tag:blogger.com,1999:blog-319074812009-11-14T10:52:41.443-05:00പനയോലകള്റീനിhttp://www.blogger.com/profile/02287241675803021870reenit@gmail.comBlogger30125tag:blogger.com,1999:blog-31907481.post-45176548367343021822009-10-20T08:28:00.009-04:002009-10-20T09:13:52.330-04:00മാം (MAM-Malayalee Association of Maryland) ആഗോള സാഹിത്യമത്സരത്തില് ചെറുകഥക്ക് രണ്ടാം സ്ഥാനം റീനി മമ്പലത്തിന്.മാമിനെക്കുറിച്ച് <a href="http://www.mam-usa.org/index.html">ഇവിടെ</a> വായിക്കുക<br /><br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_szum2qJ76pQ/St2v3pJP1vI/AAAAAAAAARw/wvDjhv5xy_w/s1600-h/MAM_literary_awards-1-JPEG.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394661299132028658" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 309px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_szum2qJ76pQ/St2v3pJP1vI/AAAAAAAAARw/wvDjhv5xy_w/s400/MAM_literary_awards-1-JPEG.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_szum2qJ76pQ/St2vqiCAs7I/AAAAAAAAARo/-p4wCMm3LyY/s1600-h/MAM_literary_awards-2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394661073884328882" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 309px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_szum2qJ76pQ/St2vqiCAs7I/AAAAAAAAARo/-p4wCMm3LyY/s400/MAM_literary_awards-2.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31907481-4517654836734302182?l=panayolakal.blogspot.com'/></div>റീനിhttp://www.blogger.com/profile/02287241675803021870reenit@gmail.com2tag:blogger.com,1999:blog-31907481.post-49509160864741715482009-10-06T09:11:00.004-04:002009-10-06T09:45:08.304-04:00ഫോമ (Federations of Malayalee Associations of America) സാഹിത്യമത്സരം നടത്തുന്നു. അമേരിക്കന് മലയാളികള് കൃതികള് അയക്കേണ്ട അവസാന തീയതി ഒക്ടോബര് 31.<a href="http://4.bp.blogspot.com/_szum2qJ76pQ/SstHGWYxLnI/AAAAAAAAAPQ/TtfIgMqnjMw/s1600-h/FOMAA+Sahithya+competition.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5389479553493184114" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 262px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_szum2qJ76pQ/SstHGWYxLnI/AAAAAAAAAPQ/TtfIgMqnjMw/s400/FOMAA+Sahithya+competition.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31907481-4950916086474171548?l=panayolakal.blogspot.com'/></div>റീനിhttp://www.blogger.com/profile/02287241675803021870reenit@gmail.com2tag:blogger.com,1999:blog-31907481.post-11790146997253028812009-05-19T09:22:00.002-04:002009-05-19T09:30:27.005-04:00ഗൃഹലക്ഷ്മി<a href="http://2.bp.blogspot.com/_szum2qJ76pQ/ShKzO07Oa-I/AAAAAAAAAKQ/klP8NDthF7o/s1600-h/Puzsha+Illustration.gruhalakshmi01.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 298px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_szum2qJ76pQ/ShKzO07Oa-I/AAAAAAAAAKQ/klP8NDthF7o/s400/Puzsha+Illustration.gruhalakshmi01.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5337525575694052322" /></a><br /><br />റീനി മമ്പലം<br /><br /><br />ഉറക്കച്ചടവുള്ള കണ്ണുകള് പാതി തുറന്നപ്പോള് ചുണ്ടില് ചുംബനത്തിന്റെ ചൂട്. കരവലയത്തിനുള്ളില് അമര്ന്നപ്പോള് കാതുകളില് മന്ത്രധ്വനി.<br /><br />"ഹാപ്പി ബേര്ത്ത്ഡെ ലക്ഷ്മി"<br /><br />പിന്നെ എന്തെല്ലാമോ കേള്ക്കുവാന് മോഹിച്ചു. പക്ഷെ ഒന്നുമുണ്ടായില്ല. സ്നേഹം ഒരു കിഴിക്കുള്ളിലാക്കി മനസ്സിന്റെ ആഴങ്ങളില് എവിടെയോ ഒളിപ്പിച്ചുവച്ചിരിക്കുന്ന ഭര്ത്താവ്.വല്ലപ്പോഴും എടുത്തുകാട്ടിയാല് ഞാന് ആ കിഴി ഒരു നിധിപോലെ സ്വീകരിക്കും. "പൂവങ്കോഴിപോലെ കൂകി അറിയിക്കുവാനുള്ളതാണോ എന്റെ സ്നേഹമെന്ന്" ചോദിക്കുമ്പോള് വാദിക്കുവാന് ഒരുമ്പെടാറില്ല.<br /><br />മണിയൊച്ചമുഴങ്ങിയപ്പോള് അലാറംനിര്ത്തി എഴുന്നേറ്റു.കുട്ടികളെ കുലുക്കി വിളിച്ചുണര്ത്തി. സ്കുള്ബസ് കിട്ടാതെപോയാല് കിടന്നുറങ്ങിയ സ്വെറ്റ്പാന്റ്സ് ധരിച്ച് കുട്ടികളെ സ്കൂളില് കൊണ്ടിറക്കുവാന് വയ്യ. പ്രത്യേകിച്ചും ഇന്ന് എന്റെ പിറന്നാള് ദിവസമല്ലേ? കാലത്തെഴുന്നേറ്റ് കുളിച്ച്കുറിതൊട്ട് ഭര്ത്താവിനെ വിളിച്ചുണര്ത്തി ബെഡ്കോഫി കൊടുക്കേണ്ടവള്, ഞാന്, ഗൃഹലക്ഷ്മി.<br /><br />സ്കൂള്ബസിന്റെ ഇരമ്പല് കേട്ട് പാഞ്ഞിറങ്ങിയ കുട്ടികള് പറഞ്ഞു,<br />"ഹാപ്പി ബേത്ത്ഡെ മാം. ഹാവ് എ നൈസ് ഡെ".<br /><br />ആശംസകള് പ്രവൃത്തിയില് വരട്ടെ എന്നാഗ്രഹിച്ചു. ഭര്ത്താവിന്റെ രുചിക്കനുസരിച്ചുള്ള കറികള് ഉണ്ടാക്കുവാനായി ഒരേവേവുള്ള പച്ചക്കറികള് ഒരേ വലുപ്പത്തില് മുറിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ നല്ലദിവസത്തിന് തുടക്കമിട്ടു. കുട്ടികള്ക്ക് എന്തെങ്കിലും 'നോര്മല്' ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കണം. ഇന്ത്യന് ഭക്ഷണമല്ലാത്തതെന്തും അവര്ക്ക് നോര്മല്.<br /><br />ഉച്ചയോടടുത്തപ്പോള് മനസ്സുപറഞ്ഞു, ഇന്നത്തെ നിന്റെ നല്ലദിവസത്തിന് പതിവുപോലെ ആവര്ത്തനവിരസത. ശേഷമുള്ള ദിവസമെങ്കിലും ആവര്ത്തനം ഒഴിവാക്കു.<br /><br />മാളിലൂടെ വെറുതെ കറങ്ങിനടന്നു. സെന്റര്കോര്ട്ടില് എന്തോകലാപരിപാടി നടക്കുന്നു. അഴികളില് കയ്യൂന്നി പരിപാടികളില് മിഴിനട്ട് വെറുതെനിന്നു. <br /><br />"ഹലോ" ശബ്ദം കേട്ട വശത്തേക്ക് നോക്കി.<br /><br />ഒരാള് പരിചയപ്പെടുവാനുള്ള ഒരുക്കത്തോടെ എനിക്കുനേരെ കൈനിട്ടീ.<br /><br />"ഞാന് ലക്ഷ്മി"<br /><br />"ഇന്ത്യനാണല്ലേ? ലക്ഷ്മി, നല്ല പേര്. എന്താണതിന്റെ അര്ത്ഥം?<br /><br />അയാള് വെറുതെവിടുവാനുള്ള ഭാവമില്ല.<br /><br />"ഐശ്വര്യ ദേവത" മറുപടിനല്കി.<br /><br />"ലക്ഷ്മി ഡോക്ടറാണോ"?<br /><br />"അല്ല" ഒറ്റവാക്കില് മറുപടികൊടുത്തു.<br /><br />ഡോക്ടറാണെങ്കില് ഞാനിനേരത്ത് മാളിലൂടെ കറങ്ങിനടക്കാതെ വല്ല ആശുപത്രിയിലും ജോലിചെയ്ത് കാശ് ഉണ്ടാക്കില്ലേ മരമണ്ടൂസെ- എന്ന് ചോദിക്കണമെന്ന് തോന്നി.<br /><br />"മുഷിവ് തോന്നരുത്, ഇന്ത്യയില്നിന്നും ധാരാളം ഡോക്ടര്മ്മാരും എഞ്ചിനീയറന്മാരും ഇവിടെ വരുന്നതുകൊണ്ട് ചോദിച്ചതാണ്". അയാള് തുടര്ന്നു. <br /><br />"കമ്പൂട്ടറിനോട് ബെന്ധപ്പെട്ട ധാരാളം ജോലികള് ഇപ്പോള് നിങ്ങളുടെ നാട്ടിലാണല്ലോ നടക്കുന്നത്? ഞാനും അതേ ഫീല്ഡില് ആയിരുന്നു.ഇന്ത്യന് ആള്ക്കാരുടെ ബുദ്ധി ഈ നാട്ടിലേക്ക് ഇറക്കുമതിചെയ്യുവാന് തുടങ്ങിയതോടെ ജോലിപോയൊരു ഹതഭാഗ്യനാണ് ഞാന്".<br /><br />അയാളുടെ ജീവിതപുസ്തകം എന്റെ മുന്നില് നിവര്ത്തിവായിക്കുമോ എന്ന് ഭയപ്പെട്ട ഞാന് സഹതാപം അയാള്ക്ക് നേരെ ചൊരിഞ്ഞുകൊടുത്തു.<br /><br />"ഭാര്യക്ക് ജോലിയുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് പിടിച്ചുനില്ക്കുന്നു. വിന്ററില് വീട്ടിലിരുന്ന് ബോറടിച്ചു.വാരാന്ത്യത്തില് സ്കീയിങ്ങിന് പോകണമെന്നാഗ്രഹമുണ്ട്. അതിന് ഷോപ്പിങ്ങിനിറങ്ങിയതാണ്. ലക്ഷ്മി സ്കീ ചെയ്യുമോ? "<br /><br />:ഇല്ല" എന്നു ഞാന് പറഞ്ഞപ്പോള് സഹതാപം നിഴലിച്ചത് അയാളുടെ മുഖത്തായിരുന്നു.<br /><br />"പറയുവാന് വിരോധമില്ലങ്കില് ഞാനൊന്ന് ചോദിച്ചോട്ടേ, ഭര്ത്താവ് എന്തുചെയ്യുന്നു?"<br /><br />"ഡോക്ടറാണ്" മറുപടികൊടുത്തു.<br /><br />"നല്ല പ്രൊഫഷന്. ഡോക്ടേര്സ് ഭാഗ്യവാന്മാരാണ്.ലോകാന്ത്യം വരെ ഈ ഭൂമിയില് രോഗികളുണ്ടാവും".<br />ജോലിയില്ലാത്തവന്റെ വാക്കുകള്.<br /><br />"ലക്ഷ്മി, വിരോധമില്ലെങ്കില് നമുക്കൊരു കപ്പ് കാപ്പികുടിക്കാം?"<br /><br />എന്റെ ചിരിക്കിപ്പോഴും വശ്യതയുണ്ടെന്നും ആകാരത്തിന് വടിവുണ്ടെന്നും ഓര്മ്മിപ്പിക്കുമാറ് ഓര്ക്കാപ്പുറത്തൊരു ചോദ്യം.<br /><br />വിരോധമുണ്ടന്നോ, സങ്കോചമുണ്ടന്നോ പറഞ്ഞില്ല. സൗഹാര്ദം പുരട്ടിയ ചിരിയെറിഞ്ഞു പറഞ്ഞു" വീട്ടിലെത്താനല്പ്പം തിടുക്കമുണ്ട്".<br /><br />ഒരു സുഹൃത്ത്ബന്ധം എനിക്ക് ഞാന്തന്നെ നിഷേധിച്ച് തിരിഞ്ഞുനടക്കുമ്പോള്-<br /><br />"ഹാവ് എ നൈസ് ഡേ ലക്ഷ്മി".<br /><br />ഞാന് എഞ്ചിനീയറോ, ഡോക്ടറോ അല്ല. അതിനുമുപരിയായി സ്കി ചെയ്യുവാനുമറിയില്ല. എങ്കിലും ഞാനിപ്പോള് വെറും ലക്ഷ്മിയല്ല, ഡോക്ടര് ഭര്ത്താവുള്ള ഭാഗ്യലക്ഷ്മിയാണ്. എന്നില് നിക്ഷിപ്തമായിരിക്കുന്നത് ഒരമ്മയുടെയും ഭാര്യയുടെയും നിസ്സാരവും അതേസമയം സങ്കിര്ണവുമായ ജോലിയും കര്ത്തവ്യങ്ങളും മാത്രം.<br /><br />"ലക്ഷ്മി, അധികം പ്രതീക്ഷകള് പാടില്ല, അപ്പോഴല്ലേ നിരാശയുണ്ടാവുക?. നിന്റെ സുഖദുംഖങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദി നീ തന്നെ" ഭര്ത്താവിന്റെ കൂടെക്കൂടെയുള്ള വാക്കുകള്".<br /><br />സൂപ്പര്മാര്ക്കറ്റില് ഒരു ഡോളറിന് കിട്ടുന്ന അഞ്ച് ഏത്തക്കയെക്കുറിച്ചും ഇന്ത്യന് കടയില്നിന്നും വാങ്ങുന്ന തുടുത്ത കോവക്കയെക്കുറിച്ചും എനിക്ക് അതീവമായി സന്തോഷിക്കുവാന് കഴിയില്ലാത്തത് എന്റെ കുഴപ്പമെന്ന് എന്നെത്തന്നെ ബോധിപ്പിക്കുവാന് ശ്രമിക്കുന്നു. മനസ്സിനിണങ്ങിയ കൂട്ടുകാരെ തിരയുന്നത് വെറുമൊരു വിനോദമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയിട്ടില്ല.<br /><br />എന്റെ ആത്മാവിന്റെ രോദനം എനിക്കെന്നും താരാട്ടാണ്.. മനസ്സിന്റെ ദാഹമകറ്റാന് എവിടെയാണ് തിരയേണ്ടത്? അളവില്ലാത്ത സ്നേഹം മനസ്സിലൂടെ ഒഴുകിയിറങ്ങുമ്പോള് ആത്മാവിന്റെ ദാഹം സ്വാഭാവികമല്ലേ? <br /><br />ചുറ്റും നോക്കി. തിരക്കുപിടിച്ച് ഓടിനടക്കുന്ന, സ്വയം സ്നേഹിക്കുന്ന കുറെ മനുഷ്യജീവിതങ്ങള്. ഓട്ടത്തിന്റെ അന്ത്യത്തില് തളരുമ്പോള് ഏതോ ഒരു നേഴ്സിങ്ങ്ഹോമില് എരിഞ്ഞുതീരുന്ന ജീവിതം. ഇന്നെന്റെ ബേര്ത്ത്ഡെയാണ്. ആ വൃദ്ധസദനത്തിലേക്ക് ഒരുവര്ഷം കൂടി അടുത്തിരിക്കുന്നു. <br /><br />പെര്ഫ്യൂം കടയില് പൈസകൊടുത്തുകഴിഞ്ഞ് വാച്ചിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോള് നേരം ഒരുപാടായെന്ന് മനസ്സിലായി.<br /><br />ഭര്ത്താവ് നേരത്തെ വീട്ടിലെത്തിയിരിക്കുന്നു. എന്റെ പിറന്നാള് പ്രമാണിച്ച് രോഗികള് അവധിയിലാണോ? <br /><br />കുട്ടികള് ഓടിവന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.<br /><br />"അമ്മ എന്തേ വരുവാന് വൈകുന്നതെന്നു ചിന്തിച്ച് ഞങ്ങള് ആകെ വിഷമിച്ചിരിക്കയായിരുന്നു". <br /><br />"ലക്ഷ്മി, നിനക്കൊന്ന് ഫോണ് ചെയ്യാമായിരുന്നില്ലേ? കയ്യിലുള്ള സെല്ഫോണ് ഓണാക്കിയിട്ടുകൂടേ? വെറുതെയെല്ലാവരെയും വിഷമിപ്പിച്ചതെന്തിനാ? നിന്റെ പിറന്നാള് പ്രമാണിച്ച് ഡിന്നറിന് പുറത്തു പോകാമെന്നുകരുതി പേഷ്യന്സിനെ വൈകി എടുത്തില്ല"<br /><br />ആ കണ്ണൂകളിലെ പരിഭ്രമം കെട്ടടങ്ങിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. മുഖത്ത് ഞാനിതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്തൊരു ആദ്രത.<br /><br />സങ്കീര്ണ്ണമല്ലാത്ത, കടമകള് ഇല്ലാത്തൊരു ലോകത്തിലൂടെയുള്ള ഇന്നത്തെ എന്റെ നല്ല ദിവസത്തിന്റെ അന്ത്യത്തില് എന്നിലെ ഗൃഹലക്ഷ്മിക്ക് കുറ്റബോധം തോന്നി.<br /><br />ഇരുളിന്റെ പുതപ്പണിഞ്ഞ മുറിയില് , എന്റെ കാതുകളില് മന്ത്രധ്വനി മുഴങ്ങി "ഹാപ്പി ബേര്ത്ത് ഡേ ലക്ഷ്മി. നീയിന്നെന്നെ വളരെ പേടിപ്പിച്ചുവല്ലോ"<br /><br />ഞാന് ആ കരവലയത്തിലൊതുങ്ങി.<br /><br />"നല്ല സുഗന്ധം, ഏത് പെര്ഫ്യൂമാണ്?"<br /><br />സ്നേഹത്തിന്റെ കിഴി ഭര്ത്താവെനിക്കു വെച്ചുനീട്ടി. ആത്മാവിന്റെ ദാഹമകറ്റുന്ന തെളിനീര് ഞാന് രുചിച്ചറിഞ്ഞു.<br /><br />"ദേവേട്ടാ, ഈ സ്നേഹമെല്ലാം മനസ്സിന്റെ ആഴങ്ങളില് പൂഴ്ത്തിവെച്ചിരുന്നാല് പായലുപിടിച്ചുപോവില്ലേ"? ഞാന് പകുതി കളിയായും കാര്യമായും ചോദിച്ചു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31907481-1179014699725302881?l=panayolakal.blogspot.com'/></div>റീനിhttp://www.blogger.com/profile/02287241675803021870reenit@gmail.com12tag:blogger.com,1999:blog-31907481.post-18919413790613679442009-04-28T11:37:00.006-04:002009-04-28T12:05:52.426-04:00സ്നേഹം തേടുന്നവര്<a href="http://1.bp.blogspot.com/_szum2qJ76pQ/SfcneirBqAI/AAAAAAAAAKI/8Ui3bcJ8-Xw/s1600-h/scan0001.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 184px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_szum2qJ76pQ/SfcneirBqAI/AAAAAAAAAKI/8Ui3bcJ8-Xw/s400/scan0001.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5329772089673099266" /></a><br />സ്നേഹം തേടുന്നവര്<br /><br />റീനി മമ്പലം<br /><br /><br />ഞാന് രാവിലെ കടയിലേക്കു കയറുമ്പോള് പടികളിലിരുന്ന് ഒരു കൊച്ചുപെണ്കുട്ടി കല്ലുകൊത്തിക്കളിക്കുന്നു.<br /><br />"സാറെ, ഇന്നൊന്നും കഴിച്ചില്ല, വല്ലതും തരണെ" എന്നുപറഞ്ഞ് ആ കൊച്ചുകൈകള് എന്റെ നേരെ നീളുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചു. പക്ഷെ, അവള് എന്നെക്കണ്ടപ്പോള് ഭവ്യതയോടെ എഴുന്നേറ്റുമാറി. <br /><br />ഉച്ചതിരിഞ്ഞപ്പോള് അവള് ഇലക്കീറില്നിന്നും എന്തോ കഴിക്കുന്നതുകണ്ടു. അവളുടെയടുത്ത് തന്റെ പങ്കിനായി കാത്തുനില്ക്കുന്ന തെരുവിലെ മറ്റൊരു ജന്മം. അവന് അവളെ നോക്കി വാലാട്ടുകയും മുറുമുറുക്കുകയും ചെയ്തു. ഹൃദയത്തിന്റെ ലോലതലത്തില് ആരോ മുള്ളിട്ടുവരഞ്ഞുവോ?<br /><br />വൈകിട്ട് കടപൂട്ടിയിറങ്ങുമ്പോള് അവള് പരിസരത്തെങ്ങാനുമുണ്ടോയെന്ന് നോക്കി. കാണാതിരുന്നപ്പോള് കൂടണയുവാന് അവള്ക്കൊരുവീടുണ്ടന്ന് കരുതി.<br /><br />രാത്രിവിളക്കുകള് തെളിഞ്ഞപ്പോള് നഗരത്തിലെ തിരക്ക് കുറഞ്ഞിരുന്നു. വഴിവിളക്കുകള് പിന്നിലേക്ക് തള്ളിമാറ്റി കാറ് ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഞാന് പാസ്സഞ്ചര് സീറ്റിലേക്ക് നോക്കി, മോള്ക്കുവേണ്ടി മിഠായിപ്പൊതികള് വാങ്ങിച്ചിരുന്ന പതിവ് നിര്ത്തിയതോര്ക്കാതെ.<br /><br />സുതാര്യമായ ഓര്മ്മകളുടെ മറനീക്കി നോക്കി. പടികളില് എന്നെയും കാത്തിരിക്കുന്ന മകള്.<br /><br />"നീയിങ്ങനെ മുട്ടായിക്കൊതിച്ചിയായാല് പല്ലുകള് പുഴുതിന്നുപോവില്ലേ ലേഖമോളേ?" അവളെവാരിയെടുത്ത് കറങ്ങിത്തിരിയുമ്പോള് ഞാന് ചോദിച്ചു.<br /><br />ഉമ്മറത്തെ തിരിനാളം സൃഷ്ടിച്ച ഇന്ദുവിന്റെ നിഴലുകള് ഭിത്തിയില് ഇളകിയാടി.<br /><br />അന്ന് ജീവിതം സുന്ദരമായൊരു നദിയായി ഒഴുകിയിരുന്നു.<br /><br />പിറ്റെദിവസം കടയിലേക്ക് കയറുമ്പോള് പെണ്കുട്ടി കടയുടെ പരിസരത്തുണ്ടായിരുന്നു.<br /><br />മാടിവിളിച്ചപ്പോള് സങ്കോചത്തോടെ അടുത്തുവന്നു,<br /><br />"നിന്റെ പേരെന്താ"<br /><br />"രമ"<br /><br />കുളികഴിഞ്ഞ് നനവുമാറാത്ത മുടി റിബണ്കൊണ്ട് പിടിച്ചുകെട്ടിയിരുന്നു. ആവശ്യത്തിലധികം വലുപ്പമുള്ള നരച്ച ഉടുപ്പിന് വൃത്തിയുണ്ടായിരുന്നു.<br /><br />അധികമൊന്നും സംസാരിക്കാനാവാതെ ഞാനകത്തേക്ക് കയറിപ്പോയി. <br /><br />ഉച്ചയൂണുകഴിഞ്ഞപ്പോള് ഇന്ദു ടിഫിനില് കൊടുത്തയച്ച ലഡുവുമായി ഞാന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി, അവളെ വിളിച്ചു.<br /><br />അടുത്തു വന്നപ്പോള് ഞാന് ലഡു അവളുടെ നേര്ക്ക് നീട്ടി.<br /><br />"ങൂ ങൂ" അവള് വിസ്സമ്മതിച്ച് തലയാട്ടി. എരിയുന്നവയറിലും ഔദാര്യം തേടരുതെന്ന് അവള്ക്കു ആരോ പറഞ്ഞുകൊടുത്തിട്ടുണ്ടോ?. <br /><br />ഞാന് നിര്ബന്ധിച്ചപ്പോള് അവളതുവാങ്ങി. എന്നെനോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. അവളുടെ ചിരി മുഖത്താകെ പടര്ന്നു. ആ ചിരി എന്നിലേക്കുംവ്യാപിച്ചു.<br /><br />സന്ധ്യക്ക് വീട്ടിലെത്തിയപ്പോള് ഇന്ദു ഇരുട്ടിന്റെ കൂട്ടുകാരിയായി വെളിയിലേക്ക് നോക്കി നില്ക്കുന്നു.<br /><br />നക്ഷത്രക്കൂട്ടങ്ങളുടെ ഇടയില് അവള് ആരെ തിരയുന്നു?<br /><br />ഇരുട്ടിന്റെ പുതപ്പണിഞ്ഞ വാഴക്കൂട്ടങ്ങളില് പ്രിയമുള്ളവര് മിന്നായംപോലെ വന്നുമറയുമോ?<br /><br />"ഇന്ദു"<br /><br />അവള് അരികിലെത്തി എന്റെ തോളില് തലചായ്ച്ചു.<br /><br />ഞാന് വീണ്ടും തളരുന്നുവോ?<br /><br />"ഇന്ദു, നമുക്ക് വീണ്ടും ഒരു കുട്ടി കൂടി, അല്ലെങ്കില് ഒരു കുഞ്ഞിനെ അഡോപ്റ്റ് ...."<br /><br />മുഴുമിച്ചില്ല, അതിനുമുമ്പേ അവള് പറഞ്ഞു "നിങ്ങള്ക്ക് അവളെ മറക്കുവാന് ഇത്ര ധൃതിയായോ?" വാക്കുകള്ക്ക് വളരെ മൂര്ച്ചയുണ്ടായിരുന്നു.<br /><br />നിന്റെ ദുഖം എന്റെ സത്യമാണ്. നിന്റെ സന്തോഷം എന്റെ കര്മ്മമാണ്. നിന്റെ ജീവിതം എന്റെ അവകാശവും. ഞാനവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകള് നനഞ്ഞിരുന്നുവെന്ന് എനിക്കുറപ്പായിരുന്നു. ഇരുട്ട് ഞങ്ങളുടെ വികാരങ്ങളെ മറച്ചുവെച്ചു. ഇരുട്ടിനെ ഞാനിഷ്ടപ്പെട്ടു. <br /><br />കടയുടെ പരിസരത്തുകണ്ട പെണ്കുട്ടിയെക്കുറിച്ച് അവളോടുപറയണമെന്നുതോന്നി.<br /><br />കുട്ടികളെക്കുറിച്ചുള്ള സംസാരം ഒഴിവാക്കുന്നതാണുനല്ലതെന്ന് മനസ്സുപറഞ്ഞു. <br /><br />രാവിലെ പറമ്പിലൂടെ നടക്കുമ്പോള് ഒരുവാഴയിലവെട്ടി രഹസ്യമായി ഡിക്കിയിലിട്ടു.<br /><br />"ഇന്ദു, ഇന്ന് അല്പ്പം കൂടുതല് ചോറും കറികളും ടിഫിനില് പാക്കുചെയ്യു. കഴിക്കുമ്പോള് ആവശ്യത്തിനാകുന്നില്ല എന്നൊരുതോന്നല്.<br /><br />അന്ന് രാവിലെ കടയുടെ പരിസരത്ത് പെണ്കുട്ടിയെ കാണാതിരുന്നപ്പോള് നിരാശ തോന്നി. പ്രിയപ്പെട്ടവര് നഷ്ടപ്പെടുമ്പോള് ഉളവാകുന്ന ശൂന്യതയെ ഞാന് ഭയന്നു. അതുകൊണ്ടാവാം പെണ്കുട്ടി ആരെന്നോ എവിടെ നിന്നെന്നോ ഞാനറിയാതെ പോയത്. <br /><br />മിച്ചംവന്ന ചോറും കറികളും നായ തിന്നുന്നത് നോക്കിനിന്നതിനുശേഷം വൈകിട്ട് കടപൂട്ടി ഞാനിറങ്ങി.<br /><br />വിഷുക്കണി കാണുന്ന സന്തോഷത്തോടെ പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഞാനവളെ കണ്ടു. <br /><br />"രമേ, ഇന്നലെ എവിടെയായിരുന്നു?"<br /><br />"ഇന്നലെ ഏട്ടന് പനിയായിരുന്നു. അതോണ്ട്` വീട്ടിലിരുന്നു. ദാ, ആ ചായക്കടയില് പാത്രംകഴുകണ പണിയാ ഏട്ടന്" എതിര്വശത്തുള്ള ചായക്കടചൂണ്ടിയവള് പറഞ്ഞു.<br /><br />"നിനക്ക് വീട്ടില് വേറെ ആരൊക്കെയുണ്ട്?" എന്റെ ജിജ്ഞാസ വര്ദ്ധിച്ചു.<br /><br />"അമ്മയുണ്ട്"<br /><br />"അഛന്?" <br /><br /><br />"അഛന് മരിച്ചുപോയി. ട്രെയിനിന്റെ അടിയില് തലവെച്ചു" <br /><br />ഞാന് അവളെത്തന്നെ നോക്കിനിന്നു.<br /><br />"അഛന് സൂക്കേടായിക്കിടന്നപ്പോ ഞനെന്നും വിശന്നു കരയുമായിരുന്നു. ഒരുദിവസം ഞാന് കരഞ്ഞപ്പോ അഛന് ഇറങ്ങിപ്പോയി, എന്നിട്ട് റെയിലില് തലവച്ചു".<br /><br />കഥ പറയുന്ന ലാഘവത്തോടെ അവള് പറഞ്ഞു.<br /><br />ഞാനവളുടെ അഛന്റെ ചിതറിയ ദേഹം മനസ്സില്നിന്നു മാറ്റിയിടുവാന് ശ്രമിച്ചു. <br /><br />"നിനക്ക് വിശക്കുന്നുണ്ടോ?"<br /><br />"ഇല്ല, അമ്മ ഇപ്പോ കല്പ്പണിക്ക് പോവണോണ്ട് എനിക്ക് വിശക്കണില്ല".<br /><br />ഞാനപ്പോള് അകലത്തിലല്ലാത്ത പഴയൊരു ദിവസത്തിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി...<br /><br />അന്ന് മോള്ക്ക് അവധിക്കാലമായിരുന്നതിനാല് ഇന്ദുവിന്റെ ആഗ്രഹപ്രകാരമാണ് ഞങ്ങള് മൂന്നാറിലേക്ക് പോയത്. നീലക്കുറിഞ്ഞികളുടെ നാട്ടിലേക്ക് കാര് മലകയറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഇന്ദുവിന്റെ ഊറിച്ചിരിക്കുന്ന മുഖം എന്റെ തോളിലേക്ക് ചേര്ന്നിരുന്നു. മൂന്നാറിലെ കാറ്റിലേക്ക് തലയിട്ട് ലേഖ വായുവില് ചിത്രങ്ങള് വരച്ചും മായിച്ചും കൊണ്ടിരുന്നു.<br /><br />തിരികെവരുംവഴി എല്ലാവരും ക്ഷീണിച്ചിരുന്നു. ഇന്ദു എന്റെ തോളില് തലചായ്ച്ച് ഉറങ്ങി. ലേഖ തനിയെ പാട്ടുപാടിയിരുന്നതിനുശേഷം ഉറങ്ങിത്തുടങ്ങി. എന്റെ കണ്ണുകളും ഒരുനിമിഷത്തേക്ക് അടഞ്ഞുവോ?<br /><br />മലഞ്ചെരിവുകള് ആ ദിവസം കരഞ്ഞിരിക്കണം. എന്റെ ആത്മാവിന്റെയൊരംശം ആ മലയിടുക്കുകളില് എനിക്കുനഷ്ടമായി. ഒരിക്കലെങ്കിലും ഇന്ദുവെന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തിയിരുന്നുവെങ്കില് എന്ന് ഞാനെത്രതവണയാഗ്രഹിച്ചു.<br /><br />ലേഖ എന്റെമുന്നില് നില്ക്കുന്നതായി എനിക്കുതോന്നി.<br /><br />"നീയെന്റെകൂടെ വീട്ടിലേക്ക് വരുന്നോ?"<br /><br />"ഇല്ല, ഞാന് വന്നാല് അമ്മക്ക് സങ്കടാവും"<br /><br />ഇനിയൊരമ്മയും ഞാന് നിമിത്തം ദുഖിക്കാന് പാടില്ല. ഞാന് അവളുടെ തലയില് തലോടി.<br /><br />അകത്തുപോയി അവളുടെ പാകത്തിലുള്ള രണ്ടുടുപ്പുകളുമായി തിരികെ വന്നു. ഉടുപ്പുകള് അവളുടെ നേരെ വച്ചു നീട്ടി.<br /><br />അവള് മടിക്കാതെ വാങ്ങി. <br /><br />"ഹായ്, നല്ല ഉടുപ്പ്"<br /><br />അവളുടെ കണ്ണുകളില് തെളിഞ്ഞ മഴവില്ലിന് ഏഴിലേറെ വര്ണ്ണങ്ങള് ഉണ്ടെന്നെനിക്ക് തോന്നി.<br /><br />ഒരുടുപ്പ് ദേഹത്തുചേര്ത്തുപിടിച്ച് എന്നെനോക്കി ചിരിച്ചു.<br /><br />അവളെന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചുചോദിച്ചു "ഞാന് അച്ഛാന്ന് വിളിച്ചോട്ടെ?"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31907481-1891941379061367944?l=panayolakal.blogspot.com'/></div>റീനിhttp://www.blogger.com/profile/02287241675803021870reenit@gmail.com9tag:blogger.com,1999:blog-31907481.post-1167773362771942382009-03-09T22:38:00.004-04:002009-03-09T22:57:38.431-04:00ശിശിരം - പുഴ.കോം-ല് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച കഥ<div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_szum2qJ76pQ/SbXS-0X_deI/AAAAAAAAAJ4/tY2kIr7Seu0/s1600-h/Sisiram.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5311383312206362082" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_szum2qJ76pQ/SbXS-0X_deI/AAAAAAAAAJ4/tY2kIr7Seu0/s400/Sisiram.bmp" border="0" /></a><br /><br />സ്വന്തം മകനെ തിരിച്ചറിയുവാന് കഴിയാത്തൊരു അവസ്ഥ. എന്റെയുള്ളു നടുങ്ങി. തലച്ചോറാരോ ഇളക്കിയെടുത്ത് വറചട്ടിയിലിട്ടതുപോലെ പുകഞ്ഞു. കുട്ടികളുടെ കോളേജ് പഠനം, വീടിന്റെ കടം, കാറുകളുടെ കടം, ഇതെല്ലാം കൂടി എന്നെ മൊത്തത്തിലൊരു കടക്കാരനാക്കിയിരുന്നു. കടങ്ങളും ക്രെഡിറ്റ് കാര്ഡുമില്ലെങ്കില് അമേരിക്കന് ജീവിതം പൂര്ണ്ണമാവില്ലല്ലോ. </div><br /><div> </div><br /><div><a href="http://www.puzha.com/puzha/magazine/html/stiry2_feb25_09.html">http://www.puzha.com/puzha/magazine/html/stiry2_feb25_09.html</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31907481-116777336277194238?l=panayolakal.blogspot.com'/></div>റീനിhttp://www.blogger.com/profile/02287241675803021870reenit@gmail.com1tag:blogger.com,1999:blog-31907481.post-81071551792699697032009-02-23T22:56:00.010-05:002009-02-23T23:42:04.319-05:00ഒബാമയെ ഒറ്റുകൊടുക്കുമോ?<a href="http://1.bp.blogspot.com/_szum2qJ76pQ/SaNzeM5jMiI/AAAAAAAAAJY/iraH_yHvgj4/s1600-h/Obama+1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5306211748668453410" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 246px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_szum2qJ76pQ/SaNzeM5jMiI/AAAAAAAAAJY/iraH_yHvgj4/s400/Obama+1.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_szum2qJ76pQ/SaNyvOJ5vfI/AAAAAAAAAJQ/8yDpIYKyKG8/s1600-h/Obama+2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5306210941551623666" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 259px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_szum2qJ76pQ/SaNyvOJ5vfI/AAAAAAAAAJQ/8yDpIYKyKG8/s400/Obama+2.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_szum2qJ76pQ/SaNx5la-x0I/AAAAAAAAAJI/pstZt2TByog/s1600-h/Obama+3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5306210020084336450" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 275px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_szum2qJ76pQ/SaNx5la-x0I/AAAAAAAAAJI/pstZt2TByog/s400/Obama+3.jpg" border="0" /></a> മിഷേല് ഒബാമ ക്യാമ്പേനിംഗ് സമയത്ത് പറഞ്ഞ വാക്കുകള് "അമേരിക്കയെ മുഴുവന് രക്ഷിക്കാന് ജന്മമെടുത്ത മിശിഹായല്ല ഒബാമ. ഒബാമക്കും തെറ്റുകള് പറ്റാം. കാര്യങ്ങള് പെട്ടെന്ന് നേരെയാകണമെന്നില്ല. അമേരിക്കന് ജനതയെ മുഴുവന് രക്ഷിക്കുവാന് ജന്മമെടുത്ത മിശിഹായല്ലെങ്കിലും ഒബാമയുടെ കഴിവുകളില് വിശ്വാസമര്പ്പിച്ച് 'Yes , we can' ആപ്തവാക്യമാക്കി, ശുഭാപ്തിയോടെ അമേരിക്കന് ജനത നല്ലൊരുനാളേക്ക് കാത്തിരിക്കുന്നു. ഒബാമയെന്ന മനുഷ്യപുത്രനെ ആരും ഒറ്റിക്കൊടുക്കാതിരിക്കട്ടെ.</div><div> </div><div> </div><div> </div><div></div><div></div><div></div><div> <br />ബൂലോകരെ, ദേശാഭിമാനി വാരികയില് ഈയിടെ വന്ന എന്റെ ഒരു ലേഖനം.<br /><br /><br /><div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31907481-8107155179269969703?l=panayolakal.blogspot.com'/></div>റീനിhttp://www.blogger.com/profile/02287241675803021870reenit@gmail.com3tag:blogger.com,1999:blog-31907481.post-23633025899949917542008-04-01T07:44:00.003-04:002008-04-01T08:05:58.778-04:00കറുത്തകുപ്പായക്കാരന്<div align="center">"ഇതാണു ജീവിതം. നിന്നെ നോവിക്കാനായി പാലുകുടിച്ച കുപ്പികളുടച്ച് അവര് നിന്റെ വഴിയില് വിതറും. എത്രയൊ അമ്പുകള് ഇനിയും നിനക്കുനേരെ തൊടുത്തുവിടുവാനുണ്ട്.എത്രയോ ആണികള് നിന്നില് തറക്കുവാനുണ്ട്. നിന്നെ സൃഷ്ടിച്ച ദൈവം നിനക്കായി ഒരു തുരുത്തിയില് കണ്ണുനീര് കരുതി വെച്ചിരിക്കുന്നു. അതുമുഴുവന് ഒഴുക്കിത്തീര്ക്കാതെ ഈ ജന്മം അവസാനിപ്പിക്കാനാവില്ല".ബൂലോകരെ, അടുത്തയിട ദേശാഭിമാനിവാരികയില് വന്ന എന്റെ ഒരു ചെറുകഥ "കറുത്തകുപ്പായക്കാരന്". വായിച്ചാലും.</div><div align="center"> </div><div align="center"> </div><div align="center"> </div><div align="center"> </div><a href="http://bp2.blogger.com/_szum2qJ76pQ/R_Ih5aSVgyI/AAAAAAAAAGU/zYhPqtdMVnM/s1600-h/Karuththakuppaayakkaaran-Deshabhimani.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5184243391249351458" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_szum2qJ76pQ/R_Ih5aSVgyI/AAAAAAAAAGU/zYhPqtdMVnM/s400/Karuththakuppaayakkaaran-Deshabhimani.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://bp3.blogger.com/_szum2qJ76pQ/R_IhIqSVgxI/AAAAAAAAAGM/XsAv9qz9ZNk/s1600-h/Karuththakuppaayakkaran-Deshabhimani.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5184242553730728722" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_szum2qJ76pQ/R_IhIqSVgxI/AAAAAAAAAGM/XsAv9qz9ZNk/s400/Karuththakuppaayakkaran-Deshabhimani.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31907481-2363302589994991754?l=panayolakal.blogspot.com'/></div>റീനിhttp://www.blogger.com/profile/02287241675803021870reenit@gmail.com28tag:blogger.com,1999:blog-31907481.post-44347923945759160402008-03-23T00:51:00.002-04:002008-03-23T01:00:41.846-04:00ബൂലോകര്ക്ക് ഈസ്റ്റര് ആശംസകള്!<a href="http://bp0.blogger.com/_szum2qJ76pQ/R-XipKSVgwI/AAAAAAAAAGE/MixTjXg-BwI/s1600-h/IMGP1230.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5180796143123399426" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_szum2qJ76pQ/R-XipKSVgwI/AAAAAAAAAGE/MixTjXg-BwI/s400/IMGP1230.JPG" border="0" /></a><br /><div align="center">കേരളത്തില് ഈസ്റ്റര് സമയത്ത് വിരിഞ്ഞിരുന്ന ലില്ലിപൂക്കളുടെയും അന്നത്തെ ഈസ്റ്ററിന്റെയും ഓര്മ്മക്കായി.</div><div align="center"> </div><div align="center">കണക്ടിക്കട്ടിലിലുള്ള എന്റെ വീട്ടിലിലും ഈസ്റ്റര് സമയത്ത് ഈ ലില്ലികള് പൂക്കുന്നു.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31907481-4434792394575916040?l=panayolakal.blogspot.com'/></div>റീനിhttp://www.blogger.com/profile/02287241675803021870reenit@gmail.com6tag:blogger.com,1999:blog-31907481.post-27762457836591386402008-02-13T00:18:00.004-05:002008-02-13T00:37:45.509-05:00ഇന്നലെകളുടെ മരണം"കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോള് കൊതിയും രുചിയും രണ്ടാണന്നു ഞങ്ങള് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഞാന് വീട്ടുകാരനും അവള് വിരുന്നുകാരിയുമായി മാറി. ബന്ധം ഉലഞ്ഞു".<br /><br />അടുത്തയിടക്ക് മലയാള മനോരമ ആഴ്ച്ചപ്പതിപ്പില് വന്ന എന്റെ ഒരു കഥ 'ഇന്നലെകളുടെ മരണം' പോസ്റ്റുചെയ്യുന്നു. ബൂലോകരെ വായിച്ചാലും, അഭിപ്രായം അറിയിച്ചാലും.<br /><br /><br /><br /><a href="http://bp0.blogger.com/_szum2qJ76pQ/R7KA2tYm0gI/AAAAAAAAAF8/sl9v-NtKTTo/s1600-h/InnalekaludeMaranam0001.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5166333399931474434" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_szum2qJ76pQ/R7KA2tYm0gI/AAAAAAAAAF8/sl9v-NtKTTo/s400/InnalekaludeMaranam0001.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://bp0.blogger.com/_szum2qJ76pQ/R7KAntYm0fI/AAAAAAAAAF0/uiqQG1PJmv4/s1600-h/InnalekaludeMaranam0002.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5166333142233436658" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_szum2qJ76pQ/R7KAntYm0fI/AAAAAAAAAF0/uiqQG1PJmv4/s400/InnalekaludeMaranam0002.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31907481-2776245783659138640?l=panayolakal.blogspot.com'/></div>റീനിhttp://www.blogger.com/profile/02287241675803021870reenit@gmail.com21tag:blogger.com,1999:blog-31907481.post-57700218397902456672008-02-05T22:25:00.000-05:002008-02-05T22:48:20.588-05:00ജനുവരിയുടെ മുടിനിറയെ മഞ്ഞിന്പൂക്കള്!<a href="http://bp1.blogger.com/_szum2qJ76pQ/R6kqXgKgwOI/AAAAAAAAAFg/ygTzKP9k9jk/s1600-h/DSCN21991.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp1.blogger.com/_szum2qJ76pQ/R6kqXgKgwOI/AAAAAAAAAFg/ygTzKP9k9jk/s400/DSCN21991.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5163705031016366306" /></a><br /><a href="http://bp0.blogger.com/_szum2qJ76pQ/R6kqDQKgwNI/AAAAAAAAAFY/_sbQo1tQwq8/s1600-h/DSCN22021.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp0.blogger.com/_szum2qJ76pQ/R6kqDQKgwNI/AAAAAAAAAFY/_sbQo1tQwq8/s400/DSCN22021.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5163704683124015314" /></a><br /><a href="http://bp1.blogger.com/_szum2qJ76pQ/R6kpxgKgwMI/AAAAAAAAAFQ/eCtHCNTd2pA/s1600-h/DSCN21931.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp1.blogger.com/_szum2qJ76pQ/R6kpxgKgwMI/AAAAAAAAAFQ/eCtHCNTd2pA/s400/DSCN21931.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5163704378181337282" /></a><br /><a href="http://bp2.blogger.com/_szum2qJ76pQ/R6kpbwKgwLI/AAAAAAAAAFI/ETkmUtth1XI/s1600-h/DSCN220511.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp2.blogger.com/_szum2qJ76pQ/R6kpbwKgwLI/AAAAAAAAAFI/ETkmUtth1XI/s400/DSCN220511.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5163704004519182514" /></a><br /><a href="http://bp2.blogger.com/_szum2qJ76pQ/R6kpCwKgwKI/AAAAAAAAAFA/vkR6iwP3Lmg/s1600-h/DSCN21731.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp2.blogger.com/_szum2qJ76pQ/R6kpCwKgwKI/AAAAAAAAAFA/vkR6iwP3Lmg/s400/DSCN21731.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5163703575022452898" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31907481-5770021839790245667?l=panayolakal.blogspot.com'/></div>റീനിhttp://www.blogger.com/profile/02287241675803021870reenit@gmail.com17tag:blogger.com,1999:blog-31907481.post-79087234395118447142007-11-13T00:04:00.000-05:002007-11-13T00:16:11.537-05:00അമ്മക്കിളികള്<a href="http://bp1.blogger.com/_szum2qJ76pQ/Rzkwl0cP8hI/AAAAAAAAADw/g3Qk9wGq9Ic/s1600-h/Picture-Ammakkilikal.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132186676655813138" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_szum2qJ76pQ/Rzkwl0cP8hI/AAAAAAAAADw/g3Qk9wGq9Ic/s400/Picture-Ammakkilikal.gif" border="0" /></a><br />ഇന്നു രാവിലെയെങ്കിലും ദിവ്യ വിളിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചു. ടെലഫോണിന്റെ ഓരോമണിയടിയും രമയെ പ്രതീക്ഷകളുടെ കൊടുമുടിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോവുകയും കുറച്ചുനിമിഷങ്ങള്ക്കുള്ളില് നിരാശയുടെ താഴ്വാരത്തിലേക്ക് തള്ളിയിടുകയും ചെയ്തു. ചിന്തകള് മനസ്സിനെ അലട്ടിയപ്പോള് തെല്ലൊരാശ്വാസം കിട്ടുവാന് അവള് ഉച്ചയുറക്കത്തിന്റെ മറക്കുട തേടി.<br /><br />ആകാശം ഇരുണ്ടുകൂടുകയും ഇടിമുഴങ്ങുകയും ചെയ്തത് പെട്ടെന്നായിരുന്നു. കാറ്റില് ജനല്പ്പാളികള് ആഞ്ഞടഞ്ഞപ്പോള് തെല്ലൊരു അലോരസത്തോടവള് കണ്ണുകള് തുറന്നു.<br /><br />"രമേ, നീയുണര്ന്നുവോ? പുറത്തുനിന്ന് തുണികള് എടുക്കു".<br /><br />രവിയുടെ അമ്മ വരാന്തയില്നിന്നും ഉറക്കെപറഞ്ഞു.<br /><br />ഇടവപ്പാതിയില് ഈറനണിയുന്ന രാപ്പലുകള്. തോരാത്ത മഴയില് ഉണങ്ങാത്ത തുണികളും കാറ്റൊന്നുവീശിയാല് ഔട്ട് ഓഫ് ഓര്ഡര് ആവുന്ന ടെലഫോണും ഈ അവധിക്കാലത്ത് രമയെ ഒരു ദുഃസ്വപ്നംപോലെ അലട്ടി. ഏറെക്കാലത്തെ അമേരിക്കന് ജീവിതം അവളുടെ ചിന്തകളെ സ്വാധീനിച്ചിരുന്നു.<br /><br />നനഞ്ഞ തുണികള് വാരിയെടുത്ത് വീട്ടിനുള്ളിലേക്ക് കയറുമ്പോഴേക്കും ശ്രീദേവിയും മഴയും ഒരുപോലെ മുറ്റത്ത് എത്തി.<br /><br />"ചേച്ചി, ഹെഡ്മാസ്റ്ററുടെ വീട്ടില് അരി ഇടിച്ചോണ്ടിരുന്നപ്പോഴാണ് ഇവിടെ അലക്കിവിരിച്ചിട്ട തുണികളെക്കുറിച്ചോര്ത്തത്".<br /><br />ആഞ്ഞടിച്ച ഭ്രാന്തന്കാറ്റ് ജനാലകര്ട്ടനുകളെ ഊതിവീര്പ്പിച്ചു. ശ്രീദേവി ഈറന്തുണികള് മുറിക്കുള്ളിലെ അയയില് വിരിച്ചുതുടങ്ങി. അവ ഇടവപ്പാതിയുടെ പേക്കോലങ്ങളായി അവളുടെ കൈകളുടെ ചലനത്തിനൊത്ത് തുള്ളിക്കളിച്ചു.<br /><br />തെങ്ങിന്തൈകളെ ക്ഷോഭിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് കാറ്റ് ചുഴറ്റിയടിച്ചു. ആകാശം പിളരുമ്പോലൊരു ഇടിമുഴക്കം.<br /><br />"എന്റമ്മോ" തുണി വിരിക്കുന്നതിനിടയില് ശ്രീദേവി വിളിച്ചുപോയി.<br /><br />"കുട്ട്യോളുടെ അടുത്ത് ആരുമില്ല. ഇടിയും മിന്നലും അവര്ക്ക് പേടിയാ".<br /><br />ചിന്തകള് ചിതല്പ്പുറ്റുപോലെ ശ്രീദേവിയെ മൂടി. വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥത രമയെയും പൊതിഞ്ഞു. കുട്ടികളെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യാകുലതകള് അവര്ക്കുചുറ്റും തളംകെട്ടി.<br /><br />ഈ കാറ്റില് ഏതെങ്കിലും മരം ടെലഫോണ്കമ്പിയില് വീണാല്? രമ റിസീവര് എടുത്തുനോക്കി. ഡയല്റ്റോണ് ഇല്ല. ദേഷ്യവും സങ്കടവും ഒരുമിച്ച് പതഞ്ഞു.<br /><br />നിരങ്ങിനീങ്ങുന്ന, നിശ്ചലതക്ക് തുല്യമായ, നാട്ടിന്പുറത്തെ പകലുകളില് രമ ടെലഫോണിന്റെ മണിയൊച്ചക്കും അതിലൂടെ ഒഴുകിയെത്തുന്ന പരിചിതമായൊരു സ്വരത്തിനും വേണ്ടി കാത്തിരുന്നു. വികാരങ്ങള് തുള്ളിത്തുളുമ്പിയപ്പോള് മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമായി. ദിവ്യക്ക് എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചിരിക്കുമോ? രണ്ടുദിവസം മുമ്പ് അവള്ക്ക് മെസേജ് ഇട്ടതുമാണ്.<br /><br />മഴ തെല്ലൊന്നടങ്ങിയപ്പോള് ശ്രീദേവി ഇറങ്ങിയോടി. ഒരു കുട കൊടുത്ത് അവളെ കുട്ടികളുടെ അടുത്തേക്ക് നേരത്തെ പറഞ്ഞയക്കാമായിരുന്നു. ആകുലതകളുടെ കുഴിക്കുള്ളില് വീണുകിടക്കുമ്പോള് കണ്ണടയ്ക്കാതെതന്നെ എപ്പോഴും ഇരുട്ട്.<br /><br />കഴിഞ്ഞ അവധിക്ക് വന്നപ്പോള് തുണികഴുകുവാന് സഹായത്തിനെത്തിയതാണ് ശ്രീദേവി. ആകര്ഷണമുള്ള മുഖത്ത് ഗ്രാമത്തിന്റെ പ്രസരിപ്പ്. അത്യാവശ്യം വീട്ടുപണികള്ക്കും അവള് സഹായത്തിനെത്തി. എന്നും സന്ധ്യയായാല് വീട്ടിലത്തുവാന് തിടുക്കം കൂട്ടി.<br /><br />"കുട്ട്യോള് തനിച്ചാ ചേച്ചി. അവര്ക്ക് തനിയെ ഇരിക്കുവാന് പേടിയാ".<br /><br />"നിന്റെ ഭര്ത്താവ് എവിടെ"? ഒരിക്കല് രമ ചോദിച്ചു.<br /><br />"ചേട്ടന് ഏതെങ്കിലും കടത്തിണ്ണയില് ഇരുപ്പുണ്ടാവും. വലത്തെ കൈക്ക് സ്വാധീനം കുറവാണ്. അതുകൊണ്ട് പണിക്ക് പോവുന്നില്ല".<br /><br />പറയുമ്പോള് അവളുടെ കണ്ണുകളില് നനവിന്റെ തിളക്കം.<br /><br />"ഞാന് അറിഞ്ഞോണ്ടൊന്നും ചെയ്തതല്ല ചേച്ചി. കള്ളുകുടിച്ചു വന്ന് എന്നെ പൊതിരെ തല്ലിയപ്പോള് തടുക്കുവാന് എന്റെ കയ്യില് കിട്ടിയത് വാക്കത്തിയാണ്".<br /><br />അവളുടെ ശബ്ദം വിറപൂണ്ടിരുന്നു. അടുക്കളയുടെ സിമന്റിളകിയ തറയിലേക്ക് നോക്കി പരിതപിക്കുന്ന മുഖഭാവത്തോടെ, ശ്രീദേവി കുറച്ചുസമയം നിന്നു. നിറഞ്ഞകണ്ണുകള് ആവിയില് ഒളിപ്പിക്കുവാനെന്നപോലെ അവള് അടുപ്പത്തിരുന്ന് തിളക്കുന്ന കറിയുടെ വേവുനോക്കി. ജിജ്ഞാസ തലപൊക്കിയെങ്കിലും അവളുടെ ലോകത്തിലേക്ക് ചെന്ന് കൂടുതല് വേദനിപ്പിക്കുവാനാവാതെ രമ പുറത്തേക്ക് കണ്ണുകള് പായിച്ചു.<br /><br />സന്ധ്യയുടെ ചേലയിലാകെ രാത്രി കറുപ്പ് പടര്ത്തിയപ്പോള് അമ്മ കൊടുത്ത ഭക്ഷണവുമായി അന്തിക്ക് ചേക്കേറുവാന് പറക്കുന്ന അമ്മക്കിളിയെപ്പോലെ ശ്രീദേവി ഇരുട്ടില് മറഞ്ഞു.<br /><br />" ആ പെണ്ണിന്റെ ഒരു വിധി".<br /><br />ശ്രീദേവി നടന്നുമറഞ്ഞ വഴിയെ നോക്കി രവിയുടെ അമ്മ പറഞ്ഞു.<br /><br />"എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാന് കൊടുത്താല് അത് കുട്ടികള്ക്കും ഭര്ത്താവിനും കൊടുക്കും. ഭര്ത്താവ് പണ്ടേ കുടിയനായിരുന്നു. വാക്കത്തികൊണ്ട് മുറിവേറ്റത് വലതുകയ്യിലെ ഞരമ്പിനാണ്."<br /><br />അമ്മ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോള് രമക്ക് ദുഃഖം തോന്നി. ഗ്രാമസന്ധ്യ ഉളവാക്കിയ ഏകാന്തമൂകത അവളെ സുഖകരമല്ലാത്തൊരു മാനസികാവസ്ഥയില് എത്തിച്ചിരുന്നു.<br /><br />രമ ഇത്തവണ അവധിക്ക് വന്നപ്പോള്, ഒക്കത്തിരുന്ന് ചിരിതൂവുന്ന ഒരാണ്കുട്ടിയുമായി ശ്രീദേവി ഓടിയെത്തി.<br /><br />"ഈശ്വരന് തന്നതാ. രണ്ടു കയ്യും നീട്ടി വാങ്ങിച്ചു. വയസ്സുകാലത്തു നോക്കുവാന് ഒരു ആണ്കുട്ടിയാവുമല്ലോ".<br /><br />അപ്പോള് വയസ്സുകാലത്ത് തനിച്ച് താമസിക്കുന്ന രവിയുടെ അമ്മയെ ഓര്ത്ത് രമ വിഷമിച്ചു.<br /><br />ചിന്തകളെ പന്താടിയും തട്ടിത്തെറിപ്പിച്ചും നേരം ഇരുട്ടിയതവളറിഞ്ഞില്ല. പുറത്ത് അപ്പോഴും ചന്നംപിന്നം മഴപെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു.<br /><br />വൈകിട്ട് ഭക്ഷണത്തിനിരിക്കുമ്പോള് അമ്മ പറഞ്ഞു.<br /><br />"ദിവ്യയുടെ വിവരം ഒന്നുമില്ലല്ലോ മോളെ."<br /><br />"ഫോണ് വര്ക്കുചെയ്തങ്കിലല്ലേ ഇങ്ങോട്ടുവിളിക്കുവാന് സാധിക്കു"<br /><br />മറുപടിയില് നിരാശയുടെ നിഴലുവീണിരുന്നു.<br /><br />ദാരിദ്ര്യം മെഴുകിയ അടുക്കളത്തറയില് ഭര്ത്താവും കുട്ടികളുമായി അമ്മ കൊടുത്ത ഭക്ഷണം പങ്കിട്ടുകഴിക്കുന്ന ശ്രീദേവിയുടെ പ്രസരിപ്പുള്ള മുഖം മനസ്സില് കണ്ടു.<br /><br />പിറ്റെ ദിവസം ടൗണില് പോയി ഒരു മൊബൈല് ഫോണ് വാങ്ങണമെന്നവള് തീരുമാനിച്ചു. ഈവക സൗകര്യങ്ങള് ആഢംബരമെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന അമ്മയെക്കുറിച്ചോര്ത്ത് ഊറിച്ചിരിച്ചു.<br /><br />"മൂന്നാഴ്ചയെങ്കിലും നിനക്ക് സെല്ഫോണില്ലാതെ കഴിച്ചുകൂടെ?"<br /><br />ചീവീടിനെപ്പോലെ ചെവിയില് പിടിച്ചിരുന്ന് സദാ ചിലച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സെല്ഫോണില് നിന്നും ഒരു വിടുതല് കാത്തിരുന്ന രവിയുടെ പ്രതീകരണം അവള് ഊഹിച്ചെടുത്തു. അയാളുടെ സമയം തങ്ങളുടേതെന്ന് ഓര്മ്മിപ്പിക്കുമ്പോലെ സെല്ഫോണിലൂടെ രാവിലെമുതല് ജോലിക്കാര്യങ്ങളുമായി വിളിച്ചലട്ടിയിരുന്ന ബോസ്സില്നിന്നും മൂന്നാഴ്ചത്തേക്ക് ഒരു മോചനം.<br /><br />ഈ അവധിക്ക് കൂട്ടത്തില് വരണമെന്ന് ദിവ്യയോട് പലവട്ടം പറഞ്ഞതാണ്. സ്വന്തക്കാരെയും ബന്ധുക്കളെയും കണ്ട് മടങ്ങാമല്ലോ. അവളെ സ്റ്റേറ്റ്സില് ആക്കിയിട്ട് നാട്ടിലേക്ക് വരുവാന് മനസ്സിന് ധൈര്യക്കുറവുമായിരുന്നു.<br /><br />"ഞാന് മുതിര്ന്ന കുട്ടിയല്ലെ? എന്നെ എന്റെ തീരുമാനങ്ങള് എടുക്കുവാന് അനുവദിച്ചുകൂടെ? ഈ സമ്മറില് എനിക്ക് കോളെജില് ഒരു ജോലി കണ്ടുപിടിക്കുവാന് സാധിക്കും".<br /><br /><br />ദിവ്യ എന്തേ സ്വയം തിരഞ്ഞെടുത്ത വഴികളില് മാത്രം സഞ്ചരിക്കണമെന്ന് പലപ്പോഴും ശഠിക്കുന്നു? അല്പമൊന്ന് മാറിനടന്നാല് ....അത് അമ്മക്ക് തെല്ലൊരാശ്വാസം പകര്ന്നു കൊടുത്താല് ....അവള് അവളല്ലാതായിത്തീരുമോ? ഒരു പക്ഷെ 'ഞാന്, എനിക്കു മാത്രം' എന്നു ചിന്തിക്കുന്ന അമേരിക്കന് സമൂഹത്തില് ഇങ്ങനെയൊരു തന്കാര്യമനോഭാവം കൈക്കൊള്ളണമായിരിക്കും. വളര്ന്ന മണ്ണില് അല്പംതായ്വേര് ഇപ്പോഴുംശേഷിക്കുന്ന പറിച്ചുമാറ്റപ്പെട്ട വൃക്ഷങ്ങളാണ് തങ്ങളെന്ന് രമക്ക് പലപ്പോഴും തോന്നാറുണ്ട്.<br /><br />പരാതികള് അമ്മ കറികള്ക്കൊപ്പം വിളമ്പിക്കൊടുത്തു. അവ കറികളുടെ രുചി കെടുത്തിയപ്പോള് അമ്മയുടെ ഏറിവരുന്ന പ്രയാസങ്ങളോര്ത്ത് രമ ദുഃഖിച്ചു.<br /><br />"അമ്മക്ക് സരളേടത്തിയോടൊപ്പം താമസിച്ചുകൂടേ"?<br /><br />രമ ചോദിച്ചു.<br /><br />"ഒരു മകനുള്ളപ്പോള് ഞാന് മകളുടെയും ഭര്ത്താവിന്റെയും കൂടെ താമസിക്കാനോ? ഞാനിവിടംവിട്ട് എങ്ങോട്ടുമില്ല".<br /><br />ചവച്ചിറക്കിയ ചപ്പാത്തിക്കഷ്ണം രമയുടെ തൊണ്ടയില് തടഞ്ഞു.<br /><br />ആരും ഒന്നും സംസാരിക്കാതെ പോയ കുറെ നിമിഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം എന്തോ ഓര്ത്തെന്നപോലെ അമ്മ പറഞ്ഞു.<br /><br />"രവി, നീയ് പഠിക്കുവാന് അമേരിക്കക്ക് പോവുമ്പോള് നിനക്ക് ദിവ്യയുടെ പ്രായമായിരുന്നു."<br /><br />നേരിയ ദുഃഖം ഇഴപാകിയ ചിന്തകള് അവളെ ഊണുമേശയില്നിന്നും ഒറ്റപ്പെടുത്തി അകലെയുള്ള മകളുടെ അടുക്കലെത്തിച്ചു. കുറുമ്പിയെങ്കിലും അവളുടെ സംസാരത്തില്, അവളുടെ ആശ്ലേഷത്തില്, തന്നിലെ മാതൃവികാരങ്ങള് അതിന്റെ പൂര്ണ്ണതയില് എത്തുന്നു.<br /><br />അമ്മയുടെ സംസാരം രവിയുടെ മനസ്സിനെ ഉലച്ചു. തണുപ്പുള്ള പാതിരക്കാറ്റ് ഇരുട്ടിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് പലവട്ടം മുറിക്കുള്ളില് കയറിയിറങ്ങിയിട്ടും രാത്രി അയാള്ക്കും ഉറക്കം നിഷേധിക്കുന്നതവളറിഞ്ഞു. ചിന്തകള്ക്കും വികാരങ്ങള്ക്കും വാക്കുകളുടെ രൂപം കൊടുക്കുവാന് അറിയില്ലാതിരുന്ന അയാളോട് കുറച്ചുനേരം അവള് ചേര്ന്നുകിടന്നു. അയാള് എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കില് എന്നാശിച്ചു. തലമുറകള് സൃഷ്ടിച്ച തടവറയില് ഉറക്കം വരാതെ കിടക്കുമ്പോള് ഒരു മാന്ത്രികപ്പാലം പണിത് അവള് മകളുടെ അടുക്കലേക്ക് ചെന്നു. പറക്കമുറ്റിയാല് കുഞ്ഞുങ്ങളെ കൊത്തിയകറ്റുന്ന പക്ഷികള് മാന്ത്രികപ്പാലത്തിനുമുകളിലുടെ പറന്നുപോയി.<br />.<br />സ്നേഹം പിടിച്ചുവാങ്ങുവാന് ശ്രമിക്കുന്നവര്ക്കല്ലെ ദാനം കിട്ടുന്ന സ്നേഹത്തിന്റെ വിലയറിയു.<br /><br />പിറ്റേന്ന് രാവിലെയും ടെലഫോണ് ഔട്ട് ഓഫ് ഓര്ഡര്.<br /><br />മൂകയായി നടക്കുന്ന രമയെ അമ്മ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.<br /><br />"ഇവിടെ അടുത്ത് വന്നിരിക്ക് മോളെ".<br /><br />കസേര വലിച്ചിട്ടുകൊണ്ട് അമ്മ പറഞ്ഞു.<br /><br />"ദിവ്യയുടെ വിവരമൊന്നും അറിയാതെ നീ വിഷമിക്കുന്നുണ്ടല്ലേ? ടെലഫോണ് ശരിയായാലുടന് അവള് വിളിക്കും. അമ്മയുടെ മനസ്സിന്റെ വേദന എത്ര ദൂരത്തിലാണെങ്കിലും മക്കള്ക്ക് മനസ്സിലാവും".<br /><br />പുറത്ത് സൂര്യന് തെളിഞ്ഞിരുന്നു. വെള്ളം പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്ന അടുത്തുള്ള വയലുകളിലേക്ക് അമ്മ കുറെ സമയം നോക്കിയിരുന്നു.<br /><br />"എല്ലാ വരമ്പുകളും കവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന വെള്ളം കണ്ടോ? ഒരമ്മയുടെ സ്നേഹം, അതിനെ ഒരു വരമ്പിനും തടഞ്ഞുനിര്ത്തുവാനാവില്ല.".<br /><br />അമ്മ അല്പ്പസമയം മൗനമായിരുന്നു.<br /><br />"നീ ഇന്നലെ ചോദിച്ചതിലും കാര്യമുണ്ട് മോളെ. ഞാന് സരളയോടൊപ്പം താമസിക്കുവാന് തീരുമാനിച്ചു. അവര് എന്നെ കുറെ നാളുകളായി നിര്ബന്ധിക്കുന്നു".<br /><br />അമ്മയുടെ മുഖത്തപ്പോള് നിശ്ചയദാര്ഢ്യം നിറഞ്ഞിരുന്നു.<br /><br />"ഞാന് ഇന്നലെരാത്രി അല്പ്പം സ്വാര്ത്ഥയായി. നീയത് ക്ഷമിക്കുമല്ലോ"?<br /><br />അമ്മ അതുപറഞ്ഞപ്പോള് കവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന സ്നേഹനദിയുടെ ആഴവും പരപ്പും രമ മനസ്സിലാക്കുകയായിരുന്നു. കാതലില്ലാത്തൊരു പൊങ്ങുതടിയായി അവള് അതിലൂടെ ഒഴുകി. സരളേടത്തിയുടെ പട്ടണത്തിലുള്ള വീടിനെക്കുറിച്ച് അമ്മ പലവട്ടം പരാതിപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അമ്മയുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും ചിലവഴിച്ചത് ഈ വളപ്പിനുള്ളിലാണ്. നിസ്വാര്ത്ഥവും സ്നേഹപൂരിതവുമായ ഈ ത്യാഗമനോഭാവം കൈവരുവാനുള്ള പക്വത ഒരു ജീവിതകാലം മുഴുവന് കാത്തിരുന്നാലും തനിക്ക് കിട്ടുമോയെന്ന് രമ സംശയിച്ചു.<br /><br />"ചേച്ചി" അടുക്കളവാതിലില് നിന്നും ശ്രീദേവിയുടെ വിളികേട്ടു.<br /><br />"കഴുകുവാനുള്ള തുണികള് എടുത്തു തരൂ. വെയിലുതെളിഞ്ഞുനില്ക്കുന്ന നേരത്ത് കഴുകിയിട്ടാല് ഉണങ്ങിക്കിട്ടുമല്ലോ"<br /><br />ഒഴിവുദിവസമായിരുന്നതിനാല് അവളുടെ മൂത്തകുട്ടികളും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് പതിവുപോലെ മഞ്ഞവെയില് പരത്തുന്ന സൂര്യന്റെ തെളിച്ചം.<br /><br />ടെലഫോണിന്റെ ചിലമ്പല്. തുടര്ന്ന് രവിയുടെ വാത്സല്ല്യം തുളുമ്പുന്ന സംസാരം.<br /><br />"രമേ" എന്നുള്ള വിളിക്ക് കാത്തുനില്ക്കാതെ കൂടണയുവാന് വൈകിയ ഒരു അമ്മക്കിളിയായി അവള് പറക്കുകയായിരുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31907481-7908723439511844714?l=panayolakal.blogspot.com'/></div>റീനിhttp://www.blogger.com/profile/02287241675803021870reenit@gmail.com6tag:blogger.com,1999:blog-31907481.post-3417960502942081392007-11-06T22:09:00.000-05:002007-11-06T22:47:01.979-05:00ശിശിരത്തില് മൂടല്മഞ്ഞ് പുതച്ച് ഒരു പ്രഭാതമുണര്ന്നപ്പോള്<div align="center"><a href="http://bp1.blogger.com/_szum2qJ76pQ/RzEwum9U3cI/AAAAAAAAADI/4n2AAokIAAg/s1600-h/Around+the+house+fall+07+06411.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5129935027841588674" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_szum2qJ76pQ/RzEwum9U3cI/AAAAAAAAADI/4n2AAokIAAg/s400/Around+the+house+fall+07+06411.jpg" border="0" /></a> ഇലകൊഴിയും ശിശിരത്തില്</div><br /><br /><div align="center"><a href="http://bp2.blogger.com/_szum2qJ76pQ/RzEwJ29U3bI/AAAAAAAAADA/n49itOXrWMI/s1600-h/Around+the+house+fall+07+0561.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5129934396481396146" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_szum2qJ76pQ/RzEwJ29U3bI/AAAAAAAAADA/n49itOXrWMI/s400/Around+the+house+fall+07+0561.jpg" border="0" /></a> മെല്ലെ മെല്ലെ മുഖപടം തെല്ലുയര്ത്തി</div> <br /><div align="center"><a href="http://bp0.blogger.com/_szum2qJ76pQ/RzEvyW9U3aI/AAAAAAAAAC4/W6FiF6kMBs8/s1600-h/Around+the+house+fall+07+0621.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5129933992754470306" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_szum2qJ76pQ/RzEvyW9U3aI/AAAAAAAAAC4/W6FiF6kMBs8/s400/Around+the+house+fall+07+0621.jpg" border="0" /></a> കൊഴിയുവാന് മടിച്ച് </div><br /><br /><div align="right"><a href="http://bp1.blogger.com/_szum2qJ76pQ/RzEvLm9U3ZI/AAAAAAAAACw/WC5krWuGrXc/s1600-h/Around+the+house+fall+07+0411.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5129933327034539410" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_szum2qJ76pQ/RzEvLm9U3ZI/AAAAAAAAACw/WC5krWuGrXc/s400/Around+the+house+fall+07+0411.jpg" border="0" /></a> വെയിലറിയാതെ, മഴയറിയാതെ, മഞ്ഞറിയാതെ, ഋതുക്കള് പോകുവതറിയാതെ <br /><br /><div align="center"><a href="http://bp3.blogger.com/_szum2qJ76pQ/RzEt-G9U3YI/AAAAAAAAACo/1jrodn7Op9c/s1600-h/Around+the+house+fall+07+0041.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5129931995594677634" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_szum2qJ76pQ/RzEt-G9U3YI/AAAAAAAAACo/1jrodn7Op9c/s400/Around+the+house+fall+07+0041.jpg" border="0" /></a><br /> നിറത്തില് ഇലകളോട് ഒപ്പം നില്ക്കുവാന് മുളകുകള് ശ്രമിച്ചപ്പോള്<br /><br /><br /><br /><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31907481-341796050294208139?l=panayolakal.blogspot.com'/></div>റീനിhttp://www.blogger.com/profile/02287241675803021870reenit@gmail.com14tag:blogger.com,1999:blog-31907481.post-67609717806097363412007-09-10T22:44:00.000-04:002007-09-10T23:22:41.129-04:00വേനല്ക്കാലത്തിനോട് വിടപറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഒരുപിടിപ്പൂക്കള്.<div align="center"><a href="http://bp0.blogger.com/_szum2qJ76pQ/RuYHn7d1TdI/AAAAAAAAACg/fXk68a0RT2I/s1600-h/hibiscusflowrs+and+orchid+cactus+5841.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5108779209857519058" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_szum2qJ76pQ/RuYHn7d1TdI/AAAAAAAAACg/fXk68a0RT2I/s400/hibiscusflowrs+and+orchid+cactus+5841.jpg" border="0" /></a> പിങ്കാണെന്റെ പ്രിയ നിറം. </div><br /><br /><div align="center"><a href="http://bp3.blogger.com/_szum2qJ76pQ/RuYHNrd1TcI/AAAAAAAAACY/e14NmeiF-X4/s1600-h/hibiscusflowrs+and+orchid+cactus+5862.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5108778758885952962" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_szum2qJ76pQ/RuYHNrd1TcI/AAAAAAAAACY/e14NmeiF-X4/s400/hibiscusflowrs+and+orchid+cactus+5862.jpg" border="0" /></a>ചന്ദനം മണക്കുന്ന പൂന്തോട്ടം</div><div align="center">ചന്ദ്രികമെഴുകിയ ലിവിങ്ങ്റൂം <br /><div align="center"><a href="http://bp2.blogger.com/_szum2qJ76pQ/RuYEubd1TaI/AAAAAAAAACI/f4-McrrJJE0/s1600-h/IMGP07421.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5108776022991785378" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_szum2qJ76pQ/RuYEubd1TaI/AAAAAAAAACI/f4-McrrJJE0/s400/IMGP07421.jpg" border="0" /></a>സൂര്യകാന്തീ, സൂര്യകാന്തീ സ്വപ്നം കാണുവതാരേ?<br /><br /><div><a href="http://bp1.blogger.com/_szum2qJ76pQ/RuYEJLd1TZI/AAAAAAAAACA/V10VQQxXvgk/s1600-h/Cap+cod+2007+0461.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5108775383041658258" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_szum2qJ76pQ/RuYEJLd1TZI/AAAAAAAAACA/V10VQQxXvgk/s400/Cap+cod+2007+0461.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div align="center"><a href="http://bp1.blogger.com/_szum2qJ76pQ/RuYDULd1TYI/AAAAAAAAAB4/dbEvZ37vDLY/s1600-h/IMGP07331.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5108774472508591490" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_szum2qJ76pQ/RuYDULd1TYI/AAAAAAAAAB4/dbEvZ37vDLY/s400/IMGP07331.jpg" border="0" /></a> ഫാര്മേര്സ് മാര്ക്കറ്റിലെ ഓര്ഗാനിക്കലി ഗ്രോണ് തക്കാളിക്കകള്. </div><div align="center">സൂക്ഷിച്ച് നോക്കിയാല് അതിനുള്ളില് വിരുന്നുവന്നവരെയും കാണാം.<br /></div></div></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31907481-6760971780609736341?l=panayolakal.blogspot.com'/></div>റീനിhttp://www.blogger.com/profile/02287241675803021870reenit@gmail.com17tag:blogger.com,1999:blog-31907481.post-59055665358708765542007-05-12T17:40:00.000-04:002007-05-12T17:56:05.710-04:00'മദേഴ്സ്ഡേ' ആശംസകള്!ഈ ബൂലോഗത്തിലെ അമ്മമാര്ക്കെല്ലാം എന്റെ 'മദേഴ്സ്ഡേ' ആശംസകള്! അറിയാവുന്ന അമ്മമാര്ക്കെല്ലാം എന്റെ വക ഈ പൂക്കള് കൊടുക്കു.അമ്മമാരുടെ ആഗ്രഹങ്ങള് സഫലമാക്കാന് പറ്റിയ ഒരു ദിവസം. രാവിലത്തെ ബെഡ് കോഫി കിട്ടാതെ ബെഡില് നിന്നും എഴുന്നേല്ക്കില്ല എന്ന് വാശിപിടിക്കാവുന്ന നല്ലൊരു ദിവസം. (ചിലപ്പോള് വൈകിട്ടുവരെ ആ കിടപ്പ് കിടക്കേണ്ടി വരും, എന്നെ പഴിചാരല്ലേ)<br /><br /><a href="http://bp3.blogger.com/_szum2qJ76pQ/RkY3FJXPnZI/AAAAAAAAABw/ZvPHfEMhX4w/s1600-h/hibiscusflowrs+and+orchid+cactus+0651.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5063795392576986514" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_szum2qJ76pQ/RkY3FJXPnZI/AAAAAAAAABw/ZvPHfEMhX4w/s400/hibiscusflowrs+and+orchid+cactus+0651.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div><a href="http://bp2.blogger.com/_szum2qJ76pQ/RkY225XPnYI/AAAAAAAAABo/cjVRDGbAQFQ/s1600-h/hibiscusflowrs+and+orchid+cactus+5721.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5063795147763850626" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_szum2qJ76pQ/RkY225XPnYI/AAAAAAAAABo/cjVRDGbAQFQ/s400/hibiscusflowrs+and+orchid+cactus+5721.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div><a href="http://bp0.blogger.com/_szum2qJ76pQ/RkY2aZXPnXI/AAAAAAAAABg/AUb6T6yKxbw/s1600-h/hibiscusflowrs+and+orchid+cactus+0021.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5063794658137578866" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_szum2qJ76pQ/RkY2aZXPnXI/AAAAAAAAABg/AUb6T6yKxbw/s400/hibiscusflowrs+and+orchid+cactus+0021.jpg" border="0" /></a> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31907481-5905566535870876554?l=panayolakal.blogspot.com'/></div>റീനിhttp://www.blogger.com/profile/02287241675803021870reenit@gmail.com23tag:blogger.com,1999:blog-31907481.post-63176127891541123112007-04-24T22:30:00.000-04:002007-04-24T23:04:24.288-04:00വസന്തം വന്നു വിളിച്ചപ്പോള്മഞ്ഞുരുകി, സമയം മുന്നോട്ട് മാറ്റിവെച്ച്, പകലിന് ദൈര്ഘ്യം കൂടി, അവസാനം വസന്തം വന്ന് വിളിച്ചപ്പോള്, ഡാഫൊഡില് പൂക്കള് കണ്ണുതുറന്നപ്പോള്.....<br /><br /><br /><br /><a href="http://bp0.blogger.com/_szum2qJ76pQ/Ri7D7ZXPnWI/AAAAAAAAABY/o_gke1efa9s/s1600-h/daffodils+07+spring+0031.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5057194856771722594" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_szum2qJ76pQ/Ri7D7ZXPnWI/AAAAAAAAABY/o_gke1efa9s/s400/daffodils+07+spring+0031.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://bp0.blogger.com/_szum2qJ76pQ/Ri7DqZXPnVI/AAAAAAAAABQ/hAk8Ubo8YxY/s1600-h/daffodils+07+spring+0071.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5057194564713946450" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_szum2qJ76pQ/Ri7DqZXPnVI/AAAAAAAAABQ/hAk8Ubo8YxY/s400/daffodils+07+spring+0071.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div><a href="http://bp1.blogger.com/_szum2qJ76pQ/Ri7DIpXPnUI/AAAAAAAAABI/1WHmj191ZlA/s1600-h/daffodils+07+spring+0161.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5057193984893361474" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_szum2qJ76pQ/Ri7DIpXPnUI/AAAAAAAAABI/1WHmj191ZlA/s400/daffodils+07+spring+0161.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31907481-6317612789154112311?l=panayolakal.blogspot.com'/></div>റീനിhttp://www.blogger.com/profile/02287241675803021870reenit@gmail.com14tag:blogger.com,1999:blog-31907481.post-13305118422406015122007-04-10T22:05:00.000-04:002007-04-10T22:32:45.207-04:00പുഴ പോലെ ഒഴുകുമ്പോള്<a href="http://bp2.blogger.com/_szum2qJ76pQ/RhxHJOHEQaI/AAAAAAAAAAw/HXrpWutjEto/s1600-h/puzhapole01.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5051991105734984098" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_szum2qJ76pQ/RhxHJOHEQaI/AAAAAAAAAAw/HXrpWutjEto/s400/puzhapole01.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div>'പുഴപോലെ ഒഴുകുമ്പോള്' എന്ന എന്റെ കഥ പുഴ.കോമില് </div><div> </div><div><a href="http://www.puzha.com/puzha/magazine/html/story1_mar23_07.html">http://www.puzha.com/puzha/magazine/html/story1_mar23_07.html</a></div><div> </div><div></div><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31907481-1330511842240601512?l=panayolakal.blogspot.com'/></div>റീനിhttp://www.blogger.com/profile/02287241675803021870reenit@gmail.com10tag:blogger.com,1999:blog-31907481.post-31413495425823181852007-04-07T22:18:00.000-04:002007-04-07T22:33:33.448-04:00ബൂലോഗര്ക്ക് ഈസ്റ്റര് ആശംസകള്!<a href="http://bp3.blogger.com/_szum2qJ76pQ/RhhSs0jyfjI/AAAAAAAAAAo/355WHV2StfE/s1600-h/snow+storm,+easter+eggs+014.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5050877912072486450" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_szum2qJ76pQ/RhhSs0jyfjI/AAAAAAAAAAo/355WHV2StfE/s400/snow+storm,+easter+eggs+014.jpg" border="0" /></a><br /><br />പുഴുങ്ങിയ മുട്ടകള്ക്ക് നിറം കൊടുത്ത് പല ചിത്രപ്പണികള് ചെയ്ത് അലങ്കരിച്ചു വയ്ക്കുക അമേരിക്കയില് ഈസ്റ്ററിന്റെ ആചാരമാണ്. ഈസ്റ്റര് ബണ്ണി (മുയല്) ഈസ്റ്ററിന്റെ പ്രതീകമാണ്. അന്നുരാവിലെ ഈസ്റ്റര് ബണ്ണി ബാസ്ക്കറ്റു നിറയെ മുട്ടായി വച്ചിട്ടു പോകുമെന്നും കളര് ചെയ്ത മുട്ടകള് വീടിന്റെ പല ഭാഗത്തായി ഒളിപ്പിച്ചു വെയ്ക്കുമെന്നും കുട്ടികള് വിശ്വസിക്കുന്നു. ബണ്ണികള് പുല്ത്തകടിയില് മുട്ടയിട്ടിട്ട് പോകുമെന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് പല സംഘടനകളും 'ഈസറ്റര് എഗ്ഗ് ഹണ്ട്' കുട്ടികള്ക്കായി പുല്ത്തകടികളില് നടത്തുന്നത്. മുട്ടായികള് നിറച്ച പ്ലാസ്റ്റിക്ക് മുട്ടകള് പലയിടത്തായി ഒളിപ്പിച്ച് വച്ചിരിക്കും. ഏറ്റവും കൂടുതല് മുട്ടകള് കണ്ടെടുക്കുന്നവര്ക്ക് പ്രത്യേക സമ്മാനവും ഉണ്ടാകും.<br /><br />എന്റെ വീട്ടില് ഈ മുട്ടകള് തലേ രാത്രി പല മുറികളിലായി ഒളിപ്പിച്ചു വയ്ക്കും. ഈസ്റ്ററിന്റെ അന്നുരാവിലെ കുട്ടികള് മുട്ടകള് തപ്പിയെടുക്കും. ഈ മുട്ടകള് ഉപയോഗിച്ചാവും ബ്രേക്ഫസ്റ്റിനുള്ള മുട്ടക്കറി ഉണ്ടാക്കുക. ഇത് എന്റേതായ ഈസ്റ്റര് ആചാരം.<br /><br />ഈസ്റ്ററിന്റെ ചോക്കലേറ്റു മുട്ടകള് ഞാന് തിന്നു തീര്ക്കുന്നതിന് മുമ്പെ എവിടെയെങ്കിലും ഒളിപ്പിച്ചു വയ്ക്കുക എന്നതാണ് വീട്ടിലുള്ളവരുടെ ചലഞ്ച്.<br /><br />അലങ്കരിച്ച മുട്ടകള്ക്ക് മോളോട് കടപ്പാട്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31907481-3141349542582318185?l=panayolakal.blogspot.com'/></div>റീനിhttp://www.blogger.com/profile/02287241675803021870reenit@gmail.com19tag:blogger.com,1999:blog-31907481.post-57837787102833859502007-03-07T07:09:00.000-05:002007-03-07T07:19:18.434-05:00മാര്ച്ചുമാസത്തില് മഞ്ഞുകാലം മടിച്ച് പടിയിറങ്ങുവാന് ശ്രമിച്ചപ്പോള്<a href="http://bp3.blogger.com/_szum2qJ76pQ/Re6tOlAJmOI/AAAAAAAAAAc/O9TCKoPnzF0/s1600-h/lily+flowers+054.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5039155499036678370" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_szum2qJ76pQ/Re6tOlAJmOI/AAAAAAAAAAc/O9TCKoPnzF0/s320/lily+flowers+054.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://bp3.blogger.com/_szum2qJ76pQ/Re6s5lAJmNI/AAAAAAAAAAU/dfhSOs9yY_I/s1600-h/lily+flowers+0171.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5039155138259425490" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_szum2qJ76pQ/Re6s5lAJmNI/AAAAAAAAAAU/dfhSOs9yY_I/s320/lily+flowers+0171.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div><a href="http://bp0.blogger.com/_szum2qJ76pQ/Re6si1AJmMI/AAAAAAAAAAM/r4k5W6Rar-g/s1600-h/texas+wedding+07+and+lilly+flowers+0031.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5039154747417401538" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_szum2qJ76pQ/Re6si1AJmMI/AAAAAAAAAAM/r4k5W6Rar-g/s320/texas+wedding+07+and+lilly+flowers+0031.jpg" border="0" /></a><br /><br />പുറത്ത് ഹേമന്തം, അകത്ത് വസന്തം. വന്നൊന്ന് കണ്ടുപോകൂ.</div><div><br /> </div><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31907481-5783778710283385950?l=panayolakal.blogspot.com'/></div>റീനിhttp://www.blogger.com/profile/02287241675803021870reenit@gmail.com28tag:blogger.com,1999:blog-31907481.post-1166892150395577932006-12-23T11:34:00.000-05:002006-12-23T11:42:30.410-05:00ബൂലോഗര്ക്ക് കൃസ്തുമസ്സ് നവവത്സരാശംസകള്.<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1583/3478/1600/669429/Xmas06%201222.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1583/3478/320/294826/Xmas06%201222.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1583/3478/1600/91289/Xmas06%200121.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1583/3478/320/959757/Xmas06%200121.jpg" border="0" /></a><br />കൃസ്തുമസ്സിന് വീടൊരുങ്ങിയപ്പോള്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31907481-116689215039557793?l=panayolakal.blogspot.com'/></div>റീനിhttp://www.blogger.com/profile/02287241675803021870reenit@gmail.com38tag:blogger.com,1999:blog-31907481.post-1161743357429080892006-10-24T21:40:00.000-04:002006-10-24T22:29:17.446-04:00ശിശിരകാലവര്ണ്ണങ്ങള് - എന്റെ വീടിനുചുറ്റും.ന്യൂഇംഗ്ലണ്ടിലുള്ള എന്റെ വീടിനുചുറ്റുമുള്ള മരങ്ങള്ക്ക് ഇപ്പോള് വര്ണ്ണങ്ങളുടെ മേളമാണ്. ബൂലോഗരേ വന്നുകണ്ടാലും.<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1583/3478/1600/Fall06%20%20%20Cousins%200281.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1583/3478/400/Fall06%20%20%20Cousins%200281.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1583/3478/1600/Fall06%20%20%20Cousins%200181.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1583/3478/400/Fall06%20%20%20Cousins%200181.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1583/3478/1600/Fall%200031.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1583/3478/400/Fall%200031.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1583/3478/1600/Fall06%20%20%20Cousins%200121.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1583/3478/400/Fall06%20%20%20Cousins%200121.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1583/3478/1600/Fall06%20%20%20Cousins%200151.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1583/3478/400/Fall06%20%20%20Cousins%200151.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1583/3478/1600/Fall06%20%20%20Cousins%200101.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1583/3478/400/Fall06%20%20%20Cousins%200101.jpg" border="0" alt="" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31907481-116174335742908089?l=panayolakal.blogspot.com'/></div>റീനിhttp://www.blogger.com/profile/02287241675803021870reenit@gmail.com37tag:blogger.com,1999:blog-31907481.post-1161571684509443232006-10-22T22:45:00.000-04:002006-10-22T22:48:04.526-04:00ഒരു ബൂലോഗസംഗമം<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1583/3478/1600/LANA%200102.jpg"><img style="float:center; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1583/3478/320/LANA%200102.jpg" border="0" alt="" /></a><br />ഒക്ടോബര് 13, 14, 15 എന്നീ തീയതികളില് ഫിലഡെല്ഫിയക്കടുത്ത് Holiday Inn ല് നടന്ന LANA (Literary Association of North America) സംഗമത്തിനിടയില് നടന്ന മൂന്നുബൂലോഗരുടെ കൊച്ചുസംഗമത്തിന്റെ ചിത്രം. <br /><br />പങ്കെടുത്തവര് - ഇടത്തുനിന്ന് ...ബാബു (ചുമരെഴുത്ത്), റീനി (പനയോലകള്), യാത്രാമൊഴി (യാത്രാമൊഴി).<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31907481-116157168450944323?l=panayolakal.blogspot.com'/></div>റീനിhttp://www.blogger.com/profile/02287241675803021870reenit@gmail.com14tag:blogger.com,1999:blog-31907481.post-1159152030988627652006-09-24T22:28:00.000-04:002006-09-24T22:40:31.000-04:00ഇന്നലെ വിരിഞ്ഞൊരു സുന്ദരിപ്പൂവ്<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1583/3478/1600/DSCN0121.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1583/3478/320/DSCN0121.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br />വേനല്ക്കാലത്തിന്റെ അവസാനം ഓര്മ്മിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഇന്നലെ വിരിഞ്ഞൊരു സുന്ദരിപ്പൂവ്.<br /><br />ഈ ചെടിയെ ഞങ്ങള് കൃഷ്ണച്ചെടി എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണനും പതിനാറായിരത്തിയെട്ടു ഭാര്യമാരും (stamen and stigma) ആണെന്നാണ് വെപ്പ്. രാത്രിയില് വിരിയുന്നതിനാല് നിശാഗന്ധിയെന്നും വിളിക്കുന്നു. കുറച്ചുവര്ഷങ്ങള്ക്കു മുമ്പ് എന്റെ വീട്ടില് നിന്നും കസ്റ്റംസിനെ കബളിപ്പിച്ച് ഒരില കൊണ്ടുവന്നതാണ്. രാത്രി 8 മണിക്കു് സൌരഭ്യം പരത്തി പൂര്ണ്ണമായും വിടരുകയും പാതിരാത്രിയാവുമ്പോഴേക്കും ഈ നിശാസുന്ദരിമാര് കൂമ്പിത്തുടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. ക്ഷണികമായൊരു ജീവിതത്തിന് ഇത്രയും സൌന്ദര്യം വേണോ എന്ന് ചിന്തിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31907481-115915203098862765?l=panayolakal.blogspot.com'/></div>റീനിhttp://www.blogger.com/profile/02287241675803021870reenit@gmail.com40tag:blogger.com,1999:blog-31907481.post-1158553923858664812006-09-18T00:08:00.000-04:002006-09-18T00:32:03.940-04:00വട്ടന് തേങ്ങ<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1583/3478/1600/Coconut.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1583/3478/400/Coconut.jpg" border="0" /></a><br />സായിപ്പിന്റെ നാട്ടിലെ തേങ്ങ. ഡിസൈനര് ലേബലുള്ള സൂട്ടുമിട്ട്. രണ്ടുദിവസം മുന്പ് കടയില് നിന്ന് കിട്ടിയതാണ്. കൂട്ടത്തില് പൊട്ടിക്കുവാനുള്ള നിര്ദ്ദേശവും. കൃത്യം നടുവെ പൊട്ടുന്നതിന് ചുറ്റും വരഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഉടുപ്പുള്ളതുകൊണ്ട് പൊട്ടിച്ചിതറുകയുമില്ല. ഈ സൂത്രത്തില് വിലയും കൂട്ടി. രണ്ടു ഡോളര്. താമസിയാതെ കേരളത്തിലും ഈ വേഷത്തില് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമായിരിക്കും.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31907481-115855392385866481?l=panayolakal.blogspot.com'/></div>റീനിhttp://www.blogger.com/profile/02287241675803021870reenit@gmail.com17tag:blogger.com,1999:blog-31907481.post-1157296489207848382006-09-03T11:07:00.000-04:002006-09-03T11:14:49.220-04:00ഓണക്കാലത്തിന്റെ ഓര്മ്മകള്ഓണസദ്യ കഴിഞ്ഞാല് ഓടുന്നത് ഊഞ്ഞാലുകെട്ടിയിരിക്കുന്ന വരിക്കപ്ലാവിന്റെ ചുവട്ടിലേക്കാണ്. അവിടെനിന്നാല് ഞങ്ങള് കുട്ടികളുടെ കണ്ണുകള് അതിനുപുറകിലായി താമസിക്കുന്ന പൊന്നമ്മയുടെ വീട്ടിലേക്കായിരിക്കും. അവരുടെ വീട്ടുമുറ്റത്ത് പൊന്നമ്മയുടെയും ദേവയാനിയുടെയും നേതൃത്വത്തില് തുമ്പിതുള്ളലും തിരുവാതിരയും നടക്കുന്നുണ്ടാവും. ദൂരെ പുരുഷന്മാര് പകിടകളിക്കുന്നതിന്റെ ബഹളം കേള്ക്കാം.<br /><br />അടുത്തുള്ള തെങ്ങിന്തോപ്പ് ചുറ്റുമുള്ള കുടിലിലെ കുട്ടികളുടെ കലാവേദിയായി മാറും. ഒരിക്കല് മരച്ചീനിത്തണ്ടില് വെള്ളക്ക കുത്തിവെച്ചുണ്ടാക്കിയ മൈക്കിലുടേ ഉണ്ടക്കണ്ണുള്ള സോമന് നടത്തിയ കഥാപ്രസംഗവും ശശിയും ഭാസ്ക്കരനും നടത്തിയ പാട്ടുകച്ചേരിയും ഞങ്ങള് ആസ്വദിച്ചു. ഞങ്ങള്ക്കും ആ കുട്ടിസംഘത്തിന്റെ കൂടെ കൂടണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ.......<br /><br />ഞങ്ങളും വിട്ടില്ല. പടിഞ്ഞാറെ തിണ്ണയില് കസേര വലിച്ചിട്ട് വേദിയൊരുക്കി. കഥാപ്രസംഗവും പാട്ടുകച്ചേരിയും നടത്തി. തെങ്ങില്തോപ്പിലെ കുട്ടിസംഘത്തിനെപ്പോലെ ഞങ്ങള്ക്ക് പ്രേക്ഷകര് ഇല്ലായിരുന്നു. മുറ്റത്തുകെട്ടിയിരുന്ന കറുമ്പന്പട്ടിമാത്രം ഞങ്ങളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചും പ്രതിഷേധിച്ചും ഇടക്കിടെ കുരച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.<br /><br />ഈ ഓര്മ്മകള് കഴിഞ്ഞുപോയകാലം കയ്യൊപ്പിട്ടുതന്ന പത്രികപോലെ ഞാനിന്നും എന്റെ മനസ്സില് സൂക്ഷിക്കുന്നു. അതിലൊന്നമര്ത്തിപ്പിടിച്ചാല് പൂക്കളത്തിലുണ്ടായിരുന്ന തെച്ചിയും രാജവല്ലിയും എന്റെ കൈക്കുള്ളിലുണ്ടെന്നുതോന്നും. അന്നത്തെ ഊഞ്ഞാല്ക്കയറിന്റെ പരുപരുപ്പ് എന്റെവിരലുകളില് അനുഭവപ്പെടും.<br /><br />ഇന്നെനിക്കാ വീടില്ല. കുറെ ഓര്മ്മകള് മാത്രം.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31907481-115729648920784838?l=panayolakal.blogspot.com'/></div>റീനിhttp://www.blogger.com/profile/02287241675803021870reenit@gmail.com15tag:blogger.com,1999:blog-31907481.post-1157081948386231642006-08-31T23:37:00.000-04:002006-08-31T23:52:59.636-04:00ഓണത്തുമ്പിഅമ്മ പൂക്കളം ഒരുക്കിയപ്പോള്, വിരലുകളുടെ ചലനവും വളകളുടെ കിലുക്കവും ശ്രദ്ധിച്ച് അപ്പുവിരുന്നു. അവനിറുത്തെടുത്ത പൂക്കളുടെ വര്ണ്ണമേള. അപ്പുവിന് വളരെ സന്തോഷം തോന്നി. കൂട്ടുകാര് ഉച്ചക്ക് ഊണുകഴിക്കുവാന് വരുന്നതുകൊണ്ട് അമ്മ വളരെ തിരക്കിലാണിന്ന്. സെറ്റുമുണ്ടുടുത്ത് നെറ്റിയില് ചന്ദനക്കുറിയും വലിയ പൊട്ടും തൊടുമ്പോള് അമ്മയെ കാണുവാന് എന്തു ഭംഗി!<br /><br />അമ്മ വീട്ടിനുള്ളിലേക്ക് കയറിപ്പോയി. അപ്പു പൂക്കളം നോക്കിയിരുന്നു. മുറ്റത്തു പറന്നു നടക്കുന്ന ഭംഗിയുള്ള ശലഭങ്ങള്. അവനിലെ കലാകാരന് ഉണര്ന്നു. പൂക്കളുടെ നിറങ്ങള് ശലഭങ്ങളുടെ വര്ണ്ണപ്പൊട്ടുകളെ ഓര്മ്മിപ്പിച്ചു. അവനിഷ്ടമുള്ള രീതിയില് പൂക്കള് മാറ്റിമറിച്ചിട്ടു, കുളികഴിഞ്ഞ് സെറ്റുമുണ്ടുടുത്ത് അമ്മ മുറ്റത്തേക്ക് ഇറങ്ങിവരുന്നത് അവന് കണ്ടില്ല.<br /><br />"എന്താ, അപ്പൂ ഈ കാട്ടിയിരിക്കുന്നത്?" പൂക്കളത്തിലേക്കു നോക്കി അമ്മ ചോദിച്ചു.<br /><br />അപ്പുവിന് ചെറിയൊരു കിഴുക്കുകൊടുത്തിട്ട് അമ്മ പൂക്കളം നേരെയാക്കി.<br /><br />താന് വരച്ച ചിത്രം ആരോ കീറിക്കളയുന്നപോലെ. അമ്മ കൊടുത്ത ശിക്ഷയേക്കാളേറെ അത് അവനെ വേദനിപ്പിച്ചു.<br /><br />"അപ്പു, ഇനിയും വികൃതിയൊന്നും കാട്ടിയേക്കരുത്". താക്കീതുനല്കി അമ്മ അകത്തേക്ക് കയറിപ്പോയി.<br /><br />ഇനി എന്തുചെയ്യണമെന്നറിയാതെ അപ്പു മുറ്റത്തു നിന്നു. ചെമ്പരത്തിയുടെ ചുവട്ടില് കിടന്നുറങ്ങിയ ചക്കിപ്പൂച്ചയെ അവന് വെറുതെ വിരട്ടിയോടിച്ചു. പൂക്കളത്തില് വന്നിരുന്ന ഓണത്തുമ്പിയെ അപ്പോളാണവന് ശ്രദ്ധിച്ചത്. തുമ്പി അമ്മയുടെ പൂക്കളം അലങ്കോലമാക്കിയാലോ? അവന് മെല്ലെച്ചെന്ന് തുമ്പിയുടെ വാലില് പിടിച്ചു. നീണ്ടു മെലിഞ്ഞ കാലുകളും ചിറകുകളുമിട്ടടിച്ച് തുമ്പി പ്രതിഷേധിച്ചു. അവന് തുമ്പിയുടെ രണ്ടുചിറകിലും കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു.<br /><br />"അപ്പൂ, എന്താ അവിടെ കുസൃതി കാട്ടണേ" അമ്മ അകത്തുനിന്ന് വിളിച്ചു ചോദിച്ചു. <br /><br />അപ്പു പേടിച്ചു തുമ്പിയെ താഴെയിട്ടു. തുമ്പിക്കു പറക്കുവാന് കഴിഞ്ഞില്ല. അതിന്റെ ചിറകുകള് ഒടിഞ്ഞു കാണുമോ എന്നവന് ഭയന്നു. അവന് ദുഖം തോന്നി. തുമ്പിയെയെടുത്ത് അവന് ചെത്തിപ്പൂവില് വച്ചു. കുറച്കു സമയം ചിറകിട്ടടിച്ചതിനു ശേഷം തുമ്പി പറന്നു പോകുന്നത് സന്തോഷത്തോടെ നോക്കിനിന്നു. അവന്റെ ചുണ്ടില് ചിരി പൊട്ടിവിടര്ന്നു.<br /><br />കഞ്ഞിപ്പശയുടെ മണമുള്ള മുണ്ടില് മുഖമൊളിപ്പിച്ചുവച്ച് അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിക്കണമെന്ന് അവനുതോന്നി. അപ്പു അകത്തേക്ക് ഓടി.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31907481-115708194838623164?l=panayolakal.blogspot.com'/></div>റീനിhttp://www.blogger.com/profile/02287241675803021870reenit@gmail.com18