Curioso Impertinente

Folklore canario

2008-07-22T19:17:00.005+02:00

De viaxe en Tenerife topámonos coa festa do Carme en Puerto Santiago. E nas festas había un festival de folklore. Levaba a cámara de fotos e gravei uns vídeos, tal e como se estivese en Pèsdelán. Aquí deixo unha pequena mostra. O último vídeo debería ser máis longo pero é que acabamos danzando o baile máis típico das illas...

Seguidillas:

Folía:

Malagueña:

Isa:

O último día apuntámonos a unha desas excursións programadas para visitar o Teide e acabar nunha cea onde nos mostraban o máis destacado da música canaria. A batería da cámara rematou no timple, pero despois diso aínda viñeron as comparsas de entroido e máis as espectaculares reinas cos traxes do carnaval de Tenerife. Iso si, tiveron que diminuílos para poder entrar no local. Máis folklore entón, gravado en Tacoronte.

Folía, Seguidillas e Saltonas:

Polkas canarias:

Baile del Vivo:

Timple:

Unha vez na casa, houbo que procurar información sobre o folklore canario. E atopei un Breve estudio de folklore canario, unha web sobre El folklore canario y sus orígenes e unha Difusión e investigación del folklore canario.

A carta

2008-07-03T11:28:00.006+02:00

Sen flash. Con flash. Esta carta está exposta no mesmo lugar onde foi escrita. Forma parte da exposición O medio é o museo, no MARCO, en Vigo.

A carta di:

Señorita Angelina Estévez

Leirado-Barral

Apreciable Angelina. Una circunstancia trágica me arrebata la vida en lo mejor, nada valieron los esfuerzos hechos ni la defensa, pues todo estaba previsto de antemano, pues á pesar de ser inocente como se demostró, ¡todo ha sido en vano! no son precisamente los hechos que yo haya cometido, los que me hacen pasar á mejor vida, sino las falsas acusaciones de que fui objeto por parte de los esbirros de Salvatierra, que me colocaron a la cabeza del movimiento para buscar mi eliminación.

Pueden estar tranquilos los que han conseguido lo que deseaban siendo el proceso de Salvatierra el más innoble, el más injusto de todos cuantos se han llevado á cabo, en él que perecieron innecesariamente 10 compañeros valientes y abnegados, que saben ofrendar la vida por una causa noble justa y humana que las generaciones venideras habrán de respetar y recordar con profundo respeto.

Así lo creemos y así lo esperamos los que llevados del afán de justicia y liberación de los pueblos, hemos entregado lo mejor y hemos ofrendado nuestras vidas en 'olocausto' de un mundo mejor, nada hay tan bello ni tan sublime, cuando se muere con la conciencia del deber cumplido.

Lo que más lamento es que todas mis ilusiones se acaban de manera tan injusta, en aquellos momentos en que tenía puesta toda mi fe, toda mi alma en ti y en causa tan noblemente perseguida!...

De cualquier manera, tu estás llamada a ser feliz, eres joven, eres valiente y buena por eso lo mereces y yo así lo deseo de todo corazón.

Sólo deseo que conserves un grato recuerdo de aquel humilde servidor que mucho te ha querido y que lleva á la tumba tu imagen querida!

Si bien es cierto que nuestras relaciones fueron fugaces, no habremos por eso de querernos menos.

Suceda lo que suceda en tu vida, muéstrate siempre orgullosa de haber tenido un novio que aún que pobre y de humilde cuna ha sabido ser un valiente en todas las circunstancias de la vida.

Por último mi querida Angelina, deseo que guardes estas letras mal pergeñadas y de tanto en tanto le pases la vista por encima para recordar este triste episodio.

Te pido también como noble compañera que sepas vengarnos cuando las circunstancias te lo permitan pues confío en tu valor y en tu ideal.

Sed valiente, sed generosa con quien debas serlo, pero muéstrate impasible con aquellos que pegan la puñalada trapera...

Saluda en mí nombre á todas las compañeras y compañeros y diles que mantengan el fuego incentivo en lo más hondo del corazón para la culminación del ideal que se persigue.

Que seas muy feliz es cuanto te deseo.

Tuyo eternamente.

José Domínguez González.

Cárcel de Vigo 8/02/37

Mañá, venres 4 de xullo, ás oito hai unha charla-coloquio con Antonio Alonso Fontán, Alonso Montero e Carlos Núñez. Seguramente eu estarei por alí...

A tía Angelina.

2008-06-20T19:43:00.004+02:00

-Si?

-Ola, curmán.

-Que tal?

-Nada, chamábate só porque hoxe na edición de Galicia do País sae un artigo de Manolo Rivas na que fala da carta de Pepe que lle escribiu á tía Angelina.

-Ah, pois corro a mercalo. E sae a carta?

-Si, si... é que se vai facer unha exposición no Marco...

-Xa o merco e xa o leo. Graciñas.

-Chao, chao.

-Chao, chao.

A tía Angelina vivía na pequena casa que hai xusto na curva que vai para o colexio. Era unha muller "rara", sempre refunfuñando por todo. Unha desas mulleres á que nada lle está ben. Tiña un tic nervioso que lle facía mover a cabeza, como se sempre estivese dicindo que non. Un movemento que aumentaba a intensidade cando se puña nerviosa. Eu só entrei un par de veces na súa casa, e non lembro para que entrei. Era da familia, estaba en todas as celebracións familiares. Sempre había alguén que se lembraba de ir invitala.

Un día, o meu curmán atopou, non sei moi ben como, a carta de Pepe á Angelina. Chamou pola miña tía e leulle a carta. Á tía Angelina comezou a falar con el, lembraba a carta palabra por palabra. E pediulle unha copia da carta. A carta era a despedida de Pepe por estar condenado á morte. Escribíalle dende o cárcere en febreiro do ano 1937 pouco antes de ser fusilado.

Agora aparece o artigo de Manuel Rivas onde se reproduce a carta que tan ben tiña na súa memoria Angelina.

Un sinte agora que pasan cousas na vida que non entendeu nunca. A tía Angelina sempre foi un misterio para min (e moi seguramente para a miña ignorancia). Só me ven á cabeza que o seu tic lle quedou de tanto dicir que non, que non era posible que todo aquilo poidese estar ocorrendo.

Haberá que ir ao MARCO á procura dalgún entendemento.

Premios Xerais 2008

2008-06-16T12:21:00.005+02:00

Teño pendiente dicir algo sobre o día dos premios Xerais 2008 que non sei se chegarei a facer.

De momento poño as fotos do día que nos ofrece o propio Brétemas.

| View | Upload your own

Smells like teen spirit

2008-06-12T08:56:00.000+02:00

Vino e escoiteino na Casa de los Vientos, e non me puiden resistir:

11. Verbas

2008-06-01T23:59:00.002+02:00

Escoitar o programa

Verbas. Por que? Non sei, porque si. Ás veces non hai explicación. Será porque non só hai música? Será porque non hai ideas e só se materializan palabras? Será.

Ía dedicar este programa a Sudamérica. Despois pensei en facer un monográfico do jazz galego. Mais non son quen de programar (de momento) nada co mesmo tema. Así que, coma sempre, vai un remexido. (Supoño que é o tempo ou a súa falta o que me limita. Pero se o tempo non existe... por iso...).

Desta vez hai repeticións e aínda había máis. Sobrepasaba os 13 temas. Non pasaba nada, mais ao final decidín respetar ese numeriño. Porque non hai ningunha temática que me obrigue a sobrepasarme.

0. Sintonía.

Está para non estar. En canto alguén a adiviñe, mudo a sintonía.

01. Marta Topferova - Zamba gris.

Este programa moi ben se podería titular redes. Porque grande parte dos temas coñecínos grazas á internet, onde se atopa moita información, que non dan os medios habituais, nin sequera as tendas de discos.

A Marta Topferova coñecína a través dun enlace que leva a outros enlaces que levan a outros enlaces... Esta cantante checa que no momento que escoitou a Inti Illimani quixo aprender español para entender o que dicían. E non se quedou aí, quixo cantar o que escoitaba. E non lle saíu mal, non. Daquí sae a idea de adicar un programa a Sudamérica. Era perfecto, comezar con Marta Topferova e poñer un tema por cada país de América do Sul.

Esta Zamba Gris, do seu terceiro disco Flor Nocturna, lembra a Ariel Ramírez. A zamba peruana é un ritmo contaxioso, por lento, por ter peso... entras e xa non saes. Comezas a danzar, lentamente...

02. Cuarto Elemento - La brea pozo.

Na procura de temas sudamericanos apareceron os arxentinos Cuarto Elemento. Un cuarteto de guitarra, baixo, frauta e percusión máis as súas voces. Música libre dende os autores sudamericanos, con jazz, con improvisación, co que lles apetece.

03. C4Trío - A nigth in Tunisia.

O cuatro é un instrumento de catro cordas. Este é un trío de cuatros venezolanos. Tres verdadeiros virtuosos. Este é tema máis jazzeiro do disco. Un estándar ben bonito e ben coñecido.

04. Sumrrá - Burla Negra.

"Sempre lle contaron que existían paxaros que falaban cos homes, mesmo que eran almas de homes, algúns ata podían converterse en persoas e estas a súa vez en paxaros.

Dise que Rarusm, deusa da elocuencia, a música e as artes, creou a cidade de Kosondó, pero carecía da capacidade de producir aire para que o son existira. O lugar estaba en completo silencio, nin sequera se podía pronunciar o nome de SUMRRÁ, xa que este mundo se atopaba no baleiro.

SUMRRÁ! SUMRRÁ!, pensou que era un corvo, crra, crra!! Pero non era un corvo, senón un paxaro negro de peteiro laranxa."

O primeiro disco de Sumrrá di que está gravado os días 11 e 12 de outubro de 2002, mais no libreto existe unha PS que di: Miles de aves morreron e seguen a sofrer polas consecuencias do afundimento do Prestige (Galiza 2003)

Mais este tema xa é do segundo disco. Jazz feito por eles mesmos. Jazz galego.

05. Gaiteiros de Lisboa - Chamarrito do Pico.

Portugal sempre me pareceu moi experimentador musicalmente. Sempre me sorprenden, e case sempre para ben.

Facía tempo que non escoitaba aos Gaiteiros de Lisboa e re-descubrinos no último disco, Sátiro, xa do ano 2006.

Os Gaiteiros de Lisboa non son gaiteiros. Non son só gaiteiros. É verdade que tocan a gaita de foles, tanto galega como portuguesa, mais non é o que os define precisamente.

Desfruto tanto deste disco que non fun quen de resistirme a por dous temas.

06. Gaiteiros de Lisboa - Nem fraco nem forte.

Coñecín aos Gaiteiros de Lisboa a través de Paulo Marinho, o gaiteiro dos Gaiteiros. Un verdadeiro estudioso da gaita galega e da gaita-de-fole. Foi el quen me achegou á Associação Gaita de Foles, da que foi promotor nos seus inicios. Tamén me fixo coñecer a Sétima Legião, banda de rock portugués dos anos 80, o primeiro proxecto do inquedo Rodrigo Leão, onde o propio Paulo tocaba a gaita.

(Outra idea mais: un monográfico sobre a música portuguesa... vanme afogar as ideas!)

07. Lambarena - Herr, unser Herrscher.

De cando en vez escoito músicas que se poden atopar na rede. Estou suscrito ao podcast de l'arbre de les 1000 musiques onde me fixo descubrir a Lambarena, disco homenaxe a Albert Schweitzer.

08. Lambarena - Agnus Dei.

O disco Lambarena - Bach to Africa, fusiona músicas de Bach con melodías e ritmos de Gabon. Músicos europeos, africanos, sudamericanos mesturando músicas dende a marabilla creada por Bach.

Un disco para escoitar dun tirón, un disco que pouco a pouco vai creando unha atmósfera especial. Un disco que ben merece dous temas nesta selección.

09. Abe Rábade - Cada noite eu chorando pensaba.

O jazz galego anda moi vivo. O jazz feito en Galiza está moi activo. Non dá tempo de estar ao día de toda a música que producen estes músicos. Xa están anunciando o, tan esperado, disco de Open Doors (GHU! Project vol.2, Abe Rábade) cando aínda non acabamos de escoitar o de Rosalía 21.

Rosalía 21 é un proxecto de Anxo Angueira (poeta) e Abe Rábade (pianista e compositor) onde participan tamén Guadi Galego (voz), Jesús Santandreu (saxo tenor), Nelson Cascais (contrabaixo) e Bruno Pedroso (batería).

O disco é o resultado do espectáculo multimedia que dá unha visión en clave de jazz do universo de Rosalía de Castro, onde se recalca a faceta máis reivindicativa da poeta.

Escollo este tema porque mostra dunha maneira moi visual como se expresa o jazz. Quen recita? Quen canta?

10. Pelo Gato 24 - Dígame se fai favor.

Guadi Galego xa non é a cantante de Berrogüetto, agora canta Xabier Díaz. Os dous cantantes que non paran, que andan en todas.

Este tema é o primeiro do disco Pelo Gato 24, editado pola AGG dedicado aos xogos e cantigas para os nenos, onde canta precisamente Xabier xunto á cálida voz de Mercedes Arribe.

11. Apocalyptica - One.

No anterior programa houbo quen me chamou demasiado academicista por incluir un tema de Metallica e dicir que utilizaba recursos da música feita no tempo no que vive.

Así pois volvo por o mesmo tema noutra versión do grupo Apocalyptica, un cuarteto de violonchelos, saídos da academia de música clásica Sibelius de Helsinki. No ano 1992 comezaron a tocar por diversión temas dos seus grupos favoritos entre os que destacaba Metallica. Facíano por brincar pero acabaron tocando en bares, e finalmente a gravar un disco no ano 1996, Plays Metallica by Four Cellos. O nome é a fusión de Apocalyse e Metallica. Ese mesmo ano foron os teloneiros de Metallica nos dous concertos que deron en Helsinki.

E é o que realmente me gusta, xogar coa música. Neste caso eles poden vivir da súa brincadela.

Non hai como velos en directo:

12. NHU - Na terra do verde chan.

Non sei como cheguei a coñecer a NHU. De verdade, non o sei.

Só sei que gravaron este disco no ano 1978 e que estaba formado por Xurxo Pérez, Roberto Abal, Xosé Ferreiro, Tino Grandío e Xulio Ferreiro.

Aínda non me recuperei da sorpresa que levei. Como é que non sabía nada deles?

13. Olatz Zugasti - Haurrak, logale dalako.

Para rematar unha canción de berce. Do marabilloso disco Bulun Bulunka. Música para desfrutar con todos os sentidos.

Non me gusta o Myspace. Non, non me gusta. Pero é certo que se poden atopar moitos músicos e moitas músicas nese espacio. É por iso que me animei a facer unha conta, na que vou añadindo os myspaces dos músicos que van pasando por aquí. Hainos que aceptan a invitación. Podes velos no myspace do curioso impertinente.

O Myspace é un bo lugar para coñecer a música dos grupos. Irei deixando todos os que teñan un perfil para que poidades escoitar máis música e ter máis datos de todos os grupos:

Marta Topferova
Inti Illimani
Cuarto Elemento
C4Trío
Sumrrá
Gaiteiros de Lisboa
Paulo Marinho
Sétima Legião
Rodrigo Leão
Abe Rábade
Berrogüetto
Metallica
Apocalyptica

Maus

2008-05-22T11:20:00.002+02:00

O 13 de Xuño é a data.

Blogues pola lingua

2008-05-16T12:54:00.002+02:00

Os cravinhos

2008-04-25T09:10:00.004+02:00

0118 999 881 999 119 725...3

2008-04-24T19:56:00.003+02:00

Na última revista retranca aparece este numeriño. Tamén aparece a indicación "podes buscar este número en google ou en youtube, ou non gastar o tempo en frikadas". E eu, que sigo ao pé da letra iso de que se che din que non penses nun elefante é imposible non facelo (a que estás pensando nun elefante?) alá que vou como ben mandadiño (e friki) que son.

E o que topei foi unha sorpresa.

Lembreime directamente dunha moi boa amiga que di que se fan series de televisión de moitos oficios, pero non de informáticos, que interese pode ter unha serie sobre informáticos? Coidado, atácanos un virus, todos en formación... ou hai que facer un backup urxente...

Pois amiga miña, aquí está esa serie: "Os informáticos" (así é como a titulan en Canal+).

Podo dicir que eu vivín, sen ningún tipo de esaxeración, momentos como estes (estes son os primeiros cinco minutos da serie):

É unha serie inglesa de claro humor inglés (de feito a mín lémbranme a Monty Python). A serie titúlase The It Crowd (polo visto, un título intraducible) e conta as historias do departamento de informática de Industrias Reynholm.

E por que o numeriño? Pois porqueeee:

Estou tratando de 'conseguir' a serie e rir un bo anaco.

Dar de ler

2008-04-21T11:43:00.005+02:00

Sempre me gustou participar nos eventos do día do libro.

Esta vez será no acto central da semana do libro de Gondomar: Dar de ler, como quen dá de beber. Que non é outra cousa que ler para os demais.

Se che apetece unha lectura de orella, alí estaremos para ler en alto pequenos fragmentos de distintos libros.

Mervent (ou a globalización)

2008-04-17T22:41:00.000+02:00

De cando en vez vou escoitando os programas de radio que se moven pola internet adiante. Un deles é o do blog L'arbre de les 1000 musiques, no que tamén se poden descubrir moitas músicas.

Escoitando o programa do 25-10-2007, atópome cunha sorpresa.

O programa está adicado a Rusia e países satélites (dicíase así, non é?). Case ao final do programa aparece o grupo Mervent, grupo que se dedica a tocar música celta. Non me gusta esta etiqueta, pero é a que utilizan no propio programa. (Tal vez algún día falemos da inexistente música "celta"). Aquí está Mervent.

Mais a sorpresa é esta:

A Foliada dos Morenos de Lavadores. Nada máis e nada menos.

Pícame a curiosidade e comezo a bucear. Non aparece nada de Mervent no blog, mais si aparece un dos membros do grupo, Valery Novgorod, que (como non?) ten outro blog cunha chea de músicas, pero nada do grupo Mervent. Sen embargo aparece unha etiqueta de Galicia e aparece un grupo que non coñecía Kadril & Alumea. Ten as etiquetas de Belgium, folk, folk-rock, Galicia, Spain. A saber que pode sair daí. Xa veremos. Tal vez estes dous grupos compartan músicos, ou algún(s) sexa(n) galego(s)...

(Actualización: Resulta que non era un grupo. Son dous, Kadril por un lado e Alumea por outro.)

Ao que ía... Os Morenos de Lavadores en Rusia. Globalización total e absoluta.

Merlo Branco

2008-04-16T19:46:00.005+02:00

Falaba hai uns días da insistencia dos meus amigos a meterse en proxectos interesantes, creativos, ilusionantes (ou polo menos, ilusionadores)...

Neste caso é un proxecto que vin como foi crecendo pouco a pouco ata o parto final. Agora é un neno acabado de nacer que terá que ir facéndose maior.

Falo de Merlo Branco Producións.

Merlo Branco son Miguel e Montse.

Din eles de si mesmos:

merlo branco producións é unha organización adicada á promoción da cultura en xeral e da música galega en particular, movida polo convencemento de que celebrar a diversidade e cultivar o respecto as diferenzas poden facer deste mundo un lugar mellor para tod@s.

Centramos a nosa actividade na promoción de intérpretes e grupos de música tradicional, folk, e outras propostas baseadas nas músicas de raiz.

merlo branco producións nace de forma expontánea da necesidade dun grupo de músicos galegos de ter un medio eficaz de promoción e dignificación do seu traballo, lonxe do concepto de músico ou música coma producto económico.

Noraboa e ánimo!

Klezmer

2008-04-15T12:55:00.005+02:00

No blog, medio-irmán deste, adicado á música klezmer entérome de que o próximo día 29 de Abril vai haber na casa do libro de Vigo unha charla coloquio sobre o klezmer.

Esta charla está organizada pola AGAI. Presentará Pedro Gómez-Valadés e falará Piotr Grudzien, violinista polaco ao que lle desexo moita sorte no seu proxecto de grupo klezmer na Galiza.

Máis información.

Eu non penso perderma. Quen se apunta?

Metropolis

2008-04-08T23:35:00.005+02:00

Dun tempo para acá, recibo no meu mail, ou no meu teléfono móbil (ou fixo), ou falando en persoa, proxectos de xente que pertence á miña vida. Parece que se puxeran dacordo para facer cousas interesantes.

Neste caso trátase de Marcos. Está metido nun proxecto, Metrópolis, que consiste en que reporteros de diversas partes do mundo fagan unha reportaxe falando do mesmo tema.

A Marcos coñecerédelo os que pasastes pola miña (nosa) casa cando vivía en Lavapiés. :)

Avisa de que haberá temas mellores e aconsella que nos pasemos pola páxina de cando en vez para ver se hai actualizacións. Farémolo... Polo menos eu!

De momento déixovos coa súa reportaxe:

Hai máis de máis países en MetropolisTV.

A Coruña Son. Eu.

2008-04-01T18:46:00.003+02:00

Acabo de pór todos os vídeos disponibles sobre as charlas e o concerto final do programa do obradoiro da Coruña Son. Para tomar con calma e aprender moito.

Unha inciativa de Algarada (O levantador de minas, Goretoxo, e sobre todo Tati).

Houbo unha primeira fase onde a xente foi subindo os seus propios temas. Outra fase na que o público votou 30 temas. Deses 30 temas, Santiago Auserón escolleu 10 para traballar con eles durante unha semana. Este era o premio. Tamén deron un concerto, e van gravar un disco.

Na mesma semana de traballo, tamén se fixeron varias charlas sobre a música.

Todo isto co apoio das concellarías de cultura e mocidade da Coruña.

Iniciativas destas son as que fan falta: Ideas frescas, anovadoras, constructivas, libres...

De verdade, a miña máis sinceira noraboa!

PD. Para o seguinte, espero poder escapar da miña vida para participar de toda a semana final.

PD2. (02/04/08): Hai máis reaccións blogueiras e ben interesantes. Ghanito fala do concerto e concordo con el que ten que ser interesante escoitar os temas tal e como os enviaron ao concurso e despois de pasar pola semana do obradoiro con Santiago Auserón. Martin Pawley deixa uns fragmentos do concerto. Entéronme por el que un dos concursantes, Pablo Díaz, é irmán de Xabier Díaz. Con Pawley concordo en que agora serán temas que escoitaremos proximamente. Sobre todo se es oínte de Aberto por Reformas.

E se queredes saber máis ide á páxina de ACoruñaSon.eu

A Coruña Son. Eu. Concerto Final.

2008-04-01T17:40:00.001+02:00

A Coruña Son. Eu. 3ª: Novas canles de promoción e distribución para as cancións: o uso da tecnoloxía dixital.

2008-04-01T17:37:00.001+02:00

A Coruña Son. Eu. 2ª: Lírica de tradición popular española e canción culta. Posíbel influxo de ambas na canción contemporánea.

2008-04-01T17:31:00.003+02:00

A Coruña Son. Eu. 1ª: Para que serve unha canción

2008-04-01T12:15:00.000+02:00

Reconquista 2008

2008-03-29T18:46:00.004+01:00

Estamos en plenas festas da Reconquista de Vigo.

Marta Topferova

2008-03-28T18:31:00.001+01:00

Hoxe non fago outra cousa que escoitar a Marta Topferova.

10. Impulso

2008-03-12T23:23:00.016+01:00

Cheguei ao programa 10. Parece que un número tan redondo require dalgunha celebración. Sen embargo utilizareino para dar o paso atrás necesario para coller impulso e comezar un novo camiño. Xa vou adiantando neste algunhas das novidades, que ben poucas serán, mais ás veces os pequenos cambios representan grandes pasos.

0. Sintonía.

Agora o tema a adiviñar será a sintonía. En canto se adiviñe, cambiareina.

01. Ana Alcaide - Como la luna y el sol.

Ana Alcaide topou o seu camiño en Suecia. Bióloga e violinista foi toparse coa Nyckelharpa nunha viaxe de estudios a Suecia. O flechazo foi definitivo. Alí tamén topou músicas da península. Agora pódese atopar polas rúas de Toledo tocando e cantando.

'Como la luna y el sol' é o seu segundo disco, recién saído do forno, que anda estos días presentando.

02. Congotronics 2 - Kabuangoyi.

Mestura de ritmos bailables e instrumentos tradicionais do Congo. Congotronics foi a sensación da música africana no ano 2004. África eléctrica.

03. Metallica - One.

De cando en vez merco algún libro sobre música. Esta vez caiu nas miñas mans o libro Investigando los estilos musicales no que se fai un repaso aos distintos elementos característicos de cada periodo da música occidental. O libro ven acompañado de 3 cd con músicas que ilustran cada periodo. Estas músicas non son exclusivamente de música clásica (ou culta) se non que se trata en cada capítulo de relacionar temas doutras culturas e doutros estilos que poidan ter elementos en común. O último dos temas que aparece no libro para ilustrar a exploración do século XX é o tema One de Metallica. Desta forma ven a comprobarse que todas as músicas manexan os mesmos elementos e que existen moitas máis similitudes das que estamos dispostos a admitir moitas veces... (Esta é unha realidade moi humana que explica grandes paradoxas que se producen neste mundo tan inentilixible).

04. Antwerp Gipsy Ska Orchestra - Suki´s Theme.

Realmente este é deses discos que non se sabe como chegou ás miñas orellas. Supoño que sería a través dalgún foro musical no que sempre hai unha persoa que parece que non haxa un só disco no mundo que non coñeza. A Antwerp Gipsy Ska Orchestra é un grupo de músicos de distintas nacionalidades afincado en Bélxica. Un grupo cunha chea de influencias que debutou co seu primeiro disco no ano 2007 foi toda unha sensación en Bélxica. O título do disco Tuttilegal fai referencia ao "problema" da inmigración ilegal.

05. Nine Inch Nails - 3 Ghosts I.

Pouco coñecía e pouco coñezo a Nine Inch Nails. Aparecen aquí pola súa iniciativa de promocionar o seu novo disco Ghosts i-iv. Hai 5 formatos cos seus 5 precios para conseguir este disco. Gratis, 5, 10, 75 e 300 dólares. En realidade xa só hai 4 opcións, a de 300 dólares xa se agotou. Eu escollín a gratuita. Aparecen 9 temas e información en arquivo .pdf e as carátulas. A de 5 dólares xa inclúe 36 temas. E así vai subindo o nivel do formato ata chegar ao ultra-deluxe edition.

Son os grupos, os artistas os que se atreven a modificar o mercado. E acabarán por cambialo. A industria musical está demasiado obsesionada co pirateo e inmersa na súa inercia comercial non é capaz de darse conta de que o mundo está indo por outros lares.

06. Ataque Escampe - Galicia es una mierda.

Outro grupo que ofrece o seu disco a través de internet é Ataque Escampe (AE). Pódese descargar a través da páxina da Regueifa Plataforma, onde tamén se poden descargar outros discos e outros productos artísticos baixo a licencia Creative Commons . Ataque Escampe ofrece tamén os seus comentarios de cada tema do seu disco, que tamén se pode (ou poderá) mercar nas tendas.

O título, evidentemente retranqueiro, busca tamén un impacto promocional. Dende un punto de vista crítico paréceme ben como cuestionamento de todas as cousas que nos rodean e penso que é necesario ser autocrítico. A letra da canción vai por aí, desmitificando case todo tótem cultural que poideron lembrar. Deixándose de prexuicios e tirando todos os tópicos que non fan máis que lastrar a creatividade (daqueles que teñen creatividade e se sinten acomplexados polo "peso" da cultura). Por aí ben.

Mais cando se poñen a promocionar noto un certo aire de "alternativos guais" que me bota un pouco para atrás. É posible que teñan razón cando din que se dixeran que "España es una mierda", se cadra estarían detidos. Claro, se cadra. Quizais, se cadra tamén, é o que quixeran facer e non se atreven. É como se quixeran estar perseguidos, é como se quixeran ir de rompedores, de revolucionarios, de provocadores... Efectivamente, "España es una mierda", cousa que din os Violadores del verso sen ter que facer ningunha suposición de se dixeran ou deixaran de dicir... se cadra...

Prefiro quedarme coa primeira impresión. E poder dicir iso que xa se está espallando por aí de "eu tamén son unha merda", ou sexa, "yo también soy una mierda", polo que sen temor a trabucarme podo dicir que "Galicia es una mierda" e tamén "España es una mierda" e dende o mesmo punto de vista crítico e autocrítico "El mundo es una mierda".

07. Terela Gradin Quintet - Seven days.

Ando dende hai un tempo querendo facer un programa sobre o jazz na Galiza. Mais parece tarea infinita. Cada vez que achego un pouco os meus oidos e os meus ollos, aparecen máis músicos e máis grupos.

A Terela Gradin coñecina gracias a un programa de jazz ao que estou subscrito. Un jazz moi tranquilo, mirando cara outros lugares. Unha voz moi tranquila, e por veces, suxerente. Este tema é do primeiro disco. Gústanlle moito as versións. O Seven days é un tema de Sting.

Teño ganas de escoitar o segundo disco, 'Pascala'.

Para o programa de jazz podería incluir músicas de Baldo Martínez, Paco Charlín, Roberto Somoza, SOS Trio, Sumrrá, Abe Rábade, Xacobe Martínez Antelo, Pepe Evangelista, Terela Gradín, Alberto Conde, Marcelino Galán, Miguel Cabana, Carmen Rey, Javier Constenla, Nani García, Kin García... Falta alguén? (Por favor, envíamo a curiosoimpertinente@gmail.com).

Realmente un mundo por descubrir, vendo as relacións entre todos eles e cos músicos de jazz e folk tanto de Galiza como de fóra. Todas os proxectos nos que andan metidos, as escolas de jazz, as jam sessions, os locais, os festivais...

08. Paco de Lucía e Manolo Sanlúcar - Sevillanas a 2 guitarras.

Sempre ando coa idea de por o primeiro tema do disco da banda sonora de Sevillanas de Carlos Saura, onde Rocío Jurado canta moi bonito. Pero non sei que pasa que sempre se me cruza outro tema no medio. Neste caso fixéronlle a competencia Paco de Lucía e Manolo Sanlúcar que se atopan no mesmo disco tocando unhas sevillanas flamencas como só eles saben facelo.

Quedará Rocío Jurado para outro momento.

09. Carlos Cano - Niña Isabel.

Á copla en España pásalle como ao fado en Portugal. Os prexuicios non deixan escoitar a boa música como merece. Unha boa, moi boa opción de introducirse na copla pode ser escoitando a Carlos Cano. Escoita, escoita...

10. Charles Mingus - II B.S.

Ano 1963. Grávase en dúas sesións o disco titulado Mingus Mingus Mingus Mingus Mingus. Unha verdadeira xoia de Charles Mingus, un dos grandes da historia do jazz.

11. Eva Castiñeira - A danza.

La Voz de Galicia foi a última en editar este disco gravado en 1981 e que xa estaba descatalogado. O disco de recolleita de Florencio, o cego dos Vilares, o último violinista cego andante, e a pandereteira Eva Castiñeira.

12. Kimya Dawson - My mom.

Chégame unha mensaxe pregutándome se coñezo a Kimya Dawson. E non, non a coñezo. E claro, así como é imposible non pensar nun elefante, cando che din que non penses nun elefante, tamén é imposible que non me poña a buscar quen é Kimya Dawson. E entón entendo o por que da pregunta. Pertence ao chamado movemento anti-folk. Aínda non entendo moi ben de que vai iso do anti-folk, mais vexo que é un movemento que só pensa na diversión. Só, digo, como se non fose máis que suficiente... e necesario. Un movemento que xurde, como non, en estados unidos como contraposición ao folk con carga política dos anos 60 (sempre pensando en EEUU). Música con ansias de experimentación e con grandes doses de retranca que se ri ata de si mesma.

Quedouvos claro? A min tampouco. Pero, oes, gústame...

13. Eliades Ochoa - Estoy como nunca.

No cd, no concerto, no documental de Buena Vista Social Club hai un músico que case pasa desapercibido, pero aí está, como sabendo a dimensión na que os subiu Ry Cooder xunto con Wim Wenders e tendo sempre os pes no chan. Dá a impresión de que o lío non vai con el, se non con todos os músicos que tantos anos estiveron esquecidos e apartados dos seus instrumentos enriba dun escenario. El disfruta vendo disfrutar ao resto de músicos. A impresión esváese cando ten que tocar el, e entón é el o que se esquece de todo e vólcao todo sobre a música. E aí está Eliades Ochoa, con ese orgullo do que só os cubanos son capaces de vivir a pesares de todo.

Estoy como nunca é o mellor tema para rematar este programa. Porque dá igual o ben que se estivera noutro momento. O que importa é agora, e agora estou como nunca.

Non sei moi ben onde pór todos os enlaces pero xa lle buscarei un lugar:

itpc://feeds.feedburner.com/curioso-impertinente
http://curiosoimpertinente.blogaliza.org/
http://podgalego.org/node/238
http://feeds.feedburner.com/~r/Curioso-Impertinente/~6/1
http://curioso-impertinente.neurona.com/
http://curioso-impertinente.podango.com/
http://www.bigcontact.com/player.php?r=0&xmlurl=http://feeds.feedburner.com/curioso-impertinente

Valdemuller

2008-03-04T17:51:00.004+01:00

Valdemuller é unha obra de Neira Cruz.

O CDG fixo unha versión para monicreques.

Parece que todas as actrices que coñecín se puxeron a traballar a un tempo. Raquel Queizás ten unha sensibilidade especial. E eu sei que lle irá moi ben naquilo que se propoña.

Podedes ver o dosier onde se explica, ademáis do elenco artístico e técnico, a elaboración dos monicreques.

Só vendo as imaxes xa apetece ir. Podedes escoller entre varios lugares e datas:

Febreiro

Ourense, no Teatro Principal
Mércores 13. Función para institutos. 11:00 horas
Xoves 14. Función para institutos. 11:00 horas
Venres 15. Función de estrea. 20:00 horas
Sábado 16. Función. 20:30 horas
Domingo 17. Función. 20:30 horas

Narón, no Auditorio Municipal
Mércores 20. Función para institutos. 11:00 horas
Xoves 21. Función para institutos. 11:00 horas
Venres 22. Función. 20:30 horas
Sábado 23. Función. 20:00 horas

Tui, no Teatro Área Panorámica
Mércores 27. Función para institutos. 11:00 horas
Xoves 28. Función para institutos. 11:00 horas
Venres 29. Función. 20:00 horas

Marzo

Pontevedra, no Pazo da Cultura
Mércores 5. Función. 21:00 horas
Xoves 6. Función para institutos. 11:00 horas

Carballo, no Pazo da Cultura
Martes 11. Función para institutos. 10:00 e 12.00 horas

Abril

O Barco de Valdeorras, no Teatro Lauro Olmo
Martes 8. Función para institutos. 12:00 horas
Mércores 9. Función para institutos. 12:00 horas

Valencia, no Teatro Escalante
Domingo 27. Función. 18:00 horas
Luns 28. Función para institutos. 10.00 e 11:30 horas
Martes 29. Función para institutos. 10.00 e 11:30 horas
Mércores 30. Función para institutos. 10.00 e 11:30 horas

Maio

Vilagarcía de Arousa, no Auditorio Municipal
Xoves 8. Función para institutos. 11:00 horas
Venres 9. Función para institutos. 11:00 horas

Ribadeo, no Auditorio Municipal
Xoves 15. Función para institutos. 11:00 horas

Vigo, no Centro Cultural Caixanova
Sábado 17. Función. 20:30 horas
Domingo 18. Función.20:30 horas

Ferrol, no Teatro Jofre
Domingo 25. Función.
Luns 26. Función para institutos. 11:00 horas
Martes 27. Función para institutos. 11:00 horas
Mércores 28. Función para institutos. 11:00 horas

John Zorn

2008-03-04T17:25:00.004+01:00

Foi a través do twitter de ascárida que descubrín que John Zorn vai estar na Coruña.

Procurei un pouco e din co programa do XIII ciclo de jazz Fundación Pedro Barrié de la Maza (claro que non o atopei na web da fundación barrié de la maza, se non na web de tomajazz).

O ciclo comeza con John Zorn na Coruña. Desta vez non podo perdelo. O único inconveniente é tamén a súa maior vantaxe, é gratis. A ver se hai sitio. Alguén se apunta?

Todos os concertos son gratis, nas sedes da Coruña e Vigo. Quen poidera ir a todos os concertos!!

E este é o programa:

Sábado, 5 abril 2008, 20:30h A CORUÑA
John Zorn Carte Blanche
John Zorn, saxo alto e dirección
Marc Ribot, guitarra eléctrica
Jamie Saft, piano eléctrico
Ikue Mori, electrónica
Trevor Dunn, baixo eléctrico
Cyro Baptista, percusión
Kenny Wollessen, batería
Joey Baron, batería

Sábado, 12 abril 2008, 20:30h A CORUÑA
Richard Galliano and Tangaria Quartet
Richard Galliano, acordeón
Sebastián Surel, violín
Philippe Aerts, contrabaixo
Rafael Mejías, percusión

Martes, 15 abril 2008, 20:30h VIGO
Rhoda Scott Trio
Rhoda Scott, órgano
Ricky Ford, saxo tenor
Bobby Durham, batería

Sábado, 19 de abril 2008, 20:30 h A CORUÑA
Miriam Aida Bossa Acoustic Nonet
Miriam Aida, voz
Fredrik Kronkvist, saxo alto
Mats Anderson, guitarra
Mäns Mernsten, piano
Mats Ingvarsson, contrabaixo
Martin Heap, cavaquinho
Ola Bothzén, percusión
Anders Vestegärd, percusión
Dan Svensson, percusión

Sábado, 26 abril 2008, 20:30h A CORUÑA
McCoy Tyner Trio & invitado especial Joe Lovano
McCoy Tyner, piano
Gerald Cannon, contrabaixo
Eric Kamau, batería
Invitado especial: Joe Lovano, saxo tenor

Martes, 29 abril 2008, 20:30h VIGO
David Kikoski Trio + Jam session con músicos galegos
David Kikoski, piano
Darryl Hall, contrabaixo
Leon Parker, batería

Xoves, 8 maio 2008, 20:30h VIGO
Pepe Habichuela & Dave Holland Sextet
Pepe Habichuela, guitarra
Dave Holland, contrabaixo
Josemi Carmona, 2ª guitarra
Carlos Carmona, 3ª guitarra
Bandolero, percusión
Juan Carmona, percusión