Mencer Vermello

NOVOS CONCERTOS

2009-10-29T20:23:00.006+01:00

SUSPENDIDO O CONCERTO DA CORUÑA PREVISTO PARA O 7 DE NOVEMBRO.

E o sábado 5 de decembro tocaremos na sala Farándula de Vigo con dous grupos máis na presentación dun novo centro social "Semente Vermelha", do cal deixamos aquí o manifesto fundacional:

MANIFESTO SEMENTE VERMELHA

Semente Vermelha nasce da unióm dum grupo de moços independentistas, pertencentes a diversas organizaçons e locais sociais, com a finalidade de abrir, num futuro próximo, um novo local social onde levar avante as nossas iniciativas e actividades na cidade mais espanholizada da Galiza, Vigo, e num dos bairros que reflictem essa realidade, Hispanidade.

O projecto assimilista que representa Espanha e o Capital para a nossa naçom está mais vivo que nunca. A ultra-direita espanholista governa de novo a Junta da Galiza e esta vez já nom semelha fazer-lhe falta disfarçar-se de pseudo-demócrata. Lança umha ofensiva mortal à nossa língua com o perigo de que o espanhol seja, pola primeira vez em toda a nossa história de asobalhamento e resistência, a língua maioritária deste povo; desvia fundos públicos para escolas privadas ultracatólicas; nom oculta a sua relaçom com a falange espanhola representada em Galicia Bilingüe; tenta criminalizar à classe operária dizendo-lhes, com ajuda dos seus inseparáveis e fieis súbditos meios de comunicaçom, que som uns vándalos; nega os direitos das mulheres apoiando às manifestaçons da Igreja máis ráncia e um longo etcétera.

Mas tampouco esquecemos às outras capas da ampla burguesia galega-espanhola progresista e autonomista, as que som representadas polo PSOE e o BNG. Eles nom duvidam em pactar entre sim, seja direita ou esquerda, para fazer-nos calar, para que nenguém saiba de nós, os verdadeiros patriotas galeg@s, os que nom nos vendemos a Espanha, os que somos filhos de todos e todas @s que morrerom pola nossa Pátria sem renunciar em nengum momento a ideia de que a luita é o único caminho.

Véde-os aí, criminalizando à juventude, privatizando às ruas da nossa cidade, negando o direito de reuniom no Casco Velho, concedendo a licencia do porto desportivo de Massó reprimindo umha e outra vez a umha vizinhança incansável, que está a levar umha luita exemplar.

É por todo isto polo que Semente Vermelha quere luitar. Para fomentar a língua e cultura galegas num bairro atacado pola nova burguesia e membros da falange. Para concienciar à classe obreira da necessidade da independência e o socialismo. Para abrir um debate na juventude independentista, actualmente dividida, no que, através do pluralismo ideológico em parámetros independentistas e de esquerdas, podamos dar pasos importantes para avançar. Mas nom só. Para dinamizar a vida deste bairro, castigado coma todos por um sistema que nom dá mais possibilidades que as de consumir em centros comerciais, para que os nenos e nenas podam jogar e entreter-se, para que os moços e moças podam familiarizar-se com a nossa luita, para que todas as pessoas, em definitiva, tenham umha alternativa real, feita desde Galiza e para o povo trabalhador galego.

SEMENTE VERMELHA

26 DE SETEMBRO, VIGO

2009-08-25T16:27:00.009+02:00

22 DE AGOSTO, RIBADAVIA

2009-08-12T22:58:00.004+02:00

O vindeiro sábado día 22 de agosto achegarémonos á localidade de Ribadavia para participar na IV festa aniversario da Asociación Arrincadeira. Acompañaránnos no escenario os compañeiros Arenga de Pontedeume. Antes, palestras e diversas actividades. Tamén música na rúa a cargo de Sorcha.

MONCHO REBOIRAS

2009-08-06T22:13:00.003+02:00

O 12 de agosto de 1975 en Ferrol segábase dun xeito noxento e tráxico a vida dun mozo nacionalista que arelaba unha Galiza ceibe das gazoupas do franquismo. Moncho Reboiras Noia foi asasinado pola policía no numero 27 da rúa da Terra, despois de percorrer máis de 250 metros por tellados e rúas procurando fuxir do cerco sobre a casa na que vivía. Ao día seguinte dicía un veciño ás preguntas dun xornalista “ouvin tres rafagas de metralleta sobre as tres e cuarto da mañá...”.

Reboiras tivo un papel salientábel nos primeiros pasos do que se chamou a Fronte Obreira da Unión do Povo Galego e deulle pulo en distintos pontos de Galiza ás “Unións de Traballadores” (os xérmolos sindicais). Era unha persoa animosa, traballador infatigábel, que puña toda a súa vida a disposición do traballo político e social. Nunha publicación realizada co gallo do 2º aniversario da súa morte dicíase:

“Moncho foi un rapaz, como tantos outros do noso povo, que na loita cotián sempre firme, foise entregando intensamente á tarefa de afundirse cada día máis coas masas, de estender o marxismo-leninismo como única posibilidade de entender a Revolución Galega e de derrotar ao imperialismo colonialista e de ir construíndo os instrumentos políticos necesarios pra levar adiante a Liberación Nacional e Social de Galiza e a conquista do socialismo...”.

E engade, agora xa sobre a persoalidade de Moncho.

“Xosé Ramón Reboiras Noia naceu o 19 de xaneiro de 1950 en Imo, concello de Dodro nunha familia labrega que como tantas outras da nosa Patria tivo que se trasladar á cidade en percura de mellores condicións de vida. En Vigo e mentres o pai traballaba embarcado, Moncho estudaba bacharelato e atendía o bar que a súa familia puxera cos seus aforros, cun breve período de traballo como pinche na construcción cando tiña 15 anos...”. Titularíase na Escola de Enxeñería Técnica. Fai un cursiño de especialización en Barreras, onde perde a beca pola súa participación nos sucesos de 1972, e posteriormente traballa nunha auxiliar en Astano, en Ferrol, e en Intelsa na Coruña.

A primeira reunión da Fronte Obreira da UPG faríase na primaveira de 1973 en Ponte Vea, na estrada que une Santiago de Compostela e a vila de A Estrada. Participaron menos dunha ducia de persoas, a maioría de Vigo (varios da Citroën) e de A Coruña. Entre estes últimos o mesmo Reboiras que daquela vivía e traballaba en A Coruña como electricista.

A Fronte Obreira fora engrosada a aquela altura coa integración na UPG de Galicia Socialista, unha organización política con base principalmente entre os traballadores da Citroën en Vigo, e con algúns cadros de Organización Obreira, unha escisión do Partido Comunista. Aínda que a maioría destes últimos, fuxidos e algún detido despois da represión da folga xeral de setembro de 1972 en Vigo, incorporaríanse nos anos 1974 e 1975 a medida que foron saíndo de prisión (como Anxo García Méndez) ou retornando do exilio.

Estes “xermolos” colleron distintos nomes, segundo o boletín que lles servía para darse a coñecer, como: Adiante en Vigo, Xerme en Coruña, Obradoiro en Compostela, etc. No ano 1975 darían lugar ao nacemento da Unión de Traballadores do Ensino de Galiza (UTEG) e ao Sindicato Obreiro Galego.

Andando o tempo, e servindo esta estructura como eixo do nacente sindicalismo galego chegariamos ao que hoxe é a Confederación Intersindical Galega. Nesta angueira houbo integracións, unificacións e fusións. En 1977 fundouse a Intersindical Nacional Galega (ING), en 1980 a unificación coa Central de Traballadores Galegos (CTG) daría orixe á Intersindical Nacional de Traballadores Galegos (INTG), en 1982 a fusión coa Confederación Sindical Galega (CSG) consolidaría definitivamente ao sindicalismo nacionalista. A esta converxencia de forzas e arelas, nas que cada sindicato aportou militancia e experiencia, sumáronse varios sindicatos de sector: transporte, hostalería, sanidade, alimentación...

A seguinte é unha estrofa dun poema adicado a este mozo, nacionalista exemplar, militante sobranceiro.

Onte foi Vigo, Compostela e o Ferrol,
ferro, libro e martelo,
estudantes e obreiros,
a forza liberadora de tanta porcallada,
de tanto irracionalismo
de tanto medo
que nos deron unha espranza azul
e limpa como o seu ollar,
como as súas maus traballadoras
das que naceu a palabra
galega e popular que aínda
sementa liberdade nos camiños.

Artigo extraído de GalizaCig do 2002

25 DE XULLO, DÍA DA PATRIA GALEGA

2009-07-24T02:46:00.006+02:00

Manifesto Día da Patria 2009

Reproducimos o manifesto de Causa Galiza con motivo do Día da Patria 2009

Amigas e amigos,

compañeiras e compañeiros vidos de toda a Galiza e do exterior, presentes e ausentes,

delegacións internacionais que nos acompañades:

Celebramos hoxe a xornada en que reivindicamos o noso dereito de autodeterminación e reafirmamos a vontade de constituírmos o noso propio Estado: unha República Galega.

No actual contexto de crise capitalista, tales reivindicacións son máis necesarias do que nunca: a crise deteriora as nosas condicións de vida e traballo e agudiza os peores efectos da histórica dependencia de España, como o desemprego estrutural, a precariedade ou o empobrecemento de importantes sectores do pobo traballador. Madrid e Bruxelas pretenden sumar a esta condición de viveiro de man de obra barata e fonte de recursos minerais e enerxéticos, a turistificación da economía nacional, mentres relanzan o asalto ao territorio que arrasa costas, vales, ríos e montes en aras do beneficio privado e planifican desde institucións alleas a liquidación da nosa lingua e identidade.

A nivel institucional, após catro anos de goberno bipartito PSOE-BNG, a dereita máis conservadora recuperou o goberno da Xunta. Isto foi posíbel, entre diversos factores, pola aplicación continuísta por parte do PSOE e do BNG de semellantes políticas aplicadas polo fraguismo. Catro anos perdidos na construción nacional de Galiza e na mellora das condicións de vida do noso pobo.

A situación é difícil e alterna episodios de loita exemplar, como a do proletariado do Metal, coa agudización da represión e o control social e a extensión do malestar psicosocial. É imprescindíbel, pois, tomarmos medidas resolutivas. A curto prazo, a convocatoria dunha Folga Xeral Nacional e a coordinación d@s independentistas para facermos fronte con radicalidade á administración que preside Alberto Núñez Feijóo. A medio, organizándonos para as batallas que se anuncian e avanzando a paso firme no camiño da autodeterminación e a soberanía.

Autodeterminación e soberanía son a chave que abre a porta a un futuro distinto do que se perfila no horizonte; son a única alternativa política real neste país. A vía estatutista, a vía do contrato con España, é unha fraude esgotada que apenas foi útil para adormecer conciencias e facilitar que os nosos inimigos históricos avancen no espolio e a destrución de Galiza. A auténtica democracia e a dignidade virán da loita que nos leve a un escenario de autodeterminación, soberanía e independencia.

Con todo, compañeir@s, chamar un pobo á loita é moito máis que lanzar unha proclama. Chamar un pobo á loita, cando tantas vontades están feridas por escepticismos e impotencias, é sobre todo asumir responsabilidades: a responsabilidade de forxarmos ferramentas organizativas lexítimas e duradeiras; de cohesionarmos as forzas disponíbeis so estratexias concretas de intervención e, por riba de todo, de gañarmos con feitos os corazóns e a credibilidade de millares de independentistas e do conxunto do pobo traballador galego.

É evidente que os axentes políticos e sociais e as persoas que vertebramos Causa Galiza non conseguimos materializar nestes dous anos as expectativas creadas no 2007 e desactivar os factores que desaceleran desde dentro a loita soberanista, imposibilitando logros hoxe posíbeis. Estas eivas impediron que Causa Galiza estivese á altura do agardado e da necesidade de edificarmos espazos de convivencia e loita sobre os que erguer proxectos máis ambiciosos no futuro.

Recuperarmos o rumbo orixinal e a ilusión é, polo tanto, o reto urxente. Pretendemos ser a ferramenta que permita a organizacións, movementos sociais e militantes traballar cóbado con cóbado, desde a esquerda, pola soberanía. Queremos construír a alianza que estenda a reivindicación da autodeterminación a todo o país e, desde o traballo de base, desde a acción diaria, cree condicións favorábeis para avanzarmos na loita independentista. Neste Día da Patria convidamos quen, día após día, sustentades desde a militancia e o esforzo anónimos o combate pola soberanía, a fortalecerdes esta ferramenta. É necesario, é urxente e danse as condicións necesarias. A loita pola autodeterminación precisa de todas e todos nós.

Compañeir@s, mans á obra,!

Viva a loita por unha Galiza ceibe!

Viva Causa Galiza!

Galiza, 25 de Xullo do 2009

2009-06-29T03:27:00.003+02:00

FERROLGRADO, 27 DE XUÑO

2009-06-11T21:52:00.004+02:00

O vindeiro sábado 27 de xuño, organizado por Ceivar, tocaremos xunto aos Uñazo no bar Chimarrao de Ferrolgrado. Antes do concerto, ás 21 horas, celebraráse unha chourizada.

SABADELL, 30 DE MAIO

2009-05-24T15:23:00.004+02:00

O concerto, previsto incialmente para Barcelona, traslada a segunda xornada a Sabadell. Así que os Mencer Vermello tocaremos este sábado día 30 de maio en "La Sala" de Sabadell. O cartaz final queda da seguinte maneira:

LUGO, 23 DE MAIO

2009-05-16T02:02:00.010+02:00

O vindeiro sábado 23 de maio achegarémonos a Lugo para participar nunha xornada en defensa do parque Rosalía da cidade das murallas. Tocaremos xunto a Ataque Escampe e os locais Kimuru.

Lembrar tamén que o día 30 estaremos en Sabadell no Combat Rock 09.

RESISTIR

2009-04-20T09:04:00.012+02:00

Deixámovos aquí un dos novos temas tocado ao vivo.

Combater é o noso lema, resistir e renderse xamais!!!

A CORUÑA, 18 DE ABRIL

2009-03-13T14:12:00.018+01:00

Este sábado día 18 de abril achegarémonos Á Coruña para participar nunha xornada antirrepresiva. O concerto está previsto para as 21:30 horas na Casa das Atochas. Compartiremos escenario con Uñazo e entrada custará 5 euros que serán destinados a unha boa causa...agardamos a vosa presenza!!!

O 30 DE MAIO ESTAREMOS EN BARCELONA NO BARNA COMBAT ROCK 2009...

MYSPACE MENCER VERMELLO

2009-02-15T22:15:00.004+01:00

Desde fai uns días dispoñemos dun myspace oficial do grupo.

Ligazón

NON NOS IREMOS

2008-12-31T02:07:00.009+01:00

NON NOS IREMOS
Tawfig Az-Zayad. Poeta Palestino.
Música: Mencer Vermello

Aquí enriba dos vosos peitos persistimos coma unha muralla.
Os vosos ollos, cascos de vidro; e os corazóns, tempestade de lume.

Aquí enriba dos vosos peitos famentos, espidos, provocadores.
Somos os gardas da sombra das laranxeiras e oliveiras.

Aquí enriba dos vosos peitos persistimos coma unha muralla.
Os nosos nervios son de xeo e os corazóns despiden lume.

Cando teñamos sede espremeremos as pedras,
Cando teñamos fame comeremos a terra,
Pero non nos iremos, pero non seremos
avaros do noso sangue, avaras do noso sangue.

Aquí temos un pasado, aquí temos un presente,
Aquí esta o noso futuro: Palestina.
Palestina vencerá!!!

1 ANO SEN TI, 1 ANO CONTIGO

2008-11-07T00:09:00.013+01:00

Hai feridas que nin o tempo pode pechar, como a que fai un ano abriuse nos nosos corazóns, cando o noso irmán, amigo e compañeiro Carlos, foi asasinado por un militar neonazi cando acudía a loitar contra o racismo.
Desde entón, do mesmo xeito que algo no noso interior morreu tamén aquel día, naceu un forte sentimento de reafirmación total e inacababel, para loitar ata morrer con todas as nosas forzas contra o fascismo e as inxustizas.

Así deste xeito, o antifascismo madrileño está máis unido e organizado que nunca.
Basta con observar como todos os días 11, non faltan flores novas no lugar onde caeu o noso compañeiro.
Do mesmo xeito, grupos antifascistas homenaxeáronlle cada día 11, atacando as sedes, os símbolos, e a l@s cómplices que se mancharon as mans co sangue valente de Carlos.

Manifestación Antifascista: Carlos, irmán, nosoutr@s non esquecemos. 1 ano sen tí. Así, grupos políticos como Democracia Nazi-onal, que foron quen convocaron a manifestación racista á que acudía Josue Estébanez de la Hija, quen asasinou ao noso irmán cando acudía a impedir tal acto impermisibel, así como todas as agrupacións de extrema dereita, recibiron unha resposta contundente cada vez que ousaron volver dar un paso nunhas rúas que deben estar vetadas para el@s.
E nin o lugar, nin o escaso tempo de antelación co que anunciaron os seus actos (ás veces con tan só un día), nin as súas tretas, nin os despregamentos policiais, foron capaces de evitar que a rabia antifascista responda sempre.

Carlos, un mozo de 16 anos, unha mañá de domingo decidiu que non valía quedar en casa, cando na rúa había algo que o seu deber moral obrigáballe a facer. Por iso, agora máis que nunca debemos honrarlle seguindo o seu exemplo, saíndo á rúa avivando a chama da loita.

Deixando ben claro que nunca conseguiron nin conseguirán matalo, pois o seu corazón latexa con forza en todos nos. E que cada vez que salgan á rúa, aí de fronte atopáranse con nosoutr@s, decididos, imparables, e dispost@s a todo, para acabar co fascismo dunha vez por todas.

Porque aquel fatídico 11 de novembro tocaron teito, porque teñen que agocharse como as ratas que son, desde aquel día triste.

Agora é o momento, e é deber de tod@s, saír á rúa a combater contra o fascismo sen pedir nin dar cuartel.
Porque contra os nazis non hai tregua.

Carlos, prometémosche alí onde esteas que non pararemos de loitar ata o último alento, e que o teu rostro contemplase riseiro como Madrid é e será a tumba do fascismo.

A MELLOR HOMENAXE, CONTINUAR A LOITA

BENVIDO A CASA, CARLOS

2008-10-27T17:51:00.009+01:00

MENCER VERMELLO, КРАСНЫЙ РАССВЕТ

2008-10-17T12:40:00.002+02:00

Por fin, e tras un pequeno atraso de imprenta, o CD xa está na rúa. A edición correu a cargo de Mai Morirem e RedStar73 que fixeron un estupendo traballo. Sae á venda en formato digipack, con libreto de 12 páxinas a toda cor e ao prezo de 10 euros.

O título que eliximos é КРАСНЫЙ РАССВЕТ, é dicir, Mencer Vermello en ruso, e claro, preguntarédesvos, por que en ruso? Pareceunos interesante pola sinxela razón de facerlle un chisco a unha parte do mundo que iluminou durante décadas o pensamento e a dirección do movemento comunista internacional. É a nosa modesta homenaxe ao primeiro Estado Socialista da Historia: a Unión Soviética.

Incluímos dez temas cargados de rabia, forza e contundencia seguindo o noso propio estilo: temas rápidos combinados con temas a medio tempo cunha boa melodía e unha potente agresividade nas voces. Un bo son e un bo reflexo do que facemos en directo, nin máis nin menos.

A continuación facémosvos un pequeno comentario sobre os temas que gravamos nos estudos Treboada (A Coruña):

01-Contrarrevolucións de veludo: Canción que fala sobre os acontecementos que precederon á “caída” do muro contra o fascismo, e a posterior desintegración da URSS e o bloque socialista, da colaboración da calaña revisionista na sabotaxe permanente ao servizo do imperialismo e da reacción mundial.

02-Semente de Vencer: A loita do pobo galego, co proletariado á fronte, pola independencia nacional e o socialismo. Pola ruptura deste cárcere de pobos que é o estado imperialista español, por unha República Popular Socialista Galega.

03-Golpe Final: Nestes tempos é necesario recordar unha vez máis a quen deu a cara contra o fascismo, a quen o combateu a vida ou morte, a millóns de asasinados que viron por fin cumprida a súa vinganza coa derrota e capitulación de Berlín, coa morte covarde de Hitler que preferiu suicidarse antes que enfrontarse aos pelotóns de fusilamento soviéticos ou de sufrir o mesmo destino que o do seu antigo camarada Mussolini, colgado polos pés e exhibido ante o pobo.

04-Ollo por ollo: A loita é o único camiño posible para a clase traballadora e os pobos oprimidos, avivemo-las barricadas, devolvamos tódolos golpes.

05-Soldados da Historia: Homenaxe á heroica guerrilla antifascista. As mulleres e homes que loitaron e entregaron o seu sangue, sempre serán recordados.

06-Samesugas: Simplemente unha declaración de guerra contra os explotadores, contra a burguesía, contra os inimigos do pobo.

07-Non nos iremos: Baseado nun poema do palestino Tawfig Az-Zayad. O título o di todo: un pobo que non se resigna ao exterminio, un pobo que loita con tódolos medios ao seu alcance por acada-la súa liberdade.

08-Guerra de clases: O noso primeiro tema, a nosa primeira letra, a sabia elección dun único camiño: Rock Proletario, marxismo-leninismo… ou morte.

09-Fillos da suor: O orgullo de pertencer a unha clase: o proletariado. Reflexo das nosas penalidades baixo o capitalismo e as nosas ilusións de vivir nunha sociedade sen clases, sen oprimidos nin explotados, sen opresores nin explotadores.

10-Stalingrado: Existen vitorias que xamais nos poderán ser arrebatadas. O fascismo sentirá pánico tan só ao oí-lo nome de Stalingrado, a primeira gran vitoria, logo virían outras moitas. Simplemente un himno, unha canción homenaxe á gran cidade vermella.

Podedes escoitar a canción que abre o cd a través desta ligazón:

Contrarrevolucións de Veludo.mp3

Editado e distribuido por Mai Morirem e Redstar73.

Descargar presentación: galego castellano euskara catalá

Letras do cd: galego castellano euskara catalá

MENCER VERMELLO EN CONCERTOFERROLGRADO 19.09.2008A CORUÑA - O TEMPLE 04.10.2008

2008-09-04T22:43:00.012+02:00

Do 15 ao 21 de setembro celebraráse en Ferrol a 6ª edición do festival autoxestionado Fervesteiro.

O día 19 de setembro e dentro das actividades musicais haberá un concerto con catro grupos e un dos catro seremos Mencer Vermello presentando o noso primeiro traballo КРАСНЫЙ РАССВЕТ.

O día 4 de outubro e organizado polas BAF CORUNHA tocaremos nun festival no Temple. Aquí tedes o cartaz provisional.

Mencer Vermello, Rock Proletario
Forza, compromiso e orgullo de clase!

MENCER VERMELLO EN CONCERTO

2008-08-14T14:17:00.013+02:00

Despois de case un ano sen tocar en directo, retornamos aos escenarios nunha serie de concertos de presentación do noso primeiro cd КРАСНЫЙ РАССВЕТ.

Neste primeiro concerto, sábado 23 de agosto, achegámonos a Zamora convocados pola Plataforma Antifascista de Zamora. Organizan unha xornada de loita contra o racismo e a Xenofobia. Haberá un campionato de futbola sala, unha charla...e ao final unha festa concerto.

Nos vindeiros tres meses tocaremos en varias cidades e vilas do país, e como non, o primeiro destes concertos pola nosa xeografía será en Ferrolgrado a mediados de setembro. Tamén presentaremos o cd fóra de Galiza, por exemplo, en Cataluña.

Agardamos a vosa presencia e a vosa colaboración.

MONCHO REBOIRAS

2008-08-12T16:44:00.016+02:00

25 DE XULLO: DÍA DA PATRIA GALEGA

2008-07-29T19:22:00.002+02:00

Causa Galiza, entidade soberanista de esquerdas na que conflúen persoas, colectivos sociais e organizacións políticas comprometidas na defensa do dereito de autodeterminación do noso país convoca unha manifestación para o vindeiro 25 de xullo ás 13:30 na Alameda de Santiago D.C. por mor do Día da Patria Galega.

PRIMEIRO DE MAIO DÍA DO INTERNACIONALISMO PROLETARIO

2008-04-28T16:40:00.001+02:00

DIA DA CLASE OBREIRA GALEGA

2008-03-10T23:32:00.000+01:00

Hoxe, un anos máis celebramos o Día da Clase Obreira Galega. Aquí vos deixamos información sobre o día de distintas organizacións:

CIG(Confederación Intersindical Galega)

FPG(Frente Popular Galega)

Plataforma Ártabra21

ROCK PROLETARIO INTERNACIONAL

2008-03-10T23:20:00.004+01:00

Xa está en activo a web e o foro do Rock Proletario Internacional. Desde hoxe, 10 de marzo de 2008 está operativo esta canle de comunicación entre os grupos que formamos o Rock Proletario Internacional e todas aquelas persoas, grupos ou demáis que queran información sobre todo o relevante a este movimento.

Non deixedes de participar no foro e de colaborar na web. Toda información que necesitedes e non atopedes na páxina ou aquelo que queirades perguntar, podedes facelo através de info@rockproletario.org, ou mediante o propio foro.

Podedes atopar a web traducida a tres linguas, galego, castelán e catalá.

NÚCLEO TERCO: A COMISIÓN DA ESTACA

2008-02-16T17:05:00.022+01:00

A partir do vindeiro mes de marzo, os camaradas Núcleo Terco terán na rúa o seu novo traballo, A comisión da estaca.

O mes de Marzo de 2008 é a data na que verá a luz o novo traballo de Núcleo Terco, titulado “La comisión de la estaca”. A comisión da estaca foi unha organización obreira galega, clandestina, que operou a principios-mediados dos 70. O clima político e social de Galiza podería gardar certos símiles coa realidade de hoxe en día, a crise no sector laboral desencadeou folgas nunha sociedade inmersa nos derradeiros coletazos dunha feroz dictadura fascista. Non había sindicatos de clase, non existía partido que representase aos traballadores, e foi a iniciativa de persoas dispostas a todo quen creou a comisión da estaca. Unha comisión que xurde como resposta ás humillacións diarias do proletariado, unha resposta á prepotencia dos esquirois, os falsos compañeiros, os trepas e os patróns. Se ben, a súa vida foi curta, a causa da integración dos seus membros noutras organizacións; quedámonos co seu exemplo, un traballador con conciencia de clase no seu centro de traballo, é a mecha que prenderá a chama. No canto ao contido do disco, 14 temas novos e a recuperación do tema xa publicado na maqueta “Stalingrado 1943”, “Comparte el dolor”. Un avance cualitativo no musical, con temas máis elaborados, moita máis forza e un son máis compacto é a primeira impresión. As letras dos temas, non baixaron o listón, emanan forza obreira, desde os temas basados en feitos históricos, “La larga marcha” sobre a heroica xesta do pobo Chino, “Acción de castigo” sobre a loita dos guerrilleiros antifascistas… até os máis actuais, os que tratan o noso día a día, “El mejor de los mundos posibles”, “…mal acaba” contra a ambigüedade e o cinismo, ou “Muertos sin nombre”, tema brutal sobre os accidentes de traballo, ou o que da título ao disco “La comisión de la estaca”, do que se inclúe unha versión en galego. Sabemos que a espera foi longa, tamén para nos, non obstante, cremos que valeu a pena. Agardamos que vos faga sentir toda a rabia e a forza que pretendemos transmitir con él.

Un saúdo proletario.

Núcleo Terco.

Máis información e pedidos en:

Mai Morirem
Redstar73 Records
Núcleo Terco

O NOSO APOIO AOS DETIDOS

2008-01-27T10:56:00.004+01:00

Ante a escalada da represión do Estado Imperialista Español contra as forzas que combaten o seu modelo capitalista e uniformizador , o grupo de música Mencer Vermello, que forma parte do... Rock Proletario Internacional, quer facer público a súa total solidariedade con todas as persoas detidas por formar parte do independentismo revolucionario e/ou comunismo. Queremos mandar un forte saúde aos dous compañeiros do grupo Oliba Gorriak, Eneko e Ezquerra, detidos xunto con outros mozos durante un novo capítulo da represión que padece Euskal Herria. Como non, tamén saudar a Luís Fernández “Che” e a Carlos Cela, afortunadamente o primeiro xa está na casa, que canda outros membros do S.R.I. foron detidos polo simple feito de exercer a solidariedade. Finalmente, mandamos unha aperta xeneralizada a todas as presas e presos independentistas e/ou comunistas que resisten nos cárceres do capital.

Adiante na loita!
Solidariedade coas presas e presos!
Viva Galiza Ceibe e Socialista!