ζαφορά

Η ζωή σου … για μια στιγμή !

2009-10-07T16:58:00.006+03:00

Συνέβη… ή καλύτερα συμβαίνει καθημερινά.
Επιδημία που απλώνεται και θερίζει ζωές.
Κι ύστερα τα εικονοστάσια …
αυτά τα μικρά εκκλησάκια των δρόμων.

Θυμάμαι την απορία κάποιας Ελβετίδας φίλης,
για τα τόσα εκκλησάκια εδώ στην Ελλάδα.
Ποιο το κέρδος σου φίλε μου όταν πατάς το γκάζι;
Να πω ότι νοιώθεις Θεός της ασφάλτου,
ή καλύτερα της ταχύτητας.

Η κόντρα σου με το χρόνο σε παιχνίδι τρελό, άνισο.
Το χάνεις είναι σίγουρο,
έτσι απλά… για μια στιγμή μονάχα,
εκεί που όλα τελειώνουν…!
Κι ύστερα η θλίψη, ο πόνος, η κακιά μοίρα,
και αδικοχαμένη ζωή σου…

Θα σου έλεγα πρόλαβε το, είναι στο χέρι σου,
στη σκέψη σου, στο σεβασμό και την εκτίμηση σου,
γι αυτό που λέγεται ζωή, η δική σου ζωή
και πολύ περισσότερο, η ζωή των άλλων.

Photo by zafora

Φθινοπωρινές ανταύγειες

2009-09-24T16:38:00.006+03:00

Σε χωματένια μονοπάτια θέλω να διαβώ
και να βραχώ με σταγόνες βροχής.

Με χρώματα τη ματιά να γεμίσω,
που η φύση σκόρπισε απλόχερα.

Πλατάνια χρυσόφυλλα,
παραδομένα στου ανέμου τις ανάσες,
σκορπίζουν τα φύλλα τριγύρω.

Αμπέλια φορτωμένα καρπό
προσμένουν τον τρυγητή.

Σ΄ αυτήν την ομορφιά θέλω να χαθώ
και να μυρίσω νωπό χώμα,
από την πρόσφατη μπόρα του Φθινοπώρου. ..!

Στην γλαρένια μας, με ευχή να είναι καλά
και να έρθει σύντομα κοντά μας.

Photo by Zafora

Μια γιορτή μια παράδοση …

2009-09-01T02:05:00.009+03:00

Μέσα στου Καλοκαιριού την κάψα,

σύκα και σταφύλια αντάμα

και μέσα στις γλυκές τις γεύσεις

ακολουθεί κι ο τρύγος.

Παράδοση η γιορτή στη Ραψάνη

με τους αμπελώνες και το κόκκινο κρασί.

Πριν ο τρύγος αρχίσει, μια ευλογία

και μια γιορτή, για την καλή σοδιά.

Με χορούς από την Καρδίτσα,

Ποντιακούς,, με νιάτα που έχουν

φτερά στα πόδια και πανώριες φορεσιές,

και Ραψανιώτησες, που θα σύρουν το χορό

με την σειρά τους με την ευχή

να είναι καλή και η φετινή σοδιά

για να γιομίσουν τα βαρέλια.

Photo by Zafora

Μοναστήρια της Πατρίδας.

2009-08-05T18:02:00.004+03:00

Στο φέγγος των κεριών
αντανακλά η ματιά

και η ψυχή ανταμώνει τη γαλήνη.

Στο θόλο υψώνεις το βλέμμα

και θαυμάζεις τη δεξιοτεχνία του χτίστη.

… και σαν σταθείς καταμεσής,

δαντέλα ο πολύφωτος,

στεφανώνει το μεγαλείο του χώρου.

Photo zafora

… εκεί στην όμορφη γωνιά του Αιγαίου.

2009-07-09T18:53:00.007+03:00

Σε θάλασσας δροσιά βρέθηκα για λίγο…

και γεύτηκα την αλμύρα.

Ταξίδι σε νησί Ελληνικό

με τη Σκιαθίτικη την ομορφιά

και το απέραντο γαλάζιο …!

Στις ξανθές αμμουδιές της περπάτησα,

με φίλους μου τον ήλιο και τη δροσιά του αγέρα.

Σε κρούσταλα νερά το κορμί έλουσα

και η ψυχή γιόμισε μοναδικότητα .

Ανάμνηση κρατώ καλή κι αντάμωμα,

για μια άλλη φορά …

…εκεί στην όμορφη γωνιά του Αιγαίου.

Photo by zafora

Στις ομορφιές της Ελλάδας μας …!

2009-06-23T17:07:00.006+03:00

Λατρεύω αυτή την ομορφιά….
ασημένιοι τόποι με αύρα δροσιάς.
Εκεί που η θάλασσα συναντά τον ουρανό
και σε ορίζοντες πανώριους σε ταξιδεύει.

… κι εκεί που τα δειλινά αναζητάς λιμάνια,
κατάγιομος αλμύρα και ήλιο …

… Ελλάδας μοναδικότητα θα βρεις και θα αράξεις …!

Καλό Καλοκαίρι φίλοι μου,
μέσα στις ομορφιές της Ελλάδας μας…!

Photo by zafora

Στου χωριού τις δροσιές να ταξιδέψω θέλω…

2009-06-11T16:57:00.006+03:00

Στου χωριού τις δροσιές να ταξιδέψω θέλω
και να χαθώ στους ίσκιους.

Εκεί κάτω από τον πλάτανο,
που τη δροσιά χαρίζει εδώ και χρόνια,
να τη χαρώ κι εγώ.

Εκεί που το καμπαναριό του Αι Θανάση,
πέτρινο στέκεται και στο άκουσμα της καμπάνας
αντιλαλούν τα βουνά.

Εκεί που τα κονάκια ασβεστώνονται,
γεμάτα λουλουδιασμένες γλάστρες στις αυλές
και που οι νοικοκυραίοι σε καλωσορίζουν.

Κι όταν χαθώ στα σοκάκια του,
θα είναι για μένα, ένας άλλος κόσμος,
πιο πραγματικός, πιο φυσικός
και ίσως, πιο ανθρώπινος.

Photo by zafora

Εκεί… στα Παζάρια των Εικόνων…

2009-05-26T03:08:00.007+03:00

Κάποιοι θα το έλεγαν εκμετάλλευση των Θείων,
με βάση τις αδυναμίες των Πιστών,
άλλοι καθαρό εμπόριο εικόνων...
και οι περισσότεροι, απλά Παζάρι.

Η εικόνα σε όλο το εμπορικό της μεγαλείο,

από χάρτινη μέχρι ασημένια.
Κάθε λογής Άγιος και μια ατέλειωτη ποικιλία,
από Χριστούς και Παναγίες.

Η ενόχληση έντονη και πιεστική από τους μαγαζάτορες καθοδόν.

Αγανακτείς και κολάζεσαι.

΄΄ Πάρε για να σε φυλάει ΄΄

ή έστω αγόρασε την και μόνο για διακόσμηση … έτσι λένε.

Κάπως έτσι … Η αξία, στο σημείο που αρχίζει

και χάνει την πραγματική και ουσιαστική της αξία….!

…και αναρωτιέσαι.... Άραγε τι έχει απομείνει ανεκμετάλλευτο,

ή τι θα απομείνει στο τέλος … και με πια αξία…!

Photo by zafora

Στη Μονή των Μουρτάρων.

2009-05-13T19:02:00.006+03:00

Στη ρίζα των βουνών του Ακρωτηρίου, στα Χανιά,

βρίσκεσαι εδώ, εμπρός σε ένα ακόμα στολίδι,

της Κρητικής γης, κτίσμα του 16ου αιώνα.

Ξεκίνησε να κτίζεται από τον ιερομόναχο

Ιωακείμ Σοφιανό, σε γη που παραχωρήθηκε,

από την Βενετσιάνικη οικογένεια των Μουρτάρων

Οι Τούρκοι την έλεγαν « Σελβιλί Μοναστήρ»,

δηλ. το Μοναστήρι με τα κυπαρίσσια,

που πράγματι συναντάς σε σειρές,
στο δρόμο που σε οδηγεί στη Μονή.

Λειτούργησε σαν νοσοκομείο, και συγχρόνως ήταν
σπου6δαία αποθήκη πυρομαχικών,

την περίοδο του 1897 .

Τον 19ο αιώνα και κατά την περίοδο

της Τουρκοκρατίας, (1833),

λειτουργούσε το Ελληνικό Σχολείο,

και αργότερα το 1892 το ιεροδιδασκαλείο,

που μετονομάστηκε - Ιερατική Σχολή Κρήτης –

Στο μικρό Μουσείο, φυλάσσονται,
ιερά κειμήλια,άμφια, εικόνες,
και χειρόγραφα βιβλία του 18ου αιώνα,
ενώ στα παρεκκλήσια, Ιερά λείψανα Αγίων.

Σε κάθε ευκαιρία μου την επισκέπτομαι,
για να απολαύσω για άλλη μια φορά
την μοναδικότητά της, και την ομορφιά.

photo by zafora

Η δικιά μου…. η Μανούλα !!!

2009-05-10T18:52:00.006+03:00

…και τώρα
παιδιά και εγγόνια … μια αγκαλιά.

ΧΡΟΝΙΑ ΣΟΥ ΠΟΛΛΑ ΜΑΜΑ

Η Πρωτομαγιά μου … στην Πατρίδα!

2009-05-06T17:49:00.008+03:00

Πρώτη Μάη και βρέθηκα στα Χανιά.

Στεφάνι πλούμισα με λουλούδια του κήπου μου.

Στους αγρούς ξεχύθηκα

να γεμίσω αγκαλιές μαργαρίτες …

… και χαμομήλια… βότανο μοναδικό!

Πορτοκάλια και ανθούς γέμισε η ματιά

και η ψυχή ευωδιές Ανοιξιάτικες,

περνώντας από τα Πορτοκαλοχώρια της Κρήτης.

Το μεσημεράκι για το βουνό τράβηξα

εκεί στα ριζά της Ζούρβα στην ταβέρνα,

του Μανόλη και της κυρά Μαρίας.

Γεύτηκα το κουνέλι, τη στάκα τις μαραθόπιτες

και ήπια τσικουδιά στο κέρασμα τους....

Απόγευμα και βρέθηκα στης θάλασσας το πλάι,

εκεί που τον καφέ τον απολαμβάνεις,

βλέποντας την απεραντοσύνη του Κρητικού Πέλαου,

έχοντας τις αναμνήσεις ….

μιας ακόμα Πρωτομαγιάς στην Πατρίδα.

Photo by zafora

2009-04-24T18:18:00.009+03:00

Επειδή ο Μάιος μας έρχεται…εμπρός βήμα ταχύ…!
και οι εκθέσεις λουλουδιών δίνουν και παίρνουν,
σκέφτηκα να σας γεμίσωμε τα δικά μου τα λουλούδια.

Τι ποιο όμορφο από τον μοβ πανσέ.

Η τριανταφυλλιά μου που την λατρεύω,
γιατί δεν βαριέται να με γεμίζει
με μυρωδάτα κίτρινα τριαντάφυλλα.

Η καμέλια μου, πανέμορφη και φέτος.

Εδώ και το γεράνι με την αζαλέα,
έτοιμη να ανοίξει τα μπουμπούκια της.

Γεμίστε με λουλούδια φίλοι μου,
τους κήπους, τις αυλές, τα μπαλκόνια,
τα σαλόνια σας μα και τις καρδιές σας,
και χαρίστε όσα μπορείτε
μαζί με την αγάπη σας…!

Άντε και του χρόνου ….

2009-04-21T19:48:00.006+03:00

Το ΠΑΣΧΑ στο χωριό το κάναμεκαι μάλιστα
« λίαν παραδοσιακό…» !

… και κρουσταλένιο νεράκι ήπιαμε
με τη χούφτα όπως κάθε φορά ….

… και στον πλάτανο του Αγ. Κοσμάτο
το καντήλι ανάψαμε την Μ. Παρασκευή,

… και τα ερίφια τα προλάβαμε ζωντανά
για την τελευταία πόζα ……
« πριν την μάχαιρα λάβουν» ,

…και την Ανάσταση του Κυρίου μας την γλεντήσαμε,
πίνοντας οίνοκαι τρώγοντας αμνό σουβλιστό,
με ζυμωτό χωριάτικο ψωμάκι ….!!!

Επιστρέψαμε στη μεγαλούπολη,
άγνωστοι μεταξύ αγνώστων….. ,
ευχαριστημένοι, καρδαμωμένοι,
γεμάτοι ευχές,
που θέλω να τις μοιρασθώ μαζί σας.

ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
ΜΕ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ

ΣΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΟ ΠΑΣΧΑ...

2009-04-09T23:40:00.008+03:00

Τώρα που τα δέντρα φορτώθηκαν ανθούς
και η φύση ξαναγιενιέται….
σας προκαλώ!

Δραπετεύοντας για άλλη μια φορά
από της πόλης την τρέλα,
ξεκινώ για το χωριό,
να δω την ομορφιά από κοντά.

Στο δρόμο μου πάντα προσεκτική...
και ας μην το ξεχνάμε αυτό.!

Λαχταρώ να φτάσω, για να νοιώσω ελεύθερη,
από ότι ονομάζεται πόλη.
Είναι τόσο απλά και ανθρώπινα όλα εκεί

και η φύση σε γεμίζει δύναμη, αντοχή και ρομαντισμό.

Το μόνο που σκέπτομαι είναι,
αυτό το ατελείωτο θυσιαστήριο των ημερών.
Θα πάω στο μαντρί του Χρίστου,
και ελπίζω να τα προλάβω ζωντανά.

Ας είναι όμως….!
Εύχομαι σε όλους σας να περάσετε καλά,
να χαρείτε όλα τα όμορφα του Πάσχα, και να γεμίσετε
ευωδιές και λιβάνια, ακούγοντας τους υπέροχους ύμνους,

της ΜΕΓΆΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ.

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ
σε όλους μας

Με συναίσθημα Πατριωτικό …!

2009-03-24T18:51:00.004+02:00

Με συναίσθημα Πατριωτικό

σας παραθέτω φίλοι μου,

παλιές φωτογραφίες,

αναμνήσεις σχολικών εορτών

και πάλε ποτέ, αλησμόνητων νεανικών χρόνων.

25η Μαρτίου και πάλι… και αναρωτιέμαι,

πόσες οι Γαλανόλευκες στα μπαλκόνια

και πόσα τα Ελληνόπουλα στις παρελάσεις;

Καθόλου ρατσιστικό και μην παρεξηγείται την σκέψη μου.

Απλά πέρασε η λέξη Παγκοσμιοποίηση

από το μυαλό μου,

και ένα αίσθημα φόβου αόριστου,

αλλά και συγχρόνως συγκεκριμένου, με κυρίευσε….!

Θέλω να το μοιραστώ μαζί σας,

εδώ σε αυτή τη γειτονιά του διαδικτύου.

Σαν θα βρεθώ εδώ ξεχνιέμαι...!

2009-03-10T17:48:00.007+02:00

Σαν θα βρεθώ εδώ ξεχνιέμαι,
με τραβάει ο τόπος,
γιατί είναι ο τόπος μου …!

Λευκά όρη … και η λίμνη της Αγιάς.

Φαράγγια κι αυτό του Θερίσου,
με την αύρα του Λευτέρη Βενιζέλου,
που εδώ με τα παλικαριά του
αντάρτης ήτανε σε κρησφύγετο βουνίσιο.

Στις εκκλησιές και στα ξωκλήσια,
κερί προσευχής ανάβω.

Κολπάκια γνώριμα, της νιότης μου ανάμνηση,
στα πρώτα σκιρτήματα της καρδιάς.

Σταθμοί ζωής και πάντα θα βρίσκομαι εδώ,
με ψυχή, σκέψη, και σώμα,
γιατί φίλοι μου, είναι ο τόπος μου…!

Ο δικός μου …. ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ !

2009-02-26T17:47:00.010+02:00

Πόσες αναμνήσεις …και ιδιαίτερα αυτές της Καθαρής Δευτέρας.

Με το που άρχιζε το τριώδιο,

ξεκινούσαν και οι κατασκευές των χαρταετών,

και σκέψεις για το πόσους θα φτιάξουμε,

πως θα τους ζωγραφίσουμε και που είναι το καλύτερο μέρος,

να τους ξαμολήσουμε.

Μια ολόκληρη μικροβιοτεχνία ημερών

στήνονταν σε κάθε σπίτι,

για τον καλύτερο, τον μεγαλύτερο,τον ομορφότερο,

τον δικό μας χαρταετό.

Αξέχαστες εμπειρίες, αξέχαστες εποχές…!

Τα καλάμια, η αραβική κόλα,

τα χρωματιστά λεπτά χαρτιά και ο γερός σπάγκος ,

σε μπόλικα κουβάρια, για την καλούμπα.

Έπρεπε να πετάξει ψηλά, τόσο που να μην φαίνεται.

ΚαθαροΔευτέρα και όλοι οι αετοί έτοιμοι,

ακόμα και με δοκιμαστικές πτήσεις.

Χαρά για εμάς αλλά και για τους πατεράδες μας.

Αναρωτιέμαι αν αυτό γίνεται ακόμα,

και πόσοι ξέρουν να φτιάχνουν χαρταετό,

έστω και στην επαρχία.

Πάντως εμείς θα τον φτιάξουμε και εφέτος

τον χαρταετό του 2009 ....

τον δικό μας … ΧΑΡΤΑΕΤΟ !

και καλά να περάσουμε....!

Να και ο ΜΑΡΤΗΣ

σας τον είχα υποσχεθεί από το γνωστό ημερολόγιο.

Μας ήρθε πάλι το καρναβάλι…!

2009-02-14T20:12:00.010+02:00

… και με όλη την τρέλα μου,

ευχές για ένα τρελό-τρελό ξεφάντωμα…!

Χαρείτε και ξεχάστε για λίγο,
ότι σας σκοτίζει, ότι σας στεναχωρεί.

Εξάλλου μια μεγάλη σκοτούρα
δεν είναι η ζωή μας….!

Φιλοσοφήστε το παρακαλώ,
χαμογελάστε παρακαλώ,

φωτογραφισθείτε παρακαλώ,
ΚΑΙ ΕΔΩ ΕΙΜΑΣΤΕ

…και με όλη την τρέλα μας

ΚΑΛΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ

Σαν να ήταν χθες …!

2009-02-06T00:32:00.004+02:00

Αποφάσισα φίλοι μου,

έστω και καθυστερημένα,
να χαρίσω και σε εσάς το ημερολόγιο
που έφτιαξα για το αγαπημένο μου χωριό
την Ραψάνη Θεσσαλίας.

Ήταν μια δική μου ιδέα και προσφορά,
που πραγματοποιείτε, εδώ και 3 χρόνια.
Λάτρης της παράδοσης,
και ιδιαίτερα, για τους μικρούς τόπους,
όπως τα όμορφα χωριά μας,
σκέφτηκα να φτιάξω για το 2009
αυτή την φωτογραφική αναδρομή του χωριού.

Σαν πρώτα και για κάθε πρώτη του μήνα,
θα έχετε το αντίστοιχο ημερολόγιο.
Ελπίζω να σας αρέσει,
και να αποτελέσει κίνητρο και για εσάς,
για να ξεφυλλίσετε,
τα παλιά οικογενειακά άλμπουμ.

Έτσι για την ιστορία …!

2009-02-01T21:44:00.005+02:00

Ούτε εγώ δεν μπορώ να πιστέψω
πόσο γρήγορα πέρασε
ένας ολόκληρος χρόνος παρέα μαζί σας.
Μια υπέροχη εμπειρία και μια συναλλαγή
με αυτά τα σύγχρονα της εποχής.

Χαιρόμουν όταν διάβαζα τα σχόλια,

και προσπαθούσα μέσα από τα γραφόμενα,
να επικοινωνώ μαζί σας έστω και έτσι.

Είστε η όμορφη παρέα μου εδώ,
που ακόμα και αν δεν ξέρω το πρόσωπό σας,
μαντεύω την ψυχή σας.

Μέσα από τα δικά μου
και τα δικά σας γραφόμενα, υπάρχει έντονα
η διάθεση μιας επικοινωνίας ανθρώπων, εμάς,
που προσπαθούμε μέσα από τις σκέψεις μας,
να προβληματίσουμε, να διασκεδάσουμε,
να ενημερώσουμε,
και να συνειδητοποιήσουμε όλους γύρω μας,

για τα κακώς ή τα καλώς κείμενα,
αυτού του κόσμου.

Ανασκαλεύοντας τα πριν γραφόμενα μου,

αποφάσισα να σας φτιάξω τέσσερα
φωτογραφικά άλμπουμ, με τις φωτογραφίες
που χρησιμοποίησα στις αναρτήσεις μου,
όλο αυτό τον χρόνο που είμαστε μαζί παρέα,
και όχι για τίποτε άλλο,

απλά …. Έτσι για την ιστορία.!

Η ευχή για τη συνέχεια είναι,

να περνάμε όλοι μας καλά και παρέα,
εδώ στις γειτονιές μας ...

Την αγάπη μου….!

Ο δικός μου κόσμος …!

2009-01-21T18:49:00.002+02:00

Ξένοιαστο, ανέμελο, γελαστό,
παραδομένο στης φύσης το μεγαλείο.
Θα μεγαλώσει…, γεννήθηκε για αυτό,
να είναι ελεύθερο, να απλώσει τα φτερά του,
σε κάθε λογής ορίζοντες αυτού του κόσμου.
Όμορφα χρόνια, αγνά χρόνια,παιδικά χρόνια…
όμως όχι πάντα και όχι για όλους.

Είναι αυτό που λένε, - αν είσαι τυχερός…-
Μα γιατί στην τύχη όλα , ή καλύτερα, ποιος είναι αυτός
που θα κόψει τα φτερά του
και με ποιο δικαίωμα,
θα ορίσει την τύχη του;
Ποιοι είναι αυτοί
που καταστρέφουν καθημερινά τη φύση του,
το περιβάλλον του, τον κόσμο του
και ποιος επεμβαίνει και αφαιρεί την ελευθέρια
και πολλές φορές και τη ζωή του.
Πόλεμοι, καταστροφές, πείνα, ανεργία,
εγκληματικότητα, ένα αβέβαιο μέλλον,
και τόσα άλλα….!

Εδώ είναι ο κόσμος του, απλός ανθρώπινος,
πραγματικός, όμορφος, φυσικός,
δίχως τις παρεμβάσεις του σύγχρονου πολιτισμού,
και την αγριότητα του σημερινού ανθρώπου.¨
Όμως για πόσο ακόμα
θα υπάρχει αυτός ο παράδεισος
και για πόσο θα δικαιούται να ζει εδώ,
ελεύθερο, και ασφαλές …!

photo by zafora

ΧΙΟΝΙΣΜΕΝΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ

2009-01-14T00:40:00.014+02:00

Στου χωριού τη σιωπή
χιονιάς άσπρισε και σκέπασε παντού,
με μόνο ήχο το χιόνι.
Νεράιδας χέρι σκορπίζει φως
και οι νιφάδες σε χορό τρελό πιαστήκαν.

Βαστά σφαλιστά τα πορτοπαράθυρα,
αρχοντικό πέτρινο,
που τη φιγούρα του μόνο θωρείς.
Τα τζάκια σβηστά εδώ και χρόνια,
παλιών καιρών ανάμνηση.

Πάνε χρόνια και ποιος ξέρει …!
Τώρα πουλιά το κατοικούν
και του γκιόνη το σκούξιμο κάλεσμα,
μήπως και το θυμηθούν.

Πολλούς Χειμώνες … άραγε πόσους...!

Αγέρωχο αντιστέκεται στον χιονιά.
Πούντα τα γέλια, οι φωνές, η φωτιά
και το θάμπωμα στο τζάμι.
Μυρουδιά φρεσκοψημένου ψωμιού
και πίτας, μοσχομύριζε ….
….πάνε χρόνια....!
Μα ναι, τότε που είχε ζωή
και οι νοικοκυραίοι το φρόντιζαν.

Της ημέρας το ξύπνημα,

μέσα σε χρώματα ηλιόφερτα μαβιά,
το μέλλον του θωρεί…!
Ελπίζει και αντιστέκεται.
Ίσως το θυμηθούν και ξαναρθούν.

Ακόμα μπορεί, που ξέρεις,

κάποιος νέος νοικοκύρης,
που θα λατρέψει αυτή την ανατολή,
και αναζητά ένα άλλο τρόπο ζωής.

Έρημο το σπίτι στο χωριό και σε τόσα χωριά,
Ελληνικά χωριά, όμορφα γραφικά χωριά,

που οι πόλεις, τους έκλεψαν τη ζωή
και μένουν σκοτεινά και μόνα.

Tην Ανατολή αυτή μοναχά από το μπαλκόνι του θα τη δεις.

Από εκεί θα μπορέσεις κι εσύ να ακούσεις
το ΧΙΟΝΙΣΜΕΝΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ.

Κάνει κρύο, είναι χιονιάς

και το τζάκι σβηστό ακόμα….!

photo by zafora

Να και το χιονάκι παιδιά ….!

2008-12-28T21:52:00.011+02:00

Στων Χριστουγέννων τη γιορτή
να και το χιόνι που τόσο περιμέναμε
και πράγματι πόσο μας έλειπε.

Οι βρύσες στο χωριό γιόμισαν νερό
και η γη ποτίστηκε για τα καλά.
Το δεχτήκαμε σαν θείο
Χριστουγεννιάτικο δώρο
και ιδιαίτερα μετά από τόση ξηρασία.

Η πλατεία του χωριού στα λευκά.
Η περιπτερού δεν άντεξε το τσουχτερό κρύο
κι εμείς γλυτώσαμε για άλλη μια φορά,
το κάπνισμα.

Κανένας στο διάβα μας.
Απόλυτη ησυχία.
Μόνο ο θόρυβος του χιονιού ακούγεται,
και κάπου-κάπου και κανένα σκυλί.
Εμείς παιδιά της μεγαλούπολης,
απολαμβάνουμε με όλες τις αισθήσεις μας,
τη μαγεία και τη φυσική ομορφιά του τόπου

Τα τζάκια στο φουλ και η μυρουδιά
από καμένο ξύλο έφτανε στη μύτη μας.
Πράγματι, πόσο μοναδικά, ήρεμα, ανθρώπινα
και ίσως και παραμυθένια, είναι όλα εδώ….!

Ανάγκη στο να ξεχάσουμε και να ξεχαστούμε,
μακριά από το άγχος και την τρέλα
της εποχής.
Ακόμα και η γατούλα που συναντάμε,
μας κοιτάζει νωχελικά δίχως φόβο.

Αλλά για να μην ξεχνιόμαστε…
σκέφτηκα να παντρέψω το παραδοσιακό,
με το σύγχρονο, με την ιδέα να σας μεταφέρω,
με την τεχνολογία που διαθέτω,
έστω και νοερά σε αυτή την παραδεισένια γωνιά
της πατρίδας μας.

Όταν το ρολόι του χωριού,
θα μετράει τα τελευταία λεπτά
από τον χρόνο που φεύγει, εγώ θα σας λέω
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

ΕΥΧΗ … ! Να σταματήσουμε
να καταστρέφομαι τον όμορφο πλανήτη μας,
για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε να ζούμε

κι εμείς καλά και να απολαμβάνουμε
τις μύριες φυσικές ομορφιές του.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ

photo by zafora

Γιατί καρδιά μου όλα τούτα …!

2008-12-08T16:25:00.010+02:00

Στου Γκίγκιλου
τα απόκρημνα τα βράχια θα ανέβω,
εκεί στις κορυφές της Κρήτης.
Ίσως και δω από εκεί πάνω
την αδικία του κόσμου πιο ξεκάθαρα
και το μυαλό να αδειάσει
από όλα τούτα τα σημερινά
και τα τόσα άλλα τα πριν
και ίσως πάρει δύναμη
για να σκεφτεί για τα μελλούμενα.

Γιατί άραγε τόση αδικία
τόση αδιαφορία
με την τόση εκμετάλλευσητης νέας γενιάς ;

Άραγε είναι άνθρωποι τούτοι
ή άψυχα στεγνά ομοιώματα ανθρώπων
που αποφασίζουν για ΕΜΑΣ
και τα ΠΑΙΔΙΑ μας ...!

foto by zafora

Θάλασσα … τους Θαλασσινούς!

2008-11-24T00:46:00.009+02:00

Νησιού γέννα και με τα κύματα
έπαιζα από μικρή.
Θεόρατα, κάτασπρα κι αγριεμένα

με τον αέρα να φυσομανάει και να τα θεριεύει.
Φουρτουνιασμένη θάλασσα
και δεν τολμάς να αντισταθείς.

Μια πάχνη από αλμύρα με σκέπαζε
και ένιωθα στα χείλη τη γεύση.
Ο αέρας σφύριζε στα αυτιά μου
και το ξέσπασμα των κυμάτων,
έφερνε στεναγμούς ,
απόηχοι από ναυάγια παρελθόντος
αλλά και του σήμερα.

Τα βράχια δέχονται της Θάλασσας το ξέσπασμα
και λαξεύονται με την αλμύρα πιότερο.

Τι άραγε να κρύβει αυτή η μανία
αυτό το φουρτούνιασμα.
Η σκέψη μου τρέχει σε αυτούς που ταξιδεύουν,
σε Ωκεανούς και θάλασσες απέραντες,
που για μέρες έχουν μόνη συντροφιά τον ουρανό.
Ο νους τους είναι στην πατρίδα,
εκεί που άφησαν πριν μήνες τους αγαπημένους.

Πρέπει να τη σέβεσαι τη Θάλασσα
να της γλυκομιλάς και να την κανακεύεις.
Μην τα βάλεις ποτέ μαζί της
και να πηγαίνεις πάντα με τα νερά της.
Αγάπα την για να σε αγαπήσει.
Παίξε με τα κύματα και αφήσου.

Όμως πρόσεξε, ποτέ μην την υποτιμήσεις,
γιατί τότε το παιχνίδι το παίρνει εκείνη.

photo by zafora