tag:blogger.com,1999:blog-33720368781039014702009-10-10T02:38:56.995-07:00Aansehhttp://www.blogger.com/profile/03087028218279774559noreply@blogger.comBlogger36125tag:blogger.com,1999:blog-3372036878103901470.post-34246682005305102172009-07-25T06:25:00.000-07:002009-07-25T07:01:13.854-07:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;"><strong>٭</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"><strong>گفت‌و‌گوی چهارپايگاه اينترنتی با مهرداد</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">٭</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><strong>بخش سوم</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">٭</span></div><div align="center"><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">٭</span></div><div align="right"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SmsH9Mgm2PI/AAAAAAAAAbA/wLgobFkKnLw/s1600-h/mehrdad1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5362388529226111218" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SmsH9Mgm2PI/AAAAAAAAAbA/wLgobFkKnLw/s400/mehrdad1.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"><span style="color:#ffffff;">#</span>٭</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc0000;">آنسه: در مقايسه با سال‌های گذشته، توليد موسیقی در خارج از ايران سير نزولی داشته كه دلايل مختلفی هم برای آن</span> <span style="color:#cc0000;">ذكر می‌شود، پرسش من اين است كه عواقب اين سير نزولی به كجا خواهد انجاميد؟</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">٭</span><br />مهرداد: حتمن توليد موسیقی در خارج از كشور سير نزولی داشته. عوامل اين سير نزولی اول سايت‌های دانلود موسیقی، دوم كاپی قاچاق و سوم توليد بد و يا متوسط توسط كسانی ‌كه اين كار را به خوبی بلد نيستند، است. آينده‌ی درخشانی در انتظار موسیقی خارج از كشور نخواهد بود.<span style="color:#ffffff;">ا</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">٭</span><br />توليد كمپانی‌های موسیقی تقريبن به صفر رسيده، آلبوم هيچ هنرمندی را نمی‌خرند، چرا كه قدرت خريدشان با توجه به درآمد تقريبن صفرشان كم شده. وقتی كمپانی قدرت خريد نداشته باشد آوازخوان، شاعر و آهنگ‌ساز نيز قدرت توليدشان را از دست می‌دهند. اگر كار تازه هم توليد می‌شود حتمن هزينه‌اش را خود آوازخوان تقبل می‌كند و هيچ درآمدی نيز از توليد اين‌كار ندارد، فقط تلاش می‌كند ويترين كار هنری‌اش را تازه نگه دارد.<span style="color:#ffffff;">ا</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">٭</span><br />آوازخوان بايد با اجرای چندين كنسرت تازه، به بخشی از پولی كه خرج كرده برسد. حالا خودتان حدس بزنيد با توجه به هزينه‌ی سنگينی كه برای زنده‌گی روزمره لازم است كار به كجا خواهد كشيد<span style="font-size:85%;">!</span>؟<br /><span style="color:#ffffff;">٭</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">به نظر می‌رسد هنرمندان بايد در كنار كار هنری‌شان به كار ديگری نيز بپردازند تا بتوانند با كسب درآمد از كار دوم، زنده‌گی كنند و با درآمد كنسرت‌ها به ضبط آلبوم بپردازند. از بين بردن موسیقی در غربت همان طرحی‌ست كه چندی پيش عرض كردم توسط نظام مردم‌كُش پياده شد و شك نكنيد وقتی خيال‌شان از بابت توليد خارج از كشور راحت شد، هنرمندان داخل كشور را هم سروقت سركوب خواهند كرد.<span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">٭</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">وقتی موسیقی در غربت را به‌کلی نابود كردند آن‌وقت نيازی هم به توليد داخلی نخواهد داشت و هر کسی كه اسم ترانه و موسیقی پاپ را بياورد را سنگ‌سار خواهند كرد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">٭</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">تنها راه نجات موسیقی در غربت، مقابله با سايت‌های دانلود و آگاه كردن مردم از عواقب كاپی غيرمجاز و زيان‌هايش برای هنرمندان خواهد بود. اميدوارم با همت هنرمندان و مردم از اين راه سخت گذر كنيم.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">×</span><br /><span style="color:#cc0000;">آنسه: آيا ضبط ترانه‌های ملی- ميهنی و ترانه‌های سياسی در شرايطی كه اينك در آن قرار گرفته‌ايم می‌تواند در حمايت از بچه‌های ايران موثر باشد؟ هنرمندان ما در چنين شرايطی بايد چه كاری انجام بدهند كه فقط اين‌كه بگويند <span style="font-size:85%;">«</span>او هم كاری كرده است<span style="font-size:85%;">»</span> نباشد، چه كاری بايد انجام بدهند كه نام‌شان به‌عنوان يك هنرمند متعهد و تاثيرگذار در تاريخ ثبت شود؟ و هنرمندان هر كشوری به‌جز ايران، اگر چنين اتفاقی برای‌شان می‌افتاد چه كار می‌كردند؟</span><br /><span style="color:#ffffff;">٭</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">مهرداد: ضبط ترانه‌های آزادی‌خواهانه یکی از راه‌كارهای حمايت از بچه‌های ايران است. گفتم كه بايد ترانه‌هایی باشند كه برای نظام توليد خطر بكنند، ترانه‌هایی كه درد دل امروز بچه‌های ميهن باشد.<span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">٭</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">اما من پيشنهادی دارم برای همه‌ی هنرمندانی كه اين روزها كاری جز حمايت از مردم ايران ندارند. من پيشنهاد ‌می‌كنم اگر ‌می‌خواهيم در كنار بچه‌های ميهن باشيم و تاريخ، روزی از اين رخداد بزرگ در جهت كمك به آزادی ميهن ياد كند، با اعلام تاريخ مشخص همه به ايران بياييم.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">٭</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">فكرش را بكنيد كه رسانه‌ها اعلام كنند كه يك هواپيما در اين تاريخ در فرودگاه تهران به زمين خواهد نشست كه در اين هواپيما هنرمندان محبوب مردم ايران حضور دارند. برای قرار گرفتن در صف اول تظاهرات آزادی‌خواهان و برای مبارزه با ظلم و ستم به ايران سفر كرده‌اند و همه‌ی خطرهای احتمالی را به جان خريده‌اند تا در كنار مردم باشند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">٭</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">من به شما قول می‌دهم هيچ حرکتی و ضبط هيچ ترانه‌ای به اندازه‌ی اين حضور آزادی‌خواهانه تاثير نخواهد داشت. اين زيباترين و صادقانه‌ترين و مردمی‌ترين حرکتی‌ست كه هنرمندان دور از وطن برای مردم‌شان و برای آزادی ميهن‌شان می‌توانند انجام دهند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">٭</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">من گمان نمی‌كنم هنرمندان هيچ كجای جهان سكوت می‌كردند و به صف مبارزاتی مردم كشورشان نمی‌پيوستند. شك ندارم كه هنرمندان همه جای جهان با استفاده از شهرت و محبوبيت و خلاقيت‌شان می‌توانند مهم‌ترين نقش را برای آزادی ميهن‌شان بازی كنند.<span style="color:#ffffff;">ا</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">×</span><br /><span style="color:#cc0000;">آنسه: مهرداد جان<span style="font-size:85%;">!</span> شما هنرمندی هستيد كه در جنگ ايران و عراق برای وطن‌تان جنگيديد كه اين سبب بالاتر رفتن ارزش‌های انسانی شماست، چون فقط حرف نزديد، بلكه مردانه وارد ميدان كارزار شديد و از خاك سرزمين‌تان در مقابل دشمن دفاع كرديد. و نيز هنرمندی هستيد كه از همان آغاز كار هنری‌تان هميشه در صحنه‌ی ‌فعاليت‌های سياسی حضور داشتيد و نه فقط در شرايط ويژه برای وطن‌تان و مردم‌تان ترانه خوانديد و فعال بوديد، بلكه كار هنری‌تان را هميشه به همين روال پيش برديد و در بيش‌تر تجمعات و گردهمایی‌های سياسی حضور داشتيد. از ديدگاه هنرمندی مثل شما كه عشق به وطن‌اش را به شكل عملی نشان داده، بهتر است چه نوع تفكری بر ايران حكومت كند؟</span><br /><span style="color:#ffffff;">٭</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">مهرداد: وقتی از جنگ ايران و عراق حرف می‌‌زنيد به ياد جوانانی كه از خاك ميهن‌شان و از ناموس‌شان دفاع كنند و به ياد مادران داغدار و بچه‌های يتيم، اين همه مفقودالاثر، اين همه معلول جنگی می‌‌افتم كه برای خاك وطن‌شان چه كردند. من اصلن كاری نكردم كه خودم را وطن‌پرست بنامم. سال‌ها پيش جوانان وطن با خون‌شان از خاك وطن دفاع كردند و امروز با خون‌شان بايد از حق خودشان دفاع كنند. انگار سرنوشت جوانان ايران و مادران‌شان خون‌دادن و داغداری‌ست<span style="font-size:85%;">!!</span><span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">٭</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">كمترين حق مردم ايران آزادی‌ست. كشور تك‌حزبی، حتمن كشور آزادی نخواهد بود. بايد احزاب آزادانه حق فعاليت و اظهار نظر داشته باشند. بايد نماينده‌گان واقعی مردم در راس كار قرار بگيرند. بايد اديان حامی حقوق واقعی مردم باشند و رهبران‌شان كه مورد اعتماد مردم هستند. چشم‌شان را به روی حقيقت نبندند تا مبادا کسی به نام دين و خدا به حقوق مردم تجاوز كند. دين را وسيله نكند تا حق نفس كشيدن را از مردم سلب كند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">٭</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">بايد همانند تمامی كشورهای پيشرفته‌ی‌ جهان آزادی رسانه‌های تصويری و نوشتاری را در كشورمان تجربه كنيم. زندان‌ها را فقط برای كسانی كه به حقوق مردم تجاوز می‌كنند بسازند نه برای كاربلدان و روشن‌فكرانی كه هدف‌شان خدمت به كشور است. بی‌كاری و اعتياد را ريشه‌كن كنيم با شناخت و كشف استعدادهای سرشاری كه می‌تواند برای كشورمان افتخار بيافريند، امكان رشد اقتصادی و فرهنگی برای كشورمان فراهم كنيم.<span style="color:#ffffff;">ا</span><br /></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">با كشتار مردم و سركوب استعدادها هرگز به روشنایی نخواهيم رسيد.<span style="color:#ffffff;">ا</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">×</span><br /><span style="color:#cc0000;">آنسه: شما انسان بسيار متواضعی هستيد كه ‌می‌‌گوييد كاری برای وطن نكرده‌ايد درحالی‌كه شما هم جزو همان جوانانی بوديد كه با حضورتان در جبهه‌ی جنگ از خاك ميهن‌تان و از مردم‌تان دفاع كرديد و اين عمل شما بسيار ارزش‌مند است چرا كه در رهايی ايران از دست دشمن و دفاع از خاك ميهن‌تان به‌طور مستقيم و عملن سهيم بوده‌ايد و نه فقط با حرف و كلام.</span><span style="color:#ffffff;">ا</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">٭</span><br /><span style="color:#cc0000;">آيا فكرمی‌‌كنيد پيروزی يا حضور آقای موسوی، سبب تغييرات اساسی درسيستم حاكم بر ايران خواهد شد؟ يا اين‌كه آقای موسوی بهانه‌ای برای دهن‌كجی مردم به نظام حاكم است؟</span><br /><span style="color:#ffffff;"><span style="color:#ffffff;">٭</span>٭</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">مهرداد: انتخاب و يا حضور آقای موسوی هيچ تغيير اساسی در كشور به‌وجود نخواهد آورد. آقای موسوی هيچ حرکتی خلاف نظام جمهوری اسلامی نمی‌تواند بكند. تصميم گيرنده‌ی نهایی رهبر است كه با حمايت سپاه پاسداران و بسيج و شورای نگهبان، عملن هيچ اختياری را به رييس جمهور نخواهد داد و اگر خلاف نظر رهبری حركت كند حتمن به تير غيب گرفتار خواهد آمد.<span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">٭</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">به ياد داشته باشيد كه آقای موسوی نيز خودش از حاميان نظام است و در سخنرانی‌هايش بارها شنيده‌ايد كه خود را مطيع رهبر می‌داند و اين یعنی احمدی‌نژاد يا هر كس ديگر. پس تفاوت زيادی بين آقای احمدی‌نژاد و آقای موسوی نمی‌بينم و به نظر می‌رسد كه مردم جان به لب شده‌اند و به زبان و روش خودِ نظام دارند با اين نظام مبارزه ‌می‌كنند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">٭</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">وقتی می‌گويم به زبان خودشان یعنی اين‌كه حرفی از تغيير نظام نمی‌زنند، مرگ بر جمهوری اسلامی نمی‌‌گويند و یکی از خودشان را انتخاب كرده‌اند و می‌جنگند. اين هوشمندانه‌ترين نوع مبارزه با رژیمی‌ست كه با شمشير دين و مذهب گردن ‌می‌زند، به هيچ‌كس هم رحم نخواهد كرد، خدا را وسيله ‌می‌كند و گردن می‌زند.<span style="color:#ffffff;">ا</span><br /></span><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">٭</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">پس به نظر می‌رسد مردم برای شروع مبارزه ‌می‌دانند چه ‌می‌كنند و زبان اين رژيم را بلدند.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ا</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">×</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc0000;">آنسه: به نظر شما ايرانيان مقيم خارج از كشور در اين سال‌های غربت‌نشینی، رهبری كه به او اعتقاد داشته باشند را در خارج از ايران پيدا كرده‌اند؟</span><br /><span style="color:#ffffff;"><span style="color:#ffffff;">٭</span>٭</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">مهرداد: متاسفانه در خارج از كشور به دلايل متعدد هيچ چهره‌ی موجهی برای رهبری وجود ندارد كه اكثريت مردم به او اعتقاد داشته باشند و از او پيروی كنند. چند دسته‌گی یکی ‌از عواملی‌ست كه باعث شده اتحاد ملی در خارج از كشور به‌وجود نيايد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">٭</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">مهم‌ترين بخش اين قضيه اين‌جاست كه هيچ‌كس موافق نظام فعلی نيست اما اتحادی هم در كار نيست. نااميد شدن مردم از چهره‌های سياسی، عدم اعتمادشان به رسانه‌ها، هنرمندان و سرخورده‌گی از كسانی‌كه بارها و بارها وطن را دكانی برای درآمد بيش‌تر كردند، باعث شده مردم به هيچ‌كس اعتماد نكنند، درحالی ‌كه كسانی بودند كه می‌توانستند گزينه‌‌ی خوبی برای اين رهبری باشند تا مردم، رسانه‌ها و هنرمندان را هدايت كنند، اما به دليل همان چند دسته‌گی هيچ‌وقت اين اتفاق نيفتاد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;"><span style="color:#ffffff;">٭</span>٭</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">اين درحالی‌ست كه اتحاد ملی در خارج از كشور می‌توانست كمك بسياری به جنبش آزادی‌خواهی در ايران بكند. شايد تجربه‌ی‌غربت‌‌نشینی را نداشتيم و شايد هم غرور بيش‌از حد باعث اين چند دسته‌گی ‌در بين غربت‌نشينان شد.<span style="color:#ffffff;">ا</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">×</span><br /><span style="color:#cc0000;">آنسه: آيا از ديدگاه شما بازتاب‌های محافظه‌كارانه توسط مردم و رسانه‌ها و هنرمندان در خارج از كشور مشاهده شده است؟</span><br /></span><span style="font-size:100%;color:#ffffff;">٭</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">مهرداد: حتمن ديده شده. به نظر می‌رسد ترس از نظام در خارج از كشور بيش‌تر از داخل ديده می‌شود، از رسانه‌های تصويری گرفته تا هنرمندان و مردم. البته بايد عرض كنم درصد قابل توجهی هم هستند كه با جان و دل برای مردم و كشورشان دل می‌سوزانند. رسانه‌هایی هستند كه حقيقت را می‌گويند و ايرانی‌هایی هم هستند كه با جان و دل به تظاهرات می‌روند و می‌خواهند صدای فرياد مردم داخل كشور باشند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">٭</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">دلايل اين محافظه‌كاری نيازمند بحثی مفصل است كه حتمن روزی به آن خواهيم پرداخت. اما من گمان ‌می‌كنم مردم داخل كشور راه‌شان را پيدا كرده‌اند و با تبليغات غلط يا گمراه‌كننده از مسيرشان خارج نمی ‌شوند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">٭</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">اگر روزی منافع شخصی را فدای منافع ملی كرديم، بايد جشن بزرگی برپا كنيم و مطمئن باشيم قدمی بزرگ رو به آزادی كشور برداشته‌ايم.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">٭</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">اين محافظه‌كاری كه شما به‌درستی به آن اشاره كرديد نشات گرفته از منافع شخصی‌ست كه مردم ايران هم بسيار هوش‌مندانه به آن پی برده‌اند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">××</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#cc0000;">آنسه: مهرداد عزيز<span style="font-size:85%;">!</span> با سپاس بی‌‌كران از شما كه در كمال تواضع و صميميت و حوصله در اين گفت‌وگوی طولانی شركت كرديد و به پرسش‌های مطرح شده، با شهامت و با اعتماد به‌نفس كامل و بسيار هنرمندانه پاسخ گفتيد. برای شما هنرمند نازنين و خانواده‌ی‌ گرامی‌تان خوش‌رنگ‌ترين روزها را آرزومنديم. باز هم از صبر و حوصله‌تان سپاس‌گزارم.</span></strong><span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">٭</span></div><div align="center"><br /><span style="font-size:130%;color:#999999;"><strong>آنسه - سوم امرداد ماه <span style="font-size:85%;">1388</span> خورشیدی</strong></span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">×</span></strong><br /></div><div align="right"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3372036878103901470-3424668200530510217?l=mehrdad-asemani.blogspot.com' alt='' /></div>Aansehhttp://www.blogger.com/profile/03087028218279774559noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3372036878103901470.post-68560118595898989882009-07-25T05:55:00.000-07:002009-07-25T06:24:13.753-07:00<div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ffffff;"><strong>٭</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"><strong>گفت‌و‌گوی چهارپايگاه اينترنتی با مهرداد</strong></span><br /><span style="font-size:180%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></span><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><strong>بخش دوم</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">٭</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">٭</span></div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SmsBm0yi72I/AAAAAAAAAa4/bv-8B3qgu4g/s1600-h/mehrdad2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5362381547832012642" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 350px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SmsBm0yi72I/AAAAAAAAAa4/bv-8B3qgu4g/s400/mehrdad2.jpg" border="0" /></a> <span style="color:#ffffff;">٭</span><br /><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#666666;">محمود بی‌تا - وبلاگ دادا:<span style="color:#ffffff;">ا</span></span></strong></div><span style="font-size:130%;"><div align="right"><strong><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#cc0000;">محمود: با درود. شما به عنوان یک آهنگ‌ساز اکنون دوست می‌دارید با کدام آوازخوان خارجی و کدام آوازخوان هم‌سرزمین‌ات هم‌کاری داشته باشید؟</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="color:#ffffff;">٭</span></strong></div><div align="right"><strong>مهرداد: من به کار<span style="font-size:85%;">«</span>جاستین تیمبرلیک<span style="font-size:85%;">»</span> و هم‌چنین صدای زیبای<span style="font-size:85%;">«</span>سلین دیان<span style="font-size:85%;">» </span>علاقه‌ی زیادی دارم، هرچند شاید که <span style="font-size:85%;">«</span>جاستین<span style="font-size:85%;">»</span> و سبک تازه‌ی این سبک میوزیک، ادامه‌ی راه<span style="font-size:85%;">«</span>مایکل جکسن<span style="font-size:85%;">»</span> و الهام گرفته از موسیقی و هنر او باشد با این حال من کار<span style="font-size:85%;">«</span>جاستین<span style="font-size:85%;">»</span> را بسیار دوست دارم.<span style="color:#ffffff;">ا</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="color:#ffffff;">٭</span><br />همکاری با هنرمندان غیرایرانی حتمن میسر نیست، چرا که هنرمندان موسیقی‌دان ایرانی در خارج از کشور هیچ‌کدام‌شان شرایطی را فراهم نکردند که موسیقی پاپ ایرانی را به جهان معرفی کنند. شاید آقای<span style="font-size:85%;">«</span>آرمیک<span style="font-size:85%;">»</span> عزیز و آقای<span style="font-size:85%;">«</span>روحانی<span style="font-size:85%;">»</span> تا اندازه‌ای موفق شدند که نام ایران را در موسیقی جهانی مطرح کنند. اما این‌کار دنباله‌دار نبود و دیگر هنرمندان راه این عزیزان را ادامه ندادند، به همین جهت می‌گویم شرایط هم‌کاری با هنرمندان جهانی در حال حاضر برای ایرانی‌ها فراهم نیست.<span style="color:#ffffff;">ا</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="color:#ffffff;">٭</span><br />شاید استعدادهای داخل کشور در آینده‌ای دور بتوانند با کار زیاد و حکومتی که به هنر علاقه‌مند باشد و این استعدادها را در نطفه خفه نکند، این‌کار را انجام بدهند، مثل کشورهای ترکیه و هند که توانستند از این مرز گذر کنند. اما هم‌کاری با خواننده‌گان ایرانی را بسیار تجربه کرده‌ام. با آقای فرخ ترک‌زاده و خانم نوش‌آفرین در غربت این هم‌کاری آغاز شد تا به امروز که درخدمت‌تان هستم.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">٭</span></strong></div><div align="right"><strong>به همه‌ی ساخته‌هایم افتخار می‌کنم و دوست‌شان دارم و به همکاران عزیزی که این آهنگ‌ها را اجرا کرده‌اند، خاطرات بسیاری دارم. اما در حال حاضر به دلایلی، که اصلن فرصت را مناسب برای توضیح بیش‌تر نمی‌بینم علاقه و انگیزه‌ای برای هم‌کاری با دیگر هنرمندان نازنین را ندارم. امروز تنها آوازخوانی‌که آهنگ‌های مرا می‌خواند<span style="font-size:85%;">«</span>مهرداد آسمانی<span style="font-size:85%;">»</span> است.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">٭</span></strong></div><div align="right"><strong>شاید صدایی تازه و عاشق، به شرط تعهد اخلاقی و هنری به مردم سرزمین‌ام، مرا دوباره صاحب انگیزه کند که آهنگ‌هایم را به آوازخوانی دیگر بسپارم. شاید این صدای تازه از سرزمین مادری اوج گرفت، تا ببینیم چه خواهد شد.<span style="color:#ffffff;">ا</span></strong></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;"><strong>×</strong></span></div><div align="right"><strong><span style="color:#cc0000;">محمود: شاید این سوال به نظر جدی نیاید. اگر مقداری پول در حد خرید یک ساندویچ و یک سی‌دی موزیک یا رفتن به سینما داشته باشید، خرج چه می‌کنید؟ سینما؟ سی‌دی موزیک؟ ساندویچ؟ البته با این توضیح که هم گرسنه هستید و هم سی‌دی موزیک بسیار پرفروش است و فیلم سینمایی هم بسیار معروف و روی پرده، شماره‌ی یک است.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">د</span><br /></strong><strong><span style="color:#ffffff;">٭<br /></span>مهرداد: شاید باید با کمی ملاحظه به این سوال شما پاسخ بدهم. اگر معیار پُرفروش بودن سی‌دی، و معروف بودن و روی پرده‌ یک بودن فیلم باشد، باید عرض کنم که من حتمن ساندویچ‌ام را خواهم خورد. پُرفروشی اصلن معیار درستی برای سنجش اهمیت کار هنری نیست. یادمان باشد که خانه‌های فساد همیشه از کتاب‌فروشی‌ها شلوغ‌تر هستند، پس نباید فکر کرد که معتبرترند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">٭</span></strong></div><div align="right"><strong>آسان پسندی جامعه یکی از مشکلات خالقین آثار سنگین و جدی‌ست که البته در آینده تنها چیزی که برای خالقین آثار و مجریان‌اش باقی می‌ماند همین کارهای جدی و سنگین است. پس اگر کمی پول داشته باشم و اثری جاودان و پُرمحتوا ولو این‌که کم‌فروش باشد و روی پرده‌، یک هم نباشد، شک نکنید پول‌ام را خرج آن کارزیبا و پُرمحتوا خواهم کرد. در غیر این صورت حتمن ساندویچ‌ام را خواهم خورد. <span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">×</span></strong></div><div align="right"><span style="color:#cc0000;"><strong>محمود: دوست داشتید جای کدام آهنگ‌ساز خارجی یا ایرانی بودید؟ به خودت به عنوان یک آهنگ‌ساز چه نمره‌ای می‌دهید از بیست؟</strong></span></div><div align="right"><strong><span style="color:#ffffff;">٭</span></strong></div><div align="right"><strong>مهرداد: من كار<br /></strong><span style="font-size:100%;">Quincy Jones , Sting , John Lennon , Bob Dylan</span><br /><strong>را بسیار دوست دارم و معتقدم هریک از این هنرمندان صاحب سبک هستند و تاثیری بزرگ بر موسیقی جهان داشته‌اند. اما به کار خودم هیچ نمره‌ای نمی‌دهم. من معتقدم که گذشت زمان و خاطره‌سازی شنونده با آثاری که در سال‌های اخیر تولید شده، به کار خالقین آثارنمره می‌دهد. اگر این آثار باقی بمانند و شنونده پس از گذشت زمان این کارها را فراموش نکند، یعنی این‌که خالقین آثار کارشان را درست انجام داده‌اند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">٭</span></strong></div><div align="right"><strong>من به کارهایی که در گذشته انجام دادم افتخار می‌کنم، اما به آن‌ها فکر نمی‌کنم، به آینده نگاه می‌کنم که چه خواهم کرد. به هر جهت آثاری که توسط من ساخته شده‌اند، برای‌ام عزیز و پُر از خاطره هستند اما هنوز، دیروز من هستند، اگر به دیروزم بسنده کنم و به فکر تکامل و تازه شدن نباشم حتمن نمره‌ی بدی خواهم داشت. باید دیروز من تمرینی برای فردای بهترم باشد که فقط با تلاش و زحمت فراوان می‌شود به فردای بهتر رسید.<span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;"><span style="color:#ffffff;">×</span>&amp;</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="color:#cc0000;">محمود: کدام کارگردان سینمای جهان را دوست دارید؟ چرا؟ کدام فیلم سینمایی در یاد و خاطرتان برای هميشه مانده</span> <span style="color:#cc0000;">است؟ شما سریال‌های تلویزیون را دنبال می‌کنید؟ نظرتان راجع‌به سریال مطرح و محبوب<span style="font-size:85%;">«</span>لاست<span style="font-size:85%;">»</span> چیست؟</span><br /><span style="color:#ffffff;">٭</span></strong></div><div align="right"><strong>مهرداد:<span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="font-size:85%;">Steven Spilbeg , Farncis Ford Copola</span><br />اسپيلبرگ را به‌خاطر نگاه و سبک متفاوتی که در ساخت فیلم‌هایش دارد بسیار دوست دارم.او از بیست‌ویک ساله‌گی کارش را شروع کرده، اولین فیلم موفق‌اش، فیلم معروف:<span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="font-size:85%;">Jaw</span><br />بوده و از کارهای دیگر او می‌توان از این آثار نام برد:<span style="color:#ffffff;">ا</span><br /></strong><span style="font-size:100%;">Et , Terminator, Indiana Jones , Alien , War of the worlds , The teminal.</span><br /><strong><span style="color:#ffffff;">٭٭</span></strong></div><div align="right"><strong>فرانسیس فوردکاپولا را به‌خاطر اثر جاودانه‌ی«پدرخوانده» دوست دارم که با این فیلم یکی از اشکالات بزرگ جامعه را به تصویر کشید. کاپولا سه بار موفق شده جایزه‌ی اسکار را از آن ِخود کند.<span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">٭</span></strong></div><div align="right"><strong>همه‌ی فیلم‌های<span style="font-size:85%;">«</span>راکی<span style="font-size:85%;">»</span> را هم دوست دارم که پیامی ویژه در تمام این فیلم‌ها نهفته است و آن هم ناامید نشدن، استقامت داشتن و حس پیروزی‌طلبی و عشق تمیزی که به همسرش دارد.امتاسفانه من سریال<span style="font-size:85%;">«</span>لاست<span style="font-size:85%;">»</span> را دنبال نکرده‌ام، در نتیجه نظری ندارم.<span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">×</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="color:#cc0000;">محمود: اگر بخواهید به این آوازخوانان نمره بدهید به عنوان یک آهنگ‌ساز، چه نمره‌ای از بيست می‌دهید؟ گوگوش؟ داریوش؟ ابی؟ فرامرز اصلانی؟ مارتیک؟ هاتف؟ هایده؟ معین؟ لیلا فروهر؟ شهره؟ نوش‌آفرین؟</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="color:#ffffff;">٭</span></strong></div><div align="right"><strong>مهرداد: من اصولن اهل نمره دادن نیستم و فکر می‌کنم صلاحیت نمره دادن به هم‌کاران‌ام را هم نداشته باشم. اما باید عرض کنم که هر کدام از خواننده‌گانی که شما نام بردید در سبک خاص خودشان موفق هستند. سبک کار<span style="font-size:85%;">«</span>معین<span style="font-size:85%;">»</span> را هرگز نمی‌شود با <span style="font-size:85%;">«</span>داریوش<span style="font-size:85%;">»</span> مقایسه کرد، اما هر دو در سبک خودشان بسیار موفق هستند و صاحب سبک.<span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">٭</span></strong></div><div align="right"><strong>مرحوم<span style="font-size:85%;">«</span>هایده<span style="font-size:85%;">»</span> و خانم<span style="font-size:85%;">«</span>شهره<span style="font-size:85%;">»</span> دو سبک متفاوت در موسیقی را اجرا کرده‌اند و هر دو هم در سبک کاری‌شان موفق هستند. می‌خواهم به این نکته توجه کنید که به این راحتی نمی‌شود به آوازخوانان نمره داد. در ضمن معتقدم به صرف این‌که کسی آهنگ‌ساز باشد، صلاحیت نمره دادن به خواننده‌گان را ندارد.<span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">×</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="color:#cc0000;">محمود: کدام ترانه‌سرای ایرانی، را هم‌سو با احساس خود می‌بینید؟ به کدام شاعر معاصر ایرانی علاقه‌مندید؟</span><br /><span style="color:#ffffff;">٭</span></strong></div><div align="right"><strong>مهرداد: ايرج جنتی‌عطایی، شهيار قنبری، زويا زاكاريان از هنرمندانی هستند كه من علاقه‌ی زيادی به ترانه‌های‌شان دارم. محمد صالح علا زبان بسيار متفاوت و درخشانی را در ترانه‌هايش استفاده كرده. مسعود امينی نيز از جمله كسانی‌ست كه من زبان ترانه‌هايش را دوست دارم.<span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">٭</span></strong></div><div align="right"><strong>من معتقدم هنرمندانی كه نام بردم تركيبات تازه و زيبایی را به زبان فارسی اضافه كردند و دين فرهنگی‌شان را به مردم و سرزمين مادری‌شان ادا كرده‌اند. اشعار سهراب سپهری را بسيار دوست دارم.<span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">×</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="color:#cc0000;">محمود: مهرداد جان<span style="font-size:85%;">!</span> شبكه‌ی تپش مدت‌ها بود ويديوهای خانم گوگوش را به هر دلیلی پخش نمی‌كرد، اما چند وقتی‌ست كه اين ويديوها را پخش می‌كند. شما كه همكاری نزديك و چندساله با گوگوش داشتيد و در ماجرای آن اختلاف جنجالی و پُر سروصدا هم حضور داشتيد بهترين کسی هستيد كه می‌توانيد در اين زمينه نظر بدهيد. نظر شما چيست؟ آيا گوگوش بعد از آن ماجراهایی كه اتفاق افتاد با شبكه‌ی تپش همكاری خواهد كرد؟</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="color:#ffffff;">٭</span><br />مهرداد: با شناختی كه من از اين همكاری پنج ساله پيدا كرده‌ام بايد عرض كنم كه چنين اتفاقی نخواهد افتاد. زخم‌ها عميق‌تر از اینی‌ست كه به اين راحتی‌ها فراموش شود. زخم‌هایی كه بر تن هر دوی ما بر اثر ندانم‌كاری و سياه‌بازی اين آقايون به‌وجود آمد، اين زخم‌ها حالا حالاها خوب نمی‌شود.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ا</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="color:#ffffff;">٭</span><br />با وجود اين‌كه اصل درگيری به من مربوط نمی‌شد و تا پيش از اين ماجرا اختلافی بين من و اين آقايون وجود نداشت، وظيفه‌ی خودم دانستم تا در كنار هنرمند پيش‌كسوت‌ام بايستم و از حق ايشون دفاع كنم چرا كه می‌دانستم حق با هنرمندی‌ست كه از جانب او قرارداد امضا كرده بودند و قصد آزارش را داشتند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">٭</span></strong></div><div align="right"><strong>اين آقايون امتحان‌شان را درست و حسابي پس داده‌اند. من هرگز حرفی نمی‌زنم كه وجدانی و اخلاقی نباشد، همان‌طور كه قبلن هم گفتم احترام زيادی برای اين همكاری پنج ساله قايل هستم، پس بايد منصف باشم و حقيقت را بگويم.<span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">٭</span></strong></div><div align="right"><strong>همه‌ی انسان‌ها شبيه به هم نيستند و هر کسی نقطه ضعف‌های خودش را دارد. پول يكي از برزگ‌ترين مشكلات جامعه‌ی هنری‌ست كه شايد برخي از دوستان با اين‌كه نياز چندانی به پول بيش‌تر ندارند اما هنوز نقطه ضعف‌شان را دارند و شايد خلاف اخلاق و بدون ملاحظه برای حفظ شخصيت خودشان دست به هر كاری بزنند و فكر كنند كه مردم يادشان می‌رود. دو تا آهنگ خوب ضبط کنی، در تی‌وی‌ها هم از سرو كله‌ات بالا بروند مردم چيزی نخواهند گفت يا اين‌كه مردم فراموش‌كار هستند يا اين‌كه اصلن به مردم چه ربطی دارد؟<span style="font-size:85%;">!</span>؟</strong></div><div align="right"><strong><span style="color:#ffffff;">٭</span><br />اما در مورد اين هنرمند بايد عرض كنم كه ماجرا كاملن متفاوت است. انصافن و وجدانن ديده‌ام كه در اين موردبه‌خصوص، از اين نقطه ضعف‌ها ندارد. اگر همه‌ی جهان را تقديم‌اش كنند با اين آقايون همكاری نخواهد كرد، البته قبلن گفتم با شناختی كه من دارم.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">٭</span></strong></div><div align="right"><strong>و جالب اين‌ است كه اصلن اين ماجرا هيچ ربطی به حضور يا عدم حضور من ندارد. اگر ده سال ديگر هم بگذرد و مهردادی هم در كار نباشد، اين اتفاق نخواهد افتاد. اين شناختی است كه من از اين همكاری پنج ساله پيدا كرده‌ام و اميدوارم كه اشتباه نكرده باشم.<span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">٭</span></strong></div><div align="right"><strong>مردم هرگز اهانت‌های زشت و رفتار غم‌انگيز هيچ‌كسان را فراموش نخواهند كرد. اميدوارم هرگز لازم نباشد كه پرونده‌ی اين ماجرا دوباره باز شود كه يادآوری آن خاطرات بد و غم‌انگيز اصلن خوشايند نيست. من‌كه دوست ندارم، شما چه‌طور؟</strong></div><div align="right"><strong><span style="color:#ffffff;">٭</span><br /></strong><strong><span style="color:#cc0000;">محمود: اميدوارم هيچ خاطره‌ی بدی دوباره تكرار نشود. با سپاس فراوان از شما مهرداد جان.</span> <span style="color:#ffffff;">ا</span></strong></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><strong></div><br /></strong></span><span style="font-size:130%;"><strong><div align="center"><br /><span style="color:#cc0000;">ادامه دارد...</span></strong></span><span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">×</span></div><div align="center"><br /><span style="font-size:130%;color:#999999;"><strong>بيستم تيرماه <span style="font-size:85%;">1388</span> خورشیدی</strong></span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3372036878103901470-6856011859589898988?l=mehrdad-asemani.blogspot.com' alt='' /></div>Aansehhttp://www.blogger.com/profile/03087028218279774559noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3372036878103901470.post-84247394279116532502009-07-16T13:46:00.000-07:002009-07-16T14:12:19.278-07:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">×</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">مهرداد عزيز تولدت مبارك</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">×</span></strong></div><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">×</span><br /><div align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/Sl-U0c8ERCI/AAAAAAAAAaw/ou67LnZSGug/s1600-h/tavalod2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5359165710436418594" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 312px; CURSOR: hand; HEIGHT: 397px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/Sl-U0c8ERCI/AAAAAAAAAaw/ou67LnZSGug/s400/tavalod2.jpg" border="0" /></a> <span style="color:#ffffff;">×</span><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">يك آسمان شادباش‌های رنگين تقديم به مهرداد نازنين</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">×</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">بيست‌وپنجم تيرماه زادروز هنرمند باارزش سرزمين‌مان مهرداد آسمانی است</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;"><span style="color:#ffffff;">×</span><br /></span><span style="color:#ff0000;">زادروز مهرداد عزيز را صميمانه به او شادباش ‌می‌گوييم و برای اين هنرمند پُرآوازه‌ی سرزمين‌مان روزهايی خوش‌رنگ‌تر و روشن‌تراز ديروز آرزومنديم.</span></span><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">×</span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;"><span style="color:#ffffff;">×</span><br /></span><strong><span style="font-size:130%;color:#999999;">بيست‌وپنجم تيرماه <span style="font-size:85%;">1388</span> خورشيدی</span></strong><br /><span style="color:#ffffff;">×</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3372036878103901470-8424739427911653250?l=mehrdad-asemani.blogspot.com' alt='' /></div>Aansehhttp://www.blogger.com/profile/03087028218279774559noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3372036878103901470.post-84480778189225065922009-07-16T12:58:00.001-07:002009-07-25T05:45:16.486-07:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">×</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"><strong>گفت‌و‌گوی چهارپايگاه اينترنتی با مهرداد</strong></span></div><div align="center"><strong><span style="color:#ffffff;">×</span></strong></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><strong>مجله‌ی اپيزود، وب‌سايت راه‌من، وبلاگ دادا، وبلاگ دلكده</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">×</span></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">×</span></div><div align="right"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/Sl-GeIx3_WI/AAAAAAAAAaY/9HyNoIcR1ag/s1600-h/mehrdad1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5359149933905050978" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/Sl-GeIx3_WI/AAAAAAAAAaY/9HyNoIcR1ag/s400/mehrdad1.jpg" border="0" /></a> <span style="color:#ffffff;">*</span><br /><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">با سپاس بی‌كران از <span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:85%;">«</span>مهرداد آسمانی<span style="font-size:85%;">»</span></span> كه با وجود همه‌ی مشغله‌های حرفه‌ای و زنده‌‌گی، برای انجام اين گفت‌وگو صبر وحوصله‌ی فراوان نشان داد، ازطرف هرچهار پايگاه اينترنتی كه در اين گفت‌وگو حضور دارند، روز <span style="color:#ff0000;">بيست‌وپنجم </span><span style="color:#ff0000;">تيرماه، سال‌روز تولد مهرداد عزيز</span> را به او صميمانه شادباش‌ می‌گوييم و روزهایی خوش‌رنگ‌تر و لحظاتی پُرثمرتر و پيروزی‌های بيش‌تر ‌برای اين هنرمند باارزش سرزمين‌مان آرزومنديم.<span style="color:#ffffff;">ا</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />اين گفت‌وگو به دليل مفصل بودن، در دو بخش منتشرمی‌شود. تكه‌هایی از اين گفت‌وگوی جالب و خواندنی و متفاوت را در اين‌جا ‌می‌خوانيد و متن كامل اين گفت‌وگو را ‌می‌توانيد در مجله‌ی اپيزود بخوانيد:<span style="color:#ffffff;">ا</span><br /></span></strong><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></span><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">×</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">مهرداد: <span style="color:#cc0000;">حتمن لازم است اشاره كنم كه همان آثار ساخته شده با اجرای‌ استثنایی و بی‌نظير هريك از مجريان آثار، زودتر و راحت‌تر به دل شنونده يا بيننده می‌نشيند و اثرگذاری‌اش حتمن از چاپ در كتاب بيش‌تر خواهد بود. چه بسا شاعران و نويسنده‌گانی هستند كه آثارشان هرگز اجرا نشده و هرگز به شهرت نرسيده، با اين حال اين دليل نمی‌شود حقوق خالق اثر نديده گرفته شود.</span><span style="color:#ffffff;">ا</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#cc0000;">اما مشكل بزرگ از جایی آغاز می‌‌شود كه پس از گذشت زمان، همان چهره‌ی نه‌چندان سرشناس كه امروز تبديل به يك قهرمان هنری شده <span style="font-size:85%;">(</span>البته به واسطه‌ی همان افكار متفاوت و جلوتر از زمان نويسنده‌گان و خالقين اثر<span style="font-size:85%;">)</span> گمان می‌كند كه اين حرف‌ها و يا افكاری كه بلندگوی خوبی برای انتشار آن‌ها بوده، متعلق به خودش می‌باشد و ناخودآگاه ژست‌های عجيب و غريب می‌گيرد، حرف‌های بزرگ‌تر از خودش می‌زند، جامعه هم ناآگاهانه همه‌ی اعتبار را به مجری اثر می‌دهد و همين می‌شود كه شما اشاره كرديد.</span><span style="color:#ffffff;">ا</span></span></strong></div><strong><span style="font-size:130%;"><div align="right"><span style="font-size:100%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></span><span style="color:#cc0000;">خالق اثر هم خوب می‌داند كه مجری افكارش و آثارش چه می‌كند و چه‌گونه می‌انديشد، به واسطه‌ی اين‌كه هميشه پشت صحنه بوده و به اندازه‌ی مجری آثار، طرفدار سينه‌چاك ندارد، يا مجبور به سكوت می‌شود و به دليل نياز مالی مجبور به ادامه‌ی اين همكاری می‌شود و يا راهی ديگر را انتخاب می‌كند و پشت سرش را هم نگاه نمی‌كند كه اين مورد دوم كمتر ديده می‌شود.</span><span style="color:#ffffff;">ا</span></div><div align="right"><span style="font-size:100%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></span><span style="color:#cc0000;">البته بايد قبول كنيم كه امروز جامعه آگاه‌تر از گذشته است. فرق بين <span style="font-size:85%;">«</span>اجراكننده<span style="font-size:85%;">»</span> و <span style="font-size:85%;">«</span>خالق اثر<span style="font-size:85%;">»</span> را می‌دانند. برای اين آگاهی بيش‌تر، خالقين آثار بسيار كوشيده‌اند تا جامعه را متوجه‌ی اين تفاوت بكنند. نمونه‌اش همين فيلم<span style="font-size:85%;">«</span>سيمون<span style="font-size:85%;">»</span> كه شما اشاره كرديد، كارگردان هوش‌مندانه به سوژه‌ای پرداخته كه جامعه را آگاه كند فرق بين مجری و نويسنده و خالق را به مردم بفهماند...</span><span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">×</span><br /><span style="color:#cc0000;">آندرو نيكل كه كارگردان و نويسنده‌ی اين فيلم هست حتمن خودش یکی از همين مجروحان هنری‌ست كه با ساختن اين فيلم، پيام‌اش را به مردم رسانده. برای همين است كه در مراسم اسكار به همه‌ی عوامل توليد اثر در رشته‌های مختلف جايزه می‌‌دهند. كارگردان و نويسنده را معرفی می‌‌كنند، سازنده‌ی موسیقی فيلم را در بخشی مجزا به مردم معرفی می‌‌‌كنند و فقط به بازيگر فيلم جايزه نمی‌دهند.</span><span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">×</span><br /><span style="color:#ffffff;">ا</span><span style="color:#ff0000;">٭</span> <span style="color:#990000;">- قبل از اين‌كه به مرحله‌ی افشاگری در رابطه با چهره‌های هنری برسيم، ابتدا بايد جامعه‌یی‌ پويا و آماده برای شنيدن حقيقت داشته باشيم و برای رسيدن به اين منظور بايد سخت كار كرد و ابزار لازم را نيز در دست داشت. بايد به اين حقيقت اعتراف كنيم كه از بابت كار رسانه‌ای و كارشناسانه، ما از جهان مدرن پنجاه سال عقب‌ايم. اگر در سرزمين مادری بوديم، اگر اين اتفاقات تلخ تاریخی برای ملت و كشورمان نمی‌افتاد و اگر نظامی مدرن و هم‌سو با جهان پيش‌رفته، بر افكار مردم حكومت می‌كرد شايد ما هم از اين مرزها عبور می‌كرديم.</span><span style="color:#ffffff;">ا</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#990000;">افشاگری در رابطه با شخصيت هنرمندان يا چهره‌های مطرح یکی از كارهایی‌ست كه بايد انجام بدهيم، نياز به كار فرهنگی داريم، بايد تحول فرهنگی ايجاد كنيم. به نظرم هرکسی بايد از خودش شروع كند تا جامعه‌یی ‌حقيقت‌جو، و نه خرافاتی و بُت‌پرست داشته باشيم...</span><span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">×<br /></span><span style="color:#990000;">ولی ابتدا بايد جامعه آماده‌ی ‌عبور از مرزهای پنهان‌كاری و خرافات باشد كه آن‌هم با توجه به شرايط داخل كشور و خارج از كشور، رسمن عملی نيست. من كاملن با شما موافق‌ام كه بايد بچه‌های‌ بی‌گناهی كه برای خودشان بُت‌های پوشالی می‌سازند را آگاه كرد، بايد جلوی كج‌روی‌های جامعه را گرفت، اما قبول كنيد كه خیلی راه داريم تا به آن‌جا برسيم.</span><span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">×<br /></span><span style="color:#ffffff;">ا</span><span style="color:#ff0000;">٭</span><span style="color:#660000;">- گفتم كه حتمن لازم است كه نسل تازه از همه چيز باخبر باشد و كوركورانه دنبال هيچ‌كس راه نيفتد، اما هنوز</span> <span style="color:#660000;">مشكل فرهنگی در سرجای خودش باقی‌ست. من اصلن به مافيای هنری اعتقادی ندارم، كدام مافيا؟</span></div><div align="right"><br /><span style="color:#660000;">امروز هركس از راه می‌رسد با چندهزار دلار، آوازخوانی كم‌نظير می‌شود و همين مثلن مافيا چه ‌می‌توانند بكنند؟ جلوی چه کسی را گرفته‌اند؟ خودشان از همان كسانی هستند كه با ديدن دلار هزار پشتك وارو می‌زنند. كدام مافيا؟ اين‌ها ادای مافيا را درمی‌آورند، جوجه مافيا هم نيستند. من فكر می‌كنم منظور شما رفيق‌بازی باشد، رفيق‌بازی می‌كنند و حقيقت را به مردم نمی‌گويند. من می‌پذيرم كه رفيق‌بازی هست...</span><span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">×<br /></span><span style="color:#660000;">مهاجران ايرانی در رسانه‌های غيرايرانی می‌بينند كه با چهره‌های سرشناس چه ‌می‌كنند. نسل تازه‌ی‌ همين مهاجران كه اين‌جا متولد شده‌اند، فرهنگی كاملن متفاوت با خانواده‌شان دارند. هرچند كه پدران و مادران ايرانی تلاش ‌می‌كنند كه زبان مادری و رسم و رسومات خوب ايرانی را به فرزندان‌شان بياموزند اما باز هم اين بچه‌ها در مدرسه، دانشگاه‌ها، مجلات، فيلم‌ها . راديو با فرهنگ كاملن متفاوت روبه‌رو ‌می‌شوند و بسيار آماده‌تر و امروزی‌تر فكر می‌كنند.</span><span style="color:#ffffff;">ا</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">ا<br /></span><span style="color:#660000;">نسل تازه هرگز به آن تلويزيونی كه افشاگری كرده بود زنگ نمی‌زند كه فحش‌های ناموسی بدهد. اینی كه فحش می‌دهد همان نسلی‌ست كه فرهنگ پنهان‌كاری و خرافه و بُت‌پرستی را به همراه دارد.</span><span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">×</span><br /><span style="color:#ffffff;">ا</span><span style="color:#ff0000;">٭</span><span style="color:#330000;">- من حاضرم از خودم شروع كنم. بايد به جایی برسيم كه شهامت از خود گفتن را داشته باشيم. به جای پرداختن به ديگران چرا از خودم شروع نكنم؟</span><br /><span style="color:#ffffff;">×<br /></span><span style="color:#330000;">اگر قرار باشد هركس بيايد و راجع به ديگری حرف بزند، برای ما كه مشكل فرهنگی داريم، به جای روشن‌گری و تحول فرهنگی، كار به تسويه حساب‌های شخصی و تشويق هرچه بيش‌تر جامعه به پشت سر هم‌ديگر حرف زدن و برای هم چاله كندن می‌كشد. جالب اين‌جاست كه تا کسی خودش، توسط چهره‌های مطرح مجروح نشده باشد به فكر روشن‌گری و تحول نمی‌افتد. اصلن باور نمی‌كند چنين اشكالی وجود دارد...</span><span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">×</span><br /><span style="color:#ffffff;">ا</span><span style="color:#ff0000;">٭</span><span style="color:#cc0000;">-...من اصولن روی کسی به اين ساده‌گی ‌خط قرمز نمی‌كشم، اما اگر كشيدم، هرگز به پشت سرم نگاه نخواهم كرد. در اين چند سالی كه از عمرم می‌گذرد با دو نفر به‌طور جدی قهر كرده‌ام و به‌قول شما «خط قرمز» كشيده‌ام كه تا آخر عمرم هم هرگز با آن‌ها روبه‌رو نخواهم شد، كه هردو هم برای‌ام بسيار عزيز بوده‌اند و هرگز دل‌ام نمی‌خواهد اتفاق بدی برای‌شان بيفتد، اما من با آن‌ها به آخر خط رسيده‌ام.</span><span style="color:#ffffff;">ا</span></div><div align="right"><span style="font-size:100%;"><span style="color:#ffffff;">×</span><br /></span><span style="color:#cc0000;">قبل ازاين‌كه به اين خط قرمز برسم، به خودم و به عزيزان‌ام فرصت‌های زيادی دادم. تلاش كردم با حرف‌زدن و توضيح‌دادن و توضيح‌خواستن، همه‌ی تلاش‌ام را برای حفظ دوستی بكنم تا دچار اشتباه نشده باشم و درنهايت به جایی رسيدم كه امروز برای شما تعريف كردم و به خودشان هم اعلام كردم كه ديگر باهم كاری نداريم. بدشان را نمی‌خواهم و دوست ندارم خبر بدی در موردشان بشنوم، اما به هيچ عنوان با آن‌ها روبه‌رو نخواهم شد.</span><span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">×</span><br /><span style="color:#cc0000;">خط قرمز برای من زمانی می‌رسد كه کسی به خانواده‌ام بد كند، قلب خانواده‌ام را بشكند. همه‌ی كسانی كه خانواده‌ی‌ مرا می‌شناسند می‌دانند كه بسيار مهربان و صمیمی هستند، ميهمان‌نواز و دل‌سوز هستند و آزارشان به کسی نمی‌رسد. هيچ چيزی در اين دنيا برای‌ام عزيزتر از خانواده‌ام نيست. با كمتر کسی معاشرت دارم، كمتر کسی را به حريم خانواده‌ام راه می‌دهم، ولی اگر کسی آن‌قدر برای‌ام عزيز بوده كه كنار خانواده‌ام بنشيند و محرم حريم خانواده‌ام باشد و كاری كند كه خانواده‌ام را برنجاند، هرگز با او كاری نخواهم داشت...</span><span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">×</span><br /><span style="color:#ffffff;">ا</span><span style="color:#ff0000;">٭</span><span style="color:#990000;">- ... در اين يك‌سال گذشته، چند بار به آنسه‌ی عزيز توصيه كردم ديگر در اين رابطه مطلبی ننويس و اين ماجرا را رها كن، وقت‌ات را برای كارهای مهم‌تر مصرف كن. با اين‌كه شاهد زحمات‌اش برای سايت«حرف» و پروژه‌های ديگری كه انجام داد، بودم و احساس‌اش را كاملن درك می‌كنم، هنوز معتقدم بايد اين ماجرا را رها كند و به كارهای جدی‌تر بپردازد.</span><span style="color:#ffffff;">ا</span></div><div align="right"><span style="font-size:100%;"><span style="color:#ffffff;">×</span><br /></span><span style="color:#990000;">معنی خاك‌غربت را داريوش، شهره، ابی، ليلا، شهرام شب‌پره، معين، بيژن مرتضوی و ديگر هنرمندانی كه خاك غربت روی شانه‌های‌شان نشسته است، خوب می‌دانند. در نتيجه طوری رفتار كرده‌اند كه هواداران‌شان هم می‌دانند كه غربت با آن‌ها چه كرده‌است. بارها جلوی چشم‌شان، سركيسه‌شان كردند. بارها ضبط آلبوم‌شان را متوقف كردند، تا تكليف يك‌كار و صد صاحب را روشن كنند. اين هنرمندانی كه نام بردم و ديگرانی كه نام نبردم خوب می‌دانند من چه می‌گويم.</span><span style="color:#ffffff;">ا</span></div><div align="right"><span style="font-size:85%;"><span style="color:#ffffff;">×</span><br /></span><span style="color:#990000;">بارها دستمزد كنسرت‌های‌شان را خوردند و آن‌ها چاره‌ای جز سكوت نداشتند. معنی بی‌پولی را هم چشيده‌اند. خوب می‌دانند كه نشست و برخاست با كسانی كه فقط بنابر اجبار، تحمل‌شان می‌كردند یعنی چه؟</span></div><div align="right"><span style="font-size:100%;"><span style="color:#ffffff;">×</span><br /></span><span style="color:#990000;">شما نمی‌دانيد اين خاك غربت چه می‌كند<span style="font-size:85%;">!!</span> صبر داشته باشيد<span style="font-size:85%;">! </span>شايد يك‌روز فهميدند كه حضور من چه اهمیتی داشته است يا چه‌قدر بی‌اهميت بوده است. شايد هنرمندان ظاهرن خوش‌حال باشند ولی هرگز راضی نيستند. تفاوت خوش‌حال بودن و راضی بودن از زمين تا آسمان است...</span><span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">×</span><br /><span style="color:#990000;">طرح اين موضوع هم هدف‌مند و از بازی‌های قدیمی اين شهر است كه شايد برخی هنوز با اين بازی آشنا نيستند. من بهتر از هر کسی می‌‌دانم كه چه کسی پشت اين داستان است، می‌‌دانم از كجای قضيه هراس دارند كه اين‌گونه خود را به در و ديوار می‌كوبند.</span><span style="color:#ffffff;">ا</span></div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">×<br /></span><span style="color:#990000;">من هرگز به کسی باج ندادم و نمی‌دهم، باج هم نمی‌گيرم، پس هركس كه پای‌اش را از گليم‌اش بيش‌تر دراز كند جلوی‌اش را خواهم گرفت، كما اين‌كه در طول اين سال‌ها به هيچ‌كدام‌شان باج ندادم تا قربان صدقه‌ام بروند و از كارهايم تعريف كنند.</span><span style="color:#ffffff;">ا</span></div><div align="right"><span style="font-size:100%;"><span style="color:#ffffff;">×</span><br /></span><span style="color:#990000;">من رفيق‌فروش نبودم و اجازه نمی‌دادم کسی از هنر و هنرمند و سوءاستفاده كند. من با کسی دست‌به‌ یکی نكردم و نخواهم كرد تا سر رفيق‌ام را كلاه بگذارم. پس کسی ‌كه منافع‌اش با حضور من به‌خطر افتاده، از روز مبادا می‌هراسد و با توجه به تماس‌های شبانه‌روزی كه با برخی از همين طرفداران دارد، احمقانه خط می‌دهد و خودش هم بی‌خبر است كه تعدادی از اين ايميل‌هايش را برای‌ام فرستاده‌اند و از همه چيز خبر دارم. همين جا به شما قول خواهم داد كه روزی همه‌ی‌ اين ايميل‌ها را در اختيارتان خواهم گذاشت.</span><span style="color:#ffffff;">ا</span></div><div align="right"><span style="font-size:100%;"><span style="color:#ffffff;">×</span><br /></span><span style="color:#990000;">قرار نيست كه هنرمندان به طرفداران يكديگر باج بدهند تا مورد لطف‌شان قرار بگيرند. من دَم کسی را نمی‌‌بينم تا از كيوكيو‌بنگ‌بنگ، آخرين‌خبر ومانيفست تعريف كنند. اصلن بدترين كارهای اجراشده را من ساختم، لطفن فراموش‌شان كنند و به آينده اميدوار باشند.</span><span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">×</span><br /><span style="color:#990000;">بازهم درحضور دوستان اينترنتی به آنسه‌ی عزيز توصيه می‌كنم اين ماجرا را رها كن! روی مبل خانه‌ات بنشين و اين «شو» را تا آخر تماشا كن. من آدم بی‌هوشی نيستم پس حرف مرا بپذير و با صبر و حوصله، نتيجه‌ی‌ رفتار غلط اين ‌بیخبران را ببين...</span><span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">×<br /></span><span style="color:#990000;">من به شما دوستانی كه وقت گذاشتيد و با من گفت‌وگو كرديد اعلام می‌كنم مطالب‌ دلكده هيچ ربطی به من ندارد، قلم و نظريات شخصی آنسه‌ی‌ عزيز است كه من با برخی از آن‌ها موافق‌ام...</span><span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">×</span><br /><span style="color:#ffffff;">ا</span><span style="color:#990000;">...اين‌ها آرزو نكنند كه من حرف بزنم كه گفتنی برای‌شان بسيار دارم، اما حرمت نگه می‌دارم، به خودم و هم‌كاران‌ام احترام می‌گذارم، به حرفه‌ی موسیقی احترام می‌گذارم و جوابی به اين آدم‌ها نمی‌دهم. اين‌ها بايد آموزش ببينند كه حرمت نگه دارند و حداقل برای آثاری كه توليد شده، احترام قايل باشند. وظيفه‌ی هنرمندان است كه هواداران‌شان را آموزش بدهند كه با همكاران‌شان چه‌گونه بايد رفتار كنند. هوادارن كاری نكنند كه بيش از اين به هنرمند محبوب‌شان ضرر برسانند. اين‌ها نمی‌دانند با اين حرف‌ها فقط برای هنرمندشان دشمن درست می‌كنند. من توصيه می‌كنم به‌جای غرض‌ورزی و حرف‌های بيهوده، كاری كنند كه برای هنرمند آرامش و عشق به ارمغان بياورند، نه كينه و دشمنی. كاری نكنند كه هنرمندشان از اين ارتباط حاصله پشيمان شود...</span><span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">×<br /></span><span style="color:#ffffff;">ا</span><span style="color:#ff0000;">٭</span><span style="color:#660000;">-...اما اگر ترانه‌ای که فردای امروز را فریاد کند برای‌ام بنویسند با کمال میل ضبط خواهم کرد. امروز میهن در خطر نیست، بچه‌های میهن در خطرند. کسی به کشور من تجاوز نکرده، به بچه‌های کشورم و حقوق‌شان تجاوز شده، پس ترانه باید برای بچه‌های میهن نوشته شود نه برای وطن. از ستم و ستم‌گر باید خواند، از ظلم و مردم‌کُشی باید خواند. از خون نداهایی که کم‌ترین حق‌شان بازپس گرفتن رای‌شان بود، از این همه زندان و شلاق، از این همه مادر داغ‌دار، از این همه گردن‌کلفتی ستم‌گران باید خواند. امروز حرف حقوق مردم در میان است، از حق داشتن آزادی باید خواند.</span><span style="color:#ffffff;">ا</span></div><div align="right"><span style="font-size:85%;"><span style="color:#ffffff;">×</span><br /></span><span style="color:#660000;">باید ترانه‌ای را ضبط کنیم که از نظام ستم‌گر بگوید، از مردم تحت ستم حرف بزند، اگر در پی تولید کاری اثرگذار هستیم باید مستقیمن به ظلم ظالم بپردازیم. امروز نویسنده‌گان، پژوهش‌گران، سیاسیون مبارز و هنرمندان نقش بسیار مهمی را در هدایت جامعه به سوی هدفی ارزش‌مندتر و والاتر ایفا می‌کنند. پس باید هوش‌مندانه و بدون گرایش‌های سیاسی فقط به آزادی مردم ایران بیاندیشند. فقط از آزادی مردم باید خواند.</span><span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">×</span><br /><span style="color:#ffffff;">ا</span><span style="color:#ff0000;">٭</span><span style="color:#330000;">-... نقطه نظرهای شهیار نیز همان‌طور که در متن ترانه آمده است بسیار هوش‌مندانه و منطقی بود، در نتیجه زمانی‌که شهیار متن ترانه را برای‌ام خواند از وسعت افکار شهیار بسیار لذت بردم. موسیقی ترانه را به شکلی که شنیدید ضبط کردم که آن هم برای من شکل تازه‌ای داشت. موسیقی این ترانه که در بخشی از آن رپ کردم، با توجه به متن ترانه نوشته شده بود.</span><span style="color:#ffffff;">ا</span></div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">×<br /></span><span style="color:#330000;">از خراب شدن بخش خبر و آگهی‌های دوبی، دروغ جلوه دادن کشتار میلیونی ورابطه‌ی اخم آقا با رای مردم. باید همین‌جا عرض کنم که همه‌ی اعتبار این ترانه متعلق به <span style="font-size:85%;">«</span>شهیار قنبری<span style="font-size:85%;">»</span> خواهد بود که شاعر ترانه است و من با موسیقی و صدای‌ام در انتشار این افکار از هیچ تلاشی دریغ نکردم.</span><span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">×</span><br /><span style="color:#ffffff;">ا</span><span style="color:#ff0000;">٭</span><span style="color:#cc0000;">- ...این افکار من و اعتمادی که به هنر همکاران‌ام و کار خودم داشته‌ام، باعث شد که اثری خلق شود که حتا دشمنان خالقین این آثار هم در مقابل این آثار، راهی جز سکوت نداشته باشند. اما اظهار نظر کردن در باره‌ی کارهای هنری توسط کارشناسان، این‌جا زیاد مرسوم نیست، حداقل به صورت عمومی مرسوم نیست، شاید در گوش‌هم، از هم تعریف کنند یا اگر با کسی هم‌کاری می‌کنند، از صبح تا شب از هم‌کارشان خوب بگویند و بعد از قطع این همکاری، دشمن خونی هم شوند و اگر فرصتی به دست آمد، نیشی هم به هم بزنند، اما نقد جانانه و به دور از بغض و کینه، این‌جا زیاد مرسوم نیست.</span><span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">×</span></div><div align="right"><span style="color:#cc0000;">در غربت اظهار نظرکردن در مورد کار دیگر هنرمندان توسط رسانه‌ها هم بیش‌تر بسته‌گی به روابط آن هنرمند با آن رسانه دارد. اگر رابطه خوب باشد، مدام کفش‌های یک‌دیگر را برق خواهند انداخت و اگر روابط بد باشد آن‌گاه دیگری را به سر و روی‌ات می‌کوبند و چون هنرمندان، صاحب رسانه نیستند که مدام به سبک رسانه‌های امروز، با هم سوال و جواب کنند و یقه‌ی هم‌دیگر را بگیرند، راهی جز سکوت برای هنرمند خالق اثر باقی نمی‌ماند. به هرحال آینده و مردم حتمن قاضی‌های خوبی خواهند بود.</span><span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">×</span><br /><span style="color:#ffffff;">ا</span><span style="color:#ff0000;">٭</span><span style="color:#990000;">-... پس از ضبط ترانه‌ی <span style="font-size:85%;">«</span>شب سپید<span style="font-size:85%;">»</span> که دقیقن دو سال و نیم پیش و قبل از کنسرت<span style="font-size:85%;">«</span>کداک<span style="font-size:85%;">»</span> بود در مصاحبه با آقای «منصور سپهربند» با احترام اعلام کردم که دیگر آهنگی برای ایشان ندارم. در همان گفت‌وگو از دعوت به همکاری از هنرمند استثنایی کشورمان آقای<span style="font-size:85%;">«</span>شماعی‌زاده<span style="font-size:85%;">»</span> حرف زدم و در آلبوم«شب سپید» هم به‌جز <span style="font-size:85%;">«</span>شک می‌کنم<span style="font-size:85%;">»</span> و <span style="font-size:85%;">«</span>شب سپید<span style="font-size:85%;">»</span> که کاری قدیمی بود، من آهنگ دیگری در آن آلبوم برای ایشان نداشتم.</span><span style="color:#ffffff;">ا</span></div><div align="right"><span style="font-size:100%;"><span style="color:#ffffff;">×</span><br /></span><span style="color:#990000;">لازمه‌ی پیشرفت کار هنری را اول، درجا نزدن می‌دانم و دوم این‌که آوازخوانان با استعدادهای مختلف همکاری داشته باشند تا از خلق آثار تکراری دور شوند به شرطی که در انتخاب شعر و آهنگ دچار اشتباه نشوند، مخصوصن به کلام، بیش‌تر اهمیت بدهند، و هدف‌شان از ضبط ترانه، فقط این‌که کاری ضبط کرده‌باشند نباشد. آن‌وقت حتمن شاهد پیشرفت کار هنری خواننده‌گان خواهیم بود. برای پیشرفت کار هنری ایشان، حتمن لازم بود که با هنرمندان دیگری نیز همکاری داشته باشند، ضمن این‌که آهنگ‌های من هم در مقام مقایسه با آهنگ‌های دیگران قرار می‌گرفت. اشعار شاعران هم با هم مقایسه می‌شد و نتیجه‌ای زیبا و حقیقی حاصل می‌شد...</span><span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">×</span><br /><span style="color:#ffffff;">ا</span><span style="color:#ff0000;">٭</span><span style="color:#660000;">-...فراموش نکنید برای من نام و شهرت نویسنده مطرح نیست، بلکه محتوای کار برای‌ام اهمیت دارد. ولی باید قبول کنیم که در این سال‌ها هنوز جایگزین مناسبی برای بزرگان ترانه پیدا نکردیم. شاید کسانی باشند که من نمی‌شناسم اما تا به امروز هنوز ترانه‌ای در سطح کار بزرگانی که بیش از چهل سال است که می‌نویسند و هنوز هم خوب می‌نویسند، پیدا نکرده‌ام...</span><span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">×</span><br /><span style="color:#ffffff;">ا</span><span style="color:#ff0000;">٭</span><span style="color:#330000;">-هرکسی باید خودش بهتر بداند كه تا کجا اظهار نظر کند وجایگاه‌اش کجاست؟ من هم مثل شما از جایگاه گم‌شده‌ی بسیاری از این افراد بی‌خبرم. برای مردم، نظر کارشناسی «حسن شماعی‌زاده» ارزش دارد که سخاوت‌مندانه چندین بار در مصاحبه‌هایش به من لطف فراوان داشت، هنرمندی که خودش خالق این همه زیبایی‌ست.</span><span style="color:#ffffff;">ا</span></div><div align="right"><span style="font-size:100%;"><span style="color:#ffffff;">×</span><br /></span><span style="color:#330000;">نظر کسی که سوت هم بلد نیست بزند برای مردم ارزشی ندارد. با این حال من هم کاملن با نظر این آقا موافق هستم. ایشان باید از ابتدا با همکاران قدیمی‌شان همکاری می‌کردند. اما انگیزه‌ی من براي موافقت با این نظر، با انگیزه‌ی آقای مجری بسیار متفاوت است و هیچ ربطی به موسیقی و شناخت بیش‌تر و کمتر ازجنس صدا ندارد.</span><span style="color:#ffffff;">ا</span></div><div align="right"><span style="font-size:100%;"><span style="color:#ffffff;">×</span><br /></span><span style="color:#330000;">انگیزه‌ی موافقت‌ام را امروز نخواهم گفت ولی قول می‌دهم یک‌روزی به این سوال شما بازگردم و جوابی مفصل به این پرسش خواهم داد. این‌ها با این حرف‌ها، دنبال عکس‌العمل می‌گردند و بسیار کوشیده‌اند که مرا وادار به عکس‌العمل کنند. پرپر می‌زنند که حرفی از من در ارتباط با همکاران بشنوند تا آن‌طور که خود می‌خواهند از آن استفاده کنند.</span><span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">×<br /></span><span style="color:#330000;">فرید زلاند از دوستان من است و همیشه این دوستی توام با احترام از جانب دو طرف بوده. در این رابطه اصلن ایشان تقصری ندارند، ايشان برای تبلیغ کار تازه با رسانه‌ها گفت‌وگو می‌کنند و باید هم بکنند، ولی این بدان معنا نیست که قصد بی‌احترامی به همکاران‌شان را داشته باشند...</span><span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">×</span><br /><span style="color:#ffffff;">ا</span><span style="color:#ff0000;">٭</span><span style="color:#cc0000;">-...حرفه‌ای بودن یا نبودن رفتار هنرمندان همیشه زیر ذره‌بین جامعه بوده و هست، پس اجازه بدهید بیننده و شنونده خودش قضاوت کند و به رفتار آن هنرمند نمره‌ی قبولی یا ردی بدهد. آثاری که ضبط شده سرجای خودش است، شما این‌قدر حساس نباشید. شاید شرایط روحی و احساسی و یا حرفه‌ای هنرمند به‌گونه‌ای‌ست که بهتر است این‌گونه رفتار کند...</span><span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">×</span></span></strong></div><div align="center"><br /><a href="http://www.episodemagazine.com/N53/mehrdad1.htm"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">متن كامل اين گفت‌وگو در مجله‌ی اپيزود</span></strong></a></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="center"><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#999999;">بيستم تيرماه <span style="font-size:85%;">1388 </span>خورشیدی</span></strong></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">×</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3372036878103901470-8448077818922506592?l=mehrdad-asemani.blogspot.com' alt='' /></div>Aansehhttp://www.blogger.com/profile/03087028218279774559noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3372036878103901470.post-11230109329445040032009-07-16T12:34:00.000-07:002009-07-16T12:55:19.887-07:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;"><strong>×</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><strong>مهرداد: رای مردم‏‏‏، حرف اول و آخر است</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">×</span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">×</span></div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/Sl-BcSPMx-I/AAAAAAAAAaQ/2FW_RHqmAWQ/s1600-h/ma1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5359144404526090210" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 340px; CURSOR: hand; HEIGHT: 340px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/Sl-BcSPMx-I/AAAAAAAAAaQ/2FW_RHqmAWQ/s400/ma1.jpg" border="0" /></a> <span style="color:#ffffff;">*</span><br /><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#cc0000;">مهرداد آسمانی در گفت‌وگویی با نادر رفیعی در تلویزیون امیدایران گفت: حرف مردم، رای اول و آخر است.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><strong><span style="font-size:130%;"><div align="right"><span style="color:#ffffff;">×</span><br /><span style="color:#cc0000;">مهرداد که روز پنج‌شنبه در تلویزیون امیدایران حضور داشت، پیش از هر حرف و سخنی، متنی که نوشته بود را خواند. متن‌نوشته‌ی مهرداد از این قرار است:</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">×</span></div><div align="right">به مرگ گرفتند که به تب راضی باشی</div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">×</span><br />با درود</div><div align="right">برای منی که دور از وطن و شرایط سیاسی و اجتماعی آن زنده‌گی می‌کنم هیچ حقی وجود ندارد که اظهار نظر کنم و از بیرون گود در امنیت کامل و آزادی مطلق، دستورالعمل صادر کنم.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">×</span><br />منی که حتا شهامت نزدیک شدن به خاک ایران را ندارم، منی که فقط برای آوازخواندن، آن‌هم از نوع اجتماعی-عاشقانه، نه حتا سیاسی اثرگذار ترک وطن کردم و هیج از درد امروز هم‌وطنان‌ام نمی‌دانم. منی که اسم خودم را هنرمند گذاشتم هرچند که بنا براین بوده که فرهنگ‌ساز باشم و اثرگذار، اما تبدیل به کبریت بی‌خطر شدم. منی که فقط برای درآمد بیش‌تر و مثلن محبوب بودن، هزار نمایش بازی کردم و هر لحظه بنابه مصلحت خودم، تغییر رنگ دادم و موج‌سواری را بر حقیقت‌گویی ترجیح دادم، چه باید بگویم؟ نظر من چه ارزشی دارد؟</div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">×</span><br />شاید مردم ایران خوب می‌دانند که از من ِهنرپیشه‌ی مهاجر که از دردشان هیچ نمی‌دانم، انتظاری هم به‌جز سرگرم‌کردن و خواندن و رقصیدن نباید داشته باشند. شاید امیدشان به‌حق از امثال من به ناامیدی مبدّل شده و شاید به حقیقت‌مان پی برده‌اند. رسانه‌ها هم تکلیف‌شان کاملن مشخص است، پُراز حرف‌های قشنگ و تبلیغات وطنی خط دار. همه چیز حاضر است به‌جز حرف مردم که غایبِ همیشه است. پس من چه بگویم که از خودم خجل نباشم؟ برای وطن‌ام و مردم سرزمین‌ام چه کرده‌ام؟<br /><span style="color:#ffffff;">×</span><br />با این حال شاید عذاب وجدان که برای وطن و مردم‌ام هیچ نکردم، باعث شود چند خط در مورد اتفاقات امروز ایران بنویسم. پس جسارت مرا ببخشید و این چند خط را تحمل کنید.<span style="font-size:85%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">×</span><br />رای مردم را دزدیدند<span style="font-size:85%;">!!</span><span style="color:#ffffff;">ا</span></div><div align="right">انتخابات فرمایشی<span style="font-size:85%;">!!</span><span style="color:#ffffff;">ا</span></div><div align="right">اعتراض سراسری به انتخابات فرمایشی آقای احمدی‌نژاد و تحویل ریاست جمهوری به آقای موسوی!ا</div><div align="right"><span style="font-size:85%;"><span style="color:#ffffff;">×</span><br /></span>آیا همه‌ی مشکلات مردم ایران با ریاست آقای موسوی حل می‌شود؟آیا با این انتخاب، مردم به آزادی مطلق خواهند رسید؟</div><div align="right"><span style="font-size:85%;"><span style="color:#ffffff;">×</span><br /></span>آقای موسوی نیز خودش از فیلتر شورای نگهبان گذشته که توانسته نامزدی برای این ریاست باشد. به مرگ گرفتند که به تب راضی باشی. با حمایت رفسنجانی و مدرسین حوزه‌ی علمیه‌ی قم باز هم یکی از خودشان سیاست‌مدارانه، طرف مردم را گرفته که مبادا کسی بیرون از نظام امید مردم شود و رهبری این مردم دل‌شکسته را به دست گیرد. به مرگ گرفتند که به تب راضی باشی.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="right"><span style="font-size:85%;"><span style="color:#ffffff;">×</span><br /></span>باز هم به شناسایی مخالفین نظام در همین تظاهرات گسترده، و دستگیری اندیشمندان مبارز، حکایت آقای خاتمی را یادآوری می‌کند و باز سر مردم بی‌کلاه می‌ماند. دیدیم که در آن زمان هم چیزی عوض نشد و تا زمانی‌که نماینده‌گان حقیقی مردم بر سر مسند نباشند، هیچ چیز عوض نخواهد شد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">×</span><br />تا زمانی‌که نماینده‌گان تحمیلی شورای نگهبان به ریاست برسند، تا زمانی‌که تغییر اساسی در قانون اساسی نظام صورت نگیرد، تا زمانی‌که دست رهبری از مملکت کوتاه نشود، همین آش است و همین کاسه. به مرگ گرفتند تا به تب راضی باشی.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="right"><span style="font-size:78%;"><span style="color:#ffffff;">×</span><br /></span>آقای احمدی‌نژاد و آقای موسوی هر دو تربیت شده‌ی نظامی هستند که اساس‌اش زیر سوال مردم ایران است. این‌ها نمایدنده‌گان تحمیلی هستند که برای مردم از پیش انتخاب شده‌اند و امروز انتخاب بین بد و بدتر، تنها راه مردم ایران است که برای‌اش از جان خود می‌گذرند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="right"><span style="font-size:78%;"><span style="color:#ffffff;">×</span><br /></span>به مرگ گرفتند که به تب راضی باشی. من هم راضی به رضای خدا و مردم ایران هستم. هر آن‌چه که این مردم ستم‌دیده دوست می‌دارند را دوست می‌دارم و می‌دانم حتمن بهتر از غربت‌نشین ِخوش‌نشین، دل‌نگران آینده‌ی ایران و سرزمین مادری‌‌شان هستند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="right"><span style="font-size:78%;"><span style="color:#ffffff;">×</span><br /></span>من شک ندارم که جوانان و اندیشمندان مبارز داخل کشور با هوش‌مندی و سازمندی صحیح، به هدف خود خواهند رسید.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="right"><span style="font-size:85%;"><span style="color:#ffffff;">×</span><br /></span>با آرزوی پیروزی حق که همانا مردم مظلوم ایران هستند بر باطل ِمردم‌کُش، و با ابراز هم‌دردی با خانواده‌هایی که عزیزان‌شان را در این راه از دست دادند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div></span></strong><div align="center"><strong><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">×</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">×</span><br />مهرداد آسمانی</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">بیست‌وهشتم خرداد ماه <span style="font-size:85%;">1388</span> خورشیدی<br />هجدهم جون <span style="font-size:85%;">2007</span> میلادی</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">×</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">×</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#cc0000;">نادر رفیعی گفت: مهرداد هنرمندی متعهد و تاثیرگذار بوده، جبهه‌ی جنگ رفته و درکنار هم‌رزمان‌اش از خاک ایران دفاع کرده و به همین دلیل این حق را دارد که نظر سیاسی خود را به این وضوح، در تلویزیونی که من مدیرش هستم، اعلام کند.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:85%;"><span style="color:#ffffff;">×</span><br /></span><span style="color:#cc0000;">اوهم‌چنین گفت: مهرداد در زمان کمبود نفت و آذوقه و زمان جنگ در ایران بوده و درد مردم ایران را می‌داند.</span></span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">×</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#cc0000;">نادر رفیعی پرسید: مهرداد<span style="font-size:85%;">!</span> صادقانه بگو که آیا در این سال‌ها هنرمندان وظیفه‌ی خود را انجام دادند و متعهد بودند؟</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:78%;"><span style="color:#ffffff;">×</span><br /></span><span style="color:#cc0000;">مهرداد گفت: نه هنرمندان و نه رسانه‌ها هیچ‌کدام وظایف‌مان را درست انجام ندادیم.</span></span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">×</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc0000;">نادر رفیعی گفت: شرکت در انتخابات بی‌سابقه بوده<span style="font-size:85%;">!</span></span><span style="color:#ffffff;">ا</span><br /></span><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">×</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#cc0000;">مهرداد گفت: این بسیار خوب است. اگر مردم واقعن فکر می‌کنند که آزادی‌شان در گرو انتخاب آقای موسوی است، من هم مخلص آقای موسوی هستم. رای مردم، حرف اول و آخر است.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">×</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#cc0000;">نادر رفیعی گفت: تا همین الان هیچ‌کدام از هنرمندان به این تلویزیون نیامده‌اند که در مورد انتخابات و ایران حرفی بزنند، و شما اولین نفری هستی که آمدی و حرف‌هایت را در جهت حمایت از مردم ایران زدی.</span><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:85%;"><span style="color:#ffffff;">×</span><br /></span><span style="color:#cc0000;">مهرداد گفت: من خودم زنگ زدم و از شما خواستم این وقت را در اختیار من بگذارید که از شما نادر جان و تلویزیون امید ایران ممنون‌ام که این اجازه را دادی که حرف‌هایم را بزنم.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">×</span></div></span></strong><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">×<br /></span><span style="color:#999999;">سی‌ام خرداد ماه <span style="font-size:85%;">1388</span> خورشیدی</span></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">×</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3372036878103901470-1123010932944504003?l=mehrdad-asemani.blogspot.com' alt='' /></div>Aansehhttp://www.blogger.com/profile/03087028218279774559noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3372036878103901470.post-41622112164530828252009-03-22T18:00:00.000-07:002009-03-31T01:51:02.312-07:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">عاشقانه‌ترین لحظه‌ها</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SdHYOK1UGhI/AAAAAAAAAXY/WivlvUMPXWk/s1600-h/norouz2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319270372839004690" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 397px; CURSOR: hand; HEIGHT: 312px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SdHYOK1UGhI/AAAAAAAAAXY/WivlvUMPXWk/s400/norouz2.jpg" border="0" /></a> <strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /><div align="right"><strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span></strong><strong><span style="font-size:130%;">در نخستین روزبهار و به‌مناسبت نوروز، دو ترانه‌ی تازه وبسیار زیبا از مهرداد آسمانی از تلویزیون‌ها پخش شد. یکی از ترانه‌ها مناجاتی بود با نام عاشقانه‌ترین لحظه‌ها، که از چند تلویزیون به‌هنگام تحویل سال پخش شد و دیگری که یک مدلی زیبا از دو ترانه‌ی ماندگار <span style="color:#ff6600;">گریه نکن</span> و <span style="color:#ff0000;"><span style="color:#ff6600;">عشق من</span> <span style="color:#000000;">که در سال‌های قبل، زنده‌یاد </span><span style="color:#ff6600;">فرزین</span> </span><span style="color:#000000;">اجرا کرده بود</span>.<span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />مهرداد در روز یکم فروردین، یک گفت‌وگوی تلویزیونی، ضمن گفتن شادباش نوروزی به هم‌وطنان‌اش، در باره‌ی این دو ترانه چنین گفت:<span style="color:#ffffff;">ا</span></span></strong><br /></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">هشت نه ماه قبل، خدمت <span style="color:#ff6600;">استاد پازوکی</span> زنگ زدم و از ایشون خواهش کردم که اگر اجازه بدهند، دو تا از ترانه‌هایی را که مرحوم فرزین اجرا کرده بود، ترانه‌های عشق من و گریه نکن را من به صورت مدلی اجرا کنم. اجازه‌ی این کار را از ایشون گرفتم و البته با زحمت‌های آقای مرتضا فرزانه که از خبرنگاران و عکاسان بسیار خوب ایرانی هست که لطف زیادی به من داره و همین‌طور آقای پازوکی. با زحمت‌های ایشون هم بود که این‌کار شکل گرفت.<span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />دقیقن ماه جولای بعد از تولدم بود و آقای پازوکی لطف کردند و این اجازه را دادند که من این کارها را اجرا بکنم. به سراغ آقای <span style="color:#ff6600;">چشم‌‌آذر</span> رفتم و گفتم که می‌خوام این دو تا کار را به صورت مدلی اجرا کنم ولی <span style="color:#ff6600;">راک‌اندرول</span>. گفت: مطمئنی می‌خواهی این‌کار را راک‌اندرول ضبط بکنی؟ گفتم: مطمئنم.<span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />آقای پازوکی لطف کردند و به استودیو آمدند و کار ضبط شد و من این ترانه را به خود آقای پازوکی تقدیم کردم و کمپانی<span style="color:#000000;">«ترانه»</span> حالا به هر شکلی که با آقای«پازوکی» قرار گذاشتند، این ترانه را در دسترس عزیزان قرار خواهند داد.</span></strong><span style="color:#ffffff;">ا</span><br /></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></div><br /><div align="right"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/ScbgcBbTuyI/AAAAAAAAATw/d6wKbt0RhKg/s1600-h/eshgheman1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5316183182181382946" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 397px; CURSOR: hand; HEIGHT: 312px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/ScbgcBbTuyI/AAAAAAAAATw/d6wKbt0RhKg/s400/eshgheman1.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></span></strong><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><strong><span style="font-size:130%;">این‌کار متعلق به آقای <span style="color:#ff6600;">پازوکی</span> هست و من با این کار هدف‌ام این بود که یک قدردانی از زحمات استاد پازوکی داشته باشم، چون ایشون هنرمندی هستند که بسیاری از خواننده‌های ایرانی، کارشونو با ایشون شروع کردند و کارهای زیبا و ماندگار آقای پازوکی، باعث موفقیت این خواننده‌ها شد. به‌هر جهت این تشکری بود از طرف من برای آقای پازوکی و همین‌طور یادی از مرحوم فرزین.<span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />بعد از اجرای این‌کار، من از آقای پازوکی خواستم که اگر ممکنه برای من یک مناجاتی را بنویسند که در زمان تحویل سال بتونم اجرا کنم.</span></strong><span style="color:#ffffff;"> ا</span> </div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span><span style="color:#ffffff;">*</span></div><br /><div align="right"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/ScbgTPlA0DI/AAAAAAAAATo/1Zyr3xtDf74/s1600-h/monajat1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5316183031361359922" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 397px; CURSOR: hand; HEIGHT: 227px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/ScbgTPlA0DI/AAAAAAAAATo/1Zyr3xtDf74/s400/monajat1.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></span></strong><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><strong><span style="font-size:130%;">ایشون لطف کردند و این ترانه را نوشتند بسیار زیبا و با زبانی ساده و مشخص هست که از سوز دل و با عشق نوشته شده. هرآن‌چه که خود شاعر دلش می‌خواسته با خدا بگه را نوشته و من اجرا کردم.<span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />برای اولین بار هست که یک آهنگ‌ساز به‌جز خود آقای پازوکی، بر روی شعرشان آهنگ می‌ذاره و این شعر را که به من دادند لطف کردند و خواستند که خودِ من آهنگش را بسازم. آهنگ ساخته شد و منوچهر چشم‌آذر تنظیم کرد که فوق‌العاده زیبا کار کرد و اجرا شد. به هر جهت هدیه‌ای بود برای هم‌وطنان عزیز.</span></strong><span style="color:#ffffff;">ا</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span></div><br /><div align="right"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/ScbgGoFRHRI/AAAAAAAAATg/aWANvhEuqHY/s1600-h/monajat4.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5316182814600797458" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 397px; CURSOR: hand; HEIGHT: 227px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/ScbgGoFRHRI/AAAAAAAAATg/aWANvhEuqHY/s400/monajat4.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />این را هم اضافه کنم که هر دو ویدیو، کار <span style="color:#ff6600;">سیروس کردونی</span> هست که زحمت بسیاری کشید، از سیروس هم ممنونم و عیدشون مبارک.<span style="color:#ffffff;">ا</span></span></strong></div><br /><div align="right"><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"><strong>*</strong><span style="color:#ffffff;">*</span></span><br /></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#999999;">سوم فروردین ماه <span style="font-size:85%;">1388</span> خورشیدی</span></strong><br /><span style="color:#ffffff;">*</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3372036878103901470-4162211216453082825?l=mehrdad-asemani.blogspot.com' alt='' /></div>Aansehhttp://www.blogger.com/profile/03087028218279774559noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3372036878103901470.post-61497598547030246462009-02-02T22:56:00.000-08:002009-02-02T23:20:00.231-08:00<div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">نامه ی مهرداد آسمانی به مجله ی اپیزود</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SYfrOYtp7NI/AAAAAAAAASo/7T140uuiP_s/s1600-h/mehrdad.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5298462119009316050" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 274px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SYfrOYtp7NI/AAAAAAAAASo/7T140uuiP_s/s400/mehrdad.jpg" border="0" /></a><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><strong><span style="font-size:130%;">با سلام خدمت سردبیر محترم مجله ی زیبا و خواندنی «اپیزود» خانم آنسه امیری و همکاران محترم تان.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />مستقیم به اصل مطلب می پردازم که چرا تصمیم گرفتم چند خطی صادقانه و بدون رودربایستی برای شما بنویسم. در حقیقت این چند خط را برای تمام کسانی که اهل اینترنت هستند و خبرهای هنری را از طریق اینترنت دنبال می کنند و در ذهن شان سوالات بی جواب در رابطه با مهرداد آسمانی - با توجه به شایعاتی که این روزها نقل تمام مجالس شده است - دارند، می نویسم.ایمیل های فراوان می گیرم که همه سوال دارند، همه یا نگران اند، یا خوش حال.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />شش سال همکاری مشترک ام با هنرمند گرامی و ارزشمند سرزمین مان، پُر سر و صدا و هیجان انگیز بود که مدتی ست به پایان رسیده و البته احترام و قدردانی از زحمات ایشان، هرگز به انتها نخواهد رسید و بدانید عدم این همکاری، ذره ای در آینده ی کاری ایشان تاثیر نخواهد داشت، چه بسا باعث موفقیت های بیش تری نیز باشد. صادقانه و بی پرده می نویسم چرا که فقط نیازمند لطف و مرحمت الهی هستم، محض مصلحت روزگار دست هیچکس را نبوسیده ام و معتقدم هیچ چیز در این جهان از آن ِ ما نیست، بلکه نوبت ماست و شاید هم فردا نوبت دیگری باشد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />این رُک گویی من در تمام گفت و گوهایی که درسال های گذشته داشتم نمایان است و شاید باعث رنجش خاطر بسیاری از دوستان شده باشد ولی بدانید قصد رنجش خاطر کسی را نداشتم و فقط حقیقت را گفتم. بهترین تلاشم را برای ساختن آثاری متفاوت که در خور ایشان باشد را داشته ام و از این بابت خوش حالم. نتیجه اش کسب تجربه هایی گران بها بود که به کار آینده ام خواهد آمد و صد البته با حمایت شاعران و موسیقیدانان بزرگ سرزمین مان که با آثار زیبای شان، راه را برای تولید کاری متفاوت، هموار کردند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />بدون شک، شعر در موسیقی ایرانی، سهم به سزایی در موفقیت آثار موسیقی دارد که همین جا باید ازهمه ی شاعران بزرگی که همراه من بودند، تشکر صمیمانه داشته باشم.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />در کار حرفه ای، این اتفاقات بسیار طبیعی ست و برای کسانی که به این داستان، حرفه ای نگاه می کنند، امری کاملن طبیعی و لازم برای پیشرفت کار هنری است. همه ی هنرمندان درمدت زمانی با هم همکاری دارند و یک زمانی هم این همکاری قطع می شود. به نظر همه ی کسانی که نگاه شان، یک نگاه حرفه ای می باشد، قطع همکاری دلیل بر قطع احترام دوطرفه نیست، انکار لحظه های زیبا نیست، انکار دوستی ها و محبت ها نیست.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />این خاصیت کار هنری ست و لازمه ی آن نیز هست، چرا که برای جلوگیری از تولیدات شبیه به هم که همان تکرار در خود یا همان ابتذال است، باید با سلیقه ها و استعدادهای متفاوت همکاری داشت تا به نتیجه ی دلخواه رسید. به همین دلیل معتقدم همکاری هنرمندان با هم، زیبا، اثرگذار و باعث رشد موسیقی و تشویق شنونده به شنیدن آثار بهتر می باشد. به همین دلیل دو سال پیش از آقای «شماعی زاده» برای دیداری مشترک و همکاری مجدد دعوت کردم و امیدوار بودم که بتوانم بانی این همکاری مجدد باشم. باز هم امیدوارم این همکاری شکل بگیرد و آثاری به یاد ماندنی خلق شود.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />هیچ خالق اثری و هیچ اجراکننده ای نمی خواهد بد بسازد یا بد اجرا کند که همه ی تلاش شان برای خلق اثری متفاوت است، صدمیلیون سلیقه و همچنین نظرات موافق و مخالف. با این همه، هنرمندان خالق اثر، همان طور که در زمان همکاری، پشتیبان هم بودند، در زمان قطع این همکاری هم کماکان پشتیبان هم هستند. در نتیجه به اعتقاد من، اصلن اتفاقی نیفتاده که نیازی به ایجاد تنش و دشمنی باشد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />با وجود این که همکاری هنرمندان با یکدیگر برای شنونده بسیار زیبا و مهم است و گاهی نتیجه ی این همکاری ها، خلق اثری جاودانه بوده است، ولی آیا همه ی درد موسیقی پاپ در غربت همین همکاری یا عدم همکاری هاست؟<br />آیا انتخاب همکاران هنری، همه ی درد موسیقی ست؟<br />این راه دشوار، با انتخاب یا عدم انتخاب همکاران هنری، هموار می شود؟<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />هنرمندان ایرانی که در غربت با سختی فراوان و محروم از حمایت هنردوستانی که در سرزمین مادری زندگی می کنند، بیش از سی سال بدون وقفه با تولید موسیقی، همان موسیقی که بابت شنیدن اش، زندان و شلاق نصیب جوانان ایران می شود، عشق خود را به حرفه شان و مردم ثابت کرده اند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />اگر با تمام فراز و نشیبی که این تولید سی ساله داشته، به حقیقت امر توجه کنید، می بینید هنرمندان ایرانی، تنها هنرمندانی در سراسر جهان هستند که در سرزمین مادری شان، از مواد مخدر هم قاچاق ترند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />برای همین می گویم با تولید سی ساله ی موسیقی، دین خودشان را به هنر و مردم هنردوست ادا کرده اند که اگر همین تولید سی ساله نبود، ترانه ی پاپ ایرانی در همان زمان تمام شده بود و امروز شاهد آزاد شدن موسیقی پاپ در ایران هم نبودیم.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />اقدام به آزادی موسیقی پاپ توسط ترانه کُش، با هدف شبیه سازی و پیدا کردن جایگزین، برای همین هنرمندانی است که سی سال در غربت با تولید موسیقی به سهم خودشان به مبارزه با نظامی که کوچک ترین حقی برای مردم سرزمین اش قایل نیست، پرداختند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />امروز اگر بدانید که سایت های دانلود موسیقی، که بیش ترشان توسط همان ترانه کُشان هدایت می شود با موسیقی چه می کنند و هنرمندان از بزرگ تا جوان دیگر اصلن امکانی برای ضبط و تولید ترانه ندارند، دیگر پیگیر همکاری یا قطع همکاری هنرمندان نخواهید بود.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />همه ی هنرمندان پولساز جهان که اسم و شهرتی دارند، خوب می دانند که اگر از نتیجه ی تلاش و زحمات شان، چیزی عایدشان نشود، دیگر امکان تولید نخواهند داشت.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />به کمپانی های تولید موسیقی نگاه کنید، از مدیران شان سوال کنید، متوجه می شوید اوضاع هنر موسیقی به کجا رسیده. باید به فکر زنده نگاه داشتن موسیقی در غربت بود. باید با اتحاد هنرمندان، همان طور که چندی پیش در یک مصاحبه گفتم، با تاسیس کانون هنرمندان، با همدلی دست به دست هم داد تا دوباره شاهد شکوفایی موسیقی در غربت باشیم و صد البته در نهایت، با حمایت همه ی اقشار جامعه.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />دوستان عزیز<span style="font-size:85%;">!</span> با همکاری من با یک هنرمند یا قطع همکاری من، چیزی عوض نمی شود. زخم، عمیق و دردناک تر از آن است که فکرش را می کنید و اگر همدلی و اتحاد هنرمندان شکل نگیرد، تا چند سال آینده خواهید دید که اصل و فرع کار همه از بین خواهد رفت.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />هنرمندان پیشکسوت که سردی و گرمی این حرفه را چشیده اند، پیش قدم شوند، نصیحت کنند و مسئولانه، دیگرهنرمندان را به همدلی و اتحاد تشویق کنند که مطمئن باشید حرف شان اثر خواهد کرد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />با آرزوی سلامتی و موفقیت برای همکاران عزیزم، امیدوارم شاهد پیشرفت و موفقیت هنر موسیقی سرزمین مان باشیم.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />با تشکر مجدد از مجله ی خواندنی «اپیزود» و همه ی همکاران این مجله ی خوب.</span></strong><span style="color:#ffffff;">ر</span><br /><div align="center"><br /><br /><strong><span style="font-size:130%;">مهرداد آسمانی</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:85%;">1/17/2009</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">*</span></strong></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3372036878103901470-6149759854703024646?l=mehrdad-asemani.blogspot.com' alt='' /></div>Aansehhttp://www.blogger.com/profile/03087028218279774559noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3372036878103901470.post-23629712874037734632009-01-05T05:42:00.000-08:002009-01-05T06:18:41.294-08:00<div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"><strong>*</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><span style="font-size:180%;color:#ff6600;"><strong>«گریه نکن» و«عشق من»با صدای مهرداد</strong></span><br /><span style="color:#ffffff;">*<br /></span><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"><strong>با خاطره ی زنده یاد«فرزین» و تقدیم به«جهانبخش پازوکی»</strong></span><span style="color:#ffffff;">ر</span></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"><strong>*</strong></span></div><div align="right"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SWIOfXqyDrI/AAAAAAAAAQw/PwugI3UgCCA/s1600-h/merhdad_1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287804844578574002" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 369px; CURSOR: hand; HEIGHT: 369px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SWIOfXqyDrI/AAAAAAAAAQw/PwugI3UgCCA/s400/merhdad_1.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">مجله ی«جوانان» چاپ لس آنجلس در تازه ترین شماره ی خود، خبر اجرای ترانه ای تازه با صدای <span style="color:#ff6600;">مهرداد</span> را منتشر کرد. این ترانه که به شکل مدلی ضبط شده، بازخوانی دو ترانه ی قدیمی با تنظیم و اجرایی تازه و امروزین است.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />بیست سال پیش، دو ترانه ی زیبا با صدای زنده یاد «فرزین» اجرا شده بود که در میان مردم بسیار گل کرد و به دل ها نشست. یکی ترانه ی <span style="color:#ff6600;">گریه نکن</span> با شعر و آهنگ جهانبخش پازوکی و تنظیم ناصرچشم آذر و دیگری ترانه ی <span style="color:#ff6600;">عشق من</span>، باز هم از ساخته های جهانبخش پازوکی اما با تنظیم منوچهر چشم آذر.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">مهرداد برای گرامیداشت یاد و خاطره ی زنده یاد <span style="color:#ff6600;">فرزین</span> و قدردانی از زحمات چندین ساله ی هنرمند باارزش <span style="color:#ff6600;">جهانبخش پازوکی</span>، به تازگی این دو ترانه را به شکل مدلی و با تنظیم بی نهایت زیبای <span style="color:#ff6600;">منوچهر چشم آذر</span> اجرا و آن را به آقای جهانبخش پازوکی هدیه کرده است تا بدین طریق، از زحمات این هنرمند باارزش و پیش کسوت و صاحب کارنامه ی هنری درخشان، قدردانی کند.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />مهرداد برای اجرای این مدلی، با جهانبخش پازوکی در این مورد صحبت کرد و با استقبال آقای پازوکی از این اقدام، این اثر توسط منوچهر چشم آذر تنظیم و ضبط شد. آنان که ترانه را شنیده اند این گونه می گویند که شعر وآهنگ زیبا و دلنشین <span style="color:#000000;">جهانبخش پازوکی،</span> تنظیم بسیار درخشان <span style="color:#000000;">منوچهر چشم آذر</span> و اجرای فوق العاده زیبای <span style="color:#000000;">مهرداد</span>، آن را به یک اثر شنیدنی تبدیل کرده که بی شک یکی از ماندگارترین آثار موسیقی غربت خواهد بود.</span></strong><span style="color:#ffffff;">ر</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">اجرای ترانه ی تازه را به <span style="color:#ff6600;">مهرداد</span> عزیز شادباش می گویم و برای این هنرمند با ارزش که وجودش، دریایی از معرفت وعزت نفس است، مانایی و پیروزی آرزومندم. یک شادباش و خسته نباشید جانانه نیز پیشکش به استاد گرامی جهانبخش پازوکی و هنرمند باارزش منوچهر چشم آذر.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#999999;">شانزدهم دی ماه <span style="font-size:85%;">1387</span> خورشیدی</span></strong><br /></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3372036878103901470-2362971287403773463?l=mehrdad-asemani.blogspot.com' alt='' /></div>Aansehhttp://www.blogger.com/profile/03087028218279774559noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3372036878103901470.post-51182763382582788042008-09-11T15:38:00.001-07:002008-09-11T16:00:06.047-07:00<div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">مهرداد بدون روتوش حرف می زند</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SMmeerubvnI/AAAAAAAAAOM/F0O2Q9-yLwA/s1600-h/j1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244897491020398194" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SMmeerubvnI/AAAAAAAAAOM/F0O2Q9-yLwA/s400/j1.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">ماجرا از یک سال پیش آغاز شد.<span style="color:#ff0000;"> مشیت</span> از اعضای همیشه گی ارکستر <span style="color:#ff0000;">داریوش</span> هر بار که به دیدن ام می آمد در باره ی داریوش با من حرف می زد، این که برنامه ی مشترک داریوش و گوگوش می تواند یک حادثه باشد که البته من زیاد دنباله ی حرف را نمی گرفتم چرا که تمایلی از طرف گوگوش آن روزها نمی دیدم.<span style="color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />تا این که یک روز در حالی که مشیت با داریوش حرف می زد، تلفن را به من داد و من با داریوش سلام و احوالپرسی کردم و در باره ی اوضاع موزیک حرف زدیم و خداحافظی کردیم. تا چند ماه بعد، مشیت با من دوباره با یک دیدار مشترک با داریوش گفت و این که با هم به منزل داریوش برویم. من چون با داریوش از نزدیک برخوردی نداشتم و در ضمن رفت و آمدی میان ما نبود، راستش خجالت کشیدم بدون مقدمه به چنین دعوتی جواب بدهم تا این که خود داریوش لطف کرد و به تلفن دستی من زنگ زد و مرا دعوت کرد.<span style="color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />چنین دعوتی از سوی یک هنرمند پیش کسوت برایم جالب بود، با مهر پذیرفتم . وقتی به دیدارش رفتم همه ی آن چه که در باره ی داریوش در ذهن خود داشتم، به هم ریخت چون انگار با یک داریوش کاملن متفاوت رو به رو شدم. دیدم داریوش به کلی با آن چه در این هیجده سال به من گفته بودند، تفاوت دارد. او را یک انسان دیگر در یک عالم دیگر، بسیار مثبت، خوش قلب و دور اندیش و هنرمندی واقعن مسئول دیدم.<span style="color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />دیدار خوبی بود، کلی با هم حرف زدیم و من با نگاهی دیگر نسبت به داریوش، دست اش را به عنوان خداحافظی فشردم. مدتی گذشت تا من تمایل داریوش را برای برنامه های مشترک با گوگوش احساس کردم، این که با هم کنسرت هایی برگزار کنند. با توجه به این که مشکلاتی در این راه وجود دارد، حل شود، من پیشنهاد دادم مسلمن چنین برنامه ی مشترکی نیاز به همکاری و حمایت اقشار مختلف جامعه، رسانه ها و هنرمندان دارد، حمایتی همه جانبه.<span style="color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />در این دیدارها مشیت هم حضور داشت و قرار ملاقات های بعدی را هم گذاشتیم. در فاصله ی بین این دیدارها، من طرحی را آماده کردم که این طرح حاوی مسائل انسانی بود ، این که اگر قرار باشد چنین کنسرت های مشترکی اجرا شود، نگاه ما باید ابتدا به جامعه ی هنری باشد، کوشش برای بالا بردن ارزش های جامعه ی هنری. مثلن باید از <span style="color:#ff0000;">حسن شماعی زاده</span>، <span style="color:#ff0000;">مارتیک</span>، <span style="color:#ff0000;">شهرام شب پره</span>، حتا <span style="color:#ff0000;">داوود بهبودی</span> که آهنگی برای داریوش ساخته، دعوت شود که روی صحنه بیایند و سهمی داشته باشند. باید اسپانسرهای بزرگ گرفته شود و بخش بزرگی از درآمد این کنسرت ها برای خریداری ساختمانی برای <span style="color:#3366ff;">خانه ی هنرمندان</span> اختصاص یابد.</span></strong><span style="color:#ffffff;">ر</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SMmeVat4bHI/AAAAAAAAAOE/ccShaXxoao4/s1600-h/j2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244897331835858034" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SMmeVat4bHI/AAAAAAAAAOE/ccShaXxoao4/s400/j2.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong><span style="color:#ffffff;">*</span> <br /><strong><span style="font-size:130%;">در تمامی مدتی که من در این باره حرف می زدم، یک بار هم به خودم اشاره نکردم، من حتا طرح تهیه ی یک آلبوم مشترک با گوگوش و داریوش را پیشنهاد کردم که چند آهنگ گوگوش، چند آهنگ داریوش و در ضمن چند آهنگ دوصدایی بخوانند. حرف خانه ی هنرمندان را زدم، چون گوگوش از اولین سالی که وارد امریکا شد، همیشه آرزوی بزرگ اش این بود که خانه ی هنرمندان مقیم خارج را بنیان بگذارد و چه بهتر که با هنرمندی چون داریوش و همه ی آن هایی که سال ها با او همکاری کرده اند، این گام بزرگ را بردارد.<span style="color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />برای آن آلبوم هم پیشنهاد دادم که من آهنگی نسازم، بلکه از هنرمندان باسابقه و یا حتا جوان دیگراستفاده شود مگر آن که خودشان بخواهند آهنگ های مرا بخوانند.<span style="color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />برای من، گوگوش و داریوش و هنرمندان زحمتکش و با سابقه مطرح بود، برای من جامعه ی هنری و یک امید بزرگ برای آینده ی هنرمندان زحمتکش مطرح بود که داریوش عزیز هم پذیرفت، خیلی هم استقبال کرد. همین ها بود که دیدگاه مرا نسبت به داریوش عوض کرد که چه قدر به سرنوشت هنرمندان و همکاران قدیمی و جوان ترها اهمیت می دهد.<span style="color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />در همان حال مثل یک برادر کوچک از داریوش خواهش کردم با توجه به این که من در طی سال های گذشته به اندازه ی کافی اذیت شده ام، من در این میان اذیت نشوم و صدمه نبینم که داریوش با من دست برادری داد و گفت ما مثل دو برادر هستیم و قول داد که هرگز در این مسیر اذیتی نخواهی شد و مسلمن تا زمانی که داریوش عزیز، متعهد به برادری خود باشد که می دانم که هست، من از همه ی وجودم مایه می گذارم.<span style="color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />در تمام این مدت، من و داریوش با هم دیدار داشتیم و مشیت هم دائمن حضور داشت و فقط در جلسه ی آخر یکی از دست اندرکاران هنری، شاهد رفت و آمد من با داریوش شد و گرنه همه چیز در خفا می ماند تا روزی که به نتیجه برسد و اعلام شود. ولی بعد فهمیدیم دیوار گوش دارد.</span></strong><span style="color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span></span><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SMmeJ8SCTEI/AAAAAAAAAN8/iCwX5yzyq_w/s1600-h/j3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5244897134687439938" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SMmeJ8SCTEI/AAAAAAAAAN8/iCwX5yzyq_w/s400/j3.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong> <span style="color:#ffffff;">*</span><br /><strong><span style="font-size:130%;">در این مدت، من گوگوش را در جریان همه ی حرف ها و دیدارهایم با داریوش گذاشتم و خوشبختانه هیچ چیز پنهان از گوگوش عزیز نبود و هیچ گونه عکس العملی هم در این مورد نشان نداد و نه تایید و نه تکذیب کرد. اصولن گوگوش بعد از ماجراهای چند ساله ی اخیر، به هر پیشنهادی که دریافت می کند، صبورانه فکر می کند و بعد جواب می دهد. اصولن من در طی این پنج سال گذشته، هیچ گاه چیزی را از گوگوش پنهان نکردم.<span style="color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />در طی پنج سال گذشته، من و گوگوش با حرف ها و شایعات زیادی همراه بودیم ولی خوش حالم که گوگوش همیشه بخش جداناشدنی خانواده ی من، و من بخش جداناشدنی خانواده ی گوگوش بودم.</span></strong><span style="color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#999999;">بیست و یکم شهریور ماه <span style="font-size:85%;">1387</span> خورشیدی</span></strong><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></div><div align="center"></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3372036878103901470-5118276338258278804?l=mehrdad-asemani.blogspot.com' alt='' /></div>Aansehhttp://www.blogger.com/profile/03087028218279774559noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3372036878103901470.post-49802726576043750102008-08-27T11:26:00.000-07:002008-08-27T12:25:36.133-07:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">بخشی از گفت وگوی«مهرداد» درتلویزیون جام جم اینترنشنال</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">به تاریخ اسفند ماه 1385 خورشیدی</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SLWdE_LSUaI/AAAAAAAAANs/8VkMCExpR8o/s1600-h/3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5239266450519249314" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SLWdE_LSUaI/AAAAAAAAANs/8VkMCExpR8o/s400/3.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">زمانی که بین خانم گوگوش و خانم زویا اختلاف پیش اومد ، من به آقای قنبری تلفن زدم و ایشون را به همکاری دعوت کردم . در پی این کار، خانم گوگوش هم با ایشون تماس گرفتند و دیدار در منزل من بعد از بیست و چند سال اتفاق افتاد که صحنه ی خیلی احساسی زیبایی بود و از اون روز تا به امروز نتیجه اش سی و یک ترانه بوده که بیست و دو یا سه تاش ضبط شده.<span style="color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />در ابتدا، ترانه ی <span style="color:#ff0000;">اتاق من</span> بود و دو کار دیگر آهنگ هایی بود که من روی شعرهای خانم زویا ساخته بودم آهنگ <span style="color:#ff0000;">دل کوک</span> و <span style="color:#ff0000;">چله نشین</span>، این دو کار، به آقای قنبری سپرده شد که مجددن روی آن ها ترانه بنویسند. ایشون هم دو ترانه ی تازه برای موسیقی دل کوک و چله نشین نوشتند و در آلبوم آخرین خبر، کار رسید به پنج ترانه از خانم زویا و سه کار از آقای قنبری، دل کوک ، چله نشین و اتاق من.<span style="color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />ترانه ی <span style="color:#ff0000;">آخرین خبر</span> برای آلبوم من نوشته شده بود و دستمزد این کار را هم من به آقای قنبری دادم و واگذاری این کار را هم ابتدا آقای قنبری به نام من نوشته بود و در نهایت تصمیم گرفته شد که این ترانه به آلبوم خانم گوگوش منتقل بشه. من شک ندارم که هم خانم گوگوش و هم آقای قنبری به یاد دارند که چه گونه شد که این ترانه به آلبوم خانم گوگوش منتقل شد.<span style="color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />خانم گوگوش و آقای قنبری در دفتر کار من بودند که آقای قنبری خط هایی از ترانه ی آخرین خبر را که خانم گوگوش باید می خوندند و خط هایی را که من باید می خوندم را انتخاب کرد. ما همه ی کارهامونو تیم ورک انجام می دادیم و هرگز هیچ کدام از ما، افکارمان را به هم تحمیل نمی کردیم. شک ندارم که ترانه نویس خوب شهر ما به یاد داره که خودش انتخاب کرد که کدوم خط را کی بخونه.</span></strong><span style="color:#ffffff;">ر</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></div><p align="right"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SLWc8ZsevvI/AAAAAAAAANk/fMd2xcuro7s/s1600-h/2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5239266303018974962" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SLWc8ZsevvI/AAAAAAAAANk/fMd2xcuro7s/s400/2.jpg" border="0" /></a> <span style="color:#ffffff;">*</span><br /><strong><span style="font-size:130%;">در منزل خانم گوگوش، باز هم آقای قنبری خودش طرح انتخاب نام آلبوم را دادند و خانم گوگوش هم پذیرفتند. همیشه وقتی که کاری به یک خواننده ارائه می شه، ترانه سرا و آهنگ ساز می آیند و کارشونو ارائه می دهند، اگر خواننده اون کار را دوست نداشته باشه نمی خونه و میگه کار دیگری به من ارائه بدهید.<span style="color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />در ترانه ی <span style="color:#ff0000;">آخرین خبر</span> چند مصراع معروف هست : <span style="color:#ff0000;">پیش تو ستاره ها آخر صف</span> / <span style="color:#ff0000;">بهترین خبر همین حضور تو</span> / <span style="color:#ff0000;">خبر توقیف یک صدای خوش</span> ... <span style="color:#ffffff;">ر</span></span></strong></p><p align="right"><strong><span style="font-size:130%;">آقای قنبری می تونند اعلام کنند که این مصراع ها را برای خانم گوگوش ننوشتند، اون وقت من می خندم<span style="font-size:85%;">!!</span> چون پیش تو ستاره ها آخر صف در جواب یکی از دوستان به اصطلاح سیاسی ، یکی از آقایون به اصطلاح سیاسی که روی خط رادیو خطاب به خانم گوگوش گفته بود : <span style="color:#3366ff;">خانم گوگوش برو ته صف!</span> نوشته شد و آقای قنبری در جواب اون آقا این مصراع پیش تو ستاره ها آخر صف را نوشتند. پس اشاره ی مستقیم آقای قنبری به خانم گوگوش هست.<span style="color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />رفتار هنرمندان پیش کسوت باید طوری باشه که بچه های جوان از آن ها یاد بگیرند که از درخشش و اوج یکدیگر لذت ببرند و متاسفانه چنین چیزی را این جا نمی بینند که یاد بگیرند.</span></strong><span style="color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;"><span style="color:#ffffff;">*</span>*</span> </p><a href="http://4.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SLWcwaafJSI/AAAAAAAAANc/1v2j28sUnkA/s1600-h/5.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5239266097053508898" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SLWcwaafJSI/AAAAAAAAANc/1v2j28sUnkA/s400/5.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">هنرمند باید نسبت به مردم متعهد باشد. هنر متعهد اینه که <span style="color:#ff0000;">هنرمند با هنرش مردم را فریب ندهد</span>، یعنی اگر من صدای خوش یا کلام خوبی دارم، اگر نقاش یا نویسنده ی خوبی هستم مردم را فریب ندهم. <span style="color:#ff0000;">اصلن نمی شه که از لای دود و دم شبانه شعار داد و صبح فراموش کرد</span> به دلیل این که نمی دونی شبی که لای دود و دم آن حرف ها را می زدی ، با مخاطب ات چه کار می کردی<span style="font-size:85%;">!!</span> بعد وقتی یک تیر که درکنند اول خودشون فرار می کنند ، پس تکلیف بچه های مردم چی می شه؟؟<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />من فقط در مورد بخش موسیقی حرف نمی زنم ، در هر بخشی از هنر، من فکر می کنم کار هنرمند فرهنگ سازی ست، فرهنگ سازی در جهت مثبت. نمی شه مردم را فریب داد. اگر جلوی دوربین تلویزیون یا میکروفن مردم را فریب بدهی ، متعهد نیستی، اگر از هنرت سوء استفاده کنی و مردم را برای دلار و شهرت بیش تر فریب بدهی متعهد نیستی. وقتی جلوی دوربین تلویزیون بنشینی و آن چیزی را که نیستی، <span style="color:#ff0000;">به هر شکلی بگویی که من هستم<span style="font-size:85%;">!!</span></span> باید خالص باشی. مردم هم وقتی به چشم های کسی که جلوی دوربین نشسته نگاه می کنند، می فهمند که راست می گوید یا نه، مردم را نباید فریب بدهی.</span></strong><span style="color:#ffffff;">ر</span></div><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#999999;">ششم شهریور ماه <span style="font-size:85%;">1387</span> خورشیدی</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong> <span style="color:#ffffff;">*</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3372036878103901470-4980272657604375010?l=mehrdad-asemani.blogspot.com' alt='' /></div>Aansehhttp://www.blogger.com/profile/03087028218279774559noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3372036878103901470.post-42323112693867329672008-07-28T15:56:00.000-07:002009-03-31T01:43:18.083-07:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">مهردادی از آسمان</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SdHVLaqC-WI/AAAAAAAAAXQ/scH-WGJ3cUU/s1600-h/blog.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319267027012221282" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 340px; CURSOR: hand; HEIGHT: 369px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SdHVLaqC-WI/AAAAAAAAAXQ/scH-WGJ3cUU/s400/blog.jpg" border="0" /></a> <strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span><strong><span style="font-size:130%;">این حرف‌های<span style="font-size:85%;">«</span>مهرداد<span style="font-size:85%;">»</span> را که خواهید خواند را از سایت <span style="font-size:85%;">«</span>بی‌بی‌سی<span style="font-size:85%;">»</span> بیرون کشیدم. خبرنگار <span style="font-size:85%;">«</span>بی‌بی‌سی<span style="font-size:85%;">»</span> در بخش فارسی، یک گفت‌وگوی کوتاه با مهرداد داشت، حدود چهار سال پیش، زمانی که مهرداد داشت روی آلبوم مانیفست کار می‌کرد و آلبوم«عکس فوری هم تازه منتشر شده بود.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />پرسش‌هایی که در این گفت‌و‌گو با مهرداد مطرح شده، چنگی به دل نمی‌زند، اصولن من خیلی به ندرت دیده‌ام که مصاحبه‌کننده یا خبرنگار ایرانی، پرسش‌های اساسی و درست و حسابی از هنرمند بپرسد، نمی‌دانم چرا این‌ها از تکرار سیر نمی‌شوند. اما مهرداد که هنرمند است، بسیار ماهرانه و هنرمندانه به پرسش‌های خبرنگار نه چندان بلد، پاسخ می‌دهد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />من دوست می‌دارم کسی با هنرمندی مانند مهرداد به گفت‌وگو بنشیند که گفت‌وگو کردن را خیلی خوب بلد باشد و در مسیرش به بیراهه نرود. بداند که در مقابل هنرمندی مانند مهرداد چه پرسش‌هایی را باید مطرح کند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />مهرداد در این گفت‌وگو از آلبوم<span style="color:#ff6600;"><span style="font-size:85%;">«</span>عکس فوری<span style="font-size:85%;">»</span></span> حرف می‌زند و خیلی خوب پیش می‌رود اما خبرنگار به واقع نمی‌داند چه باید بپرسد. در همین حرف‌هایی که مهرداد در باره‌ی آلبوم«عکس فوری» عنوان کرده، می‌شد ده‌ها سوال مفید و زنده پرسید که صد البته پاسخ‌های مفید و شنیدنی هم داشت، اما خُب<span style="font-size:85%;">!</span> نشد.<span style="font-size:85%;">!!</span> در ضمن این گفت‌وگو در اتومبیل انجام شده. عنوان گفت و گو <span style="color:#ff6600;">مهردادی از آسمان</span> بود، من هم همین عنوان را به مطلب سنجاق کردم، چون عنوان زیبایی است. <span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ff6600;">مهرداد</span> در باره‌ی آلبوم<span style="color:#000000;">«عکس فوری»</span> گفت:<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />ضبط این آلبوم با هدف مشخصی شروع شد و ترانه‌های آن نوشته شد. می‌دانستیم که چه کار داریم می‌کنیم. به همین جهت از ترانه‌ی <span style="font-size:85%;">«</span>دیوار یار<span style="font-size:85%;">»</span> به ترانه‌ی <span style="font-size:85%;">«</span>عکس فوری<span style="font-size:85%;">»</span> که یک ترانه‌ی عاشقانه است، می‌رسیم.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong><br /></div><p align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ff6600;">دیوار یار</span> بخشی از درد دل بچه‌های ایران ست. بچه‌هایی که برای عشق و آزادی التماس می‌کنند و دل‌شان می‌خواهد در مملکت آزادی زنده‌گی بکنند، دست هم‌دیگر را بگیرند و راحت در اجتماع به هم عشق بورزند. شهیار قنبری با این ترانه، به نوعی حرف دل آن بچه ها را نوشت و من هم آهنگ‌اش را ساختم و تنظیم کردم. این به نوعی شکستن آن دیوار بود، دیواری که بین دو یارقرار داشت.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />اما در عاشقانه‌ی <span style="font-size:85%;">«</span>عکس فوری<span style="font-size:85%;"> »</span> تمام تصویری که از این ترانه می‌گیرید مثل یک عکس فوری‌ست که یک لحظه می‌آید و می‌رود. اسم آلبوم هم از همین ترانه گرفته شده.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;"> ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />وقتی به ترانه‌ی<span style="font-size:85%;">«</span>نسل ما<span style="font-size:85%;">»</span> می‌رسیم، دوباره بر می‌گردیم به آن بچه‌های نسل گمشده. این روند همین‌طور در این آلبوم ادامه پیدا می‌کند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />در واقع دراین آلبوم با آهنگ <span style="color:#ff0000;">دیوار یار</span> شروع می‌کنیم و با آهنگ <span style="color:#ff0000;">رقص بی‌اجازه</span> داستان را تمام می‌کنیم. ارتباط بین این دو آهنگ بسیار زیباست. همان بچه‌هايی که باید مردهاشان این‌ور باشند و زن‌هاشان اون‌ور، و حتا اجازه ندارند با هم برقصند، سرانجام به اعتراض می‌رسند و این که رقص بی‌اجازه قشنگه.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br />شهیار بسیار زیبا این ترانه ها را نوشته. آهنگ‌ها رو من ساختم و تنظیم کردم.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />هفتاد درصد صداها، سازهای زنده‌ست یا نمونه‌ای از سازهای زنده و بقیه سازهای الکترونیکی. ولی در مجموع، ریتمی که برای این کار در نظر گرفته شده و صداهایی که انتخاب شده در حقیقت جدیدترین صداهایی‌ست که در تکنولوژی امروزه در موسیقی استفاده می‌شود. تنظیم این آهنگ‌ها با کارهایی که در لس انجلس ضبط می شود، تفاوت زیادی دارد.<span style="font-size:85%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />از ابتدای کار هنری‌ام تا به امروز پُرفروش ترین کار من آلبوم«<span style="color:#000000;">عکس فوری»</span> بوده و استقبال بسیارخوبی از این آلبوم شده. از مردم به خاطر این استقبال‌شان متشکرم.</span><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">ر</span></strong></p><p align="right"><strong><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /></p><p align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#999999;">هفتم امرداد <span style="font-size:85%;">1387 </span>خورشیدی</span></strong></p><p align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3372036878103901470-4232311269386732967?l=mehrdad-asemani.blogspot.com' alt='' /></div>Aansehhttp://www.blogger.com/profile/03087028218279774559noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3372036878103901470.post-68161553596454476472008-07-15T09:52:00.000-07:002008-12-09T11:22:34.151-08:00<div align="center"><strong><span style="font-size:180%;"><span style="color:#ffffff;">*</span></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;"><span style="color:#ffffff;"><span style="color:#ff0000;">مهرداد عزیز<span style="font-size:100%;">!</span> تولدت مبارک</span>*</span></span></strong></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;"></span><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SHzgoptmUEI/AAAAAAAAALU/YE9AbPQDNdc/s1600-h/mehrdad3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5223296656839430210" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SHzgoptmUEI/AAAAAAAAALU/YE9AbPQDNdc/s400/mehrdad3.jpg" border="0" /></a> <span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">از آسمان</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">زلال ترین آواز می ریزد</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">برای تشنه گی حنجره ی خاک</span></strong><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SHzgdVpfZgI/AAAAAAAAALM/XUuHCkn_3MM/s1600-h/mehrdad.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5223296462474929666" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SHzgdVpfZgI/AAAAAAAAALM/XUuHCkn_3MM/s400/mehrdad.jpg" border="0" /></a><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">یک آسمان شادباش های دوستانه و صمیمانه</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><span style="color:#ffffff;">*</span> </span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">برای زادروز هنرمند باارزش، مهرداد عزیز</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">تولدت مبارک</span></strong><br /><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SHzgQtw6iRI/AAAAAAAAALE/m7jJe18XUMc/s1600-h/mehrdad2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5223296245610219794" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SHzgQtw6iRI/AAAAAAAAALE/m7jJe18XUMc/s400/mehrdad2.jpg" border="0" /></a><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">بیست و پنجم تیرماه <span style="font-size:85%;">1387</span> خورشیدی</span></strong><br /><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</div></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3372036878103901470-6816155359645447647?l=mehrdad-asemani.blogspot.com' alt='' /></div>Aansehhttp://www.blogger.com/profile/03087028218279774559noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3372036878103901470.post-33357062262576926002008-07-09T17:41:00.000-07:002009-03-31T02:05:18.282-07:00<div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><span style="color:#ff6600;">عاشقانه‌ی بسیار زیبا و د‌لنشین<span style="font-size:100%;">«</span>شطرنج<span style="font-size:100%;">»</span></span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">با شعر، موسیقی واجرای بی‌نظیر</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"><span style="color:#ffffff;">*</span>*</span></strong></div><div align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SHVbrg9hJnI/AAAAAAAAAKk/tICCcjshg-U/s1600-h/011a.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5221180146146420338" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SHVbrg9hJnI/AAAAAAAAAKk/tICCcjshg-U/s400/011a.jpg" border="0" /></a> <span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><span style="color:#ff6600;">متن ترانه:</span> <span style="color:#000000;">زویا زاکاریان</span></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><span style="color:#ff6600;">موسیقی و اجرا:</span> <span style="color:#000000;">مهرداد آسمانی</span></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff6600;">تنظیم:</span> منوچهر چشم‌آذر</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><span style="color:#ff6600;">آلبوم:</span> <span style="color:#000000;">جادوی‌عشق</span></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><span style="color:#ff6600;">سال:</span> <span style="color:#000000;"><span style="font-size:85%;">2003</span> میلادی</span></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"><span style="color:#ff6600;">کمپانی:</span><span style="color:#000000;"> کلتکس</span></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"><span style="color:#ff6600;">ویدیو:</span><span style="color:#000000;"> کوجی زادوری</span></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><br /></div><div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SHVbi8kxKRI/AAAAAAAAAKc/GsVVj0ZRMPw/s1600-h/011b.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5221179998939982098" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SHVbi8kxKRI/AAAAAAAAAKc/GsVVj0ZRMPw/s400/011b.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">گفتی برو گفتم به چشم</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />این بود کلام آخرین</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />گفتی خداحافظ تو</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />گفتم همین، گفتی همین</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />گریه نکردم پیش تو</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />با این که پر پر می زدم</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />با خون دل از پیش تو</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />رفتم و باز نیومدم</span></strong><br /><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">بازی عشق تو را جانانه باختم</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />مثل بازنده‌ی خوب مردانه باختم</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />همه‌ی ثروت من تحفه‌ی درویش</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />نفس‌ام بود که به تو شاهانه باختم</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SHVbaISDtxI/AAAAAAAAAKU/M7leDmCVnh4/s1600-h/011c.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5221179847463909138" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SHVbaISDtxI/AAAAAAAAAKU/M7leDmCVnh4/s400/011c.jpg" border="0" /></a></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">لبخند آخرین من</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />دروغ معصومانه بود</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />برای پنهان کردن</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />داغ دل دیوانه بود</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />من ماتِ مات از بازی</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />شطرنج عشق می آمدم</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />شاه مهره‌ی دل رفته بود</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />من لاف بُردن می زدم</span></strong></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;"><strong><span style="font-size:180%;">**</span></strong><strong><span style="font-size:130%;">*</span></strong></span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">قلعه ی دل اسب غرور</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />لشکر تار و مار عشق</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />دادم به ناز ِ رُخ تو</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />این همه یادگار عشق</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />گفتم ببر هر چی که هست</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />رقیب جَلد چیره دست</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />گفتی تو مغروری هنوز</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />با فتح این همه شکست<br /></span></strong><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">*</span></div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SHVbIeDqEAI/AAAAAAAAAKE/bvEWMAZckPc/s1600-h/011e.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5221179544071442434" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SHVbIeDqEAI/AAAAAAAAAKE/bvEWMAZckPc/s400/011e.jpg" border="0" /> <p align="center"></a><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#999999;">بیستم تیرماه <span style="font-size:85%;">1387</span> خورشیدی</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span> </span></strong></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3372036878103901470-3335706226257692600?l=mehrdad-asemani.blogspot.com' alt='' /></div>Aansehhttp://www.blogger.com/profile/03087028218279774559noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3372036878103901470.post-12459227873499320362008-07-01T06:36:00.000-07:002009-03-31T02:07:56.551-07:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">تقـدیم به مهـرداد عـزیز</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SGo0CKJQqhI/AAAAAAAAAJ8/XXvm5MgDYH8/s1600-h/01.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5218040329949719058" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SGo0CKJQqhI/AAAAAAAAAJ8/XXvm5MgDYH8/s400/01.jpg" border="0" /></a></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">گُل روتو گُل نداره <span style="font-size:130%;">...</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SGozw1nbGEI/AAAAAAAAAJ0/Op6o0z7Ps5Y/s1600-h/02.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5218040032381311042" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SGozw1nbGEI/AAAAAAAAAJ0/Op6o0z7Ps5Y/s400/02.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:180%;"> <span style="color:#ffffff;">*</span><br /><strong><span style="color:#ff6600;">پیش تو گُل مثل خاره ...<span style="color:#ffffff;">ر</span></span></strong></span><br /><span style="font-size:180%;"><span style="color:#ffffff;">*</span> </span><span style="font-size:180%;"> <span style="color:#ffffff;">*</span><br /></span><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">مهرداد عزیز<span style="font-size:85%;">!</span> امیدوارم همیشه موفق و پیروز باشی.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></span></strong><br /><span style="font-size:180%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></span><a href="http://2.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SGozRlbzy4I/AAAAAAAAAJk/uwdK836uhB4/s1600-h/04.jpg"></a><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#999999;">مرضیه - شانزده ساله</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"><span style="color:#999999;">گروه <span style="font-size:85%;">«</span>آرت<span style="font-size:85%;">»</span></span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></span></strong><br /><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3372036878103901470-1245922787349932036?l=mehrdad-asemani.blogspot.com' alt='' /></div>Aansehhttp://www.blogger.com/profile/03087028218279774559noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3372036878103901470.post-3864756145225694912008-06-24T13:12:00.000-07:002009-03-31T02:16:09.582-07:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">بوسه های پیاده رو</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">تازه ترین موزیک ویدیوی مهرداد</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SGFXBWPiMjI/AAAAAAAAAJc/rmE5kbd6cPE/s1600-h/2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5215545524133966386" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SGFXBWPiMjI/AAAAAAAAAJc/rmE5kbd6cPE/s400/2.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"><strong>*</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"><strong>ترانه: شهیار قنبری</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"><strong>*</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"><strong>موسیقی و اجرا: مهرداد آسمانی</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"><strong>*</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"><strong>تنظیم: اندی جی</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"><strong>*</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"><strong>آلبوم: شب سپید</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"><strong>*</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"><strong>موزیک ویدیو: سیروس کردونی</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;"><strong><span style="font-size:130%;">*</span></strong>*</span><br /></div><div align="right"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SGFWva0kcVI/AAAAAAAAAJU/lQI6VcJg9TI/s1600-h/5.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5215545216125399378" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SGFWva0kcVI/AAAAAAAAAJU/lQI6VcJg9TI/s400/5.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><span style="font-size:85%;">«</span>بوسه‌های پیاده‌رو<span style="font-size:85%;">»</span> تازه‌ترین موزیک‌ویدیوی <span style="font-size:85%;">«</span>مهرداد آسمانی<span style="font-size:85%;">»</span> شب گذشته از تلویزیون جام جم اینترنشنال پخش شد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />بوسه‌های پیاده‌رو از ترانه‌های آلبوم<span style="font-size:85%;">«</span>شب سپید<span style="font-size:85%;">»</span> است که رویه‌ای عاشقانه دارد اما عمق مضمون این ترانه ، ساختاری اجتماعی سیاسی‌ست که یکی از مشکلات عمده‌ی جامعه‌ی امروز ایران را مطرح می‌کند مشکل قدغن بودن ارتباط پسر و دختر در رویه‌ی ظاهری جامعه که یکی از ساده‌ترین و سالم‌ترین ارتباط‌ های دختر و پسر است.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />دختر و پسر ایرانی که از آغاز دوران تحصیلات ابتدایی از هم دور نگه داشته شده اند، وقتی بزرگ‌تر می‌شوند بر حسب غریزه‌ی طبیعی و انسانی، به ارتباط تازه‌تری فکرمی‌کنند و دوست می‌دارند یک دوستی تازه را تجربه کنند، اما ترس از دستگیر شدن وکتک خوردن به جُرم قدم زدن‌های دوستانه در خیابان‌ها یا در ملاء عام، عاملی‌ست برای سوق داده شدن به سمت رابطه های نه چندان سالم. همین قدغن خنده دار ، یکی از عمده ترین مشکلات اجتماعی را به وجود آورده است. دختر و پسری که نمی‌توانند جلوی چشم جامعه با هم صحبت کنند به‌ناچار به خلوتگاه پناه می‌برند که جزو <span style="font-size:85%;">«</span>متهمان ردیف یک<span style="font-size:85%;">»</span> نباشند، اما این خلوتگاه، پناهگاهی امن نیست بلکه عاملی‌ست برای سوق دادن‌شان به سمت سوی آن چه که بدتر است و قدغن‌تر است و نابود کننده‌تر است.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />امروزه روز بر همگان ثابت شده که هر قدغن بی‌‌دلیلی، جذبه‌ای ایجاد می‌کند برای کشیده شدن به سمت‌اش. بنابراین دختر و پسری که در خیابان‌ها یا پارک‌های ایران، به تناسب فرهنگ ایرانی، فقط این امکان را دارند که گفت‌وگویی دوستانه داشته باشند یا در نهایت دست هم را بگیرند، با قدغن شدن این رابطه‌ی ساده‌ی دوستانه، به خلوتگاه یا به خیال‌شان پناهگاه امن می‌روند و چون روزنه‌ای وجود ندارد که چشم اجتماع نظاره گر و مراقب‌شان باشد، ارتباط ساده‌ی آن ها تبدیل به ارتباط عمیق‌تری می‌شود که صد البته آسیب زاست و مشکلات عمده ای برای خانواده‌ها ایجاد می‌کند.</span></strong> <span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#000000;">موزیک ویدیوی این ترانه، مضمون آن را نه به شکل مستقیم بلکه به گونه‌ای نمادین نمایش می‌دهد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></span></strong></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></div><div align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SGFWXuSTc3I/AAAAAAAAAJM/mG_H8CZvU40/s1600-h/1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5215544809033528178" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SGFWXuSTc3I/AAAAAAAAAJM/mG_H8CZvU40/s400/1.jpg" border="0" /></a><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">دست تو رو گرفتن آی چه حال خوبی داره<br />یواشکی بوسیدن آی چه حال خوبی داره<br />پیاده‌روها همه شون پشت قباله‌ی تو<br />کنار تو ترس من آی چه حال خوبی داره<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />نبض تو را شمردن، آی چه حال خوبی داره<br />قفل قفس شکستن، آی چه حال خوبی داره<br />بذار که از پچ پچ ما خبرچینا کر بشن<br />رهایی مرد و زن آی چه حال خوبی داره<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />لرزش دست من و تو آی که چه حالی داره<br />بوسه‌های پیاده‌رو آی که چه حالی داره</span></strong></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><strong><span style="font-size:130%;">آی چه حال خوبی داره<br />آی چه حال خوبی داره<br /></span></strong><br /><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SGFWNUNGAGI/AAAAAAAAAJE/ib7U0-FUuaU/s1600-h/3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5215544630233661538" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SGFWNUNGAGI/AAAAAAAAAJE/ib7U0-FUuaU/s400/3.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">از همه‌ی دار و ندار من مراقبت کن<br />از این دو چشم مست شب، شکر مراقبت کن<br />از این نگاه سرخ سرخی که آتیش گردونه<br />از این دو طاق نصرت روشن مراقبت کن<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><span style="color:#ffffff;">*</span><br />جرم سیاه من و تو، رویای رنگی داشتن<br />چه قدر قشنگه بی اجازه موتو شونه کردن<br />حبس ابد با تو چه خوبه آی چه عشقی داره<br />پس تا ابد حرفای شاعرانه بیش تر بزن<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />متهم ردیف یک منم که از تو مستم<br />این جا کنار مُرده‌ها منم که زنده هستم<br />جُرم من اینه که چشات سایه تو قاب گرفتن<br />رو پوست شب اسم تو رو خال‌کوبی کرده دستم<br /></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span></div></span></strong><div align="center"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SGFV38C35rI/AAAAAAAAAI8/z7xtLwzLJpw/s1600-h/Untitled-4.jpg"></a></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">لرزش دست من و تو آی که چه حالی داره<br />بوسه‌های پیاده‌رو آی که چه حالی داره<br />آی چه حال خوبی داره<br />آی چه حال خوبی داره</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><span style="color:#999999;"><strong><span style="font-size:130%;">پنجم تیرماه <span style="font-size:85%;">1387</span> خورشیدی</span></strong><br /></span><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3372036878103901470-386475614522569491?l=mehrdad-asemani.blogspot.com' alt='' /></div>Aansehhttp://www.blogger.com/profile/03087028218279774559noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3372036878103901470.post-54538850396240263242008-06-14T15:30:00.000-07:002009-03-24T04:09:23.442-07:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">گفت و گویی نیلوفرانه در حضور نیلوفرهای آبی</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">طراح صحنه و گفت و گو : آنسه</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SFRKL-0hbwI/AAAAAAAAAI0/LmeyZb9PRvw/s1600-h/nil10.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5211872238476816130" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SFRKL-0hbwI/AAAAAAAAAI0/LmeyZb9PRvw/s400/nil10.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><strong></strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"><strong>*<span style="font-size:180%;color:#ffffff;">*</span></strong></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><strong>این گفت وگو را پیشکش می کنم به کسانی که سکوتِ حنجره ها را دوست نمی دارند.</strong></span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;color:#000000;"><strong>برای گفت‌وگو با مهرداد ، از تمامی حجم اندوهم به بیرون می پرم و هجومی ملایم می برم به ذهن <span style="color:#ff6600;">محمد صالح علا</span> و تعدادی <span style="color:#ff6600;">نیلوفر آبی</span> از ذهنش قرض می گیرم چون به نیلوفرانگی این گفت و گو نیاز دارم.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />بدون توجه به غرولند نیلوفرها، آن ها را با نظمی بی نظم، در گلدانی شیشه‌ای سکنا می‌دهم. نیلوفرها گلدان را دوست نمی‌دارند هم‌چنان که پرنده‌های دریایی قفس را، اما غرولندهای شان به‌شدت بی‌ثمرست باید آروم آروم، بازی بازی با دل تنگم بسازند و نقش آفتاب خصوصی را بازی کنند چون من میهمان دارم.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />خُب، چاره‌ای نیست باید دو تا <span style="color:#ff9966;">صندلی چوبی</span> هم از ذهن <span style="color:#ff9966;">ژاکلین </span>به امانت بگیرم چون جایی برای نشستن نداریم. به نظرم اگر رنگ صندلی‌ها سبز باشد بهتر است. دو تا صندلی چوبی را از ذهن ژاکلین برمی‌دارم و روبه‌روی هم می‌گذارم. گلدان نیلوفرهای آبی‌ی بی‌تاب را هم بین دو تا صندلی چوبی قرارمی‌دهم.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></span> </div><div align="right"><span style="font-size:78%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><span style="color:#ffffff;">ر</span></span></div><div align="right"><span style="font-size:78%;"><span style="color:#ffffff;">*</span> <span style="color:#ffffff;">*</span></span></div><div align="right"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SFRJ-jpcY-I/AAAAAAAAAIs/zHSw3NOZS44/s1600-h/nil2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5211872007844291554" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SFRJ-jpcY-I/AAAAAAAAAIs/zHSw3NOZS44/s400/nil2.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">خُب، خیلی عالی شد، حالا همه چیز برای یک ضیافت آماده است: خدا، خورشید ، خاطره ، چند تکه ابر ولگرد ، دو تا صندلی چوبی زیر آسمانی همیشه شمالی ، نیلوفرهای آبی پَکر ، سبزینه‌های مهربانی ، سنجاقک‌های رقصان و شادی‌هایی که روی درخت لانه دارند.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;"> ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">مهرداد که بیاید می خواهم چند پرسش نیلوفرانگی جانانه و خوش ترانه و البته پُربهانه ازش بپرسم و قول می دهم که هزاره‌ی سکوت را تکه پاره کنم بی آن که نگران واژه‌های جویده در دهان سال‌های سکوت باشم.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />چه روز آفتابی زیبایی‌ست برای گفت‌و‌گو<span style="font-size:100%;"><span style="font-size:85%;">!</span> </span>اما سایه‌ی درختان، جلوی تابش نور و گرمای خورشید را گرفته‌اند. همواره این پرسش در ذهن من مطرح بوده که اگر گرما و نور خورشید را دوست داریم و در شعرهای‌مان از امتیازات نور خورشید و روز آفتابی داد سخن می‌دهیم پس چرا برای لذت بردن از روز آفتابی زیر سایه‌ی درخت سنگر می‌گیریم؟ به نظر من درخت فقط <span style="color:#ff6600;">سپیدار</span>، سایه‌ای ندارد که برای خورشید خانم و نور زنده‌گی‌آفرینش مزاحمت ایجاد کند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />من تاکنون هیچ شاعری را ندیده‌ام که نور و گرمای خورشید و دیدن روز آفتابی را به سایه‌ی درخت ترجیح بدهد. گویا نور و گرمای آفتاب فقط برای مخاطبان شعرها خوب‌اند برای خود شاعر، سایه‌ی درخت مهم‌تر است.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />هم‌چنان در انتظار نشسته‌ام که بهار بعد از زمستانی انتظار بیاید، ولی هنوز خبری نیست. از روی صندلی چوبی بلند می‌شوم ، مارمولکی می‌هراسد <span style="font-size:85%;">!!!</span> این قدر ترسناک‌ام<span style="font-size:85%;">!!</span>؟؟<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />در ذهن‌ام گفت‌وگو را مرور می‌کنم، پرسش‌های کلیشه‌ای نخ نما را به دست باد سپردم تا هر جا که دوست می‌دارد ببرد، به درد من نمی‌خورند. ببرد به ذهن هر کسی که نیاز دارد ، مثلن کشتی به گِل نشسته‌ی تلویزیون‌های بیست و چهار ساعته ، میزبان خیلی خوبی برای پرسش‌های نخ‌نما هستند برخی رسانه‌های نوشتاری هم همین‌طور. من زبانی سرخ دارم و سری سبز که هرگز از دور و برباد، رد نخواد شد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />گفت‌و‌گوهای تلویزیونی حرص‌ام را در می‌آورند. <span style="color:#ff0000;">مصاحبه‌گر با لب‌های دوخته فریاد می‌کشد</span> و<span style="color:#3366ff;"> مصاحبه شونده با یک لیوان سکوت در دست، به دوربین لبخند می‌زند</span> و <span style="color:#9999ff;">مخاطبان بی‌وقفه هورا می‌کشند</span> و صدای هورا کشیدن‌شان را از آن سوی سیم تلفن به گوش تو می‌رسانند و تو خود بدون ماشین حساب، به‌راحتی می توانی محاسبه کنی ضریب بلاهت را.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;"> </span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span></div></span><div align="right"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SFRJtIKxRPI/AAAAAAAAAIk/zkoXx2_Qchk/s1600-h/nil1.jpg"><span style="color:#ffffff;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5211871708410103026" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SFRJtIKxRPI/AAAAAAAAAIk/zkoXx2_Qchk/s400/nil1.jpg" border="0" /></span></a><span style="color:#ffffff;"><strong><span style="font-size:130%;color:#000000;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />در یک روز آفتابی، زیر چترآبی آسمان همیشه شمالی، در انتظارنشستن هم عالمی دارد . نیلوفرهای آبی ، خشمگین نگاه‌ام می‌کنند و از من پاسخی جز پشت چشم نازک کردن نمی‌گیرند. <span style="color:#ff9966;">خاطره</span> با <span style="color:#ff9966;">خدا</span> حرف می‌زند و <span style="color:#ff9966;">سنجاقک‌ها</span> لحظه ای از رقصیدن باز نمی‌ایستند و تکرار نگاه‌ام را نوازش می‌کنند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />مهرداد آسمانی در کوچه‌های آسمان قدم زنان در حرکت است و طنین گام‌هایش پیش از خودش می‌آید.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />مهرداد این جاست، روی صندلی چوبی می‌نشیند رو‌به‌روی من ، و نیلوفرهای آبی‌ی اسیر ِگلدان نیز، بین ما به تماشا می‌نشینند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />گفتم : آماده‌ای؟<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />گفت: آماده‌ام.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />گفتم: با یک پرسش ساده از یک ترانه‌ی زیبا شروع می‌کنم ، فکر می‌کنم ابتدای گفت‌وگو را با عطر خوش این ترانه معطر کنیم ، انرژی لازم را می‌گیریم که به سمت پرسش‌های نه چندان معطر برویم.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />گفت: موافق‌ام.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />گفتم : من ترانه‌ی <span style="color:#ff0000;">فاصله</span> را خیلی دوست دارم، هم متن ترانه بسیار زیباست هم موسیقی بی نهایت دلنشینه و تا اعماق قلب و روح آدم سرک می‌کشه و هم اجرای تو فوق‌العاده زیباست...<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /></span></strong></span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;"><strong><span style="font-size:130%;color:#000000;">فاصله افتاده بین من و تو<br />دستامون نمی‌رسن به همدیگه<br />اینو بغض تو نگفت<br />اینو قلب من میگه<br />این همه سال دوری<br />دوری و بی خبری<br />من گرفتار قفس<br />تو پی دربه‌دری<br />من به یک آینه دل‌خوش<br />تو به سایه‌ها امیدوار<br />من به غربت تو مدیون<br />تو از این غریب طلبکار<br /><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span></span></strong></span></div><span style="color:#ffffff;"><span style="color:#000000;"><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />اما پرسش من اینه : من گرفتار قفس / تو پی دربه‌دری<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />نه تو و نه ترانه سرا، هیچ کدام‌تان که گرفتار قفس نیستید، چون دور از وطن هستید، پس برای شما دربه‌دری مناسب‌تره، نه گرفتار قفس بودن، این طور نیست؟<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />گفت: همین‌طوره. از اولش قرار نبود این ترانه را من بخوانم ...<span style="color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">گفتم: آن ترانه خوان دیگر که قراربود بخواند، گرفتار قفس بود؟<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />گفت: آره<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />گفتم : این ترانه که بی‌نهایت زیباست، چرا نخواند؟<br /><br />گفت: چرا؟؟؟؟؟ خُب <span style="font-size:85%;">!!!</span> نمی‌دونم ... ولی من خودم این ترانه را خیلی دوست داشتم... <span style="color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span> </span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">گفتم : چرا نمی‌دونی؟؟؟؟</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">گفت : دست من نیست ...</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">و طنین خوش "دست من نیست" را می‌شنوم:<span style="color:#ffffff;">ر</span><br /></span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:78%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></span>یه شبایی باد و بارون<br />می‌زنه به برگ و بارم<br />اون شبا هوای آشتی<br />حتا با خودم ندارم<br />یه روزایی ابر تیره<br />منو می‌بره از این جا<br />می‌بره اون‌ورِ ِدیروز<br />گم می‌شم اون دور ِدورا<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />دست من نیست گاهی وقتا<br />روزم آفتابی نمی‌شه<br />حتا با معجزه ی عشق<br />آسمون آبی نمی‌شه<br />دست من نیست<br />دست من نیست</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />چشمان‌ام را می‌بندم و غرق ترانه می‌شوم با این وعده به خودم که وقتی ترانه تمام شد، پرسش‌های جانانه را یکی پس از دیگری فریاد بکشم الان فقط ترانه ...<span style="color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />چشمان‌ام را باز می‌کنم، همه جا تاریک است، رویای شبانه، لحظه‌ای به مرخصی می‌رود و من عمیق‌ترین جای شب را می‌بینم ...</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;"> ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">باد تا رویای من می‌دود ، کمی می‌ایستد و من به رویای شبانه لبخند می‌زنم. چه خوب که می‌توانم حتا شده در رویا ، هزاره‌ی سکوت را</span></strong></span><strong><span style="font-size:130%;"> <span style="color:#000000;">تکه پاره کنم ، خیلی‌ها از این رویا هم محروم‌اند. باد می‌خواهد دوباره به سمت و سوی رویا براند، لبخند می‌زنم و بر باد می‌روم.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span>.</span></strong><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></div></span><div align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SFRJcjcO1oI/AAAAAAAAAIc/_HgRSjxFK-4/s1600-h/nil3.jpg"><span style="color:#ffffff;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5211871423673325186" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SFRJcjcO1oI/AAAAAAAAAIc/_HgRSjxFK-4/s400/nil3.jpg" border="0" /></span></a><span style="color:#ffffff;"><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#999999;">بیست و ششم خرداد ماه<span style="font-size:85%;"> 1387</span> خورشیدی</span></strong><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></span><span style="color:#ffffff;">*</span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3372036878103901470-5453885039624026324?l=mehrdad-asemani.blogspot.com' alt='' /></div>Aansehhttp://www.blogger.com/profile/03087028218279774559noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3372036878103901470.post-86174098682320508462008-06-07T13:28:00.000-07:002009-03-31T02:47:10.982-07:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">غیبت عشقه که ما رو می‌کُشه</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">نوشته‌ی: آنسه</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SErxIZ5HLQI/AAAAAAAAAGM/kpaLn8FhSMo/s1600-h/200a.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5209241045699079426" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SErxIZ5HLQI/AAAAAAAAAGM/kpaLn8FhSMo/s400/200a.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:78%;"> <span style="color:#ffffff;">*</span></span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#666666;"><span style="color:#666666;">نام ترانه:</span> هفته ی سپید و سیاه</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><span style="color:#666666;">موسیقی و اجرا:</span> <span style="color:#666666;">مهرداد آسمانی</span></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#666666;">ترانه: شهیار قنبری</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#666666;">تنظیم: اندی جی</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#666666;">ویدیو: سیروس کردونی</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><span style="color:#666666;">آلبوم: شب سپید ... سال</span> <span style="font-size:85%;color:#666666;">2008</span></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SErw8xhfK2I/AAAAAAAAAGE/pgaenre8YK0/s1600-h/200b.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5209240845884009314" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SErw8xhfK2I/AAAAAAAAAGE/pgaenre8YK0/s400/200b.jpg" border="0" /></a> <br /> <br /><strong>از</strong><strong><span style="font-size:130%;"> بهترین های آلبوم شب سپید ، ترانه‌ی <span style="color:#ff6600;">هفته‌ی سپید و سیاه</span> است. «هفته‌ی سپید و سیاه» یک ترانه‌ی اجتماعی سالم است که در لابه‌لای تشبیه و استعاره‌ها، می‌توان به معنایی روان و ملموس دست یافت. آن چه سبب نوشتن این مطلب شد، علاوه بر زیبایی اثر، استقبالی ست که از جانب مردم و به ویژه قشر جوان از این ترانه به عمل آمده است.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span> <br /><span style="color:#ffffff;">*</span> <br />بیش تر دوست می‌دارم که برداشت‌ام را از مفهوم کلی ترانه بنویسم بنابراین به آرایه‌های ادبی متن ترانه کاری ندارم که بسیار هم مشخص هستند، مثلن دوست ندارم بگویم روز یکشنبه به قهوه‌ی سرد تشبیه شده، چون تشبیه واضحی است و واگویه‌ی آن و یا مواردی از این دست ضرورت ندارد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span> <br /><span style="color:#ffffff;">*</span> <br />به باور من، «هفته‌ی سپید و سیاه» زبان گویای هموطنانی‌ست که به کوچ اجباری تن داده‌اند، تبعید، مهاجرت، پناهنده‌گی یا هر آن چه که نام دارد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span> <br /><span style="color:#ffffff;">*</span> <br />آوردن کلماتی مانند <span style="color:#ff6600;">قهوه</span> ، <span style="color:#ff6600;">کشیش</span> ، <span style="color:#ff6600;">صلیب </span>و <span style="color:#ff6600;">بی‌شناسنامه</span> در متن ترانه، غربت سرزمینی را به نمایش می‌گذارد که میزبان ِ مهاجران شده است و به‌ویژه این بخش از متن ترانه، این باور را محکم‌تر می‌کند:</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><strong><span style="font-size:130%;"><div align="center"><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span> <br /> <br /><span style="color:#666666;">از سر سه شنبه های موج و کف <br /> <br />هر پناهنده یه قایق می خره <br /> <br />ساحل از شکسته های ما پُره <br /> <br />تا بخواهی صدفای بی سره</span></div></span></strong><div align="right"><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">*</span> <br /> <br /></div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SErwy0UNdKI/AAAAAAAAAF8/scnede-ToUU/s1600-h/200c.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5209240674834936994" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SErwy0UNdKI/AAAAAAAAAF8/scnede-ToUU/s400/200c.jpg" border="0" /> <p align="right"></a><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong> <span style="color:#ffffff;">*</span> <br /><strong><span style="font-size:130%;">بار معنایی متن ترانه و نوع موسیقی آن، ویدیویی بی زرق و برق را می‌طلبید که مبنای آن، سیاه وسفید بودن تصاویر ویدیویی ست <span style="color:#ff6600;">همزاد نام ترانه</span>. در ویدیوی این ترانه نیز سمبل‌های زنده‌گی غربت از جمله کشیش، صلیب، بی‌هویتی میهمان در سرزمین میزبان و نیز تصاویر سیم‌های خاردار که نماد تبعید گاه است وضوح دیده می‌شود.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span> <br /><span style="color:#ffffff;">*</span> <br />مهاجرت ایرانیان از ایران به کشورهای آزاد و پناه جُستن‌شان در سرزمین‌هایی که اگر چه آرمان‌شهر نبودند، اما سکونت در آن‌جا را بهتر از سرزمین خود می‌پنداشتند، به مدت سی سال بی‌وقفه ادامه دارد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span> <br /><span style="color:#ffffff;">*</span> <br />این کوچ اجباری، علاوه بر مشکلات اجتماعی و روانی متعدد، خواه ناخواه تنش‌های فرهنگی نیز با خود به‌همراه داشته است که یکی از این تنش‌ها، برخورد و تلاقی فرهنگ سرزمین میزبان و سرزمین مادری‌ست. با برخورد این دو فرهنگ، نه می توان زنگی زنگ بود و نه رومی روم، نه می‌توان فرهنگ بیگانه را به شکلی کامل پذیرفت و نه می‌توان فقط میزبان فرهنگ سرزمین مادری بود. محل برخورد این دو فرهنگ، رنگ <span style="color:#ff0000;">خاکستری‌</span>ست، همرنگ تصاویر ویدیویی این ترانه.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span> <br /><span style="color:#ffffff;">*</span> <br />در سراسر تصاویر ویدیویی، ترانه‌خوان در فضایی خاکستری، با سایه‌روشن‌های پشت‌سرش، ثابت نشسته و هیچ تحرکی ندارد. با گذشتن تصاویر متعدد، ایستایی ترانه‌خوان و عدم هیجان و بازتاب در برابر تصاویر مختلف به وضوح دیده می‌شود که می‌تواند نشانه‌ی پذیرش ناخواسته و اجباری شرایط غربت باشد.</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;"> ر</span> <br /><span style="color:#ffffff;">*</span> <br /><strong><span style="font-size:130%;">در سرزمین میزبان ، هفته با روز دوشنبه آغاز می شود ، اما <span style="color:#ff6600;">شهیار قنبری</span> که روایت هفته‌ی سپید و سیاه را نوشته نخستین روز هفته را بر طبق رسم سرزمین‌اش، با شنبه آغاز کرده است:</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong> <br /><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong></p><strong><span style="font-size:130%;"><p align="center"> <br /><span style="color:#666666;">شنبه ی من بدِ بد <br /> <br />روز عشق سرسری <br /> <br />گریه ی های بیخودی <br /> <br />خنده ی بی خبری</span></p><p align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span> <span style="color:#ffffff;">*</span> <br />شاید این نشانه‌ای باشد مبنی بر این که خیلی از مهاجران با گذشت سی سال زنده‌گی درغربت، هنوز رسم سرزمین خود را به رسمیت می‌شناسند و به عبارتی هنوز در میان باورهای تازه، <span style="color:#ff6600;">سردرگم</span> هستند. همچنان که یکشنبه‌ای که برای مردم سرزمین میزبان، روز عبادت و تفریح و استراحت است، هیچ جذبه و هیجان و گرمی برای میهمان ندارد و به اجبار آن را به عنوان روز آخر هفته می‌پذیرد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span> </p><p align="center"> <br /><span style="color:#666666;">روز یک‌شنبه میاد <br /> <br />مثل یک قهوه‌ی سرد <br /> <br />شکل بی‌شکل کشیش <br /> <br />بر سر صلیب درد</span></p><p align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span> <br />در ویدیوی این ترانه، موعظه های آبدار و پرهیجان کشیشی را می‌بینیم که سمبل روز یکشنبه‌ی غربت است، اما هیجان موعظه بر روی ساکن بودن ترانه‌خوان، تاثیری ندارد و او را از جایش بلند نمی‌کند او هم‌چنان در حالت سکون تصاویر را تماشا می‌کند و حرف خود را می‌زند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span> <br /><span style="color:#ffffff;">*</span> <br />مهاجر در بهترین حالت، فرهنگ سرزمین میزبان و فرهنگ سرزمین مادری‌اش را تلفیق می‌کند، برای ادامه‌ی زنده‌گی ناچار است که چنین کند. وقتی که مهمان هستی، فرهنگ سرزمین میزبان، خواه ناخواه بر فرهنگ مادری تاثیر می‌گذارد که این دوفرهنگه شدن نیز مشکلاتی از جنسی دیگر به همراه دارد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span> <br /><span style="color:#ffffff;">*</span> <br />موسیقی زیبای <span style="color:#ff6600;">مهرداد</span>، به شکل غریبی، غریبانه و از جنس متن ترانه است و به کار بردن دو ساز پیانو و تار که سازهای هم‌سرزمین نیستند، تلفیق دو فرهنگ شرقی و غربی را به خوبی نمایش می‌دهد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span> <br /><span style="color:#ffffff;">*</span> <br />سازغربی پیانو و ساز شرقی تار، با این که در یک ترانه زنده‌گی می‌کنند اما جدای از هم استفاده شده‌اند. <span style="color:#000000;">پیانو</span> در ابتدا و انتهای ترانه و <span style="color:#000000;">تار</span> در اواسط ترانه استفاده شده، گویا که تار در محاصره‌ی پیانو قرار گرفته است. همان گونه که فرهنگ سرزمین مادری در محاصره‌ی فرهنگ سرزمین میزبان قرار دارد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;"> ر</span></p><p align="right">به حس موسیقایی <span style="color:#ff6600;">مهرداد</span> به واقع باید هزارآفرین گفت و نیز به سلیقه‌ی موسیقی <span style="color:#ff0000;">اندی جی</span></span></strong>.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span> <br /> <br /><span style="color:#ffffff;">*</span></p></span></strong><a href="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SErwO_2pWwI/AAAAAAAAAFs/ipJUf0rvqZA/s1600-h/200d.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5209240059456871170" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SErwO_2pWwI/AAAAAAAAAFs/ipJUf0rvqZA/s400/200d.jpg" border="0" /> <p align="right"></a><span style="color:#ffffff;">*</span><strong><span style="font-size:130%;"> <br /> <br />روز دوشنبه‌ی غربت برای سرزمین میزبان، روز اول هفته است، اما در باور مهاجر دلتنگ، نخستین روز به حساب نمی‌آید و خود را در این باور تازه، تنها و بیکس احساس می‌کند. روز نخست هفته‌ی غربت است و همراهش روز رسیدن خبرهای تازه. برای مهاجر، خبر مهم، خبرهای وطن‌اش است خبرهای بد سرزمین‌اش، خبر آزار دیدن و غمناک بودن جوانان هموطن‌اش، خبر اجبارهای تمام ناشدنی وطن و فکر این که چه‌گونه باید با این اجبارها و تحمیل‌ها مقابله کرد وآن را از بین برد.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong> </p><strong><span style="font-size:130%;"><p align="center"> <br /><span style="color:#666666;">دفتر دوشنبه‌های بی‌کسی <br /> <br />میگه تار موی یارم کم شده <br /> <br />روی روسریش باید خط بکشم <br /> <br />وقتی رخت خونه‌مون پرچم شده</span></span></strong></p><p align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span> <br />خط کشیدن بر روی روسری، کنایه از مقابله و نابودکردن اجبار و تحمیل است و به باور من، خانه استعاره از وطن و <span style="color:#ff6600;">رخت خونه مون پرچم شده</span> کنایه از اجبار پوشش هم‌شکل و تحمیلی در وطن است.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span> <br /><span style="color:#ffffff;">*</span> <br />اما چهارشنبه‌ی غربت او را به یاد چهارشنبه‌ی ذهن‌اش می‌برد، به تکه‌ای از باورهایش و پاره‌ای از اعتقادات دینی و سنتی، که بعضی از مهاجران هنوز هم بعضی مراسم مذهبی را در غربت برگزار می‌کنند. به دیده‌ی من، بیرق در این بخش از متن ترانه، استعاره از برگزاری سنت‌های دینی از قبیل سفره‌های نذری و برگزاری چنین باورهایی در شرایطی‌ست که در سرزمین غربت، هویت‌اش را گم کرده و به رنگی دیگر درآمده.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span> <br /></p><span style="font-size:78%;color:#ffffff;"></span><div align="center"><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span> <br /> <br /><span style="color:#666666;">عصر چهارشنبه هنوز <br /> <br />میگه یک بیرق بدوز <br /> <br />بی‌شناسنامه بسوز <br /> <br />آدم روز به روز</span></div><p align="right"><span style="font-size:78%;color:#ffffff;"><span style="color:#ffffff;">*</span>*</span> <br />و روز پنج‌شنبه‌اش نیز شکل سابق خود را از دست داده است و آن‌چه که او از پنج‌شنبه‌ی وطن‌اش در ذهن دارد نیست، پنج‌شنبه‌ی او در واقع نوید تعطیلی آخر هفته را می‌داد و روزی آرامش‌بخش و لطیف بود و نه روز کار و تلاش اواسط هفته، چنین پنج شنبه‌ای برای او ناآشناست.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span> <span style="color:#ffffff;"> <br /></span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span></p><p align="center"><span style="color:#666666;">روز پنج‌شنبه میاد <br /> <br />جوری که نیومده <br /> <br />سرخ و سرخ و داغ داغ <br /> <br />مثل یک آتشکده</span></span></strong></p><a href="http://4.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SErv2oqVX0I/AAAAAAAAAFk/2Nqj3iaDh94/s1600-h/200b.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5209239640914353986" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SErv2oqVX0I/AAAAAAAAAFk/2Nqj3iaDh94/s400/200b.jpg" border="0" /> <p align="right"></a><span style="color:#ffffff;">*</span> <br /><strong><span style="font-size:130%;">شخص مهاجر با آمدن به غربت و پذیرش تبعید، درگیر مشکلی از جنس دیگر شده است و با این که به آزادی سرزمینی که در آن سکونت کند، رسیده است اما خوب می‌داند که آن جا، سرزمین‌اش نیست، جایگاه فرهنگ و باورهایش نیست، پس به زنده‌گی خود ادامه می‌دهد در شرایطی که نیمی از وجودش در غیبت است، نیمی از وجودش را که همان سرزمین‌اش است از دست داده، نیمی از وجودش را از او گرفته‌اند و این روند ناراضی بودن از شرایط زنده‌گی هم‌چنان ادامه دارد اما به نوعی دیگر.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span> <br /><span style="color:#ffffff;">*</span> <br />آوردن ترکیب<span style="color:#ff6600;">«قصه ی دو ماهی»</span> که از ترانه‌های اوایل سال‌های جوانی شاعر است، به باور من گواه این موضوع است که هنوز قصه‌ی زنده‌گی ما، قصه‌ی همان دوماهی ست.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span> <br /><span style="color:#ffffff;">*</span> <br />قصه‌ی همان مرغ ماهی‌خوار است که در قصه‌ی دوماهی سبب <span style="color:#ff6600;">غیبت عشق</span> گمشده‌اش شده بود و اینک در این برهه از زمان، باز هم این مرغ ماهی‌خواراست که باعث <span style="color:#ff6600;">غیبت عشق</span> شده است، سبب غیبت سرزمین‌اش، سرزمین‌اش را از او گرفته است. هنوز هم مرغ ماهی‌خوار دست از سرش برنداشته و این بار سبب جدا شدن او از سرزمین‌اش گشته است. پس هنوز هم قصه‌ی او، قصه‌ی دوماهی ست.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong> </p><strong><span style="font-size:130%;"><p align="center"> <br /><span style="color:#ff0000;"><span style="color:#ff6600;">جمعه از لهجه‌ی دریا خیس ِخیس</span> <br /> <br /></span><span style="color:#ff6600;">میگه قصه‌ی دوماهی بنویس</span></span></strong></p><p align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span> <br />به باور من شاه‌بیت این ترانه، همین بیت بالا ست و اوج گرفتن صدای <span style="color:#ff6600;">مهرداد</span> در این بخش از ترانه، مخاطب را بیش از پیش به این باورمندی می‌رساند. بیت ترجیع بند و ترکیب <span style="color:#ff6600;">غیبت عشق</span> نیز در واقع از دل همین<span style="color:#ff6600;"> "قصه‌ی دو ماهی"</span> متولد شده است:<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span> <br /></p><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span> <br /> <br /><span style="color:#ff0000;"><span style="color:#ff6600;">غیبت عشقه که ما را می‌کشه</span> <br /> <br /></span><span style="color:#ff6600;">سیل بی‌رحمه، بهارو می‌کشه</span></div><p align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span> <br />نداشتن وطن، باورها و اعتقادات فرهنگی انسان را نابود می‌کند و به همین دلیل بی‌شناسنامه می‌شود و در سرزمین میزبان، خود را بی‌هویت می‌بیند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span> <br /><span style="color:#ffffff;">*</span> <br /><span style="color:#ffffff;">*</span> در ویدیوی ترانه نیز تصویر افتادن گلدان از دست دخترک و شکسته شدن آن و جدایی گل از گلدان و نیز مادری که بچه‌اش را به پایین می‌اندازد و جدا شدن دو دست، همه متن تصویری <span style="color:#ff6600;">غیبت عشق</span> و در واقع غیبت وطن و باورها و فرهنگ مادری را نمایش می‌دهد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span> <br /><span style="color:#ffffff;">*</span> <br /><span style="color:#ffffff;">*</span> در ابتدای ویدیو، دخترک تلاش می‌کند که از گلدان‌اش مراقبت کند و آن را محکم به بغل گرفته است، اما با همه‌ی تلاش‌اش و بر خلاف میل‌اش گلدان را به زمین می‌اندازد و در ظاهر، از باورهای خود جدا می‌شود اما باورها ریشه در وجودش دارند بنابراین باز هم با تکیه بر همان باورها، باورهای تازه را نیز به دلیل شرایط زنده‌گی در سرزمینی دیگر می‌پذیرد زیرا به لحاظ معنوی و فکری نمی‌تواند از سرزمین مادری‌اش جدا شود.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span> <br /><span style="color:#ffffff;">*</span> <br /><span style="color:#ffffff;">*</span> از موسیقی زیبا و جذاب <span style="color:#ff0000;"><span style="color:#ff6600;">مهرداد</span> </span>گفتیم، اما دور از انصاف است که از اجرای فوق‌العاده زیبای <span style="color:#ff0000;"><span style="color:#000000;">مهرداد</span> </span>چیزی نگوییم. نوع اجرای <span style="color:#ff0000;"><span style="color:#000000;">مهرداد</span> </span>در این ترانه، حس و حال ترانه را کاملن به مخاطب منتقل می‌کند و ترانه بیش از پیش به دل می‌نشیند که جای تحسین بسیار دارد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span> </p><p align="right">این نوشته، برداشت شخصی من از این ترانه است، شاید که دیگران برداشت‌های دیگری داشته باشند. حسی که از این ترانه به من منتقل می‌شود سبب به وجود آمدن چنین باوری شده است. من ترانه‌ی هفته‌ی سپید و سیاه را بسیار زیاد دوست می‌دارم و هنگام گوش دادن به آن خود را کاملن در فضایی خاکستری رنگ احساس می‌کنم.</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;"> ر</span> <br /> <br /></span></strong><span style="color:#ffffff;">*</span> </p><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#999999;">هیجدهم خرداد ماه <span style="font-size:85%;">1387</span> خورشیدی</span></strong> <br /> <br /><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3372036878103901470-8617409868232050846?l=mehrdad-asemani.blogspot.com' alt='' /></div>Aansehhttp://www.blogger.com/profile/03087028218279774559noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3372036878103901470.post-65520333742096402012008-05-31T06:26:00.000-07:002008-12-09T11:22:45.222-08:00<div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">یه جعبه رنگ واسه روز مبادا<span style="font-size:85%;">...</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ا</span></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">نوشته ی : آنسه</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SEFSy5gdw8I/AAAAAAAAAFc/XFzOv9PD694/s1600-h/naghd.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5206533678600930242" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SEFSy5gdw8I/AAAAAAAAAFc/XFzOv9PD694/s400/naghd.jpg" border="0" /></a><strong><span style="font-size:130%;"><br /></span></strong><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;">گفتیم از این بدتر نمی شه و شد<br />از این بدتر کردیم و شد خود به خود</span></strong></div><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />ما ایرانی ها در جامعه ای بی سر و ته زنده گی می کنیم و به واقع نمی دانم وقتی در آینده ، تاریخ این دوره نوشته می شود از کسانی که در این برهه از زمان زنده گی می کرده اند به چه شکلی و با چه عنوانی یاد خواهد شد . اما هر چه که هست همینی ست که می بینیم و می شنویم و حس می کنیم و می دانیم که بد است ، خیلی بد ، اما همه فقط نگاه می کنیم و با بدها همگام می شویم و یا در بهترین حالت ، سکوت می کنیم.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />جامعه ی غم انگیز ایرانی فقط مختص داخل کشور نیست که اوضاع خارج از کشور، اگر بدتر از داخل نباشد ، بهتر هم نیست ، به همین دلیل می گویم جامعه ی بی سر و ته. این جامعه آن طور که در ترانه ی <span style="color:#ff0000;">جنگل شش و هشت</span> آمده ، به واقع جنگل است . یعنی بی قانونی و هرج و مرج فرهنگی ،اجتماعی و شخصی این جامعه ، ایجاب می کند که به جز جنگل ، به چیز دیگری مانند نشود و از دید من این یکی ازصریح ترین و واقعی ترین تشبیهاتی ست که در شعرهای تمام دوره ها آمده.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />شعر و ترانه به جز بیان احساسات و عواطف عاشقانه و دیدگاه های عارفانه ، باید یکی از عوامل اصلی بیداری مردم باشد . همیشه در دوره های حساس تاریخی ، چنین بیداری و آگاهی در شعر شاعران بیدار وجود داشته است و امروز نیز صد البته چنین است.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />ترانه ی جنگل شش و هشت ، فرصت مناسبی است که تکه هایی از مشکلات بیشمار جامعه ی ایرانی که در دل این ترانه خوابیده است، عنوان شود.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />قبل از هر چیز درودی بیکران دارم به <span style="color:#ff0000;">مهرداد عزیز</span> که ملودی های جذاب اش ، باعث شد که متن ترانه خیلی بیش تر از حد انتظار خود را نمایش دهد. من شک ندارم اگر متن این ترانه به آهنگ ساز دیگری سپرده می شد ، این همه مخاطب را متوجه ی خود نمی کرد. اما نوع آهنگ سازی مهرداد در این ترانه به گونه ای ست که حتا توجه مخاطبان بیگانه با درد و بیگانه با ترانه هایی از این دست را هم به سوی خود جلب کرده است ، یک موسیقی مدرن و امروزین با اجرایی بدون اغراق عالی و مناسب .<span style="font-size:78%;color:#ffffff;"> ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />از دید من ، محسوس ترین جای ترانه ی جنگل شش و هشت<span style="color:#ff0000;"> " یه جعبه رنگ واسه روز مبادا"</span> است. از ابتدای وقوع انقلاب تا به اکنون در داخل ایران ، این جعبه ی رنگ ، در دست بیش تر مردم دیده می شود که در طی این سی سال برای رسیدن به هدف هاشان ، هر روز مشغول رنگ آمیزی خود بودند به طوری که به نقاشان چیره دستی تبدیل شده اند که بیش تر مواقع هم از رنگ های گرم استفاده می کنند<span style="font-size:85%;">!!!</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />جامعه ی ایرانی خارج از کشور نیز چنین است ، آن ها هم قبل از هر چیزی ، یک جعبه رنگ تهیه کرده اند و با دقت ، هر روز بهتر از دیروز خود را رنگ آمیزی می کنند. به یاد دارم که چند چهره ی مشهور تلویزیونی که زمانی در تلویزیون های سیاسی غوغای آزادی ایران بر پا کرده بودند و با حرکات سر و دست و گردن و سخنان وطن پرستانه ، عشق میهن پرستی خود را به رخ می کشیدند ، امروز از جعبه رنگ نهایت استفاده را کرده اند و نه تنها از آزاد کردن وطن دست کشیده اند که خود نیز با گرفتن گذرنامه ی ایرانی ، به ایران هم رفت و آمد می کنند با این بهانه که مادرشان را ببینند<span style="font-size:85%;">!!!</span> اینک نیز در تلویزیون های غیر سیاسی ظاهر می شوند و پشت هم می گویند : ایرانی و آزاد و مستقل باشید یا چیزی شبیه به این<span style="font-size:85%;">!!!</span> گویا این روزها برای رنگ آمیزی ، هر روز ، روز مباداست<span style="font-size:85%;">!!!</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />از عوامل اصلی رواج جعبه ی رنگ ، فقدان فرهنگ درست اجتماعی ست و یکی از عوامل نبودن فرهنگ درست ، جهل و خرافه است . وقتی در هزاره ی سوم ، هنوز داخل چاه جمکران و انواع و اقسام چاه های صاحب الزمان ، نامه می اندازند ، استحکام ریشه ی جهل و خرافه پرستی ، بیش تر نمایان می شود.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><div align="center"><br /><span style="color:#ff0000;">نامه نگاری با یه چاه بی آب<br />فکر یه شام اتمی با شراب<br />یه جعبه رنگ واسه روز مبادا<br />رای همه فدای اخم آقا</span></div><span style="color:#ff0000;"></span></span></strong></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">در داخل کشور، دولت و قانون اساسی ، آزادی را قدغن کرده است ، اما در جامعه ی آزاد خارج از کشور ، این خود ایرانی ها هستند که آزادی را برای خود قدغن کرده اند و گویا تنها چیزی که هم در داخل وهم در خارج از کشور آزاد است ، به همراه داشتن همان جعبه ی رنگ کذایی ست<span style="font-size:85%;">!!!</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />اگر بخواهیم گناهان عریض و طویل را بین جامعه ی داخل و خارج از کشور تقسیم کنیم ، به نظر می آید که گناه جامعه ی خارج از کشور بیش تر است. مردم داخل کشور که دست و پای شان به شدت بسته است اما با همه ی خطراتی که وجود دارد ، هر طبقه ای از جامعه ، یک دیش و رسیور تهیه کرده اند که ببینند هموطنان خارج از کشورشان چه می گویند و چه می کنند. اما وقتی بیست وپنج کانال تلویزیونی بلکه بیش تر ، از بام تا شام شش و هشت های قردار پخش می کنند ، اینان نیز به جز رقصیدن چه کار باید بکنند؟<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />از شش و هشت ها که بگذریم حتا طیف تحصیل کرده و مثلن روشنفکر جامعه نیز در رسانه ها تصویر خوبی از خود نشان نمی دهند. روانشناسی که موضوع داغ رسانه های امروزین شده است و پاسخ به پرسش های دردمندان و صاحبان مشکل و معضل به یکی از مهم ترین وظایف رسانه ها تبدیل گشته است نیز خود حدیثی دیگر است.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />روان شناسان گرامی با دادن مبلغی ناچیز یا باچیز ، از رسانه ها وقت می خرند تا پاسخگوی مشکلات مردم باشند این در واقع پوسته ی کارشان است ، اما داخل این پوسته چیز دیگری ست و آن تبلیغ خود و شماره تلفن محل مشاوره شان است که مردم را حتا از ایران به سمت خود بکشانند. کسانی که ساکن امریکا و به ویژه لس انجلس هستند که می توانند به طور مستقیم در این مراکز مشاوره ی تبلیغ شده ، حضور داشته باشند و کمی دلار خرج کنند شاید که مشکل شان حل شود... البته تا این جای کار ملالی نیست.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />اما درد اصلی این جاست که این روند تبلیغ ، شامل حال ایران هم می شود بدین ترتیب که مردم مشکل دار داخل ایران می توانند از طریق تلفن های اعلام شده با مراکز روان درمانی این روان شناسان گرامی تماس بگیرند و مشکلات شان را مطرح کنند و صد البته نه به شکل رایگان بلکه با پرداخت مبلغی که به محض شنیدن اش ، چشم های آدم چپ می شود. به ویژه وقتی که می شنوی که خیلی راحت شماره حسابی مخصوص در ایران را می دهند که پول را به این شماره حساب در فلان بانک واریز کنید و بعد زنگ بزنید و با خانم یا آقای دکتر صحبت بفرمایید تا شاید مشکل تان حل شود؟؟<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />به واقع روان شناسان گرامی که برای حل مشکلات هموطنان داخل ایران ، چنین روشی را پیش می گیرند نه درد هموطنان داخل ایران را می شناسند و نه این دردها برای شان مهم است که اگر مهم بود و درد شناس بودند باید به ساده گی می فهمیدند که امکان پرداخت پول های آن چنانی برای کسانی که در ایران ساکن هستند ، امکان پذیر نیست<span style="font-size:85%;">!!!!</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />و بعد آگهی های سمینارهای روان شناسی و به ویژه خود شناسی هم خود حدیثی جداگانه دارد. تبلیغ سمینار خود شناسی روی عرشه ی کشتی و دعوت مردم به این سمینار با این مژده که در این سمینار ، فلان دی جی هم حضور دارد و برنامه موسیقی اجرا خواهد کرد<span style="font-size:85%;">!!!</span> من حیرت می کنم که در این گونه سمینارها ، قرار است کدام <span style="color:#ff0000;">خود</span> شناسانده شود که نام خودشناسی بر آن می گذارند<span style="font-size:85%;">!!!!!</span>؟؟؟ آیا این کار با منبرهای دروغینی که مردم را به نوعی دیگر به سمت خود می کشاند و پول می گرفت چه قبل و چه بعد از انقلاب ، تفاوتی دارد؟ فریب دادن شکل های مختلف دارد اما ریشه ی همه ی آن ها همان فریب است.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><strong><span style="font-size:130%;"><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ff0000;">رو عرشه ی کشتی های راس راسی<br />دی جی سر کلاس خود شناسی<br />پای روضه های مردم فریبی<br />نقل و نبات شون بمبای جیبی</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />رسانه ها اعم از دیداری و شنیداری و نوشتاری به دلیل این که به طور مستقیم با خیل عظیمی از مخاطبان رو به رو هستند ، مسئو لیت بس بسیار سنگینی در قبال جامعه دارند. متاسفانه بیش تر رسانه ها ، چنین مسئولیتی را نمی شناسند و به هر دلیلی که خود می دانند حال زنده گی سخت در غربت است یا هر چیز دیگر ، بیش تر از این که چنین مسئولیت سنگینی را بپذیرند ، اندیشه ی پولسازی در سر دارند و هدف اصلی شان رسیدن به پول بیش تر است .<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />در جامعه ی آزاد خارج از کشور ، این فرصت وجود دارد که این رسانه ها عامل آگاه کردن و بیداری مردم ، مبارزه با جهل و خرافه پرستی ، زایش فرهنگ اجتماعی مثبت ، یادآوری تاریخ ایران و آن چه که بر این سرزمین گذشت ، جلب توجه مخاطبان به سمت هنر واقعی و یاد آوری مسئولیت های فردی و اجتماعی به مردم باشند و در کنار این موارد اصلی هم صد البته برنامه های تفریحی و سرگرمی نیز لازم است... اما آن چه که دیده می شود هیچ چیز نیست به جز تفریح و سرگرمی و پولسازی و آن چه که بیش از هر چیزی به چشم می آید <span style="color:#ff0000;">جعبه ی رنگ</span> است که بیش تر رسانه ها به دست گرفته اند و با همه ی زحمتی که می کشند و همه ی تلاشی که در زمینه ی اداره کردن و پا بر جا ماندن رسانه ی خود دارند ، به دلیل احساس نکردن مسئولیت اصلی رسانه ای ، به جایی نرسیده اند که هیچ مخاطبان را هم به بیراهه کشانده اند آن چنان که همه کس ، همه چیز را فراموش کرده اند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ff0000;">بیست و چهار ساعته های خاموش<br />بازی ما یادم تو را فراموش</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />بنابراین رسانه هایی که می توانستند عاملی برای بیداری و حرکت مردم به سمت خود شناسی و بیداری باشند ، بر عکس آن چه که تصور می شد ، عمل کردند ، همان گونه که سرزمین ساخته و پرداخته ی کوروش کبیر که نماد ایرانیان است ، به دست خلیفه نشین دیکتاتور و عرب زده و بیگانه با عشق افتاد و ایرانی بودن و عشق ورزیدن در آن قدغن شد. همیشه به دنبال جهل و خواب آلوده گی جامعه ، آن چه که را انتظارش را نداریم جلوی چشم مان حیرت زده مان ظاهر می شود.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ff0000;">ماهواره ی بالا دست<br />افتاد تو چاه و شکست<br />تعبیر خواب کوروش<br />خلافت عاشق کش</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />نتیجه این شد به جای این که مخاطبان به فکر سرزمین شان و گرفتاری های میهن شان باشند توجه شان به انواع و اقسام مشاور املاک در دوبی جلب شد که هر روز هم بر تعدادشان اضافه می شود و حیرت انگیز است که مردم سراسر گرفتار ساکن ایران ، چه گونه می توانند حتا با وام های طولانی مدت بانک های امارات ، با خرید خانه در دوبی سرمایه گذاری کنند ؟ و اصلا سوال اصلی این جاست که <span style="color:#ff6666;">چه اصراری ست که ایرانی ها در دوبی خانه بخرند؟؟</span> چرا باید سرمایه های ایران به سمت دوبی سرازیر شود؟<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />به هر شکل ، این آگهی های دوبی است که چرخ هزینه های سنگین تلویزیون ها را می چرخاند و آن رسانه ای که آگهی دوبی ندارد ، با کمر خمیده از هزینه ی سنگین ، به کار خود ادامه می دهد ، اما آن چه را که باید بگوید می گوید و تا آن جا که بتواند از پس مشکلاتش برآید دروغ و تزویر به مردم نگون بخت تحویل نمی دهد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ff0000;">بخش خبر کاری نکن خراب شه<br />آگهی دوبی نقش برآب شه<br />کشتار میلیونی بگو دروغه<br />یا که عجالتن سرش شلوغه<br />خبر چینا در نقش همکلاسی<br />وی آی پی کنسرتای سیاسی</span></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />به دلیل این که در سرزمین ما و برای جامعه ی ایرانی هیچ گونه فرهنگ سازی مثبت انجام نگرفته ، مردم ساکن خارج از کشور، همان فرهنگ نصفه نیمه ی خود و نیز سنت ها و باورهای سرزمین خود را با فرهنگ غربی عجین کرده اند که معجونی تماشایی از آن ساخته شده ، معجونی غم انگیز<span style="font-size:85%;">!!!</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />خیلی خوب است که از نکات خوب فرهنگ های سایر کشورها بهره ببریم اما متاسفانه ، آن چه که بیش تر هموطنان نازنین ما از فرهنگ های دیگر می گیرند ، جنبه های نه چندان خوب اش است. این معضل جای بحث فراوان می طلبد که از حوصله ی این نوشته خارج است .<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />همین است که وقتی در جامعه ی ایرانی نمایشگاه نقاشی برپا می شود ، از حضور ایرانیان در آن خبری نیست. کتابفروشی ها مشتری چندانی ندارند و اگر شب شعری نیز برگزار شود برای جلب توجه مردم باید در سفره ی چلوکباب پیچیده شود تا نظرها را به خود جلب کند که در بیش تر موارد هم نظرها به سمت خوردنی ها جلب می شود و نه شنیدنی ها. این است که همه ی این موارد فرهنگی ، ناقص الخلقه به دنیا می آیند و ناقص الخلقه نیز از دنیا می روند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="center"><br /><span style="color:#ff0000;">شب شعرپیچیده<br />در سفره ای پوسیده<br />سرود برگزیده<br />نت های سر بریده</span></span></strong><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">سال هاست که هر روز می گوییم: از این بدتر دیگه نمی شه ، اما شد ، بدتر از این شد و باز هم خواهد شد و همچنان ادامه پیدا خواهد کرد چرا که از ماست که بر ماست.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></span></strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><strong>گفتیم از این بدتر نمی شه و شد<br />از این بدتر کردیم و شد خود به خود</strong></span></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />تکرار <span style="color:#ff0000;">از این بدتر</span> در انتهای ترانه نیز گواه تاکید مهرداد بر این مطلب است :<span style="color:#ffffff;">ر</span></span></strong></div><div align="center"><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><strong>از این بدتر ، از این بدتر ، از این بدتر کردیم و شد خود به خود</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"><strong>*</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"><strong>*</strong></span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#999999;">یازدهم خرداد ماه <span style="font-size:85%;">1387</span> خورشیدی</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3372036878103901470-6552033374209640201?l=mehrdad-asemani.blogspot.com' alt='' /></div>Aansehhttp://www.blogger.com/profile/03087028218279774559noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3372036878103901470.post-68871148399982094652008-05-20T14:40:00.000-07:002008-12-09T11:22:45.405-08:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">ملودی های خوشرنگ</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">نوشته ی : مرجان. ک</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SDNLAw3gPrI/AAAAAAAAAFM/--OiG_4NfkM/s1600-h/mehrdad-am.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5202584471032839858" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SDNLAw3gPrI/AAAAAAAAAFM/--OiG_4NfkM/s320/mehrdad-am.jpg" border="0" /></a> <span style="color:#ffffff;">*</span><br /><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span> </span></strong><strong><span style="font-size:130%;">صدای محزون مهرداد را دوست دارم که شبیه صدای هیچکس نیست. موسیقی مهرداد را دوست دارم که هر دفعه متفاوت تر از دفعه ی پیشین است. <span style="color:#ff6600;">فاصله</span> و <span style="color:#ff6600;">کاردستی</span> را خیلی دوست دارم و بیش از همه <span style="color:#ff6600;">جنگل شش و هشت</span> را دوست دارم. همه ی ساخته های جدید مهرداد در آلبوم شب سپید زیباست اما به نظر من اوج آلبوم شب سپید <span style="color:#ff6600;">جنگل شش و هشت</span> و <span style="color:#ff6600;">هفته ی سپید و سیاه</span> ست.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />وقتی به ترانه های آلبوم <span style="color:#ff6600;">شب سپید</span> نگاه می کنم می بینم که ترانه هایی که مهرداد ساخته و خود اجرا کرده ، پنج ترانه است به ترتیب: جنگل شش و هشت ، بوسه های پیاده رو ، هفته ی سپید و سیاه ، کوچه ی لخت و نیلوفر آبی. با خودم می گویم که ای کاش مهرداد دو یا سه ترانه ی دیگر به این پنج ترانه اضافه می کرد و آلبوم مستقل خودش را انتشار می داد که بنظرم یکی از زیباترین آلبوم ها می شد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />آهنگ سازی این ترانه ها و همچنین اجراهای مهرداد از آلبوم قبلی یعنی عکس فوری واقعا چندین پله بالاتر است و این نشان می دهد که مهرداد هر روز بیش تر پیشرفت می کند و پیشرفت کردن در موسیقی ممکن نیست مگر با کار کردن و به روز شدن.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />باید توجه کنیم که آلبوم عکس فوری هم یکی از زیباترین کارهای خارج از کشور است ، که بعد از گذشت چند سال من وقتی به ترانه هایش گوش می کنم هنوز برایم تازگی دارند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />یکی از امتیازات کار مهرداد در آلبوم شب سپید که بسیار هم مهم است این است که با این که مثل آلبوم عکس فوری ، همه ی ترانه ها ، کار <span style="color:#ff6600;">شهیار قنبری</span> است اما <span style="color:#ff6600;">مهرداد</span> به نحوی روی ترانه ها کار کرده که ترانه های آلبوم شب سپید کاملا متفاوت از آلبوم عکس فوری هستند و این امتیاز بزرگی برای مهرداد محسوب می شود.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />از این که بگذریم حتا چهار ترانه ی <span style="color:#ff6600;">کوچه ی لخت</span> ، <span style="color:#ff6600;">جنگل شش و هشت</span> ، <span style="color:#ff6600;">هفته ی سپید و سیاه</span> و<span style="color:#ff6600;"> بوسه های پیاده رو</span> هم کاملا با هم متفاوت هستند و هر کدام حال و هوای مخصوص خودشان را دارند با اینکه متن ترانه ها همه از یک شاعر است و تنظیم ها هم کار یک نفر است.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ff6600;">کوچه ی لخت</span> یکی از زیباترین عاشقانه هایی ست که من تاکنون شنیده ام و ملودی ، منطبق با شعر ، عاشقانه ی عاشقانه است ، یک عاشقانه ی غمناک ، و ملودی در همان ابتدای ترانه ، با صدای ناله واری که از سیم های گیتار جدا می شود ، به مخاطب می فهماند که قرار است غم جدایی عاشق را ببیند و حس کند و اولین کلمات شاعر هم ، که به گوش مخاطب می رسد این است : <span style="color:#ff6600;">مثل یه دستمال کاغذی / عشقو مچاله می کنم</span> .<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />ملودی همگام با ترانه ، از همان ابتدا عاشقانه ای غمناک را به مخاطب گوشزد می کنند و در سراسر ترانه ، این همگامی کاملا حفظ می شود و به همین علت ، متن ترانه ، بهتر و راحت تر به ذهن می نشیند . من این نوع ملودی سازی مهرداد را بسیار دوست دارم و تا به اکنون کمتر ، چنین هماهنگی را در بین سایر ترانه های ایرانی دیده ام. استعداد و ذوق مهرداد ، در همین ترانه ، به خوبی خود را نشان می دهد و اجرای آن توسط مهرداد ، یکی از زیباترین اجراهای همیشه است. <span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ff6600;">جنگل شش و هشت</span> بی هیچ قید و شرطی یک ترانه ی سیاسی ست یا به قولی ترانه ی معترض و رنگ و لعاب سیاسی آن ، بی هیچ پوششی از دور پیداست. اما به دلیل این که ترانه های سیاسی ، این روزها به دلیل شرایط خاص ما ایرانیان ، بیش از هر زمان ساخته می شود ، این ترانه با چاشنی جالبی همراه است که آن را از سایر ترانه های سیاسی متمایز می کند و آن <span style="color:#ff6600;">طنز </span>زیبای متن ترانه است. ترانه های معترض یا سیاسی به دلیل فضایی که بر ما حاکم است و شاید به دلیل زیاد شدن شان ، تقریبا رنگی مشابه دارند ، اما جنگل شش و هشت با هوشیاری وامگیری از طنز ، توجه خیلی از مردمی را هم که به ترانه های معترض علاقه ای ندارند ، به خود جلب کرده است.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />ملودی جنگل شش و هشت نیز به مدد هوشیاری مهرداد و درک عمیق او از نوع ترانه ، فضاسازی ترانه را به اوج برده است . گویا ملودی ، خودِ متن است. با خود گفتم شاید اول ملودی ساخته شده و بعد متن بر روی آن نوشته شده باشد ، ولی بعید می دانم که این روزها چنین کاری انجام بگیرد. طنز در جای جای اجرای این ترانه به وضوح دیده می شود مخصوصا زمانی که مهرداد با تاکید می گوید: <span style="color:#ff6600;">چقدر به ما خوش گذشت</span>...<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ff6600;">بوسه های پیاده رو</span> به دیده ی من ، یک ترانه ی <span style="color:#ff6600;">عاشقانه – اجتماعی</span> به حساب می آید ، باید قبول کرد که رفتار عاشقانه ، در اجتماع امروز ما ، با جامعه های دیگر متفاوت است. مثلا ما حق نداریم با عشق مان در پیاده روی خیابان قدم بزنیم چه رسد به بوسه و نوازش ، و اگر چنین کاری کنیم حتما توسط عوامل ارشاد کننده ی اجتماع ، ما را به ارشاد شدن اجباری وادار خواهند کرد!!<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />این ترانه همراه با ملودی زیبای آن ، موقعیت جوان های جامعه و عشق ها و آرزوهای پنهانی را به گوش مخاطب می رساند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />اما <span style="color:#ff6600;">هفته ی سپید و سیاه</span> که خود حدیثی دیگر است. به نظر من یک فیلم نامه نویس و کارگردان خوش ذوق ، می تواند از این ترانه یک فیلم بسازد و ملودی ترانه هم آهنگ متن فیلم باشد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />غم غربت یک مهاجر یا یک تبعیدی ، در این ترانه کاملا حس می شود ، ذوب شدن تبعیدی در فرهنگ و روش زندگی سرزمین غربت ، در حالی که هنوز و همچنان باورهای سرزمین خود را نیز بر دوش خسته اش می کشد، یک درام اجتماعی ست.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />ترکیب سازهای <span style="color:#ff6600;">پیانو</span> که سازی فرنگی ست و <span style="color:#ff6600;">تار</span> که سازی ایرانی است ، تلفیق زیبایی را به وجود آورده که دو فرهنگه شدن مهاجران و تبعیدی های دور از وطن را به خوبی نشان می دهد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ff0000;">به مهرداد آسمانی برای آهنگ زیبای هفته ی سپید و سیاه باید تبریکی ویژه گفت</span>. چقدر زیبا تلفیق اجباری دو فرهنگ شرقی و غربی را با ملودی های دو ساز شرقی و غربی نشان داده است.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />من مدلی <span style="color:#ff6600;">نیلوفر آبی</span> را هم بسیار دوست دارم. با اینکه ترانه هایش را قبلا شنیده بودم اما این مدلی تازگی خاصی دارد و این طور به نظرم رسیده که ملودی هایش نیز تا حدودی تغییر کرده که به زیبایی کار اضافه شده است. انتخاب ترانه ها و پشت هم قرار گرفتن شان بسیار با سلیقه انجام گرفته و جالبترین جای آن ، نحوه ی وصل شدن ترانه ها به یکدیگر است که بسیار استادانه انجام شده و خصوصیت مدلی را کاملا با خود همراه دارد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />یک تشکر ویژه هم به <span style="color:#ff6600;">اندی جی</span> بدهکار شدم بخاطر همه ی تنظیم های زیبایی که در این پنج ترانه انجام داده است.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />حق این است که هر کدام از این ترانه ها ، به تنهایی نقد و بررسی شوند چرا که هر کدام ، دنیایی هستند با حال و هوایی خاص . مطمئنم که دوستان خوش ذوق این کار را خواهند کرد.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#999999;">اوّل خرداد ماه <span style="font-size:85%;">1387</span> خورشیدی</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3372036878103901470-6887114839998209465?l=mehrdad-asemani.blogspot.com' alt='' /></div>Aansehhttp://www.blogger.com/profile/03087028218279774559noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3372036878103901470.post-58993608757238949452008-04-26T07:18:00.000-07:002009-03-31T06:35:50.444-07:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">دکتر علی‌رضا نوری‌زاده:<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">من‌هم با مهرداد آسمانی موافق‌ام</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SdIafS6TVKI/AAAAAAAAAZo/F59PjQRiU9I/s1600-h/1an.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319343234832618658" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 294px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SdIafS6TVKI/AAAAAAAAAZo/F59PjQRiU9I/s400/1an.jpg" border="0" /></a> <strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span><strong><span style="font-size:130%;">عصر امروز <span style="color:#000000;">دکتر«علیرضا نوری‌زاده»</span> در برنامه‌ی ویژه‌ی خود در شبکه‌ی تلویزیونی کانال یک، ضمن مطرح کردن موارد مهم روزدر زمینه‌های سیاسی و اجتماعی، به مصاحبه‌ی اخیر<span style="color:#ff6600;"> مهرداد آسمانی</span> در تلویزیون جام جم نیز اشاره کردند و ضمن تایید نظرات مهرداد در مورد آلبوم زرتشت، نظر خود را نیز در این باره گفتند.<span style="color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />دکتر نوری‌زاده که خود از هواداران کارهنری خانم <span style="color:#ff0000;">گوگوش</span> هستند و در کنسرت <span style="color:#ff0000;">گوگوش</span> و <span style="color:#ff0000;">مهرداد</span> در لندن که در تاریخ بیست و نهم دسامبر <span style="font-size:85%;">2007</span> برگزار شد نیز حضور داشتند، در مورد سخنان مهرداد آسمانی و آلبوم <span style="color:#ff6600;">زرتشت</span> چنین گفتند:<span style="color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ffffff;">ر</span>"چند روز پیش مصاحبه‌ی دوست عزیزم <span style="color:#ff6600;">مهرداد آسمانی</span> را در تلویزیون جام جم دیدم و چه حرف‌های درستی می‌گفت و صحبتی نیز در مورد آلبوم زرتشت خانم گوگوش عنوان کرد که <span style="color:#ff6600;">من هم با مهرداد موافقم</span>، من هم از همان ابتدا آلبوم زرتشت را دوست نداشتم و معتقد بودم که این کار گوگوش نیست.<span style="color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />جمهوری اسلامی بیست و دو سال <span style="color:#000000;">گوگوش</span> را در داخل کشور ساکت نگاه داشته بود و بعد با مسایلی که پیش آمد و خارج شدن خانم گوگوش از ایران به همراه آلبومی با نام زرتشت و حصاری که دور او کشیده شده بود، خواستند که با صدای گوگوش این آلبوم مطرح شود.<span style="color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">* </span><br />در واقع مثلن می‌خواستند که از دید خودشان کلمات روشن‌فکری با صدای گوگوش شنیده شود که به‌راستی کلمات روشن‌فکری هم نبود ولی از گوگوش چنین تصویری ساخته بودند که بگویند این گوگوش، آن گوگوشی که سال‌هاست در ذهن و خاطرات مردم بود، نیست. این یک گوگوش دیگری‌ست، درحالی‌که این آلبوم اصلن در حد خانم گوگوش نبود.<span style="color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />من هم درآن زمان که آلبوم زرتشت را شنیدم گفتم که این صدا، گوگوش نیست و مردم هم همین را می‌گفتند که این گوگوش آلبوم زرتشت، آن گوگوش ما نیست، و چه خوب شد که گوگوش خود را از همه‌ی آن بندها رها کرد و باز خودش به انتخاب کردن رسید و با ترانه ی <span style="color:#ff0000;"><span style="color:#ff6600;">کیوکیوبنگ‌بنگ</span></span><span style="color:#000000;">، دوباره گوگوش شد</span>.<span style="color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />واقعن که چه ترانه‌ای‌ست کیوکیوبنگ‌بنگ، و در واقع کیو کیو بنگ بنگ با شعر <span style="color:#ff6600;">زویا زاکاریان</span> و آهنگ <span style="color:#ff6600;">مهرداد آسمانی</span> دوباره گوگوش واقعی را مطرح کرد و بعداز این ترانه بود که گوگوش با همکاری با هنرمندانی که خودش انتخاب کرده بود، هنرمندانی مثل زویا زاکاریان، شهیار قنبری و با آهنگ‌های مهرداد آسمانی دوباره به اوج رسید.<span style="color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />این گوگوش، همان گوگوشی بود که بیست‌ودو سال در ایران او را ساکت نگه داشته بودند و حتا کسی مثل<span style="color:#000000;"> زنده یاد عالم پور</span>، از گوگوش صامت فیلم‌برداری می‌کرد، یعنی حتا حق حرف زدن هم نداشت. چه خوب که اکنون گوگوشی را می‌بینیم که خودش است و خودش انتخاب می کند."<span style="color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><br /><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#666666;">دکتر علیرضا نوری زاده<br />شبکه‌ی تلویزیونی کانال یک<br />جمعه - ششم اردیبهشت <span style="font-size:85%;">1387</span> خورشیدی</span><br /><span style="font-size:180%;"><span style="color:#ffffff;">* </span><br /></span></span></strong></div><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#999999;">برگردان متن شنیداری به نوشتاری : آنسه<br />هفتم اردیبهشت <span style="font-size:85%;">1387</span> خورشیدی</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3372036878103901470-5899360875723894945?l=mehrdad-asemani.blogspot.com' alt='' /></div>Aansehhttp://www.blogger.com/profile/03087028218279774559noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3372036878103901470.post-24455789526011877972008-04-16T14:33:00.000-07:002009-03-24T04:21:12.516-07:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">آی چه حال خوبی داره آلبوم شب سپید</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SAZxkpNl6LI/AAAAAAAAADc/IgvFEFhE710/s1600-h/art1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5189960494943168690" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SAZxkpNl6LI/AAAAAAAAADc/IgvFEFhE710/s400/art1.jpg" border="0" /></a> <span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"><span style="color:#6666cc;">مهرداد عزیز<span style="font-size:85%;">!</span></span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"><span style="color:#6666cc;">خسته نباشید.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"><span style="color:#6666cc;">یک دنیا تشکر از زحمات شما برای آلبوم زیبای «شب سپید».</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"><span style="color:#6666cc;">آلبوم «شب سپید» را بسیار دوست دارم.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"><span style="color:#6666cc;">مرسی مهرداد عزیز.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SAZxIZNl6KI/AAAAAAAAADU/N9V3uDe0jzI/s1600-h/art2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5189960009611864226" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SAZxIZNl6KI/AAAAAAAAADU/N9V3uDe0jzI/s400/art2.jpg" border="0" /></a><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">از طرف : مرضیه - بوشهر</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">گروه «آرت»<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></span></strong><br /><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#999999;">بیست و نهم فروردین ماه <span style="font-size:85%;">1387</span> خورشیدی</span></strong></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;"><span style="color:#ffffff;"></span>*</div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3372036878103901470-2445578952601187797?l=mehrdad-asemani.blogspot.com' alt='' /></div>Aansehhttp://www.blogger.com/profile/03087028218279774559noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3372036878103901470.post-3671115726449898732008-04-13T23:52:00.000-07:002009-03-31T03:02:44.870-07:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">رو پوست شب اسم تو رو خال‌کوبی کرده دست‌ام</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">نوشته‌ی: فواد</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><span style="color:#ff6600;">مدیر سایت«راه من»</span><span style="color:#ffffff;">ا</span></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><div align="right"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SAL_j5Nl6II/AAAAAAAAADE/S_l42TzmTuE/s1600-h/01.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5188990712802568322" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SAL_j5Nl6II/AAAAAAAAADE/S_l42TzmTuE/s400/01.jpg" border="0" /></a><span style="font-size:130%;"><strong>مهرداد آسمانی عزیز! پیش از آن‌که از شب سپید بنویسم، از تو می‌نویسم که حتا اگر تمام عالم با تو دشمن شوند من تو را ستایش می‌کنم.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ffffff;">*</span><br />آن‌هایی که از حضور تو درکنار گوگوش ناراحت‌اند دلایل‌شان کمی مغرضانه و سلیقه‌ای‌ست. البته به آن‌ها خرده‌ای نمی‌گیرم چرا که این حق را به آن‌ها می‌دهم که از ملودی و صدا و کار تو خوش‌شان نیاید. اما اگر کمی تامل کنیم چه کسی است که ملودی‌های جاودانه‌ی تو را فراموش کند، به‌خصوص آلبوم‌های اخیر را، <span style="color:#ff6600;">جادوی‌عشق</span> ، <span style="color:#ff6600;">کیوکیو بنگ‌بنگ<span style="color:#000000;">،</span> </span><span style="color:#ff6600;">آخرین خبر</span>، <span style="color:#ff6600;">عکس فوری</span> ، <span style="color:#ff6600;">مانیفست</span> و حال هم که <span style="color:#ff6600;">شب سپید</span>.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ffffff;">*</span><br />عده‌ای می‌گویند گوگوش باید با بزرگانی چون حسن شماعی‌زاده، سیاوش قمیشی، فرید زلاند و اسفندیار منفردزاده کار کند. منفردزاده را که فاکتور می‌گیریم چون خود نیست در هیاهوی موسیقی این روزها، اما بگویید چه کسی کار ماندگار تازه‌ای را ساخته است؟</strong></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ffffff;">*</span><br />برای تنظیم باید قبول کنیم که دیگر واروژان تکرار نمی‌شود، باید به همین جوان‌ها اعتماد کنیم و شب سپید اثر ماندگار دیگری است از همیشه‌ی ترانه شهیار قنبری که سر و ته نوار است.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ffffff;">*</span><br />آلبومی که کلام‌های تازه‌اش از شهیار قنبری است با ملودی مهرداد آسمانی، تنظیم اندی‌جی و صدای گوگوش و مهرداد. سه کار ترکیبی در این آلبوم است که یک مدلی بین‌المللی است و مدلی هم‌صدا و مدلی نیلوفرآبی از کارهای گذشته‌ی گوگوش و مهرداد و یک ری‌میکس از آهنگ طلاق کاری از اندی‌جی.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ffffff;">*</span><br />آلبوم با <span style="color:#ff6600;">شک می‌کنم</span> و صدای گوگوش شروع می‌شود. سبک جدیدی از ترانه‌خوانی گوگوش با ملودی متفاوتی از مهرداد. همه‌ی آن چیزی است که شهیار ما را به شک کردن فرا می خواند وقتی خرافه‌ها برای ما تبدیل به واقعیت شده است. این جاست که ترانه مال مردم است.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ffffff;">*</span><br />ویدیوی زیبای این اثر کاری‌ست از«سیروس کردونی» و چه زیبا تصویرسازی می‌کند با فرشته‌های دروغین وقتی برای زنده‌گی آدم‌ها میدان جنگ می‌سازند و آن‌ها را بازی می‌دهند. چه کسی می‌تواند جز خود شهیار این زیبایی را به واژه‌ها ببخشد و مفهوم را در ترانه بازسازی کند. انصافن که ملودی‌های مهرداد به ترانه‌ها وفادار مانده است.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">د</span></strong></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ff6600;">جنگل شش و هشت</span> این روزهای ماست وقتی می‌گفتیم از این بدتر نمی‌شود و خود به خود از این بدترش کردیم چه در داخل و چه در خارج... وقتی پای روضه‌های مردم‌فریبی نقل و نبات بمب‌های جیبی‌ست، ماهواره‌ی بالادست در آب می‌افتد و می‌شکند. من چه بگویم وقتی شهیار کلام را در این ترانه به اوج رسانده است؟</strong></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"><strong>*</strong></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><strong>مِدلی بین‌المللی چند ترانه‌ی خارجی است با صدای گوگوش، معروف‌ترین آن‌ها لاو استوری است و جز صدای گوگوش کسی نمی‌تواند زیبایی آن را بیان کند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"><strong>*</strong></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"><strong><span style="color:#ff6600;">بوسه‌های پیاده‌رو</span> یک عاشقانه‌ی ریتمیک است. از شنیدن آن سیر نمی‌شوید وقتی تصویرهای عاشقانه با ملودی دوست‌داشتنی و صدای مهرداد هماهنگ شده است. چه قدر آدم دلش می‌خواهد این ترانه را در پیاده‌روهای ایران نقش بازی کند اما:<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></span></div><span style="font-size:130%;"><strong><div align="center"><br /><br />جرم سیاه من و تو رویای رنگی داشتن<br />چه قدر قشنگه بی‌اجازه موتو شونه کردن<br />حبس ابد با تو چه خوبه، آی چه عشقی داره<br />پس تا ابد حرفای شاعرانه بیشتر بزن</div><div align="right"><br /><br />و در نهایت تمام این صحنه‌های عاشقانه و مجرمانه به اوج می‌رسد وقتی می‌گوید:<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></div><div align="center"><br /><br />متهم ردیف یک منم که از تو مستم<br />این جا کنار مرده‌ها، منم که زنده هستم<br />جرم من اینه که چشام سایه‌تو قاب گرفتن<br />رو پوست شب اسم تو رو خالکوبی کرده دستم<br /><br />آیا از این شاعرانه‌تر دفاعیه‌ای در جهان وجود دارد؟</strong><br /></div></span><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"></span></strong> </div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">مِدلی <span style="color:#ff6600;">هم‌صدا</span>، گزیده‌ای از ترانه‌هایی که هیچ‌گاه از خاطرات مردم این سرزمین پاک نخواهد شد. مگر می‌توان صدای گوگوش را فراموش کرد وقتی همسفر، غریبه آشنا، من و تو، کوه و همصدا را خوانده است. تنظیم جدید این آهنگ ها تر و تازگی خاصی به آن‌ها بخشیده است، ترانه‌ها از «ایرج جنتی عطایی» و «اردلان سرفراز» است.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><br /><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff6600;">هفته‌ی سپید و سیاه</span> نسخه‌ی تازه‌ی <span style="color:#ff9966;">هفته‌ی خاکستری</span> شهیار قنبری‌ست. نکته‌ای که مهرداد در آهنگسازی این اثر از آن غافل نشده تکرار نشدن اثر جاودانه‌ی واروژان و فرهاد مهراد است، چه اگر این کار صورت می‌گرفت که دیگر این اثر جذابیت تازه‌ای نداشت.</span><span style="font-size:78%;color:#000000;"> <span style="font-size:130%;">ا</span></span></strong><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#000000;">ما</span> ریتم جدید <span style="color:#ff6600;">مهرداد</span> علاوه بر این که در راستای ترانه است خود را از <span style="color:#ff9966;">هفته‌ی خاکستری</span> متمایز ساخته است.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><strong><span style="font-size:130%;">باز هم تک تک واژه‌های شهیار ستودنی است و باز هم به <span style="color:#ff6600;">جمعه</span> که می‌رسد دلتنگی است:</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">جمعه از لهجه‌ی دریا خیس خیس</span></strong></div><br /><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">میگه قصه‌ی دو ماهی بنویس</span></strong></div><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*<span style="color:#ffffff;">*</span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">نقطه‌ی اوج این آلبوم دوست‌داشتنی عاشقانه‌ی آرام و تاثیرگذار <span style="color:#ff6600;">شب سپید</span> است. کلام شهیار، صدای گوگوش، ملودی مهرداد و تنظیم اندی جی اثری ماندگار را رقم می‌زند که در آن پایان روز سیاه، شب سپیدی است که عشق به عشق می‌رسد. آهنگ از همان شروع شنونده را در خود غرق می‌کند و کلام می‌بارد:</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">روی ابریشم چین، نبض صداتو می‌شه دوخت</span></strong></div><br /><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff6600;">می‌شه اسم تو رو به شعله گره زد و نسوخت…</span></span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><strong><span style="font-size:130%;">و اشک‌هایی که هر قطره به شکلی سرازیر می‌شوند تا امید در دل عاشق نمیرد. یکی از ترکیب‌های تازه‌ی شهیار واژه‌ی گریه‌کباب است که بعضی‌ها را خوش نمی‌آید، به راستی شما از اشک‌های سرخ شده در ماهی‌تابه چه ترکیبی می‌ساختید؟</span></strong></div><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><strong><span style="font-size:130%;">صدای گوگوش در این آهنگ وقتی به اوج می‌رسد تاثیر خودش را می‌گذارد و تفاوت خواننده این جا مشخص می‌شود و در آخر این <span style="color:#ff6600;">دل‌بازی زخمی تنهایی</span> برای عاشق تنها مثل دانه‌ی سرخ انار پر وسوسه و زیباست که هم چنان چشم به شب سپیدی عاشقانه دارد.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><br /><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff6600;">کوچه‌ی لخت</span> با صدای مهرداد یک عاشقانه‌ی منفی‌ست که زیبا نوشته و اجرا شده است. پس از پایان عشقی اجاره‌ای کلید خانه به دست باد سپرده می‌شود و کوچه‌ی لخت به بچه‌های پاپتی می‌رسد. لحظه‌های که در ترانه می‌آید را می‌توانید در هنگام ترک عشق تصویرسازی کنید و مثل یک فیلم نگاه کنید. از این دست ترانه‌ها در کارهای شهیار کم دیده بودیم یا ندیده بودیم یا من خاطرم نیست</span><span style="font-size:85%;">!!</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><br /><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">ری‌میکس <span style="color:#ff6600;">طلاق</span>، ترانه‌ی «اردلان سرفراز» باب میل آن‌هایی‌ست که دوست دارند آهنگ‌های ماندگار را به صورت ترنس داشته باشند.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><br /><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">مِدلی <span style="color:#ff6600;">نیلوفر آبی</span> از مهرداد اجرای ترکیبی چهار آهنگ <span style="color:#ff6600;">گل</span>، <span style="color:#ff6600;">نیلوفر آبی </span><span style="color:#000000;">،</span> <span style="color:#ff6600;">فاصله </span>و <span style="color:#ff6600;">دست من نیست</span> آهنگی است که دوست‌اش دارم نه تنها به خاطر این که این چهار آهنگ را پیش از این دوست داشتم که تنظیم این اثر هم در نوع خود شنیدنی است. ترانه‌های این آهنگ از مسعود فردمنش<span style="font-size:85%;"> (</span>گل<span style="font-size:85%;">)</span>، محمد صالح علاء <span style="font-size:85%;">(</span>نیلوفر آبی<span style="font-size:85%;">)</span> و زویا زاکاریان <span style="font-size:85%;">(</span>فاصله، دست من نیست<span style="font-size:85%;">)</span> مي‌باشد که هر یک به تنهایی هم دوست‌داشتنی‌ست.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><br /><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">اگر این مطلب را نوشتم نه این که من منتقد خوبی چه در موسیقی و چه در ترانه باشم، فقط به خاطر این است که لذتی را که از شنیدن شب سپید بردم با شما شریک شوم.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><strong><span style="font-size:130%;">امیدوارم این اولین آلبوم سال جدید نویدبخش آلبوم‌های پربار موسیقی باشد.اما نظراتی که از روی عجله با توهین همراه می‌شود اصلآ ارزش تامل ندارد چه برای دوستداران اثر چه برای آفرینندگان اثر.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><strong><span style="font-size:130%;">در آخر برای آن‌هایی که تغییر سبک و آهنگ‌های گوگوش را برنمی‌تابند و فکر می‌کنند گوگوش پیش از انقلاب تمام شده است بگویم که خیلی از ماها در <span style="color:#ff6600;">خاطرات مان، یخ زده‌ایم</span>. شاید اگر گوگوش سال‌ها در تبعید صدا نبود این گونه به نظر نمی‌آمد تغییرات. همه‌ی خواننده‌گان ما تدریجی تغییر کرده‌اند مثل همه‌ی هنرمندان جهان. اما گوگوش در دوره‌ی جدید فعالیتش آهنگی نخوانده که من دوست نداشته باشم.</span></strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><span style="color:#ffffff;">*</span></div><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#666666;">بیست و ششم فروردین ماه <span style="font-size:85%;">1387</span> خورشیدی</span></strong></div><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></div><div align="right"><span style="color:#ffffff;"><span style="color:#ffffff;"></span>*</span><span style="color:#999999;">-----------------------------------------------------</span></div><br /><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#666666;">عنوان مطلب - از ترانه‌ی «بوسه‌های پیاده‌رو» شهیار قنبری</span></strong></div><br /><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3372036878103901470-367111572644989873?l=mehrdad-asemani.blogspot.com' alt='' /></div>Aansehhttp://www.blogger.com/profile/03087028218279774559noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3372036878103901470.post-71507975960346112122008-04-05T06:12:00.000-07:002009-03-31T03:49:28.040-07:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">جمعه از لهجه‌ی دریا خیس ِخیس</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">میگه قصه‌ی دوماهی بنویس</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="right"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/R_eA2GknNtI/AAAAAAAAAC8/Ov7wA86u4EM/s1600-h/2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5185755162905884370" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/R_eA2GknNtI/AAAAAAAAAC8/Ov7wA86u4EM/s400/2.jpg" border="0" /></a><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><strong><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span>«مایستر اکهارت» می گوید:«<span style="color:#000000;">همانا در تاریکی ست که آدمی نور را می یابد ...»</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />و ما مخاطبان ترانه نیز، از دل تاریکی بلبشوی موسیقی پاپ ایرانی امروز، به نور <span style="color:#ff6600;">شب سپید</span> رسیدیم.<span style="color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />آلبوم«<span style="color:#000000;">شب سپید»</span> با شش ترانه‌ی تازه وناب، یکی از بهترین آثار موسیقی در طول غربت‌نشینی است. شش کار تازه از <span style="color:#ff6600;">مهرداد آسمانی</span> آهنگ سازی که به خوبی می داند با استعداد خود چه می‌کند. آهنگ سازی که به خود و به کارش اعتماد دارد و آهنگ‌هایش در هر آلبوم، مدرن تر ومتفاوت‌تر از آلبوم پیش است.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />شش ترانه‌ی ناب و تازه‌ی این آلبوم عبارتند از:<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><br /><span style="color:#ff6600;">شک می کنم</span><br />شعر: شهیار قنبری / آهنگ: مهرداد آسمانی / تنظیم: اندی جی / اجرا: گوگوش<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ff6600;">جنگل شش‌وهشت</span><br />شعر: شهیار قنبری / آهنگ: مهرداد آسمانی / تنظیم: اندی جی / اجرا: مهرداد آسمانی<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ff6600;">بوسه‌های پیاده‌رو<br /></span>شعر: شهیار قنبری / آهنگ: مهرداد اسمانی / تنظیم: اندی جی / اجرا: مهرداد آسمانی<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ff6600;">هفته‌ی سپیدوسیاه<br /></span>شعر: شهیار قنبری / آهنگ: مهرداد اسمانی / تنظیم: اندی جی / اجرا: مهرداد آسمانی<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ff6600;">شب سپید<br /></span>شعر: شهیار قنبری / آهنگ: مهرداد آسمانی / تنظیم: اندی جی / اجرا: گوگوش<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ff6600;">کوچه‌ی لخت</span><br />شعر: شهیار قنبری / آهنگ: مهرداد اسمانی / تنظیم: اندی جی / اجرا: مهرداد آسمانی<br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />یک مِدلی اینترنشنال و یک مِدلی ترانه های دهه‌ی پنجاه و ری‌میکس ترانه ی طلاق با اجرای <span style="color:#000000;">گوگوش</span> و یک مِدلی از کارهای قبلی <span style="color:#ff6600;">مهرداد</span> نیز در این آلبوم جای گرفته که تعداد ترانه‌های آلبوم را به ده ترانه رسانده است.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />به مِدلی ها کاری نداریم چون گُزیده‌ی ترانه‌هایی هستند که پیش از این شنیده شده اند ... اما آن چه آلبوم شب سپید را مطرح می سازد ، شش ترانه‌ی مذکور است و به باور من ، همین شش ترانه می‌توانست خود آلبومی مجزا وجذاب باشد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />این متن، یک گفتار کلی از آلبوم «شب سپید» است و پس از این، به تدریج به جزئیات ترانه‌ها خواهیم پرداخت. اما آن چه‌که در این‌جا گفتنی‌ست این که متن ترانه‌ها بسیار تازه است همراه با تصویر سازی‌های نو و زیبا ... و ملودی‌های مهرداد، کاملن هماهنگ با متن ترانه حرکت می کنند ... </span></strong><strong><span style="font-size:130%;color:#000000;">ملودی هایی<span style="color:#ff6600;"> سرخ سرخ و داغ داغ مثل یک آتشکده</span> ...<span style="font-size:78%;">(1)<span style="color:#ffffff;">ر</span></span></span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;">ملودی‌هایی متفاوت و مدرن، هماهنگ با دنیایی که در آن زنده‌گی می‌کنیم. هر شش ترانه، تصویری واضح از زنده‌گی امروز ماست و از کهنه‌گی و تکرار به‌دور است.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span>«شب سپید» آلبومی‌ست متفاوت از«<span style="color:#000000;">مانیفست»</span>، آن چنان که مانیفست نیز متفاوت از <span style="color:#ff6600;">عکس فوری</span> و <span style="color:#ff6600;">آخرین خبر</span> است. اگرچه که هر چهار آلبوم به زیبایی تمام کار شده‌اند و برای مخاطبان ترانه‌شناس و اهل موسیقی گنجینه‌ای از ترانه‌های ناب هستند، اما آلبوم شب سپید به ویژه از نظر آهنگ‌سازی، آلبوم متفاو‌ت‌تری‌ست.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />مخاطبان نابلد زمانی که آلبومی متفاوت و نو می‌شنوند، قبل از هر چیزی اسلحه‌شان را آماده‌ی شلیک می‌کنند به این امید که نور و روشنایی کار تازه، دنیای تیره و تار و بلبشوی بازار موزیک ایرانی امروز را هویدا نکند، چنان‌که با آلبوم‌های آخرین خبر و مانیفست نیز چنین برخورد بی‌شرمانه‌ای کردند که نتیجه‌ی این برخوردها، فروش بسیار بالای آلبوم‌ها و پُِر شدن سالن‌های کنسرت بود.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><span style="color:#ffffff;">*</span><br />پیش از رواج اینترنت و همگانی شدن آن، معمولن کسانی که سواد نقد‌نویسی داشتند یا حتا تا حدودی از چنین سوادی برخوردار بودند، در روزنامه‌ها و مجلات مختلف، از ترانه می‌نوشتند و نقد می‌کردند کسانی که می‌شد بر روی آن ها نام <span style="color:#ff6600;">منتقد</span> گذاشت، منتقدانی که شناسنامه داشتند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />اما با همگانی شدن اینترنت و این که با عرض پوزش، هر بی‌سوادی نیز اکنون صاحب یک وبلاگ یا سایت شده، از نقد و منتقد خبری نیست، اما تا بخواهید نظرات کج ومعوج بی‌شناسنامه، بر روی امواج اینترنت مثلن شلاق می‌زنند غاقل از این که "وقتی که شلاق می‌زنند این خودشان اند که می شکنند".<span style="font-size:78%;">(2)<span style="color:#ffffff;">ر</span></span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />اما آلبوم شب سپید فراتر از این حرف و حدیث‌هاست و با یک پادگان اسلحه و مهمات هم نمی‌شود زیبایی و تازه‌گی و مدرن بودن آن را انکار کرد و ملودی‌ها و متن‌های زیبایش را زیر سوال بی‌مورد بُرد که هر که چنین اشتباهی بکند ، خود زیر سوال می‌رود.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />خلاقیت ونو آوری در جای جای این آلبوم آشکار است و به وضوح نشان می‌دهد که صاحبان آثار، موسیقی جهان را می‌شناسند وهمیشه تازه و به‌روز هستند. در هیچ ترانه‌ای چه از نظر ملودی و تنظیم و چه متن ترانه و چه اجرا ، تکرار وجود ندارد ، هر آن چه هست تازه است و با طراوت.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><span style="color:#ff6600;">مهرداد آسمانی</span> آهنگ‌ساز با استعدادی‌ست که در این چند سال، به‌واقع خوش درخشیده، آن‌چنان که ساخته‌های او مورد توجه یکی از سوپراستارهای اسپانیش قرار گرفته، به‌نحوی که سوپراستار اسپانیش به دنبال‌اش آمده، او را پیدا کرده و حالا قرار است که روی آلبومی مشترک با هم کار کنند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />چنین موفقیتی را به مهرداد عزیز شادباشی صمیمانه می‌گویم و امید که مهرداد به سمت جامعه‌ای از مخاطبان سالم کشیده شود، جامعه‌ای که موسیقی و ترانه را می‌شناسد و هنرمند خلاق و با استعداد را تحسین می‌کند، جامعه‌ای که هنر را قربانی حسادت‌ها و خودخواهی‌ها نمی کند، جامعه‌ای که برای <span style="color:#ff0000;">نُت‌های سربریده</span> <span style="font-size:78%;">(3)</span>هورا نمی‌کشد.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;"> ر</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br />اگر ما تاکنون به چنین جامعه‌ی سالمی دست نیافته ایم، اشکال اصلی از مخاطبان است که سواد موسیقی اندک دارند یا اصلن ندارند و به همین دلیل تفاوت بین ترانه‌ی خوب و ترانه‌ی بد را نمی‌شناسند و گفت‌وگو کردن با آنان نیز به "نامه‌نگاری با چاه بی‌آب"<span style="font-size:78%;">(4)</span> شباهت دارد . به‌ویژه زمانی که آلبوم را از روی اینترنت دانلود می‌کنند و با این کار به هنرمند آسیب می‌رسانند و بد تر از آن، یک ساعت پس از شنیدن آلبوم، نظر دادن‌های خنده دار را آغاز می‌کنند و "موعظه‌های‌شان ، مردم را از خنده روده بُر می‌کند"...<span style="font-size:78%;">(5)<span style="color:#ffffff;">ر</span></span><br /></span></strong><strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;"><br /><span style="color:#ff0000;">شک می‌کنم به آدمک شک می‌کنم<br />به خبرهای قاصدک شک می‌کنم<br />حالم به هم می‌خوره از فرشته‌های الکی<br />این‌همه از ما بهترون، قدیس‌های دروغکی</span><span style="font-size:78%;"><span style="color:#000000;">(6)</span><span style="color:#ffffff;">ر</span></span></span></strong></div><strong><span style="font-size:130%;"><div align="right"><br /><span style="font-size:78%;"><span style="color:#ffffff;">*</span><br /></span>بدا به حال هر هنرمند راستینی که در چنین جامعه‌ی نابهنجاری اثر هنری می‌آفریند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />متولد شدن آلبوم «شب سپید» در چنین بازار موسیقی بی در و پیکری که هر کسی از گردراه می‌رسد قلم و ساز و میکروفن به دست می‌گیرد و مخاطب هم با یک ساعت گوش دادن به آلبوم، داد سخن سر می دهد، یک اتفاق خجسته است که باید آن را به فال نیک گرفت.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span></span></strong><br /><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#999999;"><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><span style="color:#666666;">«آنسه»</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#999999;">هفدهم فروردین ماه <span style="font-size:85%;">1387</span> خورشیدی</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#666666;">توضیحات</span></strong></div><div align="right"><span style="font-size:78%;color:#999999;">---------------</span><span style="font-size:78%;color:#999999;">-----------------------------------------------------------</span></div><div align="right"><strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#999999;">عنوان نوشته - از ترانه‌ی هفته‌ی سپید و سیاه</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#999999;">شماره‌ی یک - تکه‌ای از ترانه‌ی هفته‌ی سپید و سیاه</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#999999;">شماره‌ی دو - برگرفته از ترانه‌ی شک می‌کنم</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#999999;">شماره‌ی سه و چهار- برگرفته از ترانه‌ی جنگل شش‌وهشت</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#999999;">شماره‌ی پنج و شش - از ترانه‌ی شک می‌کنم</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /><span style="color:#ffffff;">*</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3372036878103901470-7150797596034611212?l=mehrdad-asemani.blogspot.com' alt='' /></div>Aansehhttp://www.blogger.com/profile/03087028218279774559noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3372036878103901470.post-61131736865759686922008-03-31T10:57:00.000-07:002009-03-24T04:46:25.627-07:00<div align="center"><strong><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">عیدانه‌ای قابل که نه، اما بادل</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">نوشته‌ی: حمید. ز</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="right"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/ScjGO8_-vOI/AAAAAAAAAUY/Zpe3khbVFfw/s1600-h/37mb.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5316717320305818850" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/ScjGO8_-vOI/AAAAAAAAAUY/Zpe3khbVFfw/s400/37mb.jpg" border="0" /></a> <span style="color:#ffffff;">*</span><br /><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><strong><span style="font-size:130%;">در این دوباره آغازیدن ِسال ِخورشیدی درودی دارم به مهرداد ِنازنین- آهنگساز ِخوش‌ساز ِامروز ِسرزمین‌ام.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><strong><span style="font-size:130%;">به هنرمندی که پس از آلبوم <span style="color:#ff6600;">جادوی‌عشق‌</span>اش ، مرا به سمت خود خواند و با <span style="color:#ff6600;">عکس‌فوری‌</span>اش، خود را باوراند و با یک دسته شاه‌کار به سراغ ِآوازخوان ِبزرگِ سرزمین رفت و به باورم او را هم رنگ وجلایی دیگربخشید. با شاه‌کارهایش در دو آلبوم <span style="color:#ff6600;">آخرین خبر</span> و <span style="color:#ff6600;">مانیفست</span>، گوگوش را دوباره گوگوش کرد. این باور من است گرفتم که بسیارانی را خوش نیاید.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><strong><span style="font-size:130%;">امروز من دیگر بدجوری آهنگ‌سازش می‌دانم. یِک <span style="color:#ff6600;">آهنگ‌سازِ ناب و نایاب</span> و یک <span style="color:#ff6600;">آوازخوان ِدرست خوان</span> با صدایی خاص و سلیقه و شناختی خوب از انتخاب ترانه.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br />مهرداد ِعزیز!<span style="color:#ffffff;">ا</span></span></strong></div><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><strong><span style="font-size:130%;">یک بغل ترانه‌ی ناب، یک آسمان رنگین‌کمان نثار ِتو که روزبه‌روز قد کشیدن و زیباتر شدن را سعی می‌کنی و به راستی که خوش رفته‌ای تا به‌امروز. امید که تا همیشه چنین ادامه دهی. که هنر ِایران، فرداسازانی جدی و کاربلد را طلب می‌کند.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><strong><span style="font-size:130%;">امید که سال ِتازه ، سالی پُراز سرمستی و سرخوشی باشد برای‌ات، و البته سالی اندود از ترانه‌ها و نغمه‌های خوش‌رنگ.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><strong><span style="font-size:130%;">میلاد پسر ِنازت را هم شادباشی بلند دارم. دوباره پدر شدن را عشق است. در کنار ِخانواده تا همیشه‌ی فردا برقرار باشید و سلامت.</span><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></strong></div><div align="right"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><br /><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;">سال ِ تازه مبارک</span></strong></div><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"><span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span>«حمید. ز» - تهران</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">دوازدهم فروردین ماه <span style="font-size:85%;">1387</span> آفتابی</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3372036878103901470-6113173686575968692?l=mehrdad-asemani.blogspot.com' alt='' /></div>Aansehhttp://www.blogger.com/profile/03087028218279774559noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3372036878103901470.post-10764919238976010022008-03-20T02:31:00.000-07:002009-03-31T03:55:35.695-07:00<div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">پیام شادباش مهرداد آسمانی</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">به‌مناسبت نوروز <span style="font-size:85%;">1387</span></span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong></div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SdH17AMUfbI/AAAAAAAAAXg/NWvqaWeZRFk/s1600-h/1nm.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319303028914027954" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_skHIklTNZnY/SdH17AMUfbI/AAAAAAAAAXg/NWvqaWeZRFk/s400/1nm.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center"><span style="color:#ffffff;">*</span><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#000000;">با سلام خدمت هم‌وطنان عزیزم</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#000000;">آمدن دوباره‌ی نوروز و جشن بهار را به ایرانیان عزیز و</span></strong><br /><span style="color:#ffffff;">*</span><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#000000;">همه‌ی فارسی‌زبانان</span></strong><span style="font-size:130%;">،</span> <strong><span style="font-size:130%;color:#000000;">صمیمانه شادباش می‌گویم</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#000000;"><span style="color:#ffffff;">*</span></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#000000;">برای هموطنان‌ام سلامتی و شادی و آزادی آرزو دارم</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#000000;">که شادی و آزادی حق همه‌ی ایرانیان است </span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*<span style="color:#ffffff;">*</span></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#000000;">و من دوست دارم که مردم‌ام همیشه شاد باشند.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*<span style="color:#ffffff;">*</span></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#000000;">من هم مانند هم‌وطنان‌ام، چشم‌انتظار شادی آزادی هستم.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#000000;">سالی بسیار خوش و پُربار داشته باشید</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#000000;">و سرزمین‌مان آزاد و رها از تاریکی باشد.<span style="font-size:78%;color:#ffffff;">ر</span></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">*<span style="color:#ffffff;">*</span></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">مهرداد آسمانی</span></strong><br /><span style="font-size:85%;"><strong><span style="color:#ffffff;">*</span><span style="color:#ffffff;">*</span></strong><br /></span><span style="color:#cc0000;"><strong><span style="font-size:130%;"><span style="color:#ff6600;">نوروز<span style="font-size:85%;">1387</span></span></span></strong><br /></span><strong><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">*</span></strong><br /><strong><span style="font-size:85%;color:#ffffff;">*</span></strong> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3372036878103901470-1076491923897601002?l=mehrdad-asemani.blogspot.com' alt='' /></div>Aansehhttp://www.blogger.com/profile/03087028218279774559noreply@blogger.com