tag:blogger.com,1999:blog-334709322008-07-16T21:38:20.380-07:00Veerendranoreply@blogger.comBlogger32125tag:blogger.com,1999:blog-33470932.post-44570134672279640622008-05-24T00:16:00.000-07:002008-05-24T00:17:00.456-07:00बॉस .....<br />बॉस .....<br /><br />बॉस खुप उशिरापर्यंत थांबायचा आणि वैताग आणायचा...<br />लाल लाल कंटाळल्या डोळ्यांनी काम करत रहायचा...<br />आम्ही घरी निघालो की चुकचुकायचा...<br /><br />मी लग्नाळलेला... वाटायचं- 'चांगलं घरी जायचं सोडून<br />कसलं हे उकरून उकरून काम करत रहाणं !'...<br /><br />यथावकाश माझं लग्न झालं...<br />नव्या नवलाईचे पक्षी घरटं सोडेना झाले...<br />बघता बघता 'अतिपरिचित' झाले....<br /><br />आणि हळूहळू पंख सैलावत जाताना<br />घरटयाची हाक आत तेवढीशी तीव्र उरली नाही...<br /><br />आता बॉसला 'थांब' सांगावं लागत नाही...<br />केबिनमध्ये तो आणि केबिनबाहेर मी<br />एकमेकांना सोबत करत बसलेलो असतो...<br />कंटाळ्यातील भागीदारांच्या समजुतदारपणाने<br />घरी न जाता काम करत रहाण्याची 'अनिवार्यता'<br />दोघांनाही आता घट्ट धरून ठेवते...<br /><br />उकरून उकरून काम करत प्रश्नांशी भांडत बसण्यापेक्षा<br />उकरून उकरून काम करणे सोपे असते,<br />हे निर्जन ऑफिसमधल्या सुन्न रात्रींशी<br />गुपचुप कबुल केलेए आहे मी...<br /><br />- संदिप खरेVeerendranoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-33470932.post-62504057796024734322008-05-20T08:00:00.000-07:002008-05-20T08:02:17.974-07:00अजुन तरी रुळ सोडुन सुटला नाही डब्बा<br />अजुन तरी नाही आमच्या चारित्र्यावर धब्बा ॥धृ॥<br /><br />आमच्या देखिल मनी आले चांदण्याचे पुर<br />आम्हालाही दिसल्या शम्मा अन शम्मेचे नूर<br />अजुन तरी परवाना हा शम्मेपासुन दुर<br />मैत्रिणीच्या लग्ना गेलो घालुन काळा झब्बा<br />अजुन तरी नाही आमच्या चारित्र्यावर धब्बा ॥१॥<br /><br />कुणी नजरेचा ताणुन बाण केलेली जखमी<br />कुणी ओठांची नाजुन अस्त्रे वापरली हुकमी<br />अन शब्दांचे जाम भरुन पाजियेले कोणी<br />मयखान्यातही स्मरले आम्हा मंदिर मस्जिद काबा<br />अजुन तरी नाही आमच्या चारित्र्यावर धब्बा ॥२॥<br /><br />कधी गोडीने गाउ गेलो जोडीने गाणी<br />रमलो हे जरी विसरुन सारे आम्ही खुळ्यावानी<br />सर्वस्वाचे घेउनी दाने आले जरी कुणी<br />अजुन तरी सुटला नाही हातावरचा ताबा<br />अजुन तरी नाही आमच्या चारित्र्यावर धब्बा ॥३॥<br /><br />कोण जाणे कोण मजला रोखुन हे धरते<br />वाटा देती हाका तरिही पाउल अडखळते<br />कुठल्या शपथेसाठी माझी ओंजळ थरथरते<br />मोहाहुन ही मोहक माझी हुरहुरण्याची शोभा<br />अजुन तरी नाही आमच्या चारित्र्यावर धब्बा ॥४॥<br /><br />अजुन तरी रुळ सोडुन सुटला नाही डब्बा<br />अजुन तरी नाही आमच्या चारित्र्यावर धब्बा ...<br /><br /><br />सहभाग - मिलिन्द खरेVeerendranoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-33470932.post-13310348657355124582008-03-23T23:27:00.000-07:002008-03-23T23:28:24.688-07:00मैत्री केली आहेस म्हणुन तुला सांगावस वाटतय<br /><br />गरज म्हणून 'नातं' कधी जोडू नकोस<br />सोय म्हणून सहज असं तोडू नकोस..<br /><br />रक्ताचं नाही म्हणून, कवडीमोल ठरवू नकोस<br />भावनांचं मोल जाण..मोठेपणात हरवू नकोस..<br /><br />आयुष्याच्या प्रत्येक वळणात नवं नातं जुळत असतं<br />जन्मभर पुरेल इतकं भरून प्रेम मिळत असतं..<br /><br />तुझी ओंजळ पुढे कर, कमीपणा मानू नकोस<br />व्यवहारातलं देणं घेणं फक्तं मध्ये आणू नकोस..<br /><br />मिळेल तितकं घेत रहा, जमेल तितकं देत रहा<br />दिलं घेतलं सरेल तेव्हा.. पुन्हा मागून घेत रहा..<br /><br />समाधानात तडजोड असते... फक्त जरा समजून घे<br />'नातं' म्हणजे ओझं नाही, मनापासून उमजून घे..<br /><br />विश्वासाचे चार शब्दं.. दुसरं काही देऊ नकोस<br />जाणीवपूर्वक 'नातं' जप.. मध्येच माघार घेऊ नकोस<br /><br />contribution - milind khareVeerendranoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-33470932.post-28280926030865112462008-03-18T04:34:00.001-07:002008-03-18T04:41:55.394-07:00ये भैया........साल्या ज़रा कमी काम कर<br />आमच्या मराठी माणसाला काम दान कर<br />हात हलवत साल्या मुंबईत आलास<br />मराठी माणसाला वाटतय.....महाराष्ट्रापासून पोरका केलास..!!<br /><br />दिवस भर काम करून उशिरा झोपतोस<br />थंडी असून सुद्धा रात्री ३ ला उठतोस.....<br />मराठी माणसाला नाही रे जमत<br />पण तू ४ ला वाशी मार्केट कसं काय गाठतोस<br /><br />काय रे बाबा कुठल्या हाडामासाचा बनलास<br />अति श्रम करून पण न कधी दमलास<br />लोक म्हणतात तुला आत्ता माज चढलाय<br />पण मला वाटतय तुझ्यातच मेहनती माणूस दडलाय<br /><br />मराठी माणसाची आधीच बोंब<br />कोणीतरी पेटवतो मग आगेचा डोंब<br />गाढवा सारखा मग वागू लागतो<br />उद्याच्या महाराष्ट्राची स्वप्ने बघू लागतो<br /><br />विरारला रहायच, १० ला चर्चगेट गाठायचं<br />५.३० ला सुटलो की प्रेयसिला भेटायचं<br />मराठी माणसाने शोधलेला वडापाव<br />शेजवान जम्बो किंग च्या नावाने रेटायचं<br /><br />माझ्या मराठी माणसाची नाही रे लांब उडी<br />नाकी नऊ येतात बसवताना संसाराची घडी<br />किती कधी कसे मिळतील.....पैसे याचाच विचार करतो<br />१५ हजरात मिळणा-या अनंदासाठी मर मर मरतो<br /><br />का नाही करत तो तुझ्या सारखी मेहनत<br />आणू शकतो रे तो ही......इंद्राचा ऐरावत<br />समजू नको त्याला तू असा आळशी<br />गावभर हिंडतोय रे तो असून काखेत कळशी<br /><br /><br /><br />सहभाग - milind khareVeerendranoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-33470932.post-86908643895466704342008-03-04T19:07:00.001-08:002008-03-04T19:07:49.604-08:00उफराटे हिशोब माझे<br />कोणाला कळले होते<br />मन ओले होते माझे<br />अन् म्हणून जळले होते<br /><br />मी वजा जमेतून होतो<br />अन्‌ जमा वजेस्तव होतो<br />हे गणित समजले तेंव्हा<br />आयुष्य निवळले होते<br /><br />नवनीत सुखाचे आले<br />शब्दांच्या पात्रांवरती<br />मी आईच्या हातांनी<br />बघ दुःख घुसळले होते<br /><br />जगण्याच्या पानावरती<br />स्वप्नांशी जमल्या गप्पा<br />मग मुहूर्त मरणाचेही<br />कंटाळून टळले होते<br /><br />दुसर्‍या दिवशी दुःखांचा<br />बघ वासही आला नाही<br />नयनांचे पेले माझ्या<br />रात्रीच विसळले होते<br /><br />--- संदीप खरVeerendranoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-33470932.post-77073779340254679032008-01-23T05:10:00.000-08:002008-01-23T05:14:38.304-08:00भय इथले संपत नाही...मज तुझी आठवण येते...<br />मी संध्याकाळी गातो...तू मला शिकविली गीते...<br /><br />हे झरे चंद्र सजणांचे, ही धरती भगवी माया<br />झाडांशी निजलो आपण, झाडांत पुन्हा उगवाया<br /><br />त्या वेळी नाजूक भोळ्या, वारयाला हसवून पळती<br />क्षितीजांचे तोरण घेऊन, दारावर आली भरती<br /><br />तो बोल मंद हळवासा आयुष्य स्पर्शुनी गेला<br />सीतेच्या वनवासातील जणू राघव शेला<br /><br />देऊळ पलिकडे तरीही, तुज ओंजळ फुटला खांब<br />थरथरत्या बुबूळापाशी, मी उरला सुरला थेंब<br /><br />संध्येतील कमल फ़ुलासम, मी नटलो श्रृंगाराने<br />देहाच्या भवती रिंगण, घालती निळाईत राने<br /><br />स्त्रोत्रात इंद्रिये अवघी, गुणगुणती दु:ख्ख कुणाचे<br />हे सरता संपत नाही, चांदणे तुझ्या स्मरणाचे<br /><br />ते धुके अवेळी होते, की परतायची घाई<br />मेंदुतून ढळली माझ्या, निष्पर्ण तरुंची राई<br /><br /><br />-ग्रेस<br /><br /><br /><br />सहभाग - ओंकार तारेVeerendranoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-33470932.post-38628078625294599482007-08-31T03:20:00.000-07:002007-08-31T03:26:06.688-07:00परवाच्या पावसात<br />झोपडपट्टीतील एक मूल<br />वाहून गेले बुडून मेले<br /><br />बूडाले तर बुडू द्या<br />मूल बुडाले म्हणजे काही<br />सात तारयाचे ताजमहाल<br />किंवा ब्रेबोर्न स्टेडिअम बुडाले नाही<br /><br />आणि झोपडपट्टीतील त्या उघड्या नागड्या मूलाचे<br />असे मूल्य तरी किती?<br />साधे गणित येत असेल तर करता ये ईल हिशेब<br />उत्तर अर्थात पैशातच<br /><br />हे मत तुमचे माझेच अहे असे नव्हे<br />त्याच्या आईचेही तेच असावे<br />कारन मूलाचे कलेवर मांडीवर घेऊन<br />ती फोडीत बसली असता<br />एक कर्कश हंबरडा<br />वस्तीवर एक वार्ता येऊन कोसळली<br />यावेळी मात्र करुणामय मेघासारखी<br /><br />वार्ता:<br />नाक्यावरचा गुदामवाला व्यापारी<br />कुजलेल्या धान्याची पोती<br />ओतीत सुटला आहे उकिरड्यावर<br /><br />बाईने आपला हंबरडा आवरला<br />घशात अर्ध्यावरच<br />अन मांडीवरचे कलेवर खाली टाकून<br />घरातल्या उरल्या सुरल्या पिशव्या गोळा करुन<br />ती बेफाम धावत सुटली<br />उकिरड्याकडे वाहणारया यात्रेत सामील होण्यासाठी<br /><br />कुसुमाग्रज<br /><br /><br /><br /><br /><img style="width: 18px; height: 15px;" class="emoticon" src="http://img.photobucket.com/albums/v28/nainarulz/thumbsup.gif" alt="thumbsup" title="thumbsup" />Veerendranoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-33470932.post-16955980987544858832007-07-20T00:48:00.000-07:002007-07-20T00:49:58.601-07:00माणूस हा झाडासारखा आहे.<br />तो सुखासुखी वठत नाही<br />तो ओलावा शोधत राहतो<br />त्याचं खर प्रेम असतं - जीवनावर<br />मग ते जीवन कितीही विद्रूप,<br />कितीही भयंकर असो !<br />कारण मृत्युनंतरच्या अंधारात<br />कुठलीही चांदणी चमकत नाही<br />हे तो मनोमन जाणतो...Veerendranoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-33470932.post-84151426237003484082007-05-27T01:40:00.000-07:002007-05-27T01:41:00.475-07:00एकदाच व्यक्त होऊ देत<br />तुझ्या मनातील भावनांना<br />पुन्हा नाही जन्म देणार<br />मी कोणत्याच वेदनांना<br /><br /><br />याचना नाही पुन्हा कधी<br />तू असावीस सावली माझी<br />नाही आस ह्या वृक्षाची<br />फुटावी एक पालवी ताजी<br /><br /><br />नको तुझ्या मार्गाचा<br />अडथळा होणं आता<br />नको अश्रूंची वाढती संख्या<br />विनाकारण येता जाता<br /><br /><br />ह्या नात्याला नाव देणं<br />शेवटी तुझ्याच हाती आहे<br />नावा असेल तरचं जगास<br />रुचली नाती आहेतेVeerendranoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-33470932.post-78722019118054532752007-05-27T01:38:00.000-07:002008-03-04T19:16:43.492-08:00मन उधाण वाऱ्याचे<br /><br />आकाशी स्वप्नांच्या हरपुन पान शिरते,<br />हुरहुरत्या सांजेला कधी एकटेच झुलते,<br />सावरते बावरते झडते अडखळते का पडते..<br />कधी आशेच्या हिंदोळ्यावर मन हे वेडे झुलते..<br />मन तरंग होउन पाण्यावरती फ़िरते..<br />अन क्षणात फिरूनी अभाळाला भीडते..<br /><br />मन उधाण वाऱ्याचे...<br /><br />रुणझुणते गुणगुणते कधी गुंतते हरवते..<br />कधी गहिऱ्या डोळ्यांच्या डोहात पार बुडते..<br />तळमळते सारखे नकळत का भरकटते..<br />कधी मोहाच्या चार क्षणांना मन हे वेडे भुलते..<br />जाणते जरी हे पुन्हा पुन्हा का चुकते..<br />भाबडे तरी भासांच्या मागुन पळते..<br /><br />मन उधाण वाऱ्याचे..<br /><br /><br />चित्रपट : अगं बाई अरेच्च्या !! <br />संगीत : अजय अतुल <br />शब्द् : .....Veerendranoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-33470932.post-62664013226656762692007-05-27T01:36:00.000-07:002007-05-27T01:37:10.892-07:00बर झालं<br /><br /><br />या जमिनीत ,एकदा स्व:तला गाडून घेइन म्हणतो.....<br />चार दोन पावसाळे बरसुन गेले<br />की रानातल झाड बनून<br />परत एकदा बाहेर येइन ..<br />म्हणज़े मग मझ्या<br />झाडावरच्या पानापानातुन ,देठादेठावर,<br />फ़ांदीफ़ांदीला मीच असेन.<br />येणारे जाणारे क्षणभर थबकून, सुस्कारत म्हणतील -<br />"बर झालं हे झाड इथे आला !!!<br />अगदीच काही नसण्यापेक्षा.!!"<br /><br />आणि पानापानातून माझे चेहेरे , त्यांना नकळत न्याहळत खुद्कन हसतील...<br />माझ्या पानांतुन वाट काढणार्‍या सुर्यकिरणांबरोबर<br />माझं हसू आणि झुळुक श्वास्,<br />माझ्या सावलीतल्या लोकांवर पसरून देइन..<br />त्यांच्या घामाचे ओघळ माझ्यासावलीत सुकताना हळुच म्हणेन -<br />" बर झाल मी झाड झालो.<br />अगदिच काही नसण्यापेक्षा...!"<br /><br />माझ्या अंगाखांद्यावर<br />आत्तापर्यत हूल देणारी ती स्वप्निल पाखरं<br />आता त्यांच्याही नकळत माझ्या अंगाखांद्यावर झोके घेतील....<br />त्यांचि वसंतांची गाणी उडत माझ्याकानी येतिल...<br />ति म्हणतील -<br />"बर झाल हे झाड इथे आला.<br />नाहीतर सगळा रखरखाटच होता !!!<br />याच जागी आपल्यामागे लागलेला तो वेडा कवी कुठे गेला.<br />मी पान सळसळवत कुज़बुजीन-<br />"बर झाल मी झाड झालो...<br />वेडा कवी होण्यापेक्षा."<br />आणखी काहि वर्षानी<br />मी सापडत नसल्याचा शोध<br />कदाचित, कोणालातरी लागेलही......<br />एखाद्या बेवारस, कुठल्याही.....<br />पण आनंदी चेहर्‍याच्या शवापुढे<br />ते माझ्यानावाने अश्रु ढाळतील.<br />माझि वेडी गाणी आठवत<br />कोणी दोन थेंब अधिक टाकेल.<br />आणि...<br />माझ्याच चितेच्या लाकडासाठी<br />माझ्याचभोवती गोळा होत<br />घाव टाकता टाकता ते म्हणतील -<br />"बर झाल हे झाड इथे आला..<br />अगदिच लांब जाण्यापेक्षा."<br /><br />माज्यावरती 'कोणी मी', राख राख बनताना<br />धूर सोडत हळुच म्हणेन -<br /><br />"बरं झालं मी झाड झालो<br />अगदीच कुजून मराण्यापेक्षा....."<br /><br />बरं झालं मी झाड झालो<br /><br />संदीप खरेVeerendranoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-33470932.post-71931442631827739442007-05-27T01:34:00.000-07:002007-05-27T01:35:53.301-07:00चुकली दिशा तरीही , हुकले न श्रेय सारे<br />वेड्या मुशाफिरीला सामील सर्व तारे..<br /><br />मी चालतो अखंड चालायचे म्हणून,<br />धुंदीत या गतीच्या सारेच पंथ प्यारे..<br /><br />डरतात वादळांना जे दास त्या ध्रुवाचे,<br />हे शीड तोड्ले की अनुकूल सर्व वारे..<br /><br />मग्रूर प्राक्तनाचा मी फाडीला नकाशा,<br />विझले तिथेच सारे ते मागचे इशारे..<br /><br />चुकली दिशा तरीही आकाश एक आहे,<br />हे जाणतो तयाला वाटेल तेथ न्यारे..<br /><br />आशा तशी निराशा, हे श्रेय सावधांचे,<br />बेसावधास कैसे डसणार हे निखारे ?...<br /><br /> -- विंदा करंदीकरVeerendranoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-33470932.post-27477623775658504792007-05-14T11:14:00.000-07:002007-07-20T00:51:15.343-07:00जय जय महाराष्ट्र माझा, गर्जा महाराष्ट्र माझा<br /><br />रेवा वरदा, कृष्ण कोयना, भद्रा गोदावरी<br />एकपणाचे भरती पाणी मातीच्या घागरी<br />भीमथडीच्या तट्टांना या यमुनेचे पाणी पाजा<br />जय जय महाराष्ट्र माझा ...<br /><br />भीती न आम्हा तुझी मुळी ही गडगडणार्‍या नभा<br />अस्मानाच्या सुलतानीला जवाब देती जीभा<br />सह्याद्रीचा सिंह गर्जतो, शिवशंभू राजा<br />दरीदरीतून नाद गुंजला महाराष्ट्र माझा<br /><br />काळ्या छातीवरी कोरली अभिमानाची लेणी<br />पोलादी मनगटे खेळती खेळ जीवघेणी<br />दारिद्र्याच्या उन्हात शिजला, निढ़ळाच्या घामाने भिजला<br />देशगौरवासाठी झिजला<br />दिल्लीचेही तख्त राखितो, महाराष्ट्र माझाVeerendranoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-33470932.post-60442237675993100212007-05-12T06:19:00.000-07:002007-05-12T06:25:23.998-07:00शब्दांनी हरवुन जावे<br />क्षितिजांची मिटता ओळ<br />मी सांजफुलांची वेळ<br /><br />वृक्षांच्या कलत्या छाया<br />पाण्यावर चंद्रखुणांची<br />मी निळीसावळी वेल<br /><br />गात्रांचे शिल्प निराळे<br />स्पर्शाचा तुटला गजरा<br />मी गतजन्मीची भूल<br /><br />तू बावरलेला वारा<br />पायांत धुळीचे लोळ<br />मी भातुकलीचा खेळ.<br /><br />~ग्रेस.<br /><br /><br />सहभाग - ओंकार तारेVeerendranoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-33470932.post-48395244271262924362007-04-26T02:11:00.000-07:002007-04-26T02:12:50.475-07:00लवलव करी पात, डोळं नाही थार्‍याला<br />एकटक पहावं कसं, लुकलूक तार्‍याला<br /><br />चवचव गेली सारी, जोर नाही वार्‍याला<br />सुटं सूटं झालं मन, धरु कसं पार्‍याला<br /><br />कुणी कुणी नाही आलं, फडफड गं राव्याची<br />रुणझूण हवा का ही, गाय उभी दाव्याची<br /><br />तटतट करी चोळी, तुटतुटक गाठीची<br />उंबर्‍याशी जागी आहे, पारुबाई साठीची<br /><br />--- गीतकार :आरती प्रभू<br />गायक :पद्मजा फेणाणी जोगळेकर<br />संगीतकार :पं. हृदयनाथ मंगेशकर<br />चित्रपट :निवडुंगVeerendranoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-33470932.post-47380548704016734912007-04-10T00:26:00.000-07:002007-04-10T00:28:09.763-07:00केव्हातरी पहाटे उलटून राञ गेली<br />मिटले चुकून डोळे हरवून राञ गेली<br /><br />कळ्ले मला न केव्हा सुटली मिठी जराशी<br />कळ्ले मला न केव्हा निसटून राञ गेली<br /><br />सांगू तरी कसे मी वय कोवळे उन्हाचे?<br />उसवून श्वास माझा फसवून राञ गेली!<br /><br />उरले उरात काही आवाज चांदण्याचे..<br />आकाश तारकांचे उचलून राञ गेली!<br /><br />स्मरल्या मला न तेव्हा माझ्याच गीतपंक्ती<br />मग ओळ शेवटाची सुचवून राञ गेली!<br /><br />आता कुशीत नाही ती चंद्रकोर माझी..<br />हलकेच कूस माझी बदलून राञ गेली<br /><br />अजुनी सुगंध येई दुलईस मोगऱ्याचा..<br />गजरा कसा फुलांचा विसरुन राञ गेली? <br /><br />सहभाग - ॐकार तारेVeerendranoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-33470932.post-7873683101004332982007-03-27T11:03:00.001-07:002007-03-27T11:03:57.477-07:00रंग माझा वेगळा!<br /><br /><br />रंगुनी रंगात साऱ्या रंग माझा वेगळा!<br />गुंतुनी गुंत्यात साऱ्या पाय माझा मोकळा!<br /><br />कोण जाणे कोठुनी ह्या सावल्या आल्या पुढे!<br />मी असा कि लागती ह्या सावल्यांच्याही झळा<br /><br />राहती माझ्यासवे ही आसवे गीतांपरी<br />हे कशाचे दुख: ज्याला लागला माझा लळा!<br /><br /><br />कोणत्या काळी कळेना मी जगाया लागलो<br />अन कुठे आयुष्य गेले कापुनी माझा गळा?<br /><br /><br />सांगती 'तात्पर्य' माझॆ सारख्या खोट्या दिशा:<br />"चालणारा पांगळा अऩ पाहणारा आंधळा!"<br /><br /><br />माणसांच्या मध्यरात्री हिंडणारा सूर्य मी:<br />माझियासाठी न माझा पेटण्याचा सोहळा!<br /><br />सुरेश भटVeerendranoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-33470932.post-1169141703891053132007-01-18T09:34:00.000-08:002007-03-27T11:04:24.609-07:00सहजंच उठते तुझी पापणी<br />सहजंच झुकते खाली अलगद<br />आणि आम्ही इथे बिचारे<br />एका नजरेमध्ये गारद!<br /><br />पापणीत या फ़डफ़डणारी<br />खुळ्या जीवांची फ़ुलपाखरे<br />वयात येती सूर्यकिरण ते<br />तुझ्या पापणीत थरथरती जे!<br /><br />तुझी पापणी दिवसरात्रीच्या<br />मैफ़िलीतला पंचम गहिरा<br />लवलवता ती या हृदयाची<br />सतार होते दिडदा दिडदा<br /><br />तुझ्या पापणीतून अडकली<br />'हो-नाही' ची अनवट कोडी<br />मिटून उघडे क्षणार्धात त्या<br />आमुच्यासाठी युगे थबकती<br /><br />तुझी पापणी हळवी, अल्लद<br />तरी आम्हाला भलता धाक<br />तुझी पापणी चुकवून देतो<br />नकळे कितीदा तुलाच हाक<br /><br />सहजंच आता उघड पापणी<br />सहजंच सुटू दे आमचे प्राण<br />काय एकदा निकाल लागो<br />दिगंत होवो अंतर्धान!!Veerendranoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-33470932.post-1163081962838131802006-11-09T06:16:00.000-08:002007-03-27T11:05:02.244-07:00<div style="text-align: center;">--<br /><br />मी कशाला जन्मलो? - चुकलेच माझे!<br />ह्या जगाशी भांडलो! - चुकलेच माझे!<br /><br />मान्यही केलेस तू आरोप सारे,<br />मीच तेव्हा लाजलो! - चुकलेच माझे!<br /><br />सांग आता, ती तुझी का हाक होती?<br />मी खुळा भांबावलो! - चुकलेच माझे!<br /><br />भोवतीचे चेहरे सुतकीच होते,<br />एकटा मी हासलो - चुकलेच माझे<br /><br />चालताना ओळखीचे दार आले..<br />मी जरासा थांबलो! - चुकलेच माझे!<br /><br />पाहिजे पूजेस त्यांना प्रेत माझे!<br />मी जगाया लागलो! - चुकलेच माझे!<br /><br />वाट माझ्या चार शब्दांचीच होती..<br />मी न काही बोललो! - चुकलेच माझे! <br /><br /><br /><br /><div style="text-align: right;">सहभाग - अमित कळमकर<br /></div> </div>Veerendranoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-33470932.post-1162959303208041242006-11-07T20:12:00.000-08:002007-03-27T11:05:21.367-07:00<div style="text-align: center;"> ओळ अशी,ओळ तशी...<br /><br />एखादी ओळ,<br />चंद्राची कोर होते,<br />एखादी ओळ,<br />नाचणारा मोर होते,<br /><br />एखादी ओळ,<br />चढणीचा घाट असते,<br />एखादी ओळ,<br />ठुमकणारी वाट असते<br /><br />एखादी ओळ,<br />स्वतःशीच लाजुन हासते,<br />एखादी ओळ,<br />हळुच आपले डोळे पुसते<br /><br />एखादी ओळ,<br />केशरी जंतरमंतर असते,<br />एखादी ओळ,<br />दोघातलं अंतर असते,<br /><br />एखादी ओळ,<br />फ़ुलपाखरा मागे धावते,<br />एखादी ओळ,<br />अंधारत दिवा लावते,<br /><br />एखादी ओळ,<br />सरींमधे चिंब भिजते,<br />एखादी ओळ,<br />आपलेच प्रतिबिंब बनते. ..<br /><br />मंगेश पाडगावकर .<br /></div>Veerendranoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-33470932.post-1161102032433345682006-10-17T09:09:00.000-07:002007-03-27T11:05:47.533-07:00<div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">--<br /><br /><br /></span></span> कोण जाणे कोण हे जवळून गेले?<br />चांदणे रक्तामध्ये मिसळून गेले!<br /><br />जिंकला होता जरी मी डाव तेव्हा,<br />दान जे पडले मला उधळून गेले!<br /><br />भेटण्यासाठी कुणी आलेच नाही...<br />लोक आलेले मला चघळून गेले!<br /><br />हे खरे की, मी जरा चुकलोच तेव्हा,<br />लोकही वाटेल ते बरळून गेले!<br /><br />लागली चाहूल एकांती कुणाची?<br />कोण माझ्या लोचनी तरळून गेले?<br /><br />काय माझ्या मालकीचे अर्थ होते?<br />शब्द माझे भाबडे हुरळून गेले!<br /><br />या दुपारी मी कुणाला हाक मारु?<br />ओळखीचे चेहरे वितळून गेले!<br /><br />कोणता कैदी इथे कैदेत आहे?<br />रंग भिंतींचे कसे उजळून गेले!<br /><br />पाठमोरा मी जरी झालो,तरीही<br />सुर्य येणारे मला कवळून गेले!<br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;"><br /><br /><br /><br /><br />रोज </span><span style="font-style: italic;">(रंग माझा वेगळा)</span></span><br />गात्रगात्राला फुटल्या<br />तुज्या लावण्याच्या कळ्या<br />जन्म वेढून बांधिती<br />तुझ्या भासांच्या साखळ्या!<br /><br />रोज तुझ्या वेणीसाठी<br />डोळे नक्षञे खुडती;<br />रोज तुझ्या भेटीसाठी<br />बाहू आसवांचे होती!<br /><br /><span style="font-weight: bold;">--<br /><br /><br /></span><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >वय निघून गेले</span><span style="font-size:130%;"><span style="font-style: italic;"> (एल्गार)</span></span><br />देखावे बघण्याचे वय निघून गेले<br />रंगावर भुलण्याचे वय निघून गेले<br /><br />गेले ते उडुन रंग<br />उरले हे फिकट संग<br />हात पुढे करण्याचे वय निघून गेले<br /><br />कळते पाहून हेच<br />हे नुसते चेहरेच<br />चेहऱ्यांत जगण्याचे वय निघून गेले<br /><br />रोज नवे एक नाव<br />रोज नवे एक गाव<br />नावगाव पुसण्याचे वय निघून गेले<br /><br />रिमझिमतो रातंदिन<br />स्मरणांचा अमृतघन<br />पावसात भिजण्याचे वय निघून गेले<br /><br />ह्रद्याचे तारुणपण<br />ओसरले नाही पण<br />झंकारत झुरण्याचे वय निघुन गेले<br /><br />एकटाच मज बघून<br />चांदरात ये अजून<br />चांदण्यात फिरण्याचे वय निघून गेले<br /><br />आला जर जवळ अंत<br />कां हा आला वसंत?<br />हाय,फुले टिपण्याचे वय निघून गेले<br /><br /><span style="font-weight: bold;">--<br /><br /><br />पायपीट</span><br />दुःखाच्या वाटेवर<br />गाव तुझे लागले;<br />थबकले न पाय तरी<br />ह्र्दय मात्र् थांबलॆ!<br /><br />वॆशीपाशी उदास<br />हाक तुझी भॆटली<br />अन् माझी पायपीट<br />डॊळ्यातुन सांडली<br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">--<br /><br />सहभाग - अमित कळमकर<br /></span></div>Veerendranoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-33470932.post-1160973293388679962006-10-15T21:33:00.000-07:002007-03-27T11:06:06.367-07:00<div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;font-size:130%;" >पाठ </span><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >(एल्गार)</span><br />सोडताना प्राण त्यांना मी कुठे बोलावले?<br />खातरी झाली न त्याची.. ते घरी डोकावले!<br /><br />हा कसा झिम्मा विजांशी ओठ माझे खेळती..<br />कोणते आकाश माझ्या अंतरी पान्हावले?<br /><br />ऐकली आजन्म त्यांची मी शिळी रामायणे<br />(शेवटी मी बोललो अन् ते किती रागावले!)<br /><br />मी न स्वप्नांचे कधीही मान्य केले मागणे<br />दुःख माझे एकट्याचे मी कधी लाडावले?<br /><br />जीवना रे, एकदाही मी न टाहो फोडला<br />पाहणाऱ्यांचेच डोळे शेवटी पाणावले!<br /><br />वेचण्या जेव्हा निघालो माणसांची आसवे<br />माझियामागे भिकारी शब्द सारे धावले!<br /><br />वार झेलायास केली मी खुली छाती जरी<br />नेमके पाठीस माझ्या चावणारे चावले!<br /><br /><br />--<br /><br /><br /><div style="text-align: left;">सह्भाग - अमित कळमकर<br /></div></div>Veerendranoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-33470932.post-1160758849491046282006-10-13T09:32:00.000-07:002007-03-27T11:07:04.731-07:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/4446/2994/1600/Chhatrapati-Shivaji.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 164px; height: 211px;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4446/2994/320/Chhatrapati-Shivaji.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">हे हिंदु-नृसिंहा प्रभो शिवाजीराजा</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><br /><br />हे हिंदुशक्ति-संभूत-दीप्तितम-तेजा<br />हे हिंदुतपस्या-पूत ईश्वरी ओजा<br />हे हिंदुश्री-सौभाग्य-भूतीच्या साजा<br />हे हिंदु-नृसिंहा प्रभो शिवाजीराजा<br /><br />करि हिंदुराष्ट्र हें तूतें, वंदना<br />करि अंतःकरणज तुज, अभि-नंदना<br />तव चरणिं भक्तिच्या चर्ची, चंदना<br />गूढाशा पुरवीं त्या न कथूं शकतों ज्या<br />हे हिंदु-नृसिंहा प्रभो शिवाजीराजा<br /><br />जी शुद्धि हृदाची रामदास शिर डुलवी<br />जी बुद्धि पांच शाह्यांस शत्रुच्या झुलवी<br />जी युक्ति कूटनीतींत खलांसी बुडवी<br />जी शक्ति बलोन्मत्तास पदतलीं तुडवी<br />ती शुद्ध हेतुची कर्मी, राहुं दे<br />ती बुद्धि भाबडया जीवां, लाहुं दे<br />ती शक्ति शोणितामाजीं, वाहुं दे<br />दे मंत्र पुन्हा तो, दिले समर्थे तुज ज्या<br />हे हिंदु-नृसिंहा प्रभो शिवाजीराजा<br /><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">--<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/4446/2994/1600/746320.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4446/2994/320/746320.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-weight: bold;">सागरा, प्राण तळमळला</span><br /><br /><br /><br />ने मजसी ने परत मातृभूमीला, सागरा, प्राण तळमळला<br /><br />भूमातेच्या चरणतला तुज धूता, मी नित्य पाहीला होता<br />मज वदलासी अन्य देशी चल जाऊ, सृष्टिची विविधता पाहू<br />तइं जननीहृद् विरहशंकीतहि झाले, परि तुवां वचन तिज दिधले<br />मार्गज्ञ स्वये मीच पृष्ठि वाहीन, त्वरि तया परत आणीन<br />विश्र्वसलो या तव वचनी मी, जगद्नुभवयोगे बनुनी मी<br />तव अधिक शक्त उद्धरणी मी, येईन त्वरे, कथुन सोडीले तिजला<br />सागरा, प्राण तळमळला ...<br /><br />शुक पंजरी वा हिरण शिरावा पाशी, ही फसगत झाली तैसी<br />भूविरह कसा सतत साहू या पुढती, दश दिशा तमोमय होती<br />गुणसुमने मी वेचियली या भावे, की तिने सुगंधा घ्यावे<br />जरि उद्धरणी, व्यय न तिच्या हो साचा, हा व्यर्थ भार विद्येचा<br />ती आम्रवृक्षवत्सलता रे, नवकुसुमयुता त्या सुलता रे<br />तो बाल गुलाब ही आता रे, फुलबाग मला, हाय, पारखा झाला<br />सागरा, प्राण तळमळला ...<br /><br />नभि नक्षत्रे बहुत, एक परी प्यारा मज भरत भूमिचा तारा<br />प्रसाद इथे भव्य, परी मज भारी आईची झोपडी प्यारी<br />तिजवीण नको राज्य, मज प्रियसाचा वनवास तिच्या जरि वनीचा<br />भुलविणे व्यर्थ हे आता रे, बहुजिवलग गमते चित्ता रे<br />तुज सरित्पते जी सरिता रे, तद्विरहाची शपथ घालितो तुजला<br />सागरा, प्राण तळमळला ...<br /><br />या फेनमिषें हससि निर्दया कैसा, का वचन भंगिसी ऐसा<br />त्वत्स्वामित्वा सांप्रत जी मिरवीते, भिऊनि का आंग्ल भूमी ते<br />मन्मातेला अबल म्हणुनि फसवीसी, मज विवासना ते देती<br />तरि आंग्लभूमि भयभीता रे, अबला न माझी ही माता रे<br />कथिल हे अगस्तिस आता रे, जो आचमनी एक क्षणी तुज प्याला<br />सागरा, प्राण तळमळला ...<br /><br /><span style="font-weight: bold;">--<br /><br /></span><div style="text-align: left;"><span style="font-weight: bold;">सहभाग - विनायक उंडे - धनंजय देव<br /><br /></span></div></div>Veerendranoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-33470932.post-1160673222613235962006-10-12T10:10:00.000-07:002007-03-27T11:08:44.919-07:00<div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">भोगले जे दुःख त्याला</span></span><br />भोगले जे दुःख त्याला, सुख म्हणावे लागले<br />एवढे मी भोगिले की मज हसावे लागले<br /><br />ठेविले आजन्म डोळे, आपुले मी कोरडे<br />पण दुजांच्या आसवांनी, मज भिजावे लागले<br /><br />लोक भेटायास आले, काढत्या पायासवे<br />अन अखेरी कुशल माझे, मज पुसावे लागले<br /><br />गवसला नाहीच मजला, चेहरा माझा कधी<br />मी कशी होते मलाही आठवावे लागले<br /><br />एकदा केव्हातरी मी वचन कवितेला दिले<br />राखरांगोळीस माझ्या गुणगुणावे लागले<br /><br /><span style="font-weight: bold;">--<br /><br /><br /><span style="font-size:130%;">अखेरचे थेंब</span></span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-style: italic;">(एल्गार)</span><br />पुन्हा स्मशानी घडायचे ते घडून गेले<br />चितेवरी लोक जे नको ते रडून गेले<br /><br />दिले कशाला नभास झोके तुझ्या स्वरांनी?<br />कधीच गाणे तुझे मला शिंपडून गेले<br /><br />अरे, नसे हा सवाल माझ्याच आसवांचा<br />युगायुगांचे रुमाल सारे सडून गेले!<br /><br />करु तरी काय सांग माझ्या कलंदरीचे?<br />कसा फिरु? आसवांत रस्ते बुडून गेले!<br /><br />कुणाकुणाची कितीकिती खंत बाळगू मी?<br />आताच आयुष्यही शिवी हासडून गेले!<br /><br />सुगंध तो कालचा तुला मी कुठून देऊ?<br />अखेरचे थेंब अत्तराचे उडून गेले!<br /><br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">--<br /><br /><br /></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;">चांदण्यात फिरताना</span></span> ..<br /><br />चांदण्यात फिरताना माझा धरलास हात<br />सखया रे आवर ही सावर ही चांदरात<br /><br />निजलेल्या गावातून आले मी एकटीच<br />दूर दिवे कळलावे पडले मागे कधीच<br />या इथल्या तरुछाया पण सारे जाणतात<br /><br />सांग कशी तुजविणाच पार करु पुनवपूर<br />तुज वारा छळवादी अन् हे तारे फितूर<br />श्वास तुझा मालकंस, स्पर्श तुझा पारिजात<br /><br />जाऊ चल परत गडे, जागले न घर अजून<br />पण माझी तुळस तिथे गेली हिरमसून<br />तुझिया नयनात चंद्र, माझ्या हृदयी प्रभात<br /><br /><span style="font-weight: bold;">--<br /><br /><br /></span><div style="text-align: left;"><span style="font-weight: bold;">सहभाग - अमित कळमकर</span><span class="down" style="display: block;" id="formatbar_JustifyCenter" title="Align Center" onmouseover="ButtonHoverOn(this);" onmouseout="ButtonHoverOff(this);" onmouseup="" onmousedown="CheckFormatting(event);FormatbarButton('richeditorframe', this, 11);ButtonMouseDown(this);"></span></div></div>Veerendranoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-33470932.post-1160577595920697842006-10-11T07:30:00.000-07:002007-03-27T11:09:17.392-07:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/4446/2994/1600/google_logo.0.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 154px; height: 119px;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4446/2994/320/google_logo.0.jpg" alt="" border="0" /></a><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/4446/2994/1600/google_logo.jpg"><br /></a></div> <div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);font-size:180%;" >आरती गूगल की</span><br /><br />ॐ जय गूगल हरे, स्वामी जय गूगल हरे<br />फ़्रस्ट (frust[rated]) जनों के संकट, त्रस्त जनों के संकट<br />क्लिक में दूर करे, ॐ जय गूगल हरे…<br /><br />जो ध्यावै सो पावै<br />दूर होवै शंका, स्वामी दूर होवै शंका<br />सब इन्फ़ो (info[rmation]) घर आवै, सब इन्फ़ो घर आवै<br />कष्ट मिटै मन का<br />ॐ जय गूगल हरे…<br /><br />नेट पिता तुम मेरे<br />शरण गहूं किसकी, स्वामी शरण गहूं किसकी<br />तुम बिन और न दूजा, तेरे बिन और न दूजा<br />होप करूं किसकी<br />ॐ जय गूगल हरे…<br /><br />तुम पूरन हो खोजक<br />तुम वेबसाइटयामी, स्वामी तुम वेबसाइटयामी<br />पार नेट परमेश्वर, पार नेट परमेश्वर<br />तुम सबके स्वामी<br />ॐ जय गूगल हरे…<br /><br />तुम आई.टी. के फ़ादर<br />तुम ही इक सर्चा, स्वामी तुम ही इक सर्चा<br />मैं मूरख हूं सर्चर, मैं मूरख हूं सर्चर<br />कृपा करो भरता<br />ॐ जय गूगल हरे…<br /><br />तुम सर्वर के सर्वर<br />सबके डाटापति, स्वामी सबके डाटापति<br />किस विधि एन्टर मारूं, किस विधि एन्टर मारूं<br />तुममें मैं कुमति<br />ॐ जय गूगल हरे…<br /><br />दीनबंधु दु:खहर्ता<br />खोजक तुम मेरे, स्वामी शोधक तुम मेरे<br />अपने फ़ण्डे दिखाओ, एल्गोऽरिथम लगाओ<br />साइट खड़ा तेरे<br />ॐ जय गूगल हरे…<br /><br />इग्नोरेंस मिटाओ<br />टेंशन हरो देवा, स्वामी टेंशन हरो देवा<br />गूगल अकाउण्ट बनाओ<br /><span style="font-weight: bold;">--<br /><br /><br /></span> </div>Veerendranoreply@blogger.com