tag:blogger.com,1999:blog-27099199.post-90668321428154102582008-04-21T08:44:00.003+01:002008-04-21T08:50:49.177+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.vieiros.com/enlaces/novas/imx/mini/0019671001208531814-.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 230px;" src="http://www.vieiros.com/enlaces/novas/imx/mini/0019671001208531814-.jpg" border="0" alt="" /></a><br />"Un día chamei á porta de Antón Reixa e díxenlle: son un músico solitario e gústame o que facedes no grupo Rompente; dádesme cabida?". Hai unhas tres décadas falaba así Enrique X. Macías, un rapaz da xeración do Polycomander, brillante e curioso, que converxía deste xeito co núcleo da revolución estética e creativa que agromou en Vigo dacabalo dos anos setenta e oitenta...<br /><br />(<a href="http://www.vieiros.com/nova/65952/todo-o-que-a-musica-galega-lle-debe-a-enrique-macias">Todo o que a música galega lle debe a Enrique Macías</a>)Zerovacashttp://www.blogger.com/profile/08762958394157673073zerovacas@gmail.com