UNKE DUSHMAN HAI BAHUT AADMI AACHA HOGA

रात्रीच्या वेळी हायवे वर मोटरसायकल चालवता ....

2009-12-11T11:53:00.004+05:30

आपण जर रात्री हायवे वर मोटरसायकल चालवत असाल तर आपल्याला जास्तच काळजी घ्यायला हवी. शेवटी आपल्या जीवाचा हा प्रश्न आहे.

Reflector Jacket अगदी मस्ट. हे वापरायलाच हवे. या जॅकेट मुळॆ काळोखात तुम्ही पटकन दिसुन येता.

हेल्मेट - याला तर हाय वे वर पर्याय नाही. दुर्दैवाने अपघात झाला तर शेवटी फुटणारे डोके तुमचेच असणार आहे , ते वाचवायलाच हवे.

आणि मोबाईल , तुम्हाला काय डायरेक्ट चित्रगुप्ताशी बोलण्याची इच्छा आहे काय ?

कोणत्याही परिस्थितीत रस्ताच्या उजव्या बाजुलाच काय पण मध्यभागी देखिल येवु नका. डाव्या बाजुला, रस्ताच्या कडॆने आपल्या मार्गाने सेफ चालवा. एक हलकासा धक्का, एक हवेचा झोका देखिल तुम्हाला इजा करायला पुरेसा आहे. शेवटी तुम्ही चारी बाजुने धोक्यासाठी उघडॆ असता हे ध्यानी राहुन देत. बाजुने भरधाव वेगात जाणाऱ्या मोठ्या वहानांनी आपल्याला कधी वाचवले असते हे आपल्याला कळत देखिल नाही. मोठी वहाने चालवणाऱ्याच ते ठावुक. मृत्यू नकाळत हुलकावणी देवुन गेलेला असतो.

रात्रीच्या वेळी उलट्या दिशेने हमरस्तावर मोटरसायकल चालवणे, मधेच कुठेही रस्ता ओलांडणॆ, वळणॆ महापाप. जीवाशी खेळ.

आणि वेगावर नियंत्रण तर हवेच हवे.

आणि मागे बसणाऱ्या बायांनो , मुलींनो, तुमचा दुप्पटा, ओढणी आणि बुरखा आवरुन बसा. कधी तो चाकात अडकुन गळफास बसेल कळायचे नाही.

तेव्हा ,

BE SAFE.

आजोबांनी हे सर्व केले तरी केव्हा ?

2009-12-11T08:44:00.000+05:30

आजोबांचा टाईमपास

2009-12-11T08:42:00.000+05:30

आजोबांचा विरंगुळा

2009-12-11T08:40:00.000+05:30

आजोबा -निवृती नंतर

2009-12-11T08:38:00.000+05:30

नातीची आई

2009-12-11T08:35:00.000+05:30

(राजाभाऊंच्या पुतणीच्या आई ने रंगवलेले )

आजोबा आणि नात

2009-12-10T22:11:00.000+05:30

आजोबा कुंचला हाती घेती मग नातीने तरी का मागे रहावे ? (मधली पिढी होपलेस , अंगी काहीच कला नाही)

प्लान बी आणि जी ललचाये रहा नही जाय व मोबाईल बंदी

2009-12-10T21:59:00.000+05:30

काल पाहिलेला , फ्रान्सच्या लोकांनी केलेला " प्लान बी " कार्यक्रम राजाभाऊंना एवढा भावला की ते आज परत तोच कार्यक्रम पहायला गेले.

एक तर जमशेदजी भाभा ऑडीटोरीयम , त्यात तो "Page 3 Crowd ", तो माहोल.

काही दिवसापुर्वी एक कार्टुन चॅनल त्यांनी लहान मुले ते पहाण्याचा अतिरेक करतात म्हणुन प्रतिकात्मक काही तासा साठी बंद ठेवले होते.

आज वर्तमानपत्रात एक संपुर्ण दिवस टी.व्ही. संच मालिका बघण्याच्या अतिरेकापासुन मुक्तता मिळवण्यासाठी बंद ठेवा असे काहीसे वाचले.

आता एखादा दिवस तरी मोबाईल घरी बंद करुन ठेवा या साठी मोहीम सुरु करायला हवी.

बाजुला एक लाडवलेला माणुस बसला होता, समोर चाललेला एवढा मस्त कार्यक्रम पहायचा सोडुन मधेच मोबाईल वर मेसेज टाइप करुन राहिला

प्रेक्षकात अंधार होता, फक्‍त रंगमंचावर छायाप्रकाशाचा खेळ .

ह्या साहेबांच्या मोबाइलचा उजेड मधे मधे फार छळत राहिलेला.

अपनी अपनी स्टाईल है !

2009-12-10T21:45:00.001+05:30

एखाद्या माणसाने कामचुकारपणाने समस्या निर्माण करुन ठेवलेली असते, त्या समस्येचे गांभीर्य कळण्यापलिकडची ती व्यक्‍ती असते.

तुम्ही त्याच्या वरिष्टांना भेटुन समस्या सांगतात. पहिल्याच दृष्टीक्षेपात त्यांच्या सर्व काही लक्षात आलेले असते. ते लगेच त्यावर तोडगा काढतात, धडाधड फोन करुन सर्वांना बोलवुन घेतात , कामाला लावतात.

तुम्ही सुखवतात. चला सर्व काही आता मार्गी लागेल.

पण.

काही कालावधीनंतर कळते मुळ प्रश्न आहे तेथेच , त्याच जागी आहे.

होता है , होता हे , ऐसा भी होता है !

Enthu public

2009-12-10T13:41:00.000+05:30

Enthu public

प्लान बी

2009-12-09T21:38:00.006+05:30

सहा वाजल्यापासुन मोबाइलमधे लावलेला अर्लाम दर दहा मिनिटाने आठवण करुन देतो, पण तो कशाची आठवण करुन देतोय हे पहायला सुद्धा फुरसत नाही.

तुम्ही असता फक्त एक Click away to Turn Off Computer. पण हे अंतर खुप असते. अजुन किती काम बाकी असते.

शेवटी तुमच्या हातुन ते धाडस होते खरे. जर झाले नसते तर . आपल्याच्याने काय बघायचे राहुन गेले आहे ते कधीच कळाले नसते.

असा कार्यक्रम पहाणॆ नाही. समोर जे काही चालले होते ते केवळ कल्पनेच्या पलिकडचे.

एक उतरते छप्पर, त्यावर ते चौघे घरंगळत, चालता चालता, लोळता लोळता, घसरता घसरता, सरकता सरकता जे काही करत होते ते ना. अरे काय चाललय तरी काय. मधेच एखादे दार उघडत होते, खिडकी उघडत होती, काही खण उघडत होते ,ज्यावर टणाणा टणाणा उड्या मारत ती जणु माकडॆ वर चढत काय होती, खाली उतरत काय होती, मधेच खण उघडल्यावर त्यावर आपटत आपटत खाली काय पडत होती, तर मधे खण बंद झाल्याने दणकण खाली काय आपटत होती.

नुसती गंमत जंमत चालली होती, मधेच त्यांच्या हातातल्या बॉलने खेळत काय होती, त्या दाराखिडक्यांपाशी, कोनाड्यापांशी , दारातुन खिडक्यांमधुन ...

मग ती उंच भिंत उभी राहिली, त्यावर चढणॆ, वर बसणे काय, तुलना फक्त सह्यकडॆवर लीलया वावरणाऱ्या माकडांशीच. ते लोक त्यावर काय काय करत होती, सांगणॆ कठीण. मधेच दार तिरके झाले, त्यात अर्धवट अडकलेले ते दोघे ...

मग ती भिंत आडवी झाली,

त्यावर झोपुन जे काही करत होते ना तेच दॄष्य मागच्या उभ्या पडद्यावर दिसत होते , फरक येवढाच की ते उभे असलेले दिसत होते. आकाशात उडत काय होते, हळुवार पणे मानवी चेंडु येकामेकाकडॆ टोलावत काय होते. आडव्या पहुडलेल्या अवस्थेत उंच उड्या काय मारत होते, मारामारी काय करत होते . गुरुत्वाकर्षणाचे नियम येथे कुठेच लागु पडत असलेले दिसतच नव्हते.

हे सारे प्रत्यक्ष अनुभवला हवे . शब्दात व्यक्‍त करणॆ कठीण आहे.

हा कार्यक्रम उद्याला सुद्धा आहे. सध्या आपल्या देशात फ्रान्स महोत्सव भरला आहे.

www.bonjour-india.com

Four acrobats sliding on a mobile plane (inclined, horizontal, vertical), a few white balls magically suspended in mid-air, a flurry of lights and music: this is Plan B for you, a show of Compagnie 111 directed by the New-Yorker Phil Soltanoff, combining the best of circus, theatre and video art. From an imaginative renewal of the experience of space and the laws of gravity, gradually emerges a poetic discourse. In Plan B, dream and farce unfold in a new poetics of space.

Artistic movements of the 20’s such as constructivism; the Bauhaus have greatly influenced the creations of Compagnie 111. Other artistic forms present on stage, namely lights, sound, live electronic music, video, dance, design, magic and shadow play, are all laced into one unique creation. Plan B is not only full of creativity, humour and poetry, but also represents a mind-boggling example of technical perfection. Their mastery of the circus arts leads the four men to defy the universal laws of space and gravity. What remains is slow motion, energy, buoyancy.

“Plan B”, created by Aurélien Bory was born out of the dialogue between the movement and the physical laws of gravity. “Plan B” brings alive acrobats, jugglers, and actors who defy the forces of gravity through incredible imagery, skill and spectacular performances.”

पण का ?

2009-12-09T14:01:00.002+05:30

गच्चुन भरलेल्या, फार गर्दी असलेल्या बस मधे, ट्रेन मधे तुम्ही शिरता. मग बसण्यासाठी जागा पटकवण्याचे डावपेच आखु लागता.

चुळबुळ करणारा माणुस हेरुन त्याच्या बाजुला जावुन तुम्ही उभे रहाता, आता पुढच्या स्टॉप वर हा उतरेल व आपण बसु करुन.

नेमका तो सोडुन आजुबाजुचे सर्व जण उतरुन जातात, रिकाम्या झालेल्या जागा इतर जण अगदी बऱ्याच नंतर देखील चढलेले पटकवुन जातात.

राजाभाऊ शेवट पर्यंत उभे ते उभेच

पण का ?

2009-12-09T13:55:00.002+05:30

टिकीटासाठी आपण लांबलचक रांगेत उभे असतो, नेमकी आपलीच रांग संथ गतीने पुढे सरकत असते. बाजुच्या रांगा भरभर संपत असतात.

आपला धीर संपतो, आपण धरलेली रांग सोडुन बाजुच्या रांगेत जाता, आपला नंबर लवकर लागेल करुन.

पण.

आता त्या नव्या रांगेचा वेळ मंदावतो. व तुमची मुळची रांग फार वेगाने पुढे सरकु लागते.

चरफडणे चरफडणे म्हणजे हेच का हो राजाभाऊ ?

VIVEK-UVAACH: Plain Truth about Bloggers' Lunch

2009-12-09T08:38:00.000+05:30

VIVEK-UVAACH: Plain Truth about Bloggers' Lunch

केतकी जोशी

2009-12-08T22:22:00.002+05:30

केतकी जोशी आणि वैभव आरेकर - २२-१२-२००९

अद्वैता माने - पुणे - कल के कलाकार संगीत संमेलन

2009-12-08T22:20:00.000+05:30

काही कार्यक्रम चांगले लक्षात रहातात.

अद्वैता माने यांचा कार्यक्रम १९-१२-२००९ ला आहे.

त्या गुरुवर्या श्रीमती योगीनीजी गांधी यांच्या समवेत ओडीसी सादर करणार आहेत. दुग्धशर्करा योग.

हा कार्यक्रम चुकवुन चालणार नाही.

(बायकोचे भडकणे तर काय नेहमीचेच. )

डॉ.वैशाली देशमुख - औरंगाबाद - कल के कलाकार संगीत संमेलन - २००८

2009-12-08T22:13:00.000+05:30

परत यांचे गाणॆ १३-१२-२००९ ला स्वामी हरीदास संगीत संमेलनात आहे.

स्वामी हरीदास संगीत संमेलन

2009-12-08T22:06:00.001+05:30

वर्षभर राजाभाऊ ज्याची वाट बघत असतात ते स्वामी हरीदास संगीत संमेलन येत्या शनिवार दि. १२ पासुन २३ तारखेपर्यंत सुरु होत आहे.

स्थळ - विद्यापिठ विद्यार्थी भबन. B रोड, चर्चगेट. वेळ रोज संध्याकाळी ६.१५ वाजता.

दरोरोज ५-६ कलावंत. देशभरचे तरुण , कल के कलाकार आणि त्या सोबत जेष्ट कलावंत देखील.

१२ ते १७डिसेंबर - कंठ आणि वाद्य संगीत.

१८ ते २३ - नृत्य.

हे सभ्य गृहस्थ कोण आहेत आणि राजाभाऊंच्या इमारतीत काय करत आहेत ?

2009-12-08T13:30:00.001+05:30

बाईक वरुन येणे, खाली उतरणे आणि दुकानात संगणक घेण्यासाठी शिरणे.

दोन मिनीटाचे काम आणि ते करायला सबंध दिवस.

रॉकेटसिंगजी, आपका ही इंतजार हो रहा है

कधी तरी

2009-12-08T13:21:00.000+05:30

कधी तरी टोपणनावांने लिहिणाऱ्याला मग त्या नावाचा कंटाळा येत असेल का ? आपले खरे नाव आता समोर यावे , त्याच नावाने आपण लिहावे असे वाटत असेल का ?

बिझी बी, तंबी दुराई, ब्रिटीश नंदी. काही काळानंतर मग त्यांचा खरा चेहरा समोर येतो. वाटते ही लोक एखादे टोपण नाव घेतांना काय विचार करुन ते निवडत असावे ?

लग्नात किती कोटी रुपये खर्च ?

2009-12-07T13:30:00.000+05:30

काय हो राजाभाऊ , डीएसकेंनी आपल्या मुलाच्या लग्नात किती कोटी रुपये खर्च केले असतील ? नाही म्हणजे गावजेवणच घातले म्हणायचे की. शनिवार, रविवार दोन दिवस हा सोहळा चालला होता ना. काय तो थाट, काय ती खाद्यपदार्थांची रेलचेल, काय ते कार्यक्रम.

आणि मला एक सांगा राजाभाऊ , आता मा. गोपीनाथ मुंडेंसाहेबांच्याकडेही लग्न आहे म्हणे , मग त्यात ते कितीसा खर्च करणार असतील व या पैशाच्या उधळपट्टीबाबत त्यांच्या विभागातला गरीब शेतकरी काय विचार करत असेल ?

gappa: Out to lunch ....

2009-12-06T13:34:00.002+05:30

gappa: Out to lunch ....

ब्लॉगवर तर नेहमीच भेटणॆ होत असते , पण ते ब्लॉगर जर प्रत्यक्षात एकामेकाला भेटले तर ?

जेवण हे तर केवळ निमित्तमात्र . एकामेकांशी खुप गप्पा मारणॆ हेच एकमेव उद्देष्ट.

पहिल्यांदा जेव्हा एक वर्षापुर्वी आम्ही भेटलो तेव्हा प्रत्येक जण एकामेकाला अनोळखी होता.

बोलबोलता एक वर्ष झाले, या दरम्यान तीनदा आम्ही सर्वजण भेटलो, एकत्र जेवलो, खुप गप्पा मारल्या.

या वेळी हे सर्कल वाढवले तर ?

आमच्या मॅडमनी या भेटीचे एवढे सुंदर वर्णन केले आहे की आता राजाभाऊंनी या वर काहीही लिहु नये.

एखाद्या जेष्ठ गवयाने महफिल येवढ्या उंचीवर नेवुन ठेवली असते की मग त्यानंतर कोणीही गावु नये तसेच.

वाडा दुबई मधला

2009-12-06T11:39:00.000+05:30

तुलना याची करावी आपल्या पुण्यातील वाड्यामधल्या चौकाशी.

धुके, धुके आणि धुके , धुक्याची चादर ओढुन पहुडलेले पुणॆ

2009-12-06T11:30:00.000+05:30

वेळ सकाळाची ९ वाजता.

सकाळाचे दहा वाजले आहेत

एरवी्च्या वेळी

मुंबईमधे सर्व उपहारगृहात मराठी भोजन मिळालेच पाहीजे (अगदी कोहीनुरमधे सुद्धा )

2009-12-06T11:21:00.001+05:30

मुंबईमधे सर्व उपहारगृहात मराठी भोजन मिळालेच पाहीजे (अगदी कोहीनुरमधे सुद्धा )

ठाकुरद्वारी तांबे, श्रुधाशांती, गिरगावात कोल्हापुरी चिवडा, दादरला तॄप्ती . बस्स यादी संपली. एका हाताच्या बोटावर मोजता येइल येवढ्याच उपहारगॄहात महाराष्ट्रीय भोजन , थाळी मिळते.

("दिवा महाराष्ट्राचा " मधेही बहुधा मिळत असावी. पण येथे जेवायल्या गेल्यानंतर खिसापाकीटात "मशाल" पेटायची करुन राजाभाऊ अद्यापी गेलेले नाहीत. )

जर का उपहागॄहात मराठी भोजन मिळाले नाही तर राजाभाऊ त्या उपहारगृहावर बहिष्कार घालतील, तेथे ते .

जेवायला जाणार नाहीत असा सज्जाड दम ते सर्वांना भरत आहेत ..