Anne ve Bebisi

2008-07-23T21:28:00.006Z

Sonunda buraya da güneş ve sıcak uğradı :) 25-26 dereceleri gördük :))))
Taze nane yaprakları eklenmiş buzzz gibi bir limonata sıcak havalar için ideal :)

Yapımı en basitinden:
5-6 limon sıkılır.
Bir tavada 1 bardak şeker yarım bardak suda eritilir.
Limon suyuna eklenir.
Üzerine biraz daha su eklenir.
Sonra bolca buz.
Ve biraz da nane yaprağı.
Dolaba konur.
Alışverişten dönünde soğuk soğuk içilir :)

Bugün oğluma, tutup yürüteceği küçük bir araba aldım. Uzun zamandır bahçedeki diğer çocukların yürüteçlerini, bisikletlerini falan kullanıyordu.

Tabi daha dükkanda diğer ürünlere ulaşmak için çırpındığından dükkandan çıkar çıkmaz, dükkanın önünde kutusundan çıkarıp parçaları birleştirdim. Bulunduğumuz yer trafiğe kapalı, güvenli bir yerdi. MK, ayakkabılarını çıkarıp attığı için çıplak ayaktı. Arabasından iner inmez, tekerlekli plastik oyuncağıyla deli gibi, çıplak ayak koşturmaya başladı :))

Yalnız ilk kez, biraz daha büyüyüp arabada oturmak istemediğinde ne yapacağımı kara kara düşündüm. Çünkü daha önce hep park, bahçe gibi yerlerde, kaçabileceği bir yerin olmadığı, kalabalığın olmadığı, gözümün önünde olan yerlerde yürüyüp koşturdu. O kalabalıkta, hızla koşan bir bücürün insanın ağzını yüreğine getirebileceğini bizzat yaşadım.

Şu, çocukların göğsünden ve sırtından bağlanan ve bir ucu anne-babanın elinde olan tasmalardan mı almalı napmalı:P

Yeni bir araba koltuğu bakmaya başladım. Bilgisayar başına oturup uzun uzun araştırma yapmamı gerektirecek bir iş. Ürün karşılaştır, sonra mağazaları karşılaştır vs. vs. Bir de istediğin yerden gidip alamıyorsun, asla stokta bulunmuyor aradığın şey. Eve teslim edilmesini bekleyeceğim.

Youtube yine mi yasaklı Tr'de? Bir şeyler yazacaktım ama şimdi benim yüzümden tüm blogger'ı yasaklarlar diye yaz-a-mıyorum :P

İlk fırsatta tv'de çıktığında videoya çekip bloggerın video ekleme özelliğiyle eklemeye çalışacağım.

Eren Derin'in annesi Meltem, MK'yı David Beckham'a benzetmiş :) Ben de özellikle eşofmanlı fotolarında aynı şeyi düşünmüştüm, yazmayı unutmuşum :) Teşekkürler hatırlattığın için :)))

2008-07-21T22:51:00.013Z

İpek teyzesinin hediyeleriyle :))
Tarak dahil değil tabi :P Kıyafeti ve yastığı ;)

He gives a ride around ;))

A bit messy :)

Parkta bir cumartesi:

Buralarda havalar bugünlerde böyle işte.

Yeşim teyzesinin gözünden. Onun yaptığı ekmeği yerken :)

Yes, He's a 'keltoş' again :))

Bugün neredeyse tüm günü dışarda geçirdik. Önce sabah, çok alakasız bir saatte uyuma isteği gösterince topladım tası tarağı, öğle uykusu öncesi yemeğini, bahçeye indim. 1.5 saat oynadı, oynarken uykuyu falan unuttu tabi :)

Dönüşte 2.5 saate yakın, arada 1 kere uyanmak suretiyle uyudu. O yorgunlukla sızdı kaldı da diyebiliriz tabi :) Uyanınca bir şeyler atıştırıp yeniden attık kendimizi sokağa :) Önce biraz merkezde alışveriş, sonra da yorgunluktan bayılana kadar oyun oyun oyun :)))

Bunlar da öğleden sonra fotoları :)

Olimpiyatlara hazırlanıyor da:) Gülle atma dalında :P

MK ve Saz arkadaşları :))

Çok biliyormuş gibi bir de sıraya geçmiş :) Büyükler oynarken kendince o da oyuna dahil oldu :) Böyle durumlarda uzaktan izlemek öyle zevkli ki.

eh.. Ona da bir şans tanıdılar :)

Bu da Wimbledon'a hazırlık için :)

O kadar çok oynayıp-koşturup yoruldu ki, arada sürekli bana mamma-mamma diye koşturdu :) Çocuğunuzun iştahsız olduğunu düşünüyorsanız bir de açık havaya salın gitsin :))

A Love Story :)

Niye küstü ki bu şimdi?

Neyse, kaçan kovalanırmış :))

Persil'in şu reklamını izlemenizi tavsiye ederim. Sesini duyamayacak olanlar varsa yine de izlesinler, ses değil, görüntü önemli bu reklamda :))

Ben çok sevdim :))

Saat 3.5 olup da çocuklar okuldan dönünce, sitenin bahçesi çocuk bahçesine dönüyor. En çok o zaman seviyorum bu bahçeyi ben. Çeşitli milletlerden, rengarenk, farklı dillerden ve dinlerden, küçük büyük bir sürü çocuk dökülüyor bahçeye.

Küçüklerin anneleri peşlerinde:) Büyükler daha özgür :)

Düşüyorlar, kalkıyorlar, bazen itişip kakışıyor, bazen paylaşıyorlar. Ama sonuçta daima eğleniyorlar :)

Toddler and Mother denilen oyun grupları var. Henüz hiç birine katılmadık MK ile. Bu bahçe bizim için 'çocuk ve anne grubu' görevi görüyor :) Ancak kış gelip havalar soğuduğunda, çocuklar içeri hapsolmak zorunda kaldığında.. O zaman bir kaç grup bulacağız oğlumla :))

2008-07-15T22:25:00.004Z

Pazar günü kabilecek okyanus kıyısı yaptık.
Biz kıyıya daha yakın olduğumuzdan erken vardık :P
Kabilenin geri kalanını beklerken kuş kovaladık :P

The Illusion..

Sevda kuşun kanadında,
Ürkütürsen tutamazsın..

(Cem Karaca)

Babalar ve Evlatlar :)

Şansımıza okyanus çekilmiş ve hatta çekilmeye devam etmekteydi. İlk kez okyanusu bu kadar çekmiş gördüm, sevindim :)

Kendimizi kumsala attık ama tabii buralar TR gibi değil :) Güneş yüzünü bir saklıyor, bir gösteriyor. Hava esiyor..

Tam bir dondurma canavarı oldu çıktı başımıza :)

Okyanustan arta kalanlar üzerinde..

Patinaj yaparken :) Düşmek üzereyken yakaladı eşim.

İlk kez çekilmiş okyanusa girdim :)) Benden başka meraklısı yoktu o gün :)
Fazla zamanımız olmadığı için çok yürüyemedim, en ucuna kadar gitmiş insanlar vardı. Bir gün denemek istiyorum. En ucuna kadar gitmek istiyorum.

Sporcu yetiştirelim biz bu oğlanı, yetenek var galiba, ne dersiniz? :)

Dondurma faslı bitti mi? Bitmedi :)

Bunları da, evli evine, köylü köyüne gitmek için ayrıldığında, arabayı park ettiğimiz alışveriş merkezinden aldım. İndirime girmişler. Kırmızı&Siyah Japon ceketim ve gerçek kimono olmasa da mavi-beyaz yalancı bir kimonom:P var, bu perşembe onlarla kullanırım diye düşünüyorum :))

Bugün Yeşimle birlikte bir arkadaşımızdaydık. Ortamda, 2 aylık, 4 aylık ve 7 aylık olmak üzere 3 bebek ve 14 aylık bir çocuk-bebek vardı. Şenlik görülmeye değerdi :))

7 aylık bebek, diğerlerinden olduğu gibi, 14 aylık olan oğlumdan da hem enine hem boyuna daha genişti :))

2008-07-13T20:48:00.002Z

Minicik bir böğürtlen tanesinden bu kadar çok renk çıkması çok ilginç :)

Yahoo! Cow-boy :)

Cuma sabahı, metro beklerken..

Artık yiyip içtiğimiz her şeye ortak çıkıyor küçük bey :)

Bu akşam sitenin bahçesinde, 2 yaşında Hintli bir çocuk hafifçe MK'yı itti. MK yere p0p0sunun üzerine oturdu.

Müdahele etmedim, çocukların böyle konularda -çok abartmadıkça- olayları kendi aralarında halledebileceğini düşünüyorum. MK bilmeden de olsa zarar verecek gibi olduğunda mutlaka onu uyarıyorum ve engel oluyorum ama ona dokunduklarında, zarar verecek bir şey değilse karışmıyorum. Çünkü insanlarla arasındaki en ufak bir anlaşmazlıkta hemen yanında beni aramasını istemiyorum. O yüzden bu tarz itişip kakışmalarda oğlumu ne kolluyorum, ne çocuklara müdahale ediyorum, sadece uzaktan izliyorum. Olayın büyüme ihtimaline karşılık :) Böyle böyle oynamayı öğreneceklerine inanıyorum. Zaten büyük çoğunlukla da onlar kendi aralarında hallediyorlar sorunu :))

Ancak Hintli anne müdahele etti. Hızla gelip oğlunun kolunu tuttu, başındaki kapşonu indirip yüzüne hafif bir tokat attı. Sonra da MK'dan özür dilemesi için zorladı :/

Ben şok oldum. Müdahele etmek istedim ama kadın sert bir şekilde, terbiye olma yaşına geldi, öğrenmesi lazım artık dedi.

İngilizler de benzerini yapıyorlar, tek fark onlar tokat atmıyor. Böyle bir durumda çocuklarının kolundan tutup mutlaka özür dilettiriyorlar. Yapmaması gerektiğini söyleyip mutlaka kızıyorlar.

Çocuk yetiştirmek zor iş, zor.

2008-07-11T22:17:00.012Z

Komik oğlan benim oğlum :) Ağzını şapırdatıyordu burda :)

Sühendan öksürmüyor mu diye sormuştu aşağıdaki yorumların birisinde, alışması için öksürse de yiyecek, tıksırsa da yiyecek :P

Şaka bir yana, sonrasında bir kaç öksürük oluyor ama hasta olmadığı sürece zararı olmadığını düşündüğümden devam ediyorum :))

Bugünlerde havalar buralarda böyle işte! Pazartesiden bir görüntü.

Aynı günün akşamı. Bulutlar uzaklaşıyor diye koşa koşa bir yerlere gidelim dedik, şansa bakın ki gide gide, bulutların yaklaşmakta olduğu tarafa gitmişiz :))

Çaycı çırağı iş başında :))

Servis yapalım :)

Yuvaya dönüş..

Çay saati :)

Bir varmış...

Bir yokmuş...

2008-07-10T21:09:00.005Z

Aslında bir Kıbrıs türküsü olan, Kıraç'ın biraz şarkılaştırdığı bu parçayı bugün yolda 3 kere dinledim arka arkaya. Bir keresinde başka bir parçayı tekrara alıp, yüzlerce kere üst üste dinlemiştim. Böyle bir potensiyelim var. Hayatım, yap hep-ya hiç üzerine kurulu :) Acaba aynı parçayı bin kere sıkılmadan dinleyebilir miyim aralıksız diye düşündüm :) Guiness'te bununla ilgili bir rekor var mıdır ki?

Bu parçanın bende çok özel bir yeri var. Yıllar önce, çok sıkıntılı bir zamanımda sürekli dinlediğim bir şarkıydı. Başka hiç bir müziğin hissettirmediği şeyleri hissettirir bana. Çok hüzünlü olan o zamanlarımı şimdi gülümseyerek ansam da, bu parça hala hüzünlendirir beni.

Video biraz komik :) Hanımlar gününden ama gözünüzü kapatıp dinleyin siz :))

Birikmiş çok foto var ama hafta sonu aktarıp düzenleyebilirim sanırım. Bugün sabah kamerayı almak istedim yanıma, rahat duramam, fotoğraf çekerken geç kalırım diye düşünüp almadım :) Ama yarın sabah alacağım:))

MK'yı iş yerine getirmem için çok baskı var :) Pazartesi ya da salı götürsem diyorum. Bu hafta sonu bir karar vereyim.

Günlerdir hava kapalı ve yağışlı. İki yazdır buralar böyle. Oysa ki yazlar ne güzeldir burda. 25-35 derece arasında ve güneşlidir. Günler çok uzun olduğu için yazlar çok güzel geçer. Sabah 3 gibi aydınlanmaya başlar ortalık. Şu an güneşin doğuşu 4.50 falan. Akşam 9.30 gibi batar güneş ama saat 10'da bile hafif alacakaranlıktır. O yüzden uzuuun uzuuun vakit geçirir insan dışarda. Hele bir de bahçe varsa, dostlarla gece yarılarına kadar bahçede keyif yapılır :)

Bir zamanlar, öğrenci iken, arkadaşlarla bahçeli, iki katlı bir evde yaşıyorduk. Bazı haftasonları, kahvaltı için bahçeye çıkıyor, gece yarısı eve giriyorduk :)) Bütün günü bahçede geçiriyorduk. Evlerin mutfakları doğrudan bahçeye açıldığından bir mutfak, bir bahçe yapıp takılıyorduk :) Bir de müzik sistemini kurmuştuk ki.. off :))

Şimdi bahçe yok, apartmandan dolayı ama zaten yazlar da yağışlı geçiyor artık. Geçen sene sel basmıştı ortalığı, bu sene öyle olmaz umarım.

İşe döneli sadece kendimden bahseer oldum :P MK'dan haberlere gelince. Bugün biraz ağlamış, bir ara elektrikli süpürgeyi çalıştırmış abla, onun sesinen korkuyor. Biraz da akşamüzeri mızlamış. O evde de öyle dedim :))

Bitirmeden ekleyeyim, gece yine sık sık uyansam da sabah 7'de kalkıp yarım saat yürümeme, 1.5 saat metro ile yolculuk yapmama, beş buçuk saat aralıksız çalışmama, yine 1.5 saatlik otobüs+metro yolculuğu yapmama, akşam 5.30'da eve girmeme, biraz atıştırıp hazır hava bugün güneşliyken değerlendirelim diye MK ile sitenin bahçesine çıkmama rağmen; bütün günü MK'ya bakarak geçirdiğim günlere nazaran çok çok daha az yoruldum. Bütün gün çocuk bakmak dünyanın en yorucu işlerinden bir tanesi. Test ettim, onayladım :))

Güzel dilekleriniz için, bir alttaki yorumlar için teşekkürler :)

2008-07-10T09:43:00.003Z

The Legend is Back (Efsane geri dondu) diye mailler atiyorum bugun saga sola:)))

Is yerindeyim su an.

Sabah 7'de kalktik oglumla. Kahvalti et, hazirlan derken evden cikisimiz 7.25 oldu. Normalde 15-20 dakika surecek yolu karistirdigim icin bakicinin evine vardigimizda saat 8.10'du. Sabah yurusuyusu olsun diye yuruyerek gittim bakicimizin evine.

8.30'du metroya vardigimda. Is yerine geldigimdeyse 9.50 !

Sabah 10'a kadar ise baslama hakkimiz var. O yuzden mumkun olan en gec saatte ise baslayacagim ki sabahin 5'inde kalkmak zorunda kalmayalim:))

Aksam 15.30'da cikacagim bir aksilik olmazsa. Cumartesi sabahlari bir kac saat evden calisarak acigi kapacatagim. Gerci cumartesileri esim de calisiyor, evde degil. MK ile calismama imkan yok ama bulacagiz bir caresini.

Yolda gelirken, sanki daha gecen hafta ise gelmisim gibi hissettim. Sanki gecen 14-15 ayi hic yasamamisim gibi. Cok garip bir duyguydu.

Ise donmek guzel:))

Simdilik haberler bunlar:)

Uzun bir aradan sonra..

2008-07-08T13:14:00.006Z

Cilek Canafari :)

Yagli Ekmek, Yagli Eller

Uyku Mahmuru

Minik Balet

Tersine Dunya

Gana Elbiselerimiz

MK ve MR

Esimin dogumgunu pastasi.

Meyveli Buzlar-Ice Lollies

MK ve arkadasi

Yazacak sey cok ancak simdilik gecmis gunlerden bir kac foto..

demistim ama geri dondum:)

Bu aralar en favroi mekani pencere onu:) Cami acip, disarda cocuklar oynuyorsa bangir bangir bagiriyor onlara:)) Kendince konusuyor da konusuyor.

Acalya Dantecigin en favori kelimesinin ac oldugunu yazmis, bizimkinin de al :) Daha dogrusu kesin ve kesik bir A :))

MK bir seyleri eline alip sonra da elinden birakivermeye ve tabii sonucunda yere dusurmeye baslayinca, eline aldigi sey atmamasi gereken bir seyse Ver annecim onu bana, diyerek elindekini bize vermesini ogretmistim. Bu cok isimize yarayan bir sey oldu:)

Artik elindeki her tasimamasi gereken seyi bu sekilde elinden almayi, hem de onun rizasi ile almayi basariyoruz:)

Bazen aldigimiz meyveleri yiyemeden bozulma kivamina yaklasiyorlar, onlari blenderdan gecirip kaliplara koyuyorum. Hem ziyan olmuyorlar hem de MK'nin dislerine iyi geliyorlar. Gecen gun bir ona, bir kendime cikarmistim, zorla benimkisini de aldi elimden:)) Cok komikti hali:) Daha once hic boyle yapmamisti, sanirim dislerine o kadar iyi geliyor ki bulmusken ikisini de kapmak istedi :))

Eh, arkasi yarin diyelim ve kacalim :)

2008-07-04T22:03:00.001Z

Teknik bir ariza sebebiyle yayinimiza bir sure ara vermek zorunda kaldik, ozur dileriz:)
Teknik ariza halen devam etmekle birlikte, takipcilerimizi daha fazla merakta birakmaya
gonlum razi gelmedigi icin kisa sureligine cep telefonundan baglanip haber vereyim
dedim :)

Gecen hafta internet saglayici firmamizi degistirdik, bizi internete baglayacak yeni
"router" (elektronik alet edevat:P) postada kaybolmus! Ol sebepten 1 haftadir
internet free bir ortamda yasiyoruz.

Bugun ise baslayacaktim ancak o da teknik sebeplerden haftaya ertelendi:)

Gectigimiz hafta, 2 gun, ogleden sonralari MK'yi yeni bakicisinin evine goturdum. Yaninda
ben de kaldim. Bugun sabah 11'de goturup, 5'te amak uzere yalniz biraktim.
Bakicisinin evinden cikinca kendimi cok garip hissettim:) 14 aydir ilk kez yalniz basima kaliyordum.
Tingir mingir surecek bir bebek arabasi, aglayacak mi, mizlayacak mi diye dikkatimi vermemi gerektirecek
bir cocuk olmadan bos bos, elimi kolumu sallaya sallaya yurumek cok garip bir duyguydu.

Ipod'umu taktim ve 14 aydir dinlemedigim sarkilari&turkuleri dinleyerek aheste aheste yurudum.

Eve geldim, bir cay demleyip kahvalti ettim:) 14 aydir, zamani parcali yasiyorken, bugun
ilk kez, bu kadar uzun bir zaman dilimini kesintisiz yasadim:) Unuttugum bir duyguymus:)

Salonda, yerde duran topa takildi gozum bir ara, yavrucugum burada olsa ne$eyle oynardi
simdi topuyla diye huzunlendim.

Ancak gunun sonunda, cok sukur, ikimiz icin de guzel bir gundu ki onemli olan da buydu:)

Internetimiz umuyoruz ki onumuzdeki hafta baglanacak.

2008-06-29T22:38:00.015Z

Cuma:

Londra Ağası :)

Türkiye'de hava 40 derece imiş, burada yağmur var hala :)
Biz burada hiç kışlıkları kaldırdım, yazlıkları indirdim muhabbeti yapmıyoruz. Temmuzun ortasında hava birden 8 dereceye inip, ertesi gün 22 dereceye çıkabiliyor çünkü.

Cumartesi:

Bu fotoğrafın odak noktası MK değil:) Fotoğrafı eşim çekmiş, ben az önce fotoğrafları gözden geçirirken farketttim, arka plandaki tv alt yazısı çok anlamlı geldi :))

Right, now we are in trouble...
And it's only just beginning.

Ah-ha! Şimdi başımız belada...
Üstelik bu sadece başlangıç.

:))

Aaaa uyusuna artık baba yaa! Ne bu canım, her gün salla salla uyusun diye :P Bıktım artık valla! :)))

Pazar:

Uzun yıllardır süren yorgunluğumdan bahsetmiştim. Yıllardır multivitamin kullanırım, herhangi bir vitamin eksikliği yok; tiroitlerime baktırdım, çalışıyor görünüyorlar. Yani fiziksel bir şey bulunamadı ama dinlenmekle falan gitmeyen aşırı bir yorgunluk, bitkinlik, kas ve eklem ağrısı vs. vs. Zaman zaman aklıma kronik yorgunluk sendromu'ndan muzdarip olabileceğim geliyordu.. Bu cumartesi, uzun zamandır aklımda olan bir şeyi yaptım, binbir derde deva, bitkisel tedaviler uygulayan Çin eczanelerinden birisine gittim. Daha önce de sivilceler ve cildim için gitmiştim, yıllar önce. Metabolizmamın yavaş çalıştığını söyleyip çay hazırlamışlardı bana. Ancak bir kaç günden sonra çayın tadına daha fazla dayanamayıp bırakmıştım.

Bu cumartesi yine gittim, artık o kadar yorgunum ki:) bu yorgunluktan, iğrenç çayları bardak bardak içmeye razıyım :)

Teşhis yine aynı, yavaş çalışan metabolizma, düzeni bozuk bir bağışıklık sistemi ve bağışıklık sistemini ayakta tutmak için deli gibi çalışan bir hormonal düzen/vücut. Tüm bunlara bağlı olarak da kronik yorgunluk.

Gördüğünüz çalı-çırpı, ağaç kabuğu ve odun parçalarını uygun gördüler :))

Tadını tarif etmeme imkan yok :) İnsanların iğrenç bulduğu şeyleri hapur hupur yiyip yutan bir insan olarak bu tadın anlatılmaz yaşanır olduğunda iddialıyım. Ancak dediğim gibi, artık bir çare aramam lazım bu yorgunluğa, kas ve eklem ağrısına, uyusam da bir türlü uykuya doyamamalara...

6 hafta sabah akşam birer bardak.

Battaniye Motifleri/Granny Squares

Çocukluk; yolda bulduğun kırık bir kürekle bile mutlu olmaktır...

aa-aa! Bak ne buldum anne burda :)

Minik Bahçıvan :) Sanki çim biçiyor :)
İşini nasıl da ciddiyetle yapıyor :)

Küçük bilimadamı iş başında :)

Bisiklet delisi :)

Neredeyse tüm çocukların ya bisikleti ya da scooter'ı var. MK hangisini ortada görse atlıyor, kurcalamaya başlıyor. Aslında yukarıdaki fotoda, arka planda, gölgede kalan 2 bisiklet bizim. Uzun zamandır kullanamadığımız için tekerlerleri inmiş durumda. En azından birisini çıkarıp MK'nın önüne koysam, milletin bisikletlerini rahat bırakır mı acaba? Yoksa pek çok şeyde olduğu gibi, kendisininki değil de ille de diğerlerininki mi cazip gelir yine? :))

Bu blog MK'nın uyku günlüğü olma yolunda:) Cuma akşamı önce 2, sonra 4, sonra yine 2 saat kesintisiz uyuyarak beni şoka sokmuştur kendileri. 4 kocaaaaa saat kesintisiz uyudu! Ama dün akşam, cumartesi gecesi acısını çıkardı.

Önce hep birlikte çalışma odasında, yerde uyuyorduk. Uyanıp uzun uzun ağladı, ne uyumak istiyordu ne uyumamak! Beyaz'ın psikopat tiplemesine güleriz ya, döner istiyorum ama içinde et olmasın istiyorum anlıyor musun beni diyen, gülmeyin! Gerçek o :))

Salonda uzun süre uğraştım uyutmak için. Bir ara kendime geldiğimde ikimiz de yerde yatıyorduk. Ara ara uyanıp, uzun uzun ağlamaları, uyumamaları, Calpol'a rağmen devam etti.

Sabaha doğru, Yeter artık! İkinizin de sesini duymak istemiyorum, uyumak istiyoruuum! diyerek baba oğulu çalışma odasında bırakıp kendimi yatak odasına attığımı hatırlıyorum :P

Sonra nasıl olduysa, yine cebren ve hile ile yanıma bırakılan:P oğlumla yatak odasından çalışma odasına transfer olmuşuz.

Toplamda uyanma sayımız 10'u geçmiştir kesin. Artık uyanmasını da dert etmeyeceğim, keşke geri uyusa:(

Bu gece, nisbeten daha iyi. 6 saatte 3 kere uyandı henüz :P Gece emzirmelerini kesmemin bir faydasını görmüş değilim. 2 hafta olmasına rağmen. Dişleri çıkana kadar da bir değişiklik olacağını sanmıyorum bu konuda.

Geçen gün gördüğüm köpek dişi artık yok:P Yerini sevdiği için çıkmamaya karar vermiş olmalı :P

2008-06-26T20:58:00.009Z

Bizi taklit etmeye, kendisi yiyip-içmeye bayılıyor :)

Eflatun.
Üniversitedeki felsefe hocamın oğlunun adı, aynı zamanda :)

Her akşam bir dondurma arabası dolaşıyor mahalleleri. Türkiye'deki su ya da tüp arabalarının çaldığı türden bir müziği var, onu çalarak dolaşıyor. 18.30'da bizim siteye geliyor. MK arabanın müziğini her duyduğunda dilini çıkarıyor, dondurmacının geldiğini anlayarak :) Bu akşam parktaydık, dondurma arabası geçti yakından, müziğini çalarak. Bizimkinin dil hemen dışarı çıktı, dondurma istediğini belirterek :))

Her perşembe bir 'minikler futbol kulübü'nün çalışması var parkta. Merakla izliyor MK. Belki 4-5 seneye ben de oğlumun antremanını izlerim diğer anneler gibi orda :)

Battaniye motiflerine devam. Kışa kadar yapayım diyorum. Kasım-Aralık gibi hangi büyüklüğe geldiyse bırakayım. Olduğu kadar olsun :)
Önümüzdeki cuma işe dönüyorum. En son TR seyahatimiz sırasında kitap okuyabilmiştim, metroda bol vaktim olacak, en çok yeniden kitap okuyabileceğim için seviniyorum :) Bir de Almanlara; sizin full takımı ve tabii hakemi, az daha bizim yedeklerle yenecektik diye hava atacağım diye :) hmm bir de ev bakmaya başlayacağımız için, bir de.. bir de... :) Sevinmek için epey bir sebebim var anlaşılan :)
İşe döneceğim için önümüzdeki hafta MK'yı bakıcısına alıştırma haftası olacak. Daha önce bir kaç sefer bir araya geldiler ve kısa süreli de olsa birlikte vakit geçirdiler. İnşallah MK sorunsuz alışır ve güzel vakit geçirir bakıcısıyla.

3-4 hafta önce, arkadaşım Gül bizdeyken MK'nın aşısını yaptırmıştık. Sağlık merkezinin salonu, çoğunluğu MK'nın yaşıtı, bir kısmı daha küçük, bir kısmı daha büyük, bir sürü çocukla tıka basa doluydu. 1.5 saat beklemek zorunda kaldık. Koskocaman salonda iki çocuk vardı, bir sn bile yerinde durmayan. Birisi MK :) Diğeri, MK'dan 3-4 ay daha büyük Hintli bir kız çocuğu. İkisi de 1 sn bile yerlerinde durmadılar.

Benim yanımda Gül vardı, sağolsun MK'yı dışarda yürüttü, epey oyaladı. Diğer kızın annesi karnı burnunda bir hamileydi, yalnızdı ve sürekli kızının peşinden koşturmak zorunda kaldı. Diğer tüm çocuklar 1.5 saat boyunca, mızıldamadan annelerinin kucaklarında oturdular! Gözlerime inanamadım. Bu yaşlardaki çocukların uslu uslu oturabilecekleri hiç aklıma gelmezdi.

Peki uslu uslu oturan 1 salon dolusu çocuğun davranışı mı, merakla her şeyi keşfetmeye çalışan, yerinde duramayan MK ve o kızın davranışı mı normal? Yoksa o annelerin bildiği, benim bilmediğim bir sakinleştirici falan mı var? :))

Publish dedim, geri döndüm :)) Sobem vardı benim :))

MK'yı hangi garip isimlerle seviyorum :))

Minik kedi, pisicik, tekir, sarı kafa, oğlan (oğğğlaaan oğğlaaaan diye uzata uzata:)), kızanım-kızancığım (Trakya yöresi ve batısında; çocuğum anlamına gelir), yavru kuş, minik kuzu, iskeletor, kemik torbası:)) Bu kemik torbası aslında çok zayıf olan kızkardeşim için bulduğum takma isimdi:) Şimdi, aynı teyzesi gibi zayıf olan oğlum için kullanıyorum:))

2008-06-25T23:06:00.006Z

2008-06-22T00:11:00.016Z

Almanya'dan sevgili Melek :) Gece uyanmaları dişe bağlı da çok oluyor. Nihan'ın dediği gibi uykuya dalma ve sallanma arasında bir bağ olduğu için uyanığında da illa sallanarak uyutulmayı istiyor. Bazen ben de MK'yı ayağımdan bırakamıyorum, öylece uyuyor. Ben tüm bunların altında dişlerinin olduğuna inanıyorum. MK'nın gecede bir kaç kez uyanması, onu sallayarak geri uyutmam falan beni zorlamıyor. 10-15 dakika bile uyuyaması, bazen ayağımdan bile yere bırakamam (çünkü uykuya dalmış bile olmuyor, en ufak bir ses ya da dokunmada sıçrıyor) hep dişleri yüzünden diye düşünüyorum. Geçen gün köpek dişlerinden birisini gördüm, geliyor :) Şu anda neredeyse tüm dişlerini, diş etlerinin altında görebiliyorum. Hepsi kabarmış, patlamaya hazır. Bakalım nasıl olacak? Belki de bir sabah bir kalkacağız tüm dişleriyle bize sırıtıyor :)))

Kuaybecim, kararlıyım, kararlısın, kararlı :P

Sevgili Rana'nın sevgili annesi :) İşe döneceğim için haftada 2 gün gündüz emmeyecek zaten. Perşembe Cuma'yı cumartesi pazar ile bağlayıp bıraktırmayı düşünüyorum. Ama şu geceler bir düzene girse önce. Ondan sonra bir sabah bir de akşam 2 yaşına kadar emzirmek istiyorum ama malum, bu konularda evdeki hesap çocuklara hiç uymuyor :))

Emziği almıyor sevgili anonymous. Emziğe bu saatten sonra alıştırmak da istemiyorum, yüzdük yüzdük kuyruğuna geldik :P Tabii belli de olmaz, insan çaresiz kalınca her şeyi deneyebiliyor :)

Sevgili Suzan, gece gündüz emiyordu ama artık gece 10-11'den sabah 5-6'ya kadar vermiyorum. Ben de yakında işe döneceğim, haftada 2 gün, bakalım neler olacak :)

Beyza'nın annesi, MK da aynı durumdaydı. Şu anda tek yapabileceğin belirli saatler arasında kararlılıkla vermeyeceksin. İlk bir kaç geceden sonra durumu kabullenecektir. Ama uyanmaması konusunda garanti yok malum :) Işıl'ın dediği gibi diğer anneler bir kaç hafta sonra kesin sonuç almışlar, umarım ben de yakın zamanda güzel haber veririm bu konuda :)

Diğer arkadaşlar, sizlere de çok teşekkürler.

Sling'im Hindistan'dan geldi de... Kullandım bile :))) 6 metrelik upuzun, incecik, %100 pamuk bir kumaş. MK'yı sırtıma bağlayıp bulaşık yıkadım :) Dişler yüzünden gündüzleri kucağımda ya da sürekli yanımda olmak istiyor.

Böyle uzun kumaşların ince olmasına dikkat edin, üzerinize sarıp sarmalayacağınız için ince olması önemli.

Ağza dikkat :)

Adım Adım Bir Zirve Öyküsü :)

Granny Square'lerim :)

Gece Emzirmelerini Nasıl Kestim?

2008-06-18T21:54:00.004Z

Bu post; Kuaybe, Beyza'nın annesi ve onların nezdinde tüm gece nöbetçileri için geliyor :) Cıstak cıstak :)))

Öncelikle Işıl'a teşekkür etmek istiyorum, bir süre önce bana tavsiye ettiği doktor ve web sayfası yardımıyla gece uykularını kestim.

Dr. Jay Gordon'ın yazısının orjinalini okumak isteyenler için linki: Changing The Sleep Pattern In The Family Bed

Önce doktorun tavsiyelerini sonra da kendi tecrübemi yazayım.

Dr. Jay Gordon'ın bu metodu kesinlikle 1 yaş ve üzeri çocuklar uygulanmalıdır. Daha küçük çocuklar yani bebekler için uygulanması uygun değil.

Gece uyku saati için bir zaman dilimi seçin. Gece 11 ile sabah 6 arası mesela. Dr. Gordon, 1 yaş üzerindeki çocukların 7 saat boyunca ve hatta daha uzun süre kalorisiz (yani emmeden) durabileceklerini söylüyor.

İLK 3 GECE:

İlk 3 gece belirlediğiniz saatin başlangıcına -diyelim ki- 11'e kadar normalde ne yapıyorsanız aynen devam edin. Uyandığında emziriyorsanız devam edin. 10:58'de bile uyansa emzirin, uyutun. Ancak saat 11'den sonra uyandığında yine emzirin ancak kısa bir süre emzirin. M(e)m(e)'de uyumasına izin vermeyin. Uyanıkken geri yatırın, sarılın, pışpışlayın vs. vs.

Sabah 6'dan sonra ise yine eskisi gibi, uyandığında emzirerek devam edin.

İKİNCİ 3 GECE:

Bu aşamada, gece 11 ve sabah 6 arasında uyandığında kesinlikle emzirmeyin. Kucaklayın, sırtını sıvazlayın, onunla konuşun ancak kesinlikle emzirmeyin ve geri yatırın.

SONRAKİ 4 GECE:

Doktor Gordon diğer 4 gecede de bebeği ağladığında hiç yataktan almamayı, kucaklamamayı tavsiye ediyor. Konuşun, pışpışlayın ama kucağınıza almayın diyor. Doktora göre, bu 10 geceden sonra çocuğun uyanmaları büyük ihtimal kesilecek. Belki 1-2 hafta daha az çok devam etse de sonunda gecede en azından 7 saat kesintisiz uyumaya başlayacak.

Benim tecrübeme gelince..

Geçen cuma, MK'nın yine 3-5 dakikada bir ağlayarak uyandığı, emmeden geri uyumadığı sıradan bir gece. Benim nezlem tam geçmemiş, yorgunum. Ancak MK'nın bu halinden o kadar bezmişim ki Işıl'ın tavsiye ettiği Dr. Gordon'ın sayfası aklıma geldi. Aradım buldum, okudum ve o anda karar verdim. Bu geceden itibaren artık emzirmek yok! Uykusuzluğuma, nezleme rağmen o kadar bezmiştim ki; şu andan daha ne kadar kötü olabilir ki dedim ve başladım.

Ben ilk 3 geceyi atladım çünkü zaten son 6-7 ayımız o şekilde geçmişti. Uyanınca mutlaka emmek istiyor ama M'den almaya kalkışır kalkışmaz yine uyanıyor, sonra ayağıma koyup sallıyorum vs. vs. O yüzden direkt ikinci 3 akşamdan yani hiç emzirmeme aşamasından başladım.

İlk gece uzun oldu :) Gece 12 ile 2 arasında uyumadı. Sürekli ağlamadı ama M. istediği ve bulamadığı için bağrındı durdu. Sallamam bile izin vermedi. Sürekli kucağımda gezdirdim, su verdim. Uyuklasa bile yatırmama izin vermedi. Ancak 2'den sonra uyansa da M. bulamadığından sallanarak uyumaya razı oldu.

İkinci gece çok daha kolaydı. Gece 2 civarı 15 dakika kadar arandı ama sonra yine mecburen uyudu.

Geçen cumadan beri akşam uykuya yatırdıktan sonra, sabah 5-6'ya kadar emzirmiyorum.

Ancak maalesef uykudan ağlayarak uyanmalarında bir değişiklik yok. Son 3 saat içinde 8-10 kere geri uyuttum. Ya uyku bozukluğu sorunu var ya da dişler bu işin ana sorumlusu. Bu geri uyutmalara da (= ayağımda sallamalara) son vereceğim, yine ağlamalı bir geceden sonra bu işe nokta koyacağım ama dişleri sebebiyledir diye boşu boşuna ağlatmak istemiyorum. Bir süre daha sabretmeye devam yani.

Deneyecek olan arkadaşlarda inşallah işe yarar :)

PS: Kremali'nin annesi, işin formülü: En az 10X zoom+merak+bol bol pratik :))

2008-06-15T22:34:00.023Z

Perşembe:

Cuma:

Masal gibi..

Üşüyen mutsuz MK :)

Isınmış mutlu MK :)

Dile bakar mısınız? :)

Bazı akşamlar eşimin işyerinin yakınındaki parka gidiyoruz. İş çıkışı eşim bizi alıyor, birlikte eve geliyoruz. Eskiden, doğrudan apartmana girer, dairemize çıkardık. Artık MK sitenin bahçesinde oynayan arkadaşlarını/çocukları görüp içeri girmek istemiyor, ağlıyor :) Oynayacakmış küçük bey :)

Cumartesi:

Sahanda yumurta sevdası :)

Pazar - Babalar Günü:

MK yeşil sahalarda :)

Babası MK'yı yeşil alandan alıp getirmeye çalıştıkça, babasını zorla futbol oynayanların yanına götürmeye çalıştı. Kendilerine doğru gelen topu babası tutup oynayanlara atınca da ağladı:) Kendisi atacaktı babası, çocuğun hevesini kırdın :)

Hep Londra dışına geziler yapıyoruz, Londra merkezi gezmeyi ihmal ediyoruz dedik, merkezde ufak bir gezinti yaptık.

Thames Nehri kıyısında gösteri yapanlardan birisini izlerken, başka bir seyircinin elinde dondurma gördü MK. Ve dondurmaya uzanıp uzanıp ağlandı :) Ağlama değil, ben de istiyorum, dondurma istiyorum'un MK'cesi ağlanma :)

Gösteri bitince dondurmasını yedi :)

Yok öyle bedava dondurma dedik, garsonluğa başlattık :)
Cep harçlığı kazansın biraz, masraflı olmaya başladı :P

Tarihi Parlamento Binası

MK'yı gece emzirmelerinden kestim. Gece 9-10'dan sabah 5-6'ya kadar emzirmiyorum artık. Tabii bu durum gece uyanmalarını henüz ortadan kaldırmadı ama umutluyum :)

Bu konu başlı başına bir post konusu, bir önceki postun yazısı gibi :) Her ikisi hakkında da daha sonra ayrıntılı yazacağım.

2008-06-12T11:26:00.006Z

Türk blogger anneleri bugünlerde, Soule Mama'nın 4. çocuğa hamile kalmış olmasının şokunu yaşıyor :)

Ben bu habere hiç şaşırmadım. Bir kaç hafta önce blogunu okurken, 4.yü ne zaman yapacak acaba diye düşünmüştüm :)

Bir de, Huysuz'un da bahsettiği Soule Mama'nın şöyle bir versiyonu var: http://4littlemen.blogspot.com/

Linkleri doğrudan vermiyorum, fark ederlerse, ne yazıp duruyor bunlar bizim hakkımızda diye yanlış bir fikre kapılmasınlar :)

Bu ülkeye ilk geldiğimde, gördüğüm hamile sayısı, bebek arabası ve çoluk çocuk karşısında şoka girmiştim. Hani Avrupa'da genç nüfus kayboluyordu falan filan? Bir de ikili bebek arabalarından o kadar çok görüyordum ki ikiz patlaması var sanmıştım. Sonradan anladım ki kadınlar 1-2 yıl arayla arka arkaya doğurduğundan birinci çocuk bebek arabasından kurtulmadan ikinci yetişiyordu, o zaman da çift koltuklu araba şart oluyordu.

Peki nasıl oluyor da Batı'da kadınlar bu kadar rahat ve çok çocuk yapma cesaretine sahip oluyorlar?

Ekonomik ve sosyal yaşamdaki rahatlığın bu konuda kilit nokta olduğunu düşünüyorum. Bu kadınlar sabah 9 akşam 6 çalışmak zorunda değiller. Karga .okunu yemeden kalkıp, kendini ve çocuğunu hazırlayıp, serviste saatlerce yolculuk yapıp, günün 9-10 saatini gün ışığı görmeden ofise kapanıp deli gibi çalışıp, akşam yine saatlerce yol tepip, eve gelip yemek yapmak, bulaşıkları yıkamak, yemek sonrası çay-kahve-meyve servisi yapmak zorunda değiller. Türk kadını kadar ezilen, okumuş-okumamış; ofiste çalışan-evde hizmet gören; kariyer sahibi ya da değil, -farketmeksizin- başka bir kadın grubu görmedim. Bize yakın bir de Hintliler-Pakistanlılar var ama onlar bile bizimkiler kadar evlerini bal dök y@l@ şeklinde temiz tutmak zorunda değiller.

Bu ülkede kadınlar çocuk yaptıktan sonra rahatlıkla işlerini bırakabiliyorlar. Kocalarının maaşı geçinmelerine yetiyor çünkü. Çocukları arka arkaya yapıp hepsini okul çağına getirince de işe dönüyorlar. Bizim ülkemizdeki gibi genç nüfusun rekabeti ile karşı karşıya olmadıkları için de iş bulmakta zorlanmıyorlar, kariyerlerine kaldıkları yerden devam ediyorlar.

Bir diğer alternatif, karı kocanın part time çalışması. Haftanın 2-3 günü kadın, 2-3 günü erkek çalışıyor; evde olan çocuklara bakıyor. Bir parka gittiğinizde, hafta içi öğlen saatinde, bebek arabasında çocuğunu gezdiren, kavanozu çıkarıp besleyen babalar görmek doğal bir şey.

Türkiye'de bir kadın zengin de olsa, çalışmıyorsa küçümsenir. Kim ne derse desin, illa zamanı gelir küçümsenir. Üretmiyor diye. Oysa burada böyle bir toplumsal baskı yok. Üretmek ve çalışmak illa aynı kabul edilmiyor çünkü. Yani kadınlar ne ekonomik ne de sosyal açıdan bir işe girip çalışma zorunluluğu altında hissetmiyorlar kendilerini. Bir de bu kadınların hayatına, bizdeki gibi, dış kapının mandalına kadar gerekli-gereksiz herkes karış-a-mıyor. Kilolarını, seçimlerini, hayatlarını, karakterlerini, evlerini, yaptıkları çocuk sayısını:) vs.vs kimse eleştirmiyor. Öyle bir durumda "mind your own business" "seni ilgilendirmez, sen kendi işine bak" cevabını yapıştırıyorlar:)

Buna rağmen illa da 3-4 çocuk yapmak zorunda değiller elbette:) 1-2 çocuk da yapabilirlerdi, neden en az 3 çocuk? Çocukları seviyorlar, bence tek açıklaması bu. Çocuklarının geleceği için kaygı duymuyorlar. Eğitim ve sağlık sistemi oturmuş, anne babaya kalan keyifle çocuk büyütmek. Zaten hayata bizlere göre çok daha pozitif bakıyorlar, bu durumda çocuk doğurup büyütmek de o kadar zor olmuyor. ABD'de değil ama Avrupa'da sağlık sistemi ücretsiz olduğu için doğurmak ve sonrasındaki tüm bebek&çocuk kontrolleri de bedava olduğundan aile bütçesine fazla bir yükü de olmuyor çocukların.

Bu arada Soule Mama'nın unschooling kavramını benimsediğini ve o ailenin, çocuklarını okula göndermediğini ekleyeyim. Öyle özel okul parası dertleri olmadığı gibi ücretsiz okulla bile uğraşmıyorlar yani. Evlerinde televizyon da yok:) Akşamları çocuklar uyuyunca tv karşısına kurulmak yerine dikiş makinasının başına oturuyor:)

"Hangi kadın daha güçlü?" diye düşünüyorum. Bir tarafta 4-5 çocuk yapan ancak ekonomik ve sosyal baskıdan uzak, keyifle yaşayan, iyi gününü de, kötü gününü de eşiyle paylaşan kadınlar; diğer tarafta eğitimi, maddi ve sosyal durumu ne olursa olsun, yaşadığı toplumun baskı altında olan, önemli bir kısmı; erkeğin fiziksel ve/veya psikolojik şiddetine maruz kalan, hayatı boyunca sürekli birilerine hizmet etmek zorunda kalan, omuzlarındaki tüm yüke rağmen üstüne bir de çocuk yetiştirmeye çalışan kadınlar...

Favori türkümle konuyu özetliyorum :))

Dağda belimde odun beni ne hale kodun
Tarlada ırgat avrat, hanede hazır hatun
Bir uşak göbeğimde altısı eteğimde
Yedi bitirdi beni, anandaki o çene
Dünyanın gailesi, yetmezmiş gibi bir de
El ayak çekilince sen bitersin dibimde
Uy çalsın kemençeler de ben bir horon tepeyim
Çatlasın kaynımgiller, bari kurtlarım dökeyim
Fındığı ben toplarım, kırması sana düşer
Uy ellerin iyisi, geh geh gerinip şişer
Üşüdüm senden baba ocağı, gözümde tüter
Uy adaletsiz dünya, gücün hep bize mi yeter?
Bir bezden bebem vardı bohçamda hayallerim
Kızlığım yarım kaldı, ben annemi isterim

2008-06-11T21:57:00.012Z

Pazar:

Keyif..

Üstündeki sevgili İnci'nin hediyesi :) Her kullandığımda sevgiyle anıyorum :)

Ne istediğini çok iyi biliyor bu çocuk :)

Emir'in anne babasından izin almadım ama o kadar güzel bir fotoğraftı ki kendimi tutamayıp, kısa bir süre sonra kaldırmak üzere koydum.

Ah bir bahçem olsa... tralala la la la loom :)

Daisy is the beauty..

Salı:

Pazartesi akşamüzeri siren sesleri kapladı her yeri, sonra da evin içini kesif bir yanık kokusu sardı. Çeşmeyi açtığımda su ip gibi akıyordu. Akşam eşim arabayı siteye sokamadığını, yolları kapattıklarını söyledi. Meğerse bizim sitede, 1 blok ötemizdeki binanın çatısı yanmış. En üst katlar da çatıyla birlikte maalesef. Umarım ölen ya da yaralanan yoktur. Salı günü dışarı çıktığımda çektim bu fotoğrafı.

Evlerde yangın ve duman alarmı var ama kim bilir ne oldu :( TV'lerde bir kaç aydır bir uyarı reklamı dolaşıyordu. Alarmlarımızın pillerini kontrol edelim, çalışıp çalışmadığından emin olalım falan diye. Bugün bir başvuru formu göndermişler, ücretsiz alarm kontrolü yapacaklarmış isteyen dairelere. Biz de başvuruyoruz.

Güller bana hep çocukluğumu, anneannem ve dedemle altlı üstlü oturduğumuz evimizin bahçesini hatırlatır. Hele de gözlerimi kapatıp kokladığımda bir an çocukluğuma gider gelirim. Dedem -rahmetli- çok güzel bakardı bahçesine. Ortada kocaman ortancalar, yer yer rengarenk kokulu güller, arapsaçı, fesleğen, sarmaşıklar. Bir de kızılcık ağacı, tam köşede..

Oğlumun ilk traşı :) Ya da ilk traş denemesi :)

MK'nın temposuna yetişemedim en sonunda ve bugün rahatsızlandım. Kırıklık, üşüme vs vs. Omuzumda battaniyem, elimde ballı limonlu çayım.. İyileşmek için bekliyorum :)