کردیم. یکسال بطور کامل برای آن وقت گذاشتیم و در دسامبر سال 1975 اولین عکس و فیلم دیجیتال را گرفتیم و آنرا از طریق تلویزیون برای مردم به نمایش گذاشتیم.

اما آن دوربین، به هیچ وجه به دوربینهای دیجیتال امروزی شباهتی نداشت و حدود 4 کیلوگرم وزن داشت. پس از آن ما اولین عکس سیاه و سفید دیجیتال را گرفتیم و در جلسه ای که شرکت کداک ترتیب داده بود، حاضر شدیم و به سوالات مردم پاسخ دادیم. سپس تلاش خود را ادامه دادیم تا در سال 1994 توانستیم دوربینی پیشرفته بسازیم که به دلیل ارتباطی که با رایانه های شرکت Apple داشت، خیلی سریع به همگان در نقاط مختلف جهان معرفی شد.

شرکت کداک چه راهی را پیمود تا از اولین دوربین دیجیتالی که تولید کرد، به تولید دوربینهای امروزی برسد؟

ایده و بنیان بسیاری از نوآوریهایی را که اکنون در دوربینهای دیجیتالی می بینیم، در حدود 30 سال پیش در شرکت کداک شکل گرفت. ما در آنجا افرادی را به خدمت گرفته بودیم که از پیشگامان هنر عکاسی و سازنده دوربینهای اولیه بودند، در آن زمان ما در کداک اولین دوربین دیجیتالی را ساختیم که در آن صحبت از بزرگ کردن و کیفیت بخشیدن به عکسهای در حد مگا پیکسل شده بود. اولین رنگ آمیزی جالب و با کیفیت عکس توسط کداک انجام شد. تیم سازنده به کار خود ادامه داد تا اولین دوربینهای امروزی با این امکانات و کیفیت در اختیار مردم قرار بگیرد.

بزرگترین و جالبترین موفقیتی را که شما در شرکت کداک بدست آوردید، چه بوده است؟

دوره کاری من در کداک بسیار طولانی است؛ من در آنجا این شانس را یافتم که اولین عکس دیجیتال را ببینم و شاهد پیشرفت آن باشم. ما در آنجا چند سال در مورد عکاسی دیجیتال تحقیق می کردیم. من میخواستم به سایر همکارانم نشان بدهم که این نوع دوربین و این شیوه عکاسیمی تواند به راحتی جایگزین عکاسی سنتی و دوربینهای آنالوگ قدیمی شود.

متقاعد کردن آنها کاری بسیار سخت بود؛ اما من با کیفیتی که در دوربینم ایجاد کردم توانستم تا آنها را مجاب نمایم و کداک اولین متولی چاپ حرارتی(فناوری به کار رفته در دوربینهای اولیه دیجیتال) در سراسر جهان شد. من هم همچنین قسمتی از این امر را بر عهده دارم و شاید بتوان گفت بزرگترین موفقیت من سرپرستی آن است.

بعد از گذشت 30 سال من همچنان در این زمینه فعالیت می کنم و دوست دارم که مردم خاطراتشان را به بهترین و زیباترین شکل ممکن حفظ کنند و اگر آنها در این زمینه از من راضی باشند احساس خوشبختی می نمایم.

کداک چند اختراع را بنام خود ثبت کرده است؟

تا کنون 1000 دوربین مختلف دیجتال را بنام خود ثبت کرده است. ما قوانین مخصوص خود را داریم که بیشتر کارخانه های سازنده دوربین از این قوانین پیروی می کنند.

به نظر شما روزی فرا می رسد که پیشرفت صنعت و هنر عکاسی متوقف شود؟

من آینده بسیار روشنی را متصور هستم. زمان انتظار شما از لحظه ای که تصمیم می گیرید عکسی را از خود روی کاغذ داشته باشید تا وقتی که آن عکس در دستان شما قرار خواهد گرفت، به کمتر از 5 ثانیه می رسد. دیگر برای گرفتن عکسی با کیفیت و ظاهر کردن آن به آتلیه عکاسی نمی روید و همه چیز برای ثبت یک عکس در اختیار خودتان خواهد بود.

در این دوره مردم می توانند به راحتی از بدو تولد کودکانشان، خاطرات شیرین آنها را ثبت نمایند و این خاطرات بعدها برای کودکان بسیار جالب و شیرین خواهد بود. من این کار را برای دخترم انجام داده ام و اکنون از دیدن شادی او هنگام دیدن عکسها و فیلمهای دوران کودکی اش بسیار لذت می برم. در آینده دوربینهای دیجیتالی کوچک تر و ارزانتر و با کیفیت تر خواهد شد.

به عکاسی به عنوان یک صنعت و حرفه جدی چگونه می نگرید؟

بسیاری از افراد، عکاسی را فقط یک هنر و تفریح می بینند. اما امروزه می بینیم که با دوربینهای دیجیتال علاوه بر عکس، فیلم هم گرفته می شود. ترکیب این دو هنر به حرفه ای تخصصی تبدیل می شود که هر کسی از پس انجام آن برنمی آید. ظرافت و دقتی که در پشت این هنر پنهان شده است، نیازمند کسب تحصیل و بدست آوردن تخصص است. به نظر من عکاسی و فیلمبرداری، هنر و صنعتی شیرین و بسیار زیباست.

Herbert Keppler

2008-01-16T07:33:00.000+03:30

Herbert Keppler ، یکی از بانفوذترین و محترم ترین اشخاص در صنعت عکاسی، در شب جمعه گذشته پس از سپری کردن یک دوره مریضی کوتاه مدت، در سن 82 سالگی درگذشت.
او در بین دوستان و همکارانش به Burt معروف بود ؛ او ناشر و شکل دهنده 2 مجله بسیار بزرگ عکاسی در دنیا بود، Modern Photography و Popular Photography، و فعالیتش را تا دم مرگ ادامه داد. او در دوره ای با بیش از 50 سال، در موفقیت و پیشرفت صنعت دوربین ژاپنی و همچنین در تأسیس آزمایشگاه برای آزمایش دوربینها و لنزها موثر بود.
او همچنین مسئولیت پاکسازی شیوه های مشکوک در پست سفارشی آمریکایی را بعهده داشت. او با تاسیس رمزگذاری پست سفارشی اخلاقی توانست جایزه ها و عناوین بی شماری را دریافت کند؛ شامل یکی از بزرگترین جایزه های که تا بحال توسط امپراتور ژاپن به یک خارجی اعطا شده بود، بخاطر همکاری او نسبت به توسعه دادن صنعت دوربین ژاپنی. او درملاقاتهای بیشمار پیشنهادتش را به تولیدکنندگان عرضه کرد. او منتخب اتاق شهرت بازاریابی عکاسی در 1985 شده بود و جایزه کارخانجات عکاسی و جایزه شرکت توزیع کنندگان موفقیت مادم العمر را در سال 1991 دریافت کرد.

آشنایی با نگاتیو دیجیتالی

2008-01-11T05:29:00.001+03:30

در مطلب ذیل سعی کرده ام تا ارجحیت استفاده از فرمت RAW را در عکاسی به اختصار بیان کنم. امیدوارم مطالب قابل استفاده و سودمند باشد.
امروزه اغلب دوربینهای دیجیتال برای گرفتن تصویر فرمتهای مختلفی را پیشنهاد می نمایند.
به نظر شما کدامیک برتر است؟ شما از کدام فرمت استفاده می کنید و چرا؟
خوب، در ابتدا بهتر است شرایط و ویژگی های RAW و JPEG را توضیح دهیم و بهتر بشناسیم.
JPEG(Joint Photographic Experts Group) یک فرمت استاندارد دیجیتال است که می تواند بوسیله هر کامپیوتری خوانده شود و تقریبا در همه دوربینهای دیجیتال در دسترس است. این فرمت گزینه ای برای به نمایش گذاشتن عکسها بر روی وب است و بیشترین ارجحیت (یا پافشاری) را برای لابراتوارهای چاپ عکس دارد؛ عکسهای شما باید بر روی دیسک با فرمتJPEG رایت شوند ، زیرا این تقاضای نرم افزارهای سازمانی آنهاست.
در اینجا بهتر است تا وارد جزئیات بیشتر در باره چگونگی کار آنها و این فرمت JPEG نشویم، اگر شما واقعا علاقمند هستید و می خواهید نکات فنی را درباره این مطلب بدانید، در اینترنت وب سایتهای تخصصی زیادی وجود دارد که می تواند این اطلاعات را در اختیارتان قرار دهد.
من مایلم تا فقط توضیحاتی در خصوص فرمتJPEG و چگونگی و مقدار کارایی آن به تفصیل بیان کنم؛ و مزایا و معایب آن را بر شمارم.

JPEG
یک فرمت فایل فشرده شده است، فرمتی که فضای کمتری نسبت به دیگر فرمتها اشغال می کند ، بدین معنا که تعداد زیادی تصاویر می توانند بر روی یک کارت حافظه یا یک هارد دیسک ذخیره شوند. این فرمت برای همه دوربینهای دیجیتال و با حالات متفاوتی از حیث اشباع رنگی بیشتر یا کمتر ، با شارپنس بیشتر یا کمتر یا فشردگی بیشتر یا کمتر برنامه ریزی شده است.
این خصیصه یک انتخاب ایده آل از JPEG برای بیشتر تصاویر می سازد ، اگرچه هر عکس باردیگری هم پس از انتقال داده شدن به کامپیوتر می تواند از لحاظ شارپنس، اشباع رنگ ودیگر پارامترهای تأثیرگذار بر تصویر ویرایش شود. در صورتیکه این پارامترها هم می توانند قبل از ذخیره شدن تصویر با فرمت فایل JPEG و در هنگام گرفتن عکس تنظیم شوند؛ به این دلیل که پس از انتقال به کامپیوتر بمراتب نیاز کمتری به پردازش عکس داشته باشند. در واقع، پردازش نسبتا اندکی می تواند بر روی تصاویر ذخیره شده با فرمت JPEG قبلا و در بیرون صورت گیرد(بدون کم شدن کیفیت قابل توجهی). البته کسانی که مهارت کافی در کار با نرم افزارهای گرافیکی و پردازش تصاویر دارند، اغلب ترجیح می دهند تا مراحل فرآوری را در کامپیوتر و بادقت و ظرافت ویژه ای انجام دهند تا خروجی تصویر آنها مطابقت بیشتری با سلیقه و خواست آنها داشته باشد.
RAW
امروزه بیشتر دوربینهای دیجیتال این قابلیت را دارند تا تصاویری در حالت RAW بگیرند. برخلاف JPEG و بیشتر فرمتهای فایل دیگر، RAW یک فرمت فایلی کاهنده و اتلاف دهنده کیفیت نیست، و نمی توان آنرا بوسیله هر نرم افزار تصویرسازی خواند. در واقع، با یک تصحیح اندک و به روز رسانی نرم افزار قدرتمند و همگانی چون Photoshop ، این فایل قابلیت خوانده شدن و فرآوری را خواهد داشت و شما را با در اختیار قرار دادن محیطی ساده تر و در دسترس تر از فتوشاپ قادر خواهد ساخت تا بتوانید تنظیمات و تصحیحات مورد نیازتان را بخوبی انجام دهید. کارخانجات سازنده دوربین معمولا این فرمت فایل را با نرم افزارهای تبدیل کننده RAW پوشش می دهند و شما با خرید دوربین می توانید این نرم افزار را در اختیار داشته باشید. اما پیچیدگی و مفید بودن نرم افزار می تواند در روند کاری شما خیلی زیاد تأثیر گذار باشد. هرچند که برای عکاسانی که به قابلیت این فرمت علم ندارند، گاهی اوقات اینچنین به نظر می آید که باز کردن فایل RAW کاری بیهوده و وقت گیر است!
اما اگر شما نرم افزار پیشرفته و قوی دارید ، عکاسی در حالت RAW به شما اجازه خواهد داد تا با مهارتتان، نتیجه ای خوب و با رضایتمندی قلبی و با کیفیتی بسیار بالا از خروجی دوربینتان دریافت نمائید.
اساسا، یک تصویر ذخیره شده در فرمت فایل RAW ، معادلی دیجیتالی از یک نگاتیو است. همه اطلاعات ثبت شده توسط دوربین در آنجا است و عکاس می تواند هر گونه تنظیماتی را، از قبیل درجه حرارت رنگ، رنگمایه، کنتراست، درجه اشباع رنگها، وضعیت نوردهی و همینطور هر اطلاعات دیگری را که در فایل ضمیمه شده باشد را بدون تخریب و به راحتی تغییر بدهد. فقط با یکبار تعدیل و تنظیم و ذخیره کردن فایل با عنوانی جدید (JPEG, PSD, TIF,…) لازم است تا شما بتوانید یک فایل جدید بسازید وفایل اصلی RAW را در شکل اصلی اش باقی بگذارید. فایلی که شما می توانید هرچندبار که می خواهید آنرا دوباره تنظیم نمائید؛ بدون هیچ گونه تخریبی!
تعدیل کردن تنظیمات اساسی بر فایلهای RAW خیلی ساده قابل انجام هستند. به عنوان مثال در پنجره ویرایش فایل Raw در فتوشاپ، همه اطلاعات اساسی دوربین در بالای پنجره بخوبی نشان داده شده است؛ لنز مورد استفاده، عدد دیافراگم و سرعت شاتر. در پائین شما می توانید تنظیمات فایل را ببینید ، پروفایل رنگی ، و سایز تصویر.
در سمت راست بالا، شما می توانید نموداری(Histogram) را ببینید که اطلاعات رنگ و نوردهی را نشان داده است.

تفاوتهای اصلی بین عکاسی با JPEG و RAW اینهاست؛ اما مزیتها و معایب آنها چیست؟

مزیتهای JPEG :
• کوچک بودن سایز فایل.
• بالا بودن سرعت نوشتن بر روی دیسک.
• به کمترین پردازش تصویر نیاز دارد.
• کاهش زمان جابه جایی فایلها از دوربین به کامپیوتر.

معایب JPEG:
• محتوای اطلاعات فایلها بمراتب کمتر است. (8بیت ، هنگامیکه در تقابل با 36 بیت، 42 بیت یا 48 بیت برای فایلهای RAW قرار می گیرد.)
• تنظیمات تا درجه زیادی در هنگام عکاسی انجام شده هستند(البته میتواند تغییر داده شده بشوند اما بعدا در کامپیوتر کیفیت به میزان قابل توجهی کم خواهد شد.)
• فشرده سازی فایل ، کیفیت را کم می کند.( فرمت فایل پر اتلاف و کاهنده)

مزیتهایRAW :
• شامل شدن همه اطلاعات گرفته شده بوسیله دوربین در فایلها ، و منجر به بالاترین کیفیت می شود.
• "نگاتیو دیجیتال" می تواند برای دستکاری آینده دست نخورده نگاه داشته شود.

معایبRAW :
• فایلها بزرگ هستند و نیاز به فضای ذخیره سازی زیادی دارند.
• پردازش تصویر بمراتب طولانی می شود و به کامپیوتری سریع و نرم افزاری توانمند نیاز دارد.
برخی از دوربین های دیجیتال گونه ای دیگر از فرمت فایلهای تصویری را به جای گرفتن تصویر با RAW یا JPEG عرضه می کنند .

TIFF
.Tagged Image File Format یک فرمت فایل با قابلیت فشرده سازی بدون از دست دادن کیفیت تصویر است. توجه داشته باشید که در اینجا فایل فشرده شده است اما از کیفیت کاسته نمی شود. TIFF یک فرمت فایل مفید برای استفاده درکامپیوتر (بیشتر به دلیل زیر) اما صراحتا باید گفت که برای دوربینهایی که فرمت فایل RAW را پوشش می دهند،کمتر مفید فایده است. شایان توجه است که کیفیت این فرمت از فرمت JPEG خیلی بیشتر است.
من سایز فایلها را در فرمتهای متفاوت مورد تأکید قرار می دهم. اما این اختلافها در شرایط عملی منجر به چه کاری می شوند؟
خوب، این شرایط در هر دوربینی متفاوت است، و وابسته به ابعاد تصویر خروجی در دوربین است، همچنین تیره گی(وجود تنوع رنگی فراوان) و روشنی(کم بودن تنوع رنگی) عکس است.

پیشتر ذکر شده که فایل RAW بازشده، می تواند در یکی از فرمتهای JPEG یا TIFF ذخیره شود. انتخاب شخصی من فرمت TIFF است و آن هم به دلیل غیر اتلافی بودن این فرمت است، که گزینه مناسبی برای آرشیوکردن تصاویر به نظر می آید. مگر اینکه بخواهید از تصاویرتان پشتیبانی تهیه کنید، هرچند امیدوارم که هرگز نیازی به استفاده آن نداشته باشید، که گزینه JPEG انتخابی معقول تر به نظر می رسد.
تصویری که با فرمت فشرده JPEG ذخیره شده است، پس از هر بار باز و بسته شدن و ذخیره تغییرات اعمال شده، با کاهش نسبی کیفیت مواجه خواهد شد، که این امر در بلند مدت موجبات تخریب و کاهش قابل توجه کیفیت تصویر را در پی خواهد داشت. دلیل و معنای ذخیره کردن کپی فایلهای RAW در فرمت TIFF همین است ، دست کم تا وقتیکه همه تصاویری که به دستکاری نیاز دارند،کامل و ذخیره شوند.
- پیشنهاد من برای عکسهایی که در محیط باز و با نورکافی و مناسب گرفته می شوند، فرمت JPEG است؛ به این خاطر که:
• احتمالا کیفیت بالا، وحجم زیاد مورد نیاز نیست.
• دوربین یا خود عکاس باید برای نوردهی مناسب، درست و بدون اشکال باشد.
• میزان کنتراست طبیعی خواهد بود و تصاویر به دستکاری کمتری نیاز خواهند داشت.
• اینجا نیازی به صرف کردن زمان زیادی برای کامپیوتر جهت تبدیل فرمت RAW نیست.

- پیشنهاد من برای عکسهایی که در داخل خانه و با نور متعارف خانگی گرفته می شوند، فرمت RAW است؛ آن هم به این دلیل که:
• فرمت RAW بهترین گزینه است، زیرا اصلاح رنگ می تواند به شکل ساده ای و با دقت انجام شود؛ همچنین نوردهی های Over و Under را بهتر می توان اصلاح کرد.

- برای عکسهایی با کیفیت بسیار بالا در استودیو، من از فرمت RAW استفاده می کنم؛ زیرا:
• کیفیت بالا، بسیار واجب وامری ضروری است.
• به دلیل فشردگی موجود در فرمت فایل JPEG ، موارد دستکاری شده و ایرادهایی که در تصویر وجود دارند بمراتب بیشتر از حد طبیعی و به صورت اشکالی نامنظم، آشکار خواهند شد. اندک تصاویری که در یک شرایط نوری خوب مثل روز آفتابی و روشن گرفته می شوند کمتر نیازمند تغییر و بالانس هستند.
• همه تنظیماتی مورد نیاز را کامپیوتر می توانند بسادگی و بدون کاهش کیفیت انجام شوند.
• فایلهای RAW در صورت نیاز، می توانند با هم به گونه ای ترکیب شوند.

- در شرایطی ویژه و برای عکسهای رسمی مثل یک مراسم عروسی، که هم با عکاسی در محیطی بسته و هم در محیط باز و در خارج از خانه هستند، من توصیه می کنم که از فرمت RAW استفاده شود. چون با نورپردازی طبیعی یا با نورهای تنگستن، شما می توانید اصلاح رنگ را به سادگی اعمال کنید. همچنین توصیه می کنم از فایل RAW برای عکسهایی در فضای باز، بویژه در هوای آفتابی روشن استفاده کنید، زیرا RAW می تواند با کنتراست بالا و بمراتب خیلی بهتر از فرمت JPEG ، بخوبی از عهده اش بر بیاید.

معرفی یک عکاس

2007-11-24T05:03:00.000+03:30

اندرو وارهولا

(6 آگوست 1928_ 22 فوریه 1987)

او را با عنوان اندی وارهول ، بهتر میشناسیم ؛ اندی وارهول از جمله هنرمندانی است که با ورود به دنیای هنر ، در حوزه های مختلفی از آن، برای جان دادن به ایده های خود و خلق آثار منحصر بفردشان فعالیت کرده اند. از اینرو پس از بیان شرح مختصری از بیوگرافی وارهول که بیشتر به جنبه های پرورش یافتن شخصیت هنری اش معطوف می باشد، به این فعالیتهای هنری که در عرصه های مختلفی همچون نقاشی ، فیلمسازی و عکاسی بوده است،میپردازیم.

او از جمله هنرمندان امریکایی است که به عنوان یکی از اشخاص محوری و پایه گذار در نهضت "[1]Pop Art " شناخته شده است. وارهول بواسطه کارهایش، به عنوان یک نقاش، تبدیل به شخصیتی بلندآوازه وجهانی شد. او یک فیلمساز پیشرو، یک رکوردگذار، یک مولف و یک شخصیت مردمی بودکه بواسطه شخصیتش حتی برای افراد ولگرد خیابان که از نظر اجتماعی کاملا متمایز بودند؛ برای روشنفکران برجسته، برای اشخاص شهیر هالیودی و برای نجیب زادگان پولدار مشهور، هم کاملا شناخته شده است. او شخص پرحاشیه ای در طول زندگی اش بود (کارش برخی اوقات بوسیله منتقدان مانند یک شوخی یا طنز به استهزاء کشیده شده است.)، وارهول بعد از مرگش(1987) تبدیل به موضوعی برای بسیاری از نمایشگاههای بازنگرانه ،کتابها و فیلمهای مستند شد. اغلب منتقدان هنری، او را به عنوان یکی از تاثیرگذارترین هنرمندان قرن بیستم تصدیق می کنند.

او در پترزبورگ ایالت پنسیلوانیا ی امریکا متولد شد.والدین از کشور چکسلواکی به امریکا مهاجرت کرده بودند.او از همان دوران کودکی ونوجوانی، استعداد خود را به طرق مختلف در هنر نمایان می ساخت، بطور مثال در سن 8 سالگی تصاویر یک کارتون را بر روی دیوار خانه شان نقاشی کرد؛ در سن 9 سالکی زیرزمین خانه شان را به یک تاریکخانه عکاسی تبدیل کرد و با دوربین خانوادگی(کداک برونی) خود شروع به عکاسی کرد. او در همین سنین به بیماری سختی دچار شد که باعث طرد شدن او از بین همسالان و مانوس شدن بیشترش با دنیای هنر شد.

وارهول از این دوره بیماری اش به عنوان دوره ای که در شکل گیری شخصیت هنری اش نقش بسزایی را داشته است یاد کرده است. او تحصیلاتش را در رشته هنر بازرگانی در دانشکده هنرهای زیبا (درسال 1945) در انجمن تکنولوژی کارنیگه (دانشگاه کارنیگه ملون(Carnegie Mellon) حال حاضر) ادامه داد؛و توانست خیلی زود خود را به عنوان یک استعداد برجسته در طراحی معرفی کند. بمحض فارغ التحصیل شدن(1949) ، وارهول به سمت نیویورک عزیمت کرد. در شهر جدید سکونتش،کارثابتی را به عنوان یک هنرمند در عرصه تجارت پیدا کرد و در چند مجله و روزنامه به عنوان یک طراح تصویر شروع به فعالیت نمود.

او اولین نمایشگاه انفرادی خود را در گالری هوگو(Hugo) با به نمایش گذاشتن 15 تابلوی نقاشی بر اساس نوشته های ترومن کاپوته برپا کرد(1952). همچنین او توانست موفق به دریافت تقدیر از " انجمن هنری و موسسه هنرهای گرافیکی آمریکایی" شود.

او توانست شخصیتهای کمدی همچون Dick Tracy, Popeye, Superman را خلق کند. و فعالیتش را در عرصه هنرهای بازرگانی و تبلیغاتی با طراحی اسکناس دلار، قوطی های سوپ کمپل(Campbell's Soup Cans) و دو نمونه از بطریهای کوکاکولا، به اوج برساند.

فعالیت جدی او در زمینه عکاسی از آگوست سال 1962 با معرفی تکنیک چاپی silkscreen[2] photo به دنیا شروع می شود. او توانست با استفاده از تجربیاتش در طراحی و نقاشی و پی بردن به قدرت انکار ناپذیر تصاویر، خیلی زود به این مهم دست پیدا کند و بتواند با استفاده از این تکنیک، از یک تصویر، همزمان چند نسخه را با شرایطی کاملا متفاوت از نظر رنگبندی و ترکیب تولید نماید و به تولیدی انبوه از یک تصویر در مدت زمان کوتاه برسد. عکسهایی را که او برای چاپ فوتو سیلک اسکرین استفاده میکرد با مدل ویژه ای از دوربین پلاراید گرفته می شدند؛ پیدایش این تکنیک در چاپ عکس به نزدیک شدن عکاسی به نقاشی کمک بسزایی کردو توانست تاثیر بزرگی بر عکاسی هنرمندانه داشت.

او در ذهنش با سرمشق گرفتن از رابرت روسچنبرگ(Robert Rauschenberg) ، چاپ کارهایش را از چاپ دستی به سیلک اسکرین عکس تغییر مسیر داد.

از آثار او که به این روش خلق شده است میتوان به پرتره افراد نام آشنایی همچون: مایکل جکسون(Michael Jackson) (خواننده) ، جان لنون (John Lennon) (ترانه سرا، خواننده ، نوازنده) ، مایک جاگر ( Mick Jagger) (بازیگر،نوازنده راک) ، دیانا رز(Diane Ross) (خواننده وترانه سرا)، لیزا مینللی(Liza Minnelli) (خواننده و بازیگر)، بریجیت باردوت( Brigitte Bardot) (بازیگر فرانسوی، فرم دهنده مدلهای Fashion)،محمد علی کلی (Muhammad Ali)(بوکسور) اشاره کرد. پرتره معروف او مربوط به دیکتاتور کمونیست چینی مائو زدونگ(Mao Zedong) است که در سال 1975 گرفته شد. از کارهای معروف او که با این روش چاپ و منتشر شده اند میتوان به پرتره هایی از Elvis Presley، Jackie Kennedy وMarilyn Monroe اشاره کرد.

دامنه استفاده او از این تکنیک چاپ به دنیای مد(Fashion) هم کشیده شد و او طرحهای خود را برای لباسهای مدلها را با این روش چاپ میکرد. همچنین او طرحهای مشهور خود را که مربوط به مد کفش بودند و شهرت بسیار زیادی در بین مردم پیدا کردند را در کتابی بنام " Shoes, Shoes, Shoes " به چاپ رساند. او آثار نقاشی و طراحی اش را نیز در قالب کتابهای دیگری با موضوعات "غذا، کریسمس و..." منتشر کرده است. از دیگر تالیفاتش میتوان به کتاب فلسفه اندی وارهول (1975) اشاره کرد. او در این کتاب ایده های خود را در رابطه با ذات هنر در این کتاب بیان کرده است.

وارهول به همراه جرارد مالنگا (Gerard Malanga) (فیلمساز و عکاس) در سالهای آغازین دهه1970 ، مجله اینترویو(Interview) را تاسیس کرد.

اندی وارهول به دنبال یک جراحی عادی کسیه صفرا در 22 فوریه 1987 وفات یافت و پس از تدفینش در پترزبورگ ، دوستان و شرکاء اش لوح یادبود جمعی در کلیسای پاتریک در نیویورک با همراهی 2000 نفر از مردم بنا گذاشتند.

در سال 1989 ، موزه هنر مدرن نیویورک مروری بر کارهای او داشت. موزه اندی وارهول نیز در ماه می سال 1994 در پترزبورگ ، پنسیلوانیا دایر شد.

مرجع:

دایره المعارف و سایت مرجع wikipedia

http://www.biography.com

http://cybermuse.gallery.ca

[1] هنر پاپ (Pop Art) یا هنر مردم‌وار یک جنبش‌ هنری بود که در سالهای دهه ۶۰-۱۹۵۰در انگلستان و آمریکا به وجود آمد. هنر پاپ یکی از جنبشهای اصلی قرن بیستم بود. دستمایهٔ اصلی هنرمندان این سبک فرهنگ مردمی ، تولیدات انبوه ، تبلیغات محیطی یا تلویزیونی ، بسته بندی‌ها و درکل هر آنچه مردم بیشتر می‌دیدند از چیدمان ۱۰۰ قوطی کنسرو سوپ گرفته تا سریوگرافی پرترهٔ مونالیزا. این سبک را می‌توان یک سبک روشنفکرانه با نگاهی انتقادی به مصرف گرایی به خصوص در آمریکا دانست.

[2] چاپ سیلک‌اسکرین یا «چاپ سیلک» روشی برای چاپ تصویر است. چاپ سیلک اسکرین از پرکاربردترین چاپها محسوب می شود. درواقع کمتر جنسی را میتوان یافت که امکان انجام این شیوه چاپ، به شکل دستی و ماشینی فراهم است. تنوع در نوع مرکب قابل استفاده در این چاپ، امکان چاپ روی مواد مختلف را فراهم ساخته است. شیوه ساده این تکنیک باعث می شود که روی سطوح صاف، گرد، بی نظم و ... امکان چاپ فراهم شود. در واقع می توان گفت که تمامی اشیایی که در اطراف خود می بینید چه از نظر نوع جنس و چه از نظر شکل ظاهر، تحت پوشش چاپ سیلک قرار می گیرند.

در این روش از پارچه با توری با سوراخ‌های بسیار ریز استفاده می‌شود. توری در قابی ثابت می‌شود. تصویر مورد نظر روی این توری نقش می‌شود. سپس بخش‌هایی از تصویر که نباید رنگ بخورد با ماده‌ای مسدود کننده مانند موم پوشیده می‌شود. این قاب توری را در این حالت شابلون یا کلیشه می‌نامند. سپس مرکب چاپ یا رنگ را با فشار کاردک یا غلطک به سطح چاپ شونده منتقل می‌کنند. رنگ یا مرکب فقط از بخش‌هایی که مسدود نشده یه کاغذ یا سطح چاپ شونده منتقل می‌شود و تصویر روی آن ظاهر می‌گردد.

با این روش میتوان بر روی مواد مختلف چاپ های تک‌رنگ یا چندرنگ صورت داد. با سیلک‌اسکرین می‌توان روی انواع مواد مانند پارچه و چینی و سرامیک و فلز و غیره تصویر چاپ کرد. با چاپ سیلک می‌توان روی اجسام با شکلهای مدور و غیر مسطح نیز چاپ نمود که از این نظر در بین روشهای چاپی منحصر به فرد است. این نوع چاپ برای چاپ تبلیغی بر روی اشیای گوناگون مثل تقویم و سررسید و لیوان و کاغذ بکار می‌رود.

زیبایی شناسی از جنس آشپزخانه

2007-11-19T09:57:00.001+03:30

عکس "افسانه سروقدی" عکسی آبستره از ابزار مورد استفاده در زندگی روزمره، که در عین سادگی و در دسترس بودن عناصر موجود در عکس ، حاکی از دید موشکافانه و حس کنجکاوی هنرجویانه ای است که با زیرکی خاصی به ترکیب ها و هارمونی های پیرامون خود می نگرد.

این اولین باری نیست که یک عکاس دوربین خود را به سمت وسایل و ظروف آشپزخانه نشانه می رود.

"جن گروور" در سال 1977 با هدف ثبت یک مجموعه عکس از طبیعت بی جان حاضر در آشپزخانه به عکاسی پرداخت. عکسهایی از این نوع معمولا از لحاظ چیدمان، فارغ از هر گونه ترکیب بندی پیچیده ای می باشند.

اتمسفر حاکم بر این عکس اتمسفری سرد و بی جان است، که با ریزش قطرات آب ، جان میگیرد و به تکاپو
می افتد و به خوبی میتوان معنای درحرکت بودن زندگی را در ریزش قطرات آب دید.

عکس از لحاظ بصری دارای سنگینی محسوسی در قسمت راست کادر می باشد؛ این عدم تعادل به دلیل قرار گرفتن مستطیل سیاه رنگ در پس زمینه کادر می باشد که چشم را به سمت خود منحرف می سازد و باعث تمرکز و هدایت چشم به سمت خود می شود. جایی که در آنجا اتفاقی در حال وقوع است؛ به سمت چکیدن قطرات آب از لبه چنگال. همچنین حضور خطوط اریب چنگال در امتداد ریتم موزون بافتهای ظرف و پایه های فلزی آن باعث تقویت این حرکت به سمت قسمت طلایی و تقریبا بیرونی کادر می شود.

انتخاب حالت رنگی، سیاه و سفید و کنتراست بالا برای این عکس کاملا به جا به نظر می رسد. زیرا عکس از عناصر سرد و بی روح فلزی تشکیل شده که از نظر ترکیب رنگ دارای رنگهایی خنثی هستند و از لحاظ بصری، تاثیری در ریتم عکس و اتمسفر حاکم بر آن ندارد.

تخت بودن تصویر حاکی از استفاده کردن عکاس از لنز تله است و وضوح بالای جزئیات در بافت عناصر نشان دهنده استفاده کردن از درجه ای بسته از دیافراگم است. با در نظر گرفتن این دو مورد می توان چنین نتیجه گیری کرد که با یک لانگ اکسپوژر (استفاده از زمان طولانی برای ثبت تصویر و نوردهی) روبرو هستیم.

عکس را هم می توان از نظر بافت عناصر تشکیل دهنده مورد آنالیز قرار داد. بافتهای صیقلی و نرم قطرات آب (مواد آلی) با قرار گرفتن در کنار بافتهای خشن و محکم فلز که مصنوعاتی ساخته دست بشر هستند هر یک با داشتن حسی متضاد با دیگری درشکل گیری یک کنتراست موثر می باشند.

حسرت همیشگی

2007-09-25T13:38:00.000+03:30

حرف های ما هنوز ناتمام...

تا نگاه می کنی:

وقت رفتن است

باز هم همان حکایت همیشگی!

پیش از آنکه با خبر شوی

لحظه عظیمت تو ناگزیر می شود

آی...

ای دریغ و حسرت همیشگی!

ناگهان

چقدر زود

دیر می شود!

قیصر امین پور

نیکون به عرصه رقابت بازگشت

2007-08-26T12:05:00.000+03:30

در اینجا کمی به مشخصات و خصوصیات این دوربینها می پردازیم:

نیکون D300:

این دوربین دارای سنسور بزرگ 12.3 مگا پیکسلی در قالب CMOS های DXاست.

نمایشگرLCD این دوربین در ابعاد 3 اینچی طراحی شده است که امکان نمایش واضح عکس را برای عکاس فراهم می سازد.

D300 با داشتن 51 نقطه فوکوس در حالت فوکوس خودکار و با امکان ره گیری سیستم اتوفوکوس 3بعدی به دنیای عکاسی معرفی شده است.

D300 درای سیستم بازشناسی منظره است که درستی اتوفوکوس و اتو اکسپوژر و اتو وایت بالانس را افزایش میدهد. زمان راه اندازی این دوربین در حدود 0.13 ثانیه است و می تواند شاتر را در یک 45 هزارم ثانیه رها کند.

این دوربین قابلیت عکسبرداری بالغ بر 100 عکس متوالی و توانایی عکاسی 8 فریم در ثانیه را با تفکیک 12.3 مگا پیکسل داراست.

و نیز دارای پاک کننده خودکار سنسوری ، جدید است که در قسمت جلویی سنسور بوسیله ارتعاش نوری ، ذرات معلق را فیلتر و در قسمت زیرین سنسور رها نماید.

قسمت درونی بدنه دوربین بوسیله یک واشر لاستیکی مهر وموم شده تا از ورود گرد و غبار به داخل آن جلوگیری کند. نمایشگر 3 اینچی این دوربین نیز در پشت شیشه ای محافظت شده؛ خود دوربین از آلیاژ منیزیم ساخته شده و مکانیسم شاتر دوربین بمیزان 150000 دور درجه بندی شده است.

قیمت این دوربین 1799.95 دلاراست.

نیکون D3:

این دوربین برای عکاسان حرفه ای و سخت گیر از جهت کیفیت برتر عکس طراحی شده است.

این دوربین دارای سنسور CMOS 12.1مگاپیکسلی با فرمت FX است. که تقریبا همنواخت با فیلمهای 35mm است.

وقتیکه از لنزهای نیکورAF استفاده شود ، دوربین خروجی با تمامی 12.1 مگا پیکسل و با 9 فریم متوالی در ثانیه خواهد داشت.

و زمانی که از لنزهای سری DX نیکور استفاده شود ، دوربین بصورت خودکار خود را به وضعیت فرمت DX سوئیچ می نماید. و قسمتی از سنسور را تا 5.1 مگا پیکسل کراپ می نماید. و در ویزور قسمتی از سنسور که بوسیله آن عکسبرداری نمی شود، پوشانده می شود و سرعت عکسبرداری را تا11 فریم در ثانیه افزایش می دهد.

حساسیت سنسور به نور در این دوربین از 200 تا 6400 قابل تغییر است.

همچنین این دوربین دارای سیستم بازشناسی منظره است و توانایی شناسایی 51 نقطه برای فوکوس را در حالت فوکوس خودکار دارد.

زمان راه اندازی دوربین در حدود 0.12 ثانیه می باشد و این دوربین توانایی عکسبرداری تا 64 فریم متوالی را با فرمتJpeg و فشردگی نرمال و بین 17 تا 20 فریم با فرمتNEF را در با تنظیم برای عکسهای 12 بیتی یا 14بیتی داراست.

قیمت D3 ، 4999.95 دلار است.

چگونه از گلها عکسهای خلاقانه بگیریم؟

2007-08-20T02:20:00.003+03:30

دسته بندی فلورا یکی از پرطرفدارترین و متنوع ترین دسته بندی ها در عکاسی است.

باید توجه داشت که در عین ساده و در دسترس بودن گلها، گرفتن عکسی که خلاقه و نو باشد کاری بس دشوار است و برای فعالیت در این دسته بندی امری ضروری و مهم به نظر
می رسد و آن هم به این دلیل که همگی ما بدون شک همه روزه با این موضوع ، در پیرامون خود کاملا آشنا هستیم، چه آنها را به صورت عکس و پوستر دیده باشیم چه در قاب چشمانمان و به صورت طبیعی!

برای گرفتن عکسی با ایده ي خلاقه و نو نیاز به شناخت کامل از موضوع خود هستیم. این موجودات زیبا دارای زیبایی های نهفته ای هستند که با چشم غیرمسلح و با نداشتن دید موشکافانه هرگز قادر به درک آنها نخواهیم بود.

حال ببینیم برای گرفتن چنین عکسی، به چه امکاناتی نیاز داریم و استفاده از چه عواملی در ثبت بهتر این عکس برای مفید خواهد بود:

بدیهی است که برای ثبت یک عکس نیاز به یک دوربین عکاسی داریم! آیا برای عکسبرداری خلاقانه از گلها نیاز به دوربین خاصی هست؟

دیجیتال یا آنالوگ بودن دوربین نمی تواند تأثیر بسزایی در کیفیت کار داشته باشد. اما با داشتن دوربینی دیجیتال که به لطف فناوری، امروزه در دسترس عموم مردم قرار گرفته، عکاسی ساده تر و فراگیر شده است.

برای دستیابی به بهترین و کاملترین نتیجه دوربینهای تک لنز انعکاسی(SLR) بهترین گزینه هستند؛ به این دلیل که این نوع دوربینها قابلیت الحاق لنزهای مخصوص ماکرو را دارند، و دیگر اینکه می توانیم در هنگام عکاسی از چشمی دوربین نمای کار را بخوبی و با دقت زیاد ببینیم. اما جالب است بدانیم برخی از دوربین های فشرده (Compact) که در دسترس همگان قرار دارند
می توانند به خوبی دوربینهای SLR ، از موضوعات کوچک عکاسی کنند(ماکروگرافی). اکثر کارخانه های سازنده این دوربینها را با لنزهای سوپر ماکرو طراحی و به بازار عرضه می کنند.

خوب اگر دوربین ما Compact نبود و قابلیت نصب لنز را داشته باشد باید از چه نوع لنزهایی استفاده کنیم؟

لنز ماکرو: در این حالت به لنزهای مخصوص ماکروگرافی نیاز داریم، تا بتوانیم نمایی جدید از گلهای پیرامون خود ببینیم. این لنزها با کاهش فاصله کانونی، فاصله مجاز برای فوکوس را به حداقل می رسانند و شما را قادر می سازد تا حتی از بافت یک گل یا پرچم آن عکاسی کنید.

خرید یک لنز سوپر ماکروی قوی نیازمند هزینه ی بالایی است که از عهده هر کس بر نمی آید. بنابراین در ذیل به ابزار دیگری اشاره خواهیم کرد که این امکان را با هزینه ای به مراتب کمتر، برای ما فراهم می سازد:

- فیلتر کلوزآپ (Close up): یک عدسی محدب با قابلیت درشت نمایی بالا و با درجه های متنوع که بر روی دهانه ی لنز دوربین نصب می شود.

این فیلتر همانند لنز ماکرو عمل کرده و با کاهش فاصله کانونی و فراهم کردن امکان نزدیکتر شدن به موضوعات، ما را در رسیدن به هدفمان که ثبت نمایی جدید و خلاقانه از گلها ست یاری میکند.

بر روی بدنه این فیلترها، ضریب درشتنمایی آن ذکر شده است: 1X ، 2X ، 4X و ... . هر چه عدد جلوی X بزرگتر باشد، فیلتری با درشت نمایی بالاتر در اختیار خواهید داشت.

- با استفاده از لنزهای ماکرو یا فیلترهای کلوزآپ، عمق میدان در عکس به شدت کاهش یافته و پس زمینه عکس کاملا محو خواهد شد. البته می توان با بستن یا بازکردن دیافراگم این تأثیر را کم یا تشدید کرد. با داشتن عمق میدان کم میتوانید موضوع یا قسمت خاصی از موضوع را که مدنظرتان است را شارپ و واضح تر از بقییه اجزا کنید و بقییه فضای جلو و یا پشت سر موضوع را به صورت کاملا محو شده داشته باشید.

- وضوح جزئیات در عکس ما با استفاده از ابزار درشت نمایی افت خواهد کرد، همانطور که در فوق اشاره شد در هنگام ماکرو گرافی عمق میدان به صورت شگفت انگیزی افت خواهد کرد، و از آنجایی که برای ثبت خوب جزئیات نیاز به درجه مناسب و موثری(بسته ترین درجه) از دیافراگم داریم، استفاده از نور مناسب و کافی در اینجا کاملا ضروری است.

- برای چیره شدن بر این مشکل از نور فلاش یا نورپردازی استفاده می کنیم. باید توجه داشت که استفاده از نور مستقیم فلاش می تواند به همان اندازه که برای ثبت بهتر عکس مفید است، زیان بخش باشد. مخصوصا که ما در حال عکسبرداری از فاصله چند سانتیمتری از موجود ظریفی به نام گل هستیم. و نور زیاد باعث از بین رفتن بافت و جزئیات می شود و رنگهایی زیبا و شاداب را نخواهیم داشت.(عکس ما اصطلاحا Over expose می شود)

- با استفاده از یک دستمال کاغذی یا کاغذ کالک (به عنوان دیفیوزر) می توان نور فلاش را تلطیف داد. یا با استفاده از یک صفحه براق و بیرنگ(به عنوان رفلکتور) در نقطه مقابل نور فلاش و تنظیم آن بر محل عکاسی می توانیم سایه های تند و خشن را از بین برد.

- در هنگام عکسبرداری از گلها آن هم در نمایی کاملا بسته، فوکوس صحیح امری دشوار خواهد بود زیرا عمق میدان ما تا حدود 1 میلی متر کاهش خواهد یافت. برای اطمینان از عدم لرزشهای دست می توانیم از سه پایه ای که محکم شده باشد، استفاده کنیم. همچنین می توانیم دوربین را در حالت سلف تایمر تنظیم کرده تا در هنگام فشردن دکمه شاتر هم دوربین دچار لرزش نشود.

- با استفاده از تنظیمات نرم افزاری دوربین می توانید رنگها را در حالت دلخواه خود قرار دهید.

انتخاب شدت اشباع، گرمای رنگ و درجه روشنایی رنگها می تواند تاثیر بسزایی در چشم بیننده داشته باشد.

خوبی این نوع عکاسی این است که میتوانید آنرا به دور از عوامل مزاحم خارجی همچون باد، نورهای شدید، سایه های مزاحم و... در محیط بسته و با نورپردازی کنترل شده انجام دهید.

برای عکاسی در این حالت در اختیار داشتن حداقل دو منبع نور با زاویه 45 درجه
( از بالای سر موضوع) کافی است.

شما با در اختیار داشتن و استفاده مناسب و به جا از امکانات ذکر شده می توانید گلها را از دورن چشمی دوربین عکاسی خود و از زوایای جدید مشاهده کنید. انتخاب بهترین زاویه و کادربندی مناسب در آخرین مرحله، بستگی به دید و شناخت شما از گلها دارد و فقط با داشتن یک ایده خلاقانه می توانید به این مهم دست پیدا کنید.

غوطه وری در ژرفای عشق

2007-07-05T02:09:00.000+03:30

"عشق " یگانه واژه ای که همه آنرا لمس کرده اند. عکس تاثیرگذار Bread عکاس انگلیسی ، که با تکنیک و مهارتی خاص در عمق آب گرفته شده است، اشاره به بارزترین و پاکترین مصداق عشق دارد. و با الهام از این عشق فضای عکس خود را سرشار از احساس قرار داده است. او که گویی علاقه زیادی هم به بودن در فضای لایتناهی و بکر آب دارد، فضای عکس خود را با حضور مادر و فرزند نوپایش آراسته و آنها را کاملا در تفکر خود معلق ساخته است.

مادر با چنان آرامش و محبتی فرزند خود را در آغوش کشیده که گویی در این دنیا به چیزی جز او تعلق خاطر ندارد و او تنها سرمایه اش است.

در طرف دیگر، فرزند با تکیه بر عشق مادری، از او نردبانی برای صعود خود ساخته و چشم به فضای بیرون آب دارد و با چشمان جستجوگرش به دنبال کشف اقیانوسهای جدیدی در بی انتهای هستی است.

انتخاب نور پردازی مستقیم و از بالا به موضوع ، استفاده از لباسهای توری با رنگ روشن، در فضای ژرف و سیاه آب ، باعث ایجاد کنتراست بالایی در عکس Bread شده و این عکس را به عکسی دراماتیک و تاثیرگذار تبدیل کرده است.

این عکس بر روی فیلم فوجی و با حساسیت 400ASA و توسط دوربین نیکون ثبت شده است. نورپردازی توسط یک لامپW 6000 و نورهای دیگری در زیر آب صورت گرفته است.

انتظار

2007-06-26T08:02:00.000+03:30

انتظار می کشم و باز انتظار می کشم؛ کار دیگری جز انتظار ندارم. انتظار برای آن چیزهایی که آرزوهایم را ساخته اند. انتظار برای روزهای بهتر، انتظار برای پایان تیرگی ها، انتظار برای گفتن حرفهای نگفتهای که راه گلویم را سد کرده اند، انتظار برای پایان یافتن خاموشی فریادهایم، انتظار برای شنیدن صدایی عاشقانه از میان تیرگی شب، انتظار برای پایان روزمره گی ها، . . .

چه مفهوم آشنایی دارد انتظار! اما چقدر ناتوانم در بیانش.

بی هدف و سردرگم در بین کلمات و حروف در جستجویم تا شاید بتوانم این احساس بی پایان را معنا کنم، اما چه می شود. بعضی از چیزها را باید تجربه کنی تا معنایش را بدانی.

نمی دانم کدام احساسم، کدام جریان خیالم، کدام پرواز رویایم، برای بار آخر نجاتم خواهد داد؛ و مرا از این انتظار مرگبار و بی پایان رها می سازد و جاده های بی سرانجام گم شده درمه پیش رویم را سرانجام می بخشند.

چه سردرگم و بی هدف در پی آرزوهایم مشتاقانه می دوم ، بدون دانستن آخر راه به پیش می روم ؛ پیش رفتنی در ورطه تنهایی ، در سکوت مرگ آوری که نهایت خط را برایم رقم خواهد زد؛

کی به پایان می آید این تشنگی جانسوز و طاقت فرسا؟ کی تمام می شود شب ظلمانی هجرت ، کی خورشید از ورای ابرها، رقص کنان بیرون می آید و مرا به مقصد گمشده ام رهنمون می سازد.

کی به انتها می رسد این همه انتظار؟ نمی دانم چه میخواهم بگویم و نمی گویم! چون نمی توانم و زبانم ترسان است؛ ترسان از نکوهش ها، از ملامتهایی که مرا خواهند درید. همه چیز را می بینم و نمی بینم ، می دانم و نمی دانم، می خواهم و نمی خواهم اما میخواهم تا سکوتم را فریاد بزنم!

پرسه ای در حیات خلوت

2007-05-08T09:40:00.000+03:30

نقدی برنمایشگاه گروهی حیات خلوت

حال و هوای پر هیاهوی بهار و بارانهای گاه و بی گاه اردیبهشتی و در گوشه ای از این شهر بزرگ در حیات خلوت خیال 6 عکاس مشهدی.

ساعد نیکذات، هاشم جوادزاده، ابراهیم صافی، مجید بندار مقدم، مهدی فتحی و کیارنگ علائی عکسهای منتخب خود را در قالب نمایشگاهی گروهی در نگارخانه میرک مشهد از 15 اردیبهشت با عنوان حیات خلوت به تماشا گذاشتند؛ افتتاحیه حتی بدون لحظه ای تأخیر و رأس ساعت17 و بدون هیچ مقدمه و برنامه خاصی انجام شد و از همان ساعت ابتدایی، نمایشگاه با استقبال کم نظیر علاقمندان به هنر عکاسی قرار گرفت و شبی فراموش نشدنی را برای نگار خانه میرک بوجود آورد و باعث شرم و خجالت میرک از نداشتن فضا و مکان مناسب برای جا دادن دوستداران هنر شد. پیشکسوتان و تازه کارها - با هر دید و نگرشی نسبت به عکاسی - همه آمده بودند.

36 قطعه عکس (از هر عکاس 6 قطعه) در ابعاد 70 ×100 سانتیمتر با دقت و وسواس فراوان طوری در گرداگرد نگارخانه بر روی دیوار نصب شده بودند تا نگذارند که عوامل بی ارتباط همچون شوفاژ و کولرگازی یا ستونهای وسط ساختمان، چشم بیننده را آزار داده و تمرکز حواس او را برهم زنند. نورپردازی خوب و ابعاد مناسب عکسها و قرارگرفتن آنها بر روی تخته MDF ، تا حدود زیادی این تلاش ها را به نتیجه رسانیده بود.

عنوان نمایشگاه با موضوع عکسها در ظاهر نامتناسب برای بازدیدکننده جلوه می نمود، اما به نظر من مراد از حیات خلوت همان تنهایی است که همگی مان خیلی وقتها با آن همدم می شویم؛ تنهایی مرغی در فضای روستا،

سنگهای باکره در آغوش امواج دریا،

زنان افغان در کنار خیابان،

رادیویی قدیمی روی طاقچه خانه مادر بزرگ،

کارگران حناسایی در محیط کار،

یاحتی ماهی رقصان در تنگ بلورین.

اینها برخی از موضوعاتی هستند که هریک از عکاسان بسته به نگرش و برداشت خود از "حیات خلوت" آثارشان را انتخاب و ارائه کرده اند. این انتخاب ها در قالب 2 مجموعه عکس (کارگران حناسابی:ساعد نیکذات- کمی نزدیکتر: ابراهیم صافی) و بقیه بصورت تک عکس هستند.

در لابلای جمعیت سعی کردم تا به این 6 نفر نزیکتر شوم و بتوانم آنها را کمی بیشتر بشناسم:

مهدی فتحی سعی دارد احساسات عمیقش را نسبت به زندگی با دیگر انسانها قسمت کند اما انگار خیلی هم از انسانها خوشش نمی آید! چون جای خالی انسان در کارهایش نمایان بود.

ابراهیم صافی داور دهمین دوسالانه عکاسی، سوژه مجموعه عکسهایش را یک ماهی قرمز گرفتار در دنیای کوچکش قرار داده و تنهایی او را روایت می کند.

کیارنگ علائی سعی دارد از پنجره ویزور دوربین و کاملا تخت به هستی بنگرد و زیبائی های طبیعت (بدون انسان و بکر را) چه در کویر و چه در دریا به تصویر بکشد. او سعی دارد چیزهایی را ببیند که خیلی وقت ها از قلم می افتند و عکاسی خریدار آنها نیست.

ساعدنیکذات با مجموعه عکسهایش از کارگران حناسابی آمده بود با همان گرما و حلاوت لبخندش که مختص به جنوبی هاست و خیلی ساده و صمیمی به زندگی نگاه می کند. رنگ بندی و فضای نوری غالب بر آثارش همگی حاکی از آنست که او با تکنولوژی دیجیتال و نرم افزاری بخوبی آشنایی دارد.

مجید بندارمقدم در دنیای آشفته امروزی عکاسی می کند آن هم با نگاتیو حساسیت بالا و سیاه وسفید! و سعی کرده تا رابطه های بین چیزهایی که از دید من و تو یک اتفاق ساده روزمره هستند را به تصویر بکشد.(مثل گاوی در حال استراحت، لی لی کردن مرغ روستایی در زیر دو پنجره و...)

و بالاخر ه استاد هاشم جوادزاده به گفته خودش عکاسی هدف او نبوده و او عاشقانه به این هنر می نگرد. او با چشمان جستجوگرش در گوشه و کنار شهر به دنبال حیات خلوتهایی است که کسی به آنها سَرَک نمی کشد و بدست فراموشی سپرده شده اند؛ انسانهایی از طبقات ضعیف و آسیب پذیر جامعه. ناگفته نماند که او بخوبی با آنها ارتباط برقرار کرده و توانسته به اعماق دنیای خصوصی شان وارد شود. نمود این مطلب را می توان در نگاه دخترکی دید که با گردنی کج و پر از تمنا و نیاز به دوربین می نگرد؛ او برق چشمان دخترک را شکار کرده است.

سخنی بی رودر بایستی با کیارنگ علائی:

به نظر من اگر عکس "سنگهای باکره" تان را که کادر مربع است بر روی قابی مربع قرار می دادید تاثیرگذاری و گیرایی بیشتری نسبت به حال (که بر روی قابی عمودی و مستطیل، با فضای خالی زیادی از بالا و پائین عکس قرارگرفته است) بر چشم بیننده می گذاشت و شما را در رسیدن به هدفتان بیشتر یاری مینمود.

درب حیات خلوت تا 20 اردیبهشت بر روی علاقمندان به عکاسی باز خواهد بود.

تقلایی برای ماندن در بستر زمان

2007-05-06T12:04:00.000+03:30

ورق میزنم این یادگاریهای سالهای ورق خورده را و می نگرم در عمق نگاههای خیره شده به من،

لبخند تبسم مینشاند برلبانم لبخندهای یخ زده شان. بعضی هاشان دیگر در بین ما نیستند؛ کودکان بزرگ شده اند و بزرگترها، پیر.

من ماندم و یک آلبوم عکس کهنه و مشتی عکسهای ترک خورده ، خاطراتی که هنوز هم که هنوزه در این عکسها جریان دارند و جاودانگی لحظه لحظه های ثبت شده و سکوتی پر از هیاهو وجنجال ، و تکرار دلپذیر همان چهره های تکراری و همان حادثه ی تکرار نشدنی، چشمان پر ازحرف مگوی که ازپشت عینکهای ته استکانی به من می نگرند.

این عکسها چه راه پر فراز و نشیبی را پیموده اند تا سرانجام پاسپارتوی قابی یا صفحه ای سفید از آلبوم آنها را در آغوش گرفته و اکنون سالهاست که لابه لای این برگه ها منتظر نگاهی هستند که به آنها جان تازه ای بخشد و غبار از چهره هاشان بزداید.

چه شادی هایی که فقط در اینجا شادند و به غم تبدیل نشده اند و چه غمهایی که در این عکس ها پنهان گشته اند.

حسرت لحظه هایی را میخورم که فقط یکبار تکرار شدند و برای همیشه نابود گشتند و مثل این لحظه ها برای همیشه جاودانه نشده اند.

5/5/85 - تهران – ضلع غربی تالار وحدت – نمایشگاه خارک - سکوت (مجموعه عکسهای کویر) – محمد پروشانی

2007-04-29T18:31:00.000+03:30

هرچند از تاریخ برگزاری این نمایشگاه کمتر از یکسال میگذرد اما خواندن گزارش و نقد این نمایشگاه خالی از لطف نخواهد بود؛ آن هم به این دلیل که محمد پروشانی هم مثل من و شما یک عکاس آماتور است و برای اولین بار آنهم با برپایی یک نمایشگاه انفرادی کارهای خود را در معرض دید عموم و به نقد گذاشت.

محمد پروشانی فارغ التحصيل رشته مهندسی پزشکی و عکاس آماتور تهرانی اولین تجربه خود را در برگزاری نمایشگاه انفرادی با موفقیت پشت سرگذاشت.

با همة سختیها و مشقاتی که در سر راه یک جوان جویای نام در عکاسی وجود دارد ، برگزاری یک نمایشگاه انفرادی کاری بس دشوار است اما او توانست علیرغم مشکلات موجود در سر راه خود در یافتن فضایی اندک برای برپایی نمایشگاه ، با به نمایش گذاشتن تعدادی از آثار برگزیده خود (15قطعه عكس) که در سفر یک روزه به کویر مرنجاب گرفته شده بود نمره قابل قبولی را از بازدیدکنندگان بگیرد.

عکسهای این نمایشگاه به صورت مجموعه عکسهایی از کویر به نمایش درآمده بود و با همه سادگی خود از لحاظ تکنیکی و ایده بسیار قوی بود .از محاسن نمایشگاههای موضوعی این است که هم تکلیف بیننده روشن است ، هم عکاس! چرا که دیگر لازم نیست عکاس در بین آرشیو عکسهایش به دنبال تک عکسهای خوب خود بگردد و مجموعه ای هماهنگ و متناسب با موضوع ارائه می شود و بیننده را به حال و هوای آن لحظات میهمان می کند.

گرمی هوای نمایشگاه هر چند کمی آزاردهنده بود اما نمی توانست از کیفیت کارها بکاهد و توجه بازدیدکنندگان را از عکسها دور کند. عكسها بدون پاسپارتو، بر روي قابهایی بدون شیشه نصب شده بودند تا فقط عكسها باشند كه دور از عوامل تاثیرگذار بر چشم بیننده همچون رنگ قاب ، رنگهای حاشیه عکس و... در نظر جلوه كنند.

نور حاکم بر نمایشگاه ، فضایی آرام را برای دیدن عکسها فراهم آورده بود. برای هر عکس ، نوری که قبلا توسط یک لام شیشه که کار دیفیوزر را انجام می دهد، تعبیه شده بود تا نوری ملایم و یکنواخت بر سطح عکس بتابد. عکسها به صورت تکی ، دوتایی و سه تایی در گرداگرد نمایشگاه چیده شده بودند.

گرما و حلاوت کویر با آن آسمان صاف و آبی و آن زمین فراموش شدة تنها ، با شنهای روان به خوبی در عکسهایش نمود پیدا کرده بود ، خلاقیت و نگرش تازه که از ذهن جوان اوسرچشمه گرفته بود باعث شده بود که فضای ساده با ترکیب رنگهای یکنواخت کویر آنچنان جذاب جلوه کند که بیننده برای مدتی در برابر هر عکس مکث کند.

نورشدید و فضای یکنواخت کویر نتوانسته بود تأثیر چندان منفی برکارهایش بگذارد ، بهترین لحظه با بهترین ترکیب بندی انتخاب شده بود ، نورسنجیهای نسبتاً خوب و قرار گیری خط افق در تأثیر گذارترین مکان از ویژگیهای عکسهای او بود.

از این بابت می گویم نسبتاً خوب چون همانطور که می دانیم به دلیل بالابودن دمای رنگ نور و شدید بودن زاویه تابش نور خورشید در محیطهای کویری ، رنگها آنطور که باید و شاید طبیعی نخواهند بود ، رنگ آسمان در برخی از عکسها در خط افق به سفیدی می زد که البته از آن گریزی نیست و این از خصوصیات عکاسی در کویر است.

البته با استفاده آگاهانه از فیلتر پولاریزه(PL) كه خود نوعی فیلتر کاهنده (ND) است و اين ويژگي را دارد كه بتواند از ورود پرتوهاي ناقطبيده نور موجود در فضا به خصوص در محيطهاي كويري به لنز جلوگيري كند؛ او توانسته بود در آسمان عکسهای خود رنگ آبی زلال و چشم نوازي را به نمایش بکشد.

خالی از لطف نخواهد بود که بگویم این نمایشگاه ، در واقع نمایشگاهی از عکسهای آسمان بود. با این حال خطوط ابرهای سفید در آبی بی انتهای آسمان و رد پاهاي حك شده در دل كوير و تا چشم کار می کرد کویر در عكسهاي او خودنمايي مي كرد. سکوت لحظه ها و ثانیه ها وحضور یک حس غریب در تمام عکسهای محمد پروشانی به خوبي طبع لطيف او را براي تماشاگر به تصوير مي كشيد.

چیزی که در این نمایشگاه به چشم می خورد حضور عکاسان آماتوری بود که در سایتهای مختلف عکاسی با هم آشنا شده بودند و این نمایشگاه را مجالی برای دیدن یکدیگر یافته بودند. در میان بازدیدکنندگان حضور استاد اسعد نقشبندی از عکاسان و مدرسین بنام عکاسی و جناب آقای نیما مهربانی از گردانندگان وب سايت Foto.ir نيزجالب توجه بود.

عکاسی شاعرانه بخش دوم

2007-04-21T08:07:00.000+03:30

لنز: با استفاده از لنزهایی با فاصله کانونی مختلف میتوان تصاویری تخت وگاه تصاویری با اعوجاج زیاد و اقراق آمیز ثبت کرد. در فضاهایی که اشکال هندسی و منظم وجود دارد با استفاده از لنزهای واید ویک ترکیب بندی متناسب با موضوع می توان جلوه های بصری زیبایی را در عکس ثبت کرد. داشتن یک لنز با حداقل فاصله کانونی می تواند تصاویری با اعوجاج بیشتر را خلق کند. این نوع لنز از جمله ابزارهایی است که در خلق عکسهایی بی مانند و شاعرانه مورد استفاده است.

نور و سایه: بازی بانور وسایه ها از جمله شگردهای اغلب عکاسان است که از آن برای ساختن فضایی رویایی یا وهم آور استفاده میکنند. استفاده از نور و سایه در پس زمینه و پیش زمینه هریک می تواند حس و فضای عکس را بکلی تغییر دهد و بیننده را در شرایط خاص خود قرار دهند.

فیلترها: این ابزار می تواند به صورت مستقیم و در زمان عکاسی کردن بر روی عکس تغییراتی را حاصل نماید. در اینجا به چند نمونه فیلتر و کاربرد آنها ، که در عکاسی شاعرانه کاربرد دارند اشاره می کنیم. برای ساختن فضایی خیال انگیز و رویایی در عکس از فیلتری به نام Diffuser استفاده می کنیم. این فیلتر با پخش کردن نور می تواند حاله ای نرم ونورانی بر روی عکس ما ایجاد نماید.

فیلتر مه ساز، این فیلتر می تواند بر روی عکس ما به صورت مصنوعی تولید فضایی مه آلود می کند.

سرعت شاتر: با استفاده از سرعتهای پائین شاتر می توانیم حرکت و زنده بودن را به اجزای متحرک عکس ببخشیم. دراستفاده از این تکنیک ساده اما جالب هر چه سرعت پائین تری از شاتر را برای عکاسی استفاده کنیم، حس حرکت و پویایی بیشتری را به جزء متحرک در عکس می دهیم و این جزء به صورت محو و کشیده ثبت خواهد شد.

Grain : گرین از آن دسته از افکتهای طبیعی است که عکاس با استفاده خلاقانه وآگاهانه و با بالا بردن حساسیت فیلم یا حساسیت صفحه حساس به نور در زمان عکاسی به صورت طبیعی بافتی از دانه و نویز را بر روی عکس خود ایجاد می کند و فضای عکس را برای بیننده ملموس تر می نماید. هر چه این حساسیت بالاتر باشد دانه های درشت تری بر روی عکس ثبت می شوند.

رنگها: آیا تاکنون به تاثیر انکارناپذیر رنگها در زندگی اندیشیده اید؟اگر دنیای ما عاری از رنگ و به صورت تک فام بود چگونه می توانستیم زیبایی های محیط پیرامون خود را درک کنیم و از دیدن آنها لذت ببریم ؟!

در هنر عکاسی ، یک عکاس با آگاهی یافتن از قدرت بی بدیل رنگها بر چشم بیننده عکس، می تواند حس درونی و هدف خود را بخوبی به او منتقل کند.

برای نمونه به یکی از دسته بندیهایی که برای رنگها در مبانی ارتباط بصری تعریف شده است اشاره می کنیم:

الف- رنگهای گرم که دامنه تعریف آن از زرد لیمویی به نارنجی و قرمز و تا بنفش بادمجانی است و دارای حس نزدیکی و خفگی در تصویر و هیجان برانگیز هستند.

ب- رنگهای سرد که شامل بقییه دامنه های رنگ زرد و سبز و آبی و بنفش می باشد دارای حس دوری ، عمق در تصویر و آرام هستند.

فتوشاپ: حالا دیگر با پیدایش فناوری دیجیتال و با استفاده از نرم افزارهای ویرایش عکس نظیر فتوشاپ که شاهکار شرکت Adobe است؛ می توان افکتهای جذاب و منحصر بفردی را برای رسیدن به عکس شاعرانه ایجاد نمود. دراینجا هم تکنولوژی به یاری آمده است تا بتوانیم تصاویری رویاگونه را در پیش روی خود ببینیم.

اعمال فیلترها وافکتهای مختلف ، تصحیح و تقویت رنگها ، تنظیم وایت بالانس ، محو یا شارپ کردن قسمتهای دلخواهی از عکس وابزارهای مدیریت لایه ها وحتی تصحیح نوردهی از جمله موارد اندک توانائیهای این نرم افزار است. ناگفته نماند که می توان با ترکیب تمامی فرامین اصلی با هم ، به مرزی از پتانسیلهای پنهان این نرم افزار راه یافت.

عکاسی شاعرانه بخش اول

2007-04-16T09:52:00.000+03:30

شاید بارها برایتان پیش آمده باشد که کتابی را مطالعه کرده وهدف و منظور نویسنده را از به تحریر درآوردن آن بدرستی درک نکرده باشید! ولی در مقابل با دیدن یک عکس به دنیای درون آن عکس سفر کرده وبه راحتی بتوانید با آن ارتباط برقرار کرده و حس غریب گمشده تان را در آن بیابید

به دنیای عکاسی شاعرانه خوش آمدید!؟

نوعي از عکاسی برخاسته از احساس كه می تواند تمامی اندیشه هایی که در ذهن یک نویسنده زبردست به این سو و آن سو می روند و او به دنبال کلماتی برای بیان آنها است، را نمايش دهد. يا دنیای تخیلی یک نقاش را که گاهی اوقات برای به تصویر کشیدن تابلوی خود و نشان دادن احساس و تفکرات خود زمان زیادی را صرف می کند؛ و يا درونيات یک شاعر در عشق و عرفان را که در شعرهایش نمایان می شود را به بیننده خود منتقل کند.

عکاسی ای که در آن عکاس با به تصویر کشیدن احساسات و تفکرات نابش و غرق شدن در دنیایی که بوسیله آنها برای خود می سازد، بینندگان را با خود به این دنیای آشنای غریب میبرد.

این نوع عکاسی را بدون شک می توان از آن کشورهایی دانست که مهد تمدن و فرهنگ بشری هستند و در پیکره آنها مردمانی زمینی با احساساتی آسمانی زیسته اند. کشورهایی همچون لهستان ،ایتالیا ، فرانسه و.....

عکاس در اینجا چون شاعری است که با دوربین عکاسی خود شعر می سراید و احساسات مشترک انسانی را در آن منعکس می سازد . به سختی می توان این احساسات را در غالب کلمات گنجاند ویا با قلم آن را به رشته تحریر درآورد. بهترین راه ثبت این احساسات ناب برای عکاس، ثبت تصویر آنها در یک عکس و در دوربین عکاسی است که همه ذوق و قریحه اش را برای حک کردن یک لحظه تکرار نشدنی با نقطه عطف خالص بودنش به کار گرفته است، می باشد.

عکاس برای گرفتن چنین عکسی در میان انبوه سوژه ها به دنبال ناب ترین آنها با بهترین زاویه می گردد آن را با فنی ترین نکات نوردهی جذاب تر می کند واحساس آغشته به عشقش را با آن همراه می سازد.

حال ببينيم چه عواملي میتواند به خلق يك عكس شاعرانه بيانجامد، در ذيل به تفصيل عوامل مهم فني را بازميشناسيم:

نورو كلوين : با استفاده از نور و دانستن ویژگیهای خاص آن در شرایط زمانی و مکانی مختلف می توان تاثیرات شگرفی را بر روی عکس خود دید.

از نظر زمانی، نور در هر موقعی از روز دارای کلوین مشخصی بوده و در هر کدام از این زمانها میتوان طیفهای خاصی از رنگ را بر عکس غالب نمود. نور در فصلهای مختلف سال هم دارای چنین شرایطی است. مثلا در تابستان بیشترین حاکمیت نور آبی را برفضا شاهد هستیم. یا در هنگام طلوع و غروب خورشید، چون نور از لایه ضخیمی ازجو عبور می کند، طیفهای رنگ بنفش و آبی آن کمتر اجازه عبور از این لایه را می یابند و طیفهای رنگ قرمز حاکم بر سوژه و محیط پیرامون آن می شود.

نور در هنگام ظهر چون از لایه نازکی از جو عبور می کند و با فیلتریزه شدن کمتری به چشم دوربین و صفحه حساس به نور می رسد رنگ آبی چشم نوازی را درعکس مشاهده خواهیم کرد.

در هوای ابری و غبار آلود نور خورشید با غربال شدن توسط ذرات معلق آب و گرد وغبار ، کاملا فیلتر شده و بیشتر به زردی می زند و رنگ آبی و بنفش خود را از دست خواهد داد. برعکس در کنار دریا و ارتفاعات که فضای کم گرد و غبارتری را داریم انتشار پرتو فرابنفش بیشتر است.

هر کدام از این طیفهای رنگی نور می توانند از نظر بصری حس وحال خاصی را به بیننده القا کنند و فضای عکس را تحت تاثیر خود قرار می دهند.

نورپردازی: تاثیر گذارترین عامل بر حس عکس ،نور است؛ عکاس بوسیله نورپردازی صحیح و مناسب موضوع عکس ، می تواند بهترین خروجی را داشته باشد.

هدایت نور در خارج از استودیو و در روز کاری بس دشوار است و بدون در اختیارداشتن تجهیزات مورد نیاز و تجربه و آگاهی کافی از چگونگی استفاده از آن نمی توان براین مهم فائق آمد.

در اولین گام عکاس باید بداند با توجه به موضوع عکس خود چه شرایط نوری را نیاز دارد. معمولا بهترین زمان برای عکاسی در طول روز ، زمانی است که زاویه تابش نور به سوژه ، زاویه 45 درجه باشد، که این زاویه تابش را می توان در اوایل صبح و در اواخر روز یافت.