felices lecturas, o blog da biblioteca do IES Moncho Valcarce

OUTRO ANO, NOVAS LECTURAS, NOVAS AVENTURAS

2008-10-11T13:13:00.001-07:00

11 de outubro de 2008
Parece que foi onte cando nos embarcamos na impredicible tarefa de levar a bo porto este blog e xa levamos un ano de andadura. Como un Robinson Crusoe, ousado e inquieto, arroxado á costa por un vento feroz, nós tamén sentimos a soidade do océano ao erguer a vista ao fronte, pero conscientes da nosa responsabilidade no noso destino, imperturbables ante os contrarios ventos, fomos construíndo aos poucos este pequeno universo, este parapeto de lecturas, de reflexións sobre os libros. Como o náufrago que un bo día descobre unha pegada da area nós tamén descubrimos que a pegada do noso esforzo da bos froitos e que non estamos sós.
Moitas grazas, e, un curso máis, ¡felices lecturas!

O noso club de lectura foi seleccionado

2008-06-08T10:10:00.000-07:00

O vindeiro 25 de xuño celebrarase en Santiago de Compostela unha Xornada de Clubs de Lectura, destinada ao profesorado coordinador dos clubs de lectura creados en centros públicos que matriculan alumnado de ensino secundario, durante o curso 2007/2008, e que foran seleccionados segundo a convocatoria da Dirección Xeral de Ordenación e Innovación Educativa para incentivar este tipo de actividades. En total, neste curso, recibiron apoio da consellería un total de 104 clubs de lectura, nalgúns casos con varios grupos en funcionamento, mesmo con participación, tamén nalgúns casos, dos distintos sectores da comunidade educativa. Nesta xornada poderanse coñecer varias destas experiencias, ademais de contar coa presenza de dúas persoas de referencia no ámbito dos clubs de lectura: a directora da Biblioteca Pública de Guadalajara, Blanca Calvo, e o escritor e narrador Pep Bruno.

O NOSO CLUB DE LECTURA VAI ESTÁR ALÍ.

¡¡¡¡CELEBRÁMOLO!!!!

Un libro moi especial

2008-05-25T10:25:00.000-07:00

Dende hai uns días temos na biblioteca un libro moi especial que ven a aumentar a nosa colección sobre as Pontes, a engrandecer a nosa historia cun escritor de excepción, Jesús Cabaleiro Pita.
O libro titúlase Alende . Todos podemos disfrutar del pois ainda que os protagonistas son uns nenos de dez anos que viven unhas aventuras dentro da súa cotidianeidade nas Pontes dos anos 60, os maiores tamén sentimos o reflexo da nosa lembranza en cada unha das súas líneas.

O libro recibiu o recoñecemento do seu valor no II Premio de Literatura Infantil e Xuvenil "Pura e Dora Vázquez" e foi publicado pola Deputación de Ourense no ano 2005.

É tamén un libro dificil de conseguir pero hoxe témolo gracias a viuva do autor Mª Teresa Fontenla González, que tivo a ben doalo á nosa Biblioteca con unhas fermosas palabras de presentación que reproducimos aquí para que todos as podades disfrutar. Moitas Grazas.

"Mestre de galego e castelán, D Xesús Cabaleiro Pita, naceu e medrou nas Pontes. A casa onde viviu, estaba a carón das escolas públicas, e, preto do Campo da Feira ( hoxe, Xardíns do Concello). Nese entorno e na Presa de Alende, compartiu as súas vivencias de rapaz cos seus amigos. Co tempo, reflexounas neste conto, que entrego con cariño ao "IES MONCHO VALCARCE", para que sirva no lecer de entretemento, lembranza e coñecemento doutros tempos. A fin de que os alumnos disfruten da lectura.

Na súa memoria, a viuva: Mª TERESA FONTELA GONZÁLEZ. Maio 2008"

Queremos agradecer as xestións feitas polo seu irmán Antonio, profe de Bioloxía, que todos coñecedes, na procura deste obxectivo e tamén a súa colaboración desinteresada nas actividades desenvolvidas pola Biblioteca ao longo de todo curso.

Xornadas de poesía organizadas pola Biblioteca

2008-05-18T03:47:00.000-07:00

No marco do Día das Letras Galegas, a Biblioteca organiza unha xornada adicada á poesía. Os alumnos de 1º e 2º da ESO son, neste caso, os protagonistas. Ofelia López, Gloria David e Santi Del Moral do grupo Alalá nos visitan para lernos algúns traballos e interactuar cos alumnos. Eles lerán poemas dalgúns membros deste grupo que non van poder estar con nós como Anibal Ánxel ou Gema Bermúdez e incluso de Xosé María Álvarez Blázquez, a quen todos os galegos lle rendimos homenaxe este ano.

Brais, Iria, Cristina, Alba, Julia, Noemí, son os nomes dalgúns alumnos que colaborarán nesta actividade. Uns lendo poemas, outras interpretando pezas musicales con piano, violín ou saxo entre os momentos das lecturas.

O 2007 Fran Alonso elaboraba cinco motivos para ler poesía, que nós queremos reproducir aquí.

1 A poesía non morde, non fai dano e, aínda que haxa quen pense o
contrario, non é aburrida, nin romanticona, nin cursi, nin difícil. E hai moitos tipos de poesía para que elixamos.

2 A poesía serve para ler, cantar, berrar, recitar, rapear, musicar, declararse,
rebelarse contra o mundo ou únicamente para falar suave á orella. Tamén é un
somnífero para durmir ben, unha pastilla sen química que mellora a saúde e o
benestar, e relaxa as persoas. E serve,sobre todo,para explicar as razóns e as emocións que non veñen no diccionario.

3 Os poemas son como caixas de ferramentas, valen para todo: para sentilos,
manosealos, lelos, cheiralos, gardalos nun armario, ensucialos, para ligar, para poñelos enriba da cabeza, penduralos na parede, limpalos, recortalos, reescribilos, merendalos nun bocadillo de papel, ordenalos, metelos na neveira e lelos coa cabeza máis fría, ou deixalos sobre a cama para devoralos á noite, clandestinamente, cando todos se deitaron. Ademais, a poesía cura enfermidades como a impaciencia, os nervios, os pés planos, os enfados, a dor de cabeza, as feridas imprevistas, as dores de amor, as indixestións, a ansiedade e algunhas gripes.

4 A poesía está nas cousas que nos rodean a diario, na música, na amizade,
no supermercado, na risa, na moto, no váter, na esperanza, na rutina, nas cousas persoais, no calexón sen saída, no mar contaminado, na tristura, no teu barrio ,no ceo cuberto, no ordenador, nun berro, na paisaxe, na conversa e nas rúas. Onde ti queiras.

5 O importante da poesía non é obsesionarse con descifrala senón saber gózala, sentila e intuíla. Na poesía reconforta sentir o seu ritmo, a súa música, a súa sonoridade,os xogos de palabras que por veces nos deslumbran, as imaxes
fascinantes que nos ofrece. E tamén os seus enigmas. Poetizarse. En definitiva, facer da poesía un pracer.

2008 Ano Internacional dos Idiomas

2008-05-17T11:45:00.000-07:00

Queremos facernos eco das verbas de Carlos Fernández, presidente da FEGAMP(Federación Galega de Municipios e Provincias) que dicía así:"saudamos a iniciativa de preservar e promover a riqueza lingüística e cultural de Europa que MIDAS (Minority Dailies association) desenvolve.

Os concellos compartimos a iniciativa de Nacións Unidas de proclamar 2008 como o Ano Internacional dos Idiomas" para fomentar o multilingüísmo, a unidade e a comprensión internacional".

Midas reúnese estes días en Compostela por iniciativa do xornal Galicia Hoxe. Esta asociación europea de xornais en linguas minoritarias e rexionais xurde no ano 2001 seguindo a proposta dos directores de máis de dez comunidades lingüísticas de Europa para coordinar as súas estratexias e estimular a cooperación para obter apoio das institucións europeas para as linguas minoritarias e os seus medios impresos. Hai que ter en conta que nós somos uns deses 45 millóns de persoas da UE que falamos nunha lingua distinta á lingua oficial.

A Asemblea Xeral das Nacións Unidas proclamou o 2008 Ano Internacional dos Idiomas para fomentar o multilingüismo, a unidade e a comprensión internacional.

A ONU recoñece así que o multilingüismo promove a unidade na diversidade e no entendemento internacional. Así mesmo, a Asemblea recoñeceu a importancia de protexer as distintas linguas, o que equivale a protexer as culturas e promovelas.

No mundo fálanse arredor de 6.000 linguas das que, segundo a UNESCO, un 50% está en perigo de extinción debido á globalización. Para resaltar este feito, e o importante que é para o mundo conservar o seu patrimonio lingüístico, xorde a idea de dedicarlle este ano ás linguas.

A iniciativa comezou a xestarse na Conferencia Xeral da UNESCO en París no ano 2005.

A Secretaría Xeral de Política Lingüística ten previsto abordar ao longo do ano diversas actuacións que contribúan a difundir o valor da diversidade lingüística na construción da convivencia mundial, como un elemento que define o ser humano e que é parte fundamental da riqueza cultural do planeta.

Ao longo de 2008, realizará unha completa exposición sobre o galego na diversidade lingüística. Por outra parte, no marco do protocolo de colaboración cos departamentos de política lingüística dos gobernos vasco e catalán, ten previsto abordar accións conxuntas para promover o multilingüismo e a diversidade das linguas do Estado.

Algunhas reflexións sobre o galego e as linguas

1. No mundo fálanse actualmente unhas 6.500 linguas. En Europa existen linguas de orixe moi diversa e de recoñecemento e usos tamén distintos. O galego, pola súa condición de lingua cooficial e polo seu amplo uso social, constitúe unha lingua de tamaño medio no ámbito europeo.

2. En España, o 40% da poboación vive nun territorio con outro idioma oficial ademais do castelán.

3. As linguas non son elementos inalterables; son estruturas vivas para comunicar e para expresar, que varían no tempo, no espazo, nos usos etc. O galego está sempre en marcha!

4. As linguas teñen todas o mesmo valor, pero outórganselles status distintos en cada momento da historia: o francés foi en tempos lingua da diplomacia entre os ingleses; o galego, lingua literaria das Cortes castelás; o italiano, lingua da ópera en Viena...

5. O multilingüismo considérase hoxe un valor de mercado: comprender e falar diferentes linguas constitúe unha oportunidade no mundo laboral, tamén en Galicia.

6. O coñecemento de máis dunha lingua supón contar con máis referencias para chegar a aprender outras. Desde o galego non é difícil acceder ao portugués, ao castelán, ao italiano, ao francés... Coñecelo ábrenos as portas ao mundo amplo que nos rodea!

7. En Europa, as linguas que non son oficiais dun estado denomínanse linguas rexionais ou minoritarias. Así e todo, existen múltiples casos, coma o galego, de linguas minoritarias que son maioritarias no seu territorio. Fala galego o 85% das persoas que viven en Galicia.

8. A través da lingua que falamos estruturamos o noso coñecemento do mundo. Os galegos fixeron evolucionar o latín nunha lingua propia para describir a súa realidade e expresar os seus sentimentos. Non é pouca achega a este mundo diverso!

9. A lingua galega conta cunha historia rica, con situacións cambiantes condicionadas polos acontecementos sociopolíticos de cada tempo. No medievo gozou do prestixio da lírica e da documentación formal; no século XVI foi eliminada dos usos administrativos e quedou como lingua da casa e dos camiños; no século XIX colle alento e faise máis presente nas actividades das clases acomodadas. Hoxe é lingua cooficial de Galicia, falada no Parlamento, na televisión, no hip hop ou na escola. E no futuro, sen cancelas!

10. O ruso é a lingua máis falada en Europa, xa que conta con 120 millóns de falantes, pero pola súa condición social e económica non se considera hoxe lingua estratéxica no ámbito económico. O número de falantes non é o único factor que determina a situación dunha lingua. E as linguas son importantes todas en tanto que todas as persoas son importantes.

11. A familia foi tradicionalmente a principal responsable da transmisión das linguas. Hoxe os medios de comunicación, a escola, a convivencia con falantes doutras linguas etc. son axentes tamén fundamentais na nosa sociedade. A lingua da casa complétase así co contacto con, polo menos, outra lingua. É unha oportunidade para familiarizármonos con varios idiomas desde pequenos!

12. Manter a diversidade das linguas do mundo é unha maneira de garantir a subsistencia da diversidade das culturas. Non temos que agochar a nosa lingua, que foi dos nosos avós e que será dos nosos netos. O galego goza de vitalidade. Os galegos temos futuro e a lingua vai connosco. E logo!

Outros organismos tamén traballan en prol da lingua (Mesa Pola Normalización Lingüística)

Carlos Callón, Manuel Rivas e Avelino Pousa Antelo ( 94 anos!!!) presentaron onte a campaña da Mesa para captar novos socios e "gañar a batalla a lingua". O autor de Os libros arden mal arremeteu contra os que disfrazan coa coartada do bilingüismo a súa antipatia polo galego.

TODOS PODEMOS DEFENDER A NOSA LINGUA!

Día das Letras Galegas, 2008

2008-05-17T11:05:00.000-07:00

A Real Academia Galega decideu homenaxear no Día das Letras Galegas deste ano, 2008 a Xosé María Álvarez Blázquez nado en Tui o 4 de febreiro de 1915 e morto en Vigo o 2 de marzo de 1985 pola súa entregada adicación ás causas ideológicas e culturais de Galiza, pola súa curiosidade múltiple e pola súa incansable vontade pedagóxica.

Álvarez Blázquez pertece a Xeración de 1936 e foi especialmente coñecido como poeta en lingua galega e castelá, moitos dos seus poemas inspiroullos a morte dunha dos seis fillos, Mª Luisa, que tivera con Mª Luisa Cáccamo Frieben, pero tamén narrador e dramaturgo.

Ao ver que non tiñas nome
unca o s que serías
ventureiriña do monte.

Froleciña ventureira
que –ao millor-nasceu co orballo
nunha luzada de estrelas.

Coma andabamos a rir
-ventureiriña do monte!-
Chamamoste “Colorín”.

Roseira do teu mencer, 1950

A súa actividade intelectual abrangue, sen abandonar por completo a escrita creativa, dende os anos cincuenta á arqueoloxía, etnografía, ámbitos nos que se converte nun dos nomes máis relevantes en Galicia, xunto a Cuevillas, Bouza Brey ou Filgueira Valverde; á crítica literaria, ao periodismo, etc, e, incluso, á política, pois vai na candidatura polo Partido Galeguista nas eleccións municipais do ano 1983.

Algunhas das súas obras son:

• Os ruíns, conxunto de relatos que querían mostrar “a vida canalla i escura dos travesados, dos cativos, dos traspoleirados, tara da sociedade e podre do xénero humano”, en boca do autor pero con tono irónico (ano 1936).
• En el pueblo hay caras nuevas , novela finalista da primeira convocatoria do premio Nadal, en castelán de 1945
• El zapato de cristal e Los pazos altivos, dúas pezas teatrais de 1947, escritas en colaboración co seu irmá Emilio e que se representaron.
• Poemas de ti e de min, poemario dividido en dúas partes, unha del e outra de seu irmá Emilio, de 1949
• Roseira do teu mencer, poemas de 1950
• Escolma da poesía galega I: Escolma medieval galego-portuguesa de 1952
• Cancioneiro de Monfero, poesía de trobeiro, 1953
• Romance do pescador peleriño, catro páxinas para un poema do ano 1954
• Crecen las aguas, novela en castelán de 1956
• Escolma da poesía galega II: A poesía dos sécalos XIV a XIX, de 1959
• Sonetos del alba insomne, 1960,o seu peche como poeta
• A pega rabilonga e outras historias de tesouros, aportación á narrativa infantil de 1971.
• Escolma da poesía medieval, ano 1975
• Canle segredo, obtivo o premio “Eduardo Pondal”, poemas publicados en 1976, pero escritos entre 1951 e 1953

Este escritor foi cofundador da Editorial Monterrey en 1948 e fundador de Edicións Castrelos en 1967, recoñecido no Centro Galego de Buenos Aires co Premio Pondal de poesía en 1954, galardoado co Pedrón de Ouro en 1981, membro numerario da RAG, cronista oficial da cidade de Vigo e membro do Instituto de Estudos Galegos “Padre Sarmiento”.

Reproducimos O Ladroeiro xa , un relato de Os ruíns, que consideramos pode animarvos a ler algo máis deste autor humanista, poeta, narrador, intelectual entregado ao estudo e difusión de todo aquelo que nos identifica como pobo.

Era a unha da mañán e tornaban pra o casal os dous namorados. Casáranse faguía un mes, e gostaban de anduriñar os seus amores á brisa da noite i á lus do luar. Viñan xa cansos de percorrer os belidos arredores da anterga cibdade, e fóronse deitar, co sono nas palpebras.
Non ben findaran de se mergullar no liño mesto, cando un témero e abraiante espirro saíu de embaixo o leito.
-Antón!-berrou a muller.(Tiña na boca trinta e dúas castañolas).
-Serea, muller.

I o home chispouse ao chan.

-Saia de aí, señor. Abula, pronto!

I o outro surtiu:

-Peitogueime antronte, sabe? Ten un tan pouca roupa…
-Quen é vostede?
-Un probe home, señor.
-E que fai eiquí?
-Pois…vin roubar. Mais dimpois tomei medo.É a primeira vegada que o fago, sabe?, e non teño vezo1; non sei coma hei comenzar.
-Por onde entrou?
-Déixeme garda-lo segredo. Coido que non ha ficar ben o ladroeiro que conte todo.
-Boeno; pois agora, rúa. Veña conmigo.
-Señor!
-Que lle acontez?
-Teño tanta fame!
-Que lle imos faguer. Agora xa non me pode roubar.
-É certo.
-Rúa!
-Antón-dixo a muller, que deica entón tivera a chola asolagada no liño. I engadiu:
-Vai á despensa e dalle de comer.
-Deus llo premie!

I o témero saíu de alí a un chisco, rillando nun toro de queixo, incrustado no meio de unha codia de pan.

Os dous namorados durmiron aquila noite encheitos de ledicia. Il por terlle amostrado ao ladroeiro a súa xurdia inteireza; ila por lle ter ensinado o seu feitío lanzal.
--------------------------------------------------------------------------------------
1 Costume

Se che gustou , deixanos un comentario e si queres ler algo máis, pásate pola biblioteca.
Non che estrañe o seu galego, está escrito en 1936 e todos sabemos que a lingua está viva, cambia cada pouco pero ,é verdade que, cada un fala como quere ou como pode pero o máis importante e falar, NON PERDAS A TÚA LINGUA!

50 anos de Mortadelo e Filemón

2008-05-13T09:43:00.000-07:00

Con motivo do 50 aniversario da publicación do comic Mortadelo y Filemón, decidimos subscribirnos a unha colección especial de 20 libros que o propio autor, Francisco Ibáñez, seleccionou para Círculo de Lectores. As entregas irán saíndo de dous en dous exemplares. Esperamos que os disfrutes.

12 de maio, día das matemáticas

2008-05-12T06:14:00.000-07:00

No ano 2000, a Federación Española de Profesores de Matemáticas, decidiu celebrar o 12 de maio de cada ano como o Día das Matemáticas, en conmemoración do nacemento de Pedro Puig Adam, catedráttico do Instituto San Isidro de Madrid e unha autoridade mundial na didáctica desta materia.

Na biblioteca temos, ademais dos clásicos libros de exercicios, algunhas novelas ou libros con contido matemático, tratados dun xeito lúdico e divertido.

Algúns dos títulos dos que dispoñemos podes atopalos na seguinte presentación:

Juan Gelman e a poesía contra a morte

2008-04-25T12:07:00.000-07:00

Juan Gelman é o noso flamante Premio Cervantes 2008 e Miguel Anxo Fernán Vello escribía o que ven a continuación no periódico Galicia Hoxe na súa sección Caderno aberto. Creo que explica moi ben a este home- poeta.

Juan Gelman e a poesía contra a morte
“Gelman devólvenos a esperanza de que sempre existirá unha nova utopía” (C. A. Molina)

Preguntábase Juan Gelman no seu discurso lido na entrega do Premio Cervantes que é o que tería dito Hölderlin hoxe, nun mundo no que cada tres segundos e medio un neno menor de 5 anos morre de enfermidades curábeis, de fame ou de pobreza. E o flamante premiado respondía: "Velaí está a poesía: de pé contra a morte". O poeta arxentino situaba así a poesía nun plano directamente reivindicativo, social e político, unida ao compromiso da memoria histórica: "único camiño para construír unha convivencia cívica sólida". Poesía, claro, contra a violencia, contra o terror, e velaí a experiencia tráxica de Gelman, cuxo fillo e nora foron secuestrados e asasinados polos militares arxentinos. Poesía, pois, contra a morte. E eu aquí lembro un libro do chileno Gonzalo Rojas titulado precisamente Contra la muerte: "No tengo otro negocio que estar aquí diciendo la verdad/ en mital de la calle y hacia todos los vientos", versos estes que moi ben poderían ser aplicados a Juan Gelman, infatigábel loitador a prol da verdade e da liberdade. Xa o pai de Gelman, un obreiro ucraíno, tivo que fuxir até dúas veces dos cárceres zaristas, despois de ter participado activamente na Revolución de 1905. E o propio Premio Cervantes tivo tamén que abandonar o seu país como perseguido político a raíz da súa loita pública contra a ditadura militar arxentina. Por iso son moi acertadas as palabras de César Antonio Molina, cando di que Juan Gelman –el a súa poesía– nos devolve a esperanza de que sempre existirá unha nova utopía preparada para entrar en escena ao se despromar a que a precedeu. Mais o ministro de Cultura engadiu algo que resulta definitivo en relación co poeta galardoado: "Biografía e poesía confúndense en Juan Gelman nun prodixioso nó que é capaz de se converter nun proxectil contra a morte". E isto nunha obra que suma "sensacións, ritmo e beleza, multiplicando a súa capacidade de suxestión e a súa calidade". Poesía, pois, contra a morte dende a esixencia estilística e dende a altura ética. Niso Gelman é un mestre.
Entre as súas obras destacan:

Violín y otras cuestiones (1956)

Oración de un desocupado

El juego en que andamos (1959)

El juego en que andamos

Velorio del solo (1961)
Gotán (1956-1962, reeditado en 1996)

Cólera Buey (1965, reditado en 1994)

Teoría sobre Daniela Roca (RealAudio)
Los que hicieron a Dios (RealAudio)

Los poemas de Sidney West (1969, reeditado en 1995)
Fábulas (1971)

Caras

Relaciones (1973)
Hechos (1974-1978)

Hechos
Preguntas (RealAudio)

Comentarios (1978-1979)
Notas (1979)

Notas I y II

Citas (1979)
Carta Abierta (1980)
Si dulcemente (1980)

Si dulcemente

Bajo la lluvia ajena (1980)
Hacia el Sur (1982)
Com/posiciones (1983-1984)
Eso (1983-1984)
Dibaxu (1983-1985, reeditado 1994)
Anunciaciones (1988)
Interrupciones I (1988)
Interrupciones II (1988)

El infierno verdadero (RealAudio)

Carta a mi madre (1989)
Salarios del impío (1984-1992)
La abierta oscuridad (1993)
Incompletamente (1997)

Crítica de La Nación

Debí decir te amo (antología personal) (1997)
Ni el flaco perdón de Diós (hijos de desaparecidos) (1997)
Prosa de prensa (1997)
Nueva prosa de prensa (1999)

Crítica de Clarín

Lemos un poema pero si queres máis preme nos links anteriores.

La victoria

En un libro de versos salpicado

por el amor, por la tristeza, por el mundo,

mis hijos dibujaron señoras amarillas,

elefantes que avanzan sobre paraguas rojos,

pájaros detenidos al borde de una página,

invadieron la muerte,

el gran camello azul descansa sobre la palabra ceniza,

una mejilla se desliza por la soledad de mis huesos,

el candor vence al desorden de la noche.

De Gotán

Sempre reivindicativo

llegó la muerte con su recordación/
nosostros vamos a empezar otra vez
la lucha/ otra vez vamos a empezar
otra vez vamos a empezar nosotros

contra la gran derrota del mundo/
compañeritos que no terminana/ o
arden en la memoria como fuegos/
otra vez/ otra vez/ otra vez

Los sueños rotos por la realidad
Los compañeros rotos por la realidad/
Los sueños de los compañeros rotos
¿Están verdaderamente rotos / perdidos / nada

se pudren bajo tierra? / ¿su rota luz
diseminada a pedacitos bajo tierra? / ¿alguna vez
los pedacitos se van a juntar?
¿va a haber la fiesta de los pedacitos que se reúnen?

Y los pedacitos de los compañeros / ¿alguna vez se juntarán?
¿caminan bajo tierra para juntarse un día como dice manuel? / ¿se
juntarán un día?
De esos amados pedacitos está hecha nuestra concreta soledad /
Per / dimos la suavidad de paco / la tristeza de haroldo / la lucidea de
/ rodolfo / el coraje de tantos

ahora son pedacitos desparramados bajo todo el país
hojitas caídas del fervor / la esperanza / la fe /
pedacitos que fueron alegría / combate / confianza
en sueños / sueños / sueños / sueños

y los pedacitos rotos del sueño / ¿se juntarán alguna vez?
¿se juntarán algún día / pedacitos?
¿están diciendo que los enganchemos al tejido del sueño general?
¿están diciendo que soñemos mejor?

Juan Gelman

De Notas, España. 1979

A nosa semana adicada ao Libro en imaxes

2008-04-25T10:29:00.000-07:00

Gracias ao todo o Grupo de dinamización da Biblioteca que elaborou e coordinou todas as actividades xunto con outros membros da Comunidade Educativa, á APA que nos fixo unha importante aportación económica, a Antón Cortizas que nos adicou o seu tempo dunha maneira desinteresada, comercios das Pontes como a floristería Ledicia, a Televisión local que nos serviu de testemuña e sobre todo os alumnos que sin eles nada disto sería posible, a semana que conmemoramos a festividade do Día Internacional do Libro tivo o seguinte resultado en imaxes

Concurso "As Boliqueiras"

2008-04-23T10:33:00.000-07:00

A Mesa polo Normalización Lingüística das Pontes convoca o 1° Concurso de ensaio “AS BOLIQUEIRAS”. Estas son as súas bases:

-
-Poderán concorrer a este premio rapaces e rapazas de idades comprendidas entre seis e dezaoito anos, residentes nos Pontes que presenten os seus orixinais en lingua galega. Os textos presentados han ser inéditos e totalmente orixinais.

< ·
-De cada orixinal presentaranse dúos copias. A extensión máxima será de tres folios mecanografados o dobre espazo en letra arial tamaño 12 polas dúas caras antes do día 30 de abril no apartado de correos n°163 ou no Biblioteca Municipal (Avda. Castelao, s/n)

·
-Co onixinal, que deberá presentarse baixo lema, adxuntarase en sobre pechado, o nome, enderezo e teléfono do autor/autora indicando no sobre: para Concurso As Boliqueiras, o lema ea categoría.

· Establécense dúas categorías:
A - Rapaces/as deidades comprendidas entre 6 e 12 anos
B - Rapaces/as deidades comprendidas entre 13 e 18 anos

· Temas:
- Categoría A: POR QUE NON FALAMOS GALEGO? CAL E O PROBLEMA? COMO SOLUCIONALO?
- Categoría B: POR QUE AS NOVAS XERACIÓNS NON FALAN GALEGO COMO OS SEUS PAIS E OS SEUS AVÓS? PROPOSTAS PARA RECUPERALO

· Premios:
Categoría A
1° Premio 200€
2° Premio 100€
3° Premio 100€
Categoría B
1° Premio 300€
2° Premio 200€
3° Premio 100€

-O xurado estará composto por representantes das esquipas de normalización lingüística das escolas das Pontes, un/a representante do Concello e un/a da Mesa. Correspóndelle ao xurado o interpretación destas bases, O seu fallo será inapelable. O premio poderá quedar deserto.

-O xurado emitirá o seu fallo o día 16 de maio no curso dun acto que se celebrará no Cine Alovi.

-A participación nesta convocatoria supón a total aceptación das presentes bases.

O zombie que morreu de éxito

2008-04-23T06:16:00.000-07:00

O 1 de decembro de 1982 editouse Thriller; o 25 xa era número 1 nas listas de música negra e de pop. 40 millóns de copias vendidas, que hoxe supera os 105 millóns. Foi dirixido por John Landis, autor da magnífica Un lobis home americano en Londres. Sacudiu unha xeración e revolucionou un xénero. Foi o vídeo musical máis longo e caro dos rodados ata entón (14 minutos e 800.000 dólares). A súa estrea foi un ano máis tarde da publicación do álbum e converteuse nun acontecemento mundial. A MTV chegou a emitilo dúas veces por hora.
Jackson usou o vídeo/curtametraxe musical máis veces. Pero ningún deles superou a Thriller.
En España foi estreado na noitevella do ano 1983. Os ollos amarelos de Jackson ao final do video e a arripiante risa paralizaron a moitos xoves, mortos de medo.

Thriller trasladouse tamén ao comic, dentro da biografía gráfica escrita por Marcello Haywood The Michael Jackson story que foi publicada en España en 1988. Estivo en todos os kioskos e viña cun poster da estrela, algo moi empregado nos anos oitenta. O comic comeza coa grabación do video e o anuncio de Pepsi.

Antón Cortizas na nosa Biblioteca

2008-04-21T11:59:00.000-07:00

Antón Cortizas estará mañá no noso Centro para facer entrega dos premios do Primeiro Certame literario.
É ademais de un gran escritor, un adulto que segundo el mesmo "está ainda a nacer", cada día e en cada momento.
Ven a compartir connosco a conmemoración do Día do libro , ainda que non sexa o 23, pois os seus compromisos adquiridos con anterioridade non llo permitiron. Creo que non me engano cando penso que en realidade disfruta rodeándose de alumnos, pois é maestro de formación e foi docente por convicción, ainda que hoxe estea apartado das aulas.
Este "coleccionista de sombras" vai falarvos de libros, de terror, e penso que vai ser ben ameno.
Anímovos a escoitalo e a falarlle tamén porque merece a pena aproveitar esta ocasión que el nos ofrece, un autor para o que style="FONT-WEIGHT: bold">o sol non adormece

As nosas novidades de terror e misterio

2008-04-13T01:22:00.000-07:00

Como sabedes, este ano o noso club de lectura está adicado ao terror e misterio. É por iso que moitas das adquisicións da biblioteca son libros e películas deste xénero. Aquí podedes ver unha pequena mostra das nosas últimas compras, aínda que se queredes buscar algún título en concreto, non tedes máis que acceder ao noso catálogo do Proxecto Meiga.

La cabaña del terror de Bart Simpson:

En la acongojadora tradición de los episodios anuales de la Cabaña del Terror de los Simpson, el amo del alegre caos, Matt Groening, presenta un retortijante, terrorífico y escalofriante libro que divertirá a toda la familia. ¡Prepárate para invasiones extraterrestres, antiguas maldiciones, mutaciones monstruosas, álbumes de Navidad, zombis enloquecidos, el sistema penitenciario y el reino vegetal desmadrado! ¡¡¡PRECAUCIÓN: Estos terribIes relatos y horripilantes pasatiempos pueden hacer que te mueras de risa!!!

Koolau el leproso (Jack London):

Cuando los «hombres blancos» deciden confinarles en la leprosería de Molokai, Koolau y los suyos resuelven enfrentarse en una isla salvaje del Pacífico a la partida de soldados que pretende apresarles. La tenacidad y la astucia de Koolau le llevarán, incluso en las condiciones más adversas, a mantener una lucha sin tregua para defender su vida y su dignidad.

Koolau el leproso es una de las historias más emocionantes de Jack London y contiene los mejores atributos de su espléndida narrativa.

El gato negro (Edgar Allan Poe):

«No espero ni solicito que crean el relato muy salvaje, y sin embargo muy hogareño, que voy a escribir. Estaría loco si lo esperase, en un caso donde hasta mis sentidos rechazan su propia evidencia. Sin embargo, loco no estoy, y con gran seguridad puedo decir que no sueño.»

Con estas palabras comienza El gato negro. Aquí el lector descubrirá una segunda y tenebrosa naturaleza: la comprensión racional se enfrenta con lo inverosímil; lo sobrenatural irrumpe, desconcertante.

Este conto foi lido polos membros do club de lectura e, en xeral, obtivo moi boas críticas. Se queres saber o que os teus compañeiros e compañeiras opinaron sobre el, preme aquí.

La transformación (Mary Shelley):

Luego de abandonar Francia, arruinado tras haber dilapidado su fortuna, el joven Guido vuelve a Génova, donde su habilidad y su orgullo le llevan a recobrar y a perder el amor de su prometida. El encuentro con un ser informe, de aspecto diabólico, le ofrecerá la posibilidad de ejecutar su añorada venganza mediante un pacto siniestro que exige el mutuo intercambio de los cuerpos.

Escrito por la admirada autora de Frankenstein en 1831, La transformación es uno de los relatos más sobresalientes de la literatura gótica.

El horror de Dunwich (H.P. Lovecraft):

Wilbur Whateley, hijo precoz y monstruoso de una solitaria familia de Dunwich, conserva parte del atroz secreto del Necronomicón, el libro prohibido. El secreto no puede, no debe, ser revelado a los hombres: las fuerzas del mal perviven y pueden invocarse. Una vez desatadas, el mundo conocerá su apocalipsis.

El horror de Dunwich es uno de los relatos más perturbadores de la literatura de terror.

Las ilustraciones de Santiago Caruso se cuentan entre las mejores recreaciones gráficas del imaginario de H. P. Lovecraft.

El extraño caso del Dr. Jekyll y Mr. Hyde (Robert L. Stevenson)
Ilustraciones de Mauro Cascioli.

Una inquietante irrupción altera el apacible paseo dominical por las calles de Londres: alguien abre la puerta trasera de la residencia de Henry Jekyll. Desde ese momento, lo cotidiano se confunde con lo inexplicable, lo secreto, lo sobrenatural. ¿Quién es el siniestro Edward Hyde, y qué lo une al honorable Dr. Jekyll? Dos personalidades opuestas se disputan el alma de un hombre. Un magistral relato de Robert Louis Stevenson. Una historia que íntimamente nos involucra.

Contos de Hoffman:

O presente volume recolle catro contos de Ernst Theodor Amadeus Hoffman: “O Crebanoces e o rei dos ratos”, posiblemente o seu conto máis famoso, tinguido de tremores inesquecibles; “O neno descoñecido”, tinguido dunha profunda tristura e un toque de fondo misterio; “O mestre Martín e o toneleiro e os seus oficiais”, é o rostro musical de Hoffman, unha fermosa contenda de amor e, por último, “O home da area” é o seu rostro máis sinistro, terrible versión do noso popular conto do sacaúntos ou do home do saco.

Estes catro contos serán acollidos polos lectores dentro do curruncho das súas alegrías e terrores predilectos. Os contos de Hoffman son divertidos, fabulosos, estarrecedores, conservando hoxe na nosa lingua todo o seu ritmo e fantasía. Contos para nenos grandes ou pequenos, contos para nenos e para os que non o son.

As mans do medo (Xosé Miranda):

Desde o primeiro día que puxo os pés na casa da praia comezaron a sucederlle dúas cousas que, aparentemente, parecían non estar relacionadas: empezou a proerlle, arderlle a man esquerda e comezou a pensar compulsivamente en cambiar de lugar o pozo negro. Máis tarde, notou que os dedos perderan sensibilidade e foi quedando abraiado pola súa torpeza cando cavaba un foso no Cemiterio das Pedras Brancas, onde atopará unha caixa dourada que atesoura unha man. Unha man humana, enteira, perfecta. Viva.

Xosé Miranda recolle neste volume nove dos seus mellores relatos de medo e terror. A dexeneración e rexeneración dos corpos, as vellas tradicións naturistas, os labirintos do ocultismo, o home peixe..., son algúns dos temas destes contos cheos de intriga que meten ao lector dentro de cada un dos relatos dos que dificilmente poderá fuxir.

Bestiario (S. Poulin):

Trátase dun libro de ilustracións de literatura xuvenil.

Os animais do «Bestiario» de Poulin reflicten, como outros bestiarios, as grandezas e defectos do Home e da nosa sociedade. É unha especie de catálogo fantástico con algunhas referencias artísticas e literarias, para soñar, rir e reflexionar sobre a verdadeira natureza do mundo. Destacan as referencias a obras de Magritte, Edward Hopper ou Van Gogh.

La casa de la colina negra (José Antonio Cotrina):

Todos los lugares de la tierra están conectados entre sí por una telaraña de magia. Pero la casa de la Colina Negra ha sido desconectada. Sus habitantes, la familia de Víctor, se esconden para no resucitar a la Magia Muerta, que a tan nefastas guerras dio lugar en el pasado. Muchas criaturas del inframundo están interesadas en que la Magia Muerta reviva y para ello hace falta la sangre de un mestizo, y Víctor lo es: hijo de hada y mago. Cuando el espectro agonizante de Paula se refugia en esa casa por una fisura de la telaraña, Víctor y su familia serán descubiertos. El infatigable acoso de la Sombra reducirá progresivamente sus posibilidades de salvación.

El enigma Vermeer (Blue Balliet):

Nada más comenzar el curso en un instituto, dos chicos de once años, descubren por azar en una librería un volumen asombroso. El hallazgo desencadena una serie de sucesos extraños y coincidencias sorprendentes, pero lo más grave es la desaparición del valioso cuadro Mujer escribiendo, del pintor holandés Johannes Vermeer. Decididos a descubrir quién ha robado la obra, se verán envueltos en un escándalo internacional en el mundo del arte, en el que nadie está libre de sospechas. Y para resolver las intrincadas pistas, deberán utilizar no sólo su intuición, sino también sus conocimientos sobre Vermeer, sobre los pentominós, y su capacidad de razonar y deducir con lógica.

El arte y la belleza, la inteligencia y la astucia se dan cita en esta apasionante aventura entrelazada con códigos cifrados y un mensaje oculto en las ilustraciones del famoso Brett Helquist. Un desafío que fascinará por igual a lectores de todas las edades.

Danza macabra (Stephen King):

Es un lúcido y divertido ensayo, lleno de referencias a multitud de obras y jugosas anécdotas biográficas, que pretende dar respuesta a la paradoja esencial del aficionado a la ficción de terror: "¿Por qué hay personas dispuestas a pagar a cambio de sentirse extremadamente incómodas?" Y para abordar tan complejo asunto, King se vale de un doble recorrido, histórico y personal, a través de la literatura y el cine de terror modernos (1950 – 1980), “con un par de salidas al margen para explorar las raíces del género”.

Los mejores relatos de terror:

Selección de narraciones geniales que, manejando con precisión la compleja maquinaria que da la vida a un buen cuento, atrapan y mantienen en vilo al lector, con esa tensión que solo maestros del genero como E.A. Poe, T. Gautier, A. Bierce, W.W. Jacobs, H.G. Wells, A. Machen, H.Quiroga y H.P Lovecraft dominan. El terror y el misterio ocultos tras lo desconocido, las sensaciones inexploradas que acechan entre aquello que escapa a la razón, los pánicos privados surgirán de manera imprevista y definitiva.

Felices lecturas!!!

Lecturas recomendadas para o terceiro trimestre

2008-04-12T13:43:00.001-07:00

1º de ESO

La historia del señor Sommer, Patrick Süskind.
En esta preciosa novela corta, el protagonista recuerda con nostalgia su niñez: como le gustaba subirse a los árboles, sus dificultades con la bicicleta, su aversión hacia las clases de piano con la señorita Fulkel, su amor por Carolina,... Pero el recuerdo más intenso es la figura, pintoresca e inquietante, del señor Sommer, caminando día y noche sin descanso, ¿por qué?

A negrura do mar de Ramón Caride
Said e Sheila, os dous irmáns ecoloxistas e pacifistas que loitan dende o futuro por un mundo mellor, relatan en "A negrura do mar" a viaxe que emprenderon no outono de ano 2076 ao Océano Atlántico con motivo dunha alarma medioambiental provocada pola aparición de manchas de hidrocarburos detectadas nalgúns coídos e praias situadas entre Cabo Fisterra e as illas Sisargas. Na ensenada do Cuño e na vila de Covelo atoparán indicios da existencia dunha posibe marea negra que os remontará, por medio dunhas cartas que lles proporciona unha velliña, aos acontecementos sucedidos no afastado outono de 2002 cando naquelas mesmas costas naufragou o petroleiro Prestige provocando a maior negrura do mar conñecida na Costa da Morte.

2º de ESO

La perla, John Steinbeck.
Narra las peripecias de un pobre pescador indígena que, tras encontrar la perla más hermosa del mundo, es víctima del engaño y el acoso de una sociedad materialista, tan distinta a la suya. Sin embargo, el pescador Kino no renuncia a un mundo de ilusiones que sólo el dinero y la sociedad de los blancos le puede proporcionar.

Puedes visitar la web centrada en la expedición que John Steinbeck realizó a la Baja California en 1940. este viaje en barco fue el verdadero germen de La perla. Pulsa aquí

Salitre de Jaureguizar

3º de ESO

El príncipe de la niebla, C.Ruiz Zafón
El nuevo hogar de los Carver está rodeado de misterio. En él aún se respira el espíritu de Jacob, el hijo de los antiguos propietarios, que murió ahogado. Las extrañas circunstancias de esa muerte sólo se empiezan a aclarar con la aparición de un diabólico personaje: el Príncipe de la Niebla, capaz de conceder cualquier deseo a una persona a un alto precio...

El sabueso de los Baskerville, A. Conan Doyle
Enigmáticos crímenes, relacionados con un misterioso perro, se suceden en los desolados páramos de la región de Dartmoor, al norte de Inglaterra. Holmes y su asistente Watson se trasladan allí para develar la naturaleza de los desconcertantes acontecimientos.

4º de ESO

Los pazos de Ulloa, E. Pardo Bazán.

Narra la historia de don Pedro, marqués de Ulloa, que vive aislado en el ambiente embrutecido de sus pazos, dominado por sus sirvientes: Primitivo y su hija Sabel, con la que don Pedro tiene un hijo, Perucho. Cuando Julián, el nuevo capellán, llega al pazo intenta convencer al marqués para que busque una esposa adecuada, por ejemplo, alguna de sus primas de Santiago.

1ºde BAC

Rinconete y Cortadillo, M. de Cervantes.

Cervantes escribió doce novelas cortas a las que llamo "ejemplares" porque consideraba que en todas podía hallarse algo que sirviera de aprendizaje al lector. En esta selección de Vicens Vives aparecen cinco de esas novelas ejemplares. Por ejemplo, Rinconete y Cortadillo, en la que dos pequeños pícaros llegan a Sevilla y y allí conocen al temible jefe de los ladrones de esa ciudad, Monipodio.