Live your Myth in Greece...

Το αυτόγραφο (featuring Πηνελόπη)

2008-05-10T04:41:00.000-07:00

Μετά από μια δεόντως κουραστική εφημερία, ένα Σάββατο με super wow λιακάδα. Πριν την κάνω για τις παραλίες με την παρέα θα ανταποκριθώ στο κάλεσμα του Hfaistiwna για το παίγνιο του αυτογράφου. Ιδού...

για το http://autographcollectors.blogspot.com/

Οι κανόνες απλοί:
1) Γράφεις
2) Σκανάρεις ή φωτογραφίζεις

3) Ποστάρεις

4) Ειδοποιείς γράφοντας στο τέλος του ποστ "για το http://autographcollectors.blogspot.com/"
5) Προσκαλείς άλλους 5 ή και περισσότερους blogger να συμμετέχουν.

Εγώ θα καλέσω με τη σειρά μου ανθρώπους που έχω πραγματικά την περιέργεια να δω πώς γράφουν στην πραγματικότητα και αυτοί είναι: η Anna, η Citronella, η Maria_Pin, o MusicBug, o Sikia και η Surrealist από τον Blogger (είστε πολλοί, αλλά ξέρω ότι οι περισσότεροι από εσάς δεν παίζετε blogoπαίγνια), ο Phantom, o Swift και o Vlavo από την Athens Voice, οι πραγματικά διάσημοι (των οποίων τα αυτόγραφα ποθώ διακαώς να δω) Olive και Pospo, αλλά και η μη blogger Πηνελόπη που με βοηθάει τόσο εδώ μέσα στο blog και θα της φιλοξενήσω το αυτόγραφο από εδώ ;-)

Το αυτόγραφο της Πηνελόπης που δεν είναι blogger (δεν πιστεύω να πειράζει τους οικοδεσπότες του autographcollectors), αλλά μας δίνει τα φώτα της εδώ στο blog μου κάθε φορά που καταπιάνομαι με κάποιο ιατρικό θέμα. Χίλια ευχαριστώ Πηνελόπη μου! (Και ναι, οι κρέπες θα έχουν ΚΑΙ παγωτό ;-)

Τίτλος: "Κiller Τ cell vs infected cell"

(Tip: Ανοσιακά κύτταρα. Το Τ λεμφοκύτταρο - φονέας του οργανισμού εξουδετερώνει το πάσχον κύτταρο)

Η Μονάδα Υποκαταστάτων του ΟΚΑΝΑ και το Κέντρο Αναφοράς AIDS στη Θεσσαλονίκη

2008-05-08T03:10:00.000-07:00

Τα καλά νέα ήρθαν, επιτέλους! Το Γενικό Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ της Θεσσαλονίκης φιλοξενεί από την Τρίτη (6/5) στο προαύλιό του (και σε προκάτ) τη νέα πιλοτική Μονάδα Υποκαταστάτων του ΟΚΑΝΑ. Η μονάδα αυτή θα εξυπηρετεί εξαρτημένους χρήστες ναρκωτικών ουσιών που θέλουν να "καθαρίσουν" εντάσσοντάς τους σε πρόγραμμα μεθαδόνης και άλλων υποκαταστάτων. Βασικά, ένα υποκατάστατο είναι και η ίδια η μονάδα. Ουσιαστικά, είναι προσβάσιμη από όλους αδιακρίτως τους χρήστες και σκοπός της είναι να αποφευχθούν οι θάνατοι από ηρωίνη και η χρήση ουσιών που δε διώκονται ποινικώς (όπως η περίφημη ναλοξόνη / ναλτρεξόνη -που υποκαθιστά πλήρως όλες τις ναρκωτικές ουσίες- και τα παράγωγα της μορφίνης, αλλά και ένα σωρό υπνωτικά και νευροληπτικά). Είναι ένα τεράστιο βήμα για την πόλη της Θεσσαλονίκης, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς ότι δεν υπάρχει παρόμοια μονάδα στην Αθήνα (όπου υπάρχουν μόνο κέντρα πρόληψης). Τα εγκαίνια πραγματοποίησε ο Υπουργός Υγείας κος Αβραμόπουλος με τον Πρόεδρο του ΟΚΑΝΑ κο Φωτόπουλο. Η αγάπη του Υπουργού για το Νοσοκομείο μπορεί να παρεξηγηθεί, πάντως, πολύ εύκολα, καθώς στη διάρκεια της θητείας του έχει ανακαινίσει εξ ολοκλήρου το νοσοκομείο και δημιούργησε νέα Καρδιολογική και Παιδοογκολογική Κλινική. Ο προκάτοχός του κος Κακλαμάνης ήταν ο μόνος που ευνόησε τον ΟΚΑΝΑ της Αθήνας, προσφέροντάς του 3.000.000 ευρώ στις αρχές του 2006. Η Μονάδα Υποκαταστάτων επανδρώνεται από 2 μόνιμους και αρκετούς έκτακτους γενικούς γιατρούς και προσωπικό ασφαλείας, θα ενταχθεί τελικά στο ΕΣΥ (παρά τις Κασσάνδρες που βγήκαν να εκμεταλλευτούν το γεγονός) και δεν πρόκειται να μετακινηθεί παρά τις ηλίθιες ανησυχίες των 9 καθυστερημένων συνδικαλιστών του νοσοκομείου που πιστεύουν ότι θα απειλείται στο εξής η ασφάλεια των νοσηλευομένων και του προσωπικού (αηδίες, τα ίδια λένε ακόμα οι ένοικοι πέριξ του Γαλλικού Ινστιτούτου για το Ίδρυμα Πορτοκαλιάν / Διάβασε και το πολύ ενδιαφέρον post του Δείμου του Πολίτη για τον ΟΚΑΝΑ Σταυρούπολης).

Για την ιστορία, η πρώτη μονάδα υποκαταστάτων λειτούργησε στην Πάτρα (ναι, ναι!) και λειτουργεί από τις 15/4 σε λυόμενο κτίσμα δίπλα στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πατρών. Επίσης, σε 2 μήνες θα εγκαινιαστεί και η μονάδα της Ξάνθης, ενώ σε ένα εξάμηνο περίπου αναμένεται να παραδοθεί και η μονάδα της Καβάλας! Τέρμα πια οι "λίστες της ντροπής"? Μάλλον είμαστε πολύ κοντά σε αυτό! Το μόνο σκοτεινό σημείο κατ'εμέ είναι το ότι δεν προβλέπεται καμία μονάδα σε σωφρωνιστικά ιδρύματα. Κι εκεί, δυστυχώς, το ποσοστό των χρηστών υπερβαίνει το 40 % (κατ' άλλους το 60 %).

Κι όλα αυτά, ενώ το προηγούμενο Σαββατοκύριακο διοργανώθηκε το διήμερο 4ο Κανναβικό Αντιαπαγορευτικό Φεστιβάλ στο Γεωπονικό των Αθηνών με απαίτηση την πλήρη αποποινικοποίηση της κάνναβης στη χώρα μας. Επειδή τα νούμερα λένε πως πάνω από το 80 % των τοξικομανών ξεκίνησε με χασίς, εγώ θα πω ένα μεγάλο ΟΧΙ στην αποποινικοποίηση, με εξαίρεση τους θεραπευτικούς σκοπούς.

Στην πρώτη αφίσα, πάνω δεξιά, η διαφημιστική καμπάνια της Αιγύπτου κατά των ναρκωτικών από τον Amr Khalid. Το graffiti δεξιά από το δρώμενο "Stop Drugs" στους δρόμους της Βαλένθια της Ισπανίας το 2005.

Το Κέντρο Αναφοράς AIDS, από την άλλη μεριά, λειτουργεί εδώ και αρκετά χρόνια και προσφέρει δωρεάν εξέταση για ανίχνευση του HIV προς κάθε ενδιαφερόμενο, εξασφαλίζοντας την πλήρη ανωνυμία και εχεμύθεια. Οι τεχνικές ανίχνευσης που χρησιμοποιούται είναι η (RT-) PCR με την ELISA αρχικά και η Western-Blot σε επιβεβαίωση οροθετικότητας, τεχνικές που στο 99,999 % πέφτουν μέσα. Δε χρειάζεται κανείς ούτε βιβλιάριο, ούτε καμιά ταυτότητα, παρά μόνο δυο λεπτά από το χρόνο του, για να γίνει η αιμοληψία. Ο εξεταζόμενος (πλήρως ανώνυμα λέμε) παραλαμβάνει τον αριθμό του δείγματός του σε χαρτάκι και το τηλέφωνο του Κέντρου, στο οποίο μπορεί να απευθυνθεί μετά από 3 εργάσιμες μέρες για τα αποτελέσματά του, λέγοντας μόνο το προσωπικό του νούμερο / αριθμό πρωτοκόλλου. Οι αιμοληψίες γίνονται από Δευτέρα ως Τετάρτη 10.00-12.00 το πρωί και τα αποτελέσματα ανακοινώνονται τηλεφωνικώς ή δια ζώσης κατά τις ώρες γραφείου. Σας κάνω και ένα χάρτη, για να μην κάθεστε και ρωτάτε "Πού κάνουν εξετάσεις για AIDS?" σε όλον τον κόσμο και μου ντρέπεστε. Είδατε πόσο σας αγαπάω?

Δωρεάν και ανώνυμα εξετάσεις για έλεγχο HIV / AIDS σε Αθήνα & Πειραιά
(χάρη στις πληροφορίες του Strahd):

1) Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών "Ο Ευαγγελισμός"
Ε' Παθολογική Κλινική / Μονάδα Ειδικών Λοιμώξεων -
Ιατρείο 9 (υπόγειο παλαιού κτιρίου), κάθε Τετάρτη 8-11 π.μ. και κάθε Πέμπτη 12-3 μ.μ., Υψηλάντου 45-47, Στάση μετρό Ευαγγελισμός, τηλ. 210 72 01 242 [χάρτης]

2) Γενικό Νοσοκομείο Αφροδισίων και Δερματικών Νόσων "Ανδρέας Συγγρός" Τμήμα Ειδικών Λοιμώξεων / Μονάδα AIDS -
Ίωνος Δραγούμη 5 (πλησίον Hilton), ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΡΑΝΤΕΒΟΥ στο 210 72 49 025 από 8-11 π.μ. καθημερινές, εξετάσεις γίνονται τις καθημερινές από 8.30-11 π.μ., άλλα τηλ. 210 72 65 236 και 240 [χάρτης] λεπτομέρειες πώς να το βρεις, χωρίς να ρωτάς δεξιά αριστερά

3) 1ο Νοσοκομείο ΙΚΑ Αθηνών "Η Πεντέλη" B' Παθολογική Κλινική / Μονάδα Ειδικών Λοιμώξεων - Τέρμα Ζαΐμη, Μελίσσια, τηλ. 210 61 38 460 [χάρτης]

4) Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών "Λαϊκό" Α' Προπαιδευτική Παθολογική Κλινική -
Αγίου Θωμά 17, τηλ. 210 74 62 669 και 636, 210 74 56 204 [χάρτης]

5) Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών "Γ. Γεννηματάς" Α' Παθολογική Κλινική -
Λεωφόρος Μεσογείων 154, Χολαργός, τηλ. 210 74 89 252 και 210 77 76 688 [χάρτης]

6) Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών "Ιπποκράτειο" Β' Παθολογική Κλινική -
Βασιλίσσης Σοφίας 114, τηλ. 210 77 93 974 [χάρτης]

7) Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών Κοργιαλένειο - Μπενάκειο
"Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός" Γ' Παθολογική Κλινική -
Ερυθρού Σταυρού & Αθανασάκη 1, τηλ. 210 64 14 466 και 730 [χάρτης]

8) Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο "Αττικόν" Δ' Παθολογική Κλινική -
Ρίμινι 1, Χαϊδάρι, τηλ. 210 58 31000 [χάρτης]

9) Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών "Αλεξάνδρα" Ιατρείο Λοιμώξεων -
Βασιλίσσης Σοφίας 80, ισόγειο κεντρικού κτιρίου, τηλ. 210 33 81 384 [χάρτης]

10) Γενικό Νοσοκομείο Πειραιά "Τζάνειο" Β' Παθολογική Κλινική -
Ζαννή & Αφεντούλη, Πειραιάς, τηλ. 210 45 92 561 [χάρτης]

11) Γενικό Νοσοκομείο Νίκαιας "Άγιος Παντελεήμων" Β' Παθολογική Κλινική / Τακτικό Ιατρείο Λοιμώξεων - Δ. Μαντούβαλου 3, Νίκαια, τηλ. 210 49 15 061-68 [χάρτης]

12) Νομαρχιακό Γενικό Νοσοκομείο Δυτικής Αττικής Β' Παθολογική Κλινική -
Δωδεκανήσου 1, Αγία Βαρβάρα, τηλ. 210 53 01 218 [χάρτης]

13) Γενικό Νοσοκομείο Αττικής "Σισμανόγλειο" Β' Παθολογική Κλινική / Μονάδα Ειδικών Λοιμώξεων - Σισμανογλείου 1, Μαρούσι, τηλ. 210 80 39 353 & -7 & -9 [χάρτης]

14) Γενικό Νοσοκομείο Παίδων Αθηνών "Η Αγία Σοφία" Α' Παιδιατρική Κλινική -
ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΚΑΤΩ ΤΩΝ 14 ΕΤΩΝ, Θηβών και Παπαδιαμαντοπούλου, Γουδί, τηλ. 210 74 67 663 και 669 [χάρτης]

Δωρεάν και ανώνυμα εξετάσεις για έλεγχο HIV / AIDS στην επαρχία:
(χάρη στις πληροφορίες της αγαπημένης μου Πηνελόπης)

Στα Πανεπιστημιακά Νοσοκομεία σε: Λάρισα, Πάτρα, Ηράκλειο και Αλεξανδρούπολη, αλλά και στα Κέντρα Ελέγχου Ειδικών Λοιμώξεων. Δες πληροφορίες. Με την ίδια λογική ισχύει το ίδιο και για το Νοσοκομείο των Ιωαννίνων (μπορεί κανείς να επιβεβαιώσει?).

[update 9/5] Διάβασα ότι στα Ιωάννινα ΔΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ το Κέντρο Αναφοράς! Απαράδεκτο

Ελπίζω να σας έπεισα για ένα check up. Όσο σίγουροι κι αν είμαστε, δε χάνουμε τίποτα να κάνουμε τακτικά τους ελέγχους μας για καλό και για κακό (ειδικά αφού είναι τζάμπα!).

Ο Οδοντίατρος hosted by MAD

2008-05-05T11:42:00.000-07:00

Ένα σημείωμα: "Ο Οδοντίατρος" είναι η πρώτη από μια σειρά ιστοριών τρόμου με τον τίτλο “Hosted by”, ιστορίες που θα φιλοξενηθούν κατά καιρούς σε διάφορα blog. Στο σημείο αυτό θα ήθελα να ευχαριστήσω τον mad για την φιλοξενία της ιστορίας αυτής και την οποία του αφιερώνω. Love you a lot.

Καλή ανάγνωση,
Toymaker

Ο Οδοντίατρος

[...] Άφησε το φλιτζάνι του καφέ πάνω στον πάγκο της κουζίνας.

-Πρέπει να πηγαίνω. Σήμερα η μέρα προβλέπεται δύσκολη. Μόνο το πρωί έχω πέντε ραντεβού. Εσύ τι θα κάνεις;

-Θ’ασχοληθώ λίγο με το σπίτι και μετά θα προσπαθήσω να τελειώσω αυτή την αναθεματισμένη εργασία που έχω αναλάβει.

Ο Πέτρος κατευθύνθηκε προς το μέρος της και τη φίλησε στο στόμα.

-Θα τα πούμε το βράδυ.

Ο Πέτρος και η Μαρία γνωρίστηκαν στο Πανεπιστήμιο. Ήταν και οι δύο φοιτητές της Οδοντιατρικής. Ο Πέτρος τελειόφοιτος και η Μαρία μόλις στο δεύτερο έτος. Ένα χρόνο μετά τη γνωριμία τους παντρεύτηκαν. Η Μαρία δεν ολοκλήρωσε ποτέ τις σπουδές της και τώρα έξι χρόνια μετά είχε επιστρέψει στα φοιτητικά έδρανα με παρότρυνση του ίδιου του Πέτρου.

Τον τελευταίο καιρό η Μαρία έδειχνε λίγο απόμακρη. Σαν κάτι να την προβλημάτιζε. Αυτό που ανησυχούσε τον Πέτρο ήταν ότι πολλές φορές έμοιαζε να είναι δυστυχισμένη.

Ήταν δύο το μεσημέρι και ο Πέτρος είχε μόλις τελειώσει με το πέμπτο κατά σειρά ραντεβού.

-Κατερίνα…, φώναξε τη γραμματέα του, ακύρωσε τα άλλα ραντεβού που έχω για σήμερα, πες τους ότι είμαι άρρωστος, πες τους ότι θέλεις …

Είχε αποφασίσει να περάσει την υπόλοιπη μέρα με τη γυναίκα του. Θα της έκανε έκπληξη.

[Μισή ώρα αργότερα]

[...] Έμπαινε στο σπίτι κρατώντας ένα μπουκέτο κόκκινα τριαντάφυλλα. Στο σπίτι επικρατούσε ησυχία. Αρχικά σκέφτηκε ότι ίσως η Μαρία να είχε βγει έξω μέχρι που άκουσε θόρυβο στον κήπο.

Χαμογέλασε και κατευθύνθηκε προς τα εκεί. Έκανε να τραβήξει την κουρτίνα της συρόμενης τζαμόπορτας που οδηγούσε στον κήπο… Το βλέμμα του πάγωσε…

Η Μαρία ήταν στην αριστερή γωνία που σχημάτιζαν οι πέτρινοι τοίχοι που περιέφραζαν την αυλή. Αλλά δεν ήταν μόνη. Μαζί της ήταν ο Γιώργος. Ο Γιώργος ήταν ο καλύτερος φίλος του Πέτρου, γνωρίζονταν από παιδιά. Φαίνεται ότι δεν είχαν αντιληφθεί την παρουσία του Πέτρου στο εσωτερικό του σπιτιού.

Και τότε τον είδε να την αρπάζει και να την φιλάει. Δεν ήθελε να πιστέψει αυτό που έβλεπε. Άρπαξε το μπουκέτο και βγήκε στο δρόμο. Πήρε το αυτοκίνητο και επέστρεψε στο οδοντιατρείο.

Το ίδιο βράδυ επέστρεψε αργά σπίτι. Η Μαρία είχε πέσει ήδη για ύπνο. Ξάπλωσε δίπλα της σαν να μη συμβαίνει τίποτα.

Την άλλη μέρα ξύπνησε χαμογελαστός.

Ήπιε τον πρωινό του καφέ, φίλησε τη Μαρία χαιρετώντας την και έφυγε για το οδοντιατρείο. Λίγο πριν φτάσει στο οδοντιατρείο τηλεφώνησε στο Γιώργο.

Είχε ζητήσει να τον δει. Είχε προβλήματα όπως του είπε με τη Μαρία και ήθελε τη συμβουλή του. Του είπε να περάσει το μεσημέρι από το οδοντιατρείο. Ο Γιώργος συμφώνησε και θα περνούσε από το οδοντιατρείο επιστρέφοντας από τη δουλειά του.

Η ώρα ήταν δύο το μεσημέρι.

Ο Πέτρος βγήκε στην αίθουσα αναμονής του οδοντιατρείου. Σε λιγότερο από μισή ώρα αν υπολόγιζε καλά ο Γιώργος θα περνούσε από εκεί.

-Κατερίνα, είπε στη γραμματέα του, μπορείς να φύγεις, δεν θα σε χρειαστώ άλλο σήμερα.

Η Κατερίνα, μια νέα εμφανίσιμη κοπέλα, τον κοίταξε με ένα βλέμμα όλο απορία.

Πήγε να πει κάτι αλλά σταμάτησε.

Μάζεψε τα πράγματα της και σε πέντε λεπτά είχε φύγει.

[Λίγη ώρα αργότερα]

[...] Το κουδούνι του οδοντιατρείου χτύπησε. Είχε φτάσει ο Γιώργος απ’ το μυαλό του οποίου είχε περάσει κάθε λογής σκέψη.

«Δεν γίνεται να ξέρει, δεν μπορεί να ξέρει» σκεφτόταν στη διαδρομή από το γραφείο του μέχρι εκεί.

Η πόρτα άνοιξε. Ο Πέτρος όπως συνήθιζε αγκάλιασε τον Γιώργο και του είπε να περάσει.

-Τι συμβαίνει; Τον ρώτησε ο Γιώργος.

-Η Μαρία, νομίζω πως με απατάει…έλα πέρνα μέσα μη στέκεσαι εδώ…θέλεις καφέ;

Ο Γιώργος προσπαθούσε να παραμείνει ψύχραιμος.

-Ναι θα ήθελα ένα καφέ , αν είναι εύκολο.

Τώρα και οι δύο ήταν μέσα στο οδοντιατρείο. Ο Γιώργος ήπιε μερικές γουλιές από τον καφέ του.

-Λοιπόν, πώς σου ήρθε αυτή η ιδέα;

-Αυτή η ιδέα μου ήρθε όταν σας είδα χθες να φιλιέστε…

Ο Γιώργος πάγωσε. Έκανε να σηκωθεί από την καρέκλα του αλλά ένιωσε να ζαλίζεται.

-Ο καφές, ψέλλισε… Τι είχε ο καφές;

Σε λίγο βρισκόταν λιπόθυμος στο πάτωμα.

Μισή ώρα αργότερα ο Γιώργος άρχισε να συνέρχεται. Άνοιξε τα μάτια του. Ήταν ακόμη ζαλισμένος. Έκανε να μιλήσει αλλά δεν τα κατάφερε. Στο στόμα του ήταν τοποθετημένο ένα μεταλλικό εξάρτημα το οποίο του το κρατούσε ανοιχτό. Ήταν καθισμένος πάνω στην οδοντιατρική καρέκλα με τα χέρια του και τα πόδια δεμένα.

Ο Πέτρος έκανε την εμφάνιση του…

-Για να δούμε ποιο δόντι μας πονάει…;

Άναρθρες κραυγές άρχισαν να βγαίνουν από το στόμα του Γιώργου, καθώς είδε τον Πέτρο να πλησιάζει…

Ο Πέτρος άρχισε να του τραβάει με δύναμη και να του βγάζει ένα ένα τα δόντια. Αίμα άρχισε να τρέχει και σε λίγο ο Γιώργος ένιωσε να πνίγεται. Ένιωσε τώρα ένα σωληνάκι μέσα στο στόμα του που άρχισε να ρουφάει το αίμα και το σάλιο.

Τώρα ο Γιώργος άκουγε τον ήχο από τον τροχό.

-Αυτά τα ούλα θέλουν λείανση και καθάρισμα…

Το στόμα του Γιώργου είχε μείνει γυμνό από δόντια και τώρα ο Πέτρος τρόχιζε τα ούλα του.

Ένα χαμόγελο έκανε την εμφάνιση του στα χείλη του Πέτρου.

-Τώρα μάλιστα…

Τότε άρπαξε ένα νυστέρι και το κάρφωσε στο λαιμό του Πέτρου και με μια λαβίδα τράβηξε την καρωτίδα του έξω. Αίμα πετάχτηκε παντού.

Ο Πέτρος αφού τεμάχισε το πτώμα του Γιώργου και το έβαλε σε σακούλες, καθάρισε το οδοντιατρείο, άλλαξε ρούχα και κατευθύνθηκε προς το σπίτι του. Η Μαρία θα έλειπε στο πανεπιστήμιο και σήμερα της είχε υποσχεθεί πως θα μαγείρευε αυτός.

Έβαλε τις σακούλες στο φορτ μπαγκάζ και επέστρεψε στο σπίτι.

[Το ίδιο βράδυ]

[...] Το τραπέζι ήταν στρωμένο, τα κεριά αναμμένα και στο βάζο είχε βάλει φρέσκα τριαντάφυλλα.

Άκουσε το κλειδί στην πόρτα. Η Μαρία είχε επιστρέψει. Κοίταξε το τραπέζι…

-Τι είναι όλα αυτά ;

-Τίποτα το σημαντικό, της απάντησε ο Πέτρος. Έλα κάθισε , η σούπα είναι έτοιμη.

Ο Πέτρος σέρβιρε τη σούπα.

-Μυρίζει υπέροχα… είπε η Μαρία και έβαλε μια κουταλιά στο στόμα της…

Τότε ένιωσε κάτι σκληρό…

-Τι στο καλό… και έκανε να το φτύσει.

Δεν πίστευε στα μάτια της… ένα δόντι… ανακάτεψε τη σούπα με το κουτάλι της για να ανακαλύψει με φρίκη και άλλα δόντια…

Ο Πέτρος σηκώθηκε με ορμή από την καρέκλα του…

-Και τώρα το κυρίως πιάτο… είπε και αποκάλυψε το περιεχόμενο του καλυμμένου ως τότε ασημί δίσκου.

Στο εσωτερικό του βρίσκονταν το κεφάλι του Γιώργου, το στόμα του οποίου ήταν ανοιχτό και άδειο από δόντια.

Η Μαρία άρχισε να ουρλιάζει…

Ο Πέτρος άρπαξε δύο σύριγγες που κάλυπτε ως τώρα πολύ επιμελημένα με την πετσέτα δίπλα στο πιάτο του και τις κάρφωσε στο πρόσωπο της…

Η Μαρία έχασε τις αισθήσεις της.

Όταν συνήλθε διαπίστωσε με τρόμο πως ο Πέτρος της είχε αφαιρέσει όλα τα δόντια…

Έκανε να σηκωθεί…

Ο Πέτρος κοιτούσε αμίλητος από πίσω της…

-Σ’ αγαπώ πολύ καρδιά μου… είπε ο Πέτρος.

Η Μαρία έκανε να γυρίσει…Το τελευταίο πράγμα που είδε ήταν το τσεκούρι που ερχόταν με φόρα στο λαιμό της…

Το κεφάλι της πετάχτηκε στο τραπέζι , λίγο πιο πέρα από το τοποθετημένο στον ασημί δίσκο κεφάλι του Γιώργου.

[Την άλλη μέρα]

[...] Ο Πέτρος πήγε από νωρίς στο οδοντιατρείο. Όταν έφτασε η Κατερίνα, αυτός την περίμενε με μια σύριγγα στο χέρι…

-Νομίζω πως τα δόντια σου χρειάζονται επειγόντως καθαρισμό καλή μου…

Τ Ε Λ Ο Σ

Ακολουθούν στο Toymaker's Diary:

07/05 Το νανούρισμα μέρος ΄Β

09/05 Την ημέρα που αποφάσισε να φύγει, το 3^ο post

10/05 και 11/05 DELETE

14/05 BLOGSPOT.COM 0 το Ά μέρος

16/05 Την ημέρα που αποφάσισε να φύγει, το 4^ο post

19/05 Horror news

20/05 Σφαγή σε έρημο επαρχιακό δρόμο

23/05 BLOGSPOT.COM 0 το ΄Β και τελευταίο μέρος

Ακολουθούν στη σειρά HOSTED BY:

Λουτρό αίματος, HOSTED BY hfaistiwnas

Ο ναός, HOSTED BY mahler

Οι τρεις κόρες, HOSTED BY Σάρα, Μάρα και το κακό συναπάντημα

PS: Να ευχαριστήσω πολύ τον Toymaker για την παραχώρηση του παρόντος κειμένου και να σας παροτρύνω όλους σας να ακολουθήσετε τις τρομακτικές διαδρομές του φίλου μου. Γιατί η ζωή δεν είναι πάντα ωραία και γιατί δε μπορείτε να φανταστείτε το τι μπορεί να κατεβάσει ο ανθρώπινος νους. Την Τετάρτη θα επιστρέψω με δική μου ανάρτηση. Καλή μας εβδομάδα :-D

Έκτακτο ραπόρτο from Cyprus with love

2008-05-01T02:00:00.000-07:00

Μπορεί να είδα και να έκανα ένα σωρό πράγματα εδώ αυτές τις μέρες, αλλά όλα ωχριούν μπροστά στην ανεπανάληπτη εμπειρία που έζησα σήμερα το απόγευμα στο Ρώσικο Πολιτιστικό Κέντρο Λευκωσίας. Και φαντάσου ότι ορκίστηκα να μην ακουμπήσω πληκτρολόγιο όσο θα είμαι εδώ. Τα υπόλοιπα χοτ σταφ -πραγματικά- τη Δευτέρα. Προς το παρόν θα προτείνω ανεπιφύλακτα την επιθεώρηση 'Φοντάνα... den τρέχει' που έτυχε τυχαία να δω την πρόβα τζενεράλε της. Τα κείμενα είναι του Γιώργου Καραβιώτη και είναι ό,τι πιο πετυχημένο έχω παρακολουθήσει εδώ και καιρό σε σάτιρα. Η Κύπρος του 2008 σε μία ώρα. Το ευρώ, η Νέα Κούβα και ο κομμουνισμός στο νησί, η Ιδέα της Ένωσης, το άνοιγμα των συνόρων στη Λήδρα, το trash TV, οι σύγχρονοι καπιταλιστές και οι νέες φάρες και φυλές της Μεγαλονήσου. Δυστυχώς, οι παραστάσεις θα λάβουν χώρα ΜΟΝΟ στην Κύπρο. Απλά ξεκαρδιστική παράσταση και must-see...

Η πρώτη παράσταση είναι την Παρασκευή 2/5 στο Παραλίμνι και ΘΑ ΠΑΩ ;-D

Καλή επιτυχία σε όλα τα παιδιά

Φαντάσου απλά...

2008-04-25T06:00:00.000-07:00

Φαντάσου απλά... εμένα, χωρίς εσάς.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ για όλα, μέσα από την καρδιά μου.

Σας αφιερώνω εξαιρετικά το ολοκαίνουριο official video clip από Δέσποινα Βανδή: " Φαντάσου απλά "

Καλή Ανάσταση

Επιστροφή τη Δευτέρα και μετά πάλι στις 5 Μαΐου με εντυπώσεις από τις διακοπές μου.
PS: Δες τις ευχές μου για καλό Πάσχα σε συνεργασία με τους Happy Tree Friends
PS2: O Marvin ετοίμασε κάτι πολύ θεϊκό. Ελληνικά τραγούδια με εξωτικούς προορισμούς

Μια υπόσχεση

2008-04-23T19:50:00.000-07:00

Χτύπησε το κουδούνι πολλές φορές. Θα περίμενε, όμως. Κλειδιά δεν είχε, γιατί ποτέ δεν έπαιρνε. Το σπίτι δεν ήταν ποτέ άδειο. Αναγκαστικά. Ήξερε πως τελευταία ο πατέρας του δεν ήταν ούτε καν σε θέση να αυτοεξυπηρετηθεί. Η μάνα του έλειπε και αυτό φαινόταν από την άδεια θέση στο πάρκινγκ. Ποτέ δεν τον άφηνε μόνο, βέβαια, αλλά τώρα μπορούσε να καταλάβει, γιατί τον έπαιρνε τηλέφωνο στο σχολείο. Προφανώς πετάχτηκε για ψώνια, σκέφτηκε. Δεν είχε πολύ χρόνο. Έπρεπε να φύγει καπάκι για τη δουλειά. Τότε δούλευε σε μια βιοτεχνία ετοίμων ενδυμάτων. Έκανε τα πάντα. Σιδέρωμα, συσκευασία, φόρτωμα, ξεφόρτωμα. Ξανακοίταξε το ρολόι του. Θα αργούσε. Αλλά δε θύμωνε που κανείς δεν άνοιγε.

Κάθισε στα σκαλιά και άφησε την τσάντα να πέσει από τον ώμο του. Με την πλάτη ακούμπησε στην πόρτα και σήκωσε το κεφάλι προς τον ουρανό. Αναστέναξε και έβγαλε ένα τσιγάρο. Μετρούσε ήδη αρκετά χρόνια με τη γαμημένη ασθένεια που τους χτύπησε την πόρτα. Το αίσθημα της αδικίας το είχε ξεπεράσει προ πολλού. Το "γιατί σε εμάς, Θεέ μου". Ασυναίσθητα σχημάτισε το σημείο του σταυρού και προσευχήθηκε άλλη μια φορά. Ταράχτηκε, όταν κάποιος του χάιδεψε τα μαλλιά. "Έλα, μικρέ μου, συγγνώμη που άργησα, αλλά δεν έβρισκα κανέναν σας για μερικές έκτακτες προμήθειες από το φαρμακείο". Ήταν η μάνα του. Έσκασε ένα χαμόγελο, ψεύτικο. Όλα τα χαμόγελα ήταν ψεύτικα, πικρά, χρόνια τώρα. "Και ο μπαμπάς?" αποκρίθηκε. Εκείνη γύρισε και τον κοίταξε στα μάτια. Δεν είπε τίποτα και είπε τόσα πολλά μαζί. Όλοι μας είχαμε κάνει εκείνη τη διαολεμένη ευχή. Και οι τρεις γιοι, αλλά και η μάνα. Μια ευχή. Να τελειώνουμε. Τόσο απάνθρωπη, μα και τόσο λυτρωτική. Ειδικά εκείνη, πλήρωνε τα περισσότερα. Από εκεί που είχε μάθει να είναι στο κέντρο των συζητήσεων και βρισκόταν στο ζενίθ της καριέρας της, αναγκάστηκε να γίνει μια προσωπική νοσοκόμα, κλεισμένη στο σπίτι όλη μέρα, θαμμένη σε κρίματα που δεν έκανε, πνιγμένη από το άδικο. Ποτέ δε μιλούσε, όμως. Δεν παραπονιόταν. Και ποτέ δεν τον είχε αφήσει μόνο.

Έσυρε τη σάκα του και την παράτησε κάπου στο χωλ. Με βιαστικές κινήσεις πήγε και έριξε λίγο νερό στο πρόσωπό του και έβαλε τα ρούχα της δουλειάς που ήταν τοποθετημένα, όπως κάθε μέρα, στην καρέκλα του γραφείου του. Άλλο ένα ξεθεωτικό 8ωρο τον περίμενε. Δεν ήταν αυτά τα όνειρά του. Στιγμιαία, ξεφύλλισε ένα βιβλίο πάνω στο θρανίο του και υπολόγισε μέχρι που προλάβαινε να διαβάσει το βράδυ. Οι εξετάσεις δεν ήταν μακριά και έπρεπε να βρει το κουράγιο να αγωνιστεί για τα όνειρά του. Ποια όνειρα, όμως?

Πετάχτηκε στην κουζίνα να πάρει το κρύο σάντουιτς που του ετοίμαζε κάθε φορά η μάνα του. Το έκρυψε μέσα στην τσάντα της δουλειάς και εκείνη τον σταμάτησε από τη βιασύνη του, πιάνοντάς τον με τα δυο της χέρια το πρόσωπο. Ξανακοιτάχτηκαν έντονα. Δεν είπε πάλι τίποτα, μα έκλεισε τα μάτια και τον φίλησε στο μέτωπο. Υπομονή. Δεν ήξερε αν την άκουσε αυτή τη λέξη ή την φαντάστηκε. Ξεκίνησε να φύγει.

Στο διάδρομο γύρισε κλεφτά να τσεκάρει τον πατέρα του. Ήταν κουκουλωμένος, μα δεν κοιμόταν. Ανακάθισε και έβαλε με δυσκολία τις παντόφλες. Ο μικρός κατάλαβε πως ήθελε να πάει στην τουαλέτα. Τα παράτησε όλα και πήγε να τον βοηθήσει. Νομίζει ότι τον είδε να χαμογελάει. Νομίζει. Αυτός ο άνθρωπος που κάποτε ήταν φημισμένος για τη δύναμή του, πρωταθλητής πυγμαχίας, τώρα δε μπορούσε να πάει ως την τουαλέτα. Αλλά η περηφάνεια του ακέραια. Παρόλο που ήξερε ότι χρόνια τώρα ζούσε με την κολοστομία και ο γιατρός μας είχε απαγορέψει να τον σηκώνουμε συνέχεια, εκείνος δε μπορούσε να κάνει την ανάγκη του καθισμένος στο κρεβάτι. Δεν το δεχόταν. Δεν ήθελε να χάσει έτσι εύκολα τη μάχη. Δεκατρία χρόνια πάλεψε, αλλά ο μικρός δεν πρόλαβε. Εκείνη τη μέρα μόλις τον γύρισε από την τουαλέτα του είχε πει "Θέλω να σταματήσεις τη δουλειά και να διαβάσεις για τις εξετάσεις σου. Δε θα αντέξω άλλες ενοχές". Ο μικρός αφού τον ακούμπησε στον καναπέ, κάθισε δίπλα του και έβαλε το κεφάλι του στα γόνατά του. Διστακτικά εκείνος του χάιδεψε το πρόσωπο. Δάκρυσε. Ήθελε πολύ να τον δει να περνάει στο καλύτερο Πανεπιστήμιο Οικονομικών, κάτι που τόσο ήθελε. Δεν ήξερε, όμως, πως οι επιλογές του άλλαξαν.

Ο μικρός απάντησε "Μπαμπά, ΕΓΩ θα σε κάνω καλά. Σου το υπόσχομαι".

Μπορεί να μην πρόλαβε και να έφυγε ο πατέρας του, αλλά του χρωστάει όλα όσα ζει τώρα. Γιατί, όπως είχε πει και ο Νίτσε "Αν διαλέξεις τη δουλειά που πραγματικά αγαπάς... δε θα δουλέψεις ποτέ". Και αυτό συμβαίνει.

Χρόνια τώρα, την Κυριακή του Πάσχα είμαστε όλοι οικογενειακώς κάπως. Μην παρεξηγείτε

Trash Me Now Vol. 3

2008-04-23T19:40:00.000-07:00

Επειδή όπου νά 'ναι θα σταματήσουν τα κλαπατσίμπανα και επειδή αμέσως μετά θα έρθει γλέντι (λέτε να μη μας την κάνει τη χάρη φέτος ο Κύριος?) σας ανέβασα τα θλιβερά και τρισάθλια ακούσματά μου. Ιδού το Trash Me Now Vol. 3 με τα καλύτερα singles που μου έκαναν παρέα τον Απρίλιο. Κάντε click στο σύνδεσμο για download. Όλα τα τραγούδια είναι σε mp3, έχουν covers φτιαγμένα από εμένα φυσικά (LOL) και κατεβαίνουν από το rapidshare. Enjoy :-D

Tracklist:

1) Μακριά κι αγαπημένοι {Δέσποινα Ολυμπίου}

2) Έτσι σε θέλω {Μιχάλης Χατζηγιάννης} Remix

3) Mercy {Duffy}

4) Give It To Me {Madonna}

5) Scream {Timbaland feat. Keri Hilson & Nicole Scherzinger}

6) Piece Of Me
{Britney Spears}

7) Πόρτα για τον ουρανό
{Έλενα Παπαρίζου}

8) Better In Time {Leona Lewis}

9) Τι κουράγιο νά 'χω
{Κέλλυ Κελεκίδου}

10) Somebody To Love
{Nelly Furtado}

11) Είσαι ο άνθρωπός μου {Χριστίνα Παπαδάκη & Γιώργος Χατζάκης}

12) 6η Αίσθηση
{Χριστίνα Κολέτσα}

13) Ναι {Ειρήνη Μερκούρη}

14) Τι μού 'χεις κάνει {Στέλιος Μάξιμος} Elias Pantazopoulos Remix

15) Απών {Φανή Δρακοπούλου} Valentino & Siganos Remix

bonus track| Η καμήλα {Mazoo and the Zoo}

DOWNLOAD HERE

PS: Ακούγεται αποκλειστικά ΜΕΤΑ την Ανάσταση!
PS2: Για να κατεβάσεις και τα υπόλοιπα Trash Me Now δες ΕΔΩ
PS3: Αφιερωμένο εξαιρετικά στις ματάρες μου που διαβάζουν για τις πανελλήνιες

Coffee Break 1 / 10: Εγώ δεν πάω μέγαρο

2008-04-21T18:00:00.000-07:00

Κυριακή των Βαΐων, 20 Απριλίου 2008
Ώρα 11:54
Σκαραμαγκάς

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε, σα γνήσιος μπουρτζό- βλαχος της συμπρωτεύουσας, αποφάσισα να κατέβω Αθήνα για shopping. Μετά από τα πολλά παρακαλητά του Mahler76, αποφάσισα να ενδώσω στην πρόσκληση για καφέ και αμέσως μόλις τελείωσε η λειτουργία στη Μητρόπολη των Αθηνών, τον πήρα τηλέφωνο να κανονίσουμε τις λεπτομέρειες. Εγώ χτυπιόμουνα να πάμε κάπου σε Θησείο, Κεφαλάρι ή Μοναστηράκι, αλλά ο κύριος επέμενε να με κουβαλήσει στην Πλατεία Σκαραμαγκά. Όπως φαντάζεστε, οι γνώσεις μου στην πρωτευουσιάνικη γεωγραφία είναι πενιχρές, παρόλο που έζησα εκεί για κάποιο διάστημα (σπίτι - δουλειά, δουλειά - σπίτι = άνθρωπος για σπίτι, αποστείλατε βιογραφικά παρακαλώ). Τελικά βρίσκω ένα ταξί, μπουκάρω και βουρ.

Ο Mahler με περίμενε ντυμένος κοκεταρία, με ένα πανάκριβο λαχανι-ροζ συνολάκι Cavalli και πλατύγυρο ασορτί καπέλο. Το περίεργο ήταν ότι κρατούσε μια ανθοδέσμη, πράγμα που ενώ εξ'αρχής με κολάκευσε, στη συνέχεια με ξίνισε. Εγώ πάλι, φορούσα ένα τσαλακωμένο T-shirt με logo το μότο της Britney "It's ME, bitch!" και ένα ξεσκισμένο τζινάκι αγορασμένο στις εκπτώσεις από LA (Laiki Agora αμόρφωτε). "Καλημέρααα" λέω και σκάω ένα χαμόγελο. Φιλιόμαστε πεταχτά στον αέρα και απλώνω τα κουλά μου να δεχτώ τα άνθη. Εκείνος ανταποδίδει την καλημέρα και τραβιέται πίσω, κρύβοντας την ανθοδέσμη πίσω από την πλάτη του. "Α, δεν είναι για σένα! Λυπάμαι" μου λέει και σκύβει το κεφάλι. Τα πήρα λίγο στο κρανίο, αλλά αφού μου εξήγησε ότι "Ποτέ δεν ξέρεις πού μπορεί να πετύχεις τον έρωτα της ζωής σου και θα ήταν κρίμα να μην είχες ένα μπουκέτο να δώσεις", πήγα πάσο. Ξεφύσησα και αφού αναθάρρησα από το σοκ, καθίσαμε σε ένα παρακμιακό καφενείο.

Ο ματζίρης παρήγγειλε ελληνικό και τοποθέτησε τα λουλούδια με ευλάβεια στην καρέκλα που πήρε από δίπλα. Διακαιολογήθηκε ότι είχε πιει δυο δεξαμενόπλοια τεκίλα την προηγουμένη και ότι τον χρειαζόταν το Λουμίδη του. I can tell! Mύριζε οινόπνευμα από χιλιόμετρα! Τα προσπέρασα όλα και άρχισα να του μιλάω για μένα (κλασικά). Έδειχνε να απολαμβάνει τη συζήτηση, αλλά το μάτι του ήταν συνεχώς στραμμένο προς το λουκουμάκι που του έφεραν με τον καφέ. Δεν άντεξα άλλο να μην προσέχει τις βαθυστόχαστες αναλύσεις μου και του είπα "Φα το χριστιανέ μου, να τελειώνουμε!". Το έφαγε και με έβαλε να ζητήσω κι άλλο, γιατί ντρεπότανε λέει να ζητήσει ο ίδιος. Το κατάπια κι αυτό. Για την υπόλοιπη ώρα, πίστευα ότι το βλέμμα του ήταν κολλημένο πάνω μου. Φευ! Τον είχα συλλάβει πάνω από δέκα φορές να σιάζει και καλά το καβάλο του και άλλες τόσες να παθαίνει κάτι σα σπασμούς στο πρόσωπο (και καλά έκλεινε το μάτι). Είχε κάτσει επίτηδες στη θέση εκείνη, γιατί από πίσω μου ακριβώς ήταν η έξοδος από ένα ναυπηγείο και ο ανήθικος Mahler ζαχάρωνε τα παλικαράκια του μόχθου!

"Madούλη, πάμε κανα βράδυ που θα ξανάρθεις μέγαρο?" είπε και κόντεψα να λιποθυμήσω. Ως γνήσιος οπαδός του λαϊκού απάντησα "Μπα, κλάσε. Θα μείνω με τον παίδαρο" (download mp3), αλλά δε φάνηκε να διασκεδάζει την απάντησή μου. Ευτυχώς εκείνη τη στιγμή χτύπησε το κινητό του και με έβγαλε από την αμηχανία. Έντρομος ο Mahler τσακίστηκε να βρει τo ροζ κινητό του μέσα απ'το τσαντάκι του, το οποίο δεν έφτανε που είχε ringtone μια άρια και μου έσπασαν τα τύμπανα, είχε και χίλια δυο μπιχλιμπίδια επάνω plus γενναίες δόσεις glitter. Οι παππούδες όλοι στον καφενέ γύρισαν και μας κοίταγαν. "Έλα P.O.Vako μου, χρυσέ μου..." απάντησε και η πάρλα ξεκίνησε. Εγώ για να γεμίσω το χρόνο μου, επισκέφτηκα την τουαλέτα, αλλά όσο κι αν καθυστέρησα, τον βρήκα να εξακολουθεί να μιλάει. Για να του αποσπάσω την προσοχή, άρχισα να σιγοτραγουδάω Βουγιουκλάκη και τα κατάφερα. Έκλεισε το κινητό άμεσως και ξεκίνησε μαζί μου το τραγούδι, ξεχνώντας την κλασική του παιδεία. Το αποτέλεσμα το φαντάζεστε. Ο Mahler γύρισε ολόκληρο video clip τα τραγούδια της Μανταλένας, βρίσκοντας την τέλεια αφορμή να χουφτώσει τα αμούστακα παλικαράκια των ναυπηγείων που ξεκουράζονταν στην πλατεία δίπλα. Μες στην τσατίλα εγώ, τον βούτηξα μέσα από το πλήθος που τον επευφημούσε, τον φόρτωσα στο υπερπολυτελές μου datsun και μαζί με μερικά παλικαράκια και μερικές κοπελίτσες που διαλέξαμε πήγαμε για το πρώτο μας μπάνιο. O Mahler φανερά ευδιάθετος, λόγω των εξελίξεων άλλαξε ρεπερτόριο. Δες το video ντοκουμέντο

Στο σημείο αυτό να καταγγείλω τον Mahler για εσχάτη προδοσία στη φιλία μας, καθώς προτίμησε να περάσει το υπόλοιπο της μέρας με τα πιπίνια και εγώ έμεινα μόνος. Γι'αυτό και σήμερα θα πάω μέγαρο. Έστω και μόνος...

Δες τι λέει για όλα αυτά ο κακοήθης Mahler!

PS: Στο video ΔΕΝ είμαι ο Δαράκης, αλλά ο Παπαμιχαήλ!
PS2: Στα δικατήρια θα τα πούμε! Στα δικαστήρια!

Important note!
Τo Laxanaki έδωσε τη συνέχεια και τον επόμενο πρωταγωνιστή στο Blogville!