tag:blogger.com,1999:blog-374753782008-08-19T06:49:31.322-07:00ഓട്ടോഗ്രാഫ്കീറി കളഞ്ഞ ഓട്ടോഗ്രാഫിന്റെ താളുകള്
വീണ്ടും പെറുക്കിയെടുക്കാന് ഒരു ശ്രമം..
തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോള് ഏതൊക്കെ നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് മാത്രം
എനിക്ക് പറയാനാവില്ല...ദ്രൗപദി |Draupadihttp://www.blogger.com/profile/02523492305467785557atmapustakam@gmail.comBlogger34125tag:blogger.com,1999:blog-37475378.post-33345602983392705972008-08-05T09:00:00.000-07:002008-08-06T09:56:20.752-07:00മരണത്തിന്റെ മുഖഛായ<span style="color:#cc0000;">ഓര്മ്മയില് നിന്ന്<br /></span>എനിക്ക് നീയെന്നാല്<br />പിറകോട്ട് സഞ്ചരിക്കുന്ന<br />മരങ്ങളിലൊന്ന് മാത്രമായിരുന്നു.<br />തിരിഞ്ഞുനോക്കാനാവാത്ത യാത്രകളില്<br />കൃഷ്ണമണികളില്<br />പറ്റിപിടിച്ചൊരോര്മ്മ കഷ്ണം.<br /><br />ദ്രവിച്ച സ്വപ്നങ്ങളുടെ കറുത്തഛായയില്<br />മുഖം നോക്കി നില്ക്കുമ്പോഴും<br />വീഴൊനൊരുങ്ങി നില്ക്കുന്ന<br />അര്ബുദശിഖരത്തില്<br />തൂങ്ങിയാടുമ്പോഴും<br />കണ്ണില് നിന്നത്<br />മായ്ച് കളയാന് ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്...<br /><br />സാന്നിധ്യമില്ലാതെ<br />സാമീപ്യമില്ലാതെ<br />സാഹചര്യങ്ങളില്ലാതെയടുത്ത്<br />അകലേണ്ടിവരുമ്പോഴും<br />പരിഭവത്തിന്റെ കറുത്തപുകയില്<br />മോഹങ്ങള് ശ്വാസത്തിനായി<br />പിടയുന്നുണ്ട്...<br /><br />ഒരുപാട് മുഖങ്ങളിലൊന്ന് മാത്രം<br />കട്ടെടുത്തിട്ടും<br />ഒരുപാട് മനസിലൊന്ന് മാത്രം<br />നേടിയിട്ടും<br />അദൃശ്യമായെത്തി നോക്കി<br />കുത്തിനോവിച്ച്<br />മണ്ണിലടിയുന്ന മൗനത്തിന്റെ<br />ഇരുണ്ട തടവറയിലെനിക്കിനിയഭയം..<br /><span style="color:#cc0000;"></span><br /><span style="color:#cc0000;">മറവിയിലേക്ക്<br /></span>വേനല്<br />വെറുക്കുന്ന ജലത്തെ<br />ശിശിരത്തിന്റെ<br />മടിയിലുപേക്ഷിച്ച് പോയ<br />കാലത്തോടൊരു വാക്ക്.<br />വര്ഷവുമായി വരുമുമ്പെ<br />കുരുതിക്കളത്തിലേക്കെറിയുക...<br />ഒരാര്ത്തിരമ്പലിനേക്കാള് മനോഹരം<br />ഒരിറ്റായി ഊര്ന്ന് വീണ്<br />മരിക്കുകയാണ്...<br /><br />പഴിക്കില്ല ഞാന്...<br />വിധിയുടെ കരംഗ്രഹിച്ച്<br />തണുത്തുറഞ്ഞ്<br />മറയുകയെന്നാല്<br />ഭാഗ്യമെന്നാണര്ത്ഥം...ദ്രൗപദി |Draupadihttp://www.blogger.com/profile/02523492305467785557atmapustakam@gmail.comtag:blogger.com,1999:blog-37475378.post-76864825625378005322008-07-17T04:34:00.000-07:002008-07-17T04:38:13.338-07:00കാമുകിജനിച്ചത് മുതല് ഒപ്പമുണ്ട്...<br />അപൂര്വ ഛായക്കൂട്ടുകള്<br />അണിയുകയും അഴിക്കുകയും<br />ചെയ്യുന്ന കാമുകി...<br /><br />എനിക്ക് മുന്നെ ജനിച്ച്<br />വളര്ന്ന്<br />മരിച്ച്<br />പുനര്ജനിച്ച്<br />വിധിയുടെയും നിയോഗത്തിന്റെയും<br />തടവറ തീര്ക്കുന്നവള്...<br /><br />നിദ്രയുടെ ആലസ്യത്തില് നിന്ന്<br />വിളിച്ചുണര്ത്തിയപ്പോള്<br />'പ്രഭ'യെന്ന് പേരിട്ടു...<br />ഉണര്വിന്റെ ഉച്ചസ്ഥായിലെപ്പോഴോ<br />'ഉഷ'യെന്ന് മാറ്റി വിളിച്ചു...<br />നിലവിളക്കിന്റെ ചാരുതയില്<br />'സന്ധ്യ'യെന്ന് തിരുത്തി...<br />ഇരുട്ടിന്റെ മുരള്ച്ചയേകി<br />വിറയാര്ന്നപാദങ്ങളുമായി<br />രതിയുടെ രസം പകര്ന്നവള്<br />'രജനി'യായി...<br /><br />അറിയാം...<br />ഒഴുക്കിനൊത്ത് നീങ്ങുന്ന<br />കര്ക്കിടകവഞ്ചിയില്<br />കരഞ്ഞ മിഴികളുമായി അവളുണ്ടാകും...<br />'സ്മൃതി'യുടെ കരം ഗ്രഹിച്ച<br />എന്റെ ചടങ്ങുകള്ക്ക്<br />സാക്ഷിയാവാന്...ദ്രൗപദി |Draupadihttp://www.blogger.com/profile/02523492305467785557atmapustakam@gmail.comtag:blogger.com,1999:blog-37475378.post-33567532295789468972008-06-25T06:06:00.000-07:002008-06-25T06:08:08.025-07:00മരംആഴത്തില് <br />വേരൂന്നിയ മരം<br />പിഴുതെടുക്കുന്നവനറിയില്ല<br />ഭൂമിയുമായുള്ള<br />അതിന്റെ പ്രണയം<br /><br />ശിഖരങ്ങളറുത്ത്<br />മാറ്റുന്നവനറിയില്ല<br />ഇത്തിള്കണ്ണിയുമായുള്ള<br />അതിന്റെ ഗാഢസൗഹൃദം<br /><br />ഇലകളടര്ത്തുന്നവര്<br />തിരിച്ചറിയുന്നില്ല<br />കാറ്റുമായുള്ള<br />അതിന്റെ സ്വകാര്യതകള്<br /><br />വളര്ത്തുമ്പോഴും<br />പിളര്ത്തുമ്പോഴും<br />ചിരിക്കുന്നവന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി<br />കരയാറുമില്ല അത്<br /><br />വാതിലായോ ജനലായോ<br />പുനര്ജനിപ്പിച്ചാലും<br />അലങ്കൃതമൗനത്തിന്റെ <br />വിരസതക്കപ്പുറം<br />എന്തു നല്കാനാവും<br />ഒരു മനുഷ്യന്...ദ്രൗപദി |Draupadihttp://www.blogger.com/profile/02523492305467785557atmapustakam@gmail.comtag:blogger.com,1999:blog-37475378.post-812117058962761432008-05-25T05:42:00.000-07:002008-05-25T05:46:59.246-07:00പ്രണയചിത്രംമൌനമെഴുതിയ <br />മിഴികളുള്ള തൊട്ടാവാടികളാണ് <br />പ്രണയത്തിണ്റ്റെ വറുതിയിലും<br />പിടിച്ചുനില്ക്കുന്നത്... <br /><br />മനസ് കൂട്ടിക്കലര്ത്തി <br />ക്യാന്വാസില് പകര്ത്തുമ്പോള് <br />അറുതിയില്ലാത്ത വികാരമൂര്ഛകള് <br />മരങ്ങളായോ നക്ഷത്രങ്ങളായോ<br />തെളിഞ്ഞുവരും... <br /><br />അതിനിടയില് <br />കൈകോര്ത്തോ <br />ചുണ്ടുകള് മുട്ടിച്ചോ <br />ശയ്യക്ക് മുമ്പുള്ള <br />തീ സ്വരുക്കൂട്ടുന്നവരുണ്ടാകും... <br /><br />പാതി മങ്ങിയ പുഴയോ <br />വിളറിയ സൂര്യാസ്തമയമോ <br />അവ്യക്തമായ മലകളോ <br />നിറക്കൂട്ടുകള് മോഹിച്ച്<br />വിതുമ്പുന്നുണ്ടാകും... <br /><br />ഇണപക്ഷികള് <br />ഇലകളില്ലാ ശിഖരത്തില് <br />മുഖത്തോട് നോക്കിയിരിക്കുന്നത്... <br />ചുവപ്പോ കറുപ്പോ കൂട്ടിക്കലര്ത്തി<br />അവയവങ്ങള്ക്ക് തുടിപ്പ് കൂട്ടിയത്.. <br />ഓലമേഞ്ഞ വീടും പക്ഷിക്കൂടും <br />അനിവാര്യതയായികോറിയിട്ടത് <br />മുറിവുകളുടെ മുഖം മറക്കാനാകും... <br /><br />പക്ഷേ <br />കാട്ടുമറയില് വേഴ്ച നടത്തുന്ന <br />പത്തിയുള്ള നാഗങ്ങള് <br />മാത്രം മതി<br />ഒരു ചിത്രം വിരൂപമാവാന്...ദ്രൗപദി |Draupadihttp://www.blogger.com/profile/02523492305467785557atmapustakam@gmail.comtag:blogger.com,1999:blog-37475378.post-23811594376399068382008-05-06T05:46:00.000-07:002008-05-06T05:48:35.581-07:00സായന്തനംതളം കെട്ടി നില്ക്കുന്ന രക്തം<br />ഭൂമിക്കലങ്കാരമാണെന്ന്<br />കടല് കരയോട് പറഞ്ഞു...<br />ചോരപുഴകളില്<br />നീന്തികുളിക്കാനായിരുന്നെങ്കിലെന്ന്<br />ആകാശം ആത്മഗതം പൊഴിച്ചു...<br /><br />നന്ദി..<br />കാഴ്ചയുടെ കനല്വഴി<br />മറയ്ക്കുന്നതിന്...<br />മഴുവിന്റെ ആദ്യചുംബനത്തില് തന്നെ<br />ചിരിച്ചുകൊണ്ട്<br />മരം പറഞ്ഞു...<br /><br />നക്ഷത്രങ്ങള്<br />മഴവില്ലിനോട് മന്ത്രിച്ചു...<br />ക്ഷണികമെങ്കിലും<br />പുനര്ജനിക്കാമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ<br />മരിക്കുന്നതാണ് നല്ലതെന്ന്...<br />ഇരുട്ടിന്റെ മറവിലെ<br />നഗ്നതയുടെ കൂട്ടിയിണക്കലുകള് കണ്ട്<br />അതിന് മടുത്തിട്ടാവാം...<br /><br />മേഘങ്ങള്<br />സ്വാതന്ത്ര്യം തേടിയുള്ള യാത്രയിലാണ്<br />കാറ്റിനെ തടയാനുമാവില്ല...<br />അവശേഷിച്ചതെല്ലാം തച്ചുടക്കാന്<br />ഇരമ്പലായി<br />പേമാരിയും വരുന്നുണ്ട്...<br /><br />നീയെവിടെയാണ്...??<br />ഭോഗത്തിനെറിഞ്ഞുകൊടുത്ത<br />നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെ മൂടാന്<br />ഒരു കുട്ട മണ്ണുമായി<br />ഞാന് കാത്തിരിക്കുന്നു...ദ്രൗപദി |Draupadihttp://www.blogger.com/profile/02523492305467785557atmapustakam@gmail.comtag:blogger.com,1999:blog-37475378.post-86693977573363140962008-04-18T05:57:00.000-07:002008-04-18T05:58:06.539-07:00ശിഷ്ടംതീര്ന്നു..നീ നല്കിയ വസന്തം...<br />ഇനി ശിശിരകാലത്തിന്<br />യവനികയുണരും...<br />അരങ്ങുണരും...<br />വീണു ചിതറുമീ കരിയിലയിലെന്<br />പാദമമരുമ്പോള്<br />വിറയാര്ന്ന ശബ്ദമായി<br />മാത്രമോര്മ്മയില് നീ നിറയും...<br />മത്സരയിനമാം<br />ജീവിതനാടകം<br />പതിയെ പടിയിറക്കുമ്പോള്<br />അണിയറയിലൊതുങ്ങി<br />ചമയങ്ങളില്ലാതെ<br />തടവറയിലാകുമെന് ചിന്തകള്...<br />മധ്യാഹ്നവേളയില്<br />മദ്യമൊഴുകുന്ന സിരയുമായി<br />വര്ഷകാലത്തിനായി <br />കാതോര്ക്കുമന്നെന് കര്ണ്ണങ്ങള്<br /><br />ചിതലരിച്ചു തുടങ്ങിയ <br />പുസ്തകതാളിലെ<br />മയില്പീലിയുടെ ശവകൂടീരത്തില് നിന്ന്<br />ഇനിയെന്നാണ് <br />നീ പുനര്ജനിക്കുക...?<br />ചോദ്യങ്ങള് മൗനത്തിന്റെ <br />മുള്മുന പേറി<br />കൊലമരത്തിലേക്കാനയിക്കുമ്പോള്...<br />നീ തിരിച്ചറിയുക...<br /><br />ദ്രവിച്ചു പോയോര്മ്മകള്<br />മുറ്റത്തെ കുടമുല്ല പോലും മരിച്ചുപോയി...<br />പറയാന് മറന്നൊരീ കഥയും<br />ശൂന്യമാം വേദിയും<br />സദസ്സായി നീയും<br />അഭിനയിക്കാനറിയാത്ത <br />ഞാനും ബാക്കി...ദ്രൗപദി |Draupadihttp://www.blogger.com/profile/02523492305467785557atmapustakam@gmail.comtag:blogger.com,1999:blog-37475378.post-81823562992481533982008-04-10T06:01:00.000-07:002008-04-11T06:35:46.199-07:00ശയനമുറി<span style="font-size:130%;color:#ff0000;">കട്ടില്<br /></span>നമ്മെ ഊട്ടിയുറപ്പിക്കുന്ന ദ്വീപ്<br />നിസ്വനങ്ങളുടെ<br />നദി<br />നിതാന്തസ്നേഹത്തിന്<br />മരുഭൂമി<br />മോഹസാമ്രാജ്യത്തിലെ<br />കടല്<br />രതിയുടെ<br />കാറ്റ്<br />പിരിയാതെ ഇണക്കി ചേര്ത്ത<br />രാത്രിയുടെ സാക്ഷി...<br /><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">കിടക്ക<br /></span>നഗ്നതയുടെ ഊട്ടുപുര<br />നിശ്വാസങ്ങള് വീണുടഞ്ഞ<br />പച്ചനിലം<br />ഞരമ്പുകളുടെ തിരോധാനവും<br />മാംസത്തിന്റെ കിതപ്പും<br />വീണുടഞ്ഞു ചിതറിപ്പോയ<br />ഭൂമിക...<br /><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">തലയണ<br /></span>മുടിയുടെ മണവും<br />ശിരോഭാരവും<br />ഇടറിയ ഗദ്ഗധങ്ങളും<br />ഇണകളുടെ ഇടര്ച്ചകളാണ്...<br />മുഴുത്ത മാറിടങ്ങള് പോലെ<br />സുഖവും സുഷുപ്തിയും നല്കും<br />ഓരോ ഒട്ടലും....<br /><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">പുതപ്പ്<br /></span>സ്വപ്നങ്ങള് തണുത്ത് വിറച്ച്<br />ചൂടു തേടുമ്പോള്<br />സ്ത്രൈണതയായി<br />വന്നു ദേഹം മൂടുന്നു<br />കാമത്തിന്റെ കനല്...<br /><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">ജാലകം<br /></span>അഴികള്ക്കപ്പുറം<br />സ്വപ്നങ്ങളുടെ ആഴി...<br />പരന്ന പാടം<br />ചുവന്ന മേഘങ്ങള്...<br />മനസിന്റെ ചിത്രപണി ചെയ്ത<br />കവാടം കാണും പോലൊരു<br />അന്ധാളിപ്പ് ബാക്കിയാവുന്നു...<br />നിന്റെ കൃഷ്ണമണിയില്...<br />തൃഷ്ണയില്<br />തെളിഞ്ഞ വസന്തത്തിന്റെ വെളിച്ചം<br />കനല്ക്കട്ടയാവുന്നു...<br />ചുണ്ടുകള് കൂട്ടിക്കെട്ടിയ<br />അസുലഭതയില്<br />അസ്തമയത്തിന്റെ ജനലഴികളില്<br />ഇനി നോവിന്റെ മറ...<br /><br /><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:130%;">വാതില്</span><br /></span>സുരക്ഷയുടെ അകകാമ്പ്..<br />നിശബ്ദതക്കും തേങ്ങലുകള്ക്കും<br />ഒളിത്താവളം..<br />തുറക്കാനും അടക്കാനും<br />മാത്രമായി ചില ജന്മങ്ങള്...<br />കൊഴുത്ത ഇരുട്ടിന്റെ<br />ഗദ്ഗധങ്ങളില്...<br />രഹസ്യങ്ങളുടെ തടവറയാകുന്ന<br />വെറുമൊരു പലക.ദ്രൗപദി |Draupadihttp://www.blogger.com/profile/02523492305467785557atmapustakam@gmail.comtag:blogger.com,1999:blog-37475378.post-67691163703891248682008-04-06T07:24:00.000-07:002008-04-06T07:25:25.474-07:00പ്രണയികളുടെ ശ്മശാനംകൃഷ്ണേ..<br />നിന്റെ മുറിവില് നിന്ന്<br />എന്നിലേക്ക് പകര്ന്ന രോഗബീജമോ പ്രണയം...<br />തളര്ന്ന മുഖവും<br />ചുവന്ന കണ്ണുകളും<br />എന്നെ വിവര്ണനാക്കുകയാണ്...<br />പൊഴിഞ്ഞുതീരാനൊരുങ്ങുന്ന<br />വാര്മുടിയില് <br />ഇത്തിള് കണ്ണിയായി പടര്ന്നുകയറുകയാണ്..<br />നീ തന്ന വിരഹം...<br />സര്പ്പവിഷമായി വന്ന്<br />നീലമാംസമായി നിന്ന്<br />ഇലഞ്ഞിപലകയില് കോര്ത്ത<br />ജീവന്റെ നേര്ത്ത മിടിപ്പായി<br />പെയ്തുതോരുകയാണീ<br />സ്നേഹത്തിന് തനുത്ത പേമാരി...<br />മഞ്ഞപ്പായി വന്നു നിന്ന<br />മിന്നല് സാന്നിധ്യമെവിടെയെന്ന്<br />ശബ്ദഘോഷങ്ങളുടെ<br />നിരര്ത്ഥകത പുലമ്പുന്നുണ്ട്...<br />അര്ത്ഥശൂന്യതയുടെ തവിട്ട് ചിരാതില് <br />എണ്ണയില്ലാതെ തിരിയെരിയുന്നുണ്ട്..<br />മഴയുടെ നൗക മിഴികളില് മറിഞ്ഞു തുളുമ്പുന്നുണ്ട്...<br /><br />കുടിച്ചിറക്കിയ ചവര്പ്പില്<br />ഞാനൊളിപ്പിച്ച മധുരമറിഞ്ഞുവോ നീ..<br />തളര്ന്ന മിഴികളിലൂറിയ കണ്ണുനീര്<br />തുടക്കുമ്പോള് തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നോ<br />കൊരുത്ത ചൂണ്ടയുടെ വേദന..<br />നിന്റെ മരണം എന്റെ മൃതി കൂടിയായിരുന്നു...<br />നഷ്ടങ്ങളുടെ വിളര്ത്ത കണ്ഠങ്ങളില്<br />വെള്ളലോഹം പടര്ത്തി<br />നിന്നെ തിരഞ്ഞ് ഒടുവീലീ ഞാനും...<br /><br />തിരയുകയാണിന്ന്...<br />ആത്മാക്കള്ക്ക് രൂപമില്ലെന്നോ...<br />നിന്റെ തണുത്ത വിരല്തുമ്പെവിടെ..<br />മുറിച്ച ചുണ്ടുകളെവിടെ...<br />അഴിഞ്ഞുവീണ മുടിക്കെട്ടെവിടെ...<br />ശൂന്യതയുടെ തടാകത്തില് നാം കണ്ട<br />പ്രണയത്തിന്റെ സീല്ക്കാരമെവിടെ...<br />സ്മരണകള് ബാക്കിയാക്കിയ ഈ മണ്ണില്<br />ഇനിയെത്ര പനിനീര്പ്പൂക്കളെ<br />ആര്ക്കൊക്കെ ബലികൊടുക്കേണ്ടി വരും...ദ്രൗപദി |Draupadihttp://www.blogger.com/profile/02523492305467785557atmapustakam@gmail.comtag:blogger.com,1999:blog-37475378.post-88284590090874108302008-03-22T05:58:00.000-07:002008-03-22T05:59:43.230-07:00യാത്ര പറയും മുമ്പെ...ഓര്മ്മകളുടെ <br />സീമന്തരേഖയില്<br />നീ തൊട്ട രക്തം...<br />ഉണങ്ങിപിടിച്ചപ്പോള് <br />തുടച്ചുമാറ്റേണ്ടി വന്നു....<br /><br />നീ തന്ന<br />കസവുപാകിയ സ്വപ്നങ്ങള്<br />ശരീരത്തെ കുത്തിനോവിച്ചപ്പോള്<br />ഊരി മാറ്റേണ്ടി വന്നു...<br /><br />മോതിരവിരലില്<br />നീ ചുറ്റിവരിഞ്ഞിട്ട സ്നേഹം<br />നൊമ്പരപ്പെടുത്തിയപ്പോള്<br />പിഴുതെറിയേണ്ടി വന്നു...<br /><br />നിന്റെ മുല്ലമാലയെ<br />താങ്ങാനായില്ല..<br />എന്റെ കിനാവുകള്ക്ക്...<br />പനിനീര്പ്പൂ അരികില് നിരന്ന<br />പൂച്ചെണ്ടിന്<br />എന്റെ ചെറിയ കരങ്ങള്ക്കുള്ളില്<br />ഇടം നല്കാനായില്ല...<br /><br />ഒഴുകാന് മറന്ന ജലരേഖകളുടെ<br />ഒടുവിലത്തെ അധ്യായവും<br />മറിച്ചുനോക്കുമ്പോള്...<br />മണലിനടിയില്<br />ആണ്ടുപോയ<br />ശംഖായി...<br />നിര്വൃതി തേടിയലഞ്ഞ്<br />മലഞ്ചെരിവുകളിലെവിടെയോ<br />കരിഞ്ഞുണങ്ങി തുടങ്ങിയ<br />അപ്പൂപ്പന്താടിയായി...<br />എനിക്ക്<br />പിന്വാങ്ങേണ്ടി വരുന്നു...ദ്രൗപദി |Draupadihttp://www.blogger.com/profile/02523492305467785557atmapustakam@gmail.comtag:blogger.com,1999:blog-37475378.post-90729862278960687342008-03-13T05:41:00.000-07:002008-03-13T05:42:35.277-07:00മാര്ച്ച് നിന്നോട്...ദുഖത്തിന്റെ പുസ്തകത്തില്<br />രക്തം കൊണ്ട് കവിത കോറുമ്പോള്<br />എത്ര വാക്കുകളെ<br />എനിക്ക് തിരിച്ചുപിടിക്കേണ്ടി വരും...<br /><br />കൂടണഞ്ഞ<br />പാതി തളര്ന്ന<br />മരിച്ച, പേ പിടിച്ച അക്ഷരങ്ങളെ<br />ഒരേ പ്രതലത്തില് എങ്ങനെ നിരത്താനാവും...<br /><br />കാലിനടിയില്പ്പെട്ട് ശ്വാസം മുട്ടിമരിച്ച<br />പ്രണയമെന്ന വാക്കിന്<br />ആര്ക്ക് പുനര്ജന്മം നല്കാനാവും...<br /><br />കാലം തെറ്റിയെത്തിയ കണിക്കൊന്നയും<br />വിരുന്നെത്തിയ ഗുല്മോഹറും<br />കൊഴിഞ്ഞു തീര്ന്നാലും<br />സൗഹൃദമെന്ന ഭാഷയെ ആര് നിര്വചിക്കും...<br /><br />ഇരുണ്ട മുറിക്കുള്ളില്<br />വീണുടഞ്ഞേക്കാവുന്ന<br />സാഹോദര്യമെന്ന വാക്കിനെ<br />എങ്ങനെ വിശ്വസിക്കാനാവും...<br /><br />ജാലകങ്ങള്ക്കപ്പുറത്തെ ശൂന്യത<br />മൂത്രപ്പുരയില് കുറിച്ചിട്ട തോന്നിവാസങ്ങള്...<br />ഇവ കൊണ്ടെങ്ങനെ വരികള് തീര്ക്കും...<br /><br />മേല്ക്കൂരകളില്<br />ചുവരുകളില്<br />തെളിവിനായി കുറിച്ചിട്ട പേരുകള് കൊണ്ട്<br />എങ്ങനെ പ്രാസമൊപ്പിക്കും...<br /><br />ബന്ധനമറ്റ് ചിതറിപ്പോയ<br />ദ്രവിച്ച പുസ്തകതാളിലെ<br />അവശേഷിക്കുന്ന ആംഗലേയ പദങ്ങള് കൊണ്ട്<br />എങ്ങനെ അലങ്കാരങ്ങള് പണിയും...<br /><br />നരച്ച ചിന്തകളുടെ<br />ഉണങ്ങിയ ശിഖരങ്ങള് കൂടി അടരും മുമ്പ്<br />പേര് പോലും കുറിക്കാതെ മടങ്ങുന്നു...<br />മാര്ച്ച്... <br />നീ...ക്ഷമിക്കുകദ്രൗപദി |Draupadihttp://www.blogger.com/profile/02523492305467785557atmapustakam@gmail.comtag:blogger.com,1999:blog-37475378.post-38805097471884561772008-02-13T08:39:00.001-08:002008-02-13T10:01:21.532-08:00നഗ്നപ്രണയം...കഫേകളിലെ<br />ശൂന്യതകളില്...<br />തിയ്യറ്ററുകളിലെ<br />ഇരുട്ടിന്റെ നഗ്നതയില്...<br />പാര്ക്കിലെ ശപിക്കപ്പെട്ട<br />മരണത്തണലുകളില്...<br />കടലോരത്തെ<br />ഒഴിഞ്ഞ മണല്തിട്ടയില്...<br />തീവണ്ടികൂപ്പയിലെ<br />ഇളക്കങ്ങളില്<br />നീ ശാന്തി തേടുന്നു...<br /><br />പറത്തിവിട്ട സ്വപ്നങ്ങള് <br />ചുണ്ടിന്റെ ചൂടേറ്റ് കരിഞ്ഞുവോ...<br />കവിള്ത്തടത്തിലൂടെ ഊര്ത്തിറങ്ങിയ<br />ഉപ്പുവെള്ളത്തില്<br />ഓര്മ്മയുടെ നൗക മറിഞ്ഞുവോ...<br />മാംസത്തിന്റെ<br />കരിഞ്ഞ ഗന്ധം<br />രതിയുടെ തണുപ്പിലൊടുങ്ങിയോ...<br /><br />അറിയില്ല... <br /><br />നിയന്ത്രണം വിട്ട പട്ടത്തിന്റെ<br />പിന്നാലെ പായുന്ന<br />ബാല്യമാണിന്നും നീ...<br />നക്ഷത്രങ്ങള്ക്ക്<br />വാശി പിടിച്ച കൗമാരമാണ് നീ...<br />വരണ്ട തൊണ്ടയുമായി നിന്ന<br />യൗവനമാണ് നീ...<br /><br />ചുളിഞ്ഞ ദേഹവും<br />വിറയാര്ന്ന പാദവുമായി<br />വാര്ദ്ധക്യവും കടന്ന് <br />നീ നടന്നുപോവുന്നത്<br />പ്രതീക്ഷയെന്ന<br />കുരുക്കിലേക്കോ...ദ്രൗപദി |Draupadihttp://www.blogger.com/profile/02523492305467785557atmapustakam@gmail.comtag:blogger.com,1999:blog-37475378.post-4759044276766581962008-02-02T04:05:00.000-08:002008-02-02T05:15:07.568-08:00മുറിവുകള്ക്കുമുണ്ട് അതിന്റെതായ ന്യായങ്ങള്....അവള്<br />എന്റെ ഭ്രമാത്മകതയിലേക്ക്<br />ഓര്മ്മകളാല് കോറിയിടാന്<br />എന്തു ബാക്കിവെച്ചു...?<br /><br />പറിച്ചെറിയാന്<br />പാകത്തിനൊരു സൗഹൃദമോ<br />നൊന്തുതീരാനൊരു<br />പ്രണയനൈരാശ്യമോ<br />വേട്ടയാടാനൊരു വേര്പാടോ...<br /><br />അറിയില്ല...<br /><br />മുറിഞ്ഞ ആത്മാവില് നിന്നൊലിച്ചിറങ്ങുന്ന<br />രക്തത്തില്<br />ഛിന്നഭിന്നമായ മുഖമുണ്ട്...<br />മിന്നിമായുന്ന ഭാവങ്ങളില്<br />സാന്ത്വനത്തിന്റെ നിഴലുകളുണ്ട്...<br />നനഞ്ഞ കണ്പീലിയില്<br />മഴത്തുള്ളികള് കാവലിരിക്കുന്നുണ്ട്...<br /><br />എന്തിനാവും...<br /><br />ജിബ്രാനും നെരൂദയും<br />ഡയറികുറിപ്പുകളില്<br />ഇടക്കിടെ<br />മരിച്ചതും ജനിച്ചതുമെന്തിന്...<br />പണയപ്പെടുത്തിയ<br />മയില്പീലി തിരിച്ചെടുത്ത്<br />പ്രേതത്തിന്റെ മുടിയില് തിരുകിയതെന്തിന്...<br />തിളക്കമില്ലാതായ തൂവലുകള്<br />നെറ്റിയില് ശീര്ഷകങ്ങളാക്കിയതെന്തിന്...<br /><br />സ്വയം നോവാനോ...<br /><br />അവളെനിക്കറിവാണ്...<br />ഞാന് പിറകിലാണെന്ന സൂചന ബാക്കിയാക്കാന്...<br />പരാജയത്തിന്റെ തലോടലറിയാന്...<br />വിരഹത്തിന്റെ മുന്വിധികളറിയാന്...<br /><br />ഇന്ദ്രിയങ്ങള്<br />നിശ്ചലമാവുന്ന കാലമാവാം<br />ആത്മബന്ധത്തിന്റെ നേരറിയാന്<br />നാം തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടത്...<br />ആത്മാവുകള് തര്ക്കിച്ച് തോല്ക്കുന്നത് കാണാതിരിക്കാന്...<br />നിന്റെ രണ്ടു മിഴികളും ഞാനടര്ത്തുന്നു...ദ്രൗപദി |Draupadihttp://www.blogger.com/profile/02523492305467785557atmapustakam@gmail.comtag:blogger.com,1999:blog-37475378.post-54294508051481361802008-01-14T05:02:00.000-08:002008-01-14T05:05:19.185-08:00ശൈത്യകാലത്തെ വിവാഹംനെറ്റിയില്<br />ചുണ്ടുകള് ചേര്ത്ത്<br />നീ പറഞ്ഞതോര്മ്മയുണ്ടോ..?<br />ശൈത്യകാലത്തെക്കാള്<br />തണുപ്പാണെന്ന്...<br /><br />മുടിയില് <br />മുഖം പൂഴ്ത്തി<br />മന്ത്രിച്ചതോര്മ്മയുണ്ടോ..?<br />വസന്തത്തെക്കള്<br />സുഗന്ധമാണെന്ന്...<br /><br />കവിളില്<br />ക്ഷതം തീര്ത്ത്<br />പുലമ്പിയതോര്മ്മയുണ്ടോ?<br />മാംസമല്ലിത്<br />പൂവാണെന്ന്...<br /><br />കറപുരണ്ട നിന്റെ <br />പുസ്തകതാളില്<br />കരി കൊണ്ടെഴുതിയ പ്രണയലേഖനം<br />ഇന്നും മായാതെ കിടക്കുന്നുണ്ടോ...<br />മാനാഞ്ചിറയിലെ<br />ദിനോസറുകളില് കുറിച്ചിട്ട<br />പേരുകള്ക്ക് ജീവന് വെച്ചോ...<br />ചതഞ്ഞ മോഹങ്ങളില് നിന്ന്<br />പുതിയ മുള പൊട്ടുന്നുണ്ടോ...<br />നിന്നെ വീര്പ്പുമുട്ടിക്കാനല്ല ഈ ചോദ്യങ്ങള്<br />സമാശ്വാസത്തിന്റെ<br />തീ പടര്ത്തുവാന് മാത്രം...<br /><br />എന്റെ തുവാലക്ക്<br />നിറം നല്കിയ നിന്റെ രക്തം...<br />നിന്റെ പകലുകള്ക്ക്<br />അനക്കം വെപ്പിച്ച<br />എന്റെ വളപ്പൊട്ടുകള്...<br />രഹസ്യങ്ങളായി<br />ഞാനവ കുഴിച്ചുമൂടുന്നു...<br /><br />ഇന്നെന്റെ ശിശിരം<br />ഇലകള് കൊഴിഞ്ഞുതീര്ന്നൊരു<br />മരത്തിന്റെ <br />വിഹ്വലതകളോടെ<br />വഴിതെറ്റി വരുന്ന ആരിലോ<br />വീഴാന് കാത്തുനില്ക്കുന്നു...ദ്രൗപദി |Draupadihttp://www.blogger.com/profile/02523492305467785557atmapustakam@gmail.comtag:blogger.com,1999:blog-37475378.post-13991642177475964832007-12-22T04:51:00.000-08:002007-12-22T04:53:16.186-08:00ചെരുപ്പ്ഒറ്റക്കൊരു യാത്ര പോകാന്<br />ഇന്നെനിക്ക് ഭയമാണ്.<br />ഇരുളും പകലെന്നുമില്ലാതെ<br />എന്നെ ഭോഗിക്കാന്<br />കാത്തുകിടക്കുന്ന<br />മുനകളുണ്ട്...<br />സ്വപ്നങ്ങളെ കീറിമുറിച്ച്<br />അവ പാഞ്ഞുപോകുന്നത്<br />അടിവയറിനെ<br />ആകെയൊന്നുലച്ചാവും...<br />നനയാന് മടിക്കുന്ന<br />തുകലായി<br />ജലരേഖകളെ ഭയന്ന്<br />പര്യവസാനം തേടുമ്പോഴാവും...<br />മുന്നിലെ നദി<br />മഴയായി എന്നില് പെയ്തിറങ്ങുക...<br /><br />ആര്ത്തിയോടെ വീക്ഷിച്ച്<br />വഴിയരുകില്<br />മൂര്ച്ചയുള്ള<br />ആയുധങ്ങളുമായി<br />എന്റെ അവയവങ്ങളുടെ തകര്ച്ച കാണാന്<br />കൊതിക്കുന്നവരുണ്ട്...<br />ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്ന സൂചിമുനകള്<br />തളര്ന്നുവീഴുമ്പോഴാവും...<br />അവരുടെ<br />തടവറയുടെ ഭേദനം<br />സാധ്യമാവുക...<br /><br />ഉപയോഗശേഷം<br />വലിച്ചെറിയപ്പെടുമ്പോഴും<br />സ്വതന്ത്രയാവാനാവാത്ത<br />ജാതകമാണെന്റേത്...<br />മരണത്തിന്റെ നാഴികമണി<br />മുഴങ്ങുമ്പോഴും<br />ആരുടെയോ തോളില്..<br />ദുര്ഗന്ധമുള്ള പുതപ്പിനുള്ളില്...<br />പുതിയ വിപണനകേന്ദ്രത്തിന്റെ<br />പടവുകള്<br />കയറുകയാവും...<br />ഞാന്...ദ്രൗപദി |Draupadihttp://www.blogger.com/profile/02523492305467785557atmapustakam@gmail.comtag:blogger.com,1999:blog-37475378.post-13491107507476950042007-12-05T05:33:00.000-08:002007-12-05T05:34:34.829-08:00മഴവില്ല്നിറങ്ങള്കൊണ്ടൊരു<br />കളി<br />പ്രകൃതിക്കൊരു രസമാണ്..<br />കണ്ണുചിമ്മുമ്പോഴേക്കും<br />മാഞ്ഞുപോകുന്നതിനാല്<br />തോല്ക്കുന്നതാരാണെന്ന<br />അജ്ഞത ബാക്കിയാക്കിയാവും<br />വിരാമം..<br /><br />മിഴികളിലെ കരടുകളയാന്<br />മുലപ്പാല് തേടണ്ട...<br />കരഞ്ഞാല് മതി..<br />തളര്ന്ന കാലുകളുളള<br />പൂച്ചക്കുട്ടിയെ വളര്ത്തുന്ന<br />പെണ്കുട്ടിയുടെ<br />മനസിന്റെ<br />തളര്ച്ച മാറ്റാന്<br />യൗവനത്തെ പോരിന് വിളിച്ചാല് മതി...<br /><br />തടവറ ഭേദിച്ച് പായുന്ന ചിന്തകളെ<br />വെളുത്ത കടലാസിലേക്ക്<br />കമഴ്ത്തിയിടുമ്പോള്<br />അത്<br />അതിര്ത്തിലംഘിച്ച് പായാന് <br />കൊതിക്കുന്നതെന്തിനാവും...<br />മഷിയിലൊതുങ്ങാന്<br />മടിക്കുന്നൊരു മനസുണ്ടതിനെന്ന്<br />ആരും<br />തിരിച്ചറിയാത്തതെന്താവും...<br /><br />മറഞ്ഞു പോകാനൊരത്ഭുതം<br />ബാക്കിയാക്കി<br />പ്രകൃതി<br />മടങ്ങുമ്പോള്<br />മനസില്<br />മഴ ബാക്കിയാവുന്നു...<br />മഴവില്ലു തെളിയാത്ത <br />ആകാശത്തില്<br />കണ്ണുനീരായത്<br />തിമര്ത്തുപെയ്യുന്നു...ദ്രൗപദി |Draupadihttp://www.blogger.com/profile/02523492305467785557atmapustakam@gmail.comtag:blogger.com,1999:blog-37475378.post-87706838692827293482007-11-14T04:57:00.000-08:002007-11-14T04:59:27.083-08:00സ്ത്രീഭ്രൂണഹത്യയില് നിന്ന്<br />തലനാരിഴക്കൊരു<br />രക്ഷപ്പെടല്...<br />ദിവസങ്ങള്<br />ഗര്ഭപാത്രത്തില്<br />ചൂഴ്ന്നിറങ്ങിയതിന്റെ<br />തെളിവ്...<br /><br />ബാല്യത്തിന്റെ<br />നനവ്<br />മിഴികളിലവശേഷിപ്പിച്ചത്<br />സ്നേഹത്തിന്റെ<br />തളിരിലകള്..<br />മുടി വളരുന്നത്<br />മാത്രം ദര്പ്പണം<br />തിരിച്ചറിയിച്ചു...<br /><br />ഋതുമതിയായി<br />കളിക്കൂട്ടുകാരെ പറഞ്ഞയച്ചു...<br />തൊടിയിലെ ശൂന്യതയില്<br />മണ്ണപ്പം<br />മഴയില് പൊടിഞ്ഞു...<br />സ്വപ്നങ്ങളുടെ<br />സഞ്ചാരപഥങ്ങള് തേടി<br />രക്തം തലങ്ങും വിലങ്ങും പാഞ്ഞു...<br /><br />യൗവനത്തിന്റെ തുടിപ്പ്<br />ആദ്യരാത്രിയുടെ നോവിനൊപ്പം<br />ഇഴകളര്ന്ന് പോയി...<br />രാത്രിയുടെ<br />മുറിവടയാളങ്ങള്<br />പുതിയ പിറവിയുടെ<br />സീല്ക്കാരങ്ങളായി<br />പത്തിമടക്കി...<br /><br />അമ്മയെന്ന വിളിയില്<br />ലോകത്തിന്റെ മുഴുപ്പും വഴുപ്പും<br />ഛന്നിനായകം<br />കഴുകികളഞ്ഞ്<br />അമ്മിഞ്ഞ നുകര്ന്ന മകന്റെ<br />വിരലടയാളം<br />കവിള് ഏറ്റുവാങ്ങും വരെ...<br /><br />ഒടുവില്..<br />സദനത്തിലെ<br />നിഴല് ചാഞ്ഞ വഴിയില്<br />ഓര്മ്മകള്<br />തൃസന്ധ്യക്ക്<br />നിലവിളക്കിനിടയിലൂടെ പാഞ്ഞെത്തി<br />മിഴികളില്<br />മരണമെന്നെഴുതി<br />തിരിച്ചുപോയി...ദ്രൗപദി |Draupadihttp://www.blogger.com/profile/02523492305467785557atmapustakam@gmail.comtag:blogger.com,1999:blog-37475378.post-80967183076395151082007-11-10T04:27:00.001-08:002007-11-10T04:27:30.609-08:00നിദ്രബോധം<br />ശാന്തതക്ക്<br />വഴിമാറുന്നതുകൊണ്ടാവാം...<br />ഉറക്കം ഒരു ഹരമാണ്...<br /><br />പകല്<br />സൂര്യവെട്ടത്തിന്റെ<br />അകമ്പടിയില്<br />മിഴികൂമ്പിനില്ക്കുന്നവര്ക്ക്<br />രാത്രിശയ്യ<br />അരോചകമാവാം..<br /><br />ചലനാത്മകമായ<br />രക്തം<br />ശരീരത്തിന്<br />പുറത്തേക്ക് വരാന് കൊതിക്കുന്നത്...<br />സ്വപ്നങ്ങളുമായി<br />പടവെട്ടി<br />മുറിഞ്ഞിട്ടാവാം...<br /><br />നിനക്ക്<br />കൂട്ടിരിക്കാന്<br />മോഹങ്ങളില്ലാത്ത<br />നിദ്രയെ ഞാന് അയക്കുന്നു...<br />തണല്തേടിയുള്ള<br />യാത്രകളില്<br />തോറ്റടിയുന്ന<br />ചിന്തകളുടെ പഴുപ്പില്<br />നഷ്ടമായതാണത്...<br /><br />കൊഴിയുന്ന ദിവസങ്ങളുടെ<br />ആത്മാവിനുള്ളില്<br />ഉറങ്ങിതീര്ത്ത<br />സമയമായിരുന്നധികവും...<br /><br />എന്തിനെന്നറിയാത്ത<br />ശൂന്യതയില്<br />അലിഞ്ഞില്ലാതാവാന്<br />ഇരുട്ടിന്റെ മറപറ്റി<br />ഉറക്കത്തിലേക്ക്<br />നടന്നുപോവുകയാണ്<br />ഓരോ ജീവിതവും...ദ്രൗപദി |Draupadihttp://www.blogger.com/profile/02523492305467785557atmapustakam@gmail.comtag:blogger.com,1999:blog-37475378.post-19772319950720610242007-10-29T06:11:00.000-07:002007-10-29T06:58:40.333-07:00റെസ്റ്റ് ഇന് പീസ്ചന്ദനമരങ്ങള്ക്കിടയില്<br />ഉറങ്ങി മടുത്തില്ലേ നിനക്ക്...<br />സ്വപ്നങ്ങള് മണ്ണിലമര്ന്നു<br />ഹൃദയം പങ്കിട്ടെടുത്തു<br />എന്നിട്ടും<br />നിന്റെ അസ്ഥികളില്<br />ഇനിയുമെന്തിനീ ആത്മാര്ത്ഥത...<br /><br />നിനക്ക്<br />ചിറക് നല്കാന് മറന്നതില്<br />ദൈവം ദുഖിക്കുന്നുണ്ട്...<br />തടഞ്ഞുനിര്ത്താനാവാത്ത മരങ്ങള്<br />വിതുമ്പുന്നുണ്ട്...<br />എന്നിട്ടും<br />നിന്നില് നിന്നടര്ന്ന രക്തം<br />ഭൂമി<br />എത്രവേഗം കുടിച്ചുതീര്ത്തു...<br /><br />ഒക്ടോബര് 30<br />തോരാന് മറന്നുപോയ<br />മിഴികളുമായി<br />ഒരു വിലാപയാത്ര...<br />മണ്ണിലമര്ന്ന<br />വെളുത്ത മാംസങ്ങളില്<br />ഒരുപിടി സ്വപ്നങ്ങള് വാരിയിട്ട പകല്...<br /><br />നിതംബം കാട്ടിതരാത്ത മുടി<br />ചുണ്ടിന് മുകളില്<br />ഈശ്വരന് തൊട്ട മറുക്...<br />വിഷാദമില്ലാത്ത<br />മിഴികള്..<br />സൂര്യനൊളിച്ച ചുണ്ടുകള്..<br />പക്ഷേ..<br />ചിത്രശലഭത്തിന്റെ<br />ആയുസേയുണ്ടായിരുന്നുള്ളു നിനക്ക്...<br /><br />ജന്മദിനത്തിന് വന്നിരുന്നു...<br />മെഴുകുതിരികള്<br />നിന്റെ ദേഹത്തേക്ക് ഒഴുകിപടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു...<br />ഉറക്കമുണര്ന്നിരിക്കുന്ന<br />മഞ്ഞുതുള്ളികളുമായി<br />പനിനീര്പ്പൂക്കള്<br />നിനക്ക് കൂട്ടിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...<br /><br />പഴയജാലകവും<br />കുന്നിന്ചെരുവിലെ സ്വര്ഗവും<br />കാറ്റാടിമരവും<br />നിന്നെ ചോദിക്കാറുണ്ട്...<br />നിന്റെ വിവാഹത്തിനേ പൂക്കൂ<br />എന്ന് വാശിപിടിച്ച<br />കുടമുല്ല മാത്രം<br />എല്ലാമറിഞ്ഞ്<br />തലകുമ്പിട്ട് നില്പ്പുണ്ട്...<br /><br />മൃത്യുവിന്റെ കരം പിടിക്കുംമുമ്പ്<br />അവയൊന്നുമെന്തേ നിന്റെ മുന്നില് വന്നില്ല...ദ്രൗപദി |Draupadihttp://www.blogger.com/profile/02523492305467785557atmapustakam@gmail.comtag:blogger.com,1999:blog-37475378.post-9145223743502643372007-09-29T05:40:00.000-07:002007-09-29T05:42:55.483-07:00മരണം ഒരു കലയാണ്...1. നീ നിലാവായിരുന്നു<br />മേഘങ്ങള് മുഖം കറുപ്പിക്കും വരെ... <br />കാറ്റ് നിന്നെ <br />വീണ്ടും കൊണ്ടുവന്നപ്പോള്<br />മരണമെന്നെ <br />കാണാനനുവദിച്ചുമില്ല...<br /><br />എനിക്ക് അഭയം വേണം<br />മനസില്<br />കരിമ്പടം പുതപ്പിക്കുന്ന<br />നിന്റെ അദൃശ്യചിന്തകളിനി<br />എന്നിലേക്ക് വരാതിരിക്കാന്...<br /><br />ചുണ്ടില് ദന്തക്ഷതമുണ്ട്...<br />മുടിക്കെട്ടില്<br />വിരലിഴഞ്ഞ പാടുകളുണ്ട്<br />ഉരുകിയും<br />ഉലഞ്ഞും<br />നീ നിന്നെ നഷ്ടപ്പെടുത്തി...<br /><br />ഒരിക്കല് കൈവെള്ളയില്<br />നീ തന്ന ചുംബനത്തിന്റെ<br />ചൂടില്<br />മോഹങ്ങള് തിളച്ചുമറിഞ്ഞിരുന്നു...<br /><br />ഹൃദയം മുറിച്ചിട്ടും<br />ലാവയായി മോഹങ്ങള്<br />സ്വതന്ത്ര്യയായിട്ടും<br />അവയവങ്ങള് ഛേദിക്കപ്പെടാതെ<br />നിന്നിരുന്നു...<br /><br />നീ മഴയായിരുന്നു<br />വേനലിലേക്ക് ഞാനടുക്കും വരെ...<br />ബാഷ്പമായി പോയ<br />കണ്ണുനീര്<br />നീയെന്തിന് തടഞ്ഞുനിര്ത്തി...<br /><br /><br />2. തെറ്റുകള്<br />എന്റെ മുറിക്ക് അലങ്കാരമാവുന്നു...<br />പൊട്ടിയ ദര്പ്പണം<br />പാതിയുടഞ്ഞ ഫ്ലവര്വേസ്<br />പൊടി പുണര്ന്ന കടലാസ്പൂക്കള്<br />പുറംച്ചട്ട നഷ്ടപ്പെട്ട പുസ്തകങ്ങള്<br />മുഷിഞ്ഞ തലയണ...<br /><br />നിന്റെ ശബ്ദം മാത്രം<br />ശരി വിളമ്പുന്നുണ്ട്...<br />ഉപ്പില്ല, മുളകില്ല, അരിയില്ല...<br />അരാജകത്വത്തിന്റെ <br />തടവറയിലേക്ക്<br />ഞാനൊഴുകിയിറങ്ങുന്നതിന്റെ<br />സൂചനകള്...<br /><br />പഴയ നോട്ടുബുക്കില്<br />നീ തന്ന പ്രണയലേഖനം<br />ചാകാതെ കിടക്കുന്നുണ്ട്...<br />തിരിച്ചെഴുതുമ്പോള്<br />മഷി തീര്ന്ന<br />തൂലിക<br />തല മുറിഞ്ഞ് ശയിക്കുന്നുണ്ട്...<br /><br />ഇരുധ്രുവങ്ങളിലേക്ക്<br />നമ്മെ വഴിമാറ്റിവിട്ട<br />ശവക്കുഴിയായിരുന്നോ ആ ചരട്...<br />അഴുകിയ ജഢങ്ങളായി<br />മെത്തയിലടുത്തടുത്ത് കിടന്ന<br />രണ്ടിരകളായിരുന്നോ നാം...<br /><br />നമ്മള്<br />അകലാനാവാതെ അടുത്തവരാണ്..<br />അതാവാം..<br />നൃത്തശാലയില്<br />ചുവടുകള്<br />പിഴച്ചപ്പോഴും<br />നീ<br />എന്നിലേക്കമരാന് മടിച്ചത്...<br /><br />നീ കലയാണ്...<br />ഒരു വലിയ മുറിവിന്റെ<br />വേദിയിലെ<br />കൈയടികളില് <br />എന്നെയില്ലാതാക്കിയ....ദ്രൗപദി |Draupadihttp://www.blogger.com/profile/02523492305467785557atmapustakam@gmail.comtag:blogger.com,1999:blog-37475378.post-40843089557625623412007-09-23T05:01:00.000-07:002007-09-23T05:02:17.497-07:00കറിഒറ്റപ്പെട്ടു നില്ക്കുന്നതിനെ<br />കൂട്ടിച്ചേര്ക്കുന്നവളാണ്<br />യഥാര്ത്ഥ പാചകക്കാരി...<br /><br />സ്നേഹത്തോടെ വിളിച്ച്<br />ഉപയോഗശേഷം<br />വലിച്ചെറിയുന്ന<br />ഇലയുടെ <br />ദുഖത്തില്<br />ആരുമറിയാതെ<br />പങ്കുചേരാന് കഴിയണം അവള്ക്ക്...<br /><br />ആത്മബന്ധം പോലെ <br />ചൂരുള്ളതാവണം<br />ചേരുവകള്...<br />അരകല്ലിന്റെ ഒരു കോണില് നിന്നും<br />മറ്റൊന്നിലേക്ക്<br />ഒഴുകി നീങ്ങണം...<br />അവളുടെ<br />ആഗ്രഹത്തിന്റെ താളം...<br /><br />വേദനിപ്പിക്കാതെ മുറിക്കണം..<br />വേര്പെടുമ്പോള്<br />മറ്റൊന്നിന്റെ ജഡം<br />കണ്ട് ചിരിക്കാന് പറയണം<br /><br />നൊമ്പരപ്പെടുത്തുമ്പോഴും<br />തിളങ്ങുന്ന വായ്ത്തലയുള്ള<br />കൊലയാളിയെ<br />നീ പ്രണയിക്കുന്നു...<br />നിന്റെ ചോരയുടെ നനവില്<br />മുഖം തുടക്കാനാവാതെ<br />ഞാനെന്റെ പ്രാണനെ <br />കുരുതി നല്കുന്നു...<br /><br />വിലാപങ്ങളുടെ തടവറയാണ്<br />നിന്റെ മുറി...<br />തീന്മേശയിലെ ചിരി<br />നിന്റെ കൊലകളുടെ വിധിന്യായമാണ്...<br />അടുക്കളയുടെ<br />ചുമരുകള്<br />നിലവിളികള്ക്ക്<br />കീഴ്പ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു....ദ്രൗപദി |Draupadihttp://www.blogger.com/profile/02523492305467785557atmapustakam@gmail.comtag:blogger.com,1999:blog-37475378.post-45862121422888212792007-09-13T05:53:00.001-07:002007-09-13T06:02:35.790-07:00മൂന്ന് പെണ്കുട്ടികള്മിഴികളില് നിന്ന്...<br />മനസിന്റെ പച്ചയില് നിന്ന്...<br />കടലിരമ്പുന്നുണ്ട്...<br />പ്രായശ്ചിത്തത്തിന്റെ തിരകളില്<br />ആത്മഹത്യയുടെ ശംഖടിയുന്നുണ്ട്...<br /><br />വേര്പെടുത്തലില്<br />ഇഴപൊടിഞ്ഞകന്ന<br />ആത്മബന്ധത്തിന്റെ മുറിവുകള് ആരറിയാന്...<br />മയില്പീലികളെക്കാള് ഭീതിതമായി<br />കണ്പീലികള് നരക്കുമ്പോള്<br />നദിക്ക് കവിളിലഭയം....<br /><br />ബാല്യത്തിന്റെ <br />മുറിവുകള്<br />തേടിയ പരിചിതയിലൊന്ന്...<br />നനയുന്നുണ്ടാവും<br />ആ കവിളിണയിലെ കറുപ്പ്....<br />പുഴ <br />മൃദുവായി മൃദുവായി<br />കണ്ണുകളിലേക്ക് ഉള്വലിയുമ്പോള്...<br /><br />കുസൃതിയായത് കൊണ്ടാവാം..<br />മനസില്<br />നഖചിത്രം തീര്ത്ത് ചിരിച്ചത്...<br />ശബ്ദത്തിനൊരു വിറയലുണ്ട്...<br />പനിച്ച് പനിച്ച്<br />നെറ്റിയില്<br />അരുവി ആര്ത്തലക്കുന്നു...<br /><br />പൊഴിഞ്ഞതൊന്ന്<br />എണ്ണാനാവത്തത്ര പൊഴിയാത്തത്...<br />ഒന്നിന്<br />മുന്നില്<br />തോറ്റടിയുന്നു<br />എന്നിലെ<br />ചിന്തകളുടെ പഴുപ്പ്....ദ്രൗപദി |Draupadihttp://www.blogger.com/profile/02523492305467785557atmapustakam@gmail.comtag:blogger.com,1999:blog-37475378.post-66705605344201330752007-09-10T06:39:00.000-07:002007-09-13T05:34:21.502-07:00ഭ്രാന്ത്<span style="color:#000000;">ഓര്മ്മയിലെ<br />അക്ഷരപാലത്തില്<br />വാക്കുകള്<br />ക്ഷയിക്കുന്നു...<br /><br />വെളുത്ത തൂവാലയില്<br />അഴുക്കുപുരണ്ടൊരാകാശം...<br />മഴക്കായി<br />മേഘങ്ങള്<br />പുണരുന്നത് നോക്കിനില്ക്കുന്നു...<br /><br />അകലാന് കൊതിക്കുന്നവരോട്<br />കാറ്റ്<br />സഹയാത്രികനാവട്ടെയെന്ന്<br />കുശുകുശുക്കുന്നു...<br /><br />പാടാന് കൊതിക്കുമ്പോള്<br />മഴ<br />പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തില് ഒപ്പം കൂടുന്നു...<br /><br />മരങ്ങള്<br />മഴു<br />കണ്ട് വിതുമ്പുന്നുണ്ട്...<br /><br />പുഴ<br />പതഞ്ഞൊഴുകാന് കൊതിക്കുന്നുണ്ട്...<br /><br /></span><span style="color:#99ff99;"><span style="color:#000000;">നീ നിന്റെ മോഹങ്ങളാല് തന്നെവേട്ടയാടപ്പെടുന്നു</span>....</span>ദ്രൗപദി |Draupadihttp://www.blogger.com/profile/02523492305467785557atmapustakam@gmail.comtag:blogger.com,1999:blog-37475378.post-47344383752103965862007-08-10T04:54:00.000-07:002007-09-13T05:35:15.468-07:00മറുമൊഴി<a href="http://bp3.blogger.com/_WjX66h6XdKw/RrxbMoKjy-I/AAAAAAAAAJg/CVSpeJw0l7M/s1600-h/Copy+of+kutti-marumozhi.jpg"><span style="color:#000000;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5097049150774823906" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_WjX66h6XdKw/RrxbMoKjy-I/AAAAAAAAAJg/CVSpeJw0l7M/s320/Copy+of+kutti-marumozhi.jpg" border="0" /></span></a><span style="color:#000000;"><br /></span><div><a href="http://bp0.blogger.com/_WjX66h6XdKw/RrxTs4Kjy9I/AAAAAAAAAJY/WpF0OWL9rAI/s1600-h/mazhatulli-1.jpg"></a><div><span style="color:#000000;">നിന്റെ ദാരിദ്ര്യമാണെന്റെ ഹൃദയം...</span></div><div><span style="color:#000000;">ദ്രവിച്ചുപോയ പുസ്തകതാളിലെ</span></div><div><span style="color:#000000;">ചത്തമയില്പീലിയായി</span></div><div><span style="color:#000000;">പുനര്ജ്ജനിക്കും വരെ</span></div><div><span style="color:#000000;">എന്റെ പ്രണയം നിന്റെ കരസ്പര്ശത്തിന് </span></div><div><span style="color:#000000;">കാതോര്ത്തുകൊണ്ടിരിക്കും..</span></div><br /><div><span style="color:#000000;">തളിര്ക്കാനായി കൊതിക്കുമ്പോഴും.. </span></div><div><span style="color:#000000;">മഴയായി നീ ചുംബിക്കാതെ</span></div><div><span style="color:#000000;">ഉണരാനാവാത്ത വിത്തായി</span></div><div><span style="color:#000000;">ഞാന് മണ്ണില് പൂണ്ടു കിടപ്പുണ്ടാവും<br /></span></div><div><span style="color:#000000;"></span></div><div><span style="color:#000000;">കനലെരിയുമ്പോഴും </span></div><div><span style="color:#000000;">നെഞ്ചിന് നീറ്റലറിയാതെ</span></div><div><span style="color:#000000;">നിഴലുകള്ക്കിടയിലൂടെ...</span></div><div><span style="color:#000000;">നിന്റെ ചലനങ്ങള് തേടി...</span></div><div><span style="color:#000000;">ഞാന് യാത്ര തുടര്ന്നുകൊണ്ടിരിക്കും... </span></div><br /><div><span style="color:#000000;">ഒഴുകിപടര്ന്നൊരീ...</span></div><div><span style="color:#000000;">സാന്ധ്യമേഘങ്ങള്ക്കിനിയെന്ത് നല്കണം..?</span></div><div><span style="color:#000000;">ചിരിമറഞ്ഞ ചുണ്ടിലെ</span></div><div><span style="color:#000000;">ചോരപ്പാടുകളോടിനിയെന്ത് കുമ്പസരിക്കണം..?</span></div><br /><div><span style="color:#000000;">നിറഞ്ഞ കണ്ണിലെ...</span></div><div><span style="color:#000000;">പൊഴിയുന്ന കണ്പീലിയില്..</span></div><div><span style="color:#000000;">വിരഹത്തിന്റെ മന്ത്രമെഴുതി<br />കാലം ചിരിക്കുന്നു...</span></div><br /><div><span style="color:#000000;">നീയെന്റേതല്ലെന്നൊരു മറുമൊഴി മാത്രം ബാക്കി... </span></div></div>ദ്രൗപദി |Draupadihttp://www.blogger.com/profile/02523492305467785557atmapustakam@gmail.comtag:blogger.com,1999:blog-37475378.post-25031957889006443652007-07-30T04:24:00.000-07:002007-09-13T05:35:57.191-07:00ബാഷ്പം<div align="left"><a href="http://bp1.blogger.com/_WjX66h6XdKw/Rq3LK4Kjy5I/AAAAAAAAAI4/GnaUBJnEqLQ/s1600-h/alilaaaa.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5092950141361703826" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_WjX66h6XdKw/Rq3LK4Kjy5I/AAAAAAAAAI4/GnaUBJnEqLQ/s320/alilaaaa.jpg" border="0" /></a><span style="color:#000000;"> മഴക്ക് പെയ്തൊഴിയാതിരിക്കാനാവില്ല<br />തോരാതിരിക്കാന്<br />നിന്റെ മിഴികളല്ലല്ലോ ആകാശം...<br /><br />നീ ബാഷ്പമായി പോകുകയാണ്...<br />നിഴലുകള് നിദ്രക്ക് വഴി മാറി തുടങ്ങിയ<br />എന്റെ ഹൃദയത്തിലെ തടാകങ്ങളില് നിന്ന്<br /><br />മേഘങ്ങളോട് ചേര്ന്ന് എന്നെ നനക്കാന്<br />കുളിരേകാന്<br />നിന്റെ കണ്ണുനീരെങ്കിലും ബാക്കി വെച്ചല്ലോ...<br /><br />നിനക്ക്ശോണിമ നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു<br />നിനക്ക് വന്ധ്യത ബാധിച്ചിരിക്കുന്നു...<br /><br />തീണ്ടാരിയായി..<br />കറുത്തമുറിയുടെ മൂലയില് ചുരുളുമ്പോഴും<br />കണ്ണുകളില് കണ്ട ചുവപ്പ്<br />കാമത്തിന്റെ കനലുകളായിരുന്നില്ല<br />വേദനയുടെ<br />നിര്വികാരികതയുടെ<br />ശേഷിപ്പുകളായിരുന്നു...<br /><br />എന്റെ ഹൃദയത്തില്തുളഞ്ഞുകയറിയ<br />മുള്ളുകളിലൊന്നെങ്കിലും<br />നിനക്ക് തിരിച്ചെടുക്കാമായിരുന്നു<br />നോവിന്റെ വിരലടയാളങ്ങള് പതിഞ്ഞ<br />വിരഹത്തിന്റെ അന്ത്യമായി...<br /><br />മഴ...<br />നിന്റെ അധിനിവേശത്തിന്റെ അടയാളം.. </span></div>ദ്രൗപദി |Draupadihttp://www.blogger.com/profile/02523492305467785557atmapustakam@gmail.comtag:blogger.com,1999:blog-37475378.post-23918504497307152732007-07-16T06:29:00.000-07:002007-09-13T05:36:36.416-07:00വഴിയമ്പലം<a href="http://bp2.blogger.com/_WjX66h6XdKw/Rpt0q98OPAI/AAAAAAAAAHY/dMfKzPLmh2I/s1600-h/BEACH-CALICUT-(WAITING-FOR-.jpg"><span style="color:#000000;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5087788485575588866" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_WjX66h6XdKw/Rpt0q98OPAI/AAAAAAAAAHY/dMfKzPLmh2I/s320/BEACH-CALICUT-(WAITING-FOR-.jpg" border="0" /></span></a><span style="color:#000000;"><br /></span><div><span style="color:#000000;">ഇടക്ക് ചോദിക്കാതെ കടന്നുവരും...</span></div><div><span style="color:#000000;">അറിയാതെ ഞാന് സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യും...</span></div><div><span style="color:#000000;">വസന്തമായ് സുഗന്ധം വിരിയിച്ച്</span></div><div><span style="color:#000000;">ശരത്കാലത്തിന്റെ ഇടവേളകളിലെപ്പോഴോ</span></div><div><span style="color:#000000;">കടന്നുപോകുകയും ചെയ്യും...</span></div><br /><div><span style="color:#000000;"></span></div><div><span style="color:#000000;">പതിഞ്ഞ ഈണത്തില് പറഞ്ഞിട്ട്</span></div><div><span style="color:#000000;">പോകുന്നവരെയാണ് പറയാതെ പോകുന്നവരെക്കാള് പേടി </span></div><div><span style="color:#000000;">ഉള്ളില് സ്വരുക്കൂട്ടിവെച്ച കനലുകള്</span></div><div><span style="color:#000000;">വീണ്ടും ആളിക്കത്തിക്കാന് ഇടവേള തേടുകയാവും </span></div><div><span style="color:#000000;">ഒരു പക്ഷേ അത്തരക്കാര്...</span></div><br /><div><span style="color:#000000;"></span></div><div><span style="color:#000000;">നനവ് വറ്റാത്ത മിഴിയുമായാണ് വന്നത്...</span></div><div><span style="color:#000000;">പാതിയടര്ന്ന പാദുകത്തില് പായല്പിടിച്ച്</span></div><div><span style="color:#000000;">നോവിന്റെ പ്രബന്ധം മാറോടടുക്കി</span></div><div><span style="color:#000000;">ചിതലരിച്ച വസ്ത്രങ്ങളുമായി...</span></div><br /><div><span style="color:#000000;"></span></div><div><span style="color:#000000;">ആദ്യരാത്രി എന്നെ തന്നെ നല്കേണ്ടി വന്നു..</span></div><div><span style="color:#000000;">പുഴയുടെ ശാന്തതയിലേക്കൊരു</span></div><div><span style="color:#000000;">പാഴ്ശരം തൊടുത്ത് </span></div><div><span style="color:#000000;">അവന് തിരിഞ്ഞ് കിടന്നു...<br /></span></div><div><span style="color:#000000;">അടങ്ങാത്ത ത്വരയുടെ മുറിവടയാളങ്ങള്</span></div><div><span style="color:#000000;">മാറിടത്തില് കനത്തിട്ടും വേദനിച്ചില്ല...</span></div>ദ്രൗപദി |Draupadihttp://www.blogger.com/profile/02523492305467785557atmapustakam@gmail.com