tag:blogger.com,1999:blog-33470932.post-77073779340254679032008-01-23T05:10:00.000-08:002008-01-23T05:14:38.304-08:00भय इथले संपत नाही...मज तुझी आठवण येते...<br />मी संध्याकाळी गातो...तू मला शिकविली गीते...<br /><br />हे झरे चंद्र सजणांचे, ही धरती भगवी माया<br />झाडांशी निजलो आपण, झाडांत पुन्हा उगवाया<br /><br />त्या वेळी नाजूक भोळ्या, वारयाला हसवून पळती<br />क्षितीजांचे तोरण घेऊन, दारावर आली भरती<br /><br />तो बोल मंद हळवासा आयुष्य स्पर्शुनी गेला<br />सीतेच्या वनवासातील जणू राघव शेला<br /><br />देऊळ पलिकडे तरीही, तुज ओंजळ फुटला खांब<br />थरथरत्या बुबूळापाशी, मी उरला सुरला थेंब<br /><br />संध्येतील कमल फ़ुलासम, मी नटलो श्रृंगाराने<br />देहाच्या भवती रिंगण, घालती निळाईत राने<br /><br />स्त्रोत्रात इंद्रिये अवघी, गुणगुणती दु:ख्ख कुणाचे<br />हे सरता संपत नाही, चांदणे तुझ्या स्मरणाचे<br /><br />ते धुके अवेळी होते, की परतायची घाई<br />मेंदुतून ढळली माझ्या, निष्पर्ण तरुंची राई<br /><br /><br />-ग्रेस<br /><br /><br /><br />सहभाग - ओंकार तारेVeerendranoreply@blogger.com