LEFT LIBERAL SYNTHESIS

Ψυχή Βαθιά:Εντιμο Σινεμά,Ανακόλουθοι Σχολιαστές

2009-11-11T12:38:00.005+02:00

Η ταινία του Βούλγαρη προκαλεί μεγάλες συζητήσεις
Συνεχή άρθρα στα ιστολόγια και τις εφημερίδες,στα οποία γενικώς η αριστερά καταλογίζει ιδεολογική υπαναχώρηση,αισθητικές ακαταστασίες,ιστορικές ανακρίβιες.Και όλα αυτά με ένα «γιατί» που απευθύνεται σε ένα σκηνοθέτη που παρέδωσε τα κλασσικά «Πέτρινα Χρόνια» και το επίσης αμφιλεγόμενο “Happy Day”.
Είδα την ταινία και πέρασα δύο ώρες απορροφημένος βλέπωντας ένα πολύ αξιοπρεπές πολεμικό μελόδραμα.
Οπως όλα τα μελοδράματα είχε αδρούς χαρακτήρες χωρίς γωνίες,ανθρώπους καλούς προθέσεων που οι συγκυρίες τσακίζουν,love story,οικογενειακές δυστυχίες,αυστηρούς που κατα βάθος είναι καλοί,και υπερδομές που καταδυναστεύουν τους πολλούς.Και όλα αυτά σε μια πανέμορφη ορεινή Ελλάδα,και πολεμικές σκηνές που δεν έχουμε ξαναδεί στο Ελληνικό σινεμά.Με τα χαρακτηριστικά αυτά η ταινία θα ξεσκίσει τα εισητήρια.
Το πρόβλημα περιπλέκεται γιατί κάποιοι θεωρούν οτι ο Βούλγαρης είναι υποχρεωμένος να γίνει Αγγελόπουλος.Δηλαδή να κάνει ένα κινηματογράφο της ιστορίας, της ανάλυσης,του προβληματισμού.Και προφανώς εισπράτεται μια μαγελειώδης απογοήτευση.
Να πω την καθαρή αλήθεια,ο Βούλγαρης κάνει μια χαρά την δουλειά του.Βρίσκει ένα ερεθιστικό θέμα και το χρησιμοποιεί ως αφορμή για να στήσει το δράμα του.Κι οποιος νομίζει οτι το μελό είναι εύκολο,κάνει μεγάλο λάθος.
Το πρόβλημα είναι αλλού.
Ο εμφύλιος στην Ελλάδα είναι ουσιαστικά ταμπού,και επειδή κανένας δεν το έχει ξεκαθαρίσει ακριβώς,βρίσκει τον Βούλγαρη να του αναθέσει το καθήκον να ξεμπλέξει το κουβάρι.Σε λίγο θα του ζητήσουμε να κάνει ταινία για το Δημόσιο Χρέος.......
Με την έννοια αυτή η ταινία κάνει την δουλειά της,ακόμη και ως πολιτική.Γιατί πυροδοτεί τον διάλογο.Και το ότι ένα αξιοπρεπές μελόδραμα είναι ικανό να ξεσηκώσει αντιδράσεις αυτό σημαίνει πως οι αναφερόμενοι στον εμφύλιο δεν έχουν καν ταξινομήσει το πρόβλημα.
Η Βαθιά Ψυχή δεν μπορεί να είναι ευθέως πολιτική ταινία,γιατί η αισθητική της είναι κλισέ.Είναι υπέροχη αλλά κλισέ όπως τα αριστουργήματα του Χόλυγουντ.Είναι πολιτική όσο και το Safe Sex.Για αυτό θα κάνει αντίστοιχα εισητήρια.
Αν μπορεί να σταθεί μια ανάλυση είναι μάλλον ψυχαναλυτική και κυνική.
Ο τρόπος που ο Βαν Φλιτ κοιτάει τους Ελληνες Στρατηγούς,μου έκανε για ψιλοκαμάκι Αμερικανού Gay ,τα αδελφάκια ίσως γουστάριζαν την αντάρτισσα ταυτοχρόνως,ο υπολοχαγός καραγουστάρει Γιαννούλα,ο ασπρομάλλης αρχηγός Αντάρτης με το φουλαρισμένο μαλλί «παρακουνιέται» στον χορό ,τι κάνουν οι αντάρτες με τις ανάρτισες,και τι οι φαντάροι μεταξύ τους; κλπ.
Να προσπαθήσεις να πάρεις στην ονομαστική του αξία το μελό,επειδή εσυ δεν έχει λύσεις τα υπαρξιακά σου με τον εμφύλιο είναι σχεδόν συμπλεγματικό.Μου κάνει καποιον που δυσανασχετεί γιατι το Nitro δεν έχει βιβλιοκριτική για τον Badiou.
Ο Βούλγαρης προσφέρει 2 ωρίτσες αυθεντική απόλαυση με όλα τα κλισέ ,με υπέροχη εικόνα ,με καταπληκτική μουσική.Είναι έντιμος ,καθαρός ,και αξίζει το δεκάευρω.
Οι ιδεολογικές ταινίες για τον εμφύλιο περνάνε απαρατήρητες,και αυτό απόγυμώνει τις ενστάσεις για τον Βούλγαρη.
Ο αριστουργηματικός τελευταίος Αγγελόπουλος κρατήθηκε με το ζόρι δύο εβδομάδες,και το ΤΡΟΜΕΡΟ ντοκυμαντέρ του Λαμπρινού για τον «καπετάν Κεμάλ»,είδαμε σε μιά προβολή καμιά πενηνταριά θεατές εκ των οποίων οι μισοί φίλοι του σκηνοθέτη .(Οποιος τρέξει θα το προλάβει σε προσεχή προβολή στην Αγορά της Κυψέλης)
Ο εμφύλιος δεν έχει αξιολογηθεί αναλυθεί ταξινομηθεί από τους άμεσα και έμεσα εμπλεκόμενους.Και αυτό δεν θα γίνει ποτέ,δεν έχουμε το θάρρος να αναμετρηθούμε.

Θησέας σώζει την Ιπποδάμεια

2009-11-04T14:03:00.004+02:00

Δεν φτάνει που το Λεκανοπέδιο δεν έχει πράσινο,πάσχει και από έλλειψη αγαλμάτων.Τα δεκάδες αγάλματα που κοσμούν όλες τις δυτικές πόλεις σε εμάς είναι είναι είδος σε ανεπάρκεια.
Κι’όμως μια εξαίρεση κοσμεί μια απο τις μικρές αλλά ιστορικές πλατείες.
Ενα πολύπλοκο φρεσκοσυντηρημένο μεταλλικό σύμπλεγμα με τον εντυπωσιακό τίτλο «Θησεύς σώζει την Ιπποδάμεια» αναπαύεται ναρκισιστικά στην ασφυκτική πόλη.Η φωτογραφία του στην αρχή της ανάρτησης
Να με σχωρνάτε αλλά στην μαθητεία της Λιακοπουλειάδας έχω πάρει μηδέν ,και η μυθολογία του δημοτικού πέρασε ξώφαλτσα,εντυπωσιασμένος από το άγαλμα έψαξα μέσω της κοπιαστικής..... διαδικασίας γκουγκλ και παραθέτω το εύρημα εδώ.
Ο θησέας βρίσκεται στον γάμο του φίλου του,την ώρα που ο τερατώδης Κένταυρος πάει να κλεψει την νύφη Ιπποδάμεια ,και ως γνήσιο βασολόπουλο «καθαρίζει».Το στιγμιότυπο της πάλης αποτυπώνεται στο εντυπωσιακό άγαλμα.
Να με συγχωρεί ο κυρ Θησέας αλλά εγώ είμαι με τον Κένταυρο.
Πρόκειται για υβριδιακή καινοφανή φάτσα που συνδιάζει άλογο και άνθρωπο,και δεν ασπάζομαι την ορθολογική τάχα εξήγηση ότι οι Κενταυροι ήταν εκπαιδευτές αλόγων που η φυσική σκληράδα και ανεξαρτησία μεγένθυνε την εικόνα τους ως τερατάκια.
Μώρε ήταν οι Κένταυροι πραγματικοί,ιστορικοί γιατί με την φύση τους διατάρασσαν την «φυσική» ομαλότητα των ανθρώπων και των κοινωνιών τους.Ηταν οι freak της αρχαιότητας,οι outsiders που διατάρασσαν την συμβατική ησυχία του κάθε μπούλη βασιλόπουλου,και τις κοσμικές κιτς κυριλε γαμήλιες δεξιώσεις.
Μια συγκυρία έφερε το άγαλμα να αποκτήσει μια συνάφεια με την κοινωνία της πλατείας που διαφεντεύει.
Ο Κένταυρος εποπτεύει την πλατεία Βικτωρίας.
Εκεί που οι σύγχρονοι Κενταυροι οι υβριδιακές πολιτικές μορφές ,της συγχρονης κοινωνίας,εισβάλουν στην χαζοχαρούμενη τελετή μας και μόνο με την πολιτική κοινωνική φύση τους,παραβιάζουν την ρουτίνα.
Αν στην αρχαιότητα ο outsider είναι φυσική, οντότητα,μια τερατογέννηση, σε μας γίνεται μια κοινωνική πολιτική τερατογέννηση,μια βιοπολιτική οντότητα που δεν χωράει στο νομικό και πολιτικό μας οικοδόμημα.
Ο λεγόμενος «παράνομος» μετανάστης.
Αυτός που δεν μπορούμε να κατατάξουμε ως μέλος της κοινωνίας ενώ είναι παρών.Και όπως οι αρχαίοι ότι δεν καταλαβαίνουμε το εξορίζουμε ως «τερατωδία»
Η εικαστική και πολιτική συγχρονία στην Πλ.Βικτωρίας είναι εντυπωσιακή.
Το βασιλόπουλο τα βάζει με τον Freak στο κέντρο της πλατείας ως αναπαράσταση ,και στην επιφάνεια της πλατείας οι σύγχρονοι Κενταυροι υφίστανται την επίθεση του συγχρονου βασιλόπουλου της «έννομης τάξης».
Οι μετανάστες στήνουν και ξεστήνουν σε χρόνο dt ,μια ολόκληρη αγορά,επιδεικνύοντας μια εντυπωσιακή «διάνοια σμήνους»,σε μια διαρκή διαμάχη με την αστυνομία.Η συλλογική ικανότητα που αναφαίνεται είναι εντυπωσιακή.Η συσκευασία,η τοποθέτηση,η χωροθέτηση,η πώληση των μικροαντικειμένων είναι επίτευγμα ταχύτητας ,αυτοοργάνωσης, συλλογικής ικανότητας.
Στην πολιτειολογία του A.Negri αναδεικνύεται και εξετάζεται η θετική συμβολή της κατηγορίας του «πτωχού» αλλά η πολιτική δημιουργική σημασία της «τερατογέννεσης»
Ο Negri διατυπώνει την θεωρία ότι ο παράνομος μετανάστης,ο οιοσδήποτε που ορίζει την ζωή του εκτός των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων,δεν εισβάλει στην κοινωνία ως στερούμενος αλλα ως θετικός παραγωγός ζωής,διάνοιας,γλώσσας,καινοφάνιας.Αν η στέρηση δημιουργεί δυσανεξία,ταυτόχρονα η καινοφανής ζωή που δημιουργείται απο το πλεόνασμα ζωτικότητας των μεταναστών «πτωχών» είναι δημιουργικότητα,επέκταση και πλούτος.
Κάτω από το άγαλμα του Θησέα,δημιουργείται καθημερινά μια νέα συλλογική δομή,με κανόνες,γλώσσες και ήθη που δεν χαρακτηρίζονται από στέρηση αλλά από πλούτο,διανοητικότητα ευρηματικότητα.
Στην πλατεία Βικτωρίας λοιπόν ο Κένταυρος ξαναζεί.
Τι οξύμωρο πεντακόσια μέτρα πιο πέρα,οι γνήσιοι απόγονοι του βασιλια Θησέα ,πλακώνονται στο ξύλο στο προαύλιο της Εμπορικής.
Οι Κενταυροι δημιουργούν καινοφανείς μορφές ζωής,και τα βασιλόπουλα της Αθήνας με τα ακόντια της Πασπ και της ΔΑΠ ,καταναλώνουν την ζωή.Λεπτομέρειες εδώ
Και επειδή το καινούργιο κερδίζει οι Κένταυροι μετανάστες, τα βιοπολιτικά τερατάκια θα κάνουν μια χαψιά τα χαζοχαρούμενα βασιλόπουλα.

Info:
A,Negri ,C.Casarino: In praise of the common 2008

Το τέλος της μαθητείας

2009-10-27T23:02:00.004+02:00

Η καταστροφή ενός απο τους πιο δημιουργικούς θεσμούς της συγχρονης οικονομίας ,αυτού της μαθητείας είναι πλέον γεγονός.
Οι νεολιθικοί πολιτικάντηδες της ΝΔ ,βρήκαν ενα δυνητικά παραγωγικό σύστημα και το μετέτρεψαν σε ρουσφέτι,και οι επόμενοι εγκλωβισμένοι από τις πιέσεις το αποκλείουν απο το Δημόσιο.
Ταυτόχρονα η μετακύληση του και στον Ιδιωτικό τομέα γίνεται στην ίδια γενικευμένη δυσπιστία που προεξοφλεί την αποτυχία.
Συμπέρασμα η μαθητεία δεν υφίσταται γιατί δυνητικά μπορεί να γίνει ευέλικτη εργασία (δες αντιρρήσεις εδω) η δε αξιοκρατία τεκμαίρεται από διάφορα πτυχία.
Καλώς ήρθαμε στον τέταρτο κόσμο όπου επικρατούν οι εξής στερεοτυπικές νεάντερταλ αντίληψεις
1.- Η ταύτιση δεξιοτήτας -ικανότητας με τα πτυχία
2.-Η απουσία μαθητείας ως έλεγχος των γνώσεων
3.-Ο απόλυτος διαχωρισμός και εν τέλει η υπεροχή της πνευματικής στην χειρονακτική εργασία
Τελικά το ιεραρχικό σύστημα των κρατικών δομών με τις επετηριδικές εξελίξεις,τις κάθετες δομές,τις σαφείς αρμοδιότητες ,προκρίνεται ως μοντέλο ολόκληρης της οικονομίας απλώς γιατί δεν μπορούμε να οργανώσουμε την μαθητεία,και την οικονομία των δεξιοτήτων.
Στον μικρόκοσμο μας,ταυτίζεται η ακαδημαική επάρκεια με την επαγγελματική.
Κι ομως οι σύγχρονες οικονομίες της γνώσης δεν κτίζονται παρά μόνο με τις δεξιότητες που είναι συνήθως άρρητες,δύσκολα μεταβιβάσιμες και οχι με την αποθησαύριση πτυχίων.Ακόμη οι δεξιότητες είναι αφανείς εκτός οικονομίας.Είναι σύνολο ικανοτήτων χωρίς διαχωρισμό πνευματος σώματος,που αποτυπώνονται στις θαυμάσιες λέξεις του «τεχνίτη» ή «μάστορα».
Οι καινοτομίες που εφαρμόζονται προέρχονται ακριβώς εκεί που η ακαδημαική επάρκεια εκ των υστέρων επιβεβαιώνει τα ευρήματα ,αλλά σπάνια προηγείται.Αλλα και στον κόσμο των ιδεών αν προσέξουμε οι Νίτσε,Μαρξ,Φρουντ (αντιστοίχως οι δικοί μας Κονδύλης,Ελεφάντης) δεν έχουν σχέση με το ακαδημαικό κατεστημένο.
Επειδή είμαστε κρατικοφανής οικονομία,ο πλούσιος κόσμος της άρρητης γνώσης είναι σχεδόν άγνωστος.Κι’όμως κυκλοφορεί και δημιουργείται αενάως ένας τεράστιος πλούτος εργαζομένων που δεν μπορεί να αξιολογηθεί παρά μόνο εντός οικονομίας.
Η λεγόμενη αξιολόγηση με πτυχία ή και εξετάσεις έχει αξία εκεί που πραγματικά λειτουργεί δηλαδή στον ακαδημαικό πανεπιστημιακό χώρο,που αποτελεί παρά μια συνιστώσα της οικονομίας.
Ετσι λοιπόν κάποιος (δεξιός και αριστερός)αναρωτιέται .
-Μα είναι δυνατόν ο τάδε «μάστορας»να βγάζει 100,000 και ο επίκουρος 32,000;
Είναι και παρα είναι και επιβάλλεται.Γιατί η παραδοχή πως η διάνοια ως μοναδική έκφραση ικανοτήτων είναι υπέρτερη πρόκειται για αντιδραστική δοξασία,που ελκύει τους πάσης φύσεως συντηρητικούς.
Στο πλαίσιο αυτό γίνεται και το ολέθριο λάθος.Αφού δεν έχουμε σταθερούς θεσμούς και ελέγχους η μαθητεία δεν υφίσταται.Πάμε στο σχολείο και μαθαίνουμε την οποιαδήποτε δουλεία,και μετά βρίσκουμε μια πλήρη εργασία.
Ευτυχώς που στην κρατικολάγνα κοινωνία μας έχουν εισβάλει οι πιο δυναμικοί εργαζόμενοι.
Οι μετανάστες.
Αυτοί οι τρομεροί Αλβανοί που έρχονται με τα πόδια,μαθαίνουν τις δουλειές στο πόδι και μετά φιάχνουν μαγαζιά,γίνονται εργολάβοι,ασκώντας την διαρκή μαθητεία,αποκτώντας και αναπτύσσοντας δεξιότητες και ταλέντα.
Ευτυχώς που κάποιοι ρισκάρουν να πάρουν την δουλειά των 400 ευρώ,γνωρίζοντας οτι μαθαίνουν για να την κοπανήσουν στα 800 και μετά κάπου αλλού σκεφτομενοι τον πολλαπλασιαστή.
Στην πρόσφατη ιστορία των λιμενεργατών εξασκήθηκε η πιο τραγελαφική διαμάχη.Κάποιοι τους κατηγόρησαν για τις «κατοστάρες» και οι προστάτες τους ενοχοποιημένοι έτρεξαν να μας πουν πως δεν είναι πολλοί και πως είναι υπερωρίες και μάλιστα είναι πρόθυμοι να χάσουν τα μισά αν εγινόντο προσλήψεις.Υποκρισίες ενοχοποιημένων.....
Καλές αμοιβές που προέρχονται από δεξιότητες,ειδικά ταλέντα για την χρήση μηχανημάτων ,απο ικανότητες εμπειρίας ειναι κοινωνικός πλούτος ,και θεμιτή ευπρόσδεκτη πολυμορφία στην αγορά εργασίας.Μήπως όμως επρόκειτο για υπεραμοιβές ενος καρτέλ εξ’ου και η ενοχοποίηση;
Τέλος η μαθητεία λοιπόν στην συνείδηση της κοινωνίας,και είσοδος στον Οργουελικό κόσμο των αξιολογούμενων χαρτιών.Οχι τίποτα τα χαρτιά είναι και αντιοικολογικά.........

Γιατί μια Ελληνική ταινία με θέμα τον εγκλεισμό παίρνει βραβείο στις Κάννες;

2009-10-23T08:35:00.002+03:00

Μια εκκεντρική ταινία παίζεται στους κινηματογράφους,ο Κυνόδοντας.
Αναπαριστάται μια οικογένεια που ζει σε συνθήκες ολικού εγκλεισμού,σε ένα κατασκευασμένο νοητικό ιδιοσυγκρασιακό σύμπαν.Ο πατέρας έχει επιβάλει μια ειδική γλώσσα ,ένα ιδιόμορφο κώδικα συμπεριφοράς τον οποίο ακολουθούν οι υπόλοιποι εκόντες άκοντες.
Ο «κόσμος» αυτός είναι τόσο εκκεντρικός,τόσο «δικός» τους αλλά ταυτόχρονα δεν είναι παρά μια διαστολή ,μια διόγκωση της κάθε κλειστής ομάδας,της κάθε περιοριστικής συλλογικότητας.
Ο Κυνόδοντας είναι μια κυνική ειρωνική ταινία που δημιουργεί το πιο ξυνόπικρο χαμόγελο για τον ανατροφοδοτούμενο εγκλεισμό ,για τον ναρκισευόμενο αυτοπεριορισμό .
Τα νοηματικά μικροσύμπαντα κατασκευάζονται αλλά στο τέλος προσκρούουν στην ίδια την φύση της ζωής που είναι πλεονασματική εκχειλιστική.Η ταινία είναι εκρηκτικά αισιόδοξη,γιατί η ανατροπή πυροδοτείται απο το ανεξέλεγκτο πλεόνασμα της ζωής.Βλέπεις κανείς δεν μπορει να οργανώσει την υπακοή στην εντέλεια.
Το ότι ένας Ελληνας σκηνοθέτης καταγράφει τόσο πετυχημένα τον ιδιόμορφο κόσμο των απομονωμένων ,δεν πρέπει να είναι τυχαίο.
Κάτι ξέρουμε ως ναρκισευόμενοι ιδιόμορφοι,ως «ανάδελφοι»
Εχουμε την δικιά μας ορολογία τις δικές μας συνήθειες που αναπαράγουν τον κόσμο μας,ως αυτοποιητική αμοιβάδα,και αυτό διασπείρεται ως κανόνας.Οι κοινωνικές ομάδες ζουν σε καθεστώς εγκλεισμού.

Εδω ο Γιανναράς ανακάλυψε την απόλυτη ομοιότητα Μεταξά ,Παπανδρέου και προβλέπει την «απόλυση» του Παπούλια.
Εδώ κάποιος ανακάλυψε συνομωσία κατά της Μακεδονίας και υπέρ των ναρκωτικών από το ίδιο κέντρο
Με κάποιο τρόπο ο Κυνόδοντας είναι μια δηκτική χιουμοριστική κριτική του συντεχνιασμού,της μικροομάδας ,που δεν είναι απαραίτητα μικρή.Το πλήθος των εγκλειομένων δεν παίζει ρόλο,αλλα η συνεκτική συμπεριφορά,η αυστηρή εσωτερική δέσμευση.

Κριτικές για την ταινία¨:Δανίκας , Κατσουνάκη , Κουτσογιαννόπουλος , Τερζής ,Μικελίδης

Αριστερά και Logistics:Η περίπτωση ΟΛΠ

2009-10-16T13:14:00.003+03:00

Η απεργία στα λιμάνια αναδεικνύει ενα θεμελιώδες προβλήμα για την αριστερά
-Πως εννοεί το δημόσιο συμφέρον σε ένα τομέα που είναι στρατηγικός μόνο όσο είναι οργανικά συνδεδεμένος στον παγκόσμιο καταμερισμό εργασίας.
Για να το πούμε χοντρά αν μια οικονομική δραστηριότητα φέρνει πλούτο στην οικονομία,επειδή είναι εντός των «καπιταλιστικών» δικτύων,τότε αποδεχόμαστε την κατανομή εργασίας και αναδιανέμουμε τον πλούτο κάνοντας το «κορόιδο» η αδιαφορούμε με επίγνωση την μείωση που θα επέλθει.
Αυτό που γίνεται στον ΟΛΠ είναι ενδεικτικό της σύγχυσης
Θα αναλύσουμε μερικές παραμέτρους του προβλήματος περιδιαβάζοντας τρια βασικά κείμενα
Την έκθεση του ΙΝΑ ΓΣΕΕ για τα λιμάνια: Εδώ
Την έκθεση της Apha Bank για τα λιμάνια:Εδώ
Τους τελευταίους ισολογισμούς του ΟΛΠ:Εδω
Παρ’ότι η ΑΒ και η ΓΣΕΕ αφήνουν να εννοηθεί μια ριζική πολιτική επιλογή,(ναι στην ιδιωτικοποίηση του ΣΕΜΠΟ η ΑΒ,ΟΧΙ η ΓΣΕΕ) ,αν περιδιαβάσεις προσεκτικά τις εκθέσεις είναι φανερό πως «διαβάζουν» η κάθε μία το πρόβλημα από διαφορετική σκοπιά.
Η ΓΣΕΕ ασκεί μια συνολική κρτική στα λμενικά πλέγματα και την δομή όλης της εφοδιαστικής αλυσίδας,ενω η ΑΒ αναλύει την αποδοτικότητα του λιμανιού σχετικά με τους διεθνείς ανταγωνιστές.
Η ΓΣΕΕ και η σχετική κριτική εμπεριέχει καταστατικά ιδεολογικά την αμφισβήτηση της ιδιωτικοποίησης ,ως την αιχμή μιας γενικώτερης εντατικοποίησης ,και δεν προκύπτει από πουθενά ότι είναι είναι δυνατόν να αυξηθεί ο πλούτος του ΟΛΠ χωρίς περαιτέρω ενσωμάτωση του λιμανιού στο σημερινό υφιστάμενο καταμερισμό λιμανιών.
Το κρίσιμο σημείο είναι (όπως προκύπτει απο τους ισολογισμούς του ΟΛΠ) οτι η προοπτική είναι η διαχείριση της μεταφόρτωσης και όχι η εσωτερική αγορά.
Η οποιαδήποτε επένδυση ή στρατηγική που αναφέρεται σε αύξηση της αξίας του ΟΛΠ έχει νόημα μόνο και μόνο αν ο ΟΛΠ αυξάνει την ικανότητα του μεταφόρτωσης ,και είναι πολύ μικρά εως ελάχιστα τα περιθώρεια αύξησης προσδοκώντας στην εσωτερική αγορά.
Η ανάλυση της ΑΒ είναι επίσης σαφής.Προφανώς ο ΟΛΠ ειναι κερδοφόρος (αλοίμονο ενα φυσικό μονοπώλιο να μην είναι) αλλά χάνει διαρκώς και με έντονους ρυθμούς στον σχετικό καταμερισμό εργασίας.
Οποιος διακινεί την «αριστερή» ιδέα του σύγχρονου κερδοφόρου δημόσιου ΟΛΠ ,και την στηρίζει στην έκθεση της ΓΣΕΕ κάνει μια τεράστια παγαποντιά.
Οι σύντροφοι του ΚΚΕ είναι απόλυτα συνεπείς .Αρνούνται οχι μόνο τον εκσυγχρονισμό του ΟΛΠ αλλά και την ίδια την επιχειρησιακή εταιρική του δομή.Η προσδοκία ενός παγκόσμιου καταμερισμού εργασίας με συγκεντρωτικό προγραμματισμό,από υπηρεσίες και όχι επιχειρήσεις υφίσταται κριτική αλλα είναι συνεκτική.Οποιος γουστάρει μια παγκόσμια ΕΣΣΔ ας σπεύσει.
Η υβριδιακή θέση των Πασοκ,Συν που διακινούν δημόσια την λογική του κερδοφόρου ΟΛΠ με διατήρηση του σημερινού καθεστώτος,και συνεχείς βελτιοποιήσεις είναι ψιλο απάτη και τελείως εκτός της λογικής της έκθεσης της ΓΣΕΕ.
Κερδοφόρος ΟΛΠ σημαίνει περισσότερες μεταφορτώσεις,μεγαλύτερη εμπλοκή με τον σημερινό καπιταλιστικό έως καπιταλιστικότατο καταμερισμό ,και άρα αναζήτηση εδω και τώρα μείωση του κόστους.
Παρατηρώντας τους ισολογισμούς του ΟΛΠ δεν χρειάζεσαι παρά στοιχειώδη μαθηματικά για να αναγνωρισεις πως με κόστος μισθοδοσίας και αποσβέσεων στο 70 % ,ο μόνος τρόπος να αυξήσεις την κερδοφορία είναι να κάνεις εδω και τώρα υπερπενδύσεις.Με ποιους πόρους ποιες προοπτικές αγνοώ,αλλα να με συγχωρουν οι σύντροφοι,αυτός είναι καπιταλισμός αλα Μαρξ,ή τέλος πάντων αλα Τενγκ Τσιαο Πινγκ.
Και αυτό ταυτόχρονα σημαίνει θετική αναγνωριση των παγκόσμιων ροων εμπορευμάτων ,κεφαλαίου κλπ
Υπάρχει ένα ζήτημα με τις αμοιβές των σημερινών εργαζομένων του ΟΛΠ.
Προφανώς όπως κάθε εργαζόμενος κοιτά τις απολαβές του,και δεν θέλει να τις δει μειούμενες.
Το πως αυτές οι αμοιβές έχουν διαμορφωθεί αποτελεί αντιιείμενο του ιστορικού εργατολόγου και αναλυτή.Και δεν έχω να σου τους προσάψω τίποτα.Αυξάνουν τις αμοιβές τους κινητοποιώντας ολους τους μηχανισμούς (πολιτικούς,νομικούς,ρουσφετολογικούς) που βρίσκουν διαθέσιμούς.Δηλαδή αυτά θα τα κάνει μόνο ο Βωβός;
Καλα κάνουν οι λιμενεργάτες αλλά το «φούμαρο» οτι το κάνουν για το δημόσιο συμφέρον είναι πολύ μπαγιάτικο για να το καπνίσουμε.Η επίκληση της αριστεράς και του δημοσίου σε ένα ζήτημα που εχει τόσο περιπλοκές,έχει μόνο διακοσμητικό χαρακτήρα.
Στο κάτω κάτω ο κόσμος είναι πολύ μικρός,για να παραβλέπουμε πως ο εργοδότης της Κούνεβα,είναι μια φάτσα που διαφεντεύει το δημόσιο λιμάνι και απολαμβάνει μιας ιδιότυπης ασυλίας.Δεν είδα στον Πειραιά και το λιμάνι και πολλές διαμαρτυρίες γι’αυτό.

KOBLOPOULOS:Γιατί είμαι αριστερός

2009-10-11T19:06:00.002+03:00

Με κλικ στον τίτλο απ΄ευθείας στην τελευταία τρομερή ανάρτηση του "Koblopoulos"

"Μικρά Κόμματα".Υπεραντιπροσωπευση -Υποαντιπροσωπευση

2009-10-07T07:52:00.002+03:00

Δημοσιευθηκε η έρευνα της VPRC για την κοινωνική και δημογραφική ανάλυση της ψήφου.
Περιδιαβήκαμε τα στοιχεία και βρήκαμε μερικά ενδιαφέροντα στοιχεία που αφορούν τους λεγόμενους «μικρούς».
Αναδιατάξαμε τα στοιχεία για να εντοπίσουμε την σχετική και όχι απόλυτη δύναμη των κομμάτων στις διάφορες δημογραφικές ομάδες.
Παραθέτουμε λοιπόν τους πίνακες έχοντας υπολογίσει την διαφορά μεταξύ εκλογικής δύναμης του κόμματος και επίδοσης στην σχετική δημογραφική ομάδα.Δηλαδή ο αριθμός που αναφέρεται δείχνει την σχετική δύναμη που έχει η κάθε δημογραφική ομάδα εντός του κόμματος .
Θετικοί αριθμοί δείχνουν υπεραντιπροσωπευση ,μηδενικοί ισορροπία,αρνητικοί υποαντιπροσωπευση.
ΚΚΕ
ΑΝΔΡΕΣ +0,5
ΓΥΝΑΙΚΕΣ -0,5
18-24 +0,5
25-34 +3,5
35-44 -0,5
45-44 +2,5
55-64 +0,5
>65 -1,5
ΚΑΤ.ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ -1,5
ΜΕΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ -0,5
ΑΝ.ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ +2,5
ΕΡΔΟΔΟΤΕΣ -3,5
ΑΓΡΟΤΕΣ,ΑΛΙΕΙΕΣ,ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΙ -1,5
ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ -0,5
ΒΙΟΤΕΧΝΕΣ +0,5
ΜΙΣΘΩΤΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΥ -0,5
ΜΙΣΘΩΤΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ +3,5
ΑΝΕΡΓΟΙ +3,5
ΝΟΙΚΟΚΥΡΕΣ -3,5
ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΔΗΜ -3,5
ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ +1,5
ΣΠΟΥΔΑΣΤΕΣ ΦΑΝΤΑΡΟΙ +3,5

ΣΥΡΙΖΑ
ΑΝΔΡΕΣ +0,5
ΓΥΝΑΙΚΕΣ -0,5
18-24 +4,5
25-34 +1,5
35-44 +1,5
45-44 +1,5
55-64 -1,5
>65 -3,5
ΚΑΤ.ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ -3,5
ΜΕΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ -0,5
ΑΝ.ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ +3,5
ΕΡΔΟΔΟΤΕΣ +1,5
ΑΓΡΟΤΕΣ,ΑΛΙΕΙΕΣ,ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΙ -1,5
ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ +4,5
ΒΙΟΤΕΧΝΕΣ -0,5
ΜΙΣΘΩΤΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΥ +2,5
ΜΙΣΘΩΤΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ +3,5
ΑΝΕΡΓΟΙ +0,5
ΝΟΙΚΟΚΥΡΕΣ -2,5
ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΔΗΜ -2,5
ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ -2,5
ΣΠΟΥΔΑΣΤΕΣ ΦΑΝΤΑΡΟΙ +6,5

ΛΑΟΣ
ΑΝΔΡΕΣ +1,0
ΓΥΝΑΙΚΕΣ -1,0
18-24 +2,0
25-34 +3,0
35-44 +3,0
45-44 0
55-64 -1,0
>65 -2,0
ΚΑΤ.ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ -2,0
ΜΕΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ +1,0
ΑΝ.ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ +1,0
ΕΡΔΟΔΟΤΕΣ -1,0
ΑΓΡΟΤΕΣ,ΑΛΙΕΙΕΣ,ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΙ 0
ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ +4,0
ΒΙΟΤΕΧΝΕΣ +3,0
ΜΙΣΘΩΤΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΥ -2,0
ΜΙΣΘΩΤΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ +3,0
ΑΝΕΡΓΟΙ +2,0
ΝΟΙΚΟΚΥΡΕΣ -2,0
ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΔΗΜ -2,0
ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ -2,0
ΣΠΟΥΔΑΣΤΕΣ ΦΑΝΤΑΡΟΙ +1,0

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ
ΑΝΔΡΕΣ 0
ΓΥΝΑΙΚΕΣ 0
18-24 +2,0
25-34 +4,0
35-44 +2,0
45-44 +1,0
55-64 -2,0
>65 -3,0
ΚΑΤ.ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ -2,0
ΜΕΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ 0
ΑΝ.ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ +1,0
ΕΡΔΟΔΟΤΕΣ +3,0
ΑΓΡΟΤΕΣ,ΑΛΙΕΙΕΣ,ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΟΙ -1,0
ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ +2,0
ΒΙΟΤΕΧΝΕΣ 0
ΜΙΣΘΩΤΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΥ +1,0
ΜΙΣΘΩΤΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ +3,0
ΑΝΕΡΓΟΙ +3,0
ΝΟΙΚΟΚΥΡΕΣ -1,0
ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΔΗΜ -2,0
ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ -2,0
ΣΠΟΥΔΑΣΤΕΣ ΦΑΝΤΑΡΟΙ +2,0

Μερικά συμπεράσματα
-Το κόμμα με τα περισσότερα μηδενικά που αντιστοιχούν σε αρμονική αντιπροσώπευση είναι οι Οικολόγοι
-Η ανώτατη εκπαίδευση υπεραντιπροσωπεύεται σε ΟΛΑ τα μικρά κόμματα ανεξαιρέτως.Ο Σύριζα όμως είναι πρώτος
-Οι άνεργοι προτιμουν τα μικρά κόμματα.Ο βαθμός υπεραντιπροσωπευσης είναι μεγάλυτερος κατα σειρά σε ΚΚΕ,ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ,ΛΑΟΣ,ΣΥΡΙΖΑ
-Οι σπουδαστές ,φαντάροι προτιμουν τα μικρά κόμματα.Ο βαθμός υπεραντιπροσώπευσης είναι μεγάλυτερος κατα σειρά σε Συριζα,ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ,ΚΚΕ,ΛΑΟΣ
-Οι καθαρόαιμοι εργοδότες είναι παρόντες σε όλα τα κόμματα.Συριζα και Οικολόγοι τους υπεραντιπροσωπεύουν ενω ΚΚΕ ΛΑΟΣ τους υποαντιπροσωπευουν
-Οι μεγάλες ηλικίες και οι συνταξιούχοι δεν προτιμούν τα μικρά κόμματα,με εξαίρεση το ΚΚΕ στο υπεραντιπροωπεύονται οι ηλικίες 55-64 και οι συνταξιούχοι του Ιδ.τομέα
-Το ΛΑΟΣ δεν παρουσιάζει ούτε ένα δημογραφικό χαρακτηριστικό που να το διαχωρίζει από άλλα μικρά κόμματα.Η λαικιστική ακροδεξιά είναι «λαική» όσο και οι άλλοι.
-Ο Συριζα εμαφνίζει τις μεγαλύτερες αντιφάσεις (με τους μεγαλύτερους και μικρώτερους δείκτες) με πολύ ψηλές επιδόσεις σε φαντάρους σπουδαστές και 18-24 και πολυ χαμηλές σε κατώτερη μόρφωση και ηλικίες ανω των 65.
Εδω όλη η έρευνα της VPRC

Στον πρόναο του τριπλού ιερού της "Malacca"

2009-10-05T13:51:00.001+03:00

Η πολη Malacca ευρισκεται σε ενα στρατηγικό σημειο της Απω ανατολης .Δεσπόζει στον δίαυλο ανάμεσα στην Ινδονησία και την χερσόνησο της Μαλαισίας ελέγχοντας τις θαλάσσιες οδούς της ευρύτερης περιοχής.
Οι Πορτογάλοι εξερευνητες ήταν οι πρώτοι που έδωσαν στην περιοχή ενα κοσμοπολίτικο χαρακτήρα.Σήμερα όμως είναι μια συνηθισμενη τουριστικη πολη.
Λόγω όμως της ιστορίας της σήμερα συμβολιζει την θετικη και ισορροπημένη πολυπολιτισμικοτητα αυτης της Μαλαισίας.
Μουσουλμάνοι,Ινδουστες,Βουδιστες και Καθολικοί συνυπαρχουν αρμονική στην κοινωνία και την κυβέρνηση.
Στην Malacca υπαρχει ο πιο ιδιορρυθμος ναος του κοσμου
Προκειται για ενα οικοδομημα που περιλαμβανει τρια διαφορετικα ιερα ( τεμενος, ινδουιστικό ναο , και καθολικη εκκλησια) αλλά με κοινό πρόναο.
Στην ουσια επιτρεπει στους πιστους να συμμεριζονται την ιδια τουλαχιστον πνευματικη προετοιμασια.Ο πρόναος καταλήγει σε τρεις διαφορετικές πύλες που παραμένουν ανοικτές συνεχώς.Αν βρεθεις στον πρόναο δεν καταλαβαίνεις την φύση του χώρου.Κάτι μεταξύ εθνικ μπαρ και μουσείου.
Το εντυπωσιακό ειναι οτι η πλειοψηφια των επισκεπτων ή προσκυνητών παραμενει στον προναο απολαμβανοντας και τις τρεις λειτουργιες αναλογως.
Ενα ιδιοτυπο φαινομενο διστακτικου θρησκευτικου συγκρητισμου.
Προφανως οι αυθεντικοι πιστοι σπανια πανε στον τριπλο ναο.Αυτος ειναι δημοφιλης αναμεσα στους πιο ψαγμενους και τους τουριστες.
Η απόλυτη θρησκευτική ένταξη έχει μια καθαρότητα,που δεν είναι και πολύ βολική σε ένα απροσδιόριστο πρόναο
Ο ΓΑΠ εχει μπει πανυγηρικά στον πρόναο.
Τα πει ολα και δεν εχει δεσμευτεί για τιποτα.Εχει απαγγείλει όλα τα τροπάρια όλων των θρησκειών.
Απολαμβανει την ιστορικη ιδιομορφια του διστακτικου συγκρητισμου,την ισορροπημένη ανεκτικοτητα.
Αργα η γρηγορα όμως θα πρεπει να μας δειξει σε πιο ναο θα εισέλθει και τότε αναγκαστικά κάποιοι θα ακούσουν μουσικές που δεν θα τους είναι γνώριμες.
Γιώργο η Malacca είναι ωραία πόλη,αλλά έχει άλλο νόημα στην τοπική διάλεκτο ........

Καλε κυρια Trier γιατι φορούσες ανάποδα τα μποτάκια του Lars;

2009-10-03T21:44:00.001+03:00

Οτι ο Trier ειναι μια kινηματογραφικη ιδιοφυια δεν χωράει αμφιβολία.Στον «Aντιχριστο» όμως δημιουργει μια ιδιοφυη μπαλαφαρα ,ενα διανοητικο ανεκδοτο ,που ειναι τόσο αιωρουμενο τόοσο κωμικοτραγικο πολυ σκεφτεσαι οτι μαλλον ο τύπος σπαει πλακα.
Μιλαμε για χοντρη πλακα με ισχυρες δοσεις εκλεπτισμένου μισογυνισμου.
Οι υποτιθεμενες σκηνες βιας ειναι λιγες και μικρες ,και μαλλον προωθουνται για διαφημηση.
Το στορυ μπαζει απο την αρχη.
Γιαλαντζί ψυχαναλυτής σωζει την γυναικα του απο την φαρμακοθεραπεια,κανοντας της ψυχοθεραπεία.Μα καλά ψυχανάλυση απο κασέτα «ανευ διδασκάλου» είχε μάθει;Ουτε στην Θρασκιά δεν ακουστηκε ψυχαναλυση στην ερωμενη σου.
Ασε που ο βλακας δεν ηξερε πως η δικια του ειχε παρατησει την διατριβή της Τι στο καλο στο σπιτι μονο για λογαριασμούς ΕΥΔΑΠ μιλαγανε;
Τελος παντων αφου προσπερασουμε τα σεναριακα γιατι υποτιθεται η ταινια μπορει να ειναι και συμβολικη κοιταμε και τα βαθυτερα
Ολη η ταινια περιστρεφεται γυρω απο την γυναικα.
Η οποια ομως εχει το κακο της χαλι.
Αφηρημενη μαμα,παπουτσωνει αναποδα τον γιο της, τριπαρει με το θεμα της διατριβής της (που συμπτωματικά ονομαζεται γυναικοκτονία) , αφου τα παιρνει αναποδα, πακτωνει τον Γιαλαντζί ψυχαναλυτη για να σουρνεται,ριχνει και ενα αυτοακροτηριασμό για χώνεψη.
Το κόλπο είναι πως το ταργελαφικό στόρυ μας παρουσιάζεται μέσω της πιο εκλεπτισμένης και ιδιοφυούς κινηματογραφικής γλώσσας.
Δημιουργείται ένα κινηματογραφικό σύμπαν πολλαπλών συμβολισμών ,εικαστικών αριστουργημάτων,για να διακινίσει ενα προβληματισμό επιπέδου ψυχανάλυσης «Μανίνα»
Ας πούμε ότι παίρνεις το καλύτερο μάγειρα του κόσμου,και αυτός με τα καλύτερα υλικά φιάχνει μια σκέτη μακαρονάδα.Κρίμα τα υλικά,το εστιατόριο ,ο χώρος, η ατμόσφαιρα.Ο υπερμάγειρας ασχολείται με κοινοτοπίες.
Ο ταινία αφιερώνεται στον Ταρκόφσκι.
Καλά και εγω αφιερώνω την ανάρτηση στον Παπαδιαμάντη.Τι με αυτό;
Στον Ταρκόφσκι η αφηρημένη διαλυόμενη φύση,η μεταφυσική καταρράκωση αντιστοιχεί σε ενα πνευματικό προβληματισμό.Η φύση και η διάνοια συγχρονίζονται στην απαισιόδοξη μεταφυσική.
Ο Trier όμως δανείζεται το σύμπαν αυτό για να προβληματιστεί για την δαιμονική ταλαίπωρη γυναίκα που όμως είναι ενός άλλου κόσμου.
Η ηρωίδα του παραδέρνει εντός του κόσμου ,των συμβολισμών τύπου «Seven»,και ο Trier την τοποθετεί (προσπαθεί) στο σύμπαν της «Νοσταλγίας»
Και η κακομοίρα ταλαιπωρείται,ταλαιπωρεί και τον «σύζυξ» ,ταλαιπωρεί και τους κριτικούς.
Κάτι απο ανεξόφλήτους λογαριασμούς θυμίζει η σύλληψη της ταινίας.
Η μαμά πυροδοτεί τα πάντα και ο άβουλος μπαμπάς απλως αντιδρά,βυθιζόμενος στην μάνα «φύση».Η ένταση αρσενικού θηλυκού ανεπεξέργαστη,πρωτόγοννη,αταβιστική.Το θηλυκό ως φύση,δαιμονικότητα,απροσδιοριστία και το αρσενικό ως απλός παρατηρητής της δαιμονικής ακαταστασίας.Ο φουκαράς τι τουλαχε να πάθει τς τς....
Μώρε τέτοιος πρωτογονισμός μάλλον αποκαλύπτει οτι κάτι σοβαρό τρέχει με την μαμα Trier.
Ρε μήπως του φορούσε τα μποτάκια στραβά;

Ιδιορρυθμίες

2009-09-30T11:42:00.002+03:00

Τα τελευταία αποτελέσματα για την παγκόσμια ανταγωνιστικότητα παρουσιάζουν ένα αδιαμφισβήτο εύρημα.Οι κοινωνίες που παρουσιάζουν τον μεγαλύτερο βαθμό εγγυημένων εισοδημάτων και κοινωνικής μέριμνας διαθέτουν πολύ ανταγωνιστική οικονομία και μέγιστο καταγραφόμενο πλούτο.Οι λεπτομέρειες εδώ

Οι φτωχότερες χώρες έχουν τους χειρώτερους συντελεστές ανισότητας.Αν το ζήτημα των εγγυημένων ειδοδημάτων δεν είναι προεκλογικό τρίκ,τότε η διαχείριση του πρέπει να είναι πολύ δυναμική.Δηλαδή αναζητείται η μέγιστη κοινωνική εξισορρόπηση εντός μιας οικονομίας που αναπτύσσεται,αλλιώς στραβοκοιτάζουμε προς κοινωνίες μιας άλλης δυναμικής.

Τι γίνεται όμως αν ο πλούτος που εισρέει,και άρα έστω εμμέσως συμβάλει στην δυνατότητα διανομής,είναι άυλος δυναμικός και ταλαντευόμενος;

Μια οικονομία σαν την Ελληνική,πως θα συμπεριφερθεί προς τον «εαυτό» της οταν αυτός δεν είναι γειωμένος;

Ας δούμε μια νεοελληνική παραδοξότητα
Η μεγαλύτερη πηγή συναλλάγματος στην χώρα το 2008 ήταν το ναυτιλιακό συνάλλαγμα.Περίπου 18 δις ευρώ.

Ο χώρος της ναυτιλίας είναι όμως κυριολεκτικά αφορολόγητος .Σωστά ο Σύριζα επισημαίνει την ασυλία εφοπλιστικου κεφαλαίου (θεση 11).

Ταυτόχρονα είναι ένας κλάδος με οριακή συνεισφορά στην απασχόληση.Μόλις 36,000 (αλήθεια με συνεχείς αυξήσεις) δηλαδή περίπου το 0,8 % του συνολικού εργατικού.Λεπτομέρειες στην εκθεση ΙΝΑ ΓΣΕΕ (σελίδες 351-361)

Δηλαδή ένας κλάδος που συμμετέχει κατά 0,8 % στην απασχόληση,δεν φορολογείται συμβάλει στο 35 % του συναλλάγματος ,και περίπου στο 5 % του συνολικού ΑΕΠ.

Για να το πούμε λίγο ωμά, αν διανοηθούμε την οικονομία ως «όλο» τότε η κατάσταση μας δεν είναι και τόσο απλή .Μέρος του πλούτου που εισρέει προέρχεται από μια απόλυτα διεθνοποιημένη δραστηριότητα,εκτός οιουδήποτε φορολογικού ελέγχου ,με μικρή συμβολή στην απασχόληση,και παρα ταύτα στηρίζει τοι καχεκτικό ισοζύγιο.

Ο οποιοσδήποτε νουνεχής πολίτης αυτής της χώρας προφανώς δεν θα ήθελε καμιά δεκαπενταρία δις ευρώ να εξαφανίζονται από την οικονομία.Απο την άλλη ο όρος ύπαρξης και ανάπτυξης αυτού του πλούτου είναι ακριβώς η αποκόλληση του από οποιονδήποτε κρατικό εθνικό έλεγχο.

Αυτό είναι και το παράδοξο ιδιόρρυθμο της ελληνικής οικονομίας.

Είναι αρκετά αναπτυγμένη και διεθνοποιημένη έτσι που συμφέρει (για το συμφέρον των εργαζομένων) να παραμένει εντός των ροών του παγκόσμιου καπιταλισμού,αλλα δεν έχει κανενός είδους θεσμική προετοιμασία για να ορίσει αυτήν την ιδιαιτερότητα.

Βρισκόμαστε πραγματικά αμήχανοι,και αυτό φαίνεται στην αφασία των κομμάτων εξουσίας ,και όλων όσοι διαμορφώνουν την κοινή γνώμη.

Και όχι τίποτα ψηφίζουμε σε τρεις μέρες......

Rousfeting or Lobbying.

2009-09-28T12:34:00.003+03:00

Selâm verdim rüşvet değildir deyü almadılar:
Του είπα καλημέρα,αλλά δεν δέκτηκε γιατί δεν ήταν δωροδοκία.

O Μοχαμεντ Σουλευμάν είναι ένας από τους πιο σπουδαίους ποιητές της οθωμανικής περιόδου, που παρέμεινε γνωστός με το ψευδώνυμο Fuduli.

O στίχος αυτός είναι τόσο ονομαστός ώστε παρέμεινε ως τουρκική παροιμία.

Η λέξη κλειδί είναι προφανώς το rüşvet που μεταφράζεται ως δωροδοκία,αλλά έφτασε σε μας παρεφθαρμένο ανάποδα ως δωροαποδοχή.

Στην οθωμανική περίοδο ,ρουσφέτι κάνω εγω για να εξαγοράσω τον ισχυρό,ενω στην Ελλάδα του 2009 ,ρουσφέτι κάνει ο ισχυρός για να εξαγοράσει τον αδύνατο.

Η υποκρισία με την δωροδοκία εμφανίζεται στο γλωσσολογικό επίπεδο.

Η συναλλαγή με τον πολιτικό αν γίνεται από τα κατώτερα οικονομικά στρώματα αγκυρώνεται σε μια οθωμανική γλωσσική κληρονομιά,ενω όταν γίνεται απο τους οικονομικά ισχυρούς πηγάζει από την Αγγλοσαξωνική κληρονομιά του Lobbying.

Lobby είκαι κυριολεκτικά οι ευρύχωροι διάδρομοι χώροι που οδηγούν στους εσωτερικούς χώρους, και όσοι συνωστίζονται στους διαδρόμους της πολιτικής για να επιρεάσουν τους πολιτικούς δεν κάνουν τίποτα κακό ,αλλα απλώς ασκούνται στο «διαδρομείν» στο Lobbying.

Οι αδύνατοι συναλλάσονται με υπανάπτυκτους οθωμανικόυς τρόπους,και οι ισχυροί με το καθως πρέπει αγγλοσαξωνικό Savoir Vivre.

O φουκαράς των Stage διαλέγεται με το ρουσφέτι,και ο Χριστοφοράκος κάνει “ανάπλαση επιχειρηματικού τοπίου».

Η γλώσσα στην υπηρεσία της ταξικής διαφοράς.

Espresso Politics

2009-09-24T09:26:00.003+03:00

Οι τελευταίες ευρωεκλογές κατέγραψαν μια αξιοπρόσεκτη άνοδο των λαικιστικων ακροδεξιών δυνάμεων.
Στην Μ.Βρεττανία η άνοδος ήταν εντυπωσιακή.Ιδίως το ξενοφοβικό British National Party δημιύργησε μια μεγάλη δυναμική.
Μια πρόχειρη μελέτη ανάδειξε μια απόλυτη συσχέτιση μεταξύ Tabloid και Νέα Δεξιάς.Η θεματολογία,οι προτεραιότητες ,και ο λόγος αλληλοσυμπληρώνονται.
Οι ακροδεξιές λαικιστικές δυνάμεις αρδεύονται από τον χώρο της δημοσιότητας που κωδικά θα ονομάζαμε κουτσομπολιό και life style.
Βλέποντας την πρόσφατη Κυκλοφορία της Εσπρέσσο και την Τηλεθέαση των life style εκπομπών,είναι φανερό ότι τελικά η απολίτικη φιλολογία για τους πρόσκαιρους σταρ της δημοσιότητας και η γενικώ τερη ηδονοβλεπτική απόλαυση είναι πολυ ισχυρή.
Ταυτόχρονα οι διάφοροι Ψωμιάδηδες,Αδώνιδες,Πλεύρηδες έχουν κατασκηνώσει εντός του Λούνα Πάρκ της χαλαρής αμπελοφιλοσοφίας.Δηλαδή η αιχμηρή οξεία πολιτική επιπλέει στο πιο ασαφές πολιτιστικό περιβάλλον,σε μια ιδιόμορφη συνύπαρξη.
Η νεά λαικιστική δεξιά, είναι επιθετική για τους ξένους ,αμείλικτη με τους διαφωνούντες ,καταγγελιτική για τους πάντες,αλλά αρέσκεται στον πολιτισμό της χαλάρωσης και της αερολογίας.Λες και επιδιώκεται μια ισορροπία έντασης.Η πολιτική αγριότητα λειένεται με τα αφρόλουτρα της κουτσομπολικής σαπουνάδας.
Ο G.Agaben στο βιβλίο του «Η Κοινωνία που έρχεται» έχει διατυπώσει την άποψη πως τελικά κινούμαστε προς μια κοινωνία με μία μόνο τάξη,την μικροαστική η οποία όμως παρουσιάζει μια ιδιομορφία.
Η παγκόσμια μικροαστική τάξη στερείται οιασδήποτε εσωτερικής ζωής,και απλώς επιπλέει σε μια δηφημιστική ζώνη.
«Η εσωτερική ένδεια της μικρο μπουρζουαζίας διακρίνεται στο γεγονός οτι οι άνθρωποι ψαχνουν στο διαφημιστικό σποτ για το εξαφανισθέν προιόν για το οποίο νιώθουν πως εξαπατήθηκαν ,αναζητώντας απελπισμένα,ενάντια σε κάθε πιθανότητα ,να ιδιοποιηθούν μιας ταυτότητας η οποία έχει καταλήξει να είναι για εκείνους απόλυτα ανάρμοστη και ασήμαντη.Κατα συνέπεια η ντροπή και η αλαζονεία ,ο κονφορμισμός και η ακρότητα παραμένουν οι δύο πόλοι της μεταξύ των οποίων εκφράζονται όλα τα συναισθήματα τους» σελ 109 .
Δηλαδή το παθητικό κοινό των κουτσομπολάδικο,ή καλύτερα η παθητικότητα στην οποία πέφτουμε όλοι όταν τα βλέπουμε (σσς... όλοι τα βλέπουμε κατα λάθος....) δεν είναι και τόσο παθητική.Είναι ακριβώς στην ίδια περιοχή με την αλαζονεία και την ακρότητα.Η θέαση της σαπουνοσαχλαμάρας είναι οξεία,ακραία γιατί αλλιώς δεν λειτουργεί ο μηχανισμός απόκτησης της ταυτότητας,αυτής της κενής ταυτότητας.
Ετσι ο ακροδεξιός λαικιστής «παίζει εντός έδρας» οταν μιλάει στην Λόη και την Λαμπίρη,δεν χαλαρώνει ,δεν κάνει διάλειμα.
Η κριτική ,αντίθετα γενιέται νοηματικά σε ένα περιβάλλον αντιθέσεων,ταξινομήσεων ,επινοήσεων.Γι αυτό και εμπεριέχει το στοιχείο της θετικής εγρήγορσης,μιας πνευματικής επίθεσης.
Οπως έχει γράψει ο Zizek ο λαικισμός είναι μια αρνητική στάση,που αρνείται να ταξινομήσει να διχάσει σε βάθος,και αρκείται στο πρωτόγονο εμείς – εσείς,που παραπέμπει απ’ευθείας στον αταβισμό της φυλής.
Προφανώς δεν τίθεται θέμα προληπτικής λογοκρισίας,απλώς αναδεικνύουμε το φαινόμενο,και με όσα βλέπουμε στην τηλεόραση,η «εδρα» της ακροδεξιάς αυξάνει αλματωδώς
Info
G.Agamben «Η Κοινωνία που έρχεται» 2007 Εκδόσεις Ινδικτος
S.Zizek “In Defence of lost Causes-Why populism is good enough in practice” 2007

Η κυβέρνηση Σημικαρανδρέου συνεχίζει

2009-09-22T17:59:00.002+03:00

Η έκθεση του INE - ΓΣΕΕ εχει μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια.Εξετάζει τις εξελίξεις στην απασχόληση για την περίοδο 2000-2008.Δηλαδή ακριβώς τις δύο τετραετίες Σημίτη και Καραμανλή.
Παρατηρώντας προσεκτικά όλα τα διαγράμματα αλλαγής της απασχόλησης,αυτά παρουσιάζουν μια συνεπή συνεκτκότητα.Οι τάσεις (αρνητικές ή θετικές) είναι απαράλλακτες στις δύο τετραετίες.Δηλαδή η απασχόληση φαίνεται να μην επιρεάζεται από τον εκλογικό κύκλο.
Το τμήμα 7 της έκθεσης είναι πολύ αποκαλυπτικό.
Η απασχόληση μειώνεται ή αυξάνεται ανά κλάδο,σε μια ομοιογενή ροπή κατά την οκταετία.
Πρόκειται για ιδεολογικοπολιτική συγγένεια ή κάτι άλλο;
Τα πράγματα είναι λίγο περίπλοκα
Δύο οικονομολόγοι οι Allen Drazen και Ari Brenderh έχουν την εξής ιδέα.Παίρνουν 68 χώρες με δημοκρατική εναλλαγή και μελετούν τις δημόσιες δαπάνες σε 12 κατηγορίες ,στην περίοδο 1972-2003.Και να το ενδιαφέρον αποτέλεσμα
Ανεξάρτητα από διακυρήξεις,ιδεολογικές εκκινήσεις,προεκλογικές δεσμεύσεις,οι δημόσιες δαπάνες δεν αλλάζουν σε διάστημα δύο ετών,και αν υπάρχουν αλλαγές αυτές είναι μικρές και μπορούν να γίνουν μόνο μετά από την περίοδο τεσσάρων ετών.
Από ότι λένε οι κύριοι Drazen Brendrech ,οι κυβερνήσεις επιρεάζονται από τον λεγόμενο μέσο ψηφοφόρο ,αλλά είναι και σχετικά αδύναμες στις κυβερνητικές γραφειοκρατίες.Και να θέλουν να κάνουν αλλαγές αυτές θέλουν χρόνο.
Οχι επειδή το Liberal μοστράρει στον τίτλο μας,αλλά είναι φανερό ότι μέσα στις σύγχρονές δημοκρατίες η πιο σκληρή δομή η πιο δύσκολη να αλλάξει είναι η κρατική.Από ότι φαίνεται η κρατική δυσκαμψία είναι εγκλειστική,δηλαδή δεν γέρνει ουτε αριστερά ούτε δεξιά.Γουστάρει το Status, δουλεύει με το σύστημα Don’t Touch.
Ο εκσυγχρονισμός του κυρ Σημίτη,η ανοικοδόμηση του Καραμαν Αλή,και η χαρούμενη επιστροφή του Giorgio,θα ξεσηκώσουν τον κόσμο με τις φωνές αλλά θα βαλτώσουν εκεί που βαλτώνουν σε 68 δημοκρατίες τα τελευταία 30 χρόνια οι αλλαγές που συναρτώνται με αλλαγές στην κατανομή των δημόσιων πόρων.Στις κρατικές αδράνειες

Με την Ψυχή στο στόμα η με την Χαρτοπαίκτρα

2009-09-16T08:50:00.005+03:00

Στην ταινια του "Η ψυχη στο στόμα" ο Γ.Οικονομιδης μας παραδιδει ενα αρχετυπικό ηρωα της Ελλαδας του 2009.
Ο μισθωτος της βιοτεχνιας που στεναζει απο τα χρεη,την οικογενειακή διαλυση,και τον ασφυκτικο κοινωνικο περιγυρο που αποτελειται απο τους εργοδοτες και δανειστες του.Η αριστουργηματικότητα της ταινιας εγκειται στο φοβερο καρτερικο βλεμμα του ηρωα που σιωπηλα ανεχεται τα παντα μεχρι την τελικη σκηνη.Ο Λιτσης ενσαρκωνει τον θυμο,την αυθεντικη φορτιση που εκφραζεται απο την τεραστια σιωπη.
Πενηντα χρονια πριν ο Ψαθάς φτιαχνει Χαρτοπαιχτρα Βλαχοπουλου.Το στορυ ειναι γνωστο αλλά το σημαντικο της ταινιας ειναι ενας διαχυτος μικροαστικός εκνευρισμός.Στην χαρτοπαικτρα ολοι εχουν υστερικα νευρα.Ειναι γενικως μανουριασμενοι τσαντίσμενοι με την παρτη τους και με τους αλλους.
Ο θυμος εχει παντα σιωπη ενω τα νευρα ειναι πολυβουα.
Την διαφορα μεταξυ του θυμωμενου εργατη βιοτεχνιας και της εκνευρισμενης χαρτοπαικτρας βλεπουμε στις τηλεορασεις
Ολοι εχουν τα νευρα τους.Don't touch.
Η γενικευμένη μικροαστοποίηση της κοινωνιας εκφραζεται πλεον συναισθηματικα και αισθητικα
Το πιο αυθεντικο λαικο κομμα ,το ΚΚΕ, διαλεγει ως προνομιακό εταιρο την πιο υστερικη τηλεπερσονα (ιδανικη για το Talent Show της Πανια),ο Αλαβανος παρουσιαζει, μεσα σε 3 μηνες κυκλοθυμικοτητα Βλαχοπουλου και τα παραθυρα της τηλεορασης φιλοξενουν αποκλειστικα καβγαδες επιπεδου για την τελευταια θεση παρκιν στο VIP Skyladiko της Συγγρού.
Ο σιωπηλος αυθεντικος λαικος θυμος απουσιαζει εκκωφαντικα
Σωστα επισημαινει ο Ρηγος στην Εποχή τηs κυριακης,Ο εγκλειστικος εγωιστικος μικροαστισμος ειναι η κυριαρχη πολιτικη συμπεριφορα σε όλο το πολιτικό φάσμα.Ο μικροαστος δεν θυμωνει αλλα εκνευριζεται,δεν σωρευει συναισθηματα αλλα εκφορτιζει τσαντηλα οπου βρει.
Το κοινωνικό υπόστρωμα αυτών των συμπεριφορών αναδεικνύεται από δύο πρόσφατες δημοσιεύσεις
Η προσφατη αναφορά για την παγκόσμια Ανταγωνιστικότητα και η έκθεση της ΓΣΕΕ (που δημοσιεύονται με διαφορά εβδομάδας) μας αποκαλυπουν την ιδιομορφη δομη της ελληνικης κοινωνιας
Αν μπορουσαμε να το συνοψισουμε θα λεγαμε τα εξης
Ειμαστε μια αναπτυγμενη Οικονομια.(25 στην παγκόσμια καταταξη)
Το μελλον μας δεν ειναι φθηνο εργατικο δυναμικο ουτε οι φθηνές πρώτες ύλες αλλα η τεχνολογια , και η επιχειρηματική συνθετότητα οπως αναφερεται κωδικα.
Στην σελιδα 12 στο γενικο κειμενο αναφερουμαστε ως χωρα stage 3 , δηλαδη της πιο προωθημενης ανάπτυξης,και στον σχετικό δείκτη αναπτυξιακού δυναμικού είμαστε στο 38
Ταυτοχρονα ομως ολη η κοινωνια ολες οι ιδιωτικες και κρατικες δομες κινούνται μερικά σταδια πριν, ως κοινωνια που ασθμαινει να εκσυγχρονιστεί.
Είμαστε στην Super League αλλά μονίμως στην τελευταία θέση,και ταυτόχρονα δεν ξέρουμε τι να κάνουμε για να καθιερωθούμε.
Τα θύματα οι μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα
Η τελευταία της έκθεση ΓΣΕΕ τα λέει όλα.Οι μισοί μισθωτοί έχουν καθαρους μίσθους κάτω από 1000 ευρώ.Ταυτόχρονα ο δείκτης ανισότητας (δηλαδή ο λόγος εισοδημάτων του 20 % των πιο εύπορων προς το 20 % των πιο αδυνάτων) είναι από τους χειρώτερους.
Ενα από τα αντιφατικά ευρήματα της αξιολόγησης της ανατγωνιστικότητας είναι οι πολύ υψηλές βαθμολογίες που έχουμε στην παιδεία και την υγεία.Εντός της παγκόσμιας εικοσάδας!!!(εδωl)
Ταυτόχρονα και η έκθεση της ΓΣΕΕ αποκαλύπτει οτι η παιδεία και η υγεία είναι από τους λίγους κλάδους που αυξάνεται η απασχόληση στο διάστημα 2000-08 (σελίδες 258-260) .
Δεν πρέπει να είναι συμπτωματικό.
Ουτε είναι συμπτωματικό οτι ο ιδιωτικός τομέας καταγράφει σκορ 101 σε ηθική και στο ποσοστό R&D,ενω ο δημόσιος καταγράφει 107 σε ποσοστα δαπανων για την παιδεία και αποτελεσματικότητα δαπανών.Το επιχειρείν είναι συνώνυμο του πλιάτσικου,και το δημόσιο η χαβούζα των φόρων.
Και την πληρώνουν οι μισθωτοί του ιδιωτικού τομέα,καθώς στην αντιστοίχιση μισθων παραγωγικότητας είμαστε στο 120!!!
Στο περιβάλλον αυτό άλλοι κάνουν υπομονή,και άλλοι εκνευρίζονται.
Είναι σαφές ότι αυτοί που έχουν εκνευριστεί δεν είναι οι πιο αδικημένοι.Οι αδικημένοι είναι σιωπηλοί σαν τον ήρωα του Οικονομίδη,και οσοι δεν έχουν δει την ταινία,σας λέω το τέλος είναι πολύ ενδιαφέρον.

Παγκόσμια Ανταγωνιστικότητα εδω
Εκθεση ΙΝΕ ΓΣΕΕ εδω

Οι έλλογες μη συμπλεγματικές κοινωνίες αναλύουν πλεονεκτήματα μειονεκτήματα και δρουν αναλόγως.World Economic Forum Data

2009-09-11T21:40:00.005+03:00

Δημοσιευθηκαν στοιχεία του οργανισμού World Economic Forum σχετικά με την ανταγωνιστικότητα της Ελληνικής οικονομίας.

Τα τελικά αποτελέσματα είναι τελέιως απογοητευτικά.Είμαστε στην στην 71 πρώτη θέση ασθμαίνοντας.

Δεν έχω ποτέ απόλυτη εμπιστοσύνη σε τέτοιες αναφορές ,αλλά πάντα νομίζω ότι κρύβουν αλήθειες και εκπλήξεις .Ιδίως αν ψάξεις λίγο πιο αναλυτικά τα στοιχεία.

Με λίγη υπομονή ψάξαμε τα στοιχεία όπως αυτά καταγράφονται στον ιστότοπο του οργανισμού και όντως οι αλήθειες οι θετικές και οι αρνητικές εκπλήξεις είναι εδώ.

Εισαγωγικά τονίζω πως η κακομοιρολατρεία ο αυτοοικτιρμός και η αυτοταπείνωση είναι στοιχεία μιας αντιδραστικής ιδεολογίας.Κυρίως όταν αναφέρονται σε συλλογικότητες.Η υστερική δαιμονολογία είναι πολιτική επιλογή της πάσης φύσεως αντιδραστικών.Οι έλλογες μη συμπλεγματικές κοικωνίες αναλύουν πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα και δρουν αναλόγως

Πήραμε τα στοιχεία ανταγωνιστικότητας και τα κατατάξαμε ανα βαθμολογία αρχίζοντας από τους τομείς που έχουμε επιτυχίες,δηλαδή είμαστε ανταγωνιστικοί,καικατεβήκαμε προς τα κάτω.

Προκύπτει ένα ιδεολογικό πρόβλημα.

Ανταγωνιστική οικονομία συνεπάγεται κοινωνικά οφέλη για τους εργαζόμενους;

Αυτομάτως και μονοδιάστατα OXI!!!

Πάντως μη ανταγωνιστική οικονομία συνεπάγεται φτώχεια,και χώρες σαν την Δανία την Ελβετία την Φιλανδία,την Ολανδία φιγουράρουν στις πρώτες θέσεις

Υπενθυμίζουμε οτι είμαστε στην παγκόσμια καταταξη 71

Παρά ταύτα έχουμε τρεις σοβαρούς δείκτες ανταγωνιστικότητας εντος της παγκόσμιας πεντάδας,πέντε στην πρώτη δεκάδα,και εξι στην παγκόσμια εικοσάδα!!!Επίσης είναι φανερό ότι τόσο το κράτος,οσο και η ιδιωτική επιχειρηματικότητα όσο και η κοινωνία εμφανίζουν θηριώδεις σχεδόν σχιζοφρενικές αντιφάσεις με μεγάλες επιτυχίες και ταπεινωτικές αποτυχίες.

Περισσοτερος σχολιασμός σε προσεχή ανάρτηση

Για την ανάγνωση του πίνακαΠροσοχή!!!

Ο αριθμός αντιστοιχεί σε θέση στην παγκόσμια κατάταξη .

Οσο πιο μικρός τόσο πιο ανταγωνιστικό το πλεονέκτημα,στον «πάτο» ευρίσκονται τα μειονεκτήματα μας

3 --Ποσοσταία προσέλευση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση
5--Προσέλευση στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση
5--Δασμολογικές επιβαρύνσεις εισαγωγων
12--Επίδραση της φυματιώσης στην οικονομία
13--Τηλεφωνικές γραμμές
15--Προσδόκιμο ζωής
15--Παιδική θνησιμότητα
19— Ποσοστιαία προσέλευση για την Δευτεροβάθμια εκπαίδευση
20--Διαθεσιμότητα επιστημόνων μηχανικών
22--Χρήση κινητών τηλεφώνων
25-- Ολικό μέγεθος της οικονομίας μας ,δηλαδή είμαστε μια μεγάλη σχετικά οικονομία
28--Επίδραση του HIV στην οικονομία
28--Πληθωρισμός
32--Συνολικο μέγεθος οικονομίας με βάση το ΑΕΠ
33 –Ποιότητα των οδικων υπηρεσιων
33--Ισχύς των ατυπων ελεγκτικών μηχανισμών και αναφορών (auditing)
35--Διασπορά ευρυζωνικότητας
37--Συχνότητα κατάθεσης πατεντών
38--Διαφορά επιτοκίων δανεισμού καταθέσεων
38--Συχνότητα φυματίωσης
39 --Φύση του αναπτυξιακού δυναμικού εξαρτώμενοι από τεχνολογία και όχι πρωτες ύλες,
39 –Ποιότητα των αεροπορικων υπηρεσιών
40--Κόστος απολύσεων (δηλαδή σχετικά μικρό)
42--Πνευματικά δικαιώματα
47--Ιδιοκτησιακά δικαιώματα
47--Περιορισμοί χρηματηστηριακών ροών 47 (σχετικά μικροί περιορισμοί)
47--Ποιότητα επιστημικής επαρκειας σε μαθηματικά και τεχνικές επιστήμες
50--Επάρκεια διαδικασιων αγορων από ιδιωτικές εταιρείες
50--Σταθερότητα τραπεζικου συστήματος
52--Διασπορά χρήσης ιντερνετ
52-- Ολικό μέγεθος των εξαγωγών προιόντων και υπηρεσιών μας
52--Πρόσβαση εταιρειών στο χρηματιστήριο
55--Πρόσθετο κόστος για αντιμετώπιση οργανωμένου εγκλήματος
56 --Επιρροή των εξαγωγικών εταιρειών μας στην παγκόσμια διακίνηση εμπορευμάτων
58--Χρήση εργαλείων Marketing
58--Χρόνος έναρξης νέας επιχείρησης
58--Συνθετότητα προσφερομένων χρηματοοικονομικών υπηρεσιών
58--Δανεισμός χωρίς εμπράγματες εγγυήσεις
59--Αποτελεσματικότητα αντιμονοπωλειακων πολιτικών
61 --Ποιότητα των προμηθειών εντός της χώρας
61--Επάρκεια και αποτελεσματικότητα τελωνειακών αρχών 6
61--Ισχύς των μονοπωλίων στις αγορές (οι υπαναπτυκτες χώρες έχουν μεγάλη μονοπω λιακή δομή)
63 --Παραγωγική συνθετότητα των εταιρειών
63--Διασπορά χρήσης προσωπικών υπολογιστών
64--Διαθεσιμότητα νέων τεχνολογιών
65--Ποιότητα πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης
66--Επάρκεια λιμανιων
68—Ποιότητα παροχής ηλεκτρικου ρεύματος
68--Ανταγωνισμός στις αγορές
68 --Ολική συνθετότητα (business sophistication) των ιδιωτικών εταιρειών
68--Πρόσθετο κόστος λόγω γενικής εγκληματικότητας
71—ΜΕΣΟΣ ΒΑΘΜΟΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
73--Πρόσβαση των σχολείων στο ιντερνετ
75--Ανεξαρτησία δικαιοσύνης
75--Χρήση του μηχανισμού Venture Capital
76--Πελατοκεντρικότητα ιδιωτικών εταιρειών
77--Ποιότητα ερευνητικών ιδρυμάτων
78--Ανασταλτική επίδραση της φορολογίας στην επιχειρηματικότητα
78--Συχνότητα ξένης ιδιοκτησίας
78--Εμπιστοσύνη στην ηθική των πολιτικών
78--Νομική διευθέτηση χρήσης νέων τεχνολογιών πχ ηλεκτρονικες υπογραφές
80--Συμμετοχή γυναικών στην εργασία (χαμηλή συμμετοχή)
80--Ποιότητα διοίκησης εκπαιδευτικού συστήματος
80--Εμπιστοσύνη στην αστυνομία
80--Ελκτικότητα ταλέντων στις επιχειρήσεις
81-- Δυνατότητα ανάπτυξης μέσω συντονισμού (Cluster deepness)
81--Συνολική φορολογική επιβάρυνση στην οικονομία 81 (η Γερμανία ειναι στο 90)
84--Δυνατότητα νομότυπης προσβολής κρατικών αποφάσεων 84
84--Διαθεσιμότητα υψηλής ποιότητας εξειδικευμένης επιμόρφωσης
86--Διαφυγή δημόσιου χρήματος λόγω διαφθοράς
87--Πρόσθετο κόστος λόγω κινδύνου τρομοκρατίας
90--Νομική επάρκεια δια διευθέτιση επιχειρηματικών διαφορών
90--Ποιότητα τριτοβαθμιου εκπαιδευτικού συστήματος για την ανάπτυξη της ανταγωνιστικότητας
91--Κρατικές προμήθειες που ενισχύουν την τεχνολογία
93--Κυβερνητική ευνοιοκρατία
95--Διαφάνεια κρατικών πολιτικών
98--Ελλειμα κεντρικής κυβέρνησης
98--Νομική διαύγεια και προστασία δανιστων δανειζομένων 98
98--Ικανότητα επιχειρήσεων να απορροφήσουν νεες τεχνολογίες 98
101--Επιμόρφωση εργαζομέων απο τις εταιρείες
101--Η συμβολή των άμεσων ξένων επενδύσεων στον τεχνολογικό εκσυγχρονισμό
101--Πρωτότυπη Τεχνολογική επιχειρηματική καινοτομία οχι μιμητισμός
101--Ηθική ιδιωτικών επιχειρήσεων
101--Ποσοστό R&D στις ιδωτικές εταρείες 101
101--Συνεργασία εταιρειών πανεπιστημίων 101
102 --Εισαγωγές ως ποσοστό του ΑΕΠ (μεγάλη εξάρτηση από εισαγωγές)
107--Ποσοστό δημοσίων δαπανων για παιδεία
108--Αποτελεσματικότητα δημοσίων δαπανων
111--Νομική ενθάρρυνση ξένων επενδύσεων
111--Ανελαστική απασχόληση (εχουμε ανελαστική απασχόληση)
112--Ευκολία προσληψεων απολύσεων (έχουμε δυσκολία προσλήψεων απολύσεων )
115-Προστασία επενδυτών (χαμηλή προστασία)
115-- Εξαγωγές ως ποσοστό του ΑΕΠ (μικρή εξάρτηση απο εξαγωγές)
120--Σχέσεις εργοδοτων εργαζομένων
120--Δυσκολία γραφειοκρατίας έναρξης επιχειρήσεων 120 (πολύ δύσκολο)
120--Αντιστοίχιση μισθου παραγωγικότητας (πολύ χαμηλή αντιστοιχιση)
120--Επαγγελματική διοίκηση χωρις οικογενειακή συσχέτιση (μεγάλη οικογενειοκρατία)
128--Αποταμιεύσεις
128--Δημόσιο χρέος
128--Εύρος και ένταση κρατικών ρυθμίσεων στην οικονομία
128--Κεντρική ρύθμιση μισθών (σε αντίθεση προς ατομικές συμφωνίες) (δηλαδή έχουμε πολλές ατομικές συμφωνίες)

Οι προσεχείς πελάτες του Λόττο

2009-09-08T19:07:00.004+03:00

Οι εκλογές της τετάρτης Οκτωβρίου συμβολικά ανοίγουν μια νέα περίοδο.Η Ελληνική οικονομία και κοινωνία αποδέχεται την σκληρή πραγματικότητα και επίσημα .
Είμαστε σε ύφεση και είναι άγνωστο πόσο θα μείνουμε
Η οικονομική δραστηριότητα,ο τζίρος,τα εισοδήματα μειώνονται ,και το αναγνωρίζουν όλοι ακόμη και οι υπεύθυνοι για το πρόβλήμα
Τι σημαίνει όμως ιδεολογικά να μεγαλώνεις σε μια υφεσιακή οικονομία;Ποιες είναι οι συνέπειες στις συμπεριφορές και τις αξίες για όσους είναι ας πούμε 18-25 σήμερα;
Στο γνωστό stumbling and mumbling δημοσιεύεται μια πολύ πρόσφατη ακαδημαική έρευνα (2009) που προσπαθεί να δεί την συσχέτιση οικονομικού περιβάλλοντος και συμπεριφοράς στους νέους.
Αν και η έρευνες έχουν ένα ισχυρό συντελεστή τοπικότητας (αναφέρεται στις ΗΠΑ) αξίζει να σημειωθούν τα αποτελέσματα.
Λοιπόν όσοι νέοι πρόκειται να διαμορφώσουν αξίες και συμπεριφορές εντός περιβάλλοντος ανοικτής ύφεσης,τότε
Α.-Συνδέουν την επιτυχία με την τύχη και όχι την προσπάθεια
Β.-Επαφίονται και αναζητούν την κρατική προστασία
Γ.-Παρα ταύτα δυσπιστούν περισσότερο στους Δημόσιους Θεσμούς
Δηλαδή ο αυτοματισμός της ύφεσης δρά ανασταλτικά για τις συμπεριφορές που θα είναι κυρίαρχες μετά από 25 ή 30 χρόνια.Αλλωστε δεν είναι πολλοί που συνδέουν την πάγια αντιπληθωριστική πολιτική της Ευρώπης στον εφιάλτη του υπερπληθωρισμού της Γερμανίας που οδήγησε στον Χίτλερ ,και στοίχειωσε στα μυαλά όσων το 90 έφιαξαν την συνθήκη του Μααστριχ.
Παρακολουθούμε με ενδιαφέρον την προσπάθεια των G700
Μάλλον κινούνται εκτός της στατιστικής πρόβλεψης.Αναζητούν την διαγενεακή δικαιοσύνη ,ανησυχούν ορθολογικά για το μέλλον.
Προφανώς επιβεβαιώνουν ως εξαίρεση τον κανόνα.
Δηλαδή Πασχάλη ,John ,Dennis σε 25 χρόνια θα παίζουμε λόττο μετα μανίας;

Με λένε Στέλιο

2009-09-07T08:32:00.002+03:00

Με λένε Στέλιο
Γεννήθηκα το 1957 σε ένα χωρίο της Πελοπονήσσου.
Οι γονείς μου αγρότες ,μετακόμησαν στην Αθήνα.
Σπούδασα σε μια μέση τεχνική σχολή ,και έγινα ηλεκτρολόγος.
Αμέσως μετά τον στρατό νωρίς βρήκα δουλειά μόνος μου,στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά,και οργανώθηκα στο σωματείο.
Απο το σωματείο εργαζομένων ,συνδέθηκα με το Πασόκ ,και οργανώθηκα.
Ταυτόχρονα αρχίζει η κατάρρευση του Ναυπηγείου.
Απεργίες ,αγώνες αλλά το μέλλον δύσκολο
Με την παρέμβαση βουλευτή του Πασόκ βρέθηκα στην ΕΥΔΑΠ.
Σήμερα στα πενηνταδύο μου έχω εξελιχθεί στη ιεραρχία,και έχω ένα μισθό διπλάσιο από τον μπατζανάκη μου καθηγητή στο λύκειο.Μάλιστα του κάνω πλάκα.Αλλά και οι ώρες δουλείας είναι καλές.Οταν δεν έχω βάρδια είμαι στο σπίτι στις 2.
Με τα ένσημα μου μπορώ να βγω στην σύνταξη σε ένα χρόνο ,αλλά κάθομαι γιατι κτίζω το σπίτι μου στο χωριό και έχω ανάγκη
Με λένε Στέλιο
Γεννήθηκα το 1957 σε ένα χωριό της Α.Μακεδονίας
Οι γονείς μου νοικοκυραίοι αγρότες που έμειναν στο χωρίο
Μετά το γυμνάσιο και τον στρατό ,ασφυκτιούσα στο χωριό και έφυγα για Αθήνα
Βρήκα γρήγορα δουλειά ως πωλήτης Τροφίμων ,και δούλεψα 10 χρόνια με καλές αμοιβές.
Αυτοκίνητο της εταιρείας,ελευθερία κινήσεων ,καλά μπόνους
Στην δεκαετία η εταιρεία αναδιαρθρώθηκε και ο καινούργιος διευθυντής πωλήσεων,δεν με πήγαινε καθόλου.Παρότι έφερνα τους τζίρους όλο γκρίνιαζε.
Τσαντίστηκα και με εμπιστοσύνη στον εαυτό μου άλλαξα εταιρεία.
Λάθος
Ποτέ δεν ξαναβρήκα τις ίδιες συνθήκες δουλειάς
Μέσα σε δέκα χρόνια άλλαξα πέντε δουλειές.Η ένταση μου προκαλούσε περισσότερα νεύρα,και δεν ξέρω γιατί τα πράγματα χαλάσαν
Απο την μανούρα απέκτησα καρδιολογικά προβλήματα.
Πριν δυο χρόνια κόντεψα να πεθάνω.
Επαθα μια ανεπανόρθωτη αρτηριακή βλάβη,που με καθιστά σχεδόν ανάπηρο.Προσπαθώ να βγάλω μια αναπηρική σύνταξη.
Σκατά!!!!
Μα τι διάλο λάθος έκανα;
Η μάλλον τι δεν έκανα;
Με τον Στέλιο που παίζουμε πρέφα το απόγευμα,ξεκινήσαμε σχεδόν μαζί.

Ε mail απο τον Αμπντέλ Αζίζ

2009-09-03T08:11:00.004+03:00

Ελα ρε συ φίλε
Γύρισα σπίτι νωρίς ,λόγω του μειωμένου ωράριου του Ραμαζανιού,και αφού φάγαμε το «πρωινό» μας,ανοιξα τον υπολογιστή,και είδα ότι έχετε εκλογές.
Πω πω σε σκέφτηκα ρε φίλε
Πόσες φορές δεν συζητήσαμε για το ίδιο συναίσθημα ασφυξίας που έχουμε ταυτόχρονα σε Ραμάλα και Αθήνα.Πόσο μοιάζουμε ρε συ.
Εμεις στην Ραμάλα έχουμε τους Ισραηλινούς στο κεφάλι μας ,δίπλα μας τους εκσυγχρονιστές της Φατάχ που είναι βουτηγμένοι στην διαφθορά ,και τους έντιμους αγωνιστές της Χαμάς που είναι ιδεοληπτικοί.Για μένα που καταλαβαίνω πως κινείται ο σύγχρονος κόσμος το δίλημμα είναι οδυνηρό.Οι εκσυγχρονιστές φλερτάρουν με το ταμείο και οι αγωνιστές δεν βλέπουν πέρα από την μύτη τους.
Οπως μου έχεις πει κάπως και έτσι είναι τα πράγματα στην Αθήνα.
Ενα ρεύμα ευρωπαικού εκσυγχρονισμού που εκπροσωπείται δε διάφορα κόμματα έχει ανακατευτεί με κάθε λογής λαμόγιο,ενω η λαική δυσφορία εξαντλείται σε δοξασίες.Οι πληροφορημένοι κοιτάνε το πορτοφόλι τους και οι απληροφόρητοι ναρκισεύονται την άγνοια τους
Και μεις τι κάνουμε ρε φίλε;
Στο μεταξύ κοιτάμε τις οικονομίες μας,και μάλλον ταχουμε κάνει «μούτι»
Εμείς ζούμε απο τα εμβάσματα της ΕΕ,που καταγγέλουμε οτι δεν μας βοηθά,δεν έχουμε κανένα μηχανισμό φορολογίας,όλοι δυσφορούμε αλλά κοιτάμε να βολευτούμε σε καμιά δουλειά της Αρχής,και να μην πληρώνουμε τίποτα.
Από ότι κατάλαβα τα ίδια συμβαίνουν και σε σας.
Ενα στους δύο μισθωτούς μισθοδοτείται από τα δάνεια της χώρας,κανένας δεν πληρώνει φόρους,και δεν έχετε και καμιά οικονομία της προκοπής.
Συνάλλαγμα παίρνετε από τον τουρισμό,την ναυτιλία,τις εξαγωγές αλλά τα νούμερα σας είναι δράμα.Με συνολικές εξαγωγές 12 δις Ευρώ τον χρόνο,μιλάμε για οικονομία Μίκυ Μάους ( Η Τουρκία εξάγει περίπου 70 δις ,και μία μόνο εταιρεία στην Δανία κάνει μόνο της 6 δις).Μου τα έχεις πει ρε φίλε
Όλοι οι μικρομεσαίοι στην Ελλάδα ,κλαίγονται για τις κακές υπηρεσίες του κράτους,αλλά κανείς δεν πληρώνει φόρους.Μου είπες την άλλη φορά,ότι μόνο 150,000 δηλώνουν πάνω από 60,000 Ευρώ τον χρόνο,δηλαδή μόνο οι μισθωτοί.
Η ελπίδα μας πάντα είναι η αριστερά
Τι να πω για τους δικούς μου
Μαντάρα τάκανε στο τέλος ο Αραφάτ.Το ταμείο έγινε σουρωτήρι.
Αλλά και οι δικοί σου είναι κολημμένοι.Οι πιο πολλοί ονειρεύονται Κρεμλίνο με παρελάσεις ,οι πιο ψαγμένοι οταν κατεβαίνουν μόνοι τους παίρνουν 2 % και δεν προτείνουν τίποτα,και οι αριστεριστές, που πραγματικά πιστεύουν όσα λένε δεν «παίζονται».
Αστα να πάνε ρε φίλε ,σε καταλαβαίνω,πάλι με βαριά καρδιά θα ψηφίσεις τίποτα «ψαγμένους».
Σε αφήνω τώρα και σου θυμίζω την Αραβική παροιμία
«Η καλή καμήλα ξέρει μόνη της τον δρόμο,αλλά παριστάνει ότι ακολουθεί το καραβάνι»
Χαιρετώ
Αμπντέλ Αζίζ

Μια λύση για το ταλαίπωρο ΕΣΥ......

2009-09-01T16:47:00.004+03:00

Το διαβάσαμε και το παραφράζουμε από το Stumbling and Mumbling

Η θρησκεία κάνει καλό στην υγεία μας. Αυτό είναι το πόρισμα της πιο πρόσφατης ερευνας στο πανεπιστήμιο Princeton (2009)

Για όποιον έχει όρεξη εδώ

Κατά μέσο όρο, σε όλες τις χώρες, σταθμισμένες κατά εισόδημα εισοδήματος, όσοι δηλώνουν «πιστοί» παρουσιάζουν καλύτερους δείκτες υγείας ,πάνω από τον μέσο όρο.

Μάλιστα η διαφορά είναι εμφανέστερη στις φτωχότερες χώρες.

Χρησιμοποιώντας τεχνικές δημοσκόπησης, σε ένα πληθυσμό 350.000 άτομα σε 144 χώρες, και σταθμίζοντας παράγοντες όπως όπως η ηλικία και η εκπαίδευση , οι πιστοί άνδρες εχουν 1,7 ποσοστιαίες μονάδες λιγότερες πιθανότητες να έχουν εκδηλώσει οιποιοδήποτε πόνο την προηγούμενης ημέρα.

Οι «πιστοί» εχουν 4,2 ποσοστιαίες μονάδες περισσότερες πιθανότητες να δηλώσουν φρέσκοι ενεργητικοί, και 3,2 ποσοστιαίες μονάδες περισσότερες πιθανότητες να δηλώνουν ότι είναι ικανοποιημένοι με την υγεία τους.

Εκτός όμως απο το Princeton εχει βρεθεί θετική συσχέτιση μεταξύ θρησκείας και της υγείας και από άλλους ερευνητές. Όπως οι ερευνητές του Stanford.Λατρες των paper για δέστε εδω

Στους υγιείς, υπάρχει μια ισχυρή, συνεπής, συσχέτηση που αφορά την μείωση θνησιμότητας με την συμμετοχή σε θρησκευτικές εκδηλώσεις. Και ο Mike McCullough από το Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι συγκέντρωσε άλλα στοιχεία,εδω

Αυτό είναι απίθανο να είναι, επειδή ο Θεός φροντίζει το δικό του. Αντ 'αυτού, είναι μάλλον επειδή είναι θρησκευτική άσκηση συνδέεται με συνήθεις που είναι καλό για μας.

Για παράδειγμα, στο δείγμα του Deaton, οι «πιστοί» άνδρες είναι λιγότερο πιθανό να καπνίζουν, περισσότερες πιθανότητες να αισθάνονται ότι γίνονται σεβαστοί από τους άλλους, περισσότερες πιθανότητες να παντρευτούν , και αυτά τα υποτίθεται είναι καλά για την υγεία του ατόμου. Αυτές οι συσχετίσεις είναι ασθενέστερες για τις γυναίκες, και προφανώς φαίνεται ότι η θρησκεία δεν βελτιώνει την αντίστοιχα την υγεία των γυναικών.

Η πίστη στο Θεό φαίνεται να μας δίνει αιώνια ζωή στον επόμενο κόσμο, αλλά φαίνεται να προσφέρει μεγαλύτερη διάρκεια ζωής σε αυτό.

Σχόλιο LLS :Κύριε Ελέησον,,,,,,,,,,,,,,,,,,

Χρυσή Ευκαιρία.Πωλήσεις Οικοπέδων.Γραμματικό.Πεμπτη 27/8/09

2009-08-27T07:07:00.002+03:00

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟ Αγία Μαρίνα, κτήμα 4,5 στρ., περιφραγμένο, νερό, αποχέτευση, τουαλέτα, κήπος, αμπέλι, ελιές, δένδρα, στάβλος, τιμή 120.000 ευρώ περισσότεραΤελ. έκδοση: 26/8/2009 Τελ. online ενημέρωση: 24/8/2009Περιοχή: Υπόλοιπη Αττική
120.000,00 €

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟ αγρόκτημα 23 στρ., με ελαιόδενδρα, πλησίον κεντρικού δρόμου περισσότεραΤελ. έκδοση: 5/8/2009 Τελ. online ενημέρωση: 28/7/2009Περιοχή: Υπόλοιπη Αττική

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟ αγροτεμάχιο 3.620 τ.μ., άρτιο, οικοδομήσιμο, φως, νερό, τιμή 100.000 ευρώ περισσότεραΤελ. έκδοση: 26/7/2009 Τελ. online ενημέρωση: 2/7/2009Περιοχή: Υπόλοιπη Αττική
100.000,00 €

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟ αγροτεμάχιο 6,5 στρ., εφαπτόμενο σε επαρχιακούς δρόμους, ανατολικό, θέα, όχι μεσίτες, μόνο σοβαρές προτάσεις, τιμή 300.000 ευρώ περισσότεραΤελ. έκδοση: 26/8/2009 Τελ. online ενημέρωση: 24/8/2009Περιοχή: Υπόλοιπη Αττική
300.000,00 €

αγγελίες τελευταίων 7 ημερών
ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟ αγροτεμάχιο 6.300 τ.μ., εντός ζώνης, φως, σε δρόμο άσφαλτο περισσότεραΤελ. έκδοση: 26/8/2009 Τελ. online ενημέρωση: 18/8/2009Περιοχή: Υπόλοιπη Αττική

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟ Ανω Σουλάκι, αγροτεμάχιο 4,9 στρ., εκτός σχεδίου, πρόσοψη 34 μ., οικοδομήσιμο, ήσυχη περιοχή, αμφιθεατρικό, για κατοικία, τιμή 150.000 ευρώ περισσότεραΤελ. έκδοση: 1/7/2009 Τελ. online ενημέρωση: 22/6/2009Περιοχή: Υπόλοιπη Αττική
150.000,00 €

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟ Ανω Σουλάκι, κτήμα 1,8 στρ., κατάλληλο για περιβόλι, τιμή 35.000 ευρώ περισσότεραΤελ. έκδοση: 19/8/2009 Τελ. online ενημέρωση: 8/8/2009Περιοχή: Υπόλοιπη Αττική
35.000,00 €

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟ Ανω Σουλάκι, Φουσκάζα, κτήμα 3,5 στρ., εκτός σχεδίου, για κάθε χρήση περισσότεραΤελ. έκδοση: 5/8/2009 Τελ. online ενημέρωση: 27/7/2009Περιοχή: Υπόλοιπη Αττική

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟ Ανω Σούλι, κτήμα 5 στρ., με συρματόπλεγμα, φως, νερό, τιμή 60.000 ευρώ/στρ. περισσότεραΤελ. έκδοση: 8/7/2009 Τελ. online ενημέρωση: 30/6/2009Περιοχή: Υπόλοιπη Αττική

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟ θέση καλύβα Λέκκα, αγροτεμάχιο 6308 τ.μ., οικοδομήσιμο, πωλείται περισσότεραΤελ. έκδοση: 19/7/2009 Τελ. online ενημέρωση: 9/7/2009

Αριστερά και Θεολογία.Μερος Πρώτο.A Negri

2009-08-25T21:10:00.006+03:00

Το 2002 διεξαγεται στο Πανεπιστημιο της Virginia μια διημεριδα με τον προσχηματικό τιτλο,"οντολογιες στην πραξη".
Μια σειρα απο διαπρεπείς αμερικανους και αγγλους Θεολογους,διαλεγεται για δυο ημερες με τους συγχρονους διανοουμενους της αριστερας Terry Eagleton,Tony Negri,Slavoj Zizek ,και αλλους.
Λιγα χρονια μετα τα πρακτικα της διημεριδας κυκλοφορουν (1) και μας προσφερουν μια σειρα απο ενδιαφερουσες παρατηρησεις

Η διημεριδα δεν αφορα καμια οντολογια και καμια πραξη.

Αφορα την σχεση Aριστερας Θεολογιας ειδωμενη στις συγχρονες συνθηκες,στις συγχρονες θεωρητικες αναζητησεις

Οι θεολογοι (προερχόμενοι κυρίως απο το ρεύμα Radical Orthodoxy ) δεν ασχολουνται με την γραφικη ανατροπη της δαρβινικης θεωριας της εξελιξης ,αλλα "παιζοντας" στα δακτυλα τους Marx, Althusser ,Lacan , Badiou, κλπ βγαινουν απο τα "αριστερα",διατυπωνοντας ενα διπλο εγχειρημα.
Απο την μια πλευρα αναπτύσσουν μια ριζικη κριτικη του καπιταλισμού, ως συστηματος που εκπτωχευει την πνευματικοτητα,απομειώνοντας τον ανθρωπο ως καταναλωτη,απο την αλλη (και ισως το πιο ενδιαφερον) αναδεικνύουν στην συγχρονη αριστερα , μια διογκουμενη θεολογια.

Θα προσπαθησουμε να ταξινομησουμε την σχετικη συζητηση,αναφερομενοι σε τρεις πόλους

Απο στην μια πλευρα την εργασια του Τ.Negri για τον Spinoza και απο την άλλη την, ενασχόληση του Badiou με τον Απ.Παύλο, και την θεολογική θεμελίωση της έννοιας του Συμβάντος και τέλος την συνεχή ενασχόληση του Zizek με τον Χριστιανισμό.

Ο Τ.Negri σπουδασε σε Καθολικο γυμνασιο.
Η θεωρητικη και πολιτικη εμπλοκη με την αριστερα αρχικα ειχε βαση την διερευνηση του ημιτελους εργου-σημειωσεις του Marx Groundisse και την δραστηρια εμπλοκη του στο κίνημα της εργατικης Αυτονομιας.Κατω απο ιστορικα αδιευκρινηστες συνθηκες ευρισκεται κατηγορουμενος για συμμετοχη στις Ερυθρες Ταξιαρχιες.Ο Negri δεν αποδεχεται καν στην διαδικασια φυγοδικεί στην Γαλλία και τελικα εκτιει μια ελαστικη ποινη φυλακισης την οποια αξιοποιει γραφοντας.
Στην φυλακη κανει μια τομη και από τον Μαρξ ασχολείται με την Θεολογικο Πολιτικη αναλυση του Σπινοζα.
Κατα πολλους το σχετικό του εργο Savage Anomaly ειναι το κορυφαιο του.
Εκει επεξεργαζονται οι πρώτες εννοιες που αργοτερα εξελισσονται στο διπλο τομο Αυτοκρατορια και Multitude.
Για να μπορέσουμε συνοπτικά να δουμε την λεπτη γραμμη που ενωνει την Θεολογια και την Πολιτειολογια του Negri , βασιζομαστε σε ενα δικο του προσφατο κειμενο που παρουσίασε στην διημερίδα.

Στον Spinoza αναπτυσσεται μια ανθρωπoλογια μιας υπερχειλιζουσας επιθυμιας.
Ο ανθρωπος ζει και αναπτυσσεται πλεονασματικα, oι επιθυμιες του εκβαλλουν θετικα, δεν οριζονται απο στερηση.Παραλληλα Ο Θεος εννοειται ως παρουσια παντου στην φυση και στην κοινωνια Η ηθικη ενυπαρχει στην φυση ως Θεικη ισορροπια ,δεν υπαγεται δεοντολογικα σε μια εκ των ανω υπερβατικη αρχη.
Μια ιδανικη θεικη κοινωνια λοιπον αρθρωνεται ως ισορροπια θετικων επιθυμιων ,δουμειται στις πλεονασματικς μοναδικοτητες που συναντωνται ως πληθος.Η ελευθερια προκυπτει ως μετατροπη μιας φυσικης εμμενειας σε προσωπικη επιθυμια που συναρμολογει στην Αγαπη.Ο Σπινόζα προκρίνει την Δημοκρατία ως άριστο πολίτευμα αρθρώνοντας μια θεολογική
Αυτο το Σπινοζικο συμπαν ,ειναι η βαση πανω στην οποια Ο Negri θεμελειωνει στην πολιτειολογια του ,την οποια εμπλουτιζεται με το oικονομικο του θεωρημα για την αρση του νομου της αξιας στην συγχρονη αυλη οικονομια.
Πολυ χοντρικα ο Negri θεωρει πως καθως η συγχρονη παραγωγη στηριζεται στην πνευματικη εργασια,που προφανως ειναι αδιακοπη (η πνευματικη αναπαραγωγικοτητα δεν σταματα ουτε και αν κοιμωμαστε),τοτε δεν μπορουμε να ορισουμε την υπεραξια ουτε καν ως σχεση.Παραγουμε υπεραξια και μονο που ζουμε.
Επομενως η εννοια της εκμεταλευσης ειναι τοσο διευρημμενη πολυ η κλασσικη δομη της τάξης δεν μπορει να διαχειριστει.
Το Σπινοζικο συμπαν με τις πλεονασματικες εννοιες Conatus (παθος) ,Amor(Αγάπη) ,Cupitas (επιθυμία) την απολυτη ταυτιση φύσης ζωης ειναι καταλληλο για να διανοηθει ο Negri μια επανασταση του πληθους των ζωντων εκμεταλευoμενων και οχι των εργατων του 8ωρου η των ανέργων.

Αυτη ειναι περιπου η συγχρονη Πολιτικη Θεολογια του Negri

Στα τελευταία κείμενα του Negri οι αναφορές απο την θεολογία και την εκκλησιαστική ιστορία πολλαπλασιάζονται

Στο Good by mr.Socialism p 81 γράφει

«Η διαμάχη για την φτώχεια ξεκιίνησε στην Δύση στον δεκατοτρίτο αιώνα ,αλλά απο εκείνη την στιγμή η έννοια της φτώχειας ακυρώθηκε.Ειδικά στην εκκλησιαστική ιστορία,ήταν ο Πάπας Ιωάννης ο εικοστός δεύτερος που ανακύρηξε αίρεση ακόμα και την απλή αναφορά για φτώχεια.Ισως δεν είναι μόνο τύχη που ένας ανισορρόπος όπως αυτός,είχε την πρωτοβουλία να εισάγει,μέσω του Βατικανού, την θεωρητική έννοια της φτώχειας στον εκκλησιαστικό διάλογο.Ηταν ενας άνθρωπος υψηλου μορφωτικου επιπέδου που ήθελε να ανανεώσει την ιστορία της εκκλησίας,εκσυγχρονίζοντας την διδασκαλία της απο την στιγμή που η έννοια της φτώχειας ακυρώθηκε.
Σχετικά με την έννοια της αγάπης ,περιορίζεται ή υποκαθίσταται απο δύο θεμελιώδεις εμπειρίες:την μυστική εμπειρία στην οποία η αγάπη δεν απευθύνεται σε άλλο άνθρωπο αλλά στον θεό,την ρομαντική αγάπη που οδηγεί σε ερωτισμό.Καμία από αυτές τις εμπειρίες δεν πρέπει να υποτιμηθεί,αλλά εγω εργάζομαι στην υπόθεση ότι η αγάπη είναι οντολογική δύναμη.Οπως στον Σπινόζα ,η διανοητική αγάπη συγκροτεί τον κόσμο ,και έτσι η κοινότητα συγκροτείται στον κόσμο.Τώρα πίσω από την ανάδυση της εναλλακτικής παγκοσμιοποίησης ευρίσκονται ακριβώς οι έννοιες της φτώχειας και της αγάπης ως οντολογικές πραγματικότητες,έτσι όπως οι πραγματικότητες ευρίσκονται πίσω από τις προσπάθειες των Ζαπατίστας,άλλων αυθεντικών αντιστάσεων,των Μαύρων Πανθήρων,της Περουβιανής μυθολογίας κλπ »

Στο “In praise of the Common”p 83 γράφει

«Κοινό είναι οτι εμπλουτίζει την παραγωγικότητα των μοναδικοτήτων (singularities).Κοινό είναι το γεγονός οτι πολλές ιδέες γενιώνται όταν εμείς οι δύο συνομιλούμε.Κοινό είναι το γεγονός ότι σε αγαπώ και επινοούμε κάτι κάτι μαζί».

Στο Multitude p 327 γράφει

«Η έννοια της Βυζαντινής εξουσίας,ευρίσκεται κατά κάποιον τρόπο στις ημέρες μας.Οι συγχρονες πολιτικές θεωρείες προσέρχονατι με βυζαντινή αγριότητα.Στον σημερινό κοσμο είναι ζωντανές οι ιδέες μιας ηθικής εξουσίας που νομιμοποιείται από την συμβίωση του ιερού dotium και του imperium ,σε αντίθεση με τα λαικές και διαφωτιστικές ιδέες της Αυτοκρατορίας.
Ηδη στον εικοστό αιώνα οι πολιτικές του Ζντανοφισμού και Μακαρθισμού, επανέλαβαν ότι η ιερότητα του ιδεολογικου δόγματος, και το της καθεστωτικής τάξης δεν μπορούν να διαχωρισθούν,και τα ίδια ακούμε σήμερα από τους θεωρητικούς του «γρήγορου πολέμου» του «προληπτικού πολέμου» εναντίον αιωνίων,άγνωστων εχθρων καθώς απο την ρητορία της «ασφάλειας» και της «μηδενικής βίας» του μητροπολιτικου πλήθους. Και ακόμα περισσότερο ,αρχίζουμε να ακούμε ηγέτες να προτείνουν μια έννοια της κυριαρχίας η οποία προσποιείται να υπηρετεί την σχέση μεταξύ κυρίαρχων και κυριαρχούμενων ,αναγεννώντας την αυτόνομη και απόλυτη εξουσία.
Είναι οι νέοι εικονοκλάστες!!!
Αλλα η κατάσταση είναι ακόμα πιο περίπλοκη ,καθώς οι σημερινοί εικονοκλάστες έχουν σφετεριστεί με παράδοξο τρόπο την θέση των εικονολατρών.Η νέα καθεστωτική δύναμη προσπαθεί να υπηρετήσει την σχέση κυρίαρχων κυριαρχούμενων ,κυρίως με την χρήση της εικόνας ,του θεάματος ,με τον έλεγχο των πληροφοριών.Το στοιχείο της ελπίδας και απελευθέρωσης που το Βυζαντινό πλήθος βρήκε στις εικόνες ,απουσιάζει στα σημερινά θεάματα.
Εναντίον αυτών των νέων Βυζαντινών κυρίαρχων πρεπει να αντιτάξουμε την κραυγή κάποιου σαν τον Ιωάννη Δαμασκηνό του οποίου το έργο «Περί Εικόνων» συνέβαλε όσο κανένας άλλος στον αγώνα κατα της εικονομαχίας. Η Βυζαντινή εικονομαχία νοείται σήμερα σαν διαμάχη μεταξύ πρωτότυπου και αντίγραφου,φέρνοντας κοντα την Πλατωνική φιλοσοφία και τα Πατερικά κείμενα. Ο Ιωάννης ο Δαμσκηνός εστιάζει στην ενσάρκωση του θείου,και την υλική σύνδεση που έχει το Θέιο με την σάρκα,και η οποία προφανώς μπορεί να αναπαρασταθεί.Η διαμάχη γίνεται προφανώς με θεολογικούς όρους ,αλλά το διακύβευμα είναι πολιτικό και αφορά την μορφή της εξουσίας.
Γράφει ο Ιωάννης Δαμασκηνός ,δεν δέχομαι να σφεταιρίζεται την ιεροσύνη για λογαριασμό ενός τυραννικού κράτους.Συνεχίζει ,η ιεροσύνη ,η οποία μπορούμε να πούμε είναι η ισχύς της κοινωνικής επινόησης ,της νομιμοποίησης των αξιών και της ελεύθερης ύπαρξης,ανήκει στο πλήθος.Καμία εξουσία δεν μπορεί αποσύρει τις εικόνες που ανοίγουν την φαντασία στην αγάπη της ελευθερίας»

1.Τα πρακτικά του συνδρίου στον τόμο «Theology and the Political.The new debate”C.Davis.S.Zizek.J.Milbank 2005
2.Ibid p 231

Περικλέους Ευκαιρία

2009-08-22T08:40:00.003+03:00

Ολα τα ειχε ο Συριζα ,ο Περικλης τους ελλειπε.

Καθως η διαχειριση του εκλογικου αποτελεσματος γινεται μεσω ενος εκπτωχευμενου ιδεολογικα διαλογου,οπου κανεις δεν μπορει να ορισει ενα επιδικο ιδεολογικο διακυβευμα για ταξινομησει την συζητηση,ερχεται και ο Κοροβεσης για να τα κανει άνω κάτω.
Μια αυθεντικη ιδεαλιστικη μορφη του αντιδιδακτορικου αγωνα,διατυπωνει υπαινιγμούς που παραπεμπουν σε διαδρομές Τσουκατου. Αστα να πάνε ,κόλαση

Κι ομως κατα βαθος η παρεμβαση Κοροβεση ειναι μια καταπληκτική ευκαιρια για την αριστερα να στοχαστει για την εγγενη κρατικιστικη κεντρικο προγραμματικη ροπη της.
Απο τις παλινωδιες του Περικλη αναδυεται το πραγματικο ιδεολογικό πρόβλημα

Σε ποιες ιδεολογικες σταθερες κινηθηκε η αριστερα για να συναινεσει στην απ’ευθειας ανάθεση στην Siemens-ιντρακομ ;

Αυτο ειναι το ζητημα και οχι αν το ειδος Tsoucatus Pasocus βρισκει οικότοπο για να ευδοκιμήσει εντος αριστερας

Ας δουμε το θεμα στα θεμελιωδη του.

Ενω η αριστερα εχει μια σαφή και κρυστάλλινη στοχευση δίκαιης κατανομης του πλουτου στους παραγωγους του,του,εχει μια θολη και παραλυτικη ιδεα για τον μηχανισμο υλοποιησης αυτής της κατανομής

Παραμενει δεσμια μιας αντιληψης που πηγαζει απο μια εκλεκτικη αναγνωση των κλασσικων της, και η οποια εμπλουτιζεται απο τις καθυστερημενες δομες νεο ελληνικης κοινωνιας,και αφορα την σαγήνη του κεντρικου πυραμιδωτου κρατους.

Ειτε ως ΚΚΕ,με την απ ευθειας υπερασπιση του σκληρου κρατικου προγραμματισμου (και οχι του Σταλινισμου οπως υποβολιμιαια υποκριτικα το κατηγορουν οι αντίπαλοι του) ειτε ως αριστερη σοσιαλδημοκρατια ή ριζοσπαστικη αριστερα με την εμμεση προκριση του ισχυρου κεντρικου σχεδιασμου,,η αριστερα δεν εχει διερευνησει μια θετικη "αριστερη" οριοθετηση της αγορας.Αποτελεσμα όλη η πολιτικη της μπανταρει μονοπατα.

Ενδεικτικος ο αντικρατισμος που διαχεεται σε όλο το προσφατο προγραμμα του Συν ,μενει αιωρουμενος καθως τα υποκειμενα που θα υλοποιησηςουν μια εκτος κερδους οικονομικη αναπτυξη,καλουνται να κινηθουν εντος μιας γενικευμενης αγοραφοβιας.

Το 89 λοιπον η Αριστερα δεν κανει παρα το ιδεολογικα αυτονοητο.Προκρινει τον εθνικο προμηθευτη που εξασφαλιζει θεσεις εργασιας, κινειται εντος μιας εθνικης τεχνολογικης ελπιδας,και στο τελος προερχεται απο μια τυπικη αστικο κομμουνιστικη κοσμοποπολιτικη οικογενεια.Με ενα σμπαρο τρια τριγώνια.

Ο εθνικος κρατικός προγραμματισμος στην πιο αυθεντική συναινετικη μορφη του,και ταυτοχρονα στην πιο διαστροφικη του νεοπλασία.Οι εθνικοί προμηθευτές κινουμενοι εντος μιας μιας γενικευμένης συναίνεσης,λαδώνουν τους παντες και τα πάντα.

Στο ιστολόγιο εχουμε διατυπώσει με σαφήνεια οτι η αριστερά μόνο χάνει αν δεν δει εμπλουτιστικά πλευρές του οικονομικου φιλελευθερισμού,και την γόνιμη δυσπιστία του προς το πυραμιδωτό κράτος,αλλιώς θα κινείται εντός μιας ενοχικής αποδοχής της αγορας ως αναγκαίο κακό,και μιας ατελέσφορης μυθολογίας του κεντρικου υπολογιστή που θα αναστείλει την καπιταλιστική αναρχία.

Αλλο πράγμα η κατανομή του πλούτου ως ηθικο πολιτικό προταγμα και αξία,αλλό πράγμα ο μηχανισμός υλοποίησης.

Οταν οι φιλελευθεροι διατυπώνουν δυσπιστία είτε στην δυνατότητα γνώσης που απαιτεί ο κεντρικός προγραμματισμός (Hayek) είτε στον αενάως μεταβαλόμενο μέσο όρο (Nozick) σε συνθήκες πλήρων πολιτικων ελευθεριών,καλό είναι να δούμε έντιμα την ισχύ των αντιρρήσεων τους.Η συμπλεγματική απόδραση μέσω της καταγγελίας ενός υποτιθέμενου συμπαγούς Χαγιεκισμού που υλοποιείται ως «νεοφιλελευθερισμός» είναι αγχολυτική,αλλά μεταφέρει το πρόβλημα από την πίσω πόρτα.
Ευτυχώς η σύγχρονη αναζήτηση δεν σταματά

-Σε προηγούμενη ανάρτηση,αναδείξαμε τον τόμο Socialism after Hayek όπου προσπαθείται να διευρευνηθεί η συμβατότητα του αριστερού προτάγματος,εντός της Χαγιεκιανής αντίρρησης των γνωσιακών προυποθέσεων του κεντρικου προγραμματισμού.Ο τόμος συμπυκνώνει τις επεξεργασίες μια σειράς θεωρητικών της αριστεράς που διερευνούν την δυνατότητα χρήσης της αγοράς ως μηχανισμό αναδιανομής.(αναρτηση μας εδω )

-Οι αμερικάνοι Μαρξιστές S.A. Resnick και R.D. Wolf έχουν επεξεργαστεί μια συνεκτική θεωρία όπου αποδεικνύουν οτι ο κεντρικος προγραμματισμός δεν αποτελεί ουτε ικανή ούτε αναγκαία συνθήκη μεταφοράς των πλεονοσμάτων της οικονομίας στους παραγωγούς, μάλιστα ο R.Wolf σε δημόσια παρέμβαση του για την οικονομική κρίση ,προκρίνει την αυτοδιαχείριση εντός αγοράς ως αντίδοτο στην κρίση.(σχετικές αναρτήσεις μας εδω )

-Ο ιταλός θεωρητικός Paolo Virno μέλος του ρεύματος της «εργατικής αυτονομίας» έχει αναδιατυπώσει την Σουμπερτιανή θεωρία για την αυτονομία του φαινομένου της καινοτόμας επιχειρηματικότητας ως διαρκή ανασύνθεση των διαθέσιμων πόρων. (σχετική ανάρτηση μας εδω)

-Ετσι για να γίνουμε απόλυτα επίκαιροι μόλις διαβάσαμε το άρθρο του γνωστου θεωρητικου της ανανεωτικής αριστεράς Θ.Βακαλιού στην Αυγή της 18/8/09,όπου διατυπώνεται η γόνιμη κριτική προς τον Συνασπισμό ότι προγραμματικά διατυπώνει την οικονομία των αναγκών χωρίς να διερευνα την υλοποίηση της, εντός αγοράς.

Δηλαδή το ζήτημα μιας αριστεράς εκτός πενταετών πλάνων,είναι ζωντανό και σύγχρονο.

Ενω λοιπόν σωστά η αριστερά διατυπώνει την κριτική οτι η αγορά δεν αποτελεί «φυσικό» φαινόμενο,παραμένει παραλυτική στην θετική διαμόρφωση και αξιοποίηση των δυνατοτήτων της ,και κινείται εντός μιας ατμόσφαιρας αναγκαίου κακού.

Η πιο διαστροφική πλευρά αυτης παραλυτικής δυστροπίας,συμπυκνώνεται στην θέση για τις μικρές επιχειρήσεις.Για όποιον δεν κατέβηκε από UFO στην ελληνική πραγματικότητα,ξέρουμε που ευρίσκεται η συστηματική εισφοροδιαφυγή,η η φοροδιαφυγή η μισθωτή εργασία των 500 ευρώ,η σεξουαλική παρενόχληση.Κι’ομως η αριστερά κοιτώντας μονοδιάστατα μόνο το κοινωνιολογικό προφίλ του μικρου επιχειρηματία , τον μετατρέπει ως πρότυπο μιας αριστερής επιχειρηματικότητας,ως τον προνομιακό λήπτη της ενεργητικής πολιτικής υποστήριξης.

Ακόμη αξίζει να σημειωθεί ότι ενώ η αριστερά είναι πού είναι πολύ ισχυρή σε κλάδους υψηλου μορφωτικού επιπέδου (μια ματια στα αποτελέσματα των Ποσδεπ,ΤΕΕ,Ολμε κλπ) ,τα πραγματωμένα εγχειρήματα αριστερής αυτοδιαχειριστικής συνεταιριστικής επιχειρηματικότητας είναι απελπιστικά λίγα.Ολο το πνευματικό κεφάλαιο εξαντλείται σε μια συστηματική διεκδίκηση πόρων από το κράτος,σύμπτωμα μιας αγοραφοβικής πολιτικής κουλτούρας.

Προφανώς τα ζητήματα αυτά είναι ανοικτά,και οι λύσεις προς εύρεση,αλλά έχει σημασία προς την κατεύθυνση που αναζητούνται οι λύσεις.Αλλωστε ο κεντρικός προγραμματισμός μέσω του αδιαφανους κράτους δεν είναι προνόμιο της αριστεράς.Είναι η άρρητη υποδομή όλου του πολιτικου συστήματος.

Ο Κοροβέσης με ένα άτσαλο τρόπο,αναδεικνύει ότι με την Ιντρακόμ Siemens ο ενιαίος Συν υλοποίησε το στερεοτυπικό αυτονόητο μιας αγοραφοβικής ρουτίνας,δεν έκανε «λάθος».

Α.Ζενάκος.Φιλελεύθεροι και Αριστεροί

2009-07-23T18:01:00.006+03:00

Με την αδεια του Α.Ζενάκου δημοσιεύουμε την ανάρτηση του με θέμα την Αριστερά και τον Φιλελευθερισμό

Εμβόλιμα (φιλελεύθεροι και αριστεροί)

Δύο συζητήσεις – ή μάλλον η ίδια συζήτηση σε δύο δόσεις, με αφορμή αυτή και αυτή την ανάρτηση –, από αυτές που είναι γοητευτικές επειδή εκτείνονται σε πλείστα όσα περιφερειακά και παρελκόμενα, γυρίζουν στο μυαλό μου τις τελευταίες ημέρες.

Στη συνέχεια διάβασα την πολύ ενδιαφέρουσα άποψη του Πάσχου Μανδραβέλη, στην Καθημερινή της περασμένης Κυριακής. Προβληματίστηκα ευχάριστα και εκτίμησα τους συλλογισμούς του. Και έπειτα αναλογίστηκα μια συγκεκριμένη κατηγορία αντιδράσεων σε κείμενα που έχω γράψει τα τελευταία χρόνια για τη διαχείριση και την οικονομία της τέχνης – τις αντιδράσεις εκείνες που θα συνοψίζονταν υπό την επικεφαλίδα «αριστερό μένος».

Δεν αποτελεί έκπληξη ότι κάθε χώρος απαιτεί ενός είδους πιστοποιητικό φρονημάτων. Το «ή είσαι με μας ή με τους άλλους» δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο κανενός και, για να πούμε την αλήθεια, η αριστερά το έχει εφαρμόσει με περισσή δεξιοτεχνία σε διάφορες στιγμές της ιστορίας της, διασπώντας και κατακερματίζοντας τις τάξεις και τα μέτωπά της.

Όμως, κάτι που συχνά δεν γίνεται κατανοητό, είναι ότι αυτός ακριβώς ο κατακερματισμός προσφέρει κι ένα εργαλείο ερμηνείας του πλούτου και της προσφοράς της, το οποίο συχνά αγνοούν οι από εικοσαετίας θριαμβολογούντες.

Θα επανέλθω σε αυτό, πρώτα από όλα όμως ας ξεκαθαρίσουμε το εξής: Οι συζητήσεις που αντιπαραθέτουν τον φιλελευθερισμό με την αριστερά (και έχω παρακολουθήσει πολλές, γίνει αντικείμενο ορισμένων, και συμμετάσχει σε κάποιες, ιδιαιτέρως στην ελληνική διαδικτυακή κοινότητα) δεν διακρίνονται ακριβώς για τη θεωρητική τους ακρίβεια.

Θα μπορούσε να περάσει κανείς ώρα υπενθυμίζοντας περιπλοκότητες, όπως, για να αναφέρω μία από τις ελαφρότερες, το ότι σε μια ξεκάθαρα «φιλελεύθερη» στιγμή – τουλάχιστον για την κατασκευή της μετέπειτα φιλελεύθερης ταυτότητας –, τη Γαλλική Επανάσταση, γεννήθηκε ο όρος «αριστερά» (για εκείνους που κάθονταν, θα θυμάστε, στα αριστερά).

Κανένας λοιπόν σε αυτές τις συζητήσεις δεν ορίζει με ιδιαίτερη ευστοχία σε ποιον φιλελευθερισμό ακριβώς πιστεύει – να θυμίσω ότι ο φιλελευθερισμός είναι ένα πλέγμα ιδεών που αντλεί, με μια εκ των υστέρων εκλογίκευση και επιλεκτική αναθεώρηση, τα βασικά του προτάγματα από τον ευρωπαϊκό διαφωτισμό αλλά διαφοροποιείται έντονα διαμέσου των αιώνων και των γεωγραφικών περιοχών, στο βαθμό που σήμερα μπορεί να περιλάβει με ίση συνέπεια τους αμερικανούς κοινωνικούς φιλελεύθερους και τους ευρωπαίους ελευθεριακούς, όσο και αν οι δεύτεροι θεωρούν τους πρώτους ακραιφνείς κρατιστές, ή ακόμη και τους νεοσυντηρητικούς, που μπορεί να κάνουν τους ευρωπαίους φιλελεύθερους να ανατριχιάζουν, δεν ανήκουν όμως καθόλου σε άλλο πολιτικό χώρο.

Και κανένας δεν ορίζει με ιδιαίτερη ευστοχία ακριβώς σε ποια αριστερά πιστεύει – να θυμίσω και εδώ ότι η «αριστερά» περιλαμβάνει στοχαστικούς «αναθεωρητές» διανοούμενους αλλά και τους νοσταλγούς του πάλαι ποτέ αντάρτικου πόλεων, τους αναρχικούς που διοργανώνουν πάρτι αλλά και τα κοινοβουλευτικά ΚΚ, τους πιο οξείς φιλοσόφους/ανατόμους του σύγχρονου κόσμου αλλά και τους λαϊκιστές/οπορτουνιστές της οικονομικής κρίσης, και κάμποσες ακόμη φυλές που, σύμφωνα με την παλαιά και δοκιμασμένη αριστερή παράδοση, εμπιστεύονται ο ένας τον άλλο ακόμη λιγότερο από ό,τι εμπιστεύονται τους υπόλοιπους.

Και να μην παραλείψω φυσικά να υπενθυμίσω ότι τέτοιοι προσδιορισμοί στερημένοι από την ιστορικότητά τους είναι επισφαλείς: ο Thomas Jefferson, για να καταφύγω σε άλλο ένα ελαφρό παράδειγμα, δεν χρησιμοποίησε κανένα σχήμα λόγου όταν έγραψε «all men are created equal» - εννοούσε τους άνδρες.

Έτσι λοιπόν θα πρότεινα ότι στις συχνές συγκρούσεις – και είναι χαρακτηριστικό ότι τις συναντούμε στα πλέον δραστήρια fora αλλά όχι στα κυρίαρχα, τις βλέπουμε δηλαδή κυρίως στα blogs του διαδικτύου και όχι στις μεγάλες εφημερίδες ή στην τηλεόραση – αποτελεί στόχο η άλλη «παράταξη» μόνο και μόνο επειδή κανένας άλλος δεν ακούει, όχι επειδή συνιστά στ’ αλήθεια το αντίπαλον δέος. (Ίσως εκεί βρίσκεται και μέρος της εξήγησης για την απουσία θεωρητικής ακρίβειας: είναι τόσο παρεξηγημένοι οι δύο χώροι, ο ένας από τον άλλον, που μοιάζει σχεδόν ακατόρθωτο να εκλεπτυνθεί το οτιδήποτε.)

Στην πραγματικότητα, δηλαδή, ο στόχος τόσο για τους «φιλελεύθερους» όσο και τους «αριστερούς» είναι οι «άλλοι φιλελεύθεροι» και οι «άλλοι αριστεροί», αυτοί δηλαδή που βρίσκονται εκεί έξω και δεν είναι καθόλου φιλελεύθεροι και καθόλου αριστεροί.

Ας αφήσουμε κατά μέρος αυτό καθαυτό το προφανές ότι κανένας από τους δύο χώρους δεν εκπροσωπείται έστω και κατ’ όνομα με αξιοπρεπές ποσοστό στην κεντρική πολιτική σκηνή (η μόνη μοίρα που ξεπερνά σε αθλιότητα αυτή των αριστερών κομμάτων είναι αυτή των φιλελευθέρων, που κάθε φορά διατρανώνουν όσα θα έπρεπε να είναι πλέον προφανή και αυτονόητα περί δικαιωμάτων κτλ και τα παίρνουν ανελλιπώς μαζί τους την επομένη στα εκλογικά τάρταρα) και, χρησιμοποιώντας κι εγώ τους όρους με τον νεφελώδη τρόπο που συνηθίζουμε να τους χρησιμοποιούμε, ας ρωτήσω:

-Ποιος φιλελεύθερος πιστεύει ότι τα ιδεώδη του εκπροσωπούνται στο κυρίαρχο ρεύμα της πολιτικής ζωής – σε μια χώρα όπου το σύνταγμα, η δικαιοσύνη, η εκκλησία, ο στρατός, κτλ, είναι αυτά που είναι –, ώστε να αισθάνεται ταυτισμένος με τον κεντρικό πολιτικό θίασο και να του απομένει ως κύριος αντίπαλος η αριστερά;

-Και ποιος αριστερός αναγνωρίζει στην κρατικοδίαιτη μονοπωλιακή πλουτοκρατία μας τόσες δόσεις φιλελευθερισμού ώστε να θεωρεί ότι στόχος του θα πρέπει να είναι οι φιλελεύθεροι και όχι οι κατέχοντες τα πλούτη;

Τίποτε, νομίζω, δεν αγαπούν περισσότερο οι δύο αυτοί χώροι από το να παρεξηγούν ο ένας τον άλλον. Μέρος της εξήγησης είναι φυσικά οι απλουστεύσεις, η πλημμελής αίσθηση της ιστορίας και ο οπαδισμός που δηλώνεται στην άρνηση αμφοτέρων να παραδεχτούν ότι ο άλλος είναι πολύ περισσότερα πράγματα από αυτά που του αναγνωρίζουν.

Ο φιλελεύθερος που συνοψίζει τον πολιτικό αντίκτυπο της αριστεράς στο εγχείρημα του υπαρκτού σοσιαλισμού δεν διαφέρει ιδιαίτερα από τον αριστερό που συνοψίζει τον φιλελευθερισμό στον ατομισμό μιας ασύδοτης ελεύθερης αγοράς.Δεν είναι ούτε έτσι ούτε αλλιώς.

Θα χρειαζόταν μια ανασκόπηση αιώνων για να δείξει κανείς τις ιστορικές συνθέσεις που ίσχυσαν στην πραγματικότητα, για τώρα ωστόσο, ας αρκεστούμε στο εξής: μεγάλο μέρος των κατακτήσεων των δυτικών κοινωνιών μπορούν να συνοψισθούν σε φιλελεύθερα προτάγματα – αν και, όπως είπαμε, μόνο εκ των υστέρων και με μια καλή επιλεκτική αναθεώρηση.

Πράγματι, ο εκ των υστέρων ονομαζόμενος φιλελευθερισμός των βασικών δικαιωμάτων και της αυτοδιάθεσης αποτελεί μεγάλο μέρος του πολιτικού πολιτισμού που είναι ίσως ο ανθρωπινότερος που γνωρίσαμε ποτέ.*
Αλλά δεν αποτελεί το όλον.

Η αριστερά δεν είναι το εγχείρημα του υπαρκτού σοσιαλισμού.

Η αριστερά είναι κι αυτή ένα πλέγμα ιδεών που επέδρασε επίσης – ίσως ακόμη και κυρίως – στην καρδιά του καπιταλισμού, εκεί όπου, πιθανώς, οι ιδέες αυτές ήταν και πιο απαραίτητες και βρήκαν πιο αποτελεσματικά τον στόχο.

Όποιος ξεχνά ότι η ιστορία της δυτικής νεοτερικότητας δεν συνδυάζει ούτε εξαρχής ούτε προγραμματικά τον καπιταλισμό με τον πολιτικό φιλελευθερισμό αλλά με κοινωνικές απολυταρχίες και με μονοπώλια προστατευμένα από κεντρικές εξουσίες, διαπράττει ιστορικό σφάλμα.

Η σταδιακή εξισορρόπηση προς τις σημερινές δημοκρατίες είναι αδιανόητη δίχως ένα στοιχείο που ο φιλελευθερισμός σήμερα δεν αποσαφηνίζει όσο θα άρμοζε στη θεώρησή του: τη διεκδίκηση.**

Όχι την ατομική διεκδίκηση στο πλαίσιο των μηχανισμών που προσφέρει η δημοκρατία.
Αλλά τη συλλογική διεκδίκηση με την ταξική έννοια, και σήμερα με την ευρύτερα ταυτοτική έννοια - ακόμη περισσότερο, τη διεκδίκηση ως έκφραση κοινότητας, τη διεκδίκηση ως πολιτική κουλτούρα.

Εκείνη τη διεκδίκηση που προηγείται της δημοκρατίας, όχι χρονικά αλλά εννοιακά, που σηματοδοτεί, λόγου χάριν, τη διαφορά ανάμεσα στη γαλλική ή στην αμερικανική δημοκρατία και στη ρωσική, και που καταδεικνύει γιατί η όποια «εξαγωγή» δημοκρατίας είναι πράξη, εκτός από όλα τα άλλα, ατελέσφορη.

Και η διεκδίκηση ως έκφραση κοινότητας δεν θα έπρεπε να είναι καθόλου ξένη στον σύγχρονο φιλελευθερισμό, στον βαθμό που αυτοπροσδιορίζεται ως εκείνο το μόρφωμα ιδεών που έλκει την καταγωγή του από τον διαφωτισμό: δεν είναι άλλη από εκείνο το «people» στην αποστροφή

«…whenever any form of government becomes destructive to these ends, it is the right of the people to alter or to abolish it, and to institute new government, laying its foundation on such principles and organizing its powers in such form, as to them shall seem most likely to effect their safety and happiness.»

Δεν κρύβω λοιπόν τη χαρά μου με τις διαπιστώσεις του κ. Μανδραβέλη, μολονότι οι θέσεις του υπάγονται στην απαραίτητη «στενότητα» που επιβάλλει μια ελληνική εφημερίδα, στο κείμενό του που ανέφερα στην αρχή, ιδιαίτερα με διατυπώσεις όπως ότι «στη χώρα μας, εκφραστής του πολιτικού φιλελευθερισμού ήταν η ευρύτερη Αριστερά».

Εκεί όπου πλέον άρχισα να γελάω στη σκέψη όλων των φιλελευθέρων και όλων των αριστερών που θα αρχίσουν να αφρίζουν ήταν όταν άκουσα τον, αγαπημένο μου τούτο τον καιρό, Slavoj Žižek να λέει κάτι πολύ παρόμοιο, αν και ευρύτερο και λίγο πιο τολμηρό: «Our lesson to Liberals should be: are you aware that without our radical leftist help, you will not be able even to protect what little we have of democracy? Liberals should be aware that they need our brotherly help to save their own ideas. Only we can save them!»

* Σε μία εκ των προηγούμενων συζητήσεων παρατέθηκε το State of the Future Index. Για όσους καταστροφολογούν αστόχως.

** Ευχαριστώ ιδιαιτέρως τον Θεόφιλο Τραμπούλη για τη συζήτησή μας περί διεκδίκησης.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ (22/07/2009): Διαβάστε τη φιλελεύθερη ερωτική επιστολή, εμπνευσμένη από την ως άνω ανάρτηση: «Γράμμα από την Αθήνα» - Φιλελευθερισμός και Αριστερά

Η φωτογραφία είναι από το αρχείο του Εθνικού Θεάτρου (LLS)

Indymedia ,MRB,VPRC,etc

2009-07-20T23:05:00.002+03:00

Με την ακατανοητη συμφωνια των Συν,ΚΚΕ ο Παυλοπουλος περναει τροπολογια οπου οι Δημοσκοπησεις δεν ειναι δημοσιοποιησιμες 15 ημερες πριν τις εκλογες.Προσοχή δεν απαγορευεται η Δημοσκοπηση αλλα η δημοσιοποιηση.

Δηλαδη o καθε Μαυρής,Παναγόπυλος θα ξερει μονοπωλιακα τι γινεται ,με τις διαθεσεις και τις υποτιθεμενες διαθέσεις του κοσμου,ενω διαφορα διαδρομικα blogs θα πουλανε τρελλα,και ολα αυτα με στην συναινεση της αριστερας!!!!

Ταυτοχρονα ενα portal ενος αντιφατικου μιγματος αυθεντικού αντικονφορμισμου και παλιμπαιδικου αρχαικου Αντικαπιταλισμου , τιθεται σε τεχνικη αβεβαιοτητα γιατι φιλοξενείται διαδυκτικα απο το ΕΜΠ.

Και στις δυο περιπτωσεις μια υπερτατη αρχη , διαφορετικη σε καθε περιπτωση, επιχειρεί ενα περιορισμο των πληροφοριων.

Λες και δεν καταλαβαινουμε απο χειραγωγημενες δημοσκοπησεις και καποιοι αλλοι θα παψουν να αντιμετωπιζουν την κοινωνια ως PC Game.

Συμπτωματα μιας συντηρητικής αναδίπλωσης

Η συντηρηση δεν ειναι η προσκοληση σε δομες και μορφες του παρελθοντος,αλλωστε αυτες διεισδυουν απρόσκλητες και στις πιο καινοφανεις εκδηλωσεις.

Συντηρηση ειναι η αντιληψη μιας κοινωνιας σε ληθαργο,την οποια καποιοι λιγοι σε εγρηγορση αναλαμβάνουν να προστατεψουν.Ο Παυλόπουλος επιβλέπει τον εκμαυλισμό μας,και ο ΟΤΕ την ησυχία μας.

Σε μια ταινια των Monty Paython ο κατα λάθος προφήτης Brian ,προσπαθει να ξυπνησει τον λαο,καλωντας τον απο τον Σταυρο ,να ειναι ο καθενας διαφορετικος.Ο λαος επαναλαμβανει υπνωτισμενος «θα ειμαι διαφορετικός» ,εκτος απο ενα τύπο που μονος του αρνειται να ειναι διαφορετικός.Η πιο κυνική αποσαρθρωση της ιδεολογιας των φωτισμενων.

Στο σημειο αυτο θα ηταν ενδιαφερουσα να αντιδιαστελουμε και την ενδιαφέρουσα ιστορια της Κοινοτητας Αιρεσης των Σοσινιανιστων

Τον 16 αιωνα στην Τοσκανη αναπτυσσεται μια συντεχνια μεταλουργων του μπρουτζου που τεχνολογικα υπερτερει απεναντι σε ολες τις αντιστοιχες.Η Τεχνολογικη τους υπεροχη τους καθιστα κοσμοπολιτες,περιζητητους.
Απο την Τοσκανη μεταφερονται διαδοχικα στην Πραγα,την Πολωνια,την Αγγλια και φτανουν στην Αμερικη.

Ο συνδιασμος της τεχνολογιας και των πολλαπλων παραστασεων,ταυτοχρονα με την καλλιτεχνικη ενοραση του κοσμου που τους δινει η Τεχνη τους,τους οδηγει σε μια ριζοσπαστικη πολιτικη θεση,που στην εποχη τους παιρνει την,μορφη της Αιρεσης.

Οι καλιτεχνες του μπρουτζου διατυπωνουν μια Θεολογια αρνησης της θεικης τριαδικοτητας και αναγνωριζουν το μονο το πρωτειο της ευσπλαχνειας.

Διατυπωνουν την αποψη μιας λογικης αντιφασης στην ιδεα του τριαδικου Θεου.
Η ουσια του Θεολογικου ζητηματος ειναι δευτερευσα.Σημασια εχει η εκρηκτικη συνευρεση Τεχνικης,πληροφορησης ,και καλιτεχνειας που δημιουργει ενα ρευμα αμφισβητησης διαφωτισμου απο τα κατω.

Αν αυτα συμβαινουν στον 16 αιωνα στην Ιταλια,στον 21 στην Ελλαδα κινουμαστε ακομα στην σφαιρα της πατριαρχικης επιτηρησης.

Το επιδικο διακυβευμα ειναι η πληροφορηση,και καποιοι αποφασιζουν την διανομη της, με το προσχημα των υπερβολων.

Η αναπτυξη ,η καινοτομια (τεχνικη ,πολιτικη,ιδεολογικη) δεν προγραμματιζεται,αλλα αναδυεται,εκλυεται μεσα απο την πλαστικοτητα της συγκυριας,του ενδεχομενου του δυνατου.
Οι οπαδοι του Μπράιαν δεν μπορουσαν ποτε να δημιουργησουν κατι γιατι ηταν εγκλωβισμενοι στην στην αντιφαση μιας πατερναλιστικης διαφωτισης.

Αντιθετως οι Χαλκιαδες της Τοσκανης,οι πλανωδιοι καλιτεχνες του κοσμου,ευτηχησαν να αναδυσουν μεσα απο την πυκνη ιστορικη συγκυρια,τα σπερματα μιας ζωντανης αμφισβητησης και δημιουργιας

Με τα συναινετικα εμπαργκο στην πληροφορηση, δεν μας βλεπω ουτε καν φαρσοκωμωδία Monty Paython.

Monty Paython Life of Brian εδω:
http://en.wikipedia.org/wiki/Monty_Python

Socinianism εδω:
http://www.newadvent.org/cathen/14113a.htm

Για την κοινωνικό υπόβαθρο του Σοσινιανισμού
Cesare Casarino & Antonio Negri “In praise of the common”
P 80-81

Ανέστιος:Για το περιεχόμενο μιας ζητούμενης πολιτικής......Δημιουργικότητα

2009-07-15T05:59:00.006+03:00

Με την άδεια του Ανέστιου αναδημοσιεύουμε το ακόλουθο κείμενο.Εμπλουτίζει την προβληματική που ψηλαφούμε και στο LLS.

Έχουμε αφήσει στη μέση μια κουβέντα από το προηγούμενο σημείωμα. Για το περιεχόμενο μιας ζητούμενης πολιτικής γιατην Προοδευτική Αριστερά.Ομολογώ ότι πολλές φορές άρχισα και έσβησα το κείμενο που ξεκινούσα να γράψω, γι αυτό εξάλλου πέρασαν αρκετές ημέρες πριν το κείμενο τούτο αναρτηθεί.

Ο βασικός προβληματισμός ήταν φυσικά, τι να πει κανείς σήμερα για το περιεχόμενο μιας πολιτικής της Αριστεράς. Από που να αρχίσει και που να τελειώσει. Τι να θεωρήσει δεδομένο και τι ζητούμενο. Κινδυνεύει το κείμενο να μοιάσει με τις παραδοσιακές «θέσεις» των αριστερών κομμάτων για τα συνέδριά τους που κανείς δεν ασχολείται μαζί τους, παρά μόνο οι περί την κομματική φιλολογία λεπτολογούντες και την τρίχα τριχοτομούντες.Δεν κρίνω εαυτόν κατάλληλο, αλλά και δεν επιθυμώ να εμπλακώ σε τέτοια συζήτηση.

Θαυμάσια το κείμενο αυτό λοιπόν μπορεί να σταματήσει εδώ, δείγμα τρανό αδυναμίας, παραδοχή ανυπαρξίας περιεχομένου .

Ας το πιάσουμε λοιπόν αλλιώς.Ας διατυπώσουμε μόνο μερικές αδρές γραμμές, τι θα συνιστούσε πρόοδο για την ελληνική κοινωνία στην σημερινή κατάσταση. Ξέρω, ίσως απογοητεύω κάποιους που θα περίμεναν μεγάλα οράματα, στρατηγικές για το «ξερίζωμα του καπιταλισμού» , την άρνηση της αγοράς σαν μεθόδου παραγωγής και διανομής κοινωνικού πλούτου και άλλα τινά.

Ας μιλήσουμε καθαρά. Ακόμα και σχηματικά αν χρειαστεί, αλλά καθαρά.

Δεν έχει τεθεί στην ημερήσια διάταξη της ανθρωπότητας η υπέρβαση του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και της συνακόλουθης μορφής κοινωνικής οργάνωσης. Δεν έχουμε κατά νου κάποιον καλύτερο τρόπο αποδοτικής οργάνωσης της παραγωγής και διανομής πλούτου από την αγορά , με τα όποια προβλήματα η ίδια δημιουργεί (ανισότητες, εκμετάλλευση, κ.λ.π). Προφανώς υπάρχει ακόμα περιθώριο ανάπτυξης παραγωγικών δυνάμεων υπό τον συγκεκριμένο τρόπο παραγωγής.

Η Αριστερά, και το μαρτυρεί αυτό η ιστορία της, περιέχεται μέσα σε αυτόν τον κοινωνικό σχηματισμό . Η άρνησή του ως ιστορικά τελεσίδικου από την μεριά της, σε καμία περίπτωση δεν συνεπάγεται και άρνηση συμμετοχής σε αυτόν. Επιδιώκει ακόμα και την ανάληψη πολιτικής διεύθυνσής του , εν γνώσει των ορίων. Τέτοια άρνηση ισοδυναμεί με άρνηση της ύπαρξής της σαν προωθητική δύναμη. Την τοποθετεί είτε σε θέση ενός μεγάλου και ιδιότυπου «συνδικάτου» ,είτε σε θέση θρησκευτικής σέχτας που αναμένει την Δευτέρα παρουσία φροντίζοντας στο μεταξύ να προετοιμαστεί γι αυτήν τη «μεγάλη ώρα» (όπως άλλοι ετοιμάζουν τις ψυχές τους για μια αντίστοιχη ώρα.)

Για να μην αναφερθούμε στην αντίληψη (που ανήκει σε προ μαρξιστικές φάσεις της) περί λειτουργίας της ως «άμμου που χαλάει τα γρανάζια του συστήματος», αντίληψη βαθιά συντηρητική.Η Αριστερά , αν θέλει να είναι Προοδευτική και ζώσα , οφείλει να ασκεί προωθητική πολιτική εκφράζοντας τα τμήματα της κοινωνίας των οποίων τα συμφέροντα εξυπηρετούνται από αυτήν την εξέλιξη.

Ανήκει, ή μάλλον οφείλει να ανήκει, στην ροή του ποταμού της εξέλιξης των ανθρώπινων κοινωνιών και μάλιστα στα πιο δυναμικά ρεύματα αυτού του ποταμού. Οφείλει να πρωτοπορεί στην βελτίωση των όρων ζωής των ανθρώπων και μάλιστα ιδιαίτερα εκείνων που βρίσκονται σε μεγαλύτερη δυσχέρεια και σε κατάσταση περιορισμένων ευκαιριών και δικαιωμάτων. Οφείλει συνεπώς να νοιάζεται και να συμμετέχει στην εξέλιξη της οικονομικής και κοινωνικής ζωής, και από πρωτοποριακή θέση μάλιστα , να οδηγεί ή υποστηρίζει την εξέλιξη αυτή.

Αν έπρεπε να συνοψίσω σε μία φράση όλα αυτά που οφείλει να κάνει μια σύγχρονη προοδευτική Αριστερά, θα έλεγα με ίσως αξιωματικό τρόπο ,να είναι δημιουργική και να υποστηρίζει πολιτικές που κάνουν τους ανθρώπους δημιουργικούς.

Γνωρίζω ότι δεν ακούγεται ιδιαίτερα «επαναστατικό» με παραδοσιακούς όρους. Μπορεί να θεωρηθεί ότι φτωχαίνω το περιεχόμενο και τους στόχους μιας Αριστερής πολιτικής.Αλλά ας το ξανασκεφτούμε.

Τι πιο προοδευτικό ΣΉΜΕΡΑ από αυτό σε μια κοινωνία σαν την ελληνική ( και όχι μόνο) , που καθυστερεί, υποβαθμίζεται οικονομικά, κοινωνικά, πολιτισμικά. Που διακρίνεται για την φοβικότητά της σε κάθε μορφής αλλαγή. Που καταναλώνει χωρίς να παράγει. Που απαξιώνει καθημερινά την παιδεία, τις δεξιότητες και τα ταλέντα των μελών της και ιδιαίτερα των νιάτων της. Που επιβραβεύει το βόλεμα, την ιδρυματοποίηση των πολιτών της στις αγκάλες ενός άθλιου κράτους (και που θεωρεί ακόμα χειρότερα προοδευτική την ιδρυματοποίηση αυτή). Που προμοτάρει σαν δήθεν «επιτυχημένους» σε κάθε τομέα, τους πιο τυχάρπαστους και διεφθαρμένους αεριτζήδες . Που ακόμα και η ιθύνουσα τάξη της, φροντίζει για την αναπαραγωγή της όχι μέσα από το επιχειρείν αλλά κυρίως απομυζώντας τους πόρους του κράτους με τον πιο αντιπαραγωγικό τρόπο.

Μήπως τελικά ότι πιο προοδευτικό σήμερα στην Ελλάδα θα είναι μια έξαρση δημιουργικότητας:

Φωτογραφια απο το αρχειο του Εθνικου Θεάτρου