tag:blogger.com,1999:blog-306374642009-07-12T14:13:40.048+03:00Ελα κι εσυ στη χαρουμενη παρεα μας omg και 3 lol!!!it ishttp://www.blogger.com/profile/09921817932250371555noreply@blogger.comBlogger266125tag:blogger.com,1999:blog-30637464.post-5341408604168436502009-06-13T17:04:00.007+03:002009-06-13T18:36:50.391+03:00

Τα παρακάτω τα έγραψα όσο ήμουν στο στρατό... Οφείλω να πω πως στην πορεία ο στρατός έγινε πολύ πιο ευχάριστος τόσο λόγω του ότι συνηθίζεις, όσο και λόγω του ότι στο κέντρο που είμαι οι αξιωματικοί είναι μια χαρά στην πλειονότητά τους, αλλά κυρίως λόγω των παιδιών που γνώρισα όσο ήμουν στο κέντρο...Παίδες... δε θα την πάλευα με τίποτα χωρίς εσάς... σας ευχαριστώ πολύ για τις ώρες που έχουμε

it ishttp://www.blogger.com/profile/09921817932250371555noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-30637464.post-7458932459395614412009-06-05T11:05:00.004+03:002009-06-05T14:47:29.067+03:00

Ο πανδαμάτωρ στρατός με κάλεσε στη ζεστή και φιλόξενη αγκαλιά του... Το κάλεσμά του, και γενικώς η όλη σχέση μας, ήταν επεισοδιακό...Κανονικά η αναβολή μου έληγε το 2010... την έκοψα για να μπω και να τελειώνω... Δήλωσα πως θέλω να μπω τον προηγούμενο Νοέμβρη (2008) στις ειδικές δυνάμεις και συγκεκριμένα στα ΛΟΚ... Ξέρω ξέρω... δεν είμαι στρατόκαβλος... το αντίθετο μάλλον είμαι... αλλά αφού θα

it ishttp://www.blogger.com/profile/09921817932250371555noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-30637464.post-87896492318193077942009-05-09T04:23:00.003+03:002009-05-09T04:47:40.846+03:00

<!--[if gte mso 9]> Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 <![endif]--><!--[if gte mso 9]> <![endif]--> <!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman";

it ishttp://www.blogger.com/profile/09921817932250371555noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30637464.post-15008314422731965552008-12-16T17:23:00.002+02:002008-12-16T18:14:44.048+02:00

Μουδιασμένες αισθήσεις... Μουδιασμένο μυαλό και σώμα... Σχεδόν παραπατώντας ανεβαίνω τα σκαλιά. Η πέτρα κάτω από τα πέλματά μου γνώριμη. Βγαλμένη από την πάτρια γη. Βγαλμένη από ένα κομμάτι γης αρχαίο και πλούσιο. Ξακουστό και ξέχωρο.Στρογγυλό μαύρο τραπέζι. Μοντέρνο μέσα στο αρχαίο. Μοντέρνο έπιπλο έγκλειστο σ’ αρχαίο περίβλημα. Τα μεγάλα τζάμια σου αφήνουν έκθετη στο βλέμμα σου την πανοραμική

it ishttp://www.blogger.com/profile/09921817932250371555noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-30637464.post-79675826049192795572008-11-29T22:04:00.004+02:002008-11-29T22:45:08.284+02:00

Ένα πιάνο παίζει μέσα στο τίποτα... Εν αρχή ην το πιάνο... Ο βιρτουόζος μουσικός έχει κλειστά τα μάτια του... Οι νότες του ξεχύνονται απ' το πιάνο... Με κάθε πάτημα πλήκτρου παίρνουν ζωή για λίγο πριν χαθούν... Με κάθε πάτημα του πλήκτρου ξεπηδά κι ένα αστέρι... Κοσμογονία... Το πιάνο με φοβίζει... δεν ξέρω γιατί... πάντα μου προκαλούσε ένα μελαγχολικό φόβο... Παιδικά τραύματα φίλε μου... ποιος

it ishttp://www.blogger.com/profile/09921817932250371555noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30637464.post-54802349520519343132008-11-21T15:43:00.002+02:002008-11-21T16:02:03.558+02:00

Ξύπνησε πάλι το ακατέργαστο εγώ σου! Φλόγες πετάγονται απ' τα πρώην σβηστά και κρύα μάτια σου... Μεταλλικές οι νότες σε ξυπνάνε... Αδράχνεις πάλι τη ζωή απ' τα μαλλιά και καβαλάς τους κεραυνούς των ουρανών σου...Μονάχος ξέρεις το καβάλημα να κάνεις. Μονάχος ξέρεις πώς το δρόμο να διαβείς. Μονάχος με δυο βακτηρίες που σύντομα θα γίνουν μία και μετά καμιά. Θα τις πετάξεις από πάνω σου να

it ishttp://www.blogger.com/profile/09921817932250371555noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30637464.post-69581393168918893942008-10-20T09:45:00.006+03:002008-10-20T10:25:51.950+03:00

Μαζεύτηκαν μαύρα πουλιά στον ουρανό της θλίψης σου... Μονάχα οι ανακλάσεις των ματιών τους τα προδίδουν, καθώς το λαμπερό σου βλέμμα αστράφτει μέσα τους... Εσύ τα κάλεσες και πάλι να τραφούν από τις σάρκες σου, ανακυκλώνοντας τα ίδια υλικά για να τραφούν κι αυτά κι εσύ και ο μανιακός ο εαυτός σου...Στον κήπο σου έχει μονάχα ένα χειμώνα... οι εποχές δεν εναλλάσσονται... Κάποτε στέρησες από μικρά

it ishttp://www.blogger.com/profile/09921817932250371555noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-30637464.post-26380734225445966272008-10-14T14:37:00.003+03:002008-10-14T14:46:50.693+03:00

Όταν όλα τα όνειρα σταμάτησαν να παίζουν στο μυαλό της, αναγεννήθηκε στα μάτια της η πίστη στο αληθινό... Παρόλα αυτά ξεκίνησε αεικίνητη να πριονίζει το κλαρί κάτω κι ανάμεσα από τα δυο λιγνά της πόδια...Οι βασκανίες δεν την πιάναν πια, ούτε οι κατάρες... ούτε οι ευχές... Ξεκίνησε να υπάρχει αντικειμενικά και μόνο! Ανάμνηση παλιά η ονειρική της η αυθύπαρξη... Το κεφάλι της περήφανο πια στέκεται

it ishttp://www.blogger.com/profile/09921817932250371555noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-30637464.post-53118427677368241382008-10-13T16:15:00.003+03:002008-10-13T16:41:52.354+03:00

Χίμηξαν τα γινάτια σου να μας αρπάξουν το λαιμό... Ανήσυχες εκδηλωμένες σκέψεις επιχρύσωσαν τα χάπια μας... Ουρανοπρόσαλλη αγάπη αναπτύσσεται μέσα στον κόρφο μας... κι εμείς κοιτάζουμε αλλού... Ζέστανε με τα χνώτα σου τα τζάμια της καρδιάς μου... Πάνω στο θόλωμα μπορείς να γράψεις ό,τι θες... Μπορείς να γράψεις "Θέλω πλύσιμο" στη σκονισμένη μου έκφραση που μένει μόνη να μιλά στον εαυτό μου... *

it ishttp://www.blogger.com/profile/09921817932250371555noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-30637464.post-54444995443731177792008-07-22T15:56:00.003+03:002008-07-22T16:19:36.585+03:00

Ανθρωποφάγα λόγια καταβροχθίζουν μια ανθρώπινη σιωπή. Χρώματα που λυμαίνονται το άσπρο ξεφλουδίζουνε. Τα χέρια σου μείναν να κρεμάνε κάδρα σε καρφιά δίχως μύτες. Τα δόντια της αλλοτινής ματιάς σου πέσανε.Χτύπα με στο κεφάλι να ματώσω τη σοφία μου. Άρπαξε τα φτερά της νιότης μου να πέσουν σφαγιασμένα. Της οργής την οργίλη αντίδραση προκάλεσαν τα δάκρυά σου. Κροκόδειλοι με θάρρος εξανίστανται...Μια

it ishttp://www.blogger.com/profile/09921817932250371555noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-30637464.post-85169758482522843022008-07-20T17:48:00.002+03:002008-07-20T18:06:03.217+03:00

Αφαίρεσε από το χρώμα μου το μαύρο οίστρο απαρέγκλιτης ασχήμιας. Τα χρώματά σου ας συμπέσουν με το είναι μου. Καθώς τα μάτια σου θα πέφτουν πάνω μου εγώ θα λάμπω μέσα από τις φλόγες μου. Από τις στάχτες μου θα αναγεννηθώ το μύθο του πουλιού θυμίζοντας στον κόσμο.Αρχηγικά φερόμενος τους δύο κόσμους μας θα ενώσω. Τον αντρικό το ρόλο παίζοντας σε θηλυκό παιχνίδι. Με μάτια σταθερά τα μάτια σου να τα

it ishttp://www.blogger.com/profile/09921817932250371555noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-30637464.post-46880538664594964752008-07-17T10:14:00.004+03:002008-10-13T16:14:36.828+03:00

Γέμισα ένα πλοίο με φωτιές μαινόμενες... Άσπρες μισόγιομες φωνές με ανασαίνουν. Από τα μάτια σου καθρέπτισα όλη μου τη ζωή... Καθώς τα βλέφαρά σου κλείνουν νιώθω του θάνατου την αγκαλιά να σφίγγει. Μονάχα μια ανάσα έμεινε... Να θυμηθώ να σβήσω το κερί...Χτύπησαν στα πατώματα τα πτώματα των ζώων... Των ζώντων όντων τα ουρλιαχτά, αποχαιρέτησαν τις αδερφές ψυχές τους. Στο δάσος το βρεγμένο από την

it ishttp://www.blogger.com/profile/09921817932250371555noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-30637464.post-67255517186204182532008-06-19T11:23:00.004+03:002008-06-19T11:29:51.344+03:00

Ναι... γεια...Έχω να ασχοληθώ με το γαμοblog κάμποσες μέρες... Αυτές τις μέρες έτρεχα με τη δουλειά... Έχω ψιλογαμηθεί γενικώς... Έχω κόψει και το τσιγάρο... Εδώ και κανά μήνα... Από 60 τη μέρα στο μηδέν... Μπαμ και κάτω κι άντε γεια... Ναι... ακόμη θέλω σαν πούστης να καπνίσω κάποιες φορές... την παλεύω όμως...με το blog πάλι δεν την πολυπαλεύω... Δεν έχω τα κουράγια να μπαίνω και να διαβάζω...

it ishttp://www.blogger.com/profile/09921817932250371555noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-30637464.post-5541545063116286332008-05-27T11:31:00.006+03:002008-05-27T11:55:15.967+03:00

Καλημέρες... Πριν από κάμποσο καιρό... κάτι μήνες βασικά... μου στείλαν ένα mail από τον artbomber και μου ζητούσαν να στείλω ένα κείμενό μου με τίτλο "Το ομορφότερο όνειρο" (or something...) προκειμένου να γίνει μια ηλεκτρονική έκδοση βιβλίου από διάφορους blogger... Αφού έκανα μερικές ερωτήσεις για να δω αν υπήρχε κάποιος στόχος για λεφτά από την εν λόγω έκδοση... (ναι είμαι τόσο ψώνιο μαν...)

it ishttp://www.blogger.com/profile/09921817932250371555noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-30637464.post-58022836261565656932008-05-19T12:16:00.004+03:002008-05-19T15:10:03.385+03:00

Δυο άνεμοι σκυφτά πιασμένοι χέρι χέρι, ξημέρωσαν στα μάτια ενός παρμένου λυκαυγούς. Σε λάκκους μέσα πεταμένους, τους κρατούσαν δέσμιους, μα η φωνή τους και η θέληση σπάσανε τα δεσμά κι ισοπεδώσανε τη γη που τους κρατούσε... Πιαστήκαν χέρι χέρι και μ' ουρλιαχτά και κουρνιαχτό ξεχύθηκαν στα ουράνια τα αιώνια ελεύθερα. Τους άρεσε να τριγυρνούν ανάμεσα σε βράχια στενωπά, να ακουμπάν ο ένας το αέρινο

it ishttp://www.blogger.com/profile/09921817932250371555noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-30637464.post-24226770641280307052008-05-12T10:50:00.007+03:002008-05-12T11:07:25.960+03:00

Η πόρνη σκέψη σου εκτοξεύεται για λίγο, μα σαν τον πίδακα από σπέρμα μαλακίας, σύντομα επιστρέφει κατά πάνω σου και στη νωθρή κοιλιά σου προσγειώνεται(?)... Τα μαλθακά σου τα ματάκια κλείνουνε για δυο στιγμές, να απολαύσεις αδερφέ μου την καλή σου τη βολή! Πετυχημένη μαλακία, τύφλα να' χει το γαμήσι, που λέει κι ο θυμόσοφος λαός κι αυτό είναι μονάχα ίσως ό,τι κράτησες απ' τη συλλογική μας σκέψη

it ishttp://www.blogger.com/profile/09921817932250371555noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-30637464.post-49408340997490396302008-05-12T10:26:00.005+03:002008-05-12T10:49:02.039+03:00

Έλα ρε φίλε... τι μας λες?Συμβολικά περίμενες σε κάτι σκάλες που συστρέφονταν να βρουν τον ουρανό, κάτω από ένα σκοτεινό ταβάνι. Τα βρώμικα σκαλιά, σού θύμιζαν τα μέσα σου, τότε που ανερχόμενος ακόμη ενήλικας, πάλευες με τον έφηβο εαυτό σου. Οι κολλημένες τσίχλες σε αηδίαζαν... Το ίδιο και η προσπάθεια που απαιτούσαν να τις ξεκολλήσεις... Έλα μετά το γεύμα σου να σου ρευτώ στη μούρη τις απόψεις

it ishttp://www.blogger.com/profile/09921817932250371555noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30637464.post-18453249349938251362008-05-10T12:01:00.004+03:002008-05-10T12:31:38.595+03:00

Μέτρησα τ' άστρα και μου βγήκανε λειψά... Μπερδεύτηκα. Δεν ξέρω αν είναι επειδή κάποια πεθάνανε ή επειδή τα φώτα που ανάψαν δε μ' αφήνουν να τα δω. Στεναχωριέμαι όταν πεθαίνει κάποιο άστρο μου. Σα να μειώνονται οι ανάσες μου αισθάνομαι... Στερεύει λες ποτέ ο ουρανός? Όταν βάζει τα κλάματα εμείς χαιρόμαστε κοιτώντας πεφταστέρια... Τι σκληρή ανθρωπότητα!Ακούω να μιλάς κάπου στο βάθος του μυαλού μου

it ishttp://www.blogger.com/profile/09921817932250371555noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-30637464.post-77015856984284512022008-05-09T15:50:00.003+03:002008-05-09T16:06:33.107+03:00

Βρε μαλάκα... αδερφέ, γιατί πας να βουτήξεις στο σκοτάδι? Γιατί κλείνεις την πόρτα σου στα μούτρα μου και όλων μας μαζί? Το βαρύ της ξύλο μου θυμίζει στοιχειωμένο σπίτι με αράχνες από θρίλερ... Αφού δεν είναι αυτό εσύ... Εσύ είσαι φως... Με τις μαυρίλες σου, το ξέρω... αλλά το φως κυριαρχεί και σου χει δώσει εντολή με όρκο δικό σου... Μην το ξεχνάς.Παίρνεις τηλέφωνο να πεις πως είσαι χάλια... και

it ishttp://www.blogger.com/profile/09921817932250371555noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-30637464.post-88955136946016491212008-05-06T10:13:00.002+03:002008-05-06T11:07:28.350+03:00

Μετά από δέκα μέρες διακοπές... χτες έγινε η πανηγυρική επιστροφή στη δουλειά :S Ναι, ναι... με χάλασε απίστευτα πολύ... Δεν είχα κουράγιο για τίποτα λέμε. Τελικά είναι μαλακία να λείπεις για τόσο πολύ και να μην είναι καλοκαίρι... Η επιστροφή και η προσαρμογή είναι επίπονες διαδικασίες.Παρόλα αυτά πέρασα γαμώ αυτές τις μέρες που έλειπα... Όχι πως σε νοιάζει και πολύ αγαπητέ αναγνώστη... αλλά

it ishttp://www.blogger.com/profile/09921817932250371555noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-30637464.post-5892922461656772022008-04-21T15:07:00.004+03:002008-04-21T15:49:06.359+03:00

Χρυσόμυγα που σε κρατάω δεμένη με μια φτηνή κλωστή από το πόδι... Σου δίνω ζαχαρόνερο κι εσύ μου δίνεις πτήσεις σε κύκλους που προσδιορίζω μόνο εγώ ρητώς. Ανάλογα με το πόση κλωστή θα σου αφήσω, ο κύκλος είναι μεγάλος ή μικρός... Κι αν κάνεις πως για λίγο δεν πετάς ενώ εγώ το θέλω... Απλώς γυρνάω την κλωστή σου εγώ...Είσαι ακίνδυνα όμορφη. Να με τσιμπήσεις δε μπορείς. Να σπάσεις την κλωστή σου...

it ishttp://www.blogger.com/profile/09921817932250371555noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-30637464.post-62952043337434557182008-04-18T19:40:00.000+03:002008-04-18T07:50:06.644+03:00

Θυμάσαι τις αυγές που με του ήλιου τις αχτίδες περιπαίζαμε τα σκοτεινά βουνά? Θυμάσαι που τις λέξεις μας τις ντύναμε με πλουμιστά ηχοχρώματα και διακανονισμένες νότες? Η ομορφάδα σου ανάλαφρη ξόρκιζε τις ασχήμιες της καρδιάς μας κι η λογική μου η τετράγωνη έδινε σχήματα στις άμορφές τους σκέψεις.Αν λογικά τώρα σκεφτόμασταν, η απογοήτευση θα ήταν δεδομένη. Γι' αυτό και κλείνουμε τα μάτια και τ'

it ishttp://www.blogger.com/profile/09921817932250371555noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-30637464.post-80219674464434507482008-04-18T07:53:00.003+03:002008-04-18T08:09:04.041+03:00

Φοβήθηκες μια μαύρη μακρακόμη, να σε οικτίρει για ψεγάδια φευγαλέας ομορφιάς. Τα μάτια σου μισάνοιχτα ορίζανε το φως μου. Η ανοιγμένη πόρπη σου ν' αφήνει το χιτώνα σου σε γλίστρημα που φάνηκε να διαρκεί αιώνες... Σουρούπωσε στη σκέψη μου κι ένας γλυκός, βαρύς και γνώριμος, ύπνος με συνεπήρε...Χίμαιρα πούθε να ξεπρόβαλες? Τώρα που μπόρεσα εν τέλει να προσπαθήσω να' μαι άνθρωπος... Τώρα που όλα

it ishttp://www.blogger.com/profile/09921817932250371555noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-30637464.post-57714051486741573452008-04-18T07:00:00.000+03:002008-04-18T07:50:24.276+03:00

Φυλακισμένα χρόνια τώρα χνώτα που πασχίζουνε απ' το στόμα σου να βγουν. Μαζί τους κουβαλούν δυο τρεις σου σκέψεις. Να τις εκφράσεις το προσπάθησες μα εκείνες σου αρνήθηκαν πεισματικά. Όπως ένα μικρό παιδί που κρύβεται πίσω απ' τις μάνας του τη φούστα, κάθε που πάει να το συστήσει στους "μεγάλους". Έτσι κι οι σκέψεις σου μικρέ "διανοητή", φοβούνται να παρουσιαστούν στων τρομερών των ειδημόνων το

it ishttp://www.blogger.com/profile/09921817932250371555noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-30637464.post-40500811086498243132008-04-07T10:58:00.002+03:002008-04-07T11:42:05.799+03:00

Κλώθουν τα χέρια σου ανταριασμένα τόπια από κλωστές φιλήδονης αυτοεκτίμησης. Γάτες αράθυμες παίζουν μαζί τους στα πόδια σου.Οι φωτισμένες κοιμισμένες άνοιξες, ανοίξανε τους ουρανούς τους να χυθούν ποτάμια ζωογόνας δύναμης και να ξυπνήσουν τη χουζούρα φύση. Μεγαλεπήβολα τα σχέδιά της και για φέτος. Καμβάδες με χρώματα κάθε λογής. Μυρωδιές αρωμάτων που μεθούν τα έντομα, τις προξενήτρες των φυτών.

it ishttp://www.blogger.com/profile/09921817932250371555noreply@blogger.com11