OUTRAS LERIAS

PULSIÓNS

2008-10-02T19:16:00.003+02:00

Anxo R.

Hoxe estou por vender o que non teño,
vivir de rendas na rúa,
fugarme co porco antes do killing,
perder velocidade nas túas curvas,
derreter un xeo nun océano de ron,
viaxar na maleta de Franético,
fuxir dun plan chamado Bush,
facer un lume cos xornais e
unha barricada,diante do teu colchón.

Hoxe, e non onte nin mañá,
declárome culpable de disparar sen balas,
abstemio da auga mineral,
avogado defensor dos teus pecados,
labrego nun mar sen fondo,
estrea dos teus ensaios,
perdedor na recta de chegada,
pólvora mollada nun bar cheo de malos.

FOLLAS (como balas)

2008-09-30T16:53:00.005+02:00

Hoxe asolagarei as follas vencidas das árbores
nunha barrica de LK
pra tinguir con pólvora de carraxe este outono
e disparar, unhas verdades,
aos tristes por decreto que non deixan de foderme a existencia.

"PARA VOS (Reina)"

2008-09-26T20:36:00.005+02:00

Emprestáchesme verbas bonitas pra sandar melancolías
e dende entón ando máis lixeiro ,cuns pesarios dos pes amnésicos.
Hoxe levo nos petos todos os bicos recibidos como pronto e pago
dos endosos bancarios co pasado.

DÚBIDAS (sen resposta)

2008-09-23T22:28:00.003+02:00

As follas diante das luces do carro danzan ergueitas unha peza de outonía no meu retorno a Compostela. A tarde na compaña de Franético mesturando ron e conversas pola praia de Mera resultou terapéutica.
Hoxe non deixo de preguntarme, cantas derrotas acubíllanse tras unha vitoria.

WARNING

2008-09-22T23:37:00.003+02:00

Teño o corazón en formol,
verbas molladas,
subtítulos como respostas,
e un aquel...de andar de volta de todo.

FIESTRA (de Domingo)

2008-09-21T17:39:00.007+02:00

Fumando un cigarro manipulado ao carón dunha xanela aberta,
audito o pasado, combato resacas, repito imaxes do teu corpo,
danzo cos restos da túa ausencia, reseteo o tempo, leo a Monzó,
envío sinais de fume aos veciños, escoito o choro dun neno,
os postres das comidas de Domingo, os partidos no Carrusel,
os teus silencios.

Fumando un cigarro manipulado ao carón dunha xanela aberta,
catalogo as marcas que deixaches na miña pel, falo co televisor,
reconto as pegadas abandonadas na xeografía do apartamento,
asubío unha canción, alugo un exilio interior con vistas,
avalo a túa suspensión de pagos,as malas compañas,
os meus silencios.

A verdade e que nunca imaxinei a de cousas que un pode facer,
fumando un cigarro manipulado ao carón dunha xanela aberta.

SUCEDE

2008-09-19T21:27:00.002+02:00

Xoán Curiel canta a Godot emprestando aloumiños sonoros,
Franético reina en Aldán buscándolle os ángulos a ría,
un ging tonic hidrata o niño de paxaros que levo no peito,
Quicoliñas oferta a súa terraza na Algalia como exilio con vistas,
Compostela emerxe vizosa pintando con luces de neon a pedra,
a policía fai un casting pra pasar unha noite no calabozo.

Busco nos planos a estrema das túas cadeiras,
amago con abstraccións frustradas,
acelero sen destino,poño música,
elaboro caras,clasifico enrugas,
e ti,en Gambia.

FRAQUEZA

2008-09-13T03:01:00.004+02:00

Escribo co teclado do ordenador inclinado, agardando que as verbas esvaren axudadas pola gravidade e a madrugada.
Escribo, catalogando as fraquezas do bolchevique en garitos onde regalan copas de garrafón con restos de carmín caducado.
Aventureiro de 50 metros cadrados, amnésico nunha trincheira, preso da túa outonía, licenciado no tres por dous, minifundista do teu camiñar…

"Buscando mi detino,viviendo en diferido sin ser,oir,ni dar.

A cobro revertido quisiera hablar contigo y asi sintonizar"

Extremoduro 2008

Boomp3.com

CONVERSAS

2008-09-13T02:55:00.001+02:00

-.Sabes o que é a paletilla?
-.Xa estas ti coas túas historias...
-.Pois é, que sei que che interesa, un oso inexistente que como dicían os gregos clásicos, flotaba á altura do diafragma sendo fundamental no estado anímico.Por iso as veces empregamos a expresión “teño a paletilla baixa”. Por iso, ata fai pouco tempo nas aldeas existían persoas que tiña por profesión equilibrar a paletilla
-.E ti, como tes a paletilla logo?
-.Fora da xunta, luxada, melancólica.
-.Ti o que es é un leimeiro e se algún día tiveches paletilla de seguro que os seus restos están espallados polo mundo adiante a modo de metralla.
-.Non me desgusta a idea dunha paletilla kamikaze perdida. Complementa a pose bogartiana-vampiresca.
-.Vampiro, casablanca e leimeiro, unha boa mestura.
-.Eu tan so quería falarche da paletilla miña ben
-.Déixate de lerias, e de paletillas, e de hostias...

PETICIÓN

2008-09-08T21:18:00.002+02:00

-.Chúchame o veleno da pel antes de que me coma a tristura.
-.Iso llo dirás a todas!

HORAS (mortas)

2008-09-08T20:23:00.002+02:00

Aburridos curas entre voda e voda nun domingo calquera,
solitarias mesas reservadas en restaurantes baleiros,
esquecidos zapatos abandonados nos trocos de tempada,
insomnes bicos emprestados en noites mancomunadas,
cronometrados semáforos polas presas da vida moderna,
furtivas misivas sen remitente nin resposta,
tatexas verbas que non acreditan na incontinencia,
amnesias alcohólicas insubmisas as augas de Cabreiroá…
catálogo de flashes que alumean as horas mortas.

TRES VECES CEN

2008-09-02T21:45:00.005+02:00

Chega Setembro, co seu exercito de follas agardando a ser alfombra duns pes cansos, cun casete de grandes éxitos deste verán que puido ser e non foi debaixo do brazo, con restos de carmín que esqueciches a prazo fixo en beizos escépticos.
Chega Setembro, cunha bagoa hospedada no lacrimal pra despedir aos guiris da vella, investindo nos mesmos garitos co mesmo alcohol pra novas universitarias,envellecendo a tinta dun libro de poemas que cada vez semella mais acedo.
A cidade latexa a ritmo dun valse, os hipócritas fan cola ás portas do palacio demandando un certificado de boa conduta, as rebaixas ofertan ao vendedor cun kit de limpeza, o euribor toma callos sen protector gástrico, ti cada vez pareces mais fermosa nas fotos, eu mais vello.

A xornalista da tv repite as mesmas noticias cada 10 minutos cun ton enlatado, a mentira atopa refuxio nun titular, as nosas ganas nun trasteiro alugado por eros.

Levo uns cantos meses disparando verbas nunha pistola de balas, mirándote camiñar entre rúas estreitas, elaborando un catálogo de renuncias, mercando lentes pra pintar outras cores, vomitando o LK do almorzo.
Chega Setembro e con el este texto que leva o número 300 no reverso dunha leria. Texto terapéutico, filtro de angurias, mexada de can, antídoto contra a insoportable levedade do ser, recuncho con visado ao teu leito, melatonina de letras, grafite sobre o teu corpo espido, berro nun papel en branco, berro, berro.

*Audio Torreira Grandes éxitos (Texto de Franético,voces Torreira e Franético)

Boomp3.com

COCKTAIL (nihilista)

2008-08-25T21:49:00.003+02:00

Un capitán sen exercito cun exceso de ordes no fusil,
unha ansiedade no peito sen taxas nin fronteiras,
os bicos que malgastamos cando tiñamos superávit,
as gañas que teño de ter un nada con vos,
dous garitos que pechamos sen expediente de clausura,
as humidades que disecamos nas noites longas,
a túa amizade xogada a sete vermello,
un rock que agochamos nun pop elegante,
a bandeira que bordei coa túa roupa interior,
as forzas que me faltan pra gañar unha batalla perdida,
os Mayday que non escoito cando emprego tapóns pra nadar,
as fotos que me buscan os ángulos mortos,
os días que envolvín o corazón con algodón
e moito,moito,moito xeo.

SUCESOS (de Agosto)

2008-08-21T20:46:00.008+02:00

Inhalo, o fume dun cigarro enriquecido con uranio
nun día mollado.
Xogo, cun xeo cativo a pintar de humidades as túas costas
que xa non escrituran desexos.
Presento, suspensión de pagos apremado polas débedas
penduradas da túa cintura.
Agardo, polo sol de outono para negociar unha rendición
con vistas.
Son,un suceso de Agosto con atraco a man armada.

*Audio...Torreira grandes éxitos again (correxido).

Boomp3.com

NADA

2008-08-10T22:08:00.002+02:00

Meto os dedos na boca buscando verbas que vivan de aluguer no papel do silencio. Merco filtros que limpen de borrallas o tic tac dun músculo que latexa de balde. Acepto pagares de vida a 90 días, restos de bicos, cinzas de revolucións, medallas de lata de sardiñas, cartas vomitadas por botellas insubmisas a historias con final feliz.
Camiño con defectos de fabrica que tan so mostro cando me sacas de punto, cando repito sorriso á vendedora do pan, cando non hai vía de servizo para un carro de infinitas mans.
Afogo melancolías sen gamelas en xeos derretidos na túa pel, especulo co teu camiñar, pinto de crises económicas o espertar do teu corpo sen un edredón que exerza de padriño.
Son, unha bala repetida aloxada no pladur da túa habitación que aturuxa, o teu nome en soños.

AGOSTOssss

2008-08-06T01:12:00.003+02:00

Teño un agosto de soidades acubillado nos teus ollos de neon,
un ventilador que so danza ao ritmo dos nosos corpos mollados,
unha recua de libros requecidos polo esquecemento e un
NON QUERO, convencido pola túa boca húmida.
Hoxe son un taquígrafo que dispara unha partitura
deshidratada...pra ti.

SALITRE

2008-07-31T16:33:00.003+02:00

Hoxe reservarei no con dos tres pes, preto do faro, unha habitación con vistas aos meus excesos. Na illa de Arousa, a unha distancia prudencial do continente, os minutos camiñan sen reloxo, o mar ule a mar e a xente é xente. Debe ser por isto que non me importaría afiliarme, a esta república do salitre.

MILANÉS

2008-07-26T11:38:00.002+02:00

Paco Rodríguez

Ela viste uns bombachos negros, pisando nunhas sandalias onde agroman unllas violetas que danzan, debaixo da choiva e o Licor Café. Ela porta unha bandeira mollada con pingas de terra húmida no branco dos ollos e unha estrela recollida, no seu cabelo roxo.
Aloumiña coa súa voz Pablo a noite do 25, filtrando os pousos das revolucións perdidas mentres eu penduro algún resto entre os meus e as mans de Filipa. Canta Milanés, 10 anos despois, daquela tarde na súa casa da Habana na compaña de Odalis, Franético e un niño de bolboretas no corazón.
Onte, por uns intres, quixen volver a pisar as rúas novamente e descubrinme, movendo os pes, nunha lameira de corazóns quentes.

VELOSO

2008-07-22T11:40:00.002+02:00

Onte Caetano cantou en Compostela e por uns intres, as gaivotas que pintaban o ceo da Quintana semellaron pombas, as portas dos lavabos de plástico un conxunto de percusión africana e uns meniños que corrian entre as luces da pedra, un ballet ruso de xira. Esta é a fórmula da boa música que altera percepcións, acompásase da Berenguela e muda sensacións térmicas que espantan os meigallos e inmunizan contra o mal de aire, deste verán enlatado.

VERBAS (fuxidas)

2008-07-18T21:58:00.002+02:00

As verbas que foxen dos meus miolos cando non son asolagadas na tinta do papel teñen…unha tradución simultánea nas caricias que empresto debaixo da túa saia, a elegancia do traxe co que me vistes cando mentes por min, a sede de cervexa e nada mais que cervexa, as ganas dunha fuxida que pretenda volver, o pedigree dunha úlcera que tapizo con omeprazol, a inocencia dun neno que reina nun castelo de area na illa de Arousa, a vocación de ser outros que queren ser outros, as revolucións agochadas nunha barricada de desexos, a sensación dun verán repetido mirando a vida pasar.

MOITO OBRIGADO (á vida)

2008-07-13T23:01:00.004+02:00

Precisaría dunha orde xudicial pra afastarme das derradeiras 48 horas, un exercito pra dispersar ao grupo da tralla brava donostiarra* onde faltaba Wein, unha orde de clausura pra depurar tanto exceso consentido, un rec retiniano pra repetir o impactante espectáculo de TOM.
Hoxe teño a ben facer entrega de 1600 km de amizade, unha metade que me viste euskaldún, un fato de bicos non dados ou si, unha cidade pra vivir outra vida, un concerto compartido con Mr Gonzalez, un equilibrio enólico con Franético, unhas costas que refrescan as miñas pasadas de freada, un paréntese osixenado pola música e o mar do norte.

Moito obrigado á vida e tamén a Franético e a Xelito por mostrarme a Waits fai 15 anos

*Franético,Morris,Filipa,Xelito,Anxo,Irati e Elvi.

FRANÉTICAMENTE (Waits)

2008-07-07T00:28:00.003+02:00

Tom agárdanos en Donostia ao final desta inmersión semanal de realidade laboral. Ti xa sabes irmán Franético, que eu son un socio putativo dos teus sentimentos e as túas ausencias, que quece pola banda pechando garitos e perdendo equilibrio, antes da seguinte aventura. Nestes tempos nos que as lólitas trátannos de ud e temos xa carné de socio do club dos interesantes con pucho e data de caducidade, toca ir pensando en arremangarnos as carteiras, encher o depósito e ir orar ao gran waits no Kursaal de Gros.

*Audio do fuchanco das lembranzas (Torreira grandes éxitos)

boomp3.com

AGORA

2008-07-01T07:49:00.004+02:00

Agora que o can de palleiro está en perigo de extinción e ti vistes saias que axustan o termóstato das témporas. Agora que nos garitos serven bicos con xeo e a cervexa é a nova bebida isotónica dos deportistas narco-olímpicos. Agora que Luís e o mellor adestrador do mundo e Arconada xa non é Arcomanta, agora toca, darlle a benvida ao verán e refrescar a calor coa suor dos nosos corpos cansos.

NIN COBRA (nin can)

2008-06-23T00:47:00.002+02:00

O sol cae a cachón e as estudantes portan moreno de candil polas rúas de Compostela.
O sol é un consentido que evidencia o paso dos anos e as marcas que a vida cobra sen licitar. Teño dende fai días unha soidade atorada por moita xente que non coñezo e sabe o meu nome, un camiñar de souvenir dun todo a cen, unha distancia natural con cada verba que pronuncio, unha ausencia importada en cada bico que dou.

...SEN TI

2008-06-15T01:21:00.004+02:00

Suicida, como un can que pasea pola vía rápida do Barbanza.
Baleiro, como un príncipe que danza o himno de Riego.
Húmido, como o xeo que deixei esquecido nas túas costas
Oxidado, como un bico artrósico nun puticlube de carretera,
así estou eu…
As camareiras xa non traballan cun audífono de serie,
as xeadas aferruxan as penas dos que emprestan sorrisos,
os fígados pasan facturas endosadas a copas en serie,
as enrugas sindícanse contra o paso do tempo,

nunha “loita de xigantes”, dun sábado noite.