Programmer's Diary

ခင္ဗ်ား အရင္အတိုင္း မဟုတ္ေတာ့ဘူး ရန္ကုန္

2009-06-03T17:23:00.001+08:00

ဟန္ထူးလြင္ (Big Bag) ရဲ႕ သီခ်င္း တစ္ပုဒ္ထဲမွာေတာ့ “ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးလဲ အရင္အတိုင္းပဲ” တဲ့။ ျမန္မာႏိုင္ငံ ခဏ ျပန္ျဖစ္ေတာ့မွ ခင္ဗ်ား အရင္အတိုင္း မဟုတ္ေတာ့မွန္း သိလိုက္ရတယ္ဗ်ဳိ႕။ အေျပာင္းအလဲေတြ ခပ္မ်ားမ်ားနဲ႔ ခင္ဗ်ားကို က်ဳပ္ေတာ့ မမွတ္မိေလာက္ေအာင္ပဲ။ ခင္ဗ်ားဟာ ဟန္ပဲ ႐ွိၿပီး အဆံမ႐ွိေတာ့တဲ့ ၿမိဳ႕တစ္ခုလို႔ က်ဳပ္ သိလိုက္ရေတာ့ အံ့အားသင့္သြားတယ္ဗ်။

ခင္ဗ်ား အသစ္ေဆာက္ထားတဲ့ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေလဆိပ္ အေဆာက္အဦးထဲ အရင္ကလို ကားႀကီးနဲ႔ ေခၚမသြားေတာ့ဘဲ စကၤာပူမွာလို ေလယာဥ္တံခါးကေန တခါတည္း ေလဆိပ္ထဲ ၀င္သြားလို႔ ရေတာ့ က်ဳပ္ .. ခင္ဗ်ားကို အထင္ႀကီးမိတာ အမွန္ပဲဗ်။ ေနာက္ၿပီး လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရး ေရာက္တဲ့အထိ ေ႐ြ႕လ်ားစက္ေလွကားေတြနဲ႔ ဆိုေတာ့ ခင္ဗ်ားနဲ႔ မေတြ႕ျဖစ္တဲ့ ၂ ႏွစ္ေလာက္ အေတာအတြင္း ခင္ဗ်ား အေတာ္ေလး ဟုတ္ေနၿပီေကာလို႔ က်ဳပ္ထင္မိလိုက္ေသးတာ။ ခင္ဗ်ား ေရနံသူေဌးျဖစ္ေနတဲ့ သတင္းေတြလည္း ၾကားေနရတာကိုး။ ဒါေပမယ့္ဗ်ာ ... ။

ေ႐ွ႕မွာ က်ဳပ္ေတြ႕လိုက္တဲ့ လူတန္းႀကီးက တေမွ်ာ္တေခၚပါလား။ က်ဳပ္လည္း စကၤာပူမွာ ဆယ္စုႏွစ္တစ္ခုေလာက္ ေနခဲ့သူဆိုေတာ့ စည္းကမ္းတက် တန္း၀င္စီလိုက္တာေပါ့ေလ။ ခက္တာက အေတာ္ေလး ၾကာမွ လူတန္းႀကီးက နည္းနည္းေလး ေ႐ြ႕တာပဲဗ်ဳိ႕။ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြ ျမန္မာျပည္ျပန္လာတာကို ဘာေတြမ်ား အခ်ိန္ဒီေလာက္ယူၿပီး ခင္ဗ်ား စစ္ေဆးေနမွန္း က်ဳပ္ မသိတာ အမွန္ပဲ။ တစ္ေယာက္ၿပီး တစ္ေယာက္ကို အခြန္ေဆာင္လာလား၊ ခြင့္စာပါလား၊ ေက်ာင္းပိတ္လို႔ ျပန္လာတာလား လုပ္ေနတာ လူ၀င္မႈႀကီးၾကပ္ေရးရဲ႕ အလုပ္ ဟုတ္မဟုတ္ ခင္ဗ်ား ေသခ်ာ ေတြးၾကည့္ဖို႔ ေကာင္းတယ္ဗ်။ က်ဳပ္က စကၤာပူမွာ အၿမဲတမ္းေနထိုင္ခြင့္ ရထားသူ တစ္ေယာက္ ဆိုေတာ့ စကၤာပူျပန္ရင္ ဘယ္ေတာ့မွ Arrival Form လည္း ျဖည့္စရာ မလိုဘူး။ က်ဳပ္ ဘယ္က ျပန္လာသလဲ။ ဘာသြားလုပ္သလဲ ဆိုတာလဲ စပ္စပ္စုစု မေမးဘူး။ ၿပီးေတာ့ က်ဳပ္ကို အခြန္ေဆာင္သလားလည္း မေမးဘူးဗ်။ ဒါ IRAS (စကၤာပူ အေကာက္ခြန္ဌာန) က လုပ္ရမယ့္ အလုပ္ေလဗ်ာ။

ခက္တာက ျမန္မာႏိုင္ငံသား တစ္ေယာက္အျဖစ္ကို ဘယ္လိုအခြင့္အေရး ေပးေပး မစြန္႔လႊတ္ဘဲ တစ္ေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ျပန္ေနမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္နဲ႔ ဖက္တြယ္ထားတဲ့ က်ဳပ္ကိုမွ ခင္ဗ်ားက အခြန္ေဆာင္ မလာရင္ ျပည္၀င္ခြင့္ မေပးဘူး ဆိုတာနဲ႔၊ ခြင့္စာ မပါရင္ ႏိုင္ငံကူးလက္မွတ္ သိမ္းမယ္ ဆိုတာနဲ႔ ဟိန္းလား ေဟာက္လား ၿခိမ္းလား ေျခာက္လား လုပ္ေနတာ တဆိတ္ မလြန္လြန္းဘူးလားဗ်ာ။ ၿပီးေတာ့ ခင္ဗ်ားဟာ အေတာ္ အ႐ွက္အေၾကာက္ ကင္းမဲ့စြာနဲ႔ ခင္ဗ်ားအတြက္ ဘာလက္ေဆာင္ပါသလဲ ေမးႏိုင္ေသးတာ အံ့ပါရဲ႕ဗ်ာ။ က်ဳပ္ ခင္ဗ်ားဆီလာဖို႔ အတြက္ ျပန္ခါနီးေလးတင္ ဆပ္ေၾကးေပးခဲ့ရၿပီးၿပီေလ။ က်ဳပ္ဆီက ဘာမ်ား ထပ္လိုခ်င္ေသးတာလဲ။

ခင္ဗ်ားနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ငယ္ေပါင္းႀကီးေဖာ္ဆိုလဲ ဟုတ္ရဲ႕။ ခင္ဗ်ားရဲ႕ အေ၀းမွာ ေရာက္ေနေပမယ့္ က်ဳပ္က ခင္ဗ်ားရဲ႕ သတင္းေတြ အၿမဲ နားစြင့္ေနတဲ့သူပါဗ်ာ။ ခင္ဗ်ားကေတာ့ က်ဳပ္လိုေကာင္ေတြ ခင္ဗ်ားကို စြန္႔ၿပီး အေ၀းႀကီးကို ထြက္ ထြက္သြားေနတာ ျမင္ရေတာ့ အေရးတယူ လုပ္ၿပီး ေနေကာင္းလား ဘာလားေတာင္ ေမးေဖာ္မရဘူး မဟုတ္လား။ ခင္ဗ်ား အတြက္ က်ဳပ္ဟာ ေသလူ ျဖစ္သြားခဲ့ၿပီလား ရန္ကုန္.. ။ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ေန႔စဥ္ဘ၀ထဲမွာ က်ဳပ္မ႐ွိလည္း ခင္ဗ်ား ႐ွင္သန္လို႔ ရေနတယ္ဆိုေတာ့ က်ဳပ္ ျပန္လာသည္ ျဖစ္ေစ မျပန္လာသည္ ျဖစ္ေစ ခင္ဗ်ားအတြက္က မထူးေတာ့ဘူးေလ။

ဒီလိုနဲ႔ က်ဳပ္ အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ့ညမွာ ခင္ဗ်ားက မီးဖ်က္ထားလိုက္ေသးတယ္။ ဟိုး.. က်ဳပ္ငယ္ငယ္ မဆလေခတ္တုန္းကေတာင္ မီးပ်က္မယ့္ေန႔ေတြ မီးလာတဲ့အခ်ိန္ေတြ မ႐ွိဘူး။ သတင္းစာေတြထဲ ခင္ဗ်ား ေရးေရး ေနေတာ့ ရန္ကုန္ဟာ ေခတ္မီဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေနၿပီဆို ဗ်။ တကယ္တမ္း ခင္ဗ်ား ေရးသင့္တာက ရန္ကုန္ဟာ ေခတ္ေနာက္က် မီးခဏခဏ ျပတ္ေနၿပီဆုိတာပဲလို႔ က်ဳပ္ေျပာရင္ ခင္ဗ်ားက စိတ္ဆိုးဦးမယ္။ က်ဳပ္သိပါတယ္။ က်ဳပ္က ခင္ဗ်ားကို ေ၀ဖန္တာနဲ႔ ခင္ဗ်ား ေငြေပးၿပီး လက္သပ္ေမြးထားတဲ့ ေတေလဂ်ပိုးေတြနဲ႔ က်ဳပ္ကို ရန္႐ွာမယ္ မဟုတ္လား။ မီးဖ်က္႐ံုနဲ႔ ခင္ဗ်ားက အားမရေတာ့ ေရမလာေအာင္ လုပ္ျပန္ပါေရာ။ က်ဳပ္ အင္တာနက္ သံုးမယ္လည္း လုပ္ေရာ ခင္ဗ်ားက ဖုန္းလိုင္းပါ ဖ်က္လိုက္တယ္။ ခင္ဗ်ားမွာ ေကာင္းတာ ဘာမ်ား က်န္ေသးသလဲလို႔ မ်က္ႏွာကို ေစ့ေစ့ၾကည့္ၿပီး ေမးလိုက္ခ်င္တယ္ ရန္ကုန္.. ။

ခင္ဗ်ား အရင္အတိုင္း မဟုတ္ေတာ့ဘူး ရန္ကုန္။ ခင္ဗ်ားဟာ ဘီယာေလး တျမျမ ျဖစ္လာၿပီ။ စီးကရက္ကိုလည္း လက္က မခ်ဘူး။ အေညာင္းအညာေျပ အနင္းအႏွိပ္ခံဖို႔လား သားပ်ဳိသမီးပ်ဳိေတြကို ဖ်က္စီးဖို႔လား ခင္ဗ်ားကေတာ့ ေနရာတိုင္းလိုလို အႏွိပ္ခန္းေတြ လိုက္ဖြင့္ထားတယ္။ ကာရာအိုေကဆိုင္ေတြက မီးပ်က္လည္း မီးစက္နဲ႔ ဆိုေနတယ္။ စည္ဘီယာဆိုင္ေတြက လက္ညိႈးထိုးမလြဲဘူး။ ဘီယာ အေရာင္းျမႇင့္တင္ေရးလုပ္ေနရတဲ့ မိန္းမပ်ဳိေလးေတြ၊ အႏွိပ္ခန္းေတြထဲ အေစာ္ကားခံေနရတဲ့ မိန္းမပ်ဳိေလးေတြ၊ ကာရာအိုေကဆိုင္ေတြမွာ သီခ်င္းအတူ လိုက္ဆိုရင္း ေငြနဲ႔ အနင္းခံလိုက္ရတဲ့ မိန္းမပ်ဳိေလးေတြ၊ ႏိုက္ကလပ္က ဖက္႐ွင္႐ႈိးအမည္ခံ ပန္းကံုးစြပ္ပြဲေတြကေန အသျပာရဲ႕ သားေကာင္ျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ မိန္းမပ်ဳိေလးေတြ.. သူတုိ႔တေတြဟာ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ႏွမသားခ်င္းေတြဆို ခင္ဗ်ား ခုလို ရီေ၀ေ၀ မ်က္လံုးေတြနဲ႔ စားမတတ္ ၀ါးမတတ္ စိုက္ၾကည့္ေနႏိုင္ဦးမလား ရန္ကုန္။

ခင္ဗ်ား အသက္ ဘယ္ေလာက္႐ွိၿပီလဲ ျပန္ေတြးဦး ရန္ကုန္။ ခင္ဗ်ား ေနာက္မွ လူျဖစ္တဲ့ စကၤာပူေတာင္ အေတာ္ ျပည့္ျပည့္စံုစံု ျဖစ္ေနၿပီ။ ခင္ဗ်ား ႐ွက္တတ္ရင္ ခင္ဗ်ားဘ၀အတြက္ ခင္ဗ်ားကို မွီခိုေနရတဲ့သူေတြအတြက္ ခင္ဗ်ား လုပ္သင့္တာကို ျပတ္ျပတ္သားသားလုပ္ဖို႔ လိုၿပီ ရန္ကုန္။ ခင္ဗ်ား ေျပာင္းလဲဖို႔ အသင့္ျဖစ္တဲ့ အခါ က်ဳပ္ေရာ က်ဳပ္သူငယ္ခ်င္းေတြပါ ခင္ဗ်ားဆီ ဆက္ဆက္ ျပန္ခဲ့မယ္ဆိုတာ မေမ့ပါနဲ႔။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကံႀကံဳတဲ့ အခါ ျပန္ဆံုၾကဖို႔ ခင္ဗ်ားကို က်ဳပ္ သံေယာဇဥ္ မကုန္ေသးဘူး.. ရန္ကုန္..။

ညီညီ(သံလြင္)

ေစတသိက္

2009-03-19T16:31:00.000+08:00

“ေစတသိက္”

စိတ္လိုလက္ရ မ႐ွိမွေတာ့
စိတ္အခ်ဥ္ေပါက္တာ ဘာဆန္းသလဲ
စိတ္လိုက္မာန္ပါ စကားလံုးေတြအေၾကာင္း
စိတ္ဆိုးမာန္ဆိုး မွတ္ခ်က္ေတြ အေၾကာင္း
စိတ္မပါ လက္မပါ မနက္ခင္းေတြ အေၾကာင္း
စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ ညေနခင္းေတြ အေၾကာင္း
စိတ္ေပါင္းကိုယ္ခြာ လုပ္ရတဲ့ လူတခ်ဳိ႕နဲ႔
စိတ္ခြာကိုယ္ေပါင္းလုပ္ရတဲ့ လူတခ်ဳိ႕အေၾကာင္း
အိမ္အျပန္လမ္းေပ်ာက္ေနတဲ့ အလုပ္လက္မဲ့ တစ္ေယာက္အေၾကာင္း
ဘေလာ့ေရးခ်င္စိတ္ ကုန္ခမ္းေနတဲ့ ဘေလာ့ဂါ တစ္ေယာက္အေၾကာင္း*
ေန႔ဆိုအိပ္ၿပီး ညဆို မအိပ္တဲ့ ဂ်စ္ပစီ တစ္ေယာက္အေၾကာင္း**
ေရးၿပီးသားေတြကို Save မလုပ္ဘဲ စိတ္ထဲမွာပဲ လႊင့္ လႊင့္ပစ္တတ္တဲ့ ကြန္ပ်ဴတာသမား ကဗ်ာ႐ူး တစ္ေယာက္အေၾကာင္း
မိုးအေၾကာင္း ေလအေၾကာင္း
ခင္ဗ်ားအေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ့္အေၾကာင္း
ေလာကႀကီးအေၾကာင္း
သတ္ပံုမွားေနတဲ့ ဘ၀ေတြအေၾကာင္း
ဘာဆိုဘာအေၾကာင္းမွ မေတြးေတာ့ဘူး
စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ အိပ္လိုက္ေတာ့မွ
ေကာင္းကင္တခြင္လံုး အလင္းေတြ ပြင့္က်လာ...။

ေခလြန္း

*ဘေလာ့မေရး၍ ဘေလာ့ဂါဟု မသတ္မွတ္ေတာ့လွ်င္ ဘေလာ့ဂါ အစား “လူ” ဟု ျပင္ဆင္ဖတ္ပါ
**အိမ္ပိုင္ရာပိုင္ ႐ွိသည့္အခါ ဂ်စ္ပစီ ဟု ေခၚရန္ မလိုေတာ့ပါ

တစ္ကမၻာကို ဘယ္ေလာက္ၾကာျမင့္သလဲ

2009-02-18T15:19:00.005+08:00

အာယုကပ္
-အသေခၤ် သက္တမ္းကေန ၁၀ ႏွစ္သက္တမ္းအထိ ဆုတ္လာတဲ့ ဆုတ္ကပ္
-၁၀ ႏွစ္ သက္တမ္းကေန အသေခၤ် သက္တမ္းအထိ တက္သြားတဲ့ တက္ကပ္

အႏၲရကပ္
အာယုကပ္အရ ဆုက္ကပ္ႏွင့္ တက္ကပ္ တစ္ႀကိမ္စီျပည့္ၿပီးလွ်င္ အႏၲရကပ္

အသေခၤ်ရကပ္
အႏၲရကပ္ ၆၄ ႀကိမ္ျပည့္လွ်င္ အသေခၤ်ရကပ္

အသေခ်ၤရကပ္ ၄ မ်ိဳးမွာ -
သံ၀ဋၬ (သံ၀တ္ထ ဟု အသံထြက္) ကပ္ - ကမၻာပ်က္ဆဲကပ္
သံ၀ဋၬဌာယီ (သံ၀တ္ထထာရီ ဟု အသံထြက္) ကပ္ - ကမၻာပ်က္ၿပီး တည္ေနဆဲကပ္
၀ိ၀ဋၬ (၀ိ၀တ္ထ ဟု အသံထြက္) ကပ္ - ကမၻာျဖစ္ဆဲကပ္
၀ိ၀ဋၬဌာယီ (၀ိ၀တ္ထထာရီ ဟု အသံထြက္) ကပ္ - ကမၻာျဖစ္ၿပီး တည္ေနဆဲကပ္

မဟာကပ္
အသေခၤ်ရကပ္ ၄ ႀကိမ္၄ခါ ျပည့္လွ်င္ မဟာကပ္ (သို႔မဟုတ္) တစ္ကမၻာ

ေယာနသံနဲ႔ ေတြ႕ဆံုျခင္း

2009-02-04T14:29:00.002+08:00

“ေယာနသံနဲ႔ ေတြ႕ဆံုျခင္း”

ပ်ံသန္းမႈကို တတ္ေျမာက္ဖို႔
ပ်ံသန္းမႈက လြတ္ေျမာက္ဖို႔
ငါတို႔ ပ်ံသန္းၾကတယ္

ေ႐ွ႕က ေက်ာက္ေဆာင္ကို ၀င္တိုးဖို႔
ေအာက္က ေခ်ာက္နက္ထဲ ထိုးဆင္းဖို႔
ငါတို႔ ပ်ံသန္းၾကတယ္

ပ်ံသန္းမႈကို အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဖို႔
ပ်ံသန္းမႈက ေဖာက္ထြက္ဖို႔
ငါတုိ႔ ပ်ံသန္းၾကတယ္

သြားလိုရာကို တမဟုတ္ခ်င္းေရာက္ဖို႔
နာမ္နဲ႔႐ုပ္နဲ႔ ကြဲျပားေအာင္ ႐ႈမွတ္သိျမင္ဖို႔
ငါတို႔ ပ်ံသန္းၾကတယ္

ေလာကဓမၼကို နားလည္ဖို႔
ေသာင္ျပင္ေပၚက ဌက္ေတြထက္ အျမင့္ႀကီးပ်ံဖို႔
ငါတို႔ ပ်ံသန္းၾကတယ္။

ေသာင္ျပင္ေပၚမွာ ေျခရာေတြ မ်ားေပမယ့္
တိမ္ေတြေပၚမွာ ေျခရာေတြ နည္းတယ္
သာမန္ေလာက္ ပ်ံၾကတာ မ်ားေပမယ့္
စိတ္ေစရာအတိုင္း ပ်ံၾကတာ နည္းတယ္
ေယာနသံရဲ႕ စကားသံအဆံုးမွာ
ငါတို႔ ပ်ံသန္းၾကေတာ့တယ္။

ေခလြန္း

မီးစာ

2009-01-30T13:34:00.000+08:00

“မီးစာ”

ပရမ္းပတာ ၀ါက်ေတြၾကားမွာ
မီးပြင့္ေတြ ဖြာေနတာ သတိမထားမိလိုက္ဘူး
ဘ၀ဖေယာင္းတိုင္ကို
ဖူးကနဲ မႈတ္လိုက္တဲ့အခါ
ငါ .. ျပာ ျဖစ္သြားတယ္။

ေခလြန္း

Inaugural address of Barack Hussein Obama

2009-01-21T02:59:00.001+08:00

My fellow citizens:

I stand here today humbled by the task before us, grateful for the trust you have bestowed, mindful of the sacrifices borne by our ancestors. I thank President Bush for his service to our nation, as well as the generosity and cooperation he has shown throughout this transition.

Forty-four Americans have now taken the presidential oath. The words have been spoken during rising tides of prosperity and the still waters of peace. Yet, every so often the oath is taken amidst gathering clouds and raging storms. At these moments, America has carried on not simply because of the skill or vision of those in high office, but because We the People have remained faithful to the ideals of our forbearers, and true to our founding documents.

So it has been. So it must be with this generation of Americans. That we are in the midst of crisis is now well understood. Our nation is at war, against a far-reaching network of violence and hatred. Our economy is badly weakened, a consequence of greed and irresponsibility on the part of some, but also our collective failure to make hard choices and prepare the nation for a new age. Homes have been lost; jobs shed; businesses shuttered. Our healthcare ...

... is too costly; our schools fail too many; and each day brings further evidence that the ways we use energy strengthen our adversaries and threaten our planet.

These are the indicators of crisis, subject to data and statistics. Less measurable but no less profound is a sapping of confidence across our land -- a nagging fear that America's decline is inevitable, and that the next generation must lower its sights.

Today I say to you that the challenges we face are real. They are serious and they are many. They will not be met easily or in a short span of time. But know this, America -- they will be met.

On this day, we gather because we have chosen hope over fear, unity of purpose over conflict and discord.

On this day, we come to proclaim an end to the petty grievances and false promises, the recriminations and worn out dogmas, that for far too long have strangled our politics.

We remain a young nation, but in the words of Scripture, the time has come to set aside childish things. The time has come to reaffirm our enduring spirit; to choose our better history; to carry forward that precious gift, that noble idea, passed on from generation to generation: the God-given promise that all are equal, all are free, and all deserve a chance to pursue their full measure of happiness.

In reaffirming the greatness of our nation, we understand that greatness is never a given. It must be earned. Our journey has never been one of shortcuts or settling for less. It has not been the path for the faint-hearted -- for those who prefer leisure over work, or seek only the pleasures of riches and fame. Rather, it has been the risk-takers, the doers, the makers of things -- some celebrated, but more often men and women obscure in their labor, who have carried us up the long, rugged path towards prosperity and freedom.

For us, they packed up their few worldly possessions and traveled across oceans in search of a new life.

For us, they toiled in sweatshops and settled the West; endured the lash of the whip and plowed the hard earth.

For us, they fought and died, in places like Concord and Gettysburg; Normandy and Khe Sahn.

Time and again these men and women struggled and sacrificed and worked till their hands were raw so that we might live a better life. They saw America as bigger than the sum of our individual ambitions; greater than all the differences of birth or wealth or faction.

This is the journey we continue today. We remain the most prosperous, powerful nation on Earth. Our workers are no less productive than when this crisis began. Our minds are no less inventive, our goods and services no less needed than they were last week or last month or last year. Our capacity remains undiminished. But our time of standing pat, of protecting narrow interests and putting off unpleasant decisions -- that time has surely passed. Starting today, we must pick ourselves up, dust ourselves off, and begin again the work of remaking America.

For everywhere we look, there is work to be done. The state of the economy calls for action, bold and swift, and we will act -- not only to create new jobs, but to lay a new foundation for growth. We will build the roads and bridges, the electric grids and digital lines that feed our commerce and bind us together. We will restore science to its rightful place, and wield technology's wonders to raise healthcare's quality and lower its cost. We will harness the sun and the winds and the soil to fuel our cars and run our factories. And we will transform our schools and colleges and universities to meet the demands of a new age. All this we can do. And all this we will do.

Now, there are some who question the scale of our ambitions -- who suggest that our system cannot tolerate too many big plans. Their memories are short. For they have forgotten what this country has already done; what free men and women can achieve when imagination is joined to common purpose, and necessity to courage.

What the cynics fail to understand is that the ground has shifted beneath them -- that the stale political arguments that have consumed us for so long no longer apply. The question we ask today is not whether our government is too big or too small, but whether it works -- whether it helps families find jobs at a decent wage, care they can afford, a retirement that is dignified. Where the answer is yes, we intend to move forward. Where the answer is no, programs will end. And those of us who manage the public's dollars will be held to account -- to spend wisely, reform bad habits, and do our business in the light of day -- because only then can we restore the vital trust between a people and their government.

Nor is the question before us whether the market is a force for good or ill. Its power to generate wealth and expand freedom is unmatched, but this crisis has reminded us that without a watchful eye, the market can spin out of control -- and that a nation cannot prosper long when it favors only the prosperous. The success of our economy has always depended not just on the size of our Gross Domestic Product, but on the reach of our prosperity; on our ability to extend opportunity to every willing heart -- not out of charity, but because it is the surest route to our common good.

As for our common defense, we reject as false the choice between our safety and our ideals. Our Founding Fathers, faced with perils we can scarcely imagine, drafted a charter to assure the rule of law and the rights of man, a charter expanded by the blood of generations. Those ideals still light the world, and we will not give them up for expedience's sake. And so to all other peoples and governments who are watching today, from the grandest capitals to the small village where my father was born: know that America is a friend of each nation and every man, woman, and child who seeks a future of peace and dignity, and that we are ready to lead once more.

Recall that earlier generations faced down fascism and communism not just with missiles and tanks, but with sturdy alliances and enduring convictions. They understood that our power alone cannot protect us, nor does it entitle us to do as we please. Instead, they knew that our power grows through its prudent use; our security emanates from the justness of our cause, the force of our example, the tempering qualities of humility and restraint.

We are the keepers of this legacy. Guided by these principles once more, we can meet those new threats that demand even greater effort -- even greater cooperation and understanding between nations. We will begin to responsibly leave Iraq to its people, and forge a hard-earned peace in Afghanistan. With old friends and former foes, we will work tirelessly to lessen the nuclear threat, and roll back the specter of a warming planet. We will not apologize for our way of life, nor will we waver in its defense, and for those who seek to advance their aims by inducing terror and slaughtering innocents, we say to you now that our spirit is stronger and cannot be broken; you cannot outlast us, and we will defeat you.

For we know that our patchwork heritage is a strength, not a weakness. We are a nation of Christians and Muslims, Jews and Hindus -- and non-believers. We are shaped by every language and culture, drawn from every end of this Earth; and because we have tasted the bitter swill of civil war and segregation, and emerged from that dark chapter stronger and more united, we cannot help but believe that the old hatreds shall someday pass; that the lines of tribe shall soon dissolve; that as the world grows smaller, our common humanity shall reveal itself; and that America must play its role in ushering in a new era of peace.

To the Muslim world, we seek a new way forward, based on mutual interest and mutual respect. To those leaders around the globe who seek to sow conflict, or blame their society's ills on the West -- know that your people will judge you on what you can build, not what you destroy. To those who cling to power through corruption and deceit and the silencing of dissent, know that you are on the wrong side of history; but that we will extend a hand if you are willing to unclench your fist.

To the people of poor nations, we pledge to work alongside you to make your farms flourish and let clean waters flow; to nourish starved bodies and feed hungry minds. And to those nations like ours that enjoy relative plenty, we say we can no longer afford indifference to suffering outside our borders; nor can we consume the world's resources without regard to effect. For the world has changed, and we must change with it.

As we consider the road that unfolds before us, we remember with humble gratitude those brave Americans who, at this very hour, patrol far-off deserts and distant mountains. They have something to tell us today, just as the fallen heroes who lie in Arlington whisper through the ages. We honor them not only because they are guardians of our liberty, but because they embody the spirit of service; a willingness to find meaning in something greater than themselves. And yet, at this moment -- a moment that will define a generation -- it is precisely this spirit that must inhabit us all.

For as much as government can do and must do, it is ultimately the faith and determination of the American people upon which this nation relies. It is the kindness to take in a stranger when the levees break, the selflessness of workers who would rather cut their hours than see a friend lose their job, which sees us through our darkest hours. It is the firefighter's courage to storm a stairway filled with smoke, but also a parent's willingness to nurture a child, that finally decides our fate.

Our challenges may be new. The instruments with which we meet them may be new. But those values upon which our success depends -- hard work and honesty, courage and fair play, tolerance and curiosity, loyalty and patriotism -- these things are old. These things are true. They have been the quiet force of progress throughout our history. What is demanded then is a return to these truths. What is required of us now is a new era of responsibility -- a recognition, on the part of every American, that we have duties to ourselves, our nation, and the world, duties that we do not grudgingly accept but rather seize gladly, firm in the knowledge that there is nothing so satisfying to the spirit, so defining of our character, than giving our all to a difficult task.

This is the price and the promise of citizenship.

This is the source of our confidence -- the knowledge that God calls on us to shape an uncertain destiny.

This is the meaning of our liberty and our creed -- why men and women and children of every race and every faith can join in celebration across this magnificent mall, and why a man whose father less than 60 years ago might not have been served at a local restaurant can now stand before you to take a most sacred oath.

So let us mark this day with remembrance, of who we are and how far we have traveled. In the year of America's birth, in the coldest of months, a small band of patriots huddled by dying campfires on the shores of an icy river. The capital was abandoned. The enemy was advancing. The snow was stained with blood. At a moment when the outcome of our revolution was most in doubt, the father of our nation ordered these words be read to the people:

"Let it be told to the future world ... that in the depth of winter, when nothing but hope and virtue could survive ... that the city and the country, alarmed at one common danger, came forth to meet [it]."

America. In the face of our common dangers, in this winter of our hardship, let us remember these timeless words. With hope and virtue, let us brave once more the icy currents, and endure what storms may come. Let it be said by our children's children that when we were tested we refused to let this journey end, that we did not turn back, nor did we falter; and with eyes fixed on the horizon and God's grace upon us, we carried forth that great gift of freedom and delivered it safely to future generations. -- Barack H. Obama.

အသက္႐ွဴေနေသးေပမယ့္ မ်က္လံုးေတြက ေသ

2009-01-20T00:58:00.003+08:00

ဒီကဗ်ာကို မၾကာခင္ထြက္မယ့္ သံလြင္အိပ္မက္ အတြဲ(၃) အမွတ္(၁)မွာ ထည့္သံုးဖို႔ ရည္႐ြယ္ခဲ့ေပမယ့္ ေနာက္ဆံုးေတာ့ တျခားကဗ်ာေကာင္းေတြ ႐ွိေနတဲ့အတြက္ မသံုးေတာ့ဘဲ ဘေလာ့ဂ္မွာပဲ တင္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။

"အသက္႐ွဴေနေသးေပမယ့္ မ်က္လံုးေတြက ေသ"

အခ်ိန္လြဲ
ေနရာလြဲ
အားလံုးနဲ႔ လြဲၿပီးမွ မဂၤလာပါလို႔ ထ ႏႈတ္ခြန္းဆက္
ေဟာဒီေကာင္ရဲ႕ မ်က္လံုးေသေတြ ေအာက္မွာမွ
ညဥ္႔က နက္လြန္းတယ္။

အေနၾကပ္
အေသခက္ၿပီး
ေငြမက္လွတဲ့ လူေတြအၾကား
မ်က္လံုးအေသေတြနဲ႔ပဲ ဟိုဟိုဒီဒီ လမ္းသလားေနခဲ့။

ျမင္တာကို မျမင္သေယာင္ျပဳရ
မျမင္တာကို ျမင္သေယာင္ျပဳရ
ျမင္ေယာင္လာရင္ မ်က္လံုးကို မွိတ္ပစ္ရ
မ်က္လံုးကို မွိတ္ပစ္ရတဲ့အခါ မ်က္ရည္က်ရ
မ်က္လံုးေတြ ေသေပမယ့္ ခံစားမႈက အေရာင္းထိုင္းမသြားဘူး
အက်ဥ္းအက်ယ္ဟာ ေဘာင္အတူတူ ျဖစ္သလို
အလင္းအေမွာင္ဟာလည္း အေရာင္အတူတူ ျဖစ္ေလရဲ႕။

အေရးမႀကီးတာေတြ ထားခဲ့ဖို႔ ေကာင္းၿပီဆိုတာ
ေရးႀကီးခြင္က်ယ္လုပ္ၿပီး ေျပာမေနပါနဲ႔ေတာ့
ေလွ်ာ့လိုက္ တင္းလိုက္..
ဘ၀ကို စိန္ေျပနေျပ မွ်ားခဲ့ၿပီးမွ
မ်က္လံုးအေသေတြခ်ည္း တခုတ္တရ မိခဲ့တယ္။

ေခလြန္း

မၾကာခင္ထြက္မယ့္ သံလြင္အိပ္မက္ အသစ္မွာ ပါ၀င္ဖို႔ ေ႐ြးခ်ယ္ထားတဲ့ ကဗ်ာ (၉) ပုဒ္ကေတာ့
(၁)ေခါင္းစဥ္မ႐ွိ ေစာင့္စားျခင္း - ခန္႔ေန
(၂)ရင္ထဲက ဒီဇင္ဘာ - ခ်ဳိဧပရယ္
(၃)ခ်စ္လမ္းရယ္ေခ - မြန္းသက္ပန္(ေဆး ၁)
(၄)ေသြးစုပ္ဖုတ္ေကာင္ - ပန္ဒိုရာ
(၅)အင္စေတာ္ေလး႐ွင္း၀ါက်မ်ား - မိုးလႈိင္ည
(၆)သင္႐ိုးမ႐ွိတဲ့ေက်ာင္း - ေနဘုန္းလတ္
(၇)သဒၶါေပါက္လို႔ လာေရာက္လွဴဒါန္းတယ္ဆိုလည္း - သိုးထိန္း
(၈)ငတံုးတစ္ေကာင္ရဲ႕ ပရမ္းပတာ - ေဇသန္း
(၉)ေစ - ညေနဥာဏ္

၂၀၀၉ မႏိုးေသးခင္ ေရးတဲ့ကဗ်ာ

2008-12-31T02:26:00.004+08:00

အလန္႔တၾကား အိပ္ေပ်ာ္ေနရာက
ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ ႏိုးထလာခဲ့
အေညာင္းအညာေျပ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္လာတဲ့ ငွက္ေတြကို
အေတာင္ခပ္ျပင္းျပင္းခတ္ ပ်ံရင္းနဲ႔ ႏႈတ္ဆက္ခဲ့
မဖတ္ျဖစ္လိုက္တဲ့ မနက္စာအစား
သတင္းစာ တစ္ေစာင္ကိုပဲ မ်ဳိခ်ျဖစ္ခဲ့
အရာအားလံုး ၿငိမ္သက္သြားတဲ့အခါ
အဆူညံဆံုး အသံဟာ ၿငိမ္သက္ျခင္း ျဖစ္မလား
အၿငိမ္သက္ဆံုး အသံဟာ ဆူညံျခင္း ျဖစ္မလား။

သေကၤတေတြ ၀ါးထားလိုက္
နိမိတ္ပံုေတြ ေမ့ပစ္လိုက္
အစ္ဇင္ေတြ အကုန္ နားထားလိုက္
ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေလာက္ ႐ႈိက္ရင္း
ေဆးလိပ္တစ္လိပ္ေလာက္ ခ်ေရးၾကည့္တယ္
Jack Daniel လက္က်န္ေတြ တီးခတ္ရင္း
ဂစ္တာတစ္လက္နဲ႔ သီခ်င္းေတြ တစ္ပုဒ္ၿပီး တစ္ပုဒ္ ေသာက္
အဲဒီဂစ္တာ မူးၿပီး ေမွာက္သြားတဲ့အထိ။

ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္သစ္ကူးညက ႐ိုက္ျဖစ္တဲ့ ပံုကို ျပန္ၾကည့္ျဖစ္တဲ့အခါ
ခုေတာ့
တစ္ေယာက္က ကြန္ဂိုမွာ
တစ္ေယာက္က ဆန္ဖရန္မွာ
တစ္ေယာက္က ဘားအံေထာင္မွာ
တစ္ေယာက္က ...
တစ္ေယာက္က ...
တစ္ေယာက္က ... ။

hapPY neW yeAR !!!
ေအာ္သံေတြ ႐ုတ္တရက္ ထြက္လာတယ္
နယူးရီးယားတဲ့လား
Cheers! ပါ သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ .. ။ ။

ေခလြန္း
ဒီဇင္ဘာလ ၃၁ ရက္၊ ၂၀၀၈
နံနက္ ၂ နာရီ ၃၀ မိနစ္

(၂၀၀၈ ခုႏွစ္အတြက္ ေနာက္ဆံုး ေရးျဖစ္တဲ့ ကဗ်ာ)

ျခေသၤ့အတုမ်ားႏွင့္ ရင္ဆိုင္ျခင္း

2008-12-09T12:13:00.002+08:00

ၿပီးခဲ့တဲ့ တနဂၤေႏြေန႔တုန္းက အရင္က်င္းပေနက် တိုက္ဂါးဖလားကို ဆူဇူကီးဖလား လို႔ နာမည္ေျပာင္းထားတဲ့ အာဆီယံခ်န္ပီယံလုပြဲရဲ႕ အုပ္စု ပြဲစဥ္အျဖစ္ ျမန္မာ ေဘာလံုးအသင္းနဲ႔ စကၤာပူအသင္းတို႔ ကစားခဲ့ၾကတယ္။ ပြဲအၿပီးမွာ ျမန္မာက စကၤာပူကို ၃-၁ နဲ႔ အေရးနိမ့္သြားတယ္။ အဲဒီပြဲကို ၾကည့္ခ်င္ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သံလြင္အဖြဲ႕သားေတြ မေလး႐ွားကို ေခတၱအလည္အပတ္ ေရာက္ေနခ်ိန္ျဖစ္လုိ႔ မၾကည့္ျဖစ္ခဲ့ဘူး။ တည္းခိုတဲ့ ဟိုတယ္ ျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ျမန္မာ႐ႈံးသြားတဲ့ သတင္းရယ္၊ ဂိုးသမားေအာင္ေအာင္ဦးကို အနီကတ္ျပခံလိုက္ရတဲ့ သတင္းရယ္ကို အင္တာနက္က တဆင့္ ဖတ္ရၿပီး စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရသလို ေဒါသလည္း ထြက္မိတယ္။ ဟိုအရင္ တခါက စကၤာပူမွာ ကန္ခဲ့တဲ့ တိုက္ဂါးဖလားမွာလည္း သမာသမတ္မ႐ွိတဲ့ ဒိုင္လူႀကီးအားကိုးနဲ႔ စကၤာပူအသင္း ညစ္တာကို ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် ျမင္ခဲ့ရလို႔ ဒီပြဲကို မၾကည့္ျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ စလံုးအသင္း ညစ္ျပန္ၿပီလို႔ ေတြးမိတယ္။

အဲဒီပြဲအေၾကာင္း ေရးထားတဲ့ သတင္းေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာ လိုက္ဖတ္ၾကည့္ေတာ့ ျဖစ္ပံုကို နားလည္လာတယ္။ စကၤာပူ အသင္းသား တစ္ေယာက္ အနာတရ ျဖစ္သြားလို႔ ျမန္မာအသင္း ဂိုးစည္းေ႐ွ႕မွာ စကၤာပူအသင္း အလြတ္တည္ကန္ေဘာရတယ္။ ျမန္မာအသင္းသားေတြက အနာတရ ျဖစ္ေနတဲ့ စကၤာပူအသင္းသား ျပန္မထလာႏိုင္ေသးလို႔ ေအးေအးေဆးေဆးပဲ ႐ွိေနၾကတယ္။ အဲဒီမွာ ဒိုင္က ကန္ဖို႔အတြက္ ခရာမႈတ္လိုက္တယ္ ဆိုၿပီး အာဖရိကႏြယ္ဖြား စကၤာပူအသင္းသား Agu Casmir က လွ်ပ္တျပက္ ဂိုးသြင္းယူ သြားခဲ့လို႔ ၂-၁ နဲ႔ အက်ိတ္အနယ္႐ွိေနတဲ့ ပြဲအေျဖဟာ ၃-၁ ျဖစ္သြားခဲ့တယ္။ ျမန္မာဂိုးသမား ေအာင္ေအာင္ဦးက အဲဒီ ဂိုးကို ဗီယက္နမ္ဒိုင္လူႀကီးက တရား၀င္တယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္တာကို မေက်နပ္လို႔ ဒိုင္လူႀကီးဆီ ေျပးသြားၿပီး ေနာက္ကေန ကိုယ္ကို ကိုင္လႈပ္ခဲ့တာေၾကာင့္ ေအာင္ေအာင္ဦးကို အနီကတ္ ျပလိုက္တယ္။ ျမန္မာအသင္း နည္းျပနဲ႔ အသင္းအုပ္ခ်ဳပ္သူတို႔လည္း ကြင္းထဲကို ၀င္လာခဲ့တယ္။ အဲဒီေနာက္ ျမန္မာအသင္းသားေတြ အားလံုး ဒိုင္လူႀကီးရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို မေက်နပ္ဘူးဆိုတာ ျပတဲ့အေနနဲ႔ ၈ မိနစ္ေလာက္ ကြင္းျပင္မွာ ထြက္ရပ္ေနခဲ့တယ္။ ပြဲ ျပန္ကစားတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘယ္ဘက္ကမွ ဂိုးထပ္မသြင္းႏုိင္ၾကလို႔ ေနာက္ဆံုး ရလဒ္ ၃-၁ နဲ႔ ျမန္မာအသင္း အုပ္စုအဆင့္ကို မေက်ာ္ျဖတ္ႏိုင္ဘဲ ျပည္ေတာ္ျပန္ဖို႔ ေသခ်ာသြားခဲ့တယ္။ ျမန္မာအသင္းဟာ အုပ္စု ပထမပြဲစဥ္မွာ အင္ဒိုနီး႐ွားကို ၃-၀ နဲ႔ ႐ႈံးခဲ့ၿပီးျဖစ္လို႔ ေနာက္ဆံုးပြဲစဥ္ ျဖစ္တဲ့ ကေမၻာဒီးယားနဲ႔ ပြဲမွာ ႏိုင္လည္း အုပ္စုကေန မတက္ေတာ့ပါဘူး။

၂၀၀၆ တိုက္ဂါးဖလားမွာ စကၤာပူအသင္းနဲ႔ အျငင္းပြားၿပီး ျမန္မာအသင္းသား ၃ ဦးကို အနီကတ္ျပၿပီး ထုတ္ပယ္တာ ခံခဲ့ရတယ္။ ၂၀၀၇ မွာ ကစားခဲ့တဲ့ ထိုင္းနဲ႔ စကၤာပူ ဖိုင္နယ္ပြဲမွာ ဒိုင္လူႀကီးက အျငင္းပြားဖြယ္ ပင္နယ္တီကို ေပးလိုက္တဲ့အတြက္ ထိုင္းအသင္းသားေတြဟာ ကြင္းျပင္ကို အေတာ္ၾကာေအာင္ ထြက္ၿပီး ဆႏၵျပခဲ့တယ္။ အခုတခါ ျမန္မာအသင္းနဲ႔ အရင္လို ထပ္ျဖစ္ျပန္တယ္။ ဒီျဖစ္ရပ္ေတြကို သံုးသပ္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ စကၤာပူအသင္းဟာ တဘက္အသင္းကစားသမားေတြရဲ႕ စိတ္ဆတ္မႈအေပၚ အခြင့္ေကာင္းယူၿပီး ကစားေလ့႐ွိတယ္ဆိုတာ ေပၚလြင္ေစတယ္။ ေနာက္ဆံုးျဖစ္ခဲ့တဲ့ အျဖစ္အပ်က္မွာ စကၤာပူအသင္းဟာ ကိုယ့္အသင္းက ကစားသမား တစ္ဦး ဒဏ္ရာရေနတာကိုေတာင္ ဂ႐ုမစိုက္ဘဲ အႏိုင္ဂိုးရလိုတဲ့ ဘယ္သူေသေသ ငေတမာၿပီးေရာစိတ္ထား ႐ွိတယ္ဆိုတာ ျပတယ္။

ျမန္မာအသင္းကို အႀကံျပဳခ်င္တာကေတာ့ စကၤာပူအသင္းနဲ႔ ရင္ဆိုင္ရတဲ့အခါတိုင္း စကၤာပူအသင္းသားေတြ၊ စကၤာပူအသင္းအေပၚ ဘက္လိုက္တဲ့ ဒိုင္ေတြ ဆြေပးတဲ့ အေပၚ လိုက္နင္းၿပီး သူ႔အမွားက ကိုယ့္အမွား မျဖစ္ေအာင္ သတိ၀ီရိယနဲ႔ ကစားဖို႔ပါပဲ။ ေအာင္ေအာင္ဦးက ဒိုင္ကို သြားရန္႐ွာေတာ့ ကစားသမား တစ္ဦးက ဒိုင္ကို ရန္လုပ္တယ္ ဆိုတာပဲ လူေတြက ျမင္ၾကၿပီး ဒီကစားသမား အခုလို ျဖစ္ေအာင္ ဘယ္လို အေၾကာင္းခ်င္းရာေတြက တြန္းအားေပးခဲ့သလဲဆိုတာ မျမင္ၾကေတာ့ဘူး။ ဒါမွ မဟုတ္ မျမင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ ေနၾကတယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ တနလၤာေန႔ထုတ္ The New Paper သတင္းစာနဲ႔ The Straits Times သတင္းစာေတြရဲ႕ ေခါင္းႀကီးမွာ ဒီျဖစ္ရပ္က ပါလာမွာပဲ။ ဘာေတြ ေရးထားမလဲ ဆိုတာေတာ့ ဖတ္မၾကည့္ဘဲ ႀကိဳေျပာလို႔ ရေနၿပီ။ “ျမန္မာ အသင္းဟာ စည္းကမ္း မ႐ွိဘူး။ အားကစားသမားစိတ္ဓာတ္ မ႐ွိဘူး။ အ႐ႈံးကို ၀န္မခံဘူး။ ဒိုင္လူႀကီးရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ေစာဒကတက္တယ္။ ျမန္မာအသင္း စည္းကမ္း မ႐ွိတာ လူခ်တာ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းကစားတာေတြဟာ အခုလည္း အရင္ကအတိုင္း မေျပာင္းလဲေသးဘူး ” စသျဖင့္ ေရးၿပီး စကၤာပူ အသင္း ေတာ္ပံု၊ ကစားကြက္ ေကာင္းပံုေတြကို ေရးထားၾကပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ စကၤာပူ မီဒီယာေတြ သိထားဖို႔က ျမန္မာေဘာလံုးအသင္းဟာ ျမန္မာေဘာလံုးကစားသမားေတြနဲ႔ ဖြဲ႕စည္းထားတာ ျဖစ္ၿပီး စကၤာပူအသင္းကေတာ့ အေနာက္တိုင္းသားနဲ႔ အာဖရိကႏြယ္ဖြားေတြနဲ႔ ဖြဲ႕စည္းထားတယ္ဆိုတာပါပဲ။ ျခေသၤ့အသင္းလို႔ ဂုဏ္ယူ၀င့္ၾကြားေလ့႐ွိတဲ့ စကၤာပူအသင္းမွာ ေျခစြမ္းျပေနတဲ့ ျခေသၤ့ေတြဟာ စကၤာပူကေန ေမြးထုတ္လိုက္တဲ့ ျခေသၤ့စစ္စစ္ေတြ မဟုတ္ဘူးဆိုတာရယ္၊ ဒီျခေသၤ့ေတြရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈဟာ စကၤာပူႏိုင္ငံရဲ႕ ေဘာလံုးေလာက တိုးတက္မႈလကၡဏာလား ဆုတ္ယုတ္မႈျပယုဂ္လား ဆိုတာရယ္ကိုေတာ့ စဥ္းစားဆင္ျခင္ဥာဏ္႐ွိသူတိုင္း သိၾကပါလိမ့္မယ္။

ညီညီ(သံလြင္)

ေဘာလံုးပြဲ

2008-12-05T01:21:00.002+08:00

ၾကည့္ရမယ္
အားသာခ်က္ကဘာလဲ
သူတို႔က ဂိုးရဖို႔
ေဘာလံုးကို ေရွ႕တန္းဆီတိုက္ရိုက္ကန္ပို႔တယ္။

က်ေနာ္တို႔က
ေဘာလံုးကိုေျခထဲမွာ
ပိုၿပီးထားကစားၾကတယ္ မဟုတ္လား။

ဘ၀မွာဒီလို
မတူကြဲျပားတဲ့ ကစားဟန္ေတြရွိပါရဲ႕
ဒါေပမယ့္
က်ေနာ္တို႔မွာ
တိုက္စစ္မွဴးေကာင္းေကာင္းမရွိဘူး
ေနာက္ပိုင္း ခံစစ္သမားေတြလည္း အားနည္းခဲ့။

ၿပီးေတာ့
သူ႔လူ ကိုယ့္လူနဲ႔
ဒဏ္ရာရစာရင္း ခပ္မ်ားမ်ား
တန္းဆင္းဇုန္ထျက အေဟာင္းေတြနဲ႔
အေျပာင္းအေရႊ႕စာခ်ဳပ္ ခပ္မ်ားမ်ား
ဖာဂူဆန္လို
ေမာ္ရင္ညိဳလို
စြမ္းရည္ျပည့္ နည္းျပမ်ဳိးရွားတယ္။

ဒီလိုနဲ႔
တစ္သင္းလံုး တက္လိုက္ဆင္းလိုက္
တိုင္ထိၿပီး ျပန္ထြက္လိုက္
ေဘးေခ်ာ္လိုက္နဲ႔
အိမ္ကြင္းမွာေရာ အေ၀းကြင္းမွာပါ
က်ေနာ္တို႔
အခုထိ ဂိုးမရေသးဘူး။ ။

မင္းခ်မ္းမြန္
(စကၤာပူထုတ္ Shwe Myanmar Magazine မွ ကဗ်ာဆရာ မင္းခ်မ္းမြန္၏ ကဗ်ာကို ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္)

Our Anniversary

2008-11-28T23:21:00.005+08:00

၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာ ၂၈ ရက္ေန႔မွာ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀လက္တြဲေဖာ္ စကားပန္းေလး ပိုးနဲ႔ လက္မွတ္ထိုးခဲ့တာ ဆိုေတာ့ ဒီေန႔ တစ္ႏွစ္တိတိျပည့္တဲ့ေန႔ပဲ။

၁ ႏွစ္ဆိုတာ တကယ္ေတာ့ ဘာမွ မၾကာလိုက္သလိုပဲ။ ေက်ာင္းတုန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း တစ္ေယာက္ၿပီး တစ္ေယာက္ မိန္းမ ရကုန္ၾကၿပီ။ အသက္ေတြ မငယ္ေတာ့ဘူးဆိုေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းပဲ ေနခ်င္ေတာ့တယ္။ ကိုယ့္တိုင္းျပည္မွာ ကိုယ္ျပန္ေနရေအာင္ကလည္း... ။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ စကၤာပူရဲ႕ အပူအပင္မ်ားတဲ့ ဘ၀ေတြထဲက ရုန္းမထြက္ႏိုင္ေသးဘူး။ စကၤာပူကို ကိုယ့္ေနာက္မွ ေရာက္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဒီကေန ခြာကုန္ၾကၿပီ။

ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ စကၤာပူမွာ ဘယ္ေလာက္ stress မ်ားမ်ား ေဘးနားကေန အားေပးတတ္ ဂရုစိုက္တတ္တဲ့ ၾကင္သူသက္ထားရွိေနလို႔ ေတာ္ပါေသးတယ္။ တာရာမင္းေ၀ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ထဲကလို "တကယ္ေတာ့ ၿမိဳ႕ပ်က္ႀကီး တစ္ခုပါပဲ .. ဒါေပမယ့္ ဗ်တ္ေစာင္းေလး တစ္လက္ရွိလို႔ ကိုယ္ခ်ဳိမိတယ္" တဲ့။

မႏွစ္က ေရးျဖစ္တဲ့ ကဗ်ာေလးကို ျပန္ဖတ္ၿပီး အခ်ိန္ ၁ ႏွစ္ေလာက္ ခဏ ေနာက္ျပန္သြားမိတယ္။

(ဒါကေတာ့ ဓာတ္ပံု-ဇင္ကိုလတ္ရဲ႕ လက္ရာကို picasa နဲ႔ နည္းနည္း ျပင္ထားတဲ့ပံုပါ)

"လက္ထပ္ပြဲ"

အၾကင္နာဟာ
ဖိတ္စာကို ကမ္းၿပီး
တစ္လွမ္းခ်င္း လာေနတယ္။

ေျပာင္ေျပာင္လက္လက္ေတြ မလိုဘူး
ၿပိဳးၿပိဳးျပက္ျပက္ေတြ မလိုဘူး
အေဆာင္အေယာင္ေတြ
အေယာင္ေဆာင္ေတြ မလိုပါဘူးကြယ္။

ဟိုပုဂၢိဳလ္ႀကီး စြပ္ေပးမယ့္ပန္းကံုးမွ မဟုတ္ဘူး
ဟိုကေတာ္ႀကီး စြပ္ေပးမယ့္ လက္စြပ္မွ မဟုတ္ဘူး
ဟို ခမ္းခမ္းနားနား ..
ဟိုတယ္ခန္းမႀကီးမွ မဟုတ္ပါဘူးကြယ္။

လက္ထပ္တယ္ဆိုတာ
ဘ၀ႏွစ္ခု တစ္ခုထဲ ထပ္လိုက္တာ
လက္ထပ္တယ္ဆိုတာ
အသက္႐ွဴသံ တစ္ခုထဲ ထြက္ေတာ့တာ
ၿပီးေတာ့..
လက္ထပ္တယ္ ဆိုတာ
ႏွစ္ကိုယ္ၾကား နားလည္မႈဘာသာေဗဒနဲ႔
ယံုၾကည္သက္၀င္စြာ
တိမ္းမူး႐ူးသြပ္စြာ
ခ်စ္မက္ျမတ္ႏိုးစြာ
ကမၻာသစ္တစ္ခုကို ဖန္တီးၾကျခင္းသာ ျဖစ္တယ္။

ေခလြန္း

လြဲေနတဲ့ကဗ်ာ

2008-11-26T16:14:00.000+08:00

၈ နာရီခြဲကေန ၆ နာရီ အထိ
ဦးေႏွာက္ကို ခ်ေရာင္း
ခံစားခ်က္ ေဟာင္းေလာင္းနဲ႔
မန္ေနဂ်ာရဲ႕ ေသနတ္ေျပာင္း၀ေ႐ွ႕မွာ ရပ္
ဘာဆိုဘာမွ
အာမခံခ်က္ မ႐ွိတဲ့ ေန႔ရက္ေတြထဲ။

မေန႔ကလည္း ဒီေန႔အတိုင္း
ဒီေန႔လည္း မေန႔က အတိုင္း
မေန႔ကလည္း မနက္ျဖန္အတိုင္း
မနက္ျဖန္လည္း ဒီေန႔အတိုင္း
ဒီေန႔လည္း မနက္ျဖန္အတိုင္း
မနက္ျဖန္လည္း မေန႔ကအတိုင္း
ကမၻာႀကီးဟာ ဦးတည္ရာမဲ့ လည္ေနသလိုလိုနဲ႔ ရပ္တန္႔ေန။

တန္ဖိုးဆိုတာ
ေရာင္းသူသက္သက္
၀ယ္သူသက္သက္ ဆံုးျဖတ္ႏိုင္တဲ့ ကိစၥမဟုတ္ဘူး
ပညာ၊ ဥစၥာ၊ ေအာင္ျမင္မႈရဲ႕ တန္ရာတန္ဖိုးဟာ
ခင္ဗ်ား ဘယ္ေလာက္လိုခ်င္သလဲဆိုတာ၊
ခင္ဗ်ား ဘယ္ေလာက္ေပးႏိုင္သလဲဆိုတာနဲ႔ စကားေျပာတယ္
၀ယ္လိုအား ေရာင္းလိုအား မမွ်တဲ့ အေနအထားမွာ
လကုန္ရင္ ၀င္လာမယ့္ ကိန္းဂဏန္းေတြ
လကုန္ရင္ ထြက္သြားမယ့္ ကိန္းဂဏန္းေတြကို
ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ဆိုသလို
တြက္ရခ်က္ရ တိုင္းရထြာရ ခ်ိန္ရဆရ
တကယ္ေတာ့ ေငြဆိုတာ အတၱစကၠဴပါး တစ္မ်ဳိးပဲ
ဘ၀ကေတာ့ ကာရန္လြဲေနတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေပါ့
အစီအစဥ္မက်စြာ အစီအစဥ္က်ေနတာကလြဲရင္
လြဲေနတဲ့ကဗ်ာကိုခ်ည္း ေတာက္ေလွ်ာက္ ႐ြတ္ေနမိခဲ့တယ္။

ေခလြန္း
ညေန ၄ နာရီ ၆ မိနစ္
၂၆ ရက္ ႏို၀င္ဘာလ၊ ၂၀၀၈

အီလက္ထ႐ြန္းနစ္အက္ဥပေဒ

2008-11-17T00:10:00.004+08:00

ဘေလာ့ဂါေနဘုန္းလတ္နဲ႔ အျခားေသာသူေတြကို ဒီရက္ပိုင္းမွာ ေထာင္ဒဏ္ႏွစ္႐ွည္ခ်ရာမွာ အဓိက အခန္းက႑က ပါ၀င္ခဲ့တဲ့ ဗီလိန္ဥပေဒတစ္ခုျဖစ္တဲ့ အီလက္ထ႐ြန္းနစ္ အက္ဥပေဒကို ဒီေနရာကေန တဆင့္ ရယူႏိုင္ပါတယ္။

ဒီဥပေဒကို ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၃၀ ရက္ေန႔မွာ စတင္ ျပဌာန္းခဲ့တာပါ။

မရရေအာင္ လိုက္႐ွာကာ တစ္႐ြက္ခ်င္း အပင္ပန္းခံ scan ဖတ္ၿပီး အီးေမးလ္နဲ႔ တကူးတက ပို႔ေပးတဲ့ “ ***** ” ကို အထူးပဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ဘေလာ့ဂါ ေနဘုန္းလတ္အား အမိန္႔ခ်လိုက္ၿပီ

2008-11-10T21:11:00.002+08:00

အခုေလာက္ မ်ားလိမ့္မယ္ ထင္မထားဘူး။ အႏွစ္ ၂၀ နဲ႔ ၆ လ တဲ့။ ခင္ဗ်ားတို႔ သားသမီးေတြ အဲလိုမ်ား ေထာင္ခ်ခံရလို႔႐ွိရင္ ဘယ္လိုမ်ား ေနမလဲလို႔ စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြကို ေမးခ်င္တယ္။ မိုးေကာင္းတုန္း ႐ြာထားလို႔ မေျပာေတာ့ဘူး။ မုန္တိုင္းေအာက္က လြတ္ေျမာက္ခြင့္ရမယ့္ ေန႔ရက္ေတြကိုပဲ အေရာက္သြားၾကဖို႔ လိုေတာ့တယ္။

Electoral Vote၊ Popular Vote နဲ႔ လူထုက ေ႐ြးေကာက္တင္ေျမႇာက္တဲ့စနစ္

2008-11-07T16:21:00.009+08:00

၁၉၆၄က စၿပီး အေမရိကန္မွာ Electoral Vote လို႔ ေခၚတဲ့ ျပည္သူလူထုက ေ႐ြးေကာက္ထားတဲ့ အနယ္နယ္အရပ္ရပ္က ကိုယ္စားလွယ္ ၅၃၈ ဦးက ေပးတဲ့ မဲ အနည္းဆံုး ၂၇၀ မဲ ရသူကို သမၼတအျဖစ္ တင္ေျမႇာက္ေလ့ ႐ွိတယ္။ တကယ္လို႔ သမၼတေလာင္း ၀င္အေ႐ြးခံတဲ့သူေတြဟာ အဲဒီ အနည္းဆံုး သတ္မွတ္ထားတဲ့ ၂၇၀ မဲ မရဘူးဆိုရင္ ေအာက္လႊတ္ေတာ္ အမတ္ေတြကို ေ႐ြးခ်ယ္ တင္ေျမႇာက္ခြင့္ ျပဳထားတယ္။ တကယ္လို႔ ေအာက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ေတြကပါ ေ႐ြးခ်ယ္ျခင္း မျပဳႏိုင္ရင္ေတာ့ အထက္လႊတ္ေတာ္မွာ မဲခြဲၿပီး ေ႐ြးခ်ယ္ၾကပါတယ္။

ျပည္နယ္တိုင္းရဲ႕ Electoral Vote ကို အဲဒီ ျပည္နယ္မွာ Popular Vote အမ်ားဆံုးရတဲ့ သမၼတေလာင္းကို ေပးေလ့႐ွိတယ္။ ဆိုပါစို႔ .. ကယ္လီဖိုးနီးယားမွာ Electoral Vote .. ၅၅ မဲ ႐ွိတယ္။ ကယ္လီဖိုးနီးယားမွာ သမၼတေလာင္း အိုဘားမားက မက္ကိန္းထက္ Popular Vote အသာရ သြားေတာ့ အဲဒီ ၅၅ မဲ သူရသြားတယ္။ ျပည္နယ္တစ္ခုနဲ႔ တစ္ခု Electoral Vote ေပးႏိုင္စြမ္းေတြ မတူၾကဘူး။ ကယ္လီဖိုးနီးယားမွာ ၅၅ မဲ ႐ွိၿပီး၊ နယူးေယာက္မွာ ၃၁ မဲ ႐ွိေပမယ့္ အလာစကာမွာေတာ့ ၃ မဲပဲ ႐ွိတယ္။ ဆိုေတာ့ Electoral Vote မ်ားတဲ့ ျပည္နယ္ေတြမွာ Popular Vote အသာစီးရေအာင္ အၿပိဳင္ႀကဲၾကရတယ္။ ဒါမွ အဲဒီ ျပည္နယ္ရဲ႕ Electoral Vote ကို ရမွာ ျဖစ္တယ္။

၂၀၀၈ အေမရိကန္ သမၼတ ေ႐ြးေကာက္ပြဲမွာ အိုဘားမားက တစ္ႏိုင္ငံလံုး အတိုင္းအတာအားျဖင့္ Popular Vote စုစုေပါင္း ၆၄,၉၂၁,၈၃၄ မဲနဲ႔ ၅၂.၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ရၿပီး မက္ကိန္းက Popoular Vote စုစုေပါင္း ၅၇,၀၈၈,၄၆၀ မဲနဲ႔ ၄၆.၂ ရာခိုင္ႏႈန္းပဲ ရတယ္။ Electoral Vote အားျဖင့္ အိုဘားမားက ၃၆၄ မဲ ရၿပီး မက္ကိန္းက ၁၆၂ မဲ ပဲ ရခဲ့တဲ့အတြက္ အိုဘားမား အႏိုင္ရသြားတယ္။

၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္ အေမရိကန္ သမၼတ ေ႐ြးေကာက္ပြဲတုန္းက အယ္လ္ဂိုးဟာ ေဂ်ာ့ဘု႐ွ္ထက္ တစ္ႏိုင္ငံလံုး အတိုင္းအတာမွာ Popular Vote သာေပမယ့္ Electoral Vote မွာ ေလ်ာ့နည္းခဲ့တဲ့ အတြက္ အေရးနိမ့္ခဲ့ရတယ္။

အေမရိကန္ ႏိုင္ငံေရးစနစ္မွာ သံုးေလ့သံုးထ႐ွိတဲ့ စကားလံုးေတြထဲက အခ်ဳိ႕ကို အနက္ဖြင့္ေပးထားပါတယ္။

GOP = Grand Old Party ( သက္တမ္းအ႐ွည္ၾကာဆံုး ရီပဘလီကန္ပါတီကို ရည္ညႊန္းျခင္းျဖစ္သည္။ )
Blue States = ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီႀကီးစိုးသည့္ ျပည္နယ္မ်ား
Red States = ရီပဘလီကန္္ပါတီႀကီးစိုးသည့္ ျပည္နယ္မ်ား
House of Representatives / Congress = ေအာက္လႊတ္ေတာ္
Congressman / Member of Congress = ေအာက္လႊတ္ေတာ္အမတ္
Senate = အထက္လႊတ္ေတာ္
Senator = အထက္လႊတ္ေတာ္အမတ္
Popular Votes = ျပည္သူျပည္သားတို႔က ေပးသည့္ မဲမ်ား
Electoral Votes = ျပည္သူလူထုက ေ႐ြးေကာက္ထားသည့္ ကိုယ္စားလွယ္တို႔က ေပးသည့္ မဲမ်ား
Bipartisanship = ပါတီႏွစ္ခုႀကီးစိုးသည့္ ႏိုင္ငံေရး စနစ္တြင္ ကိစၥရပ္တစ္ခုအေပၚ ပါတီႏွစ္ခုစလံုး၏ သေဘာထား တူညီစြာ ထား႐ွိမႈ

Reference: Wikipedia

သတင္းစာမ်ားက ေျပာေသာသမိုင္း

2008-11-07T08:12:00.003+08:00

အိုဘားမားရဲ႕ ေအာင္ပြဲသတင္းေတြ ပလူပ်ံေနတဲ့ သတင္းစာေတြဟာ အေမရိကမွာ ေရာင္းမေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ခဲ့ၿပီး အႀကိမ္ႀကိမ္ ပံုႏွိပ္ခဲ့ရပါတယ္။ တခ်ိန္မွာ ေနာင္လာေနာက္သားေတြကို ျပဖို႔ဆိုတဲ့ ရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ႔ သိမ္းထားခ်င္သူေတြက ဒုနဲ႔ေဒးဆိုေတာ့ သတင္းစာေတြကို တန္းစီၿပီး ေစာင့္၀ယ္ရတဲ့ အထိ ျဖစ္ခဲ့တာပါ။

The Sun, Wall Street Journal, New York Times, Washington Post, USA Today, Chicago Tribune, Telegraph အစ႐ွိတဲ့ ႏို၀င္ဘာ ၅ ရက္ေန႔ထုတ္ အေမရိကန္နဲ႔ ကမၻာအရပ္ရပ္က သတင္းစာ မ်က္ႏွာဖံုးေတြကို အမွတ္တရ သိမ္းထားလိုသူေတြ ေအာက္ပါ လင့္ခ္ကေန တဆင့္ သြားေရာက္ သိမ္းဆည္းႏိုင္ပါတယ္။

http://www.newseum.org/todaysfrontpages/default_archive.asp?fpArchive=110508

Change has come to America - Victory Speech by Obama

2008-11-05T14:05:00.006+08:00

I'm so delighted Obama has won the election and finally become the President of United States after having a tough battles for 21 months. Below is the victory speech by Obama at Grant Park in Chicago. He'll take office in 20th Jan to be the 44th President and first African American President. I wish I could translate that into burmese soon. But for now, pardon me for posting the original speech.

[nyi nyi]

"Change has come to America"

OBAMA: Hello, Chicago.

(APPLAUSE)

If there is anyone out there who still doubts that America is a place where all things are possible, who still wonders if the dream of our founders is alive in our time, who still questions the power of our democracy, tonight is your answer.

(APPLAUSE)

It's the answer told by lines that stretched around schools and churches in numbers this nation has never seen, by people who waited three hours and four hours, many for the first time in their lives, because they believed that this time must be different, that their voices could be that difference.

It's the answer spoken by young and old, rich and poor, Democrat and Republican, black, white, Hispanic, Asian, Native American, gay, straight, disabled and not disabled. Americans who sent a message to the world that we have never been just a collection of individuals or a collection of red states and blue states.

OBAMA: We are, and always will be, the United States of America.

(APPLAUSE)

It's the answer that led those who've been told for so long by so many to be cynical and fearful and doubtful about what we can achieve to put their hands on the arc of history and bend it once more toward the hope of a better day.

It's been a long time coming, but tonight, because of what we did on this date in this election at this defining moment change has come to America.

(APPLAUSE)

It's the answer that led those who've been told for so long by so many to be cynical and fearful and doubtful about what we can achieve to put their hands on the arc of history and bend it once more toward the hope of a better day.

It's been a long time coming, but tonight, because of what we did on this date in this election at this defining moment change has come to America.

(APPLAUSE)

A little bit earlier this evening, I received an extraordinarily gracious call from Senator McCain.

(APPLAUSE)

Senator McCain fought long and hard in this campaign. And he's fought even longer and harder for the country that he loves. He has endured sacrifices for America that most of us cannot begin to imagine. We are better off for the service rendered by this brave and selfless leader.

I congratulate him; I congratulate Governor Palin for all that they've achieved. And I look forward to working with them to renew this nation's promise in the months ahead.

(APPLAUSE)

OBAMA: I want to thank my partner in this journey, a man who campaigned from his heart, and spoke for the men and women he grew up with on the streets of Scranton...

(APPLAUSE)

... and rode with on the train home to Delaware, the vice president-elect of the United States, Joe Biden.

(APPLAUSE)

And I would not be standing here tonight without the unyielding support of my best friend for the last 16 years...

(APPLAUSE)

... the rock of our family, the love of my life, the nation's next first lady...

(APPLAUSE)

... Michelle Obama.

(APPLAUSE)

Sasha and Malia...

(APPLAUSE)

... I love you both more than you can imagine. And you have earned the new puppy that's coming with us...

(LAUGHTER)

... to the new White House.

(APPLAUSE)

And while she's no longer with us, I know my grandmother's watching, along with the family that made me who I am. I miss them tonight. I know that my debt to them is beyond measure.

To my sister Maya, my sister Alma, all my other brothers and sisters, thank you so much for all the support that you've given me. I am grateful to them.

(APPLAUSE)

OBAMA: And to my campaign manager, David Plouffe...

(APPLAUSE)

OBAMA: ... the unsung hero of this campaign, who built the best -- the best political campaign, I think, in the history of the United States of America.

(APPLAUSE)

To my chief strategist David Axelrod...

(APPLAUSE)

... who's been a partner with me every step of the way.

To the best campaign team ever assembled in the history of politics...

(APPLAUSE)

... you made this happen, and I am forever grateful for what you've sacrificed to get it done.

But above all, I will never forget who this victory truly belongs to. It belongs to you. It belongs to you.

I was never the likeliest candidate for this office. We didn't start with much money or many endorsements. Our campaign was not hatched in the halls of Washington. It began in the backyards of Des Moines and the living rooms of Concord and the front porches of Charleston. It was built by working men and women who dug into what little savings they had to give $5 and $10 and $20 to the cause.

It grew strength from the young people who rejected the myth of their generation's apathy...

(APPLAUSE)

... who left their homes and their families for jobs that offered little pay and less sleep.

It drew strength from the not-so-young people who braved the bitter cold and scorching heat to knock on doors of perfect strangers, and from the millions of Americans who volunteered and organized and proved that more than two centuries later a government of the people, by the people, and for the people has not perished from the Earth.

This is your victory.

(APPLAUSE)

OBAMA: And I know you didn't do this just to win an election. And I know you didn't do it for me.

You did it because you understand the enormity of the task that lies ahead. For even as we celebrate tonight, we know the challenges that tomorrow will bring are the greatest of our lifetime -- two wars, a planet in peril, the worst financial crisis in a century.

Even as we stand here tonight, we know there are brave Americans waking up in the deserts of Iraq and the mountains of Afghanistan to risk their lives for us.

There are mothers and fathers who will lie awake after the children fall asleep and wonder how they'll make the mortgage or pay their doctors' bills or save enough for their child's college education.

There's new energy to harness, new jobs to be created, new schools to build, and threats to meet, alliances to repair.

The road ahead will be long. Our climb will be steep. We may not get there in one year or even in one term. But, America, I have never been more hopeful than I am tonight that we will get there.

I promise you, we as a people will get there.

(APPLAUSE)

AUDIENCE: Yes we can! Yes we can! Yes we can!

OBAMA: There will be setbacks and false starts. There are many who won't agree with every decision or policy I make as president. And we know the government can't solve every problem.

But I will always be honest with you about the challenges we face. I will listen to you, especially when we disagree. And, above all, I will ask you to join in the work of remaking this nation, the only way it's been done in America for 221 years -- block by block, brick by brick, calloused hand by calloused hand.

What began 21 months ago in the depths of winter cannot end on this autumn night.

This victory alone is not the change we seek. It is only the chance for us to make that change. And that cannot happen if we go back to the way things were.

It can't happen without you, without a new spirit of service, a new spirit of sacrifice.

So let us summon a new spirit of patriotism, of responsibility, where each of us resolves to pitch in and work harder and look after not only ourselves but each other.

Let us remember that, if this financial crisis taught us anything, it's that we cannot have a thriving Wall Street while Main Street suffers.

In this country, we rise or fall as one nation, as one people. Let's resist the temptation to fall back on the same partisanship and pettiness and immaturity that has poisoned our politics for so long.

Let's remember that it was a man from this state who first carried the banner of the Republican Party to the White House, a party founded on the values of self-reliance and individual liberty and national unity.

Those are values that we all share. And while the Democratic Party has won a great victory tonight, we do so with a measure of humility and determination to heal the divides that have held back our progress.

(APPLAUSE)

As Lincoln said to a nation far more divided than ours, we are not enemies but friends. Though passion may have strained, it must not break our bonds of affection.

And to those Americans whose support I have yet to earn, I may not have won your vote tonight, but I hear your voices. I need your help. And I will be your president, too.

(APPLAUSE)

OBAMA: And to all those watching tonight from beyond our shores, from parliaments and palaces, to those who are huddled around radios in the forgotten corners of the world, our stories are singular, but our destiny is shared, and a new dawn of American leadership is at hand.

(APPLAUSE)

To those -- to those who would tear the world down: We will defeat you. To those who seek peace and security: We support you. And to all those who have wondered if America's beacon still burns as bright: Tonight we proved once more that the true strength of our nation comes not from the might of our arms or the scale of our wealth, but from the enduring power of our ideals: democracy, liberty, opportunity and unyielding hope. (APPLAUSE)

That's the true genius of America: that America can change. Our union can be perfected. What we've already achieved gives us hope for what we can and must achieve tomorrow.

This election had many firsts and many stories that will be told for generations. But one that's on my mind tonight's about a woman who cast her ballot in Atlanta. She's a lot like the millions of others who stood in line to make their voice heard in this election except for one thing: Ann Nixon Cooper is 106 years old.

(APPLAUSE)

OBAMA: She was born just a generation past slavery; a time when there were no cars on the road or planes in the sky; when someone like her couldn't vote for two reasons -- because she was a woman and because of the color of her skin. And tonight, I think about all that she's seen throughout her century in America -- the heartache and the hope; the struggle and the progress; the times we were told that we can't, and the people who pressed on with that American creed: Yes we can. At a time when women's voices were silenced and their hopes dismissed, she lived to see them stand up and speak out and reach for the ballot. Yes we can. When there was despair in the dust bowl and depression across the land, she saw a nation conquer fear itself with a New Deal, new jobs, a new sense of common purpose. Yes we can.

AUDIENCE: Yes we can.

OBAMA: When the bombs fell on our harbor and tyranny threatened the world, she was there to witness a generation rise to greatness and a democracy was saved. Yes we can.

AUDIENCE: Yes we can.

OBAMA: She was there for the buses in Montgomery, the hoses in Birmingham, a bridge in Selma, and a preacher from Atlanta who told a people that "We Shall Overcome." Yes we can.

AUDIENCE: Yes we can.

OBAMA: A man touched down on the moon, a wall came down in Berlin, a world was connected by our own science and imagination.

And this year, in this election, she touched her finger to a screen, and cast her vote, because after 106 years in America, through the best of times and the darkest of hours, she knows how America can change.

Yes we can.

AUDIENCE: Yes we can.

OBAMA: America, we have come so far. We have seen so much. But there is so much more to do. So tonight, let us ask ourselves -- if our children should live to see the next century; if my daughters should be so lucky to live as long as Ann Nixon Cooper, what change will they see? What progress will we have made?

This is our chance to answer that call. This is our moment.

This is our time, to put our people back to work and open doors of opportunity for our kids; to restore prosperity and promote the cause of peace; to reclaim the American dream and reaffirm that fundamental truth, that, out of many, we are one; that while we breathe, we hope. And where we are met with cynicism and doubts and those who tell us that we can't, we will respond with that timeless creed that sums up the spirit of a people: Yes, we can.

(APPLAUSE)

Thank you. God bless you. And may God bless the United States of America.

(APPLAUSE)

END

Source: Washington Post

Twitter Opinion Poll

2008-11-05T03:18:00.003+08:00

I smiled upon hearing when my sister in US told me what my nephew said to her when he woke up. Guess what? He said it's voting day for Obama. He's just started schooling by the way.

I read in news that kids from many elementary schools in US are allowed to cast their votes in mock election and Obama won landslide victory. :)

Technology has changed and make voting process not only for the adults also for the kids. And it's not limited to Americans. Online citizens took part and voted who their favourite US president candidate is on twitter.

I voted for Obama in Twitter Opinion-Poll. Take a look at how much Internet users favor Obama to become the president of United States.

You may visit to the following twitter site to cast your vote if you wish to.
http://twitvote.twitmarks.com

For those who wanna follow US election news, follow twitter updates from the link below. It keeps on refreshing very quickly.
http://election.twitter.com

FYI, my twitter account is at http://twitter.com/nyinyithanlwin

Obama for America

2008-11-04T17:38:00.007+08:00

Today is the judgement day and America will decide who their 44th president will be. I've been looking forward to this day as it's been an interesting journey to follow the presidential candidates on their way to White House.

I’m a die-hard supporter of Mr Barack Obama, Illinois senator, Democratic Party nominee and the potential frontrunner to become the first African American president of United States.

I first knew him from his famous speech back in 2004 during national convention of Democratic Party. His voice and the words he used were so convincing. In his speech, he acclaimed, “There is not a liberal America and a conservative America; there is the United States of America. There is not a black America and a White America and Latino America and Asian America; there is the United States of America”. That made me remembers the well-known speeches of former US president, J.F. Kennedy’s speech urging Americans, “Ask not what the country can do for you, ask what you can do for your country” and Martin Luther King’s “I have a dream” speech. Indeed, American dreams will soon turn into reality.

Most of us know him as Obama. Some know him as Barack Obama. Guess what’s the full name of Obama?

It’s Barack Hussein Obama.

Barack means “blessed”. He’s truly a blessed son born from Kenyan black father and Kansas white mother. His opponent used to criticize on his middle name, Hussein, accusing him of Muslim. Republican Vice President Candidate, Sarah Palin once asked voters, “Are you going to vote for McCain or Hussein?” That’s really horrible. Can we expect someone like her love to call names to become the vice president of United States? Dream on. Anyway, there’re folks concerning about his middle name. I’d rather say these folks are living in 21st Century with 20th Century mindsets. In my humble opinion, I don’t bother much about the title of the book so long as the content is attractive enough for me to read. Apparently, Obama is like an interesting book the whole world is waiting to read.

Obama campaign was a great success in American history. No one has ever raised the funds as much as his campaign did. He was endorsed by big tech firms in Silicon Valley. Most Internet users favour him more than they did to his rival, McCain. These are some of the proven facts that he’s an inspirational leader and has the ability to lead seriously, effectively and significantly.

It is my deepest sympathy with condolence to learn grandmother of Obama was died with cancer on the eve of the Election Day. She missed a chance to see his grandson giving speech in White House as a president. Anyway, she would be proud to be a grandmother of first African American President of United States.

If he’s elected as president, I’ll be so grateful to be part of the historic moment a first African American to be named as President. The time is ripe. I believe America having the best political system on earth is now ready for the change to fulfil the promise of Martin Luther King Jr.

Winning news from New Hampshire did not surprise me much as I’ve expected. I believe nothing can stop Obama from winning this election. Of all the polls, Obama is the favourite frontrunner leading 5 or more points at least which can easily defeat the margin of error. Huge crowds of voters will turn out to cast their ballots to be part of history. Make sure you don’t miss the big moment in the history witnessing the power of Obama and his aides for today is the Election Day, November 4 of 2008.

May god bless you, Obama for America!

အိပ္မက္ေတြ လက္ေတြ႕မျဖစ္မခ်င္း

2008-11-03T15:35:00.001+08:00

ကဗ်ာဆရာက ေျပာတယ္
ေလးလံုးစပ္ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေလာက္နဲ႔
ဟတ္မထိေတာ့ဘူး တဲ့။

စကားလံုးဆန္းဆန္းေတြက
စမ္းတ၀ါး၀ါးနဲ႔ ဟုိ၀င္တိုက္ ဒီ၀င္တိုက္
ဘာလဲ.. ေမာလြန္းလို႔ ဟိုက္ေနသလား
ခဏ နားၿပီးတဲ့အခါ
အရင္အတိုင္းပဲ ဒုန္းစိုင္းသြားတာေပါ့။

ေရာက္.. ေရာက္လုၿပီလား
ေရာက္.. ေရာက္လုႏိုးလား
ေရာက္.. ေရာက္လုခင္လား
ေပ်ာက္.. ေပ်ာက္ေနတုန္းပဲ။

ဒီလိုနဲ႔ အိပ္မက္ေတြ
ေ၀း
လႊင့္
ကြယ္
ေပ်ာက္။

ကံၾကမၼာအလွည့္အေျပာင္းမွာ
ေမွာက္ထားတဲ့ ဖဲတစ္ခ်ပ္ကို လွန္လိုက္တဲ့အခါ
ေမွ်ာ္လင့္ထားသလို ဗလာမဲ ျဖစ္ေနၿပီး
ကံစမ္းမဲ တစ္ခုကို ဖြင့္လိုက္တဲ့အခါ
ေမွ်ာ္လင့္ထားသလို စပိတ္တစ္ ျဖစ္ေနခဲ့
ဟက္ဟက္ပက္ပက္ ရယ္လိုက္ပါ
သံပရာသီးေတြ ခ်ဳိၿပီး ပ်ားရည္ေတြ ခ်ဥ္သြားတဲ့အထိ
ဘ၀ဆိုတဲ့ အရသာကို ခံတြင္း မေတြ႕မိေသးဘူး။

ေခလြန္း
3:36 PM
Nov 3, 2008

အသင့္အေနအထား

2008-10-20T17:55:00.000+08:00

မနက္ျဖန္ကို ေရာက္ဖို႔
ေစာင့္ရတာ ၾကာခဲ့ၿပီေရာ။

ဒီအေလ်ာ္အစားအတြက္
ဘ၀ႏွစ္ခုစာ ေလာင္းေၾကးထပ္ခဲ့တယ္။

ေထာင့္စံုေအာင္ ေမးမယ့္ ေမးခြန္းေတြထက္
အဆံုးအျဖတ္တစ္ခုပဲ လိုခ်င္ခဲ့တာ။

ဒီေတာ့ .... တစ္ခြန္းထဲ ရဲရဲ ေျပာလိုက္ပါ
ငါ .......... အေျဖကို နားစြင့္ထားတယ္။

ေခလြန္း

သံလြင္ Widget

2008-10-19T16:27:00.003+08:00

သံလြင္ေဒါ့ကြန္းနဲ႔ သံလြင္အိပ္မက္အတြက္ ဘေလာ့ဂါ Widget ေလး တစ္ခု ဖန္တီးျဖစ္တယ္။ မိမိရဲ႕ Blogspot နဲ႔ ျပဳလုပ္ထားတဲ့ ဘေလာ့မွာ ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ Sidebar ကလို သံလြင္ Widget တစ္ခု ထည့္သြင္းခ်င္တယ္ဆိုရင္ ဒီ ခလုတ္ေလးကို ႏွိပ္ပါ။

ဒီေနရာမွာ သင့္ရဲ႕ Blog သို႔၀င္ပါ။

မိမိထည့္သြင္းလိုေသာ ဘေလာ့ကိုေ႐ြးခ်ယ္ၿပီး ADD WIDGET လုပ္လိုက္ပါ။
ဒါဆိုရင္ သံလြင္ WIDGET ေလးရပါၿပီ။

Rapidshare နဲ႔ ဘာလုပ္ႏိုင္သလဲ

2008-10-09T12:47:00.001+08:00

Rapidshare နဲ႔ ဘာလုပ္ႏိုင္သလဲဆိုတာ Rapidshare သံုးဖူးသူေတြကေတာ့ သိၾကမွာပါ။ ဒီပို႔စ္က မသံုးဖူးသူေတြ အတြက္ ရည္႐ြယ္ပါတယ္။ Rapidshare အေကာင့္တစ္ခု ဖြင့္ဖို႔ Credit/Debit Card တစ္ခု လိုအပ္ပါမယ္။ တစ္လစာ သံုးစြဲခြင့္အတြက္ စကၤာပူေဒၚလာနဲ႔ဆိုရင္ ၁၅ ေဒၚလာ ေပးရပါတယ္။ ေစ်းႏႈန္းအေသးစိတ္ကို www.rapidshare.com မွာ သြားေရာက္ ၾကည့္႐ႈႏိုင္ပါတယ္။

အျခားသူေတြကို ေ၀မွ်လိုတဲ့ ဖိုင္ေတြကို Rapidshare မွာ သြားၿပီး upload လုပ္ထားလို႔ ရပါတယ္။ ဖိုင္တစ္ဖိုင္ကို အမ်ားဆံုး 200 MB အထိ ခြင့္ျပဳပါတယ္။ ဖိုင္တစ္ဖိုင္ကို upload လုပ္လိုက္ၿပီ ဆိုတာနဲ႔ Download လုပ္ႏိုင္တဲ့ လင့္ခ္ကို ေဖာ္ျပေပးထားပါတယ္။ ဆိုေတာ့ 800 MB ႐ွိတဲ့ ဗီဒီယိုင္ဖိုင္တစ္ဖိုင္ကို File Splitter ေဆာ့၀ဲလ္နဲ႔ အပိုင္းငယ္ေလးေတြ ခြဲၿပီး တင္ထားႏိုင္ပါတယ္။

Download လုပ္မယ့္သူအေနနဲ႔ မိမိ Download လုပ္ခ်င္တဲ့ Rapidshare ရဲ႕ လိပ္စာကို အတိအက် သိရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ Free User ဆိုရင္ေတာ့ Download လုပ္ဖို႔ အေရး စကၠန္႔ ၃၀ ကေန ၁၃၄ စကၠန္႔ေလာက္အထိ ေစာင့္ရႏိုင္ပါတယ္။ တခါတေလမွာေတာ့ Download လုပ္လို႔ေတာင္ မရပါဘူး။ အဲဒီ ဒုကၡကို ေက်ာ္လႊားခ်င္ရင္ေတာ့ Premium User အျဖစ္ Rapidshare အေကာင့္ တစ္ခု ၀ယ္လိုက္ရင္ ျဖစ္ပါၿပီ။ ၂၀၀၈ စက္တင္ဘာ ၂ ရက္ေန႔က စၿပီး တစ္ရက္ကို ပမာဏ 10GB (10,000 MB ေက်ာ္) Download လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။ DVD ႐ုပ္႐ွင္တစ္ကားကို ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ ၾကည့္ႏိုင္ေအာင္ ခ်ံဳ႕ထားတဲ့ ဗီဒီယိုဖိုင္တစ္ခုဟာ 700 MB ကေန 800 MB အထိ ႐ွိႏိုင္တဲ့အတြက္ download လုပ္ဖို႔ အခ်ိန္လည္း႐ွိ မိမိရဲ႕ အင္တာနက္ဆက္သြယ္မႈလည္း ျမန္ဆန္မယ္ဆိုရင္ တစ္ရက္ကို ႐ုပ္႐ွင္ တစ္ဒါဇင္ေလာက္ Download လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။ Download ႏႈန္းက တစ္စကၠန္႔ကို 25 KB ကေန 250 KB အထိ ရပါတယ္။

႐ုပ္႐ွင္ေတြခ်ည္း download လုပ္ႏိုင္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ အသစ္ထြက္တဲ့ သီခ်င္းအယ္လ္ဘမ္ေတြလည္း ႐ွိပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ အသစ္ထြက္တဲ့ ေဆာ့၀ဲလ္ေတြလည္း အမ်ားအျပားပါ။ ဂိမ္းအသစ္ေတြ ရႏိုင္သလို ကြန္ပ်ဴတာဆိုင္ရာ၊ အျခားဘာသာရပ္ဆိုင္ရာ စာအုပ္ စာတမ္းေတြ၊ မဂၢဇင္းေတြ၊ ၀တၳဳေတြလည္း အခမဲ့ အလြယ္တကူ ရႏိုင္ပါတယ္။ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းအတြက္ သံုးမယ္ ဆိုရင္ေတာ့ လိုအပ္တဲ့အရာေတြကို Piracy ကို အားေပးရာ မေရာက္ေအာင္ အလကား download မလုပ္ဘဲ ကိုယ္ပိုင္ ၀ယ္ယူထားေစခ်င္ ပါတယ္။ ၀ယ္ဖို႔လဲ မတတ္ႏိုင္ဘဲ တကိုယ္ရည္သံုးစြဲဖို႔ အတြက္သာ ဆိုရင္ေတာ့ Rapidshare က အေထာက္အကူ ေပးႏိုင္မွာပါ။

ဖိုင္ဆိုဒ္ကို ခ်ံဳ႕ၿပီး အပိုင္းငယ္ေလးေတြ ခြဲထားတဲ့ Rapidshare ဖိုင္ေတြကို ျပန္ျဖည္ဖို႔အတြက္ Win Rar ေဆာ့၀ဲလ္ လိုအပ္ပါမယ္။ အဲဒီ ေဆာ့၀ဲလ္ကို www.download.com မွာ အခမဲ့ ရယူႏိုင္ပါတယ္။ အပိုင္းငယ္ေလး ၇ ခု ႐ွိတယ္ဆိုရင္ အားလံုးကို download လုပ္ၿပီးတာနဲ႔ ပထမဆံုးတစ္ခုကို ျဖည္လိုက္တဲ့အခါ က်န္တာေတြပါ အလိုလို ျဖည္ၿပီးသား ျဖစ္သြားပါမယ္။ တခ်ဳိ႕ဖိုင္ေတြကို ျဖည္ဖို႔အတြက္ password လုိမွာ ျဖစ္ၿပီး Rapidshare လိပ္စာေတြ ေပးထားတဲ့ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာေတြမွာ ေဖာ္ျပေပးထားတတ္ပါတယ္။ password မေရးထားဘူးဆိုရင္ေတာ့ ျပန္ျဖည္စရာ password မလိုပါဘူး။

Internet Download Manager အျပင္ Download Accelerator ပါတဲ့ ေဆာ့၀ဲလ္ တစ္ခု ႐ွိမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဖိုင္ေတြကို ပိုၿပီး လ်င္လ်င္ျမန္ျမန္ download လုပ္ႏိုင္မွာ ျဖစ္ၿပီး ဖိုင္ေတြ ဆြဲေနတုန္း အင္တာနက္ဆက္သြယ္မႈ ျပတ္ေတာက္သြားမွာကို ပူစရာ မလိုတဲ့အျပင္ မိမိ ကြန္ပ်ဴတာ အနားမွာ မ႐ွိေနတဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာလည္း သူ႕ဟာသူ download လုပ္ေပးထားမွာပါ။ Broadband သံုးစြဲသူ တစ္ေယာက္ဟာ ႐ုပ္႐ွင္ကားတစ္ကားရဲ႕ ဖိုင္ ၇ ခု ၈ ခု ေလာက္ကို တၿပိဳင္တည္း ဆြဲမယ္ဆိုရင္ နာရီ၀က္ တစ္နာရီအတြင္း ရပါတယ္။

ဒီရက္ပိုင္း ကၽြန္ေတာ္ download လုပ္ျဖစ္တာေတြကေတာ့ Reader's Digest, PC World စတဲ့ မဂၢဇင္းေတြ၊ ကြန္ပ်ဴတာ ပ႐ိုဂရမ္မင္းနဲ႔ ဆိုင္တဲ့ စာအုပ္ေတြ၊ Dreams from my father ၊ Audacity of Hope စတဲ့ အိုဘားမားရဲ႕ စာအုပ္နဲ႔ အျခား စိတ္၀င္စားရာ စာအုပ္ေတြ download လုပ္ျဖစ္တယ္။ ဂိမ္းေတြထဲကေတာ့ Fifa 09 ပါပဲ။ ေဆာ့၀ဲလ္ကေတာ့ အေတာ္မ်ားတယ္။ သီခ်င္းေခြထဲကေတာ့ Metallica ရဲ႕ အေခြသစ္ေပါ့။ ႐ုပ္႐ွင္ကား အသစ္ေတြလည္း မနည္းဘူး။ ႐ံုမွာ သြားၾကည့္ရေလာက္ေအာင္ မေကာင္းႏိုင္တဲ့ ကားမ်ဳိးကို အိမ္မွာပဲ ၾကည့္ျဖစ္တယ္။ ေနာက္ၿပီး ေနာက္တခါ ျပန္ၾကည့္ခ်င္ေအာင္ ေကာင္းတဲ့ ကားမ်ဳိးက်ေတာ့လည္း သိမ္းထားခ်င္ျပန္ေရာ။

Google မွာ rapidshare download ဆိုၿပီး ႐ွာလိုက္မယ္ ဆိုရင္ Rapidshare နဲ႔ download လုပ္ႏိုင္မယ့္ လိပ္စာေတြ ေပးထားတဲ့ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာ အမ်ားအျပားကို ေတြ႕ရမွာပါ။ အရင္က www.projectw.org မွာလည္း download လုပ္စရာ အမ်ားအျပား ႐ွိေပမယ့္ အခုေတာ့ အဲဒီဆိုက္ဒ္ကို ပိတ္လိုက္ၿပီ ထင္ပါတယ္။ Rapidshare နဲ႔ download လုပ္လို႔ရတဲ့ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာေတြ အမ်ားႀကီး ႐ွိတဲ့အထဲက ကၽြန္ေတာ္ recommend လုပ္ခ်င္တာကေတာ့ www.alivedownload.com နဲ႔ www.mechodownload.com ပါ။

တစ္ေယာက္တည္း တစ္လကို စကၤာပူေဒၚလာ ၁၅ ေဒၚလာေလာက္ မသံုးခ်င္သူေတြကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေ၀မွ်က်ခံၿပီး သံုးလို႔ ရပါတယ္။ တစ္ေန႔ကို 10 GB download လုပ္လို႔ ရတယ္ဆိုတာ နည္းနည္းေနာေနာ ပမာဏေတာ့ မဟုတ္ပါ။ အားလံုး မိမိ အလို႐ွိရာကို ႐ွာေဖြႏိုင္ပါေစ။

အားလံုးကို ေက်းဇူး

2008-10-08T15:09:00.000+08:00

ကၽြန္ေတာ့္ေမြးေန႔အတြက္ ဂ်ီေတာ့ခ္ကေန တဆင့္ ဆုေတာင္းေပးခဲ့သူေတြ၊ sms ပို႔ၿပီး wish လုပ္ေပးခဲ့သူေတြနဲ႔ အမွတ္တရ ေရးျဖစ္တဲ့ ေမြးေန႔ ကဗ်ာမွာ ကြန္မန္႔ေတြ တကူးတက အခ်ိန္ေပးၿပီး ေရးသြားသူေတြ အားလံုးကို ေက်းဇူး အထူးပါပဲ။ ေနာက္ၿပီး ေမြးေန႔အႀကိဳပို႔စ္ကတည္းက ႀကိဳဆုေတာင္းေပးခဲ့ၾကတဲ့ မဂ်စ္နဲ႔ ကိုသန္႔ဇင္ေအာင္တို႔ကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

မဇီဇ၀ါ .. ပို႔စ္တင္ၿပီး ခဏမွာပဲ ပထမဆံုး လာၿပီး ဆုေတာင္းေပးတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးပါ။

ဇင္ကိုလတ္ .. ကိုေတြ ဦးေတြ ထည့္ေခၚမေနေတာ့ပါဘူး။ အသက္သိပ္မကြာလွတဲ့ ညီအစ္ကို အခ်င္းခ်င္းပဲ။ ဆုေတာင္းေနၾကထဲက ပထမဆံုးဟာ မျဖဳတ္ရင္ ပိုး ႏႈတ္ခမ္းစူေနလိမ့္မယ္။ အဲဒီ ဆုေတာင္းအေၾကာင္း ေတြးရင္ ေနဘုန္းလတ္ကို သတိရတယ္။ ဆုေတာင္းအတြက္ ေက်းဇူး။ ေမြးေန႔ မေကၽြးျဖစ္ေတာ့ဘူး။ အေ၀းႀကီးသြားျဖစ္တဲ့အခါ သြားခါနီးမွ 2 in 1 မယ္။

ျမတ္မင္းဟန္ .. အေ၀းႀကီးသြားတာ အနီးဆံုးျပန္ဖုိ႔ကို ႀကိဳက္႐ံုတင္ မကဘဲ ကိုယ္တိုင္လည္း တစ္ေန႔ ျပန္ႏိုင္ပါေစဗ်ာ။ Birthday Wish အတြက္ ေက်းဇူးပါ။

မမီ .. ေမြးေန႔ဆုေတာင္းအတြက္ ေက်းဇူး။ ဗိုက္ေၾကာဆြဲခံမထိေအာင္ ၀မ္းလ်ားေမွာက္အိပ္ၿပီး ဆုေတာင္းလိုက္မယ္။ :P

shin .. ခုလို ဆုေတာင္းေပးတာ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကဗ်ာကေန အေတြးပြားသြားတယ္ ဆိုလို႔ ၀မ္းသာပါတယ္။

မဇင္ .. ဆုေတာင္းအတြက္ ေက်းဇူးပါ။ အေ၀းႀကီးမွာ အစစအရာရာ အဆင္ေျပပါေစ။ သံလြင္အိပ္မက္အတြက္လည္း စာမ်ားမ်ား ေရးႏိုင္ပါေစလို႔ ျပန္ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္။ အနီးဆံုး ျပန္ၾကရတဲ့ တစ္ေန႔မွာ သံလြင္အိပ္မက္က ပင္တိုင္ စာေရးဆရာေတြ အားလံုး Gathering လုပ္ၾကတာေပါ့။

yin .. တစ္ႏွစ္တာလံုး အေကာင္းဆံုးေတြခ်ည္းရေအာင္ ဆုေတာင္းေပးသြားတာ ေက်းဇူးပါပဲဗ်ာ။ ဒီႏွစ္က ဘ၀ကို တစ္ကေန ျပန္စရမယ့္ႏွစ္ဆိုေတာ့ အဲဒီလို ဆုေတာင္းမ်ဳိး တကယ္ကို လိုအပ္တယ္။

ကိုတက္စလာ .. ေမြးေန႔ဆုေတာင္းအတြက္ ေက်းဇူးပါ။ ဟိုတခါ ဘူေဖးစားၾကၿပီးကတည္းက မေတြ႕ျဖစ္ေတာ့ဘူးဗ်ာ။ စလံုးျပန္ေရာက္လာတဲ့အခါ ေမာင္ပြတ္တို႔နဲ႔အတူ တစ္ရက္ေတြ႕တာေပါ့။

ကိုပီတိ .. ဆုေတာင္းေပးလို႔ ေက်းဇူးပါပဲ။ ေအာက္တိုဘာ ၇ ရက္ေန႔ဖြားေတြက ေခါင္းမာတယ္နဲ႔ တူပါရဲ႕။ မွန္တယ္ထင္ရင္ ေနာက္မဆုတ္ခ်င္ဘူး။

ေမာင္ပြတ္ .. Birthday wish အတြက္ေရာ ေမြးေန႔ဓာတ္ပံုကတ္ဒ္အတြက္ပါ ေက်းဇူး။ ေမြးေန႔မွာ ခြင့္ယူထားလို႔ ေမာင္ပြတ္ရဲ႕ ဆုေတာင္းအတိုင္း ေပ်ာ္႐ႊင္စရာေမြးေန႔ေပါ့။ ဒီဆုေတာင္းပဲ ခဏခဏ ခလုတ္တိုက္ေနၾကပါလား။ မသိေသးသူေတြ သိခ်င္ေရာ့မယ္။ ဆုေတာင္းက ဒီလိုပါဗ်ာ.. “ေစာ္ၾကည္ အေၾကြးေက် ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မေသ” တဲ့။

ေမာင္သန္႔ဇင္ .. အလုပ္တဖက္ ေက်ာင္းတဖက္ “..” တဖက္နဲ႔ ဗ်ာမ်ားေနတဲ့ၾကားက ခုလို လာဆုေတာင္းေပးအတြက္ ေက်းဇူးပါပဲ။ :)

မပန္ .. ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ခြင့္ရဖုိ႔ ဆိုတာ နည္းနည္းေနာေနာ အခြင့္အေရး မဟုတ္ပါဘူး။ ခုလို ဆုမ်ဳိး ေတာင္းေပးတာ ေက်းဇူးပါ။

မႏိုင္းႏိုင္း .. တကယ္ျပန္လာခြင့္ရတဲ့အခါ တကယ္ပဲ ျပန္လာခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ။ ေမြးေန႔ဆုေတာင္း အတြက္ ေက်းဇူး။

အေတာင္ပံခတ္သံမ်ား ၂၈ ခါတိတိ

2008-10-07T00:05:00.000+08:00

၂၀ + ၈ ျဖစ္ျဖစ္
၃၀ - ၂ ျဖစ္ျဖစ္
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အသစ္နဲ႔အတူ ၂၈ ေရာက္လာတယ္။

၁၉၈၀ ၁၀လပိုင္း ၇ ရက္ေန႔ဟာ အဂၤါေန႔ ျဖစ္သလို
၂၀၀၈ ၁၀လပိုင္း ၇ ရက္ေန႔ဟာ အဂၤါေန႔ ျဖစ္တယ္။

(၁၉၈၀-၁၉၉၉)
မိသားစုထဲ ေနာက္ဆံုးမွ ေရာက္လာတဲ့ သားကို
ဘယ္သူနဲ႔ ယွဥ္ယွဥ္
အၿမဲေ႐ွ႕ဆံုးမွာ ေရာက္ခ်င္ခဲ့ေပမယ့္
က်႐ႈံးတိုင္း နားလည္တတ္တဲ့ အေဖနဲ႔ အေမ
ေအာင္ျမင္တိုင္း ဂုဏ္ယူတတ္တဲ့ အေဖနဲ႔ အေမ။

(၁၉၉၉)
ဦးသံုးႀကိမ္ခ်ၿပီး ခပ္ျမန္ျမန္ ခတ္လိုက္တဲ့ မ်က္ေတာင္ေတြ ေအာက္
ငိုမဲ့မဲ့ဟန္ မေပါက္ေအာင္ ႀကိဳးစား..
"သား .. သြားေတာ့မယ္" လို႔ ႏႈတ္ဆက္
နယ္ေျမသစ္ေတြ ႐ွာဖို႔ထြက္ခဲ့ရ
စကၤာပူရဆိုတဲ့ ကၽြန္းကေလးထဲ ၉ ႏွစ္တာ။

(၂၀၀၈)
၉ ႏွစ္ၾကာ ႐ွာတာေတာင္ အေျခခ်စရာ ေနရာ စိတ္တိုင္းက် မေတြ႕
အ႐ိုးမ်ားသေလး ခ်ီးခါးသေလး ေျပာတတ္တဲ့ သား
ကမၻာတဘက္ျခမ္းမွာ ထပ္႐ွာဖို႔ ႀကိဳးစားမယ္။

အေ၀းႀကီးသြားတာ အနီးဆံုးျပန္ဖို႔
အေ၀းႀကီးသြားတာ အနီးဆံုးျပန္ဖို႔
အေ၀းႀကီးသြားတာ အနီးဆံုးျပန္ဖို႔
ဒီလိုပဲ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ေျဖသိမ့္
နိမ့္ဆင္းလိုက္ ျမင့္တက္လိုက္
ေလဟုန္စီးဆဲ ငွက္တစ္ေကာင္
ကမၻာဆိုတဲ့ ေလွာင္ခ်ဳိင့္ထဲ ၂၈ ႏွစ္တာ။

ေခလြန္း
၇၊ ၁၀၊ ၂၀၀၈