tag:blogger.com,1999:blog-31713452009-03-20T21:58:27.569+01:00KatrienAlles wat u niet echt wilde weten, maar toch een beetje verstrooiing brengt.katrienhttp://www.blogger.com/profile/14646356205329981696noreply@blogger.comBlogger1031125tag:blogger.com,1999:blog-3171345.post-55914161567922656282008-06-11T10:34:00.002+02:002008-06-11T10:36:47.836+02:00VoorbijIk denk dat we samen moeten besluiten dat het op is. Dat het voorbij is. Het is fijn geweest. Als ik het nu nog zou rekken, zou het niet langer fijn zijn. Welbedankt voor talrijke bezoekjes en reacties.Katrien.katrienhttp://www.blogger.com/profile/14646356205329981696noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3171345.post-55897999756467335332008-03-28T10:37:00.000+01:002008-03-28T10:38:30.312+01:00StellingLaat ons, om te beginnen, uitgaan van een stelling. Ik stel dat het in onze cultuur niet echt aanvaard is om aan je kruis te zitten friemelen in het openbaar. Akkoord? Oke. Wat is dat dan toch met al die mannen, die hun hand in hun broekzak steken, en zo - via die broekzak- alles even op z'n plaats proberen te leggen? Waarom doen die dat ? Denken ze dat we dat niet merken, als ze het via katrienhttp://www.blogger.com/profile/14646356205329981696noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3171345.post-76567186815485452892008-03-13T14:37:00.000+01:002008-03-13T14:49:35.415+01:00Ik dacht...Ik dacht, ik moest nog maar es iets zeggen. Wellicht hield de laatste lezer het enkele maanden geleden al voor bekeken, maar dan nog moest ik maar es iets zeggen. Ik heb de eerste kinderziekte overleefd. Nuja, het kleine mannetje heeft de eerste kinderziekte overleefd. En niet eens een echte kinderziekte. Gewoon een bronchitis en wat koorts. Nu kan ik er behoorlijk luchtig over doen ("katrienhttp://www.blogger.com/profile/14646356205329981696noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3171345.post-77845162167071524722007-12-28T20:10:00.000+01:002007-12-28T20:19:42.780+01:00DubbelIk vond het lichtelijk vreemd toen mijn broer me belde om te vragen wat ik die zaterdag zou doen. Niets bijzonders eigenlijk, geen plannen. "Ah, ik ga de fonteinpomp installeren," had hij gezegd. En of ik dan niet es wilde komen kijken naar die nieuwe fontein in de vijver. Goh... Of daar nu veel aan te zien zou zijn, betwijfelde ik sterk, maar omdat hij het toch op één of andere manier katrienhttp://www.blogger.com/profile/14646356205329981696noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3171345.post-19425144732933259542007-12-20T15:04:00.000+01:002007-12-20T15:09:16.774+01:00DwarsMijn zoon eet geen fruitpap. Wel banaan in schijfjes. Voor de rest is hij vrij normaal hoor.katrienhttp://www.blogger.com/profile/14646356205329981696noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3171345.post-59970557199754005862007-12-19T13:18:00.000+01:002007-12-19T13:31:21.136+01:00Over kerstsfeerHeel lang had ik geen zin in Kerst. Al helemaal niet in oudejaar of nieuwjaar. Het mocht wat mij betreft, helemaal geruisloos aan mij voorbijgaan, maar ik wist op voorhand dat het me niet gegund zou zijn. Dus zat ik maar te wachten. Wachten op .. the mood. Wachten op het moment waarop ik blij zou worden van kerstmuziek of lichtjes of vuurwerk. Maar al wat ik deed, was me ergeren katrienhttp://www.blogger.com/profile/14646356205329981696noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3171345.post-22284067633099678662007-11-26T09:46:00.000+01:002007-11-26T09:52:37.025+01:00Het Grote VertrouwenVijf maanden na de geboorte. Het is bijna winter, het is avond. Frits ligt op mijn blote huid, op mijn borst, en hij slaapt. Ik kijk naar hem, en ik raak ontroerd. Nooit eerder zag ik iemand met zo'n groot vertrouwen. Nooit eerder zag ik iemand die zo gerust in het leven staat. Hij heeft een ongelooflijk geruste ziel, geen spoor van wantrouwen te merken, nergens. Hij geniet enkatrienhttp://www.blogger.com/profile/14646356205329981696noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3171345.post-8164509179321801362007-09-28T13:29:00.000+02:002007-09-28T13:35:59.134+02:00MyarmaBirma heet niet meer Birma. Dat is al een tijdje zo. Birma heet al lang niet meer Birma. Het heet Myanmar. Op de journaals op radio en televisie is de jongste tijd nogal wat te doen over Myanmar. En steevast, u moet er maar es op letten, steevast hebben de journalisten en nieuwslezers het over "Myanmar, het vroegere Birma". Tot daaraan toe. Maar ze hebben het voortdurend ook over de katrienhttp://www.blogger.com/profile/14646356205329981696noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3171345.post-88550693537941582812007-09-26T16:22:00.000+02:002007-09-26T16:26:07.139+02:00HardhandigEen tafereel vanmorgen op straat in Brussel. Een moeder loopt met haar kinderen naar school. De ene met een boekentasje op de rug, de andere in de kinderwagen. De oudste klom op een muurtje. Mama had wellicht gevraagd om dat niet te doen en het jongeheertje luisterde niet. Ze geeft 'm een mep. Een flinke mep. Ik schrik. Aan mij om beter te doen, zeker?katrienhttp://www.blogger.com/profile/14646356205329981696noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3171345.post-81417697851689820482007-09-13T12:09:00.000+02:002007-09-13T12:17:23.508+02:00All night longFrits is precies veertien weken oud. In mensentaal is dat drie maanden. Hij heeft vannacht voor het eerst in zijn leven 'doorgeslapen', zoals dat dan heet. Hij heeft geslapen van halftien gisteravond, tot halfzeven vanmorgen. Ha ! Volgens mij is het een toevalstreffer en is hij vooralsnog niet van zin om hier een gewoonte van te maken, maar het is toch al een stapje vooruit. katrienhttp://www.blogger.com/profile/14646356205329981696noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3171345.post-55059684536733833952007-09-13T10:30:00.000+02:002007-09-13T10:41:42.531+02:00Retrospectie / IntrospectieEn plots word je dertig. En je bent moeder en getrouwd. En je hebt een auto, een break dan nog, en een job. En je loopt op hoge hakken en je draagt een handtas. Je hebt een huis en je zoekt een groter huis. Je laat je haar kleuren, en je scheert je benen. Je hebt een schoonmoeder en een onthaalmoeder. En je hebt vergaderingen met grote mensen, die dat dan drukdoend 'katrienhttp://www.blogger.com/profile/14646356205329981696noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3171345.post-73933980882029291342007-09-12T16:54:00.000+02:002007-09-12T17:04:52.981+02:00Het toiletmysterieOp het werk is er één toiletruimte per verdieping. Op onze verdieping dus ook: één ruimte met twee wc's met een meisje op getekend, en één wc met een meneertje op de deur. Duidelijk toch? Op onze etage zijn ook meer vrouwen (tien of zo) dan mannen (slechts drie) dus twee tegen één, dat lijkt me gerechtvaardigd. Alle vrouwen hier zitten ook ijverig aan de katrienhttp://www.blogger.com/profile/14646356205329981696noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3171345.post-47422272397321973332007-09-11T09:54:00.000+02:002007-09-11T09:57:37.677+02:00VoorbijIk reed vanmorgen ons dorp uit, richting autosnelweg. Dan moet ik door een erg lange, brede laan, met gigantische grote en dus oude eiken langs beide kanten. Ik stond voor het stoplicht. Er viel een vergeeld eikenblad op mijn voorruit. Het is weer voorbij... Maar, moest het niet nog beginnen eigenlijk?katrienhttp://www.blogger.com/profile/14646356205329981696noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3171345.post-34893340881091092332007-09-05T17:00:00.000+02:002007-09-05T17:14:45.357+02:00ZaadEr zat een postkaartje in de bus. Een stuk of dertig zwarte mensen die zwaaien. Een Afrikaans tafereel. Bont gekleurde mensen, duidelijk arm, maar met die heel herkenbare, Afrikaanse glimlach. Ik maak er altijd een raadseltje van. Ik bekijk de voorkant van de postkaart, en ik raad van wie ze komt. En dan pas draai ik ze om, om te kijken of het klopt. Meestal is het erg makkelijk, want van de katrienhttp://www.blogger.com/profile/14646356205329981696noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3171345.post-38973289995762832112007-08-30T10:51:00.000+02:002007-08-30T10:58:05.834+02:00Het echte levenHet leven gaat verder, ook voor mij. Ik ben uit mijn geliefde omgeving moeten treden, terug de echte wereld in. De wereld van afspraken, deadlines, vergaderingen, sponsors, zenders, kijkers, regisseurs, montages en dat soort dingen. De wereld van luiers, slaapliedjes en knuffelstondes is voorbij. Ik moet zeggen dat ik daar niet echt vrolijk om kan zijn. Ik mis mijn dagelijks dansjekatrienhttp://www.blogger.com/profile/14646356205329981696noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3171345.post-85922531058278916202007-08-07T13:52:00.000+02:002007-08-07T13:55:20.560+02:00Kleine dingenMijn geluk zit in kleine dingen tegenwoordig. Strakke dingen, eigenlijk... Frits is twee maanden oud (en een dag, voor de volledigheid), en ik zit terug in mijn ouwe jeans ! Ha ! Ze zit nog véél te strak om mee buiten te komen, mijn buik blubbert nu wat over de rand, maar ze IS dicht. Waar twee dagen buikloop al niet goed voor is... :-)katrienhttp://www.blogger.com/profile/14646356205329981696noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3171345.post-8310412998915352142007-07-24T18:47:00.000+02:002007-07-24T18:49:04.240+02:00Zes weken oudkatrienhttp://www.blogger.com/profile/14646356205329981696noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3171345.post-1916676414965096372007-07-24T18:27:00.000+02:002007-07-24T18:44:52.662+02:00Wat moet een mens daar mee ? Twee jaar geleden was ik een maand lang in Afrika. In Tanzania. Ik had er een schitterende tijd, tenminste, zo voelt het achteraf. Op het moment zelf had ik vooral een zware tijd. Ik werkte veel en lang en ik sliep weinig en slecht, maar ik heb er dingen gezien en beleefd die een diepe indruk nalieten. Zo zag ik er kinderen, met niets anders dan een moeder. Geen katrienhttp://www.blogger.com/profile/14646356205329981696noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3171345.post-83342881819850121212007-07-24T18:13:00.000+02:002007-07-24T18:24:22.129+02:00Natuurlijk !Ik was op wandel, het was een zomerdag, Frits sliep in zijn hippe kinderwagen. Ik liep voorbij een speeltuin. Grote vakantie, dus een drukke speeltuin. Ik ga even zitten, want ik heb al een eind gewandeld. Ik zie drie broers op de glijbaan spelen. Hun moeder vraagt aan de twee oudsten om de jongste te helpen. "Jaaahaaa." Ze draait haar rug nog maar, en de twee rennen al terug naar katrienhttp://www.blogger.com/profile/14646356205329981696noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3171345.post-35322756710064565722007-07-24T18:08:00.000+02:002007-07-24T18:13:16.522+02:00Op algemeen verzoekIk log meestal niet op verzoek. Nu wel. Naar het schijnt bent u, lezer, nieuwsgierig. Naar mij. En mijn leven. Ik kan het moeilijk geloven, but what the hell. Het gaat goed, overigens, met dat leven van me. Het bestaat voornamelijk uit pamperen, troosten, wiegen, voeden, spelen en lachen, en het is goed zo. Het is bij momenten heerlijk, bij andere momenten vooral vermoeiend. katrienhttp://www.blogger.com/profile/14646356205329981696noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3171345.post-49157997101470373002007-06-26T16:17:00.000+02:002007-06-26T16:20:02.257+02:00BehalveEn weet u wat ik er nog zo gewéldig leuk aan vind, behalve het badje geven, het troosten, het knuffelen, het aaien, het sussen en de middagdutjes? Dat ik zomaar plots en opeens tijd heb om élke dag de krant te lezen ! En de Feeling erbovenop ! En dan hoef ik me niet eens te haasten door die krant. En ik kan zelfs de columns lezen, en het weerbericht. Ha ! Wat heerlijk is dit zeg ...katrienhttp://www.blogger.com/profile/14646356205329981696noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3171345.post-81130809746119448482007-06-25T14:14:00.000+02:002007-06-25T14:20:06.009+02:00Frits ! Ik ben moeder geworden, liefje is papa geworden, Frits is onze zoon ! Hij is nu achttien dagen oud, en iedere dag, ieder uur verbaas ik me er nog over. Het is on-waar-schijn-lijk geweldig ! Het is een avontuur, vol vragen en twijfels, en doe ik het wel goed, en kijk wat is ie mooi. Ik zou m de hele dag op schoot willen houden, ik zou er de hele dag naar kunnen kijken, hij is echt de katrienhttp://www.blogger.com/profile/14646356205329981696noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3171345.post-29738587856659989242007-05-07T11:53:00.000+02:002007-05-07T12:00:29.138+02:00De nachtenIk heb nachten altijd al niks gevonden. Er zijn korte periodes geweest, meestal zomerperiodes, dat ik er wel iets voor voelde, maar lang heeft dat nooit echt geduurd. Dan genoot ik van kilte en stilte en rust in mijn hoofd. Maar doorgaans vond ik nachten altijd al wat dramatisch. Zorgen lijken 's nachts groter en onoverkomelijker dan overdag. Perspectief is ver te zoeken. Humor en katrienhttp://www.blogger.com/profile/14646356205329981696noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3171345.post-82155827130649393232007-04-27T15:16:00.000+02:002007-04-27T15:27:42.183+02:00Nog es... U weet het, geduld, dat heb ik niet. Of toch weinig. Ik ben er niet fier op, maar kijk, ieder heeft zo z'n tekortkoming. Ik heb geen geduld. Ik ging vanmorgen tanken. LPG. In het tankstation, is maar één lpg-pomp, en die was bezet. Ik stap al uit, zet mijn dop al op de aansluiting, en ga naar de bankautomaat. Ik hou de man die tankt, in de gaten. Hij bukt zich, ontkoppelt de slang van katrienhttp://www.blogger.com/profile/14646356205329981696noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3171345.post-45199984031483511202007-04-27T15:14:00.000+02:002007-04-27T15:16:06.471+02:00BalorigWeer een woord van de dag vandaag: balorigheid ! Ik hoorde het erg lang niet, en dan plots twee keer op een dag. Heerlijk goed gezind word ik daar van ! Nee, ik heb niet veel nodig, da's waar...katrienhttp://www.blogger.com/profile/14646356205329981696noreply@blogger.com1