کانون وبلاگ‌نويسان افغانستان

کارگاه وبلاگ‌نویسی و ژورنالیزم آنلاین لغو شد

2009-07-18T11:04:00.002+04:30

به اطلاع تمام شرکت کنندگان و علاقمندان به شرکت در کارگاه آموزشی وبلاگ نویسی و ژورنالیزم آنلاین برسد که قرار بود کارگاهی در تاریخ 19 و 20 جولای در مرکز فرهنگی لنکن در دانشگاه بامیان برگزار شود، لغو شد. قبلا قلبا از شرکت کنندگان و علاقمندان پوزش خواسته و آرزوی بهروزی می کنیم. به زودی برنامه و تاریخ معین این کارگاه به علاقمندان وبلاگ نویسی در بامیان اعلام خواهد شد.

کانون

کینیا را چگونه یافتم؟

2009-07-16T19:37:00.004+04:30

سه روز است که کینیا هستم. میخواهم آنچنان که این کشور افریقای شرقی را مییابم ، برایتان بنویسم. این اولین سفرم در زندگی بیرون از افغانستان است.ساعت هشت صبح از میدان هوایی کابل با هواپیمای صافی پرواز کردیم. احساس کردم که چیز هایی متفاوتی را تجربه خواهم کرد. کمی خوابیدم اما صبحانه مهمانداران نگذاشت ، آرام باشم. کمی خوردم و باز خوابیدم.

ساعت 11:00 قبل از ظهر به شهر زیبا و گرم دوبی رسیدیم. مهمانداران صافی اعلام کردند که هوای دوبی 15 درجه هست اما همینکه پایمان را از دروازه ای هواپیما بیرون گذاشتیم احساس کردم داخل یک دیگ بخار و یا حمام شده ایم ما خیلی زود با فرشته های سیاه و سفید عرب روبرو شدم که همه قرآن شریف میخواندند. دو سه دوست را دیدیم که جایی میرفتند و خیلی هم پز گرفته بودند چون ترانزیت بودم ، مجبور شدم بروم تا پرواز بعدی ام را با هواپیما های الامارات بود ، پیدا کنم.

خدای من ، این میدان هوایی دوبی مثل یک شهریست که اگر کمی اشتباه کنی ، در میان فرشتگان خوش صورت اروپایی ، آسیایی گم میشوی. بیشترینه کارکنان و فروشندگان برخلاف کشور ما و شما سیاسر بودند. با صد تلاش و معلومات توانستم ترمینال اول را که مخصوص آسیایی ها است ، بیابم. پرواز مان ساعت 03:00 بعد از ظهر به نیروبی میرفت و من باید تا آن ساعت منتظر میماندم. روی چوکی گیت 127 لمیدم و از زیبایی های مردمان مختلف لذت و بردم و کیف کردم. چند لحظه همانظور مانده بودم که دو مسافر دیگر نیز آمدند و کنارم نشستند. سر صحبت را با یکی از آنان باز کردم . نامش عبدالله است و از ایالت ممباسای کینیا است و از ریاض با دوستش آمده است و میخواهد کار قبلی اش که حسابداری در یک فروشگاه است ، در نیروبی تغییر دهد. خیلی معلومات جالب در باره کینیا و مردمش داد.

ساعت دو و نیم داخل هوایپمای غول پیکر و شیک الامارات بودیم که حتی امریکایی ها و اروپایی ها از سفر با آن لذت میبرند. مهمانداران آنان همه پریرویان کوریایی و افریقایی بودند با هر نگاهی که بطرف شان میکردی ، لبخند میزدند. این یکی خیلی خسته کن بود باید از روی چند دریا عبور میکردیم. خودم را با تلویزیون و رادیو های چوکی ها مصروف کردم و چند بار هم چای ، جوس و غذا آوردند و بالاخره بعد از چهار ونیم ساعت اعلام کردند که به شهر نیروبی خوش آمدیم.

عبدالله گفت که کینیا در اختلاس و فساد اداری دنیا مقام اول را دارد. راست میگفت همینکه داخل ترمینل شدم. مسافرین مثل گوسفند روی هم می پریدند تا زور تر به شهر برسند. قلم نداشتم تا فورمه آنفلوانزای خوکی را پر میکردم بالاخره یکی را پنج دالر دادم تا مرا برای گرفتن ویزای آنبورد و قلم کمک کند.

به من گفته بودند که نیروبی خیلی سرد است و من هم تمام لباس های زمستانی آورده بودم اما شهر خیلی برای من گرم بود.تمام بدنم کرخت شده بود و سرم درد میکرد. بالاخره بعد از یک ساعت نوبتم رسید و رد شدم ورفتم دم دروازه ای عمومی کسی را دیدم که روی کاغذ نوشته بود محمد یونس تا مرا به مهمانخانه ای ببرد که قبلا آنلاین ریزرف کرده بودم ، ببرد. بالاخره به راحتی روی سیت موتر لمیدم و نفس راحتی کشیدم .

ادامه دارد.

چهارمین دور کارگاه وبلاگ نویسی و ژورنالیزم آنلاین در بامیان

2009-07-15T15:02:00.002+04:30

چهارمین دور کارگاه وبلاگ نویسی و ژورنالیزم آنلاین در بامیان.

به زودی چهارمین دور کارگاه آموزشی وبلاگ نویسی و ژورنالیزم آنلاین در بامیان آغاز خواهد شد. این کارگاه با حمایت سفارت آمریکا و کانون وبلاگ نویسان افغانستان در مرکز فرهنگی لنکلن در داخل دانشگاه بامیان برگزار خواهد شد.

ژورنالیستان، نویسندگان و کسانی که علاقمند به ژورنالیزم آنلاین و وبلاگ نویسی هستند تا روز شنبه، تاریخ 18 ماه جولای در مرکز فرهنگی لنکلن در دانشگاه بامیان ثبت نام کنند. این کارگاه به مدت دو روز از ساعت 9 صبح تا 4 عصر ادامه خواهد داشت و در ضمن چای و نان صرف خواهد شد. کسانی که کمره عکاسی، لب تاپ و یا هر وسیله‌ای برای خبرنگاری ژورنالیزم آنلاین و وبلاگ نویسی دارند با خود شان بیاورند.
به یاد داشته باشید که لازمه یاد گیری ژورنالیزم آنلاین و وبلاگ نویسی دسترسی به کامپیوتر و انترنت است.

سوگنامه

2009-07-15T10:02:00.001+04:30

به کدام جرم به کدام گناه

کودک افغان پر پر میشود

با برق اسلحه و خروش خمپاره ها

روز و شب در خون هم بستر میشود

نه کس ناله اش می شنود

نه دستی میرسد از غیب

انگار قساوت کودک افغان هرگز نباشد عیب

چه غم انگیز روزگاری رسیده

که شکم گرسنه، پا برهنه

کودک افغان در خون شناور میشود.

همایون خوشبین هروی

نیایش

2009-07-14T14:43:00.002+04:30

خدایا

ای مهربانا

دل غافلم را بیدار کن

بار ها توبه کردم

لیک توبه ام را قبول باز این بار کن

اگرچه شرمسار کردار خویشم به درگاهت

دست نیایش بلند میکنم باز به سویت

مرا قوتی بدی تا ایمانم را به چنگ گیرم

پلیدی را ز جان بیرون کشم، با این شمشیرم

خدایا

ای کریما

در باز کن بسویم

نور بدی که گناه ام را با آن بشویم .

همایون خوشبین هروی

كوچه ها و كودكان كابل

2009-07-14T14:41:00.001+04:30

از وبلاگ علی کریمی
اشاره:
امسال دو فلم از افغانستان در جشنواره ي كن حضور داشتند. مستندهاي «بلبل: پرنده ي شهر» (رضا يمك، 2008) و «خشت و خيال» (صديقه رضايي، 2008) در بخش «پاوليون سينماي جهان» جشنواره كن به نمايش درآمدند. سفراي فرانسه و آلمان در كابل به اين مناسبت در 18 سرطان هر دو فلم را طي ضيافتي تحت عنوان «كن در كابل» در باغ بابر (قصر ملكه) به نمايش گذاشتند. يمك و رضايي از شاگردان كارگاه مستندسازي «آتليه وران» هستند و فلمهاي شان را در چارچوب پروژه ي «كودكان كابل» ساختند كه از سوي اين موسسه ي فرانسوي حمايت مي شد. در زير مرور فلم «بلبل» را بخوانيد.

****
«بلبل: پرنده ي شهر» تصويري است كه با مهارت از چهره ي چروكيده ي كابل برداشته شده است. تمام آنچه كه كابل امروز را مي سازد در اين مستند 26 دقيقه يي مي بينيم: كودكان كارگر، خيابانهاي خاك آلود، مردان ريش بلند، زنان زير برقع، پيرمردان حمال، جوانان بي كار، پوليس هاي خسته، ولگاي روسي، فورد آمريكايي، رستوران هاي كثيف،عابرين عصباني، گريه ي زنان گدا، خنده ي بچه هاي كوچه، زمستانهاي پربرف و شب هاي سرد وتاريك. كابل اما بدون كودكانش هيچ است. روح زخمي كابل در چهره ي كودكان آن نمود مي يابد. يكي از كودكان كابل بلبل است، پسرك پرانرژي و خردسالي كه از پگاه تا بيگاه موتر مي شويد. بلبل با پارچه ي چركيني روي شانه اش و سطل كوچكي در دستش در كنار موترهاي شيك مردان پولدار ايستاده است. او گويا با همين هيئت از شكم مادر بدنيا آمده است.

در كارته سه كابل در چارراهي پل سرخ همه بلبل را مي شناسند. پسرك موترشوي كه با همه دوست است. محل كار او كنار رستوارنت «رز» است، جايي كه چاشت و شام طبقه ي متوسط كابلي با موترهاي شان مي آيند. رستورانت رز برخلاف رستوارنت «تركستان» است كه معمولاً طبقه ي كارگر در آن تجمع مي كنند. هر دو رستورانت در نزديكي هم قرار دارند. بلبل و دوستانش در حاليكه براي كاركردن هميشه در مقابل رستورانت رز هستند، براي چاي خوردن و گرم شدن به تركستان پناه مي آورند. از طريق بلبل با آدمها، تيپ ها، طبقات اجتماعي، سبكهاي زنده گي و باورهاي عمومي مختلفي آشنا مي شويم. بلبل و دوستانش در روزهاي سخت زمستان نيز موتر مي شويند ولي برخي روزها مجبور مي شوند موتر شويي را رها كرده و به اسپند كردن موترها روي بياورند. طبقه ي متوسط نوظهور در كنار ظاهر شيك و موترهاي نوشان، به طور جالبي مردمان خرافي نيز هستند. آنها از بلبل مي خواهند تا موترشان را اسپند كند تا از چشم بد بدور باشد.

بلبل خاطره ي زنده ي خود فلمساز است. رضا يمك تمام كودكي اش را در كوچه هاي مشهد در ايران گذشتاند. به عنوان يك مهاجر غيرقانوني آنچه كه او هميشه در پي اش بود ديدن تصاويري از افغانستان زادگاهش بود؛ او هيچگاه تصويري از افغانستان نديد. تا اينكه در سال 1380 پوليس ايران به دادش رسيد، او را دستگير كرد، سرش را تراشيد و فردايش به اين طرف مرز رها كرد. رضا ناگهان ديد كه در افغانستان است در حاليكه تمام دارايي اش لباس نازكي است كه به تن دارد.

اواخر حكومت طالبان بود و كابل بيشتر به يك خرابه ي بزرگ و وحشتناك شبيه بود تا به آن «كابل جان»ي كه او در خيالاتش تصور مي كرد. او چندي در يكي از مسافرخانه هاي كوچك پايتخت شاگردي كرد و شب ها در همان جا مي خوابيد. يكي از روزها وقتي از خواب برخاست ديد كه ديگر طالبان در خيابانها ديده نمي شوند و مردم كابل به طرف سلماني ها هجوم آورده اند تا ريشهاي شان را بتراشند. او پس از روي كار آمدن حكومت جديد به اردوي ملي پيوست و سرباز شد. براي نخستين وظيفه، رضا يمك را به حفاظت حامد كرزي فرستادند و فلمساز آينده به مدت يكسال باديگارد رييس جمهور خوش تيپ افغانستان بود. او روزي در كنار ارگ رياست جمهوري همراه با ديگر سربازان راديو گوش مي كرد، از آنجا شنيد كه يك مرد خارجي به نام رضا دقتي به كابل آمده است تا كارگاه عكاسي براي جوانان افغان ايجاد كند. رضا يكبار ديگر به ياد عكس و تصوير افتاد. فردا ديد كه به طرف موسسه ي عكاسي «آيينه» روان است، يونيفورم و كلاشينكوف هم ندارد.

آشنايي با عكس و تصوير، مسير زنده گي او را تغيير داد. يمك در آنجا بود كه دانست «تصوير» همان چيزي است كه در جستجويش بوده است. از آن پس او با كمره ي عكاسي اش خيابانهاي كابل را زير و رو كرد. او تصاويري را كه هيچگاه در ايران چانس ديدنش را نداشت از پشت لنز كمره اش پيدا كرد و گرفت. مهمترين تصايري كه او يافت تصاوير كودكان كابلي بود. كودكاني كه در نگاه هر كدامشان رضا زنده گي خود را مي خواند.

در سال 2006 عكاس حالا مشهور، تصوير متحرك را كشف كرد. موسسه ي سينمايي «آتليه وران» در آن سال يك كارگاه مستندسازي را براي ده تن از جوانان كابل برگزار كرد كه معلوم بود رضا يمك اولين كسي باشد كه در آن ثبت نام ميكند. طي سه ماه كارگاه فرانسوي به رهبري سيورن بلانشه و همكارانش ده جوان افغان را آموزش داد و هر يك از آنها يك فلم مستند ساخت. حالا آتليه وران دور سوم اين وركشاپ را برگزار كرده است كه در آن معتبرترين سنت مستندسازي اروپايي تدريس مي شود: سينما وريته. در دهه ي 80 ميلادي ژان روش مستندساز بزرگ فرانسوي آتليه وران را تاسيس كرد. او متاثر از موج نو فرانسه و اشخاصي همچون فرانسوا تروفو و ژان-لوك گدار، سعي كرد براي سينماي مستند تعريف جديدي جستجو كند. هر چند ريشه هاي سبكي سينما وريته به سينماي انقلابي شوروي برميگردد، اما اين اروپايي ها بودند كه آن را جهاني كردند. ژان روش يك مردم شناس بود، او به خوبي مي دانست كه چقدر سينما و مردم شناسي مي تواند بدرد يكديگر بخورد، لذا اولين كاري كه كرد سعي كرد در «كشورهاي جنوب» كارگاه هاي آموزشي مستندسازي برگزار كند. آنها در آمريكاي لاتين، آفريقا و آسيا دوره هاي آموزشي برگزار كردند و از سال 2006 به اين سو اين موسسه در كشورهاي الجزاير، صربستان، ويتنام و افغانستان در حال آموزش جوانان مستندساز هستند.

رضا حالا دو فلم مستند ساخته است كه البته فلم دومش «بلبل» در جشنواره هاي لايپزيگ در آلمان، سه قاره نانت و كن در فرانسه به نمايش درآمده است. او حالا تبديل به فلمسازي شده است كه آدمهاي زيادي به او اميد بسته اند. رضا در دهه ي سوم زنده گي اش قرار دارد و راه زيادي دارد تا به آنجايي كه ميخواهد برسد، او البته وقت زيادي نيز دارد بخصوص كه هنوز مجرد است(!). رضا و بلبل هر دو در پل سرخ هستند، آنها در آنجا زنده گي مي كنند و هر كسي در اين منطقه باشد آنها را مي شناسند.

ديروز وقتي از كنار رستورانت تركستان رد مي شدم بلبل را ديدم، به سهولت او را شناختم، با وجود آنكه كمي كلان تر شده و صدايش تغيير كرده است، ولي هنوز آن دستمال چركين روي شانه اش است و آن سطل كوچك آب در دستش. براي لحظه يي فكر كردم تا كي او بايد ادامه دهد؟

جنگ افغانستان در مطبوعات بریتانیا

2009-07-13T08:43:00.001+04:30

در یک هفته اخیر حملات نیروهای آمریکایی، و ناتو علیه مواضع طالبان شدت یافته و هدف از این عملیات تامین امنیت انتخابات اعلام شده است.

روزنامه های بریتانیایی امروز نیز به تفصیل درباره وضعیت جنگ در جنوب افغانستان، فشار بر دولت بریتانیا به دنبال افزایش تلفات نیروهای بریتانیایی در هلمند و ارزیابی سیاست جنگی بریتانیا در افغانستان پرداخته اند.

گاردین در عنوان خود آورده است که گوردون براوان نخست وزیر بریتانیا در نظر دارد نیروهای این کشور را در افغانستان افزایش دهد و دو هزار سرباز دیگر به ولایت هلمند اعزام کند.

به نوشته گاردین، این احتمال به دنبال بازنگری مأموریت بریتانیا در افغانستان مطرح می شود که به صورت فوق العاده از سوی وزارت دفاع و پس از افزایش تلفات نیروهای بریتانیا در افغانستان انجام شد.

این روزنامه ضمن اشاره به شمار 9000 نفری نیروهای بریتانیایی در افغانستان نوشته است که بررسی مسئله اعزام نیروهای بیشتر، از عزم نخست وزیر بریتانیا برای دست یابی به پیشرفت در افغانستان پیشاپیش انتخابات ریاست جمهوری در این کشور حکایت دارد.

روزنامه آبزرور نیز نوشته است که وزارت دفاع بریتانیا در حالی که میزان تلفات نیروهایش در افغانستان بالارفته، طرح هایی برای افزایش نیرو در این کشور دارد.

آبزور نوشته است از آنجا که تشخیص دوست و دشمن در جنگ افغانستان روز به روز دشوارتر می شود، بسیاری از سربازان و مقامات ارشد نظامی بریتانیا نسبت به پیروزی در این جنگ اظهار تردید می کنند.

این روزنامه از قول یک منبع استخباراتی غربی در کابل نوشته است که طالبان امسال مقاومت بیشتری از خود نشان می دهند، و از تدارکات و سازماندهی بهتری برخوردار شده اند.

روزنامه ساندی تایمز نوشته است که نمایندگان حزب حاکم کارگر از رئیس ستاد ارتش انتقاد کرده اند که چرا در یک جلسه خصوصی با رئیس حزب مخالف محافظه کار از کمبود شدید هلیکوپتر و نیرو در جنگ افغانستان شکایت کرده و بدین ترتیب با وارد شدن به حریم سیاست پا را از گلیم خود فراتر گذاشته است.

این رووزنامه در صفحه دیگری تصاویر 184 سرباز بریتانیایی را که تاکنون در افغانستان جان خود را از دست داده اند، منتشر کرده است.

روزنامه ایندپندنت می نویسد که علارغم تلاشهای مقامات نظامی بریتانیا برای اعزام نیروهای بیشتر به افغانستان به منظور مقابله با طالبان، بسیاری از وزرای دولتی طرحی محرمانه دارند تا پس از برگزاری انتخابات در افغانستان میزان نیروهای بریتانیایی در این کشور را کاهش دهند، و این امر عمدتاً به دلیل هزینه های مالی آن مطرح می شود.

به نوشته ایندیپندنت، در حالی که مقامات ارشدی چون نخست وزیر، و وزرای خارجه و دفاع تلاش دارند مأموریت بریتانیا در افغانستان را توجیه کنند، تردیدهای روز افزونی درباره ادامه حضور نیروهای بریتانیایی در افغانستان به ویژه با توجه به کمبود تجهیزات آنان مطرح می شود.

منبع: بی بی سی

عكسهاي بعد از چند ماه سكوت من

2009-07-11T19:47:00.001+04:30

ديري بود كه عكسي را بارگذاري نكرده بودم اما اميد وارم دوستان منتظر تماشاي عكسهاي من مرا بخشيده باشند به هر حال دوست دارم عكس هاي جديد ام را كه از خانم آمنه رسولي گرفته را در وبلاگ بصيرسيرت ببينيد

مبارزات انتخاباتی منبع اشتغال و درآمد اقتصادی؟

2009-07-10T20:46:00.000+04:30

مبارزات انتخاباتی نامزدهای دومین دور انتخابات ریاست جمهوری افغانستان برای هزاران جوان بی کار زمینه کار فراهم کرده است.

شمار بیشتر این جوانان دانش آموزان مکاتب/مدارس و دانشجویان دانشگاه ها هستند و شماری از آنها از کار در ستادهای انتخاباتی صاحب درآمد شده اند.

در همایشی که در یکی از هتل های شهر کابل از سوی یکی از نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری برگزار شده بود، شماری از جوانان با شور و هیجان عکس های این نامزد را نصب می کردند، شعار می دادند و کف می زدند.

خیرالله، یکی از این جوانان گفت دانش آموز صنف/کلاس دوازدهم است و در اوقات بی کاری با جوانان دیگر همراه می شود و کارهای تبلیغاتی نامزد مورد نظر خود را انجام می دهد.

او گفت: "کار ما این است که پوسترها آقای دکتر را نصب می کنیم، در مکتب ها (مدرسه ها) تبلیغ می کنیم و البته به مراکز آموزشی خصوصی و مکتب های خصوصی هم می رویم."

فاضل سانچارکی، یکی از مسئولان دفتر انتخاباتی عبدالله عبدالله، نامزد انتخابات ریاست جمهوری گفت که صدها جوان برای کار به این دفتر مراجعه کرده اند.

آقای سنچارکی گفت: "بعد از هشت سال و تحولاتی که در کشور صورت گرفته، نسل جدیدی به میدان آمده است که چیزهای تازه می خواهند، اصلاحات می خواهد و تغییرات می خواهد."

او افزود: "به همین دلیل طیف های وسیعی از جوانان، که شامل دانشجویان و دانش آموزان مکاتب می شوند و همچنان طیف های وسیعی از نهادهای فرهنگی و رسانه ای که در جامعه مدنی و بخش های مختلف جامعه فعالند، روی آروده اند. ما با موج عظیم و گسترده ای از نسل جوان روبرو هستیم."

یکی دیگر از مسئولان ستاد انتخاباتی آقای عبدالله، که نخواست نامش فاش شود گفت که بیش از شش هزار جوان تنها در شهر کابل برای تبلیغات در این ستاد استخدام شده اند.

البته در ولایت های دیگر افغانستان هم جوانان به استخدام ستادهای انتخاباتی درآمده اند و برای نامزدها تبلیغ می کنند.

پیر سید شاه، مسئول ستاد انتخاباتی حامد کرزی در ولایت خوست، در جنوب شرق افغانستان گفت: "یک تعداد جوانان بی کار باسواد و بی سواد از برکت مبارزات انتخاباتی در این دفتر گماشته شده و صاحب حقوق شده اند."

هم تجربه هم نفع اقتصادی

یک تعداد جوانان بی کار باسواد و بی سواد از برکت مبارزات انتخاباتی در این دفتر گماشته شده و صاحب حقوق شده اند

پیر سید شاه، مسئول ستاد کرزی در خوست

با این همه، پرسش اساسی این است که آیا علاقه مندی به نامزدها و برنامه های انتخاباتی آنها، این جوانان را وارد کارزار انتخاباتی کرده است یا فقر و بیکاری؟

عتیق الله مطمئن، جوانی در ستاد انتخاباتی میرویس یاسینی گفت: "در بخش فرهنگی دفتر آقای یاسینی کار می کنم. با کار کردن در این زمینه ها از یک طرف تجربه ما بیشتر می شود و از طرف دیگر نفع اقتصادی نیز برای ما دارد."

اما فروزان فنا، دیگر نامزد انتخابات ریاست جمهوری گفت که او توان پرداخت پول به چنین افرادی را ندارد. خانم فنا گفت شماری از جوانان به طور داوطلبانه در کنار او جمع شده اند.

خانم فنا گفت: "درست است که عده ای از جوانان در کنار ما هستند، اما آنها را برای کار مشخصی استخدام نکرده ایم. آنها لطف کرده اند با ما در نصب پوسترهای ما و بعضی کارهای دیگر همکاری می کنند."

اشرف غنی احمدزی، دیگر نامزد انتخابات ریاست جمهوری هم می گوید که هزاران جوان از طبقات مختلف جامعه به گونه داوطلبانه کارهای تبلیغاتی او را پیش می برند.

آقای احمدزی گفت: "اکثریت مطلق آنها، که شمار آنها از ده هزار نفر تجاوز می کند، مطلقاً رضاکارانه کار می کنند؛ حرکت خودجوش است. خوشبختانه از هر ۳۴ ولایت افغانستان نمایندگی داریم."

با این حال کمیسیون انتخابات افغانستان می گوید در باره تعداد افرادی که در استخدام ستادهای انتخاباتی درمی آیند و همچنین مقدار حقوقی که به آنها پرداخت می شود " نظر و برنامه خاصی " ندارد.

منبع: بی بی سی فارسی

مجتمع وبلاگ های افغانستان جایزه گرفت

2009-07-07T15:26:00.004+04:30

مجتمع وبلاگ های افغانستان جایزه گرفت

مجتمع وبلاگ های افغانستان یکی از اعضای کانون وبلاگ نویسان افغانستان که در اولین مسابقه وبلاگ نویسی ‏وبلاگهای افغانستانی با محوریت دوره دوم انتخابات ریاست‎ ‎جمهوری توسط سایت انترنتی افغان گراف راه ‏اندازی شده بود شرکت و در رده برترین وبلاگ های شرکت کننده دراین مسابقه قرار گرفت وجایزه گرفت.‏

خبر را در اینجا بخوانید.... ‏

یک هفته از خاموشی ژیلا گذشت

2009-07-07T13:38:00.003+04:30

یک هفته از خاموشی ژیلا گذشت

وقتی آهنگ " تو امید من تو پناه من" یا آهنگ " آمده ای دیر باز زود چرا می روی" را می شنوی و یا هم ‏آهنگ " ازغمت ای نازنین عزم سفر می کنم" را به خاطر می آوری، آواز گیرای ژیلا بانوی زیبا، متین و ‏مهربان ترا چند دهه به عقب باز می گرداند تا زمانی را به یاد آوری که این هنرمن محبوب و همراه با استاد ‏خیال هر جمعه شب در رستورانت خیبر کنسرت داشتند.‏

سال های که از جنگ و ویرانی خبری نبود و آهنگ های عاشقانه و زیبای ژیلا و خیال صدها ‏شنونده را به وجد می آورد.‏
ژیلا اولین بار به کمک استاد خیال به رادیو راه یافت. استاد خیال اساسات موسیقی را به ژیلا ‏آموخت و ژیلا در مدتی کمی توانست با پشتکار و تلاش و همکاری استاد خیال در مدت زمان ‏کمی خودش را به قله شهرت برساند.‏
بعد از خانم پروین، ژیلا را می توان از پیشگامان آواز خوانی زنان افغان به حساب آورد. ژیلا ‏توانست با صدا و ادای شیرین و هنرمندانه خود مکتبی را بنیاد گذاری کند که بعد ها زنان آواز ‏زیادی در افغانستان از آن پیروی کردند.‏
درمیان زنان آواز خوان افغان ژیلا به خوش صدایی مشهور است، معاصران او کمتر چنین ‏صدایی داشتند. احمد ظاهر که خود در میان آواز خوانان مرد در افغانستان به آوازخوان حنجره ‏طلایی معروف است، آرزو داشت آلبوم مشترکی با ژیلا داشته باشد.‏
اما مرگ نا بهنگام احمد ظاهر این مجال را نداد و آلبوم مشترک این دو آواز خوان خوش صدا به ‏دو آهنگ محدود شد.‏
ژیلا در سفری که با استاد خیال و جمعی دیگر از هنرمندان افغانی به هند داشت، آهنگ ‏مشترکی را با " محمد رفیع" یکی از مشهور ترین آواز خوانان هند، اجرا کرد که بعد ها بارها ‏وبارها از رادیو افغانستان پخش شد.‏
ژیلا جز گروهی بود که برای نخستین بار در تور هنری در شمال افغانستان شرکت کردند و ‏مردم برای اولین هنرمندانی را که صدای آنها را از رادیو شنیده بودند از نزیدک دیدند. استاد ‏خیال، مددی، آرمان پروین و نسیم جز این گروه بودند.‏
سرانجام در بیست و هشتم ماه جون 2009 از اثر ابتلا به سرطان در آمریکا وفات کرد.‏
ژیلا سالها پیش افغانستان را ترک کرد و بعد از ترک افغانستان سکوت کرد، او با آن که ‏سالهای طولانی را در غربت به سر برد اما دیگر آواز نخواند، آلبوم جدیدی بیرون نداد و حتی در ‏محافل هنری نیز کمتر دیده شد.‏
هرچند بانو رخشانه و سارا زلاند نیز گوشه عزلت گزیدند اما ژیلا خاموش ترین آنها بود.‏
یکی از آخرین خاطرات ژیلا مصاحبه با رادیو بی بی سی است که درست دو روز قبل از مرگ ‏او انجام شد.‏

هارون یوسفی درسایت فارسی بی بی سی

نگاهی به آرایش نیروهای سیاسی در آستانه‌ء انتخابات

2009-07-06T23:21:00.000+04:30

نویسنده: علی امیری

افغانستان امروز، از فقر ایدئولوژی رنج میبرد. به همین دلیل ، به رغم تعدّد گروههای سیاسی، تنوع ایدئولوژیهای سیاسی و در نهایت رقابت ایدئولوژیک در میان گروههای سیاسی کمتر مشاهده میشود. سه ایدئولوژی عمده (اسلامیزم، سوسیالیزم و لیبرالیزم) نه تنها از رهگذر انشعابات و اختلافات تکثیر نشده است، که هر کدام مسیر استحاله را پیموده و در یکدیگر تداخل کرده است.

امروز لیبرال محافظهکارهای فسیلشدهای داریم که از اسلام دم میزنند؛ اسلامیستهای اخوانی داریم که شعار دموکراسی سر میدهند ، و سوسیال مارکسیستهایی داریم که از بازار آزاد سخن میگویند. کنگرهی ملی لطیف پدرام و بشیر بیژن را ، که هنوز رؤیای اقتصاد هدایتشدهی مدل چین را در سر میپرورانند و با دمزدن از امپریالیسم و استکبار و فدرالیزم، حس طبقاتی و ایدئولوژیک خود را تا حدی تسکین میدهد، نمیتوان جز استثنایی بر سازندهی قاعده، در اردوگاه از هم پاشیدهی چپ افغانی دانست.

نه تنها معاون پدرام ، آقای بشیر بیژن هم به صحنه آمده است، که حضور شاهنواز تنی، محبوب الله کوشانی و حبیب منگل، همگی از اردوی چپهای افغانستان، طبل فروپاشی این اردوگاه و زوال ایدئولوژی چپگرایی وهژمونی سوسیالیسم را به صدا درآورده است.آرمانگراییهای ایدئولوژیک اسلامیستها نیز در زیر سایهی سنگین واقیعتهای سرسخت اقتصادی و اجتماعی استحاله شده و مشمول قاعدهی «هرآنچه سخت و استوار است دود میشود و به هوا میرود» گردیده است. عبدالرّسول سیاف به اردوی کرزی پیوسته است؛ و برهان الدّین ربانی، هرچند جبههی مخالف کرزی را رهبری میکند، اما از سر ناگزیری به قواعد بازیِ تن داده است که حریف تعیین کرده است. این استاد دیگر نه از مشروعیت الهی سخن میگوید، نه از شورای حل و عقد، نه خود را اولیالامر میخواند، و نه به صدور فتوا علاقه نشان میدهد. بلکه کاتولیکتر از پاپ، بیش از هر کسی دیگر از دموکراسی، قانون و عدالت و انصاف سخن میگوید. مولوی نبی محمّدی و یونس خالص مردهاند بدون اینکه کدام میراث فکری یا خلف معنوی از خود برجا نهاده باشند ؛ و صبغت الله مجددی نیز حتی آنگاه که از الهام و اشارات الهی مدد میجوید، راهی جز تأیید حامدکرزی رییس جمهوی کنونی نمییابد. تنها استثنای مؤید قاعده در اردوی اسلامگرایان گروه طالبان است که توحش جاهلانهی آنها، کمتر میتواند طنین ایدئولوژیک داشته باشد و بیشتر بازتاب یک نیروی اهریمنی و ظهور ارادهی معطوف به وندالیزم و ویرانی است، و اینک آشکارا همه از آن تبری میجویند.

دیگر سخن از جریان بیرمق لیبرالیسم افغانی چندان لزومی ندارد. نسل کهنتر این جماعت اکنون تقریباً در حال انقراض به سر میبرد. عبدالستار سیرت که اعتبار خود را از وفاداری به شاه سابق میگرفت، هرچند در جریان کنفرانس بن اندکی چهره نمود، اما در جریان نخستین انتخابات ریاست جمهوری اختر بخت اودرخشش چندانی نداشت و پس از آن رهسپار زاویه خاموشی و فراموشی شد. امین ارسلا نیز در تلاشها و تقلّاهای خود چیزی بیشتر از حاشیهی قدرت انتظار ندارد، و همایون شاه آصفی نیز روی نیمکت ذخیره نشسته است تا اگر مثل این بار میرویس یاسینی از معاونت دکتر عبدالله سر باز زد، بخت خوابآلود او بیدار شود. عبدالرحیم غفورزی کشته شد و عبدالغفور روان فرهادی خسته از سیاست و بازیهای آن، اکنون با ادب صوفیانه و مولانا و بیدل بیشتر مأنوس است. نسل جدیدتر لیبرالهای افغانی که به دنبال سقوط طالبان، از مراکز سیاسی و اقتصادی غربی در کشور سرازیر شدند، طلوع نکرده افول کردند، جوان نشده پیر شدند و بیآنکه برگ و باری بدهند بیبار و بیثمر گشتند. در این میان انورالحق احدی، اشرف غنی احمدزی، و علی احمد جلالی بخت خود را در سیاست و اداره نیز آزمودند، اما گره از کار فروبستهی هیچ کس نگشودند.

اینک، در این قحطسالی ایدئولوژیک، نه افسانهی لیبرالیسم کسی را افسون میکند، نه شرار اندیشههای آن پیامبر کذّاب (مارکس) کسی را به شور میآرود و "جهاد" و "دعوت" و "حکومت عدل اسلامی" نیز در عمل آزمون تاریخی خود را پس داده است و دیگر چندان از کسی دل نمیرباید. در چنین حال و قضایی آرایش نیروهای سیاسی مبنایی جز" منفعت" ندارد. همه میکوشند که در گلیم قدرت جای پایی برای خود باز کنند. چپها حتی نمیخواهند نفسکشیدن سوسیالیزم افغانی را اعلام کنند، بلکه قصد دارند در رودخانهی انتخابات غسل تعمیدیافته و خود را تطهیر کنند. عدّهی زیادی شاید بتوانند بدین وسیله از گمنامی به در آیند و در تاریخ ثبت شود که در دومین انتخابات ریاست جمهوری مثلا مولانا عبدالقادر امامی غوری و استاد المعتصم بالله مذهبی، هم به عنوان نامزد شرکت داشتهاند. و در سطوح بالاتر که بیاییم دکتر اشرف غنی احمد زی و دکتر عبدالله عبدالله، پستهای انتصابی ضمانتشده را بر ورود در کارزار انتخابات ترجیح میدادند. اما بخت یار شان نبود و چانهزنیها و رایزنیها و بگومگوهای پشت پرده و روی پرده به نتیجه نرسید و ناگزیریاران سابق رییس جمهور اکنون رو در روی او ایستادهاند. اینک این وزرای سابق و رقبای لاحق چه پیامی دارند؟ کدام تدبیر ناکردهی خود را در کار خواهند کرد و کدام ید بیضا و عصای موسی نهفتهی خویش را رو خواهند نمود؟ واقعیت این است که رییس جمهور کرزی کارنامهی کامیابی ندارد، اما وزای سابق و رقبای لاحق او از او تهیدستترند. دکتر اشرف غنی احمدزی در دانشگاه جنگ زبانی راه انداخت و در وزارت مالیه کارنامهی ناکامی از خود رقم زد و آنگاه کوله بار سفر بربست و با روان رنجور و تن بیمار به دور جهان گشت و در مذمت و مضرت ادارهای که خود از ارکان اصلی آن بود، به هر شیوه ای سخن بافت، اما گوش شنوایی نیافت. اینک خوشبختانه بخت خو را در ترازوی افکار عمومی به آزمون گذاشته است. اما کامیاب آمدن از این آزمون برای او دشوار به نظر میآید. خوب است که وزن اجتمای دانه هایدرشت دنیای سیاست آشکار شود و "خوش بود گر محک تجربه آید به میان." اما، دکتر عبدالله که در دوران وزارت او 97% کارمندان وزارت خارجه نه تنها از یک قوم که از یک منطقه بود، نیز چهرهی ناشناخته نیست و سالها است که توان و تدبیر و مهارت و مدیریت و نگاه و نگرش خود را در معرض دید همگان گذارده است. او نیز کارتی برای رو کردن ندارد، اما نسبت به دیگران موقعیت دشوارتری دارد.آیا داکتر عبدالله وزیر از قدرتماندهی سابق است که میخواهد از نمد قدرت کلاهی برای خویش بسازد و یا نامزد جبههی ملی است که به پشتیبانی اردوگاه مخالفین آمریکا در پی احیای ائتلاف شمال سیاسی است؟ هر گزینه که درست باشد موضع داکتر عبدالله را دشوار میکند.

دکتر خودش نیز از این واقعیت تا حدودی باخبر است. به همین خاطر است که همزمان که تبلیغات و کمپاین او شدت و رونق میگیرد، خبرهایی از انصراف او به سود کرزی، اینجا و آنجا نیز شایع میگردد. این هر دو قابل توجیه است.داکتر عبدالله باید به شدت کمپاین کند و باید بیش از هر کسی دیگر میل به انصراف داشته باشد. چون تنها بازندهی واقعی این انتخابات است. در فردای انتخابات دست او از دسترخان دولت کوتاه خواهد بود و ردای رهبری اپوزیسیون نیز در تن او ناسازگار است. باید فشار بیشتر، تبلیغات بیشتر و حتی سبوتاژ بیشتر به کار گیرد تا مگر پیش از روز زورآزمایی به سهم ضمانت شده و تعریفشدهای از قدرت دست یابد.

نه در تن ایدئولوژی تابی مانده است و نه در روخ آن رونقی. اینک جدال، جدال منفعتها است . با شعارهای تقلیدی «تغییر و امید» نمیتوان کاری از پیش برد و با رمانتیسم سیاسی نمیتوان واقعیتهای سرسخت را تغییر داد. به طور بسیار ساده، داکتر عبدالله باید برای رأی دادن به خود منفعتی تعریف کند. رأی دادن به اونه تنها باید سودی داشته باشد که سودش از رأی دادن به کرزی بیشتر نیز باید باشد. چیزی که داکتر عبدالله به رغم محبوبیت و نجابت خود هرگز نمیتواند آن را به مخاطبین خود، به مردم افغانستان و به دوستان بینالمللی افغانستان، اثبات کند. راستی رأی دادن به داکتر عبدالله چه سودی دارد و تأمینکنندهی کدام منفعت است؟

منبع: جمهوری سکوت

کشف پیکره تاریخی بودا در کابل

2009-06-27T17:15:00.002+04:30

سران وزارت فرهنگ افغانستان از کشف پیکره بودا در جنوب شهر «کابل» خبر دادند.
بلندای پیکره بودا که به تازگی در جوار تپه موسوم به «نارنج» در منطقه «شهدای صالحین» کابل کشف شده است به یک متر می رسد.
مسئولان وزارت فرهنگ افغانستان می گویند : این پیکره 15 قرن قدامت تاریخی دارد.هنوز اما جزئیات کشف این پیکره اعلام نشده است.
پیش تر رئیس اداره اطلاعات و فرهنگ «قندهار» افغانستان از کشف مجسمه تاریخی بودا در این ولایت ، سخن به میان آورده بود.
«عبدالمجید بابی» گفت : پلیس افغانستان وقتی متوجه شد یکی از ساکنان «قندهار» می خواهد مجسمه باستانی را 200 هزار دلار به قاچاقچیان پاکستانی بفروشد به تعقیب او پرداخت.
وی ادامه داد : بدین ترتیب مجسمه بودا که طبق ارزیابی باستان شناسان بیش از 1500 سال قدمت دارد در منطقه مرزی «ژیری» کشف شد و مجرمان بازداشت شدند.گزارش ایسکانیوز می افزاید،مجسمه مورد نظر از موزه «بامیان» دزیده شده بود و قیمت واقعی آن بیش از یک میلیون دلار برآورد می شود.
یادآور می شود «طالبان» دو مجسمه 1600 ساله بودا را سال 2001 به توپ بست.

معارف ولسوالی ورس قربانی سیاست بازی های نمایند ه گان شان

2009-06-25T13:40:00.000+04:30

نویسنده: آروین بامیانی

ولسوالی ورس یکی از دورترین و صعب العبورترین ولسوالی های ولایت بامیان به حساب میرود ودارای یکصدو شصت هزار نفوس اند که اکثری مردم این ولسوالی تحت ستم چندلایه قرار دارند. ستم طبقاتی ، ستم مذهبی ، ستم نژادی ، ستم قومی وستم حزبی که درین سه دهه جنگ و خونریزی تمام هست و بود مردم این مرزوبوم توسط قمندانان و افراد زورگو نیست و نابودشدند ولی مردم هیچگاه نا امید و مأیوس نه شدند بلکه راه برون رفت تمام مشکلات خویش را در روشنی نور علم و معرفت میدند مگر آنچه مردم محروم وستمکش ورس میخواستند نه شد بلکه تقریباً برعکس آن نصیب آنان شد یعنی بعد از جلسه بن تا امروز هیچ گونه کاری اساسی و صحیح درولسوالی فوق الذکر درزمینه های معارف ، صحت ، اقتصاد وغیره صورت نگرفته چون گروها و احزاب که درین جا مستقر اند یکی درمقابل دیگر بر خواسته ومانع میشوند . درین ولسوالی حزب وحدت به رهبری خلیلی ، حزب وحدت به رهبری اکبری ، بقایای شورای اتفاق به رهبری سید فکوری و غیره موجود اندو همیشه درمقابل هم بودند بخاطری منافع شخصی خویش دست به کاری که خواسته باشند میزنند.

این ولسوالی با داشتن 160000 نفوس 97 باب مکتب دارند که 13 باب آن لیسه و بقیه متوسطه و ابتدائیه اند و از جمله 97 باب مکتب صرف 2 باب لیسه آن مربوط قشر نسوان میشود و 97% معلمین آن غیرمسلکی و از 25% الی 30% شان فارغ صنف 12 اند بقیه همگی شان فارغ صنف 9 و صنف 6 اند با وجودیکه ازچهارنفر وکیل که ولایت بامیان در مجلس نمایندگان فرستاده 3 تن آن از ورس است که هرکدام نماینده حزبی است نه مردمی چون جوادی عضوی شورای مرکزی حزب وحدت خلیلی است و اکبری رهبری وحدت مردم که در اصل سپاهی است وسید فکور هم بنام رهبری شورای اتفاق است و مهم ازهمه که تمامی اینان مزدوران و جیره خوران ایران هستند وهمیشه گوش به فرمان ارباب خود خامینۀ بودندو هستند منافع ایران را نسبت به منافع مردم و وطن ترجیع داده و میدهند. درین سالهای اخیر باسقوط حامیان جهل و نادانی نیروی قرون وسطی طالبان زمینه برای رشد مغزهای جوان نسبتاً مساعدشد وجوانان ومحصلین ورس بخاطری پشرفت و ترقی ، برابری ومبارزه علیه فساد ، جهل و نادانی با هم نشتند بعد از بحث وگفتگوهای زیاد به این نتیجه رسیدند هرمحصل ورسی بعد از فراغت از دانشگاه یک سال را باید درمکاتب ورس درخدمت مردم ونسل جوان باشند این پروسه را یک دوره بسیار با موفقیت انجام دادند مگرزمانیکه این اجینت های فرومایه به ماحیت کار پی بردند مانع آنان شد چون محصلین مردم را آگاه ساختند و اذهان مردم را نسبت به عملگردهای این خااینین که تا امروز بنام مذهب ، قوم ، نژاد ، زبان و سمت انجام دادند و هنوزهم به آن ایدامه میدهند روشن ساختند واین سخت به ضرر این سالوسان تمام شد چون مردم از تمام کارها ی تنظیم ها مستقر درولسوالی بی زارشدند ودیگربه گفته های دروغین آنان اعتماد نمیکردند بناً امسال این جنگسالاران تمام تضادهای که داشتند کنارگذاشتند و برای زدن معارف و محصلین و خواست های مشروع مردم باهم مشترگاً فردی سفاک ترو مزدورتر ازخودرا به حیث مدیرمعارف ورس فرستادند این فرد مزدور بنام سلطان علی که سالها درخدمت سی آی ای ، کی جی بی وغیره بوده وبا اسناد جعلی وارد موسسات مسلکی کشورشد وبعد ازفراغت از دارالمعلمین بدون کدام تجربه کاری بحیث مدیرمعارف تعین شد این یک آدم فاسد ، بد اخلاق ، جاسوس ، قاچاق بری آثاری تاریخی وده ها موارد دیگر با شواهد و مدارگ موجود است مگراز حمایت باندهای جنایت کارکه در راس آنان خلیلی ، اکبری ، فکوری وغیره اند برخوردار است پس هرچه دلش بخواهد انجام داده ومیدهد به همین لحاظ 200000 دوصدهزارافغانی برای قتل محصلین جوان وروشن جایزه تعین کرده . البته اینرا کورخوانده اومیخواهد با کشتن آن جوانان مبارز و آگاه حقیقت را با مرگ آنان یکجا دفن کنند که یک خیال بیش نیست واین آرزو را سلطان علی و حامیان او به گورخواهد برد. همین قسمیکه فعلاً اکثریت معلمین دست به اعتراض زده وظایف شانرا لغوه قرارداده تا برکناری سالوس بچه سلطان من از تمام مردم ستمکش و رنجدیدو علم پرور ورس خواهشمندم اتحاد و یکپارچگی خویش را حفظ نمود ونگذارند افراد بی شخصیت ، فاسد با سرنوشت دلبندهای شان بازی نماید و تمام آنانرا جاسوس وطنفروش تربیه کند

مدیریت کشاورزی

2009-06-24T12:50:00.001+04:30

اهميت و ضرورت وجود يك بخش كشاورزي فعال

رشد بخش كشاورزي به عنوان بستري براي كسب اهداف توسعه در كشورهاي در حال توسعه امري ضروري قلمداد مي شود . در ميان اهداف مورد نظر ، بهبود و تقويت رشد اقتصادي و كاهش فقر، بهبود امنيت غذايي و حفظ منابع طبيعي بسيار مهم هستند.

كاهش فقر از طريق رشد اقتصادي

در كشورهاي كم درآمد ، بخش كشاورزي به دليل گستردگي و پيوند هاي قوي با ساير بخش هاي اقتصادي ، به عنوان موتور و محرك اوليه رشد اقتصادي عمل مي نمايد. كشاورزي در اين كشورها بيشترين سهم نيروي كار را به خود اختصاص داده و با 68 درصد اشتغال و 24 درصد توليد ناخالص داخلي جايگاه ويژهاي دارد. اغلب جمعيت فقير به طور مستقيم به اين بخش به اين بخش وابسته بوده و از طريق كشاورزي گذران زندگي ميكنند . افزايش ميزان بهره وري در بخش كشاورزي باعث ارزان تر شدن مواد غذايي شده و كمك قابل توجهي به اقتصاد خانوارهاي فقير مي كند . همچنين كشاورزي نوين با اشتغال بيشتر در واحدهاي فرآوري همراه شده و عرضه ي خدمات و نهاده هاي بيشتري را در بازار به دنبال دارد . اين روند به شكل غير مستقيم به ايجاد اشتغال در مزارع منجر خواهد شد.

به اين ترتيب بخش كشاورزي به طور مستقيم از طريق توليد بيشتر و صادرات و به صورت غير مستقيم از طريق افزايش تقاضا براي خدمات و كالاهاي صنعتي در جوامع روستايي ، به رشد اقتصادي كمك نموده و در نتيجه موجب خلق فرصت هاي شغلي جديد مي گردد.

رشد در بخش اقتصادي نتايج مثبتي بر " فقرزدايي" به خصوص در مناطق روستايي دارد و ذكر اين نكته نيز ضروري است كه روند كاهش فقر شهري را مي توان از طريق رشد بخش روستائي ، به ويژه در بخش كشاورزي تسريع كرد. به طور كلي رشد كشاورزي به صورت غير مستقيم به بهبود وضعيت خانوارهاي شهري و روستائي كمك كرده و با افزايش دستمزدها، كاهش قيمت مواد غذايي و تقاضاي بيشتر براي كالاها و خدمات واسطه اي همراه مي شود. اين پديده به ترغيب و توسعه ي فعاليت هاي زراعي ، افزايش سرمايه هاي توليدي به قشرهاي زحمت كش و بهبود كارايي بازار عوامل خواهد انجاميد . يك مطالعه در سال 1997 پيرامون 35 كشور نشان داد كه يك درصد افزايش توليد ناخالص داخلي سرانه ي كشاورزي ، 1.61 درصد افزايش در درآمدهاي سرانه ي 20 درصد فقيرترين قشرهاي جمعيت را به همراه خواهد داشت.

اهميت كشاورزي در كشاورزي در كشورهاي در حال توسعه از بعد تاريخي ، در فرآيند توسعه ، سهم كشاورزي در توليد و نيروي كار كاهش مي سابد. اين فرآيند باعث شده تا برخي كارشناسان توسعه ، بخش كشاورزي را به عنوان يك عامل فرعي در راستاي توسعه به شمار آورند. از اين رو كاهش فرآورده ها و نيروي كار اين بخش را مي توان ناشي از سياست هاي تبعيض آميز (يك سو نگر) داخلي و سازو كارهاي تجارت بين الملل دانست. بخش كشاورزي ، به عنوان محرك رشد اقتصادي ، به ويژه در كشورهاي در حال توسعه ي فقير مطرح بوده است و "كشاورزي" نقش مهمي در توليناخالص داخلي و اقتصاد روستايي ايفا كرده و بخش قابل ملاحظه اي از جامعه ي فقيران را تحت تاثير قرار مي دهد.

يك بخش سازمان يافته و يكپارچه ي كشاورزي مي تواند به بهبود امنيت غذايي ، كاهش قيمت محصولات غذايي ( به خصوص به نفع جمعيت فقير مي باشد كه سهم نامتناسبي از درآمد خود را صرف غذا مي كنند.) ، افزايش ميزان اشتغال و درآمد ، ايجاد پيوندهاي اقتصادي مهم در زنجيره ي توليد ، و ايجاد تاثيرات مثبت در محيط زيست كمك شاياني كند.

در طول دهه ي 1990، حمايت بين المللي توسعه بخش كشاورزي كاهش يافت زيرا بر اساس شواهد موجود بودجه هاي تخصيص يافته به پروژه هاي كشاورزي و تحقيقات از سوي دولت ها و سازمان هاي بين المللي مرتبط يافته است . با وجود چالش هاي موجود و روند سياست هاي تجارت كشاورزي در كشورهاي صنعتي ، شدت فقر روستايي و نقش مهم كشاورزي در رشد اقتصادي كشورهاي در حال توسعه به ظهور نيازهاي فوري و اضطراري براي تاكيد مجدد به اين بخش و نيز استفادهاز مزيت هاي نسبي در محصولات كشاورزي اين كشورها منجر شده است.

با توجه به فقر گسترده در روستاها و فعاليت هاي زيست محيطي زيان بار ، بايد يك چارچوب توسعه براي كشاورزي و با توجه باصول برابري و پايداري تدوين شود. اين چارچوب حداقل شامل موارد زير است:

· سياست هاي اقتصادي در كشورهاي در حال توسعه كه در برابر توليدات و صادرات عمده تبعيض آميز و يك سو نگر نيستند.

· سياست هاي تجاري در اقتصادي ثروتمند كه در قبال كشورهاي در حال توسعه تبعيض آميز نيستند.

· سرمايه گذاري خصوصي و دولتي در زير ساخت ها ، توسعه فني و اعتبار كه براي مدرن سازي توليد و بهبود رقابت ضروري هستند.

بهبود در امنيت غذايي

در مقياس جهاني ، نياز به مواغذايي و تغذيه، روندي رو به افزايش و وسيع داشته و اكنون تحت تاثير جمعيت و درآمدهاي رو به رشد و نيز تقاضاي حجيم براي خوراك دام قرار دارد. گزارش هاي انتشار يافته از سوي مؤسسه بين المللي پژوهش در سياست غذايي دلالت بر لزوم بازبيني مجدد در سرمايه گذاري هاي دولتي و خصوصي و تدوين برنامه هاي كلان در بلند مدت دارد، تا بتوان قيمت هاي غذايي را تا سال 2020 كاهش داد و اهداف هزاره ي سوم را براي كاهش فقر و سوء تغذيه محقق كرد. در سطح ملي ، رشد اقتصادي از طريق افزايش درآمد جمعيت فقير سهم قابل ملاحظه اي در ميزان دسترسي آنان به مواد غذايي خواهد داشت.

حفاظت از منابع طبيعي

بخش كشاورزي، بزرگترين مصرف كننده ي منابع طبيعي و در عين حال بيشترين نقش را در حفظ آن بر عهده دارد. تخريب منابع آب و خاك در بسياري از مناطق ، از جمله نگراني هاي توليد كنندگان بوده و آگاهي هاي عمومي نسبت به محيط زيست ، باعث ظهور و بكارگيري راهكارهاي حفاظتي شده است . در برخي كشورها استفاده ي زياد از مواد شيميايي و آفت كش ها كه با تاسف بايد اظهار داشت با پرداخت يارانه هاي مختلف همراه است ، مشكلات زيست محيطي بسياري را به وجود آورده است . خذف يارانه ها و افزايش درآمد كشاورزان از طريق بهبود بهرهوري از جمله راهبردهاي مؤثر در كاهش روند تخريب منابع هستند.

آزاد سازي تجاري ضامن موفقيت

تعامل و يكپارچگي با اقتصاد جهاني مي تواند روند رشد و فقر زدرا تقويت كند. در اغلب كشورها ، آزادسازي تجاري گسترده و سهولت در مناسبات تجاري باعث تقويت روند رشد درآمدها و محصول خواهد شد. انديشه ي تجارت باز و سياست سرمايه گذاري همواره تعامل با محيط تجارت جهاني و نيز واردات فناوري هاي متنوع و نوين را در جهت بهرهوري هرچه بيشتر ، تسهيل ميكند. به ويژه آزاد سازي تجارت با رشد هرچه بيشتر بخش كشاورزي همراه بوده است.در مقايسه ي فرآيندهاي مختلف اصلاح سياست هاي تجاري ، استنباط مي شود كه اگر تلاش هاي آزاد سازي ادامه يابند ، در آن صورت بخش كشاورزي در يك دوره ي چهار ساله بعد اصلاحات از يك نرخ رشد متوسط 5.7 درصدي برخوردار خواهد شد و اين نرخ در مقايسه با نرخ 2.8 درصدي پيش از آن قابل توجه به نظر مي رسد.

رفع موانعي مانند تعرفه هاي سنگين واردات محصولات كشاورزي و مواد غذايي از ابعاد مهمي در چرخه يفقرزددايي برخوردار است.اين پديده سبب مي شود تا قيمت مواد غذايي پايين آمده و درنهايت ، مصرف كننده بهره مند شود. از آن جا كه جمعيت فقير ، بخش قابل ملاحظه اي از درآمد خود را صرف غذا مي كند، به دنبال كاهش موانع تجاري، اين گروه از منفعت بيشتري بهره مند خواهند شد.

با هدف حمايت از روند رشد كشاورزي و فقرزدايي، لازم است تا نظام اقتصادي در حال توسعه از طريق حذف يا كاهش موانع تجاري با اقتصاد جهاني تلفيق و همراه شده و به موضوع تجارت چند جانبه در ميان خود و يا با كشورهاي توسعه يافته بپردازند. كشورهاي در حال توسعه براي ايفاي نقش رقابت آميز ، بايد مزيت ها و بهره وري محصولات كشاورزي خود را از طريق اعمال تغييرات لازم در الگوهاي مناسب كشت ، بهبود فناوري هاي توليد ، ارتقاي كانال هاي بازاريابي و ديگر راهكارهاي تكميلي افزايش دهند تا از منافع واقعي ناشي از آزاد سازي تجاري بهره مند شوند. اين به معني آن است كه اين كشورها بايد در مذاكره هاي تجاري خود ملاحظه هاي لازم و ويژه اي را در نظر گيرند. همچنين، بايد نسبت به اعمال ساز و كارهاي تضميني براي مواجهه با اثرات شديد ناشي از انطباق اين مذاكره ها با اقشار آسيب پذير ، از جمله كارگران روستايي اهميت دهند. به طور اساسي اهداف بلند مدت مورد نظر در كاهش موانع تجارت بايد براي كشورهاي د رحال توسعه و توسته يكسان باشد.

منتظر نظرات و انتقادات شما هستيم

انواع مدیریت-سیر تحولی مدیریت-اصول مدیریت-چهار اصل تیلور:

انواع مدیریت:

1.مدیریت صنعتی(تغییر شکل کالا)

2. مدیریت(خرید و فروش و معاوضه)

3. مدیریت(بالا بردن لیاقت ها و شایستگی ها)

4. مدیریت(اداره کردن سازمان های دولتی)

سیر تحولی مدیریت:

1. مدیریت سنتی(استاد شاگردی)

2. مدیریت کلاسیک 1. بوروکراسی

2.علوم اداری

3.مدیریت علمی

فعالیت از نظر هانری فایول:

.1.فعالیت فنی(تغییر شکل کالا ها)

2. فعالیت بازرگانی(خرید و فروش و معاوضه)

3. فعالیت مالی(تهیه منابع مالی)

4. فعالیت ایمنی(افراد و اموال)

5. فعالیت حسابداری(تنظیم صورت های مالی)

6. فعالیت اداری(برنامه ریزی و سازماندهی)

اصول مدیریت:

1.اصل وحدت مدیریت

2. اصل وحدت فرماندهی

3. اصل سلسله مراتب

4. اصل تقسیم کار

5. اصل تناسب اختیار

6. اصل تعادل

7. اصل انعطاف پذیری

8. اصل کارائی

9. اصل ضابطه نظارت

وظایف مدیران:

1.برنامه ریزی

2.سازمان دهی(مشخص کردن آدمها)

3.کار گزینی(هر کس را در جای خود قرار دهیم)

4.کنترل

5.هماهنگی

6.گزارش دهی و گزارش گیری

7.بودجه بندی

8.فرماندهی(صدور دستور)

چهار اصل تیلور:

1.برای هر کاری مناسبترین و بهترین راه وجود دارد.

2.کسانیکه کار انجام می دهند باید آموزش ببینند یا تخصص داشته باشند.

3.تقسیم بین مسولیت و اختیار بطور مساوی

4.طوری با کارکنان رفتار شود که بتواند مسائل و مشکلات را با مدیر مطرح کند

علل "جاويد"انگي آمدظاهر

2009-06-22T13:45:00.001+04:30

به بهانه شصت سومین سالروز تولد و سی امین سالروز رحلت آمدظاهر
رستم پیمان
دانشجوی حقوق و علوم سیاسی دانشگاه کابل
بیست و چهار جوزا مصادف بود به چندمین سالروز تولد آمدظاهر مرحوم و همچنان مطابق بود به چندمین سالروز رحلت آمدظاهر. آمدظاهر در چند دهه قبل در این روز چشم به جهان گشود و در چند دهه قبل در این چنین روز چشم از جهان بست. ولی، آمدن و رفتن آمدظاهر برخلاف آمدنها و رفتنهای سایرین که فقط برای آمدن آمدند و برای رفتن رفتند، آمدن و رفتن عادی نبوده بل، آمدن و رفتن آمد ظاهر دارای یک سیری ویژگی های خاص خویش است که در آمدنها و رفتنهای آمدیها و رفتگیها وجود ندارد.
آمدظاهر چون سایری یکبار آمد و مانند دیگران یکبار برفت اما، برخلاف سیر طبیعی آمدن سایرین و رفتن دیگران که فقط آمدن و فقط رفتند، آمد ظاهر یکبار آمد و "جاوید"انگی خویش را با خویش بیاورد و "جاوید" شد و یکبار رفت و برای همیش هم "جاوید"ترشد.
آمد ظاهر تنها "جاوید" تاریخ بشریت نبوده، نیست و هم نخواهد بود بل، تاریخ بشریت ده ها، صدها، هزاران و تعدادی بیشماری "جاوید"ها را در بطن خویش دارد که، "جاوید"انگی هر کدام ناشی از علت و یا علل متفاوت و مختلف میباشد. "جاوید"انگی ارنستو چه گوارا چرگ انقلابی ناشی از نیرو و احساسات مظلوم دوستی و ظالم ستیزی او میباشد که اصلاً و قاعدتاً نمیتوانست در حدود از قبیل رنگ، نژاد، دین، زبان، رنگ، جغرافیای سیاسی و ... محدود گردد بل، همیشه چون سر سرکش سر را از نقاط مختلف جهان بالا میکشید. گاه سر را از کنار مظلومان هم وطن آرجنتاینی اش بلند مینمود و گاه سر را ار کنار فیدل کاسترو نماد ظلم کشی معاصر از کوه های سانتیاگوی کیوبا بالا مینمود و گاه دست در دست مظلومان کانگویی در آفریقا میداد و گاه خبر شهادتش را از جنگل های بولیوا به سمع جهانیان مخابره مینمود و گاه هم تصویر معروف "چریک انقلابی" اش نشان هر طغیان عدالت خواهی و عداوت کشی در هر نقطه از دنیا میشد، میشود و خواهد شد. و علت "جاوید"انگی امام حسین هم ناشی از انقلاب سرخ حسینی اش برای زودودن انحرافات و ظلم های یزیدی در مقابل یزید به هدف نجات دین رسول الله و مظلومان از زیر انحرافات یزیدی و ظلم های امویی درکنار سایر عوامل از قبیل اولاد علی و فاطمه بودن و نواسه رسول خدا بودن میباشد. ولی علت و یا علل آمد ظاهر در چی و کجا نهفته است؟ سوالی است که تعدادی معدودی از مالکان قلم را مجبور به قلم فرسایی نموده است و هر کدام مطابق وسعت و تنگی زاویه دید خویش برای "جاوید"انگی آمد ظاهر علت و یا علل را برشمرده اند. بسا این علل را ذیلاً بیان مینمایم.
اکثریت به کل مالکان قلم نامدار و خواننده دار هنر آمد ظاهر را تنها علت "جاوید"انگی آمد ظاهر پنداشته و ادعا دارند که، اگرآمد ظاهر هنر اش را برای دید مردم به نمایش نمیگذاشت و یا هنرمند نمیشد و هنرمند نمیبود، "جاوید"انگی که امروز از خویش به ارث گذاشته و در چانته کارنامه اش دارد و همیش بنام زنده یاد و همیشه جاوید یاد میشود، در چانته نخواهد میداشت و القاب زنده یاد و همیشه جاوید هم از پس و پیش نامش، نامش را دنبال نخواهد میکرد ولی بنده به عنوان یک جوان افغان که شدیداً به هنر آمد ظاهر علاقه و به شخصیتش احترام دارم به این عقیده ام که، درست است هنر آمد ظاهر بزرگتری علت "جاوید"انگی آمدظاهر است ولی، هنر آمدظاهر تنها علت "جاوید"انگی آمدظاهر نیست بل، هنر آمدظاهر ناشی از علل مختلف است که دلیل آنهم چند بعدی بودن شخصیت آمدظاهر و آئینه هرکس بودن آمدظاهر است.
آمدظاهر در کنار داشتن هنر عالی از احساس فقیر دوستی و غریب پروری والای هم برخوردارد بوده و آنانیکه چندی صبای با آمدظاهر گذشتانده اند، از فقیر دوستی ها و غریب پروری های آمد ظاهر قصه ها و خاطرات فراوانی دارند که احساس فیقر دوستی و غریب پروری آمد ظاهر هم یک علت از علل "جاوید"انگی آمد ظاهر میباشد.
آمدظاهر با وجود داشتن "خود" بزرگ،هیچگاه از خودگذری برای آنچیزها و آنانکه برای "خود" آمدظاهر ضرورت داشتند، دریغ ننموده بل همیشه خویش را در راه آرمانهایکه که آن ایمان و عقیده داشت و برای آنانکه برای آمدظاهر ضرورت داشتند، قربانی نموده است که آمدن آمدظاهر از آدرس یک فامیل سیاسی با ولدیت نخست وزیر و رئیس پارلمان در روی استج و قرار گرفتن در عقب آلات موسیقی و آواز خواندن درعصر که هنرمند شدن ننگ و هنرمند شدن یک عضو فامیل سیاسیون در کنار ننگ بی ننگی بود، مُثَبِت خودگذریهای آمد ظاهر در راه هنر و اخصاً هنر موسیقی افغنستان که آمدظاهر به آن ایمان و عقیده داشت، میباشد پس خودگذری های آمد در راه هنر افغانستان در زمانیکه هنر برای بقایش به اینچنین خودگذری ها و از این آدرس ها شدیداً نیاز داشت و برای آنانکه برای آمدظاهر در وقتی که جز با خود خدا کسی یا چیزی دیگری نداشت، ضرورت داشتند نیز یکی از علل "جاوید"انگی آمدظاهر است. که با جرئت میتوان مدعی موجودیت دین آمدظاهر بر گردن هنر و هنرمند و جامعه افغانستان بدلیل از خودگذری های آمدظاهر شد که امید دارم ما بیتوانیم این دین را بصورت شاید و بایدش ادأ نماییم
آمدظاهر در کنار داشتن شخصیت چند بعدی، از خصوصیت آئینه هرکس بودن هم بر خوردار بوده که این خصوصیت هم یک علت از علل "جاوید"انگی آمد ظاهر است. هرکسی خویش را در روی این آئینه خویش میدید و میبیند و نه بیگانه.
آنانکه میخواستند و میخواهند خییر به معنی حقیقی خییر باشد نه به معنی واقعی خییر که امروز مود روز شده و برای یک افغانی خیرات ده ها افغانی دیگر تبلیغات میشود، کوشیده اند و میکوشند که از الگوی خییر بودن آمدظاهر تقلید نموده و خیر خویش را در آئینه خیرات آمدظاهر بینند که مطابق اصول این الگو، در زمان خیر کردن دست راست از خیر کردن دست چب مطلع نگردد و از خیر نمودن هر قدری که مقدور است هم دریغ نشود.
آنانکه میخواهند تازه در دنیایی موسیقی پا بگذارد و هنر مند شوند، با آهنگ های آمد ظاهر دنیایی موسیقی را آغاز مینمایند و سعی میکنند تا هنر خویش را در رور آئینه هنر آمدظاهر پرتاب نموده و برای دید مردم به نمایش بگذارند و اکثریت به کل اینها میخواهند تا آمدظاهر ثانی گردنند ولی افسوس و صد افسوس که آمدظاهر یکبار ظهور کرد و آمدظاهر شدن ثانی مقدور نیست و آنهایکه این حکم طبیعت را درک کرده اند بجای آمدظاهر شدن به تقلید از شیوه و سبک آمدظاهر میپردازند.
پس: "جاوید"انگی آمدظاهر ناشی از علل مختلف است که بیان همه این علل در حوصله این چنین مقالات نمیگنجد و هدف از نبشتاراین چند سطر هم بیان تمام علل "جاوید"انگی آمدظاهر نبوده و نیست بل، هدف آن ادای نسبی دین این هنرمند است که در گردن هر شهروند این کشور سوار است.

یادداشت: دلیل استفاده "آمدظاهر" که همان گویش توده یی "احمدظاهر"است، توده یی بودن احمدظاهر است نه بدلیل کدام دلیل دیگر.

گردهمایی

2009-06-18T13:47:00.003+04:30

اولین گردهمایی دانشجویان افغانستانی سراسر ایران

اهتمام به امور دانشجويان غير ايراني مقيم، به خصوص دانشجويان فعال در عرصه سياسي وفرهنگي همواره مورد توجه بوده است. با نگاهی گذرا در ميان دانشجويان خارجي مقيم ایران به وضوح مشاهده می شود که بيشترين تعداد آنها از ميان دانشجويان افغانستاني وعراقي بوده كه در رشته هاي مختلف دانشگاهي تحصيل مي كنند، از طرفي اين دانشجويان همواره مورد بي توجهي مسئولين نهادهاي فرهنگي قرار گرفته وتقريبا شامل هيچ گونه برنامه منسجمي براي اين قشر از دانشجويان وفارغ التحصيلان كه جمعيتي بالغ بر 3000 نفر را شامل مي شوند صورت نگرفته است. فلذا در طرح مذكور اولين دوره اردوي آموزشي سياسي فعالين دانشگاهها واعضاي تشكل ها وNGO هاي دانشجويي با تكيه بر اهداف ذيل برگزار مي گردد.

اهداف:
ايجاد زمينه فرصت گردهمايي وتقويت انسجام تشكيلاتي درون دانشجويان افغانستاني شاغل به تحصيل در ايران

بستر سازي آموزش كادر وساماندهي فعاليتهاي پس از بازگشت دانشجويان افغانستاني

تقويت بنيه فرهنگي وديني دانشجويان با توجه به فرصت حضورشان در جمهوري اسلامي

آگاه سازي نسبت به شرايط حال حاضر جهان اسلام، تعهدها وتكاليف قشر تحصيل كرده

آشنايي وبهره مندي از مباني آموزش سياسي در جهت تقويت بنيه تشكيلاتي

فراهم نمودن فرصت نشاط ومفرح وسازنده براي دانشجويان در كنار همديگر

زمان برگزاری: ۱۹ تيرماه الي ۲۴ تير ماهمكان: دانشگاه بوعلی سینا همدان

با حضور دانشجويان فعال سياسي، اعضاي شوراي مركزي تشكل ها وكانونهاي دانشگاهي از دانشگاههاي تهران وشهرستانها...

منبع : http://afplut.ir/

زندگی نامه زنده یاد احمد ظاهر بلبل حبیبیه و عقاب قلبها

2009-06-17T14:27:00.005+04:30

به بهانه شصت سومين سالروز تولد و سی امین سالروز رحلت احمد ظاهر
منبع: ويكيپديا

احمدظاهر در بیست چهارم جوزای (خرداد) سال ۱۳۲۵ خورشیدی در کابل یا به قولی در ولایت لغمان زاده شد.احمد ظاهر آواز خوانی را از مکتب آغاز نمود و اولین آهنگش را در لیسه عالي حبیبیه كه تا هنوز بزرگان كثيري براي جامعه افغانستان تقديم نموده است؛ خواند و به بلبل حبيبيه ملقب گرديد كه تا هنوز با اين لقب ياد ميگردد. وی پس از نشان دادن استعداد در موسیقی در رادیو افغانستان برنامه‌هایی اجرا نمود.احمد ظاهر پس از گذراندن دوره دانشسرا (دارالمعلمین) راهی هندوستان شد تا به تحصیلات موسیقی بپردازد. شاید او اولین کسی بود که آلات موسیقی غربی را با موسیقی افغانی وفق داد و سازهای آکاردئون، ارگ و ترومپت و غیره را به موسیقی افغانی هدیه آورد. آوازه او از طریق موسیقی از شهرت پدرش که صدراعظم وقت افغانستان بود بالاتر رفت.شهرت او آنقدر بر سر زبانها بود و هست که مردم افغانستان هنوز فکر می‌کنند او بهترین آواز خوان افغانستان تا هم اکنون بوده‌است. او در سال ۱۳۵۱ خورشیدی لقب بهترین آوازخوان سال افغانستان را به دست آورد.احمد ظاهر سه بار ازدواج کرد و ازین سه ازدواج دو فرزند دارد، یکی «شبنم» و دیگر «احمد رشاد» که هر دو خارج از کشور در ایالات متحده آمریکا زندگی می‌کنند.احمد ظاهر بخاطر درگیری‌های خانوادگی راهی زندان شد و درین هنگام بود که مادرش درگذشت. روایتی وجود دار که وی پس از رهایی از زندان، در عروسی دختر زمامدار وقت «حفیظ الله امین» بنابر اصرار دخترش، شرکت کرد و آواز خواند. بسیاری بر این عقیده‌اند که این واقعه باعث شد تا حفیظ الله امین به فکر قتل وی گردد و از همین روی، قتل احمد ظاهر را که در سالنگ صورت گرفت را نیز به امین نسبت می‌دهند. پیکر او ابتدا در مسجد حاجی مجید در سردخانه نگهداری و سپس در گورستان "شهدا صالحین" به خاک سپرده شد.احمد ظاهر نماینده موسیقی کلاسیک افغانستان شمرده می‌شود که آهنگ هائی با مفهوم و جاندار را برای شنوندگان عرضه داشت.احمد ظاهر بیشتر کوشش می‌کرد تا از بهترین، زیبا ترین و معتبر ترین اشعار در آهنگ‌های خود استفاده کند و از همین روی، علاقه او به حافظ، مولانا، سعدی، خیام، بیدل، پروین بهبهانی، عشعری و غیره شعرای زبر دست زبان فارسی بوده‌است. احمد ظاهر به زبان‌های فارسی، پشتو، هندی و انگلیسی آواز خوانده‌است.آهنگ‌های "خدا بود یارت"، "مادر من"، "از پیش من برو که دل آزارم"، "برایم گریه کن امشب"،"عجب صبری خدا دارد" از جمله آهنگ‌های مشهوری است که افغانها با خود زمزمه می‌کنند.احمد ظاهر هم عصر شهرت و آوازه گوگوش در ایران بود و عده‌ای این دو را رقیب سالم می‌دانستند. از احمد ظاهر آهنگ‌های زیادی به یادگار مانده‌است که در چهارده آلبوم تدوین گردیده و به شکل صوتی در بازار عرضه گردیده‌است. از احمد ظاهر فقط دو آهنگ تصویری ثبت شده‌است و سایر آهنگ‌های تصویری وی مقتبس از همین دو آهنگ و یا هم عکس‌های وی اند.احمد ظاهر نه تنها در افغانستان، که بلکه در دو کشور تاجیکستان و ایران نیز علاقه مندان خود را دارد. این علاقه در تاجیکستان به شکل بسیار بالائی وجود دارد و آهنگ‌های وی هنوز هم از بهترین‌ها به حساب می‌رود.احمد ظاهر نام کهنه‌ای در افغانستان نیست و آهنگ‌های وی هنوز هم علاقه مندان بی شمار خود را دارد، طوری که بیشترین مخاطبان رادیو‌ها آهنگ هائی از احمد ظاهر فرمایش می‌دهند و این باعث شده‌است تا به منظور فرصت دادن به سایر خوانندگان، مجریان برنامه‌های موسیقی آهنگ‌های احمد ظاهر را در برنامه‌های بهترین موسیقی به رقابت نگذارند، زیرا می‌دانند در صورت وجود آهنگ احمد ظاهر، وی برنده بلا منازع خواهد بود.سالانه از سالروز شهادت احمد ظاهر در افغانستان و تاجیکستان تجلیل بعمل می‌آید. در افغانستان رسم بر این است که در سالروز شهادت وی، رادیو‌ها و تلویزیون‌ها برنامه هائی را در مورد وی پخش می‌کنند و تنها و تنها آهنگ‌های احمد ظاهر را به نشر می‌سپارند.

سخنرانی باراک اوباما – رئیس جمهوری ایالات متحده ی امریکا به مسلمانان جهان

2009-06-10T21:47:00.002+04:30

سخنرانی باراک اوباما – رئیس جمهوری ایالات متحده ی امریکا به مسلمانان جهان

برگرداننده: الهام عمر هوتکی

من افتخار دارم که در شهر جاودان قاهره قرار داشته و از جانب دو پوهنتون عالی مهمان شده ام. ‏پوهنتون الازهر، بیشتر از هزار سال چراغ راهنمای مطالعات و دانش اسلامی بوده و پوهنتون قاهره ‏اضافه تر از یک قرن منبع ترقی و پیشرفت مصر می باشد. یکجا با هم، شما همآهنگ کننده ی عنعنات ‏و رسوم و پیشرفت و ترقی می باشید. من از مهمان نوازی شما و مردم مصر سپاسگزار ام. من ‏همچنان افتخار دارم که پیغام حسن نیت مردم امریکا و اجتماع های مسلمانان کشور خویش را به شما ‏تقدیم می نمایم: السلام علیکم!‏
ما شاهد بحران هایی میان ایالات متحده ی امریکا و مسلمانان در سراسر جهان بوده ایم که این بحران ‏ها و تنش ها از خشونت های تاریخی که قدم فراتر از مباحثات و مناقشات سیاسی فعلی گذاشته اند، ‏سرچشمه می گیرند. مناسبات و روابط میان جهان اسلام و غرب در تشریک مساعی قرن ها پهلوبه ‏پهلو با بحران ها و جنگ های مذهبی وجود داشته اند. اخیرا"، از اثر سیاست های مستعمراتی که ‏اکثرا" مسلمان ها را از حقوق و فرصت های شان محروم می ساختند و یا در جریان جنگ سرد که به ‏آراء اکثریت کشورهای مسلمان توجهی قائل نمی شدند، تنش ها زیادتر شده است. علاوه بر این ‏تغییراتی بسرعتی که از اثر تجدد و گلوبلایزیشن (جهانی شدن) بمیان آمده است، اکثرا" مسلمان ها، ‏غرب را دشمن عنعنات و رسوم اسلام می دانند.‏
افراطی های تندرو، از این تنش ها بهره برداشته اند. حملات 11 سپتمبر سال 2001 و سعی و تلاش ‏های متداوم افراطی ها برای بکار بردن تشدد و ظلم در مقابل افراد بیگناه ملکی، در کشور من عقایدی ‏را بوجود آورده اند که بعضی ها تصور می نمایند که اسلام مانند دشمن ناچار نه تنها برای امریکا و ‏کشورهای غربی است، بلکه برای تمامی بشریت می باشد. این عقاید، ترس و بیم و بد گمانی را به ‏بار آورده اند.‏
تا زمانیکه روابط ما بر اساس اختلافات استوار باشند، ما به آنهایی که به جای صلح، تخم نفرت را می ‏پاشند و به آنهایی که به جای همکاری و تشریک مساعی، بحران را ترجیح می دهند، قدرت و اختیار ‏می دهیم. این دور سوءظن و بدگمانی و ناسازگاری باید پایان یابد تا مردمان کشور های ما به عدالت، ‏انصاف و شکوفائی دست یابند.‏
من به اینجا آمده ام تا آغاز جدیدی را میان ایالات متحده ی امریکا و مسلمان ها در سراسر جهان ‏جستجو نمایم؛ که از یکسو استوار بر علایق و احترام متقابل بوده و از سوی دیگر استوار بر حقیقتی ‏باشد که امریکا و اسلام منحصر بفرد نیستند و هیچ نیازی به این نیست که آنها در مسابقه و هم ‏چشمی بسر ببرند. درعوض آنها باید فصل مشترکی را آغاز نمایند و تمامی اصول عامه را با هم شریک ‏سازند – اصول عدالت، انصاف، ترقی، تحمل و بردباری و احترام به تمامی انسانها.‏
من همچنان تصدیق می نمایم که چنین تغییراتی رانمی توان در یک شب بوجود آورد. یک نطق و ‏سخنرانی نمی تواند که سوءظن سالهای دورودراز را ریشه کن سازد، و همچنان من هم نمی توانم که ‏در حال حاضر به تمام مسائل و سوالات مغلق و پیچیده پاسخی ارائه نمایم که نتیجه ی نهایی داشته ‏باشد. اما من معتقد هستم که در آینده، ما باید هر آنچه را که در قلبهای خویش داریم و هر آنچه که ‏اکثرا" در عقب درهای بسته گفته می شوند، آشکارا و واضح اظهار نمائیم. ما باید سعی نمائیم تا ‏یکدیگر را با تحمل و حوصله بشنویم، از یکدیگر بیاموزیم، یکدیگر را احترام نمائیم، و منافع مشترک را ‏جستجو نمائیم. طوریکه در قرآن مجید برای ما گفته می شود: "همیشه با خبر از خدا باش و همیشه ‏حقیقت و راست بگو." این همان چیزی است که من می خواهم آنرا انجام دهم – حد اکثر سعی نمایم ‏تا حقیقت را بگویم، و در مقابل وظیفه و امری مهمی که در پیشرو داریم از فروتنی استفاده نموده، و ‏عقیده دارم که منافعی را که ما منحیث انسان ها با هم شریک می نمائیم، به مراتب قویتر از نیروهایی ‏هستند که ما را از هم جدا می سازند............

ادامه را دراینجا بخوانید

دوسال پس از قتل ذکیه ذکی

2009-06-07T09:18:00.001+04:30

فراموشی مقامات افغانستان! دوسال پس از قتل ذکیه ذکی پرونده هیچ پیشرفتی نداشته است

گزارشگران بدن مرز در دومین سالروز قتل ذکیه ذکی سردبير راديو " صدای صلح" در شبانگاه ١٥ جوزا ١٣٨٦تاسف عميق خود را از عدم پيشرفت تحقيقات و مجازات آمران و عاملان قتل وی اعلام مي کند. عبدالاحد رنجبر همسر وی به گزارشگران بدون مرز بازهم تاکید کرده است که به دلیل نفوذ آمران قتل در قدرت پرونده هیچ پيشرفتی نداشته است.

گزارشگران بدون مرز در اين باره اعلام می‌کند " ما یاد و نام ذکیه ذکی را که نماد تولد دوباره رسانه‌های مستقل در افغانستان است، فراموش نخواهیم کرد. وزارت داخله همچنان ناتوان از توضیح در باره پیشرفت پرونده است. ما خواهان اجرای عدالت هستیم. دولت افغانستان باید در باره قتل خبرنگاران تحقیق کند. نمی‌توان بدون مبارزه با مصونيت از مجازات آزادی فعالیت روزنامه نگاران و به ویژه خبرنگاران زن را تضمین کرد."

عبدالاحد رنجبر همسر ذکیه ذکی به گزارشگران بدون مرز اعلام کرد " هیج کاری برای پیشرفت در پرونده انجام نشده است. علاوه بر آن خبرنگاران رادیو و خود من هم تهدید شده ایم. به ریاست امنیت ملی اطلاع داده ایم، و شماره تلفن های که ما را تهدید می کنند به آنها داده‌ایم، ولی پلیس به دستور وزارت داخله از حفاظت ما ابا می کند. امسال خانواده و دوستان به شکل خصوصی مراسم ختم و خیرات برگزار می‌کنیم. از حکومت‌داران که هیچ کاری نمی‌کنند خسته شدیم و در این فضای انتخابات نمی خواهیم از ما استفاده کنند."

در سال گذشته به همت خانواده در ١٦ جوزا مرکز فرهنگی ذکيه ذکي با حضور شخصيت های فرهنگي، سياسي و برخي از دولتمردان افغاني بازگشايي شد. عبدالاحد رنجبر به گزارشگران بدون مرز گفته بود " اين مرکز فرهنگي را ذکيه ذکي بنياد گذاشت، کاری بود که او مي خواست انجام دهد و بعد از شهادتش من کار را پيگيری کردم ."

در شبانگاه ١٥ جوزا ١٣٨٦ ( ٦ ژوئن ٢٠٠٧) دست کم سه مرد مسلح ناشناس وارد خانه ی اين روزنامه نگار شده و با شليک هفت گلوله وی را در برابر چشمان پسر دو ساله‌اش تیر باران کردند. ذکیه ذکی سی و پنج ساله که مديريت يک مدرسه را نيز بر عهده داشت از هشت سال پيش و در زمان حکومت طالبان سردبير و گوينده ی اين راديو بود. در سال ٢٠٠٢ و در بعد از سرنگوني طالبان مديريت راديوی مستقل صدای صلح را بر عهده گرفت. برنامه های اين راديو عمدتا در باره ی حقوق بشر و آموزش به زنان و همچنين در باره مشارکت زنان در جامعه بود. ذکیه ذکی راديو صدای صلح را "خانه ی همه ی شهروندان" مي دانست و مي گفت "اينجا تنها جايي است که مردم آزادانه مي توانند سخن بگويند." اين روزنامه نگار و همکاران اش بارها از سوی جنگ سالاران محلي مورد تهديد قرار گرفته بودند.ذکیه ذکی روزنامه نگاری متعهد و منتقد بود، وی علنا از جنگ سالاران و طالبان انتقاد مي کرد. در سال ٢٠٠٢ وی در ملاقات با نمايندگان گزارشگران بدون مرز بر تهديدات و فشار های اعمال شده بر وی و راديو صدای صلح سخن گفته بود. در مارس ٢٠٠٥ ذکیه ذکی از جمله چهار زن معروف افغانستان بود که از سوی فيلم مستندی با همکاری يونسکو به سراسر چهان معرفي شد.

منبع: گزارشگران بدون مرز

باز رفتی و رفتی ز خویش

2009-06-04T08:37:00.002+04:30

رستم پیمان
دانشجوی حقوق و علوم سیاسی دانشگاه کابل

آتش زدی سوخته ها را
فروختی فرش زیر پارا

باز کردی کردار پیش
باز رفتی و رفتی زخویش

کرزی و کوچی و سیاف آنست که بود
مردم بهسود بیکس و بی هست بود

بهسود و بامیان چی شد؟
اعتصاب آب و نان چی شد؟

کاه و ِگل، ِگل کند جاده را
جاده مردم همسایه را

نیلی و ورث، جز این وطن نیست؟
باچه بامیو، گل این چمن نیست؟

تو که رفتی، برو ز کنار مردمت
مردمت منفور ز شاخ و پا و دُمَت

دست مردم جمع در دامنت
حق مردم شا سُوار گردنت

این امید را مده بر باد هیچ
تا نَشد، قصه ما در تاپ و پیچ

مردمم بیسواد توده است
حق مردم بر گلویم بسته است

عهد بسته ام با خدای خویش
تا زنده ام عهدم رود پیش

وضعیت بدِ معارف در ولسوالی ورس ولایت بامیان

2009-06-03T21:37:00.003+04:30

معارف ولسوالی ورس ولایت بامیان توسط نمایندگان گروه ها در شورای ملی به تباهی کشانده میشود

ورس باداشتن یک صدوشصت هزار نفوس دردورترین موقعیت ولایت بامیان قرارداردکه این ولسولی از چشم حکومت همیشه به دور بوده وچندان توجهی درآن صورت نگرفته است .ورس داری تقریبا 97 باب مکتب بوده که 13باب آن به سویه لیسه بوده ومتباقی آن به سویه متوسطه وابتدائیه میباشد کیفیت درسی درین ولسولی خیلی پاین بوده که تقریبا حدود 97% معلمین آن غیر مسلکی بوده که از آن جمله درحدود تقریبا 25 تا 30 فی صد آن به سویه دوازده بوده ومتباقی آن از سواد کافی برخوردارنیست .

ورس به تعداد سه نفر درمجلس نمایندگان و یک نفر درمجلس سنا شورای ملی دولت جمهوری اسلامی افغانستان داردکه هرکدام شان نماینده حزب مربوطه شان بوده واصلا نماینده مردم آن ولسوالی نمیباشد زیرا آنها به جای اینکه مشکلات مردم را به مراجع مربوط برساند برای مشکلات مردم راه حل وتدابیری اتخاذ نمایند ,مشکلات مردم آن ولسولی را به مراتب بیشتر نموده وبیشتر مردم آن ولسولی را دچارمنازعه وجنجال ساخته است زیرا سه نماینده ازسه جناح به شورای ملی راه یافته اند, که هرکدام شان تلاش دارند در جلب وجذب افراد درپست های دولتی ازاقوام ووابستگان تنظیمی شان حمایت نمایند وپایگاه حزبی شان را تقویت بخشند که به همین خاطر کاری را که یکی شان انجام میدهند دیگران شان به ضد آن کارنموده وتلاش میکند تا آنرا به هرنحوی که باشد خراب کند.

چنانچه درسال 1387 تمام دانشجویان ورس تصمیم گرفتن که درمقابل بی عدالتی وفساد مبارزه کرده ,درتقویت ورشد معارف تاحد توان تلاش کنند که به همین منظور فیصله کردند که هر دانشجوی که از دانشگاه فارغ میشوند باید افتخاری به لیسه ها رفته تدریس کنند وضمن آن شخصی را به اسم حسین (هاتف) درپست مدیریت معارف کاندید نمودند که وی توانست کارهایش را برای احراز پست مدیریت از وزارت خلاص کند ولی درمخالفت شدید وکلا قرار گرفتند وهمه شان درتلاش سرکوبی دانشجویان شدند,هریکی به نوبه خود کوشش نمودند که مانع رشد معارف و قشر تحصل کرده شوند زیرا هرقدر یک جامعه رشد کند کمتر از آنها اطاعت میکند به همین اساس همه شان باروحیه بنیادگرای و ارتجاعی شان همیشه درصدد سرکوبی قشر تحصیل کرده بوده ومانع ترقی ورشد دریک جامعه میشوند چنانچه درسال جاری یعنی (1388) همه شان روی یک توافق کلی یک شخصی که کاملا فساد پیشه میباشد به اسم( سلطان) به حیث مدیرمعارف مقررنموده که بارفتن آن به عنوان مدیر معارف تمام لسانسه ها مکاتب را به رسم اعتراض ترک گفته اند وفعلا تمام شاگردان دوره لیسه از تعلیم به دوربوده وبدون سرنوشت میباشد ومدیر تازه تقرر مصروف مهمانداری وهمایش میباشد واصلا از مکاتب خبرندارد که چه وضعیتی درآنجا حاکم است.

و وکلای محترم نیز به خیال راحت درفکرمعاش دالری بوده وخوشحال اند که توانسته اند نفر مورد خواست شانرا درپست مدیریت معارف رساندند.وتازمانی این آرامش خواهد داشت که کدام ملازمی خلاف میل شان به یکی ازمکاتب تعین گردد درین صورت است که همه شان دست پاچه شده درصدد برکناری آن ملازم بی چاره میبرآیند چنانچه درسال 1387به تعداد چهارنفرازوکلا وسناتوران درطی یک فصله خواستاربرکناری محمدامیر میثم ملازم لیسه شینیه تخت وزس گردید زیراوی خلاف میل شان بود.

اگر به گذشته مدیرخان مدیردست نشانده ای وکلا نظر اندازی شود وی کسی است که دوران کودکی را همراه باخارجی ها سپری نموده یعنی نفر پیش خدمت (میری) که یک زن خارجی است بود .بعد از آنیکه اداره موقت روی کار آمد وی بایک سند تقلبی در امتحان کانکور شرکت و شامل دارالمعلمین سید جمال الدین افغان شده باسند که از انجا بدست اورده است به اساس روابط درپست مدیریت معارف خودرا رسانده که از سواد نسبی نیز برخوردارنیست ونمیتواند یک نامه ساده رابنویسد چه برسد که مدیریت کند.

نویسنده: کامبیز(ورسی)

رهایی بخش سرزمین

2009-06-01T14:19:00.002+04:30

نام من گویاتان است، هفت ساله هستم و 750 کیلو گرام وزن دارم. در یکی از قریه های ولایت سرپل کشور افغانستان چشم به دنیا گشودم. مادرم بعد از تولد من دار فانی را وداع گفت و من شدم یک گوساله منحوس بعدها فهمیدم که چرا مرگ مادرم برای شاجان (صاحبمان) اینگونه دردناک بود. بله مادرم یک ماده گاو تنومند و قوی بود که روزانه 20 کیلو شیر برای شاجان هدیه می کرد و شاجان خیرندیده هم با اضافه کردن 5 کیلو آب، آن را به قیمت خوبی سودا می کرد. علاوه بر آن مادرم در قلبه کردن زمین هم نقش به سزایی داشت و نکته مهمتر اینکه چندین خواهر و برادر دیگر هم به دنیا آورده بود که نمی دانم آنها کجا هستند و یا اینکه تا حال زنده هستند یا اینکه به قابلی پلو و یا دو پیازه تبدیل شده اند. این بود که تولد من مصادف شد با آغاز شوم بختی و کار طاقت فرسا. آن روزها را به یاد دارم که این شاجان ناجوان با بی رحمی به من قلبه کردن را می آموخت و به این خیال بود که من یک شبه به اندازه مادرم می شوم. چند بار مریض شدم به نحوی که از من قطع امید کردند و می خواستند مرا به قصابی محل بفروشند اما چانس با من یار بود که شاجان طمع کار با نرخی که قصاب می داد جور نمی آمد و از فروشم منصرف می شد. راستی یادم رفت بگویم که من هم یک ماده گاو هستم.
از آنجایی که به غیر از قریه خود جای دیگری را ندیده بودم فکر می کردم که دنیا همین است و من در همین جا خواهم مرد اما بخت با من یار بود و من شروع به سفر کردم. اولین سفرم در سطح قریه های همان ولسوالی مان بود. شاید سوال کنید که چطور. خوب یادم هست که بار سنگینی را بر من سوار کردند. نمی دانستم که چی بود فقط کمی بوی رنگ می داد. خوب این بارهای سنگین را به این سو و آن سو می بردم. روزی رسید که این بار را دوبرابر ساختند و من که توان بردن آن را نداشتم بعد از پیمودن نیمی از راه، بار را به بهانه ای به زمین انداختم و ماااااااااااااااااااای بلندی سر دادم که ایهاالناس من دیگر طاقت این همه جور و جفا را ندارم. در حین سر دادن فریاد های اعتراض چشمم به بوجی پاره شده ای افتاد که خودم آن را چپه کرده بودم. داخل بوجی ها تصویر مردی را دیدم که یک دست خود را به نشانه سلام بالا کرده و با دست دیگر چپن خود را نگه داشته. چهره خندان و سرشار از مهربانی. کلاه قره قلی اش هم به چهره اش نمود می داد. یک آن فکر کردم که... ادامه در اینجا

برخورد ضد فرهنگی با فرهنگ

2009-05-27T18:02:00.002+04:30

بيانيه فرهنگيان مهاجر افغانستان، راجع به واقعه در آب افکندن هزاران جلد کتاب در ولايت نيمروز

كتاب، اين گنجينه معارف بشري، از ديرباز در ميان جوامع متمدن و فرهنگ‌دوست حرمت خاصي داشته است، به‌ويژه در كشور ما كه داراي سابقه روشني در دانش‌دوستي و فرهنگ‌پروري بوده است.
با اين همه نمي‌توان از ياد برد سرگذشتهاي تلخي را كه در مقاطعي از تاريخ بر كتابها و كتابخانه‌ها در كشور ما رفته است، از دوران تهاجمهاي مغولان گرفته تا عصر حاكميت سياه طالبان. چنين بوده است كه جامعه ما گاه به گاه شاهد كتاب‌سوزي‌ها و كتاب‌شويي‌ها بوده است و چه خسارتها كه از اين ناحيه بر فرهنگ مكتوب كشور وارد شده است.
واقعه معدوم كردن و در آب افكندن كتابهاي متعلق به جمعي كتابفروش و ناشر در روز دوم جوزا (خرداد) 1388 كه در ولايت نيمروز و با آگاهي و هدايت وزارت اطلاعات و فرهنگ كشور صورت گرفت، يادآوري ماجراهايي بود كه پيش از اين بر سر كتاب و كتابخواني در كشور ما آمده بود، آن هم در روزگاري كه فرهنگ مكتوب كشور بيش از هر زمان ديگر آسيب ديده است و دولت اسلامي افغانستان هم بيش از هر زمان ديگر مدعي رعايت قانون‌مداري و مردم‌سالاري است.
ما، مراکز و مؤسسات فرهنگي،هنري،ادبي، دانشجويي و جمعي از نويسندگان، ناشران، ويراستاران و روزنامه‌نگاران كشور ضمن نگراني از وقوع چنين حوادثي در زمانه‌اي كه فرهنگ جهاني به سوي مدارا و شكيبايي ميل دارد، ضمن اظهار همدردي با كتابفروشان و ناشران خدومي كه در اين زمانه عسرت سرمايه مادي و معنوي خود را صرف گسترش فرهنگ كتاب‌خواني كرده‌اند، اين رفتار متعصبانه و غيرمنصفانه را محكوم مي‌كنيم و از دولت افغانستان خواستاريم كه ضمن اعاده حيثيت از خدمتگزاران كتاب و كتابخواني در كشور و جبران خسارت سنگيني كه از اين ناحيه بر آنان وارد شده است، مانع تداوم چنين رفتارهايي شود.
هم‌چنين از دستگاههاي مسئول خواستاريم كه با تنفيذ و اجراي قوانين و مقرراتي شفاف و جامع براي نظارت بر انتشار و خريد و فروش كتاب، ضمن پرهيز از رفتارهاي خشن و غيرفرهنگي كه ديگر زمان آن سپري شده است، اين زمينه را فراهم آورند كه ناشران و كتابفروشان كشور با احساس امنيت مادي و معنوي به خدمت خويش ادامه دهند، چون هيچ پسنديده نيست كه ارگانهايي كه علي‌رغم وظيفه فرهنگي خود در اين سالها حتي يك عنوان كتاب سودمند در زمينه فرهنگ و دانش كشور منتشر نكرده‌اند، فقط وظيفه محو و نابودكردن كتابها را برعهده داشته باشند، آن هم بدون احساس مسئوليت نسبت به خسارتي كه از اين ناحيه متوجه فرهنگ و دانش و خدمتگزاران آن در كشور مي‌شود.

1- مؤسسه فرهنگي،هنري وادبي (در دري).
2- خانه ادبيات افغانستان.
3- انتشارات عرفان(محمد ابراهيم شريعتي افغانستاني).
4- خانه کودکان افغانستان.
5- شوراي سرپرستي مدارس خود گردان مهاجرين.
6- شوراي فرهنگي آموزش مدارس مهاجرين.
7- مؤسسه هنري هادي فيلم.
8- مؤسسه فرهنگي هنري نما فيلم.
9- انجمن فرهنگيان و هنرمندان افغانستان.
10- انجمن ادبي کلمه.
11- مؤسسه فرهنگي اجتماعي سراج.
12- نهاد علمي فرهنگي کوثر.
13- بنياد فرهنگي تحقيقاتي علامه شهيد بلخي.
14- مؤسسه فرهنگي پژوهشي راه فرداي افغانستان.
15- کانون تحصيل کردگان افغانستان.
16- نشريه بلخ-دانشجويان افغانستاني دانشکده
حقوق وعلوم سياسي دانشگاه تهران.
17- انجمن مناديان همبستگي.
18- انجمن دانشجويان افغانستاني دانشگاه هاي اصفهان.
19- هيئت تحرير فصلنامه علمي پژوهشي کلکين دانشگاه اصفهان.
20- فرهنگيان افغانستاني مقيم اصفهان.

منبع: www.afplut.ir

یازده عنوان کتاب در افغانستان به آب انداخته شد

2009-05-27T08:34:00.000+04:30

کتاب شناسنامه افغانستان هم از کتابهایی است که به آب انداخته شد

مقامات وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان در باره انداختن کتابهای توقیف شده به دریای هیرمند توسط مقامهای محلی ابراز تاسف کرده اند.

اخیراً مقامهای محلی ولایت نیمروز هزاران جلد کتابی که توسط یک ناشر افغان از ایران وارد این افغانستان شده بود را به رود هیرمند انداختند.

ابراهیم شریعتی، ناشر افغان و وارد کننده این کتابها به بی بی سی گفت که یک محموله ۲۵ تنی کتابهای وارداتی او شش ماه پیش در گمرک نیمروز توقیف شد و ۱۱ عنوان از این کتابها "غیرمجاز" تشخیص شد.

به گفته آقای شریعتی، کتابهای "هزاره ها نوشته حسن پولادی به ترجمه عالمی کرمانی، شناسنامه افغانستان نوشته بصیر احمد دولت آبادی، گل سرخ دل افگار نوشته جواد خاوری، نهج البلاغه، مجموعه نامه ها و سخنان حضرت علی و اصول کافی شامل این کتابها بوده است.

غلام دستگیر آزاد، والی نیمروز به سایت فارسی بی بی سی گفت که شماری از این کتابها "اختلاف برانگیز بود و در این کتابها به مسائل قومی و مذهبی دامن شده بود."

والی نیمروز می گوید در زمان توقیف این کتابها مسئولان اداره های ارشاد و حج اوقاف، دادستانی، امنیت ملی و اطلاعات و فرهنگ این ولایت حضور داشتند. به گفته او، نمونه هایی از این کتابها برای بررسی های بیشتر به وزارت اطلاعات فرهنگ به کابل فرستاده شد.

آقای آزاد گفت که تصمیم انداختن این کتابها به رودخانه توسط وزارت اطلاعات و فرهنگ و دادگاه عالی افغانستان گرفته شده است.

اما عبدالمالک کاموی، رئیس اداری قوه قضائیه افغانستان گفت که از صدور چنین حکمی توسط دادگاه عالی اطلاعی ندارد.

مداخله؟

دو مشکل در این تصمیم گیری وجود دارد: یکی در نفس قضاوت در این کتابها- که مورد استفاده مردم است، چرا ممنوع قلمداد می شود و دیگر این که روند ممنوع کردن این کتابها عجیب است. ما در روند اجرایی خود قانونی نداریم که کتابی که ورودش ممنوع باشد آن را به آب بیندازیم

مبارز راشدی

اما دین محمد مبارز راشدی، معاون وزارت اطلاعات و فرهنگ به بی بی سی گفت که روند توقیف، بررسی و به آب انداختن این کتابها در کل با مداخله نهادها و اشخاص مختلف همراه بوده است.

آقای مبارز گفت: "کتابهایی که به رودخانه انداخته شدند جزئی از کتابهایی است که هیچ مشکلی ندارد و در افغانستان همیشه بوده و در آینده هم خواهد بود."

معاون وزارت اطلاعات و فرهنگ افزود: "دو مشکل در این تصمیم گیری وجود دارد: یکی در نفس قضاوت در این کتابها- که مورد استفاده مردم است، چرا ممنوع قلمداد می شود و دیگر این که روند ممنوع کردن این کتابها عجیب است. ما در روند اجرایی خود قانونی نداریم که کتابی که ورودش ممنوع باشد آن را به آب بیندازیم."

آقای راشدی می گوید "در صورتی که کتابی ممنوع دانسته شود باید واپس به وارد کننده آن مسترد شود و نه این که به رودخانه انداخته شود."

غلام دستگیر آزاد، والی نیمروز گفت به دلیل این که ممکن است در این کتابها کلمه طیبه و آیات قرآن نوشته شده باشد و به دستور دادگاه تصمیم گرفته شد که این کتابها به رودخانه انداخته شود.

ابراهیم شریعتی ناشر افغان و وارد کننده این کتابها می گوید با انداختن این کتابها به رودخانه ۳۶ هزار دلار ضرر کرده است.

آقای راشدی گفت: "در بعضی موارد ظرفیت های پایین کاری باعث می شود که نسبت به ورود بعضی کتابها به این شکل برخورد شود. از این ناحیه من نگرانم و این کار به نفع افغانستان و فضای فرهنگی افغانستان نیست."

ناشر و وارد کننده این کتابها می گوید این چهار عنوان از این کتابها را به دلیل امکانات بهتری که در ایران وجود دارد، در آن جا چاپ و وارد افغانستان کرده بود. به گفته او، قرار بود این کتابها در شهر کابل به فروش برسد.

پیش از این مقامات دولت ایران با اشاره به توقیف این کتابها در نیمروز گفته بودند که هیچ گونه کتاب "اختلاف برانگیز" از این کشور به افغانستان صادر نشده است.

ابراهیم شریعتی می گوید در سالهای اخیر حدود 140 عنوان از آثار نویسندگان، محققان و شاعران افغانی را در ایران چاپ کرده است. که افغانستان در پنج قرن اخیر، _که چاپ بیستم آن به بازار آمده_ تمامی آثار خلیل الله خلیلی، برگزیده غزلیات بیدل، دیوان عایشه درانی، تاریخ احمدشاه ابدالی، دیوان ملک الشعرا قاری عبدالله از جمله آن ها است.