tag:blogger.com,1999:blog-28258289617005900122009-10-13T01:22:47.327-07:00వెంకట్http://www.blogger.com/profile/13146754715727116334venkat9venkat9@gmail.comBlogger69125tag:blogger.com,1999:blog-2825828961700590012.post-64369941042202244642009-09-19T11:25:00.000-07:002009-09-19T11:26:02.686-07:00అదొ నిశ్చల చిత్రం<br />కిర్రు మన్న బూట్ల శబ్దం<br />రాత్రికి సిగ్గయింది<br />సోక్రటీస్ మళ్ళి పుట్టాడు!<br /><br /><br />జీవితాన్ని కొలవడానికి<br />ఏ కొలబద్దలు అవసరం లేదు<br />మనువుని నరికెయ్యండి!<br /><br /><br />కడుపులొ ఖాళి<br />చెవిలొ సెల్లు<br />మెరిసే రోడ్లు<br />ప్రపంచీకరణ ఫలాలు!<br /><br /><br />హృదయం బద్దలైంది<br />అద్దంలో ప్రతిబింబం<br />శూన్యంలో కనిపిస్తుంది!<br /><br /><br />మాతృత్వం<br />మాయమైంది మందులు లేవా<br />మనసుకు!<br /><br /><br />బడబాగ్నిలా<br />శరీరం అంతా ఒకటే<br />నిప్పు కణికలు అర్పేయడానికి<br />ఉన్నాయి కదా "పెప్సి" లు!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2825828961700590012-6436994104220224464?l=venkateshuoh.blogspot.com' alt='' /></div>వెంకట్http://www.blogger.com/profile/13146754715727116334venkat9venkat9@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-2825828961700590012.post-61397500132892625242009-09-19T11:21:00.000-07:002009-09-19T11:22:35.128-07:00మౌనం మాట్లాడుతోంది<br />మానవత్వం మట్టికలిసినపుడు<br />మనిషితో మనిషి కరచాలనం<br />గతకాలపు వైభవం మాత్రమే!<br /><br /><br /><br />రెండు రక్తపు చుక్కలు<br />చిందించి ఎంతమంది<br />నల్లవాళ్ళు వారి శరీరాన్ని<br />కళేబరాల్ని చేసుకున్నారో!<br /><br /><br /><br />నా అస్తిత్వం మాయమై<br />ఆకాశం వరకు చిమ్మిన<br />చెమట చుక్కలు<br />ఇపుడు వర్షమై మీ దాహాన్ని<br />తీర్చుతున్నాయి!<br /><br /><br />చిన్నప్పుడు చెప్పిన<br />చందమామ కథ<br />పగిలిన గాజు పెంకుల్లా<br />చెల్ల చెదురుగ పడిన శకలాల్ల<br />తోస్తున్నాయి!<br /><br /><br />చరిత్ర ఎప్పుడు పునరావృతం<br />అవుతుంది<br />ఒంటరి సమూహంలో ఉన్నప్పుడు<br />రాత్రిల్లో పేలిన బాంబుల శబ్దాల్లా!<br /><br /><br />అనుమానపు చూపులతో<br />దేహాలను ఎక్సెరే తీస్తున్నారు<br />రక్త మాంసాలతో పాటు కాసింత<br />మానవత్వపు రేఖలు అస్పష్టంగా<br />కనిపిస్తున్నాయి!<br /><br /><br />ఆకాశమే హద్దుగా<br />కంఠమెత్తి విలపిస్తున్నా<br />మారణ హోమానికి వ్యతిరేకంగా!<br /><br /><br />చివ్వున చిందిన నెత్తురు మరకల<br />సాక్షిగా మీ నీత్తురు వృధాపోదని<br />అభయ హస్తం ఇస్తున్నా!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2825828961700590012-6139750013289262524?l=venkateshuoh.blogspot.com' alt='' /></div>వెంకట్http://www.blogger.com/profile/13146754715727116334venkat9venkat9@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-2825828961700590012.post-68620980776146232762009-09-19T11:16:00.000-07:002009-09-19T11:17:31.280-07:00దూరమవడం ఎప్పుడూ<br />మరణ సదృశ్యమే...<br />మెరుపుల వచ్చి<br />కలల అలలపై<br />ఓల లాడించి<br />వలపును ఒడుపుతో<br />మనసులో గుప్పించి<br />మౌనంగా మాట్లాడి<br />కళ్ళతో మమకారాన్ని నింపి<br />సుదూర తీరాలలో<br />ఎవరికి అందని ప్రేమను<br />శరీరం అంతా నింపేసి<br />అణువణువులో నీ నామాన్ని<br />అతికించి...<br />ఇపుడు దూరమవడం<br />నరకయాతనే!<br />గంటల తరబడి మాట్లాడిన<br />ఊసులన్ని ఇపుడు వ్యర్థమేనా<br />నిరీక్షణలో...<br />నీ రూప దర్శనముకై<br />పడిన వేదన అంతా శూన్యమేనా<br />ఆకాశంపై ఆశపడడం<br />ఆడియాశే అవుతుంది<br />అందుకే మళ్ళీ మళ్ళీ<br />చెబుతున్నా దూరమవడం<br />ఎప్పుడూ మరణ సదృశ్యమే!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2825828961700590012-6862098077614623276?l=venkateshuoh.blogspot.com' alt='' /></div>వెంకట్http://www.blogger.com/profile/13146754715727116334venkat9venkat9@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-2825828961700590012.post-55191490327758567102009-03-18T05:25:00.000-07:002009-03-18T05:28:57.891-07:00<div class="articleheading"><br /></div><span class="kanuni"></span><div class="rsslogo"><map name="rss-sms"> <area alt="thatsTelugu RSS feed" coords="2,4,15,17" href="http://feedproxy.google.com/oneindia-thatstelugu-all" title="thatsTelugu RSS feed"> <area alt="thatsTelugu iGoogle gadgets" title="thatsTelugu iGoogle gadgets" coords="37,2,87,17" href="http://www.oneindia.in/gadgets/igoogle/gallery/"> <area alt="FREE SMS Alerts" title="FREE SMS Alerts" coords="108,3,159,17" href="http://www.oneindia.in/sms/"> </map> <script language="javascript"> function getURL() { return window.location.href; } function getMetaTitle() { var m = document.getElementsByTagName('meta'); var metaTitle = ''; for(var i in m) { if(m[i].name == 'title') { metaTitle = m[i].content; } } if((metaTitle == '') || (metaTitle == 'undefined')) { metaTitle = document.title; } return metaTitle; } document.getElementById('bookmark-link-id').href = document.getElementById('bookmark-link-id').href + '?url=' + getURL() + '&title=' + getMetaTitle(); </script></div><div class="m5">వెంకటేష్</div><div style="float: left;"><div style="width: 160px; padding-left: 5px; padding-right: 10px; float: left;"><script type="text/javascript">GA_googleFillSlot("telugu-160x600");</script></div></div><div><p>ఎక్కడో<br />మూలమలపున<br />రెండు చేతులు<br />దీనంగా కిందికి పైకి<br />ఊగుతున్నాయి!<br /><br />చింపిరి మొహం<br />తైల సంస్కారం లేని<br />జుత్తు ఒళ్ళంతా కమురు వాసన<br /><br />కడుపు వెన్నుకు<br />ఆనుకు పొయింది<br />ఆ కనులు వికృత<br />సమాజాన్ని ప్రశ్నిస్తున్నాయి!</p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2825828961700590012-5519149032775856710?l=venkateshuoh.blogspot.com' alt='' /></div>వెంకట్http://www.blogger.com/profile/13146754715727116334venkat9venkat9@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-2825828961700590012.post-63595133587295344032009-03-17T15:05:00.000-07:002009-03-18T05:18:14.733-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_YJl7T93qePQ/ScDmdVhBflI/AAAAAAAAAOM/MxMKy3jFg8c/s1600-h/venkat+kavita+photo.htm"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 116px; height: 116px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_YJl7T93qePQ/ScDmdVhBflI/AAAAAAAAAOM/MxMKy3jFg8c/s320/venkat+kavita+photo.htm" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5314500951963434578" border="0" /></a><br /><div class="m5">--వెంకటేష్</div><div style="float: left;"><div style="width: 160px; padding-left: 5px; padding-right: 10px; float: left;"><script type="text/javascript">GA_googleFillSlot("telugu-160x600");</script></div></div>ఎక్కడని వెతకను<br />ఉన్నావన్నా ఆశతో<br />నిరంతరం డేగ చూపులతో<br />అణువణువు గాలిస్తూ...<br /><br />రహదారిపై ఎర్రటి ఎండలో<br />ఏడో నంబరు మైలురాయిపై<br />ఎవరో కూర్చొన్నారు...<br />శరీరాన్ని ముద్దలా మడిసి<br />గుండ్రంగా సున్నాల కనిపిస్తున్నారు!<br /><br />అర్దనిమీలిత నేత్రాలతో<br />ఆత్రంగా వెతుకులాట<br />అక్కడో,ఇక్కడో,మరెక్కడో<br />నిను వెతుకుంటున్నాను!<br /><br />సూదూర తీరాన్నుంచి<br />నీ గద్గద స్వరం<br />మలయమారుతంలా తాకింది<br />నా మనోహర నేత్రం విచ్చుకుంది సంతోషంగా!<br /><br />రెండు రక్తపు బొట్లు<br />నేలపై రాల్చి<br />పెను వృక్షమై ఎదిగినా...<br />నాపై వాలే పావురాలు<br />కూడ నీ జాడ చెప్పలేదు!<br /><br />కన్నీటి తెరలలో<br />నీ అస్పస్ట రూపం<br />కనులు మూసి తెరిచేలోగా<br />మాయమై పోతున్నది!<br /><br />చిక్కటి చీకటిలో కూడ<br />ఎక్కడివో వెలుతురు జాడలు<br />మనస్సులోకి దూరి దైర్యానిస్తున్నాయి!<br /><br />కనిపించక పోవడం తత్కాలికమే<br />కనుమరుగవడమే భరించలేనిది!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2825828961700590012-6359513358729534403?l=venkateshuoh.blogspot.com' alt='' /></div>వెంకట్http://www.blogger.com/profile/13146754715727116334venkat9venkat9@gmail.com2tag:blogger.com,1999:blog-2825828961700590012.post-56736544321420045182009-03-14T10:38:00.000-07:002009-03-14T10:39:12.900-07:00I try to wipe you out the memory banks of my mind, as if you don’t even exist; but as much as I attempt to do so I fail.Memories of you are ever where.Half of me dislike you for putting through so much hell.The other half can’t tolerate to be alone and I rather have you to return home.I am not going to deny that my feelings for you are still alive…and your absence has made them stronger than ever.When are you going to realize that we belong together?It has been extremely difficult to go to asleep at night without having you by my side.I am man enough to admit that I am going through withdraw symptoms. I am miserable …this is the reason why I cry.I know that some where in your heart you feel the same for me.Just look a little deeper… past the anger, hurts and sorrows and then you will see that you still do love me.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2825828961700590012-5673654432142004518?l=venkateshuoh.blogspot.com' alt='' /></div>వెంకట్http://www.blogger.com/profile/13146754715727116334venkat9venkat9@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-2825828961700590012.post-8439809629856180312009-03-12T11:33:00.000-07:002009-03-12T11:34:55.778-07:00తెలుగు కథల్లో "చైతన్యస్రవంతి"<br /><br /><br />తెలుగు కాల్పనిక సాహిత్యంలో చైతన్యస్రవంతి శిల్పానికి ఆద్యుడు జేంస్ జాయిస్.1922 లో వెలువడిన ఈయన నవల "యులిసెస్"చైతన్యస్రవంతిలో సాగినా,నిజానికి ఇది పైరో టెక్నిక్ నవల.మొదటి ప్రపంచయుద్దం తర్వాత యూరోపియన్ సమాజంలో తలెత్తుతున్న మార్పులు విడిపోతున్న కుంటుంబ బందాలు,మానవ సంబందాలు ఆర్థిక సంబందాలుగా మారిపోతున్న సంధికాలంలో ఆత్మీయ స్పర్శ కోసం మనిషి పడే తపన మొదలైన వాటిని హోమర్ గానం చేసిన గ్రీకు మైథాలజి "ఒడిస్సి"లోని పురాణ పాత్రలను స్ప్రురింపజేసేలా సమకాలీన వ్యక్తుల జీవితాన్ని,వారి జివిత పరమర్థాన్ని అద్బుతమైన భాషా విన్యాసంతో చిత్రించిన ఆదునిక మానవేతిహాసం "యులిసెస్",<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2825828961700590012-843980962985618031?l=venkateshuoh.blogspot.com' alt='' /></div>వెంకట్http://www.blogger.com/profile/13146754715727116334venkat9venkat9@gmail.com1tag:blogger.com,1999:blog-2825828961700590012.post-12354012835401704612009-03-09T10:58:00.000-07:002009-03-09T10:59:12.920-07:00శ్రమ సంబందాలు నశించి ఆర్థిక మానవసంబందాలు పెద్దపీట వేయడం మీద కవి ఆవేదన వ్యక్తం అవుతుంది.రుతువులకు,రైతులకు ఉన్న సంబందం విడదీయరానిది.<br />"ఇకపై కృషివలుని చుట్టూకందకాల్లా కొత్తవలయాలుకాడికి కంప్యూటర్ మేడికి "కీ" బోర్డు వెబ్ సైట్ లో విత్తడం ఇంటర్నెట్ లో అమ్మకం అంతా గ్లోబలైజేషన్ సాగుభూముల్లో తొండల గుడ్లు"<br />'దగాపడ్డ చెమటచుక్క దిగాలుగ చూస్తుందీ అంటూ మొదలయ్యే 'దుక్కిచూపూకావ్యం పాఠకుడిని తనవెంట లాక్కుపోతుంది.'నిజంగా పేదరికం ఓ నిశ్శబ్దపు గాయం'అన్న పూర్తి అవగాహన కలిగిన రచయిత వెంకటేశ్వరరెడ్డి.<br />"ఈ రోజు మాట్లాడు కోవడానికిపేదరికమంతావిలువైన వస్తువు మరొకటిలేదు" అని దెప్పి పొడిచాడు.కవి వస్తువును ఎన్నుకోవడంతో పాటు వస్తువుకు తగిన రూపాన్ని,అభివ్యక్తిని తగిన విదంగా వాడుకొన్నాడు.రైతు భాధలను కవిత్వీకరించడంలో అనేక భావ చిత్రాలను ఎన్నుకొని వర్తమాన వ్యవసాయం ఎలా తయారయిందో చిత్రీకరించాడు.<br />"క్షణం క్షణం శిలువనెక్కే సేద్యం కారంతా కరువు ఏకరువు పెట్టుకోను దిక్కులేదు"<br />దేశానికే రైతు వెన్నుముక అని గొప్పలు చెప్పుకొనే రాజకీయ వ్యవస్థలో వ్యవసాయరంగం నగ్నస్వరూపాన్ని వెల్లడిస్తున్నాడు.<br />"అసలు పంట పొలాలకుపాడె గట్టిన ప్రతిభ ఎవరిది?<br />కరువు రైతులు రైతు కూలీలు అప్పుల ఊబిలో కూరుకపోయి ఆత్మహత్యలు చేసుకొనే పరిణామం దాపురించింది.<br />"అప్పును ఆత్మహత్యను బొమ్మగా గీస్తే పత్తి రైతు గోచరిస్తాడు ఇపుడు రైతును మోసగించనిది మరణమొక్కటే" <br />భారతీయ రైతుకు ప్రపంచీకరణ పరమ శత్రువు.కవి ఈ సత్యాన్ని గ్రహించాడు."సైబర్ సైతాంతో రక్కించాక సంస్కరణలన్ని శాడిజం సింబల్ కాబోతున్నాయ్నేలంతా గాయాలు అల్లుకున్నప్పుడు ఆయుధం ఓ తిరుగుబాటై చిగుర్చుతుంది" <br />అని ఈ రైతు కావ్యంలో కవి ఇస్తున్న సందేశం."దుక్కిచూపు" ఆకలి కావ్యం.రైతు ఆగ్రహ కావ్యం.రైతు గాయాన్ని పాడుతున్న కర్షక కవి "కొండ్రెడ్డి"మరిన్ని కావ్యాలు రాయాలని కోరుకుంటున్నాను.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2825828961700590012-1235401283540170461?l=venkateshuoh.blogspot.com' alt='' /></div>వెంకట్http://www.blogger.com/profile/13146754715727116334venkat9venkat9@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-2825828961700590012.post-52399649891286450802009-03-07T11:26:00.000-08:002009-03-07T11:34:02.843-08:00శ్రామిక కవిత్వం-సమకాలీన స్పందన<br /> శ్రామిక కవిత్వం-సమకాలీన స్పందన ప్రపంచీకరణ పాలకవర్గాలకు తప్పనిసరి అవసరం.దీని ప్రభావం మాత్రం ప్రజల ప్రాణాల మీదికి వస్తుంది.ఈ నేపద్యమే ఈనాటి కవిత్వానికంతటికి కారణం.అనుభూతి,ఆవేశం కవిత్వానికి ప్రధాన ద్రవ్యాలని మహాకవి జాషువా అంటాడు.ఈ రెండు "కొండ్రెడ్డి"లో పుష్కలంగా ఉన్నాయి.సమకాలిన పతనానికి సంబందించిన సర్వ అంశాలూ,ఎంతో అవేశంతో,కోపంతో ఖండిస్తూ పోతాడు కవి. ఈ రచయిత ఇటివల వెలువరించిన "దుక్కిచూపు"లొ ఈ అంశాలన్ని రాసులు పోసినట్లుగా కనిపిస్తాయి."దుక్కిచూపు" అనగానే దున్నిన మట్టిచూపు అనుకోవడం సహజం.ఆ నైజం భాహిరం మాత్రమే.కాని కాస్త లోతుగ చూస్తే ఆ దుక్కికి అడుగున ఆర్తి ఉంది.మనిషికి మనుగడ కలిగించే జీవస్పూర్తి ఉంది.రచయిత తీసుకొన్న వస్తువు ప్రాథమికంగా పల్లెపరిసరాలకు సంభంధించిందే.వ్యవసాయం అంటే ఏమిటో,ఎంత కవితాత్మకంగా చెప్పాడొ ఈ క్రింది పంక్తులు సాక్షాలుగా నిలుస్తాయి. "వ్యవసాయం అంటే..../వేగుచుక్కతో మొలిచొచ్చే కళ్ళు/కోడికూతతో కదిలే కాళ్ళు/పొడిచే పొద్దుతో/దినచర్యలైపొయిన చేతులు" ఇలా కొత్తదనాన్ని కుమ్మరించే పంక్తులెన్నో ఈ కావ్యంలో ఉన్నాయి."దుక్కిచూపు" రైతు కావ్యం. ఇక్కడి ప్రజల అనుమతి లేకుండా బలవంతంగా ప్రజల నెత్తిన గ్లోబలైజేషన్ ప్రక్రియను రుద్దారు.దీని పలితంగా అన్ని సామాజిక రంగాలతో పాటు వ్యవసాయ రంగం కూడ సంక్షోబంలో పడింది.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2825828961700590012-5239964989128645080?l=venkateshuoh.blogspot.com' alt='' /></div>వెంకట్http://www.blogger.com/profile/13146754715727116334venkat9venkat9@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-2825828961700590012.post-44703547694140688212009-02-12T09:35:00.000-08:002009-02-12T09:43:03.332-08:00<ul><li><div align="justify">మార్కులు మా కక్కరలేదు.చిలుక పలుకులు,బట్టీలు పట్టడంమాకు చాతకాదు!సృజనాత్మకత మా పుట్టుకలోనే ఉంది.నా తండ్రి వ్యవసాయ పనిముట్లుతయారు చేయడంలో ఉంది.నా తల్లి పంట నూర్పిడిలో ఉంది.మీకు చేతనైతే ఒక అక్షరాన్నిఅందంగా చెక్కండి.వ్యాక్యాన్ని నల్లని దళితసౌందర్యవతిలా మార్చండి !కాలం మారిన కొద్దికులం రూపు మారిపోతుందనుకున్నానుకాని...ఉన్నత విశ్వ విద్యాలయాల్లోకాల నాగై కాటేస్తుందనుకోలేదు!మా ప్రతిభను కొలవడానికిమీకున్న ప్రస్తుత కొలమానాలు సరిపోవు.అనంతమైన నా తెలివినిమీ మోకాళ్ళతో కొలువలేరు!(విశ్వవిద్యాలయాల్లో కులవ్యవస్థ వికృత స్వరూపం చూసి...)</div></li></ul><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2825828961700590012-4470354769414068821?l=venkateshuoh.blogspot.com' alt='' /></div>వెంకట్http://www.blogger.com/profile/13146754715727116334venkat9venkat9@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-2825828961700590012.post-73438342771309054992008-03-31T00:31:00.000-07:002008-03-31T00:35:19.349-07:00<p align="justify"> ఒక తాత్వికుడు</p><blockquote></blockquote><p align="left"><br />రెండు కన్నీటి చుక్కలుకళ్ళలోకి దిగులు ఒంపుకొన్న చూపులుబక్క చిక్కిన శరీరంభారమైన హృదయంకఠినమైన జీవితపు నడక వెరసి వీదిలో బ్రతికే కళేబరం చేతిలో సత్తు గిన్నెతో చిల్లర నాణేల నాట్యం దర్మాత్ముల హృదయాల లోకి నిశ్శబ్ద ప్రసారం చేసే అసహాయపు ఆకలికేకలు ఎవరిని నోరుతెరిచి అడగని సంస్కారం పేవ్ మెంట్ నె నమ్ముకొన్న జీవితపు ఏకాకితనం అతడేం బిక్షకుడు కాదు అనుభవాల సారంలో పండిన ఆత్మఅందకారాన్ని వెక్కిరించే నిలువెత్తు పుస్తకంఅటువైపు నేనెప్పుడు వెళ్ళినా ఒక మంచి తాత్వికుడిని చూస్తాను నా నాగరికతను సహాలు చేసే ఒక అతీంద్రియ శక్తి అతని కనుల్లో నిరంతరం ప్రవహిస్తూనే ఉంటుంది అతడు జీవితపు తత్వాన్ని నిశ్శబ్ద సంగీతంలా ప్రసారం చేస్తునే ఉంటాడు. </p><blockquote><p align="right"> </p></blockquote><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2825828961700590012-7343834277130905499?l=venkateshuoh.blogspot.com' alt='' /></div>వెంకట్http://www.blogger.com/profile/13146754715727116334venkat9venkat9@gmail.com3tag:blogger.com,1999:blog-2825828961700590012.post-90289278027345657872008-03-05T11:27:00.000-08:002009-03-17T07:29:37.391-07:00తెలంగాణ బతుకులకు"మూలకం" రెండో భాగం<br /><br />హరగోపాల్ కవిత్వానికి మనిషే ప్రాణస్పందన.తను చేరుకునేసరికే మనిషి గాయమై వున్నాడు.మనిషి అనుభవాలు తను.ఎక్కడో తప్పిపోయిన ఆత్మీయాన్ని ఎక్కడో దొరకబుచ్చుకున్న ఆనందం.పెద్ద చిన్న శరీరానికే.హృదయానికి కావు.అదే కవి.వయసు మరిచి వ్యక్తీకరిస్తాడు.<br />"బురదలో ఆడుకొంటున్న పసివానిలా నేను నీలో పిచ్చుక గూట్లోకి నీ పాదం కోసం గుండెల గుంపుల్లో వెతుకులాట వొల్లంత పుసుకున్న ఇసుకలా గ్నాపకాలు"<br />బాల్యాన్ని తడిగుర్తుగా దాచుకొని ఇప్పటికి బాలుడు కాగలిగిన వాళ్ళకే ఈ వ్యక్తీకరణ అందుతుంది.<br />ఆకలి తెలిసిన కవి.అమ్మనెరిగిన కవి.ఆకాశమంత పందిరి అంటామే దాన్ని మించిన అద్బుత భావన చెసినాడు.<br />"భూగోళాన్ని అరచేతిలో వొత్తి రొట్టెలా కాల్చి బిడ్డలకడుపునింపే తల్లీ నువ్వు అమ్మవే "<br />హరగోపాల్ గొప్పభావుకుడు.అతని భావనలకు పై పద చిత్రం మంచి సాక్ష్యం.అంతేకాదు భావదారిద్ర్యాన్ని కూడ బలంగా ఎత్తిచూపినాడు.మాటల చమత్కారం మాత్రమే కాడు.ఒక ఎడతెగని చింతనవుంది. "దారిద్ర్యారేఖ దిగువ కన్నా కొట్లాది జనం భావదారిద్ర్యరేఖ దిగువనే ఎక్కువ"అంటాడు. పగిలిన అద్దం చుట్టు ఎంతజీవితం అందుకోవచ్చునో "చిరిగిన ఉత్తరం"చుట్టు అన్ని గ్నాపకాల్ని ఏరుకోవచ్చు.<br />"కొలిమి కొలిమిగానే వుంది కష్టం బూడిదకుప్పలెక్కనే వుంది కల్లంలో కొంగుసాపిన చేటెడుబిచ్చం లెక్కనె వుంది"<br />వర్గసమాజ దృష్టి హరగోపాల్ ప్రతి అక్షరంలో కనిపిస్తది.చేతికి ముద్దలేని చేతివృత్తులు,బరకతులేని రెక్కల కష్టం ఎంతయాతన పెడుతున్నాయో చిత్రించినాడు.కొలిమి అంటె బతుకు కొలిమి మండుతనే ఉంటది. బతుకు కాఠిన్యాన్ని మాటలతో ముట్టుకునే ప్రయత్నం చేసిండు కవి.<br />ప్రపంచీకరణ మాయజాలం మనిషిని ఆవరిస్తున్నది. ఇప్పుడుమనిషిని పోల్చుకోవడమే కష్టం. ఇగ మనిషిని చేరుకోవాలంటే మాములు కష్టం కాడు.ఊరు దయ్యం పట్టినట్టు మూలుగుతున్నది.<br />"ఉయ్యాలకట్టిన అమ్మకొంగుతో సహా వేపచెట్టు మాయం ఒరందిగిన అమ్మపొలంల దిగవడ్డది నాట్లులేవు కోతల్లేవు భూమిపుండువడ్డది"<br />కవి ప్రపంచాన్ని మనసునిండా పట్టించుకుంటాడు.నిజాలు చూసి నిజాలు రాసి నిండు జీవితాలిచ్చిన చరిత్రకర్తలు కవికి దగ్గరివాళ్ళు.అందుకే కవిత్వంలో వస్తువులు అయ్యారు.<br />"వాడు ప్రపంచాన్ని పట్టించుకోవడం షురూచేయగానే వాణ్ణి చూడటానికి భయమేసింది వాడు నేలవిడిచి కత్తుల వంతెన కడ్తున్నప్పుడే అనుకున్నా వాడింక దక్కుతదో లేడోనని"<br />అక్షరాలు నమ్ముకున్నవాళ్ళు,కాలాన్ని ఎదిరించిన వాళ్ళు కవి అభిమానాన్ని పొందారు. క్రూరసామ్రాజ్యం చేసే కుట్రల్ని కవి వ్యంగ్యంగా చెప్పినాడు. నిజాలు రాసినందుకు ఎన్ కౌంటరైన రసూల్ ను కవి మర్చిపోలేదు.అతని లాంటి ఎందరో తెలంగాణ జీవన చిత్రణ ఇది.<br />"బుగులు జరమొచ్చినట్లుంది తెలంగాణలో ఇప్పుడు గూడ రజకార్ల గుర్రాలదండ్లే తిరుగుతున్నట్లుంది పెరిగిపోయిన తల్లిపుసెల్ని పిల్లలేరుతున్నరు"<br />ఎన్నో ఏండ్లుగా తెలంగాణది విషాదచిత్రం.వీరచరిత్రం. నెత్తురు మడుగులైపారినా శాంతిరాలేదు.బతికిన చచ్చినా పల్లే బుగులు బుగులే.<br />"నివద్దె నువ్ జెప్పింది నిజం ఈడ బతుకులు నిమ్మలంగ లేవు ఈడ సావులు సాపుగ రావు ఈదంతా అడ్విల అగ్గిబడ్డట్టే"<br />తెలంగాణల సహజమరణాలు లేక చాల రోజులైంది.హత్యలైనా ఆత్మహత్యలైనా ఎన్ కౌంటర్లయినా ఏవి సహజమరణాలు కానేకావు.<br />ఒక్కమాటలో "మూలకం" సంభాషించని అంశమంటూ, ఈ కవిత్వ సంపుటిలో లేదు. మనిషి తన స్వప్నమని ప్రకటిస్తూ వస్తున్న కవి హరగోపాల్ కవిత్వం విషయంలో మరి ఇంత పిసినారితనం పనికిరాదు. మొత్తానికి హరగోపాల్ కవితలు తెలాంగాణ కవిత్వానికి,తెలాంగాణ బతుకులకు "మూలకం".మూలకం అంటే తెలాంగాణలో కారణం అని అర్థం.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2825828961700590012-9028927802734565787?l=venkateshuoh.blogspot.com' alt='' /></div>వెంకట్http://www.blogger.com/profile/13146754715727116334venkat9venkat9@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-2825828961700590012.post-71595040966722647652008-02-19T06:16:00.000-08:002008-02-19T06:18:20.259-08:00దళిత కవిత్వానికి తాత్విక అన్వయం<br /><br />దళిత కవిత్వాన్ని కేవలం అనుభవాల,ఆత్మన్యూనతా భావాల వ్యక్తీకరణగా కుదింప జూసిన అగ్రకుల సాహితీవేత్తల కుహకత్వాన్ని ప్రశ్నించి ఆర్థికనియతివాద అసమగ్రతనీ బద్దలు కొట్టి తెలుగు సాహిత్యాన్ని కుదుపు కుదిపింది దళిత కవిత్వం. దళితుల బతుకుని అనేక రకాలుగా దిగజారుస్తున్నా కౌటిల్య కులవ్యవస్థ గుట్టుని రట్టు చేసింది.దళితుల ఆశలకి,ఆకాంక్షలకి,ఆవేదనకీ,అక్రోశానికి,ఆగ్రహానికీ,ఆత్మగౌరవానికి ప్రతిరూపంగా నిలిచిన దళిత కవిత్వం కొత్త చూపుతో,కొత్త వ్యక్తీకరణతో బలంగా వస్తోంది.ఈ కోవలో దళిత సాహిత్యంలో బలమైన తాత్విక భూమికను ఏర్పరచిన కవిత్వ సంకలనం "దళిత తాత్వికుడు"<br />డాక్టర్ దార్ల వెంకటేశ్వర రావు వృత్తిరిత్యా హైద్రబాద్ విశ్వవిద్యలయంలో తెలుగు లెక్షరర్.ప్రవృత్తిరిత్యా కవి,విమర్శకుడు.ఇటీవల జాతీయ స్థాయిలో డాక్టర్ అంబేద్కర్ పెలొషిప్ అందుకున్నారు. ఈయన కవిత సంకలనం "దళిత తాత్వికుడు".దళితుని జీవితం ప్రతిరోజు పోరాటమే.గమ్యం మరింత సంక్లిష్టం. అయిన మడమ తిప్పని యోధుని వలె కవిత్వంలోనైన,జీవితంలోనైన రాజీపడని మనస్తత్వం దార్ల గారి సొంతం.<br />ఈ కవితా సంపుటిలో 23 కవితలు ఉన్నాయి.వస్తువురిత్యా,అభివ్యక్తిలో,ఈ కవితలు కొత్త పంథాను తొక్కాయి.రచయిత ఆత్మన్యూనత నుండి ఆత్మగౌరవపోరటానికి ప్రతీకలుగా ఈ కవితలను అభివర్ణించవచ్చు.<br />రచయిత "బడిలో అమ్మ ఒడిలో" అను కవితలో దళితుల ఆత్మగౌరవాన్ని అత్యంత శక్తివంతంగా కవిత్వీకరించాడు. తాను దళితుడు కావడం వల్లనే అందర్ని ప్రేమిస్తున్నానని దళితుల పక్షాన సామూహిక ప్రకటన చేస్తాడు.<br />"ఈ కులంలో పుట్టక పోతేనేను ఇంకోలా ఆలోచించే వాణ్ణేమో ఈ కులంలో పుట్టడమే మంచిదయిందిఅవమానమంటే అర్థమైంది అందర్ని ప్రేమించిడం తెలిసింది" <br /><br />ప్రాచీన సాహిత్యంలో దళితుల స్థానం చూసి రచయిత ఆగ్రహంగా ఇలా వ్యక్తికరించాడు."ప్రాచీన సాహిత్యం పాఠమైనప్పుడల్లా నా ముఖకవళికలన్ని మారిపోయేవి................... మూకుమ్మడిగా కళ్ళన్నీ నాపైన పోకస్!ఎన్నిసార్లు చంపుతావంటూ దేవున్ని కాలర్ పట్టుకోవలనిపించేది!!<br />కవికి తన పల్లె తాలుకు గతం వెంటాడుతున్నాయి.పురుగుల్ని పాముల్ని లెక్క చేయకుండ,గాయాల చేతులతో పొద్దున్నే కారం పచ్చడి నూరుతున్న "అమ్మ" గుర్తొచ్చి "మావూరు నవ్వింది"కవితలో చక్కగ చిత్రీకరించాడు. "మనం సదుకోకుడదంటే యిన్వెందిరా" భయపెట్టే గ్రామ పెత్తందారీతనం మా యామ్మా బాబుల గొంతుల్లో ఆవేదన జీరకుసజీవ సాక్షాలుగా నాకు కనిపించే మావూరి పాఠశాల,పశుపాకలు" <br /><br />ఎవరికైన ఉత్తరం మంచి ప్రేరణ,పదిల పరిచిన గతాల గురుతులు .ఇంటర్నెట్ మాయజాలంలో ఉత్తరాలకు స్థానం లేకుండా పోయింది.ఈ సజీవ వాస్తవాన్ని రచయిత చక్కని శైలిలో వ్యక్తం చేస్తున్నరు.<br />"రోజు ఉత్తరాని కెదురు చూసే చూపులకిపొస్టుమేన్ కైనాతానే ఓ ఉత్తరం రాయాలనిపించదూ....!రోజు ఉత్తరాని కెదురు చూసే నాకుపొస్టుమేన్ నిట్టూర్పులే సజీవ సాక్ష్యం అయినా అబద్దాల్ని అందంగా పేర్చి ఫిరంగి నెప్పుడో హఠాత్తుగా పెల్చేయటమెంత నేరం!"<br /><br />దళిత తాత్వికతని,దళిత సౌదర్యాన్ని "పుట్టు మచ్చ మీదప్రేమ" అను కవితలో భావగర్బితంగా దార్ల వెంకటేశ్వరరావు గారు వెల్లడిస్తున్నరు."పుట్టుకతో మచ్చ ఒకడిని అందమైన అలంకారంగాను మరొకడికి అసహ్యంగాను మారుతుందినాకున్న పుట్టుమచ్చలో నా ఎదుటి వాళ్ళకేమి దర్శనమవుతుందో......... వెన్నుపూసపై నిలిచిన సౌందర్య రమణీ నా పుట్టుమచ్చ!నిన్ను నేను ప్రేమిస్తున్నాను!!"<br />అని దళిత తాత్వికతని లోతైనా ప్రతీకలతో సమర్థంగా అక్షరీకరిస్తున్నారు.<br /><br /><br />గ్లోబలైజెషన్ మోజులో పడి ఇరవైనాలుగ్గంటలు ఇంటర్నెట్,టీవిలకు ప్రస్తుత యువతరం భానిసై పోయింది.పుస్తకఫఠనం తగ్గిపోయింది.సాహిత్యం అంపశయ్యపై ఉంది.ఈ సమకాలీన వాస్తవాలను రచయిత "కూలుతున్న లైబ్రరి"అను కవితలో ఇలా అంటారు. <br />"అక్షరం ఒకవైపుఅన్నం మరోవైపు పెడితే నేను అక్షరాన్నే హత్తుకుంటాను ఆబగా!మా తాత ముత్తాల నుండి మడతలు పడినఆ పొట్లల్ని సాగదీసి చూస్తే అంబలైన దొరుకుతుందేమో గాని అక్షరం ముక్కమాత్రం కనబడనివ్వలేదు కదా!అక్షరమంటే అందుకేనేమో నాకంత ఆత్రం!<br /><br />దళితుల సహనశీలతను,ప్రేమించేతత్వాన్ని,ద్వేశించినా, వేదించినా ప్రేమించే తత్వాన్ని "దళిత తాత్వికుడు"కవితలో రచయిత చక్కగా కవిత్వీకరించారు.<br />"ఇప్పటికైన నువ్వెప్పుడైనాఅమ్మ తినిపించే గోరుముద్దల రుచిని చూడుమిట్ట మధ్యాహ్నం చేట్టునీడకెల్లి చూడునీకు ప్రేమించడమే తెలుస్తుంది!!"<br /><br />అంటూ ప్రేమించేతత్వాన్ని నేర్చుకోవలని ఈ కవిత ద్వార శక్తివంతంగా తెలియజేస్తున్నారు.ఈ విధంగా కవి డాక్టర్ దార్ల వెంకటేశ్వర రావు "దళిత తాత్వికుడు" అను కవిత సంపుటి ద్వార దళితతత్వాన్ని,దళితుల ఆత్మగౌరవాన్ని, దళితుల జీవిత సంఘర్షణ లకు అక్షరరూపం ఇచ్చారు.ప్రతి దళితుడు చదవవలసిన మంచి కవితా సంపుటి ఇది. <br /><br /><br /><br /><br /><br />అ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2825828961700590012-7159504096672264765?l=venkateshuoh.blogspot.com' alt='' /></div>వెంకట్http://www.blogger.com/profile/13146754715727116334venkat9venkat9@gmail.com3tag:blogger.com,1999:blog-2825828961700590012.post-1420913892623056752008-02-15T11:50:00.000-08:002009-03-17T07:29:37.392-07:00<div align="left"> తెలంగాణ బతుకులకు"మూలకం"<br /><br /><br /><br /><br />హృదయాన్ని స్పందింపచేసే కవులు కొందరే ఉంటారు.వారిలో కొందరు మాత్రమే ప్రత్యేక భావజాలంతో,నూతన అభివ్యక్తితో కవిత్వాన్ని రాస్తారు.వారు మనుషులను జాగృతం చేస్తారు. వారి లక్ష్యం సమ సమాజ నిర్మాణం.విశ్వమానవ కళ్యాణం.ఈ రకం కవులలో చెప్పవలసిన కవి ఎస్.హరగోపాల్.నిశితమైన చూపు,పదునైన భావజాలం ఉన్నవాడు. <br />హరగొపాల్ కవిత సంకలనం "మూలకం" ఈ విషయాన్ని మరింత ముందుకు తీసుకువెలుతుంది.మనిషి తన స్వప్నమని ప్రకటిస్తూ వస్తున్న కవి,ఆధునికుడు హరగోపాల్ .కవి అంటే గాయం గుండే.కవిత్వం అంటే గాయాల గొంతుక.హరగోపాల్ గుండే గాయాన్ని గురుతుపట్టిన కవి.ఈ కవి తన కవిత్వానికి మనిషిని కేంద్రబిందువుగా చేసుకున్నాడు.మనషే తన కల అంటున్నాడు.హరగోపాల్ పల్లెల మట్టి వాసన తెలిసిన వాడు.పల్లెలను కళ్ళార చూస్తున్నవాడు.<br />వట్టిపోయినా పల్లెలను,ఎడారిగా మారిపోతున్న పల్లెవిషాదాలను తెలంగాణ వలసలను,పొట్టచేత పట్టుకొని వలసవెళ్ళే నిత్య సన్నివేషాలను చిత్రిక పట్టాడు.<br />"ఊరికి తలుపులెక్కడి విప్పుడుచప్పుడు చేయడానికి?అంతా వలసేనాయే!దిగులుపరచుకుపోయిన దిబ్బెనాయే!కరువు మీద కరువు దెబ్బేనాయే!" <br />ఈ కవిత సంపుటిలో మొదటి కవిత "తలుపు చప్పుడు".మాట స్పర్ష కోసం ఎదురుచూసే మూగవేదనంతా ఆవిష్కృతమైంది ఈ కవితలో....."పాలిచ్చేయాల్లకు అమ్మొచ్చిన సంతోషంకాడ మల్లెపూలు ఒల్లో దాసుకున్నంత మురిపెం నువ్వొస్తె!!"<br />"నువ్వొచ్చి కండ్లముందర ఒక్కఒద్దన్న వుంటేనే నాకు నిమ్మళం"<br />"కుక్కపిల్లై నామనసు నిన్ను పసిగడ్తుదినాలు గడుపుతుంటుంది"<br />నువ్వొస్తవో.....రావో..... యుగళగీతం అను కవితలో కొత్తగా,పదునైన కత్తిలా సత్యాన్ని ఎలా ప్రతిపాదిస్తున్నాడో చూడండి.<br />"పాదాలు రెండు కుక్కపిల్లలుదారినెపుడు మరిచిపోవుమనసు ప్రవహించగానే విశ్వాసంగా గమ్యానికి చేరుస్తాయి" <br /><br /><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2825828961700590012-142091389262305675?l=venkateshuoh.blogspot.com' alt='' /></div>వెంకట్http://www.blogger.com/profile/13146754715727116334venkat9venkat9@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-2825828961700590012.post-30594731102872976322008-02-07T08:00:00.000-08:002008-02-07T08:01:37.125-08:00వెంకటేష్ <br />to తెలుగు<br />show details<br /> 9:16 pm<br /> తడి ఆరని కవిత్వం-మంచుపూల వెన్నెల రెండవభాగంఆర్థిక సరళీకృత విధనాల వల్ల "మొబైల్ విప్లవం"బయలుదేరింది.సెల్ పోన్ లువచ్చిన తరువాత మనుషుల మధ్య దూరం పెరగసాగింది.మనుసులు విప్పి మాట్లాడటంలేదు.ఉత్తరం ఎప్పుడో ఉత్తర దిక్కుకు పారిపోయింది."సెల్ పోన్పలకరింతలు"ఎక్కువయ్యాయి.దీనినిచిత్రిస్తూ రచయిత అభివృద్ది మాటున మానవసంబంధాలు ఎలా చిధ్రం అవుతున్నాయో "ఎస్సెమ్మెస్"కవితలో ప్రతిభావంతంగావ్యక్తీకరించారు.ఏ రంగుల ప్రపంచంలోనో విహరించే నేనునా మాటల యత్రం శబ్దానికిఉలిక్కిపడి మేల్కొంటానుసంకేతాల నందు కోవడంలో రాత్రిని మించిన జాణ లేదుఇలా కవితను ఎత్తుకొని హృదయంతో మాట్లాడుకోవాలని అంటాడు.తుషారమంతా అమాయకంగాఇక హృదయంతో మట్లాడు కుందాంఒక అందమైన స్వేచ్చ భావ ప్రపంచంలోకి ఎగిరిపోదాంఅంటూ కవితను ముగిస్తాడు.రచయితకు భాల్యం పట్ల మమకారం ఉంది. చిన్నప్పటి స్నేహాలను,దొంగిలించినగోలీలను "వరదపూలు" కవితలో చూపిస్తాడు.తడవడం భావుంటుంది....!నీళ్ళలోనైన...కవిత్యంలోనైనఅంటూ నూతన అభివ్యక్తిని వ్యక్తికరిస్తున్నాడు.ఈ సంపుటిలో ఉత్తమ కవిత :పుట్టిల్లు".వస్తువు రిత్యా,శిల్పరిత్యా కొత్తపుంతలు తొక్కిన కవిత.అమ్మ వెళతానంటుందిఇష్టం లేని బల్లోకి పిల్లాడిని పంపిస్తేఅక్కడ వాడు మారాం చేసినట్టుఅమ్మ తన పుట్టింటికి వెళతానంటుంది.......................అన్ని క్షణాలు మాకోసం త్యాగం చేసిచివరికిలా మిగిలిపోయిన అమ్మ ఋణాన్నేలా తీర్చుకోవడంఅమ్మకు నాన్ననై పుడితే తప్ప ....!మొత్తానికి బెల్లంకొండ రవికాంత్ "మంచుపూల వెన్నెల" మనల్ని హృదయాంతరాల్నితాకుతూ మంచుపూల వెన్నెల్లో తడిపేస్తుంది. ప్రతి ఒక్కరు చదవవలసిన మంచికవితా సంపుటి ఇది.(ప్రతులకు:ఎ-26 యూనివర్సిటీ ప్యాకల్టీ క్వార్టర్స్ యూనివర్సిటీ ఆఫ్ హైదరాబాద్ గచ్చిబౌలి -హైదరాబాద్)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2825828961700590012-3059473110287297632?l=venkateshuoh.blogspot.com' alt='' /></div>వెంకట్http://www.blogger.com/profile/13146754715727116334venkat9venkat9@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-2825828961700590012.post-51429923560835528532008-02-06T14:41:00.000-08:002008-02-06T14:43:21.783-08:00తడి ఆరని కవిత్వం-మంచుపూలవెన్నెల<br />చరిత్రను చదివే ముందు చరిత్రకారుడిని చదవమన్నాడు ఇ.హెచ్.కార్.అలాగే కవిత్వం చదివే ముందు కవిని చదవాలి.కవిని చదివేముందు కవికాలం నాటి సామాజికతను చదవాలి.అప్పుడు ఏ కవి కవిత్వాన్నైన విశ్లేషించుకోవడానికి ఒక నిర్ణయానికి రావడానికి వీలు ఏర్పడుతున్నది.సాధారణంగా పాఠకుడు కవిత్వాన్ని కేవలం కవిత్వం కోసమే చదవడు.కవి తన కవిత్వంలో ఏమి చెప్పాడో,ఎలా చెప్పాడో,ఎందుకు చెప్పాడో అర్థం చేసుకునేందుకు చదువుతాడు."కవిత్వమంతా దాని లోతైన స్థాయిల్లో ఒక నిర్దిష్టమైన చారిత్రక విభాత సంధ్యల్లో రచయిత రూపొంది చైతన్యాన్ని పొంది వ్యక్తికరిస్తాడు"అని స్టాన్ స్మిత్ చెప్పిన అంశాలు యువకవి "బెల్లంకొండ రవికాంత్"కు సరిగ్గా సరిపోతాయి.<br />బెల్లంకొండ రవికాంత్ మృధుస్వభావి కాస్త మొహమాటస్తుడు.ఈయన తాజాగా వెలువరించిన కవిత సంకలనం"మంచుపూల వెన్నెల".ఇందులో 30 కవితలు ఉన్నాయి.వస్తువు రిత్యా విలక్షణత ఈ కవితల సుగుణం.రచయిత శైలి మృదుమధురంగా ఉంటుంది.విడవకుండ చదివించే నైజం ఈ కవితలలో ఉంది.ఇందులోని కవిత్వం ప్రధానంగా బాల్యం,జీవితం,ఉద్వేగం,తత్వం,ఏకాంతంతో ముడిపడి ఉన్నాయి.<br />ప్రస్తుత విద్యవ్యవస్థలో పరీక్షలు ఒక నరకాన్ని తలిపిస్తున్నాయి.ఈ ఒత్తిడిని తట్టుకోలేక అనేక మంది విద్యార్థులు ఆత్మహత్యలు చేసుకొంటున్నారు.ఈ పరిస్థితిని గమనించిన రచయిత పరీక్షల తీరుతెన్నులను,వాటి లోటుపాట్లను "కాపలా" అను కవితలో సమర్థంగా వ్యక్తీకరించాడు.<br />ఈ మూడు గంటలుగడుయారంలో క్షణాలకు ముళ్ళు మొలుచుకొస్తాయ్గది మొత్తానికి నేనొక్కడినే చక్రవర్తినికాపలా కు....క్క....ని కూడ....! మనిషిని మనిషే నమ్మకూడదనే సిద్దాంతాన్నివాడికిక్కడి నుంచే అలవాటు చేస్తున్న/ నా ముఖం మీద ఎవడన్న ఖాడ్రించి ఉమ్మితే బాగుండు" అని వ్యవస్థ వైపల్యాన్ని ఆత్మాశ్రయం చేసుకుంటూ ప్రశ్నిస్తాడు.<br />గ్రామీణ ప్రాంతాల విద్యార్థులు యూనివర్సిటీలలో ఇంగ్లీషు రాక పడుతున్న ఇబ్బందుల్ని రవికాంత్ శక్తిమంతంగా అక్షరీకరించారు "అంతా ఆంగ్లమే" అను కవితలో.ప్రపంచీకరణ నేపధ్యంలో ఇంగ్లీష్ ఇప్పుడు తప్పని సరి అవసరం.ఈ కవితలో తెలుగు భాష పట్ల మమకారం వెల్లడిస్తున్నాడు.<br /><br />"అన్ని వదిలేశాకఇంకా తెలుగుతో పనేముందిఇక్కడ నవ్వినా ఏడ్చినా.....అంతా ఆంగ్లమే"ఇలా సాగుతుంది కవిత....నాకెవరన్నా ఆంగ్లం నేర్పండయ్యా.....!నావాళ్ళ మధ్యే నేను అపరిచితుడనైతున్నాను<br />అని రవికాంత్ తెలుగు మీద ప్రేమను చంపుకోలేక అటు ఇంగ్లీష్ రాక ఇబ్బందులు పడెవిద్యార్థుల భాధలను కవిత్వీకరిస్తున్నాడు.<br /><br /><br />(మిగత బాగం రేపు రాస్తాను)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2825828961700590012-5142992356083552853?l=venkateshuoh.blogspot.com' alt='' /></div>వెంకట్http://www.blogger.com/profile/13146754715727116334venkat9venkat9@gmail.com3tag:blogger.com,1999:blog-2825828961700590012.post-47305304158334643592008-02-06T08:07:00.000-08:002008-02-06T08:08:20.290-08:00మరక మంచిదే...బట్టలపై నైన్నాజీవితంలో నైనా!<br />పండినే చెట్టుకే రాళ్ళ దెబ్బలుజీవితం అంటేమరకయొక్క శాశ్వతగుర్తే కదా!<br />కళ్ళలోకి నిండినకన్నీటి కుండలుదేహం మొత్తం కాలినాచితిమంటల రక్తపు కాసరాలు!<br />మేఘపు సమూహాలురమ్మని బలవంతం చేస్తూవర్షపు చినుకుల్ని అతిధులుగాపంపుతున్నాయి!<br />చినుకుల్ని రాలుస్తూఆకాశం గర్బస్థమైందిమనుషులు అహాన్ని రాలుస్తూ రాక్షసులు అవుతున్నారు! <br />కష్టాల కొలిమిలో వేడిక్కినాజీవితం కడు రక్తపు కవిత్వాలు రాస్తున్నది!<br />సంస్కారం ఒక రాచపుండునటనకు ఆస్కార్ ల పంటఇపుడు మనం నాగరికులం అట! <br />ప్రపంచీకరణ ఎండినా డొక్కలోతన్నిన దున్న కాలునా కారం రొట్టేను గుంజుకున్న పిచ్చికుక్క!<br /><br />నాకు కావలసినదంతాటీవి ఇస్తునప్పుడునాక్కొంచం జీవితం పట్లనమ్మకం కావాలి!<br />ఎవరన్నారు అభివృద్దిజరగలేదనిపల్లె పల్లె లో కేబుల్ టీవీలుకోకాకోలాలు, పెప్సీలు!<br />ప్రస్తుతం అభివృద్ది అంటే మార్కేట్ నిర్దేశించే వస్తువుల్ని సమీకరించుకోవడమే!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2825828961700590012-4730530415833464359?l=venkateshuoh.blogspot.com' alt='' /></div>వెంకట్http://www.blogger.com/profile/13146754715727116334venkat9venkat9@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-2825828961700590012.post-51643316372883223142008-01-22T14:52:00.001-08:002009-03-17T07:10:08.319-07:00తెలంగాణ సామాజిక సమస్యల చిత్రణ-ఎల్లమ్మ ఇతర కథలు<br /><br /><br /><br />పదేళ్ళ కాలంగా తెలంగాణ కథ విస్తరిస్తోంది.బహుముఖమైన జీవితాన్ని చిత్రిస్తోంది. తెలంగాణ ప్రజల జీవితమంతా ఒకే తీరున లేదు.ఎంతో వైవిద్యం ఉంది. 1990 కాలంలో ఆరంభమైన సరళీకృత ఆర్థిక విధనాలు ప్రభావం తెలంగాణాపై అధికంగా ఉంది.పట్టణాలకి,పల్లెలకి మద్యన అంతరాలు పెరిగాయి. ప్రపంచీకరణ ప్రభావాల పర్యావసానంగా ఏర్పడిన పరిణామాల చిత్రీకరణను చాలమంది కథకులు చిత్రించారు.పల్లె జీవితాల్లో వస్తున్న మర్పుల్ని తెలంగాణకి చెందిన వివిధ జిల్లల కథకులు చిత్రించారు.పల్లె జీవితం మునుపు ఉన్నట్టుగా లేదు.పల్లెల్లోకి డిష్ యాంటెన్నాలు వచ్చాయి.కూల్ డ్రింక్స్ ,వాటర్ బాటిల్స్ ఒక్కమాటలో చెప్పలంటే మార్కేట్ నిర్దేషించే సమస్త వస్తు సముదాయం పల్లెల్లో దొరుకుతుంది.ముఖ్యంగా కేబుల్ టీవి వచ్చి తెలంగాణ పల్లెల జీవితాన్ని ఎంతగా చిద్రం చేసిందో ఇప్పటి కథకులు చిత్రించారు.<br />తెలంగాణ ఆత్మను పట్టుకొన్నవారిలో కాసుల ప్రతాపరెడ్డి ఒకరు.ఈయన కథల సంపుటి "ఎల్లమ్మ ఇతర కథలు" చదివితే ఈ విషయం తెలుస్తుంది. ఒకే వ్యక్తి కథకుడిగా,కవిగా, విమర్శకుడిగా,జర్నలిస్టుగా తెలుగు సాహిత్యంలో రాణించడం అరుదైన విషయం.తెలంగాణ,కోస్తా భాషల వైరుధ్యాల్ని ఈ రచయిత చక్కగా ఆవిష్కరించారు. "ఎల్లమ్మ ఇతర కథలు" సంపుటిలో మొత్తం పదియేను కథలు ఉన్నాయి. వస్తువు రీత్యా ప్రతి కథ విభిన్నంగా ఉండి చదివించే శైలిలో ఉండడం గొప్ప విషయం.రచయిత కథ శిల్పం మనలను అనవసర వర్ణనల జోలికి పోకుండా ఏకంగా కథలోకి దిగుతాడు.కథకు సరిపడని వ్యర్తమైన పదం ఒక్కటి కూడ వాడకపోవడం రచయిత అక్షరాల పొదుపరి తనాన్ని చూచిస్తుంది.శైలి సులభంగా ఉండి ఎక్కడ ఇబ్బంది కలిగించదు. ప్రస్తుత తరంలో కాసుల ప్రతాప రెడ్డి అగ్రశ్రేణి కథ రచయిత అనడంలో ఎలాంటి సందేహం అక్కరలేదు.<br />సంపుటి లోని మొదటి కథ "శిథిలం" రైతుల ఆత్మహత్యల పరంపరను సహజంగా చిత్రించింది.తెలంగాణలో వ్యవసాయం ఎంత దారుణంగా తయారయిందో వివరిస్తాడు. కథలోని పాత్రతో ఇలా అనిపిస్తాడు "ఏంది నాయన!మా రైతులమంతా చచ్చిపోయినంక ఈ దేశం ఎట్లా వుంటుందంటావు? నోట్లు ముద్రించుకొని వాటిని నమిలి మింగుతార?ఇదిగో చూడు! ఈ రోడ్డు వేసిండ్రు.దీన్ని రొట్టె ముక్కల లెక్క కొరుక్కొని తింటామా?" అని రైతు అనడంలో ఎంతో తాత్వికత కనిపిస్తుంది.ఇలాంటి సంఘటనలు ప్రతిరోజు తెలంగాణ ప్రాంతంలో ఇప్పటికి జరుగుతున్నాయి. పల్లెలు,వ్యవసాయం కనుమరుగవుతున్న దృశ్యాన్ని రచయిత శక్తిమంతంగా ఈ కథలో "ఫోటోగ్రాపిక్" గా చిత్రించాడు.<br />మాల,మాదిగల మద్య తేడాలు ఉన్నట్లే రెడ్లలో గల తేడాలను "పక్షులెరిగి పొయిన తోట" కథలో రచయిత మనకు తెలియజేస్తాడు. ఇది చదివి మనం విబ్రాంతి పొందుతాము రచయిత మాటల్లో చెప్పాలంటే "మాల మాదిగలను మా ఇళ్ళలోకి రానీయకపోవడం అనుభవంలోనిదే.కానీ కలిసి ఉంటూ కూడ ఇంత తేడా పాటించాలా? మేటాటి రెడ్లు,మేం పాకనాటి,మేనత్తవాళ్ళు గూడాటి రెడ్లు,రెడ్లలో ఎనిమిది రకాల రెడ్లు ఉన్నారు. వీరిమద్య కూడా అంటరానితనమేదో వున్నట్లు నాకనిపిస్తుంది" అంటూ రెడ్ల లో గల అంటరానితనాన్ని మనముందు వుంచుతాడు.<br />మరో మంచి కథ "బతుకు చిద్రం" ఇందులో రాజయ్య వరుసగా కురుస్తున్న వర్షానికి పొట్టగడవదు. అతని ఆటో రిక్షా నాలుగు రోజులుగా మూలన పడిఉంటుంది.తినడానికి తిండి ఉండదు.వర్షంలో ఎలాగైతేనేం బయటకు వస్తాడు కాని ఒక గిరాకి వచ్చే సూచనలు కూడ కనిపించడం లేదు.ఒక పక్క ఆకలిగా ఉంటుంది.బస్టాప్ కు చేరుకుంటాడు ఒకరిద్దరు వచ్చిన హళ్ళు హడవిడిగా ఆటో వంక చూడకుండానే వెళ్ళిపోతారు. ఇంతలో అక్కడికి వచ్చిన ట్రాఫిక్ పోలిస్ రోడ్డుకు అడ్డంగా ఆటో ఆపాడని లంచం అడుగుతాడు. అసలే నాలుగు రోజులుగా అన్నం మొహం చూడని రాజయ్య అతని మాటలకి కోపం వచ్చి ఆటో దహనం చేస్తాడు. ఇందులో సామన్యుని ఎదిరింపు,తెగింపు చూడవచ్చు.నిజానికి ఆటో దహనం చేయలన్నా కోరిక ఈ వ్యవస్థ మీద తిరుగుబాటుగా కనిపిస్తుంది.<br /><br />"ఆప్టర్ ట్వంటి ఇయర్స్ అను మంచి మిత్రుల కథ" ఇద్దరు మిత్రులకు సంబదించిన కథ.శేఖర్ ఒక పోలిస్ ఆపిసర్ అతని మిత్రుడు ఒక జర్నలిస్ట్.శేఖర్ ను చూసి అనవసరంగా బయపడుతుంటాడు జర్నలిస్ట్ మిత్రుడు.ఈ కథ కొంత వరకు జర్నలిస్ట్ మిత్రుని మానసిక భయాలను తెలియచేస్తుంది.<br />రాములు ఒక యూనివర్సిటీలో డిపాట్మెంట్ హెడ్.ఇతనికి రమాదేవితో పరిచయం అవుతుంది.అప్పటి వరకు మంచి వాడిగా పేరున్న రాములు రమదేవి పరిచయం వల్ల వారికి కావలసిన వరికి ఉదారంగా ఫండ్స్ మంజూరు చేసి ఉద్యోగం పోగొట్టుకుంటాడు.అక్రమ సంబందాలు ఎంతటి విపత్కర పరిస్థిలకు దారితీస్తాయో "దగ్దం" కథ ద్వార తెలుసుకోవచ్చు.<br /><br />కార్పోరేట్ కాలేజ్ ల హింసను,ర్యాంకుల పేరిట జరిగే ఒత్తడిని భరించలేక ఆత్మహత్య చేసుకొన్న ఇంటర్మీడియట్ విద్యార్థి కథను "హత్య" లో చదవవచ్చు.తల్లిదండ్రులు కేవలం ర్యాంకుల గురించి విపరీతమైన వత్తిడి తేవడం వలన, కొత్త ప్రదేశంలో చదవడం వలన,పిల్లలను కేవలం ర్యాంకులకే పరిమితం చేయడం వలన ఈ ఆత్మహత్యలు ఇంకా జరుగుతూనే ఉన్నాయి.<br /><br />విద్యార్తి దశ నుండి కలిసి తిరిగిన విహహబంధం పవిత్రతను ప్రశాంత్ అర్థం చేసుకోలేకపోయాడు.అసూయతో అతడు తనలో తనే మథనపడటం వంటి సన్నివేశాలు "పెనుగులాట"కథలో చదవవచ్చు.పద్మజ లాంటి గృహిణులు కూడ బయట ఎన్ని బాధ్యతలు వున్న కుటుంబ వ్యవస్థను విస్మరించకూడదనే సత్యాన్ని చక్కగా చెప్పారు రచయిత.<br /><br />ప్రేమికురాలి మితిమీరిన ఒత్తిడిని నిర్దాక్షిణ్యంగా తోసిపుచ్చి,భార్య దగ్గరకే వెళ్ళిపోయే కథానాయకుడిని ఎంతో సానుకూలంగా చిత్రించిన కథ "లవ్ 2020".<br /><br />మానవ సంబంధాల్లో వుండాల్సిన గాఢతని వ్యక్తీకరించిన కథ "కొన్ని ప్రేమలు".నిరంతర తపనకి సంబధించిన వ్యవహరం ప్రేమ అని,బాద్యతను మోయడానికి కుదుర్చుకునే ఒప్పందం పెళ్ళి అని అనడం ద్వార రచయిత పెళ్ళి బోలుతనాన్ని చాటుతాడు.<br />సమాజంలో తరతరలుగా పాతుకుపోయిన మూడనమ్మకాలని గురించిన కథ "ఎల్లమ్మ"పెట్టుబడిదారి సమాజంలో పాత ప్యూడల్ సంబంధాలు ఇంకా మిగిలి ఉండటం వల్ల ఎంతో మంది ఈ మూడనమ్మకాలకు బలైపోవడం ఈనాటి సామాజిక దృశ్యం.బాలమ్మ తన చిన్న వయసులోనే భర్తను కోల్పోవడం వల్ల ఏర్పడిన అభద్రతలోంచి,లైంగిక వాంచలు తీరని ఒకనొక మానసిక అసమత్యుల స్థితిలోకి వెళ్ళింది.అది ఎల్లమ్మ పూనకంగా తాను భ్రాంతి చెందింది.సమాజంలో వున్న మూడవిశ్వాసాలు ఇంకా ఈనాటి గ్రామీణ ప్రజల నిత్య అనుభవం లోనిదే.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2825828961700590012-5164331637288322314?l=venkateshuoh.blogspot.com' alt='' /></div>వెంకట్http://www.blogger.com/profile/13146754715727116334venkat9venkat9@gmail.com1tag:blogger.com,1999:blog-2825828961700590012.post-11230540165458567362008-01-22T14:52:00.000-08:002008-01-22T14:55:14.359-08:00తెలంగాణ సామాజిక సమస్యల చిత్రణ-ఎల్లమ్మ ఇతర కథలు<br /><br /><br /><br />పదేళ్ళ కాలంగా తెలంగాణ కథ విస్తరిస్తోంది.బహుముఖమైన జీవితాన్ని చిత్రిస్తోంది. తెలంగాణ ప్రజల జీవితమంతా ఒకే తీరున లేదు.ఎంతో వైవిద్యం ఉంది. 1990 కాలంలో ఆరంభమైన సరళీకృత ఆర్థిక విధనాలు ప్రభావం తెలంగాణాపై అధికంగా ఉంది.పట్టణాలకి,పల్లెలకి మద్యన అంతరాలు పెరిగాయి. ప్రపంచీకరణ ప్రభావాల పర్యావసానంగా ఏర్పడిన పరిణామాల చిత్రీకరణను చాలమంది కథకులు చిత్రించారు.పల్లె జీవితాల్లో వస్తున్న మర్పుల్ని తెలంగాణకి చెందిన వివిధ జిల్లల కథకులు చిత్రించారు.పల్లె జీవితం మునుపు ఉన్నట్టుగా లేదు.పల్లెల్లోకి డిష్ యాంటెన్నాలు వచ్చాయి.కూల్ డ్రింక్స్ ,వాటర్ బాటిల్స్ ఒక్కమాటలో చెప్పలంటే మార్కేట్ నిర్దేషించే సమస్త వస్తు సముదాయం పల్లెల్లో దొరుకుతుంది.ముఖ్యంగా కేబుల్ టీవి వచ్చి తెలంగాణ పల్లెల జీవితాన్ని ఎంతగా చిద్రం చేసిందో ఇప్పటి కథకులు చిత్రించారు.<br />తెలంగాణ ఆత్మను పట్టుకొన్నవారిలో కాసుల ప్రతాపరెడ్డి ఒకరు.ఈయన కథల సంపుటి "ఎల్లమ్మ ఇతర కథలు" చదివితే ఈ విషయం తెలుస్తుంది. ఒకే వ్యక్తి కథకుడిగా,కవిగా, విమర్శకుడిగా,జర్నలిస్టుగా తెలుగు సాహిత్యంలో రాణించడం అరుదైన విషయం.తెలంగాణ,కోస్తా భాషల వైరుధ్యాల్ని ఈ రచయిత చక్కగా ఆవిష్కరించారు. "ఎల్లమ్మ ఇతర కథలు" సంపుటిలో మొత్తం పదియేను కథలు ఉన్నాయి. వస్తువు రీత్యా ప్రతి కథ విభిన్నంగా ఉండి చదివించే శైలిలో ఉండడం గొప్ప విషయం.రచయిత కథ శిల్పం మనలను అనవసర వర్ణనల జోలికి పోకుండా ఏకంగా కథలోకి దిగుతాడు.కథకు సరిపడని వ్యర్తమైన పదం ఒక్కటి కూడ వాడకపోవడం రచయిత అక్షరాల పొదుపరి తనాన్ని చూచిస్తుంది.శైలి సులభంగా ఉండి ఎక్కడ ఇబ్బంది కలిగించదు. ప్రస్తుత తరంలో కాసుల ప్రతాప రెడ్డి అగ్రశ్రేణి కథ రచయిత అనడంలో ఎలాంటి సందేహం అక్కరలేదు.<br />సంపుటి లోని మొదటి కథ "శిథిలం" రైతుల ఆత్మహత్యల పరంపరను సహజంగా చిత్రించింది.తెలంగాణలో వ్యవసాయం ఎంత దారుణంగా తయారయిందో వివరిస్తాడు. కథలోని పాత్రతో ఇలా అనిపిస్తాడు "ఏంది నాయన!మా రైతులమంతా చచ్చిపోయినంక ఈ దేశం ఎట్లా వుంటుందంటావు? నోట్లు ముద్రించుకొని వాటిని నమిలి మింగుతార?ఇదిగో చూడు! ఈ రోడ్డు వేసిండ్రు.దీన్ని రొట్టె ముక్కల లెక్క కొరుక్కొని తింటామా?" అని రైతు అనడంలో ఎంతో తాత్వికత కనిపిస్తుంది.ఇలాంటి సంఘటనలు ప్రతిరోజు తెలంగాణ ప్రాంతంలో ఇప్పటికి జరుగుతున్నాయి. పల్లెలు,వ్యవసాయం కనుమరుగవుతున్న దృశ్యాన్ని రచయిత శక్తిమంతంగా ఈ కథలో "ఫోటోగ్రాపిక్" గా చిత్రించాడు.<br />మాల,మాదిగల మద్య తేడాలు ఉన్నట్లే రెడ్లలో గల తేడాలను "పక్షులెరిగి పొయిన తోట" కథలో రచయిత మనకు తెలియజేస్తాడు. ఇది చదివి మనం విబ్రాంతి పొందుతాము రచయిత మాటల్లో చెప్పాలంటే "మాల మాదిగలను మా ఇళ్ళలోకి రానీయకపోవడం అనుభవంలోనిదే.కానీ కలిసి ఉంటూ కూడ ఇంత తేడా పాటించాలా? మేటాటి రెడ్లు,మేం పాకనాటి,మేనత్తవాళ్ళు గూడాటి రెడ్లు,రెడ్లలో ఎనిమిది రకాల రెడ్లు ఉన్నారు. వీరిమద్య కూడా అంటరానితనమేదో వున్నట్లు నాకనిపిస్తుంది" అంటూ రెడ్ల లో గల అంటరానితనాన్ని మనముందు వుంచుతాడు.<br />మరో మంచి కథ "బతుకు చిద్రం" ఇందులో రాజయ్య వరుసగా కురుస్తున్న వర్షానికి పొట్టగడవదు. అతని ఆటో రిక్షా నాలుగు రోజులుగా మూలన పడిఉంటుంది.తినడానికి తిండి ఉండదు.వర్షంలో ఎలాగైతేనేం బయటకు వస్తాడు కాని ఒక గిరాకి వచ్చే సూచనలు కూడ కనిపించడం లేదు.ఒక పక్క ఆకలిగా ఉంటుంది.బస్టాప్ కు చేరుకుంటాడు ఒకరిద్దరు వచ్చిన హళ్ళు హడవిడిగా ఆటో వంక చూడకుండానే వెళ్ళిపోతారు. ఇంతలో అక్కడికి వచ్చిన ట్రాఫిక్ పోలిస్ రోడ్డుకు అడ్డంగా ఆటో ఆపాడని లంచం అడుగుతాడు. అసలే నాలుగు రోజులుగా అన్నం మొహం చూడని రాజయ్య అతని మాటలకి కోపం వచ్చి ఆటో దహనం చేస్తాడు. ఇందులో సామన్యుని ఎదిరింపు,తెగింపు చూడవచ్చు.నిజానికి ఆటో దహనం చేయలన్నా కోరిక ఈ వ్యవస్థ మీద తిరుగుబాటుగా కనిపిస్తుంది.<br /><br />"ఆప్టర్ ట్వంటి ఇయర్స్ అను మంచి మిత్రుల కథ" ఇద్దరు మిత్రులకు సంబదించిన కథ.శేఖర్ ఒక పోలిస్ ఆపిసర్ అతని మిత్రుడు ఒక జర్నలిస్ట్.శేఖర్ ను చూసి అనవసరంగా బయపడుతుంటాడు జర్నలిస్ట్ మిత్రుడు.ఈ కథ కొంత వరకు జర్నలిస్ట్ మిత్రుని మానసిక భయాలను తెలియచేస్తుంది.<br />రాములు ఒక యూనివర్సిటీలో డిపాట్మెంట్ హెడ్.ఇతనికి రమాదేవితో పరిచయం అవుతుంది.అప్పటి వరకు మంచి వాడిగా పేరున్న రాములు రమదేవి పరిచయం వల్ల వారికి కావలసిన వరికి ఉదారంగా ఫండ్స్ మంజూరు చేసి ఉద్యోగం పోగొట్టుకుంటాడు.అక్రమ సంబందాలు ఎంతటి విపత్కర పరిస్థిలకు దారితీస్తాయో "దగ్దం" కథ ద్వార తెలుసుకోవచ్చు.<br /><br />కార్పోరేట్ కాలేజ్ ల హింసను,ర్యాంకుల పేరిట జరిగే ఒత్తడిని భరించలేక ఆత్మహత్య చేసుకొన్న ఇంటర్మీడియట్ విద్యార్థి కథను "హత్య" లో చదవవచ్చు.తల్లిదండ్రులు కేవలం ర్యాంకుల గురించి విపరీతమైన వత్తిడి తేవడం వలన, కొత్త ప్రదేశంలో చదవడం వలన,పిల్లలను కేవలం ర్యాంకులకే పరిమితం చేయడం వలన ఈ ఆత్మహత్యలు ఇంకా జరుగుతూనే ఉన్నాయి.<br /><br />విద్యార్తి దశ నుండి కలిసి తిరిగిన విహహబంధం పవిత్రతను ప్రశాంత్ అర్థం చేసుకోలేకపోయాడు.అసూయతో అతడు తనలో తనే మథనపడటం వంటి సన్నివేశాలు "పెనుగులాట"కథలో చదవవచ్చు.పద్మజ లాంటి గృహిణులు కూడ బయట ఎన్ని బాధ్యతలు వున్న కుటుంబ వ్యవస్థను విస్మరించకూడదనే సత్యాన్ని చక్కగా చెప్పారు రచయిత. <br /><br />ప్రేమికురాలి మితిమీరిన ఒత్తిడిని నిర్దాక్షిణ్యంగా తోసిపుచ్చి,భార్య దగ్గరకే వెళ్ళిపోయే కథానాయకుడిని ఎంతో సానుకూలంగా చిత్రించిన కథ "లవ్ 2020".<br /><br />మానవ సంబంధాల్లో వుండాల్సిన గాఢతని వ్యక్తీకరించిన కథ "కొన్ని ప్రేమలు".నిరంతర తపనకి సంబధించిన వ్యవహరం ప్రేమ అని,బాద్యతను మోయడానికి కుదుర్చుకునే ఒప్పందం పెళ్ళి అని అనడం ద్వార రచయిత పెళ్ళి బోలుతనాన్ని చాటుతాడు.<br />సమాజంలో తరతరలుగా పాతుకుపోయిన మూడనమ్మకాలని గురించిన కథ "ఎల్లమ్మ"పెట్టుబడిదారి సమాజంలో పాత ప్యూడల్ సంబంధాలు ఇంకా మిగిలి ఉండటం వల్ల ఎంతో మంది ఈ మూడనమ్మకాలకు బలైపోవడం ఈనాటి సామాజిక దృశ్యం.బాలమ్మ తన చిన్న వయసులోనే భర్తను కోల్పోవడం వల్ల ఏర్పడిన అభద్రతలోంచి,లైంగిక వాంచలు తీరని ఒకనొక మానసిక అసమత్యుల స్థితిలోకి వెళ్ళింది.అది ఎల్లమ్మ పూనకంగా తాను భ్రాంతి చెందింది.సమాజంలో వున్న మూడవిశ్వాసాలు ఇంకా ఈనాటి గ్రామీణ ప్రజల నిత్య అనుభవం లోనిదే.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2825828961700590012-1123054016545856736?l=venkateshuoh.blogspot.com' alt='' /></div>వెంకట్http://www.blogger.com/profile/13146754715727116334venkat9venkat9@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-2825828961700590012.post-67709651564654116272008-01-11T10:12:00.001-08:002008-01-11T10:12:37.795-08:00లేచిపోయింది...నన్ను ఒంటరిని చేసినాలుగు గోడలలో చీకటిని చల్లినిర్దాక్షిణ్యంగా చేయి విదిల్చిమూడు ముళ్ళను ముళ్ళ కంపల్లా భావించి అసహ్యపు చూపుతో గుండెలో రంపపు కోత కోసి అమ్మ చిటికెన వేలు విడిచి తప్పిపోయినట్లు వెళ్ళిపోయింది!<br />ఇపుడు ఎక్కడని వెతకను?అయినా పది సంవత్సరాల దాంపత్యం తర్వాత ఇద్దరు పిల్లల తల్లి ఇలా చేయడం అందరు నా చేతగానితనం అన్నారు!<br />నేనేం చేయను తను ఎవ్వర్నో ప్రేమించిందట వాడిలో ఏమి చూసి వెళ్ళివుంటుంది తన కోరిక ఏనాడు కాదనలేదు కొండమీది కోతిని కూడ క్షణాల్లో తెచ్చిపెట్టాను అడిగందంతా కొనిపించాను ఇప్పటికి తను వెళ్ళిపోవడానికి కారణం తెలియడం లేదు!<br />ప్రేమ గుడ్డిదే కాదు దానికి ఏ అంగాలు లేవని ఈ క్షణమే తెలిసింది!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2825828961700590012-6770965156465411627?l=venkateshuoh.blogspot.com' alt='' /></div>వెంకట్http://www.blogger.com/profile/13146754715727116334venkat9venkat9@gmail.com0tag:blogger.com,1999:blog-2825828961700590012.post-84949105729545431902007-12-17T23:16:00.000-08:002007-12-17T23:17:26.185-08:00మమ్మల్ని చంపకండి...<br />మా మొహాల మీదా యాసిడ్ పోయకండి<br />మొండెం నుండి తలను వేరు చేయకండి<br />ఇపుడిపుడే నడకలు నేర్చుకుంటున్నాం <br />తరతరాలుగా భానిసత్వం చేసిన మేము<br />వంటింటి కుందేలై బయటి ప్రపంచంలోకి <br />నెమ్మదిగా అడుగులు వేస్తున్నాం <br />నాలుగక్షరాలు వంట బట్టించుకొని <br />మా కాళ్ళపై మేము నిలబడాలనుకుంటే <br />143 పార్ములాను బలవంతంగా మాపై <br />ప్రయోగించకండి! <br /><br /><br />తల్లిదండ్రులు రక్తపు చెమటతో<br />రూపాయి రుపాయి కూడబెట్టి <br />మమ్మల్ని సాదుతున్నారు <br />బుక్కెడు బువ్వకు కరువైన మాకు <br />చదువు ద్వారా కడుపునిండా తినాలనుకున్నాం <br />ఎన్నో ఆశలతో కళాశాలల్లో అడుగుపెడితే <br />అటెండర్ నుండి ఉపాధ్యాయుల వరకు <br />నిరంతరం ఆకలి చూపులతో <br />మమ్మల్ని దహించివేస్తున్నారు <br />ప్రేమ పేరుతో ఒకడు,స్నేహం పేరుతో ఒకడు <br />మృత్యుకుహారం లోకి నెడుతున్నారు! <br /><br /><br />ప్లీజ్!దయచేసి మమ్మల్ని ఎదగనివ్వండి <br />చెప్పుకోలేని అవసరానికి కూడ చేయి చాచడం <br />ఎంత ఇబ్బందిగా ఉంటుందో మీకేం తెలుసు ?<br />మా తల్లిదండ్రుల ఋణం తీర్చడానికే <br />మేము చదువుకుంటున్నాం <br />ఒళ్ళు కొవ్వెక్కి మిమ్మల్ని రెచ్చగొట్టడానికి కాదు <br />మమ్మల్ని చంపకండి <br />విద్యను మా మదిలో కొద్దిగానైన <br />నాటండి! <br /><br />(ఇటీవల వరుసగా ప్రేమ పేరుతో యువతులను హింసించడం చూసి...)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2825828961700590012-8494910572954543190?l=venkateshuoh.blogspot.com' alt='' /></div>వెంకట్http://www.blogger.com/profile/13146754715727116334venkat9venkat9@gmail.com4tag:blogger.com,1999:blog-2825828961700590012.post-51795224435114982842007-11-29T01:08:00.000-08:002007-11-29T01:09:52.284-08:00నగ్నంగా మాట్లాడటం నా హాబి<br />అగ్నితో ముద్దాడటం నా కిష్టం <br /><br />ఒంటరి గదిలో చిక్కటి చీకటిలో<br />కిటికీలకు కిటుకులు <br />నేర్పడం మరింత ఇష్టం!<br /><br /><br />పుస్తకాలలో వాటిలోని అక్షరాలలో <br />అణువణువులో ఆనందం వెతుక్కుంటూ <br />వెర్రిగా కేరింతలు వేయడం <br />నా కిష్టం! <br /><br /><br />ఎవరూ లేని రహదారిపై <br />అడుగులో అడుగువేస్తూ <br />మైలురాళ్ళను లెక్కపెట్టడం <br />నా కిష్టం!<br /><br /><br />కఠిన శిలలలో కారుణ్యపు <br />కాంతిరేఖలు చూడడం <br />మనిషిలో మానవత్వాన్ని <br />ప్రేమను,ప్రేమించే తత్వాన్ని <br />మానవులలో,మట్టిలో <br />నాటటం నా కిష్టం!<br /><br /><br />ఆకాశానికి భూమికి నిచ్చెన వేసి <br />వాటికి మూడు ముళ్ళు వేయించడం <br />మేఘాల మెడలు వంచి <br />వాటి గర్వాన్ని తగ్గించడం <br />రైతుల ఆత్మహత్యలు లేని పేపరు <br />చదవడం నా కిష్టం<br /><br /><br />కాలుష్యపు సాహిత్యంలో <br />మలయమారుతపు కవిత్వాన్ని <br />ఊదటం నా కిష్టం కాదు <br />నా ప్రాణం!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2825828961700590012-5179522443511498284?l=venkateshuoh.blogspot.com' alt='' /></div>వెంకట్http://www.blogger.com/profile/13146754715727116334venkat9venkat9@gmail.com1tag:blogger.com,1999:blog-2825828961700590012.post-66842372761951228842007-11-23T11:16:00.001-08:002007-11-23T11:16:53.367-08:00కన్నీటి జడివానలో <br />తడిచిన యవ్వనం<br />పేపరు పడవవలే<br />నీటిలో కొట్టుకుపోతున్నది!<br /><br /><br /><br /><br />అర్దరాత్రి లేచాను <br />పక్కలో అన్ని శవాల గుంపులు<br />రక్తపు సంద్రాలు<br />చిత్రం!వాటి రంగు నలుపులో ఉంది! <br /><br /><br /><br /><br />అధరాలు అమృతపాశాలై <br />నునులేత స్పర్శగా శరీరాన్ని <br />స్పృశించి కృశింపజేస్తున్నాయి! <br /><br /><br /><br /><br />బాల్యం ఒక మాయల మారాఠి <br />జీవితంలోని ఆనందం అంతా <br />అనుభవిస్తారని తొందరగా వెళ్ళిపోతుంది! <br /><br /><br /><br /><br />ఆకలి చూపులు <br />కడుపు నిండిన ఈర్షపుచూపులు <br />పరస్పరం పోరాడుతున్నాయి <br />చివరకు విజయం మాత్రం కన్నీటిదే !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2825828961700590012-6684237276195122884?l=venkateshuoh.blogspot.com' alt='' /></div>వెంకట్http://www.blogger.com/profile/13146754715727116334venkat9venkat9@gmail.com1tag:blogger.com,1999:blog-2825828961700590012.post-29773055339891090692007-11-21T23:16:00.000-08:002007-11-21T23:17:36.451-08:00'రిజర్వేషన్ కవిత్వం"<br /><br /><br /><br /><br /><br />అవును మేము రిజర్వేషన్ <br />గాళ్ళమే! <br />మా ప్రతిభను కొలవడానికి <br />మీరు పారేసే భిక్షపు <br />మార్కులు మా కక్కరలేదు<br />చిలుక పలుకులు,బట్టీలు పట్టడం <br />మాకు చాతకాదు! <br />సృజనాత్మకత మా పుట్టుకలోనే ఉంది <br />నా తండ్రి వ్యవసాయ పనిముట్లు <br />తయారు చేయడంలో ఉంది.<br />నా తల్లి పంట నూర్పిడిలో ఉంది<br />మీకు చేతనైతే ఒక అక్షరాన్ని <br />అందంగా చెక్కండి <br />వ్యాక్యాన్ని నల్లని దళిత <br />సౌందర్యవతిలా మార్చండి !<br />కాలం మారిన కొద్ది <br />కులం రూపు మారిపోతుందనుకున్నాను <br />కాని ...<br />ఉన్నత విశ్వ విద్యాలయాల్లో <br />కాల నాగై కాటేస్తుందనుకోలేదు! <br />మా ప్రతిభను కొలవడానికి <br />మీకున్న ప్రస్తుత కొలమానాలు సరిపోవు <br />అనంతమైన నా తెలివిని <br />మీ మోకాళ్ళతో కొలువలేరు! <br /><br /><br />(విశ్వవిద్యాలయల్లో కులవ్యవస్థ వికృత స్వరూపం చూసి...)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2825828961700590012-2977305533989109069?l=venkateshuoh.blogspot.com' alt='' /></div>వెంకట్http://www.blogger.com/profile/13146754715727116334venkat9venkat9@gmail.com3tag:blogger.com,1999:blog-2825828961700590012.post-80091560900977644262007-11-16T04:37:00.001-08:002007-11-16T04:37:38.125-08:00హోంపేజి » సాహితి<br /><br />నాలుగు కళ్లు<br />శుక్రవారం, నవంబర్ 16 2007, 12:49 Hrs (IST) <br /><br /><br />ఇ. వెంకటేష్<br /><br /><br />ట్రింగ్...ట్రింగ్...ట్రింగ్<br />హలో హలో...<br />మీ సినిమా థియేటర్ లో<br />బాంబ్ పెట్టాము...<br />అది మరికొద్ది క్షణాల్లో<br />పేలిపోతుంది!<br />ప్రాణం పై ఆశ ఉన్నవాళ్ళు<br />పారిపోవచ్చు<br />పరిగెత్తరానివారు తోపులాటల్లో పడి చావచ్చు!<br />సరదాకి కూడ<br />నగరంలోకి వెళ్ళితే<br />అనుకోని అతిథిలా<br />మరణం మిమ్మల్ని<br />ఆహ్హానిస్తుంది!<br />వాన రాకడ ప్రాణం పోకడ<br />ఇపుడు బట్టలు మార్చి నంత సులువు<br />ప్రభువా వీళ్ళను క్షమించు<br />వీరేమి చేసున్నారో వారికి తెలియదు!<br />సెల్ ఫొన్ బాంబ్ లతో<br />క్షణంలో మీ శరీరం శకలాలుగా<br /> మిగులుతుంది!<br />కాబట్టి తస్మాత్ జాగ్రత్త<br />బ్రతకాలంటే ఇప్పుడు నాలుగు<br />కళ్ళు ఉండాల్సిందే!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2825828961700590012-8009156090097764426?l=venkateshuoh.blogspot.com' alt='' /></div>వెంకట్http://www.blogger.com/profile/13146754715727116334venkat9venkat9@gmail.com0