caffè ristretto

2009-12-08T10:45:00.001+01:00

La Giornata dello Studente

- تجمع دانشجویان ایرانی مقیم رم در دانشگاه لاساپینتزا، ۱۶ آذر

2009-12-06T10:36:00.001+01:00

La Domenica37

دیروز در ایتالیا روز نه به برلوسکونی بود. در رم تظاهرات شد و مردم نسبت به آن چه که آن را تهدید علیه آزادی رسانه ها از سوی نخست‌ وزیر ایتالیا می دانستند اعتراض کرده بودند. عروسک پینوکیو را هم - که به نشانه ی اعتراض به دروغ های برلوسکونی او را می زد - همراه خود آورده بودند. خیلی ها شال، بادکنک و پلاکاردهای بنفش رنگ داشتند و از زیر صورتک های برلوسکونی فریاد می ‌زدند سیاست باید با دست‌ های پاک همراه باشد. تظاهرات کنندگان خواستار استعفای برلوسکونی بودند ولی آقای نخست وزیر در واکنش به اعتراضات روز گذشته در ایتالیا آن را نمایشی خنده‌ دار دانست و اتهامات وارده به دولت خود را مسخره توصیف کرد. او همچنین مدعی شد که مطبوعات در ایتالیا از هر کشور دیگر غربی آزادترند. فردا روز اعتراض به دروغ های پینوکیوی وطنی است. کاشکی دیکتاتورهای کوتوله کمی هم تاریخ خوانده بودند.

2009-12-04T02:45:00.001+01:00

Mondiali 2010

- جابولانی، توپ جام جهانی دو هزار و ده

2009-12-02T00:24:00.017+01:00

Gradisca, Presidente!

با اهورا رفته بودیم برای تعطیلات کتاب بخریم. تمام کتاب فروشی های شهر - و احتمالا تمام ایتالیا - پر شده از کتابی به نام "لذت ببر، نخست وزیر!" که شرح بدون خط قرمز خاطرات پاتریتزیا دآداریو از میهمانی کاخ گراتزیولی برلوسکونی ست که نهایتا به تخت خوابی که پرزیدنت پوتین برای آقای شوالیه تحفه فرستاده بود، ختم می شود. انگیزه ی چاپ این کتاب که نمی توانم آن را شرح دهم، آن قدر احمقانه است که نگارش آن توسط مادالنا تولانتی، دستیار سردبیر روزنامه ی کریره دل متزوجورنو، غیرمنتظره به نظر می رسد. دفتر نخست وزیری بعد از انتشار این کتاب واکنشی نشان نداده است، اما برلوسکونی در مصاحبه ای گفته است "هرگز نمی دانسته که پاتریتزیا یک فاحشه ی تلفنی ست". در هر صورت این کتاب که با تیتر و تصویر جنجالی برای تعطیلات کریسمس وارد کتابفروشی ها شده است، در فلورانس مورد توجه قرار نگرفت. امیدوارم که در شهرهای دیگر هم مورد توجه قرار نگیرد.

علیرغم تهدیدات من اهورا این کتاب را خرید، چون معتقدست این حق کسی است که در سن هفتاد و یکی دو سالگی هنوز نمی داند که نباید دوست دختر دهن لق انتخاب کند.

2009-11-30T08:36:00.000+01:00

La famiglia mafiosa dei fratelli giuseppe e silvio

سیلویو برلوسکونی در جریان گردهمائی حزبی در ساردنیا، اعلام کرد که می خواهد نویسندگان فیلم‌ ها و کتاب ‌های ضدمافیائی را خفه کند. وی از اتهاماتی عصبانی است که او را به عنوان هم پیمان با مافیا، معرفی می‌ کند. آقای نخست وزیر از نویسندگان آثار ضدمافیائی مانند نويسنده ی مجموعه ی تلويزیونی اختاپوس، به دلیل خدشه وارد کردن به وجهه و حیثیت ایتالیا انتقاد کرد. او گفت: اگر من متوجه شوم که نویسنده ی این مجموعه ی تلويزیونی چه کسی است سوگند یاد می‌ کنم که او را خفه کنم. در یک اطلاعیه ی خبری که سریعا از سوی دادستان فلورانس تکذیب شد، آمده بود که علیه برلوسکونی و دل اوتری تحقیقاتی جریان داشت که دلیل آن مشارکت احتمالی آن ها در حملات مرگبار سازمان مافیا در سال های نود و دو و نود و سه بود. گاسپاره اسپاتوتزا عضو سابق مافیا شهادت داده بود که او و دل اوتری تماس‌ های مستقیمی با جوزپه گراویانو، سرکرده ی باند مافیا داشتند...

2009-11-28T00:45:00.084+01:00

Via studenti di Teheran

نامگذاری خیابانی در شهر سالمی سیسیل به نام دانشجویان تهران، از موضوعاتی ست که وبلاگ ها و وبسایت های ایتالیائی بسیاری به آن پرداخته اند. قرار بود ويتوريو ازگاربی، شهردار سالمی، در حمايت از نقش جوانان و دانشجويان ایرانی در اعتراضات خیابانی پس از انتخابات ریاست جمهوری دوازدهم ژوئن، خیابانی در سالمی را به نام دانشجويان تهران نامگذاری كند. اين نامگذاری، بیست و هفتم نوامبر با نزدیک شدن به روز دانشجو در ميدان مرکزی این شهر در جزيره ی سيسيل انجام گرفت و نام يكی از خیابان های منتهی به این میدان خیابان دانشجويان تهران شد. یکی از وبلاگ نویس ها در این رابطه می نویسد: سالمی پایتخت ِ پیش از رم ِ ایتالیا، پیش از رم یکی از خیابان های شهر را به دانشجویان تهران اهدا خواهد کرد و این، امروز و تا آن جا که ممکن ست در تقابل با دیکتاتور احمدی نژاد خواهد بود.

Via studenti di Teheran -

2009-11-24T00:20:00.000+01:00

Il marchese di Roccaverdina

ماركى ِ روكاوردينا، اشراف ‏زاده ی قدرتمند سیسیلی دلباخته ی دختر فقير شانزده ‏ساله‏ اى به نام آگريپينا سولمو می شود و او را به عنوان خدمتکار به قصر خود می آورد. ماركى به دليل توجه و علاقه ی بی حد و اندازه اش به آگريپينا - که زیر دست دایه گراتزیا به انجام امور قصر می پردازد - تصمیم به ازدواج با او می گیرد اما سنت های دست و پاگير طبقه ی اشراف که در این داستان خاص در قالب شخصیت بارونس، عمه ی مارکی متجلی می شود، مانع از انجام این خواسته می گردد. ماركى برای رهائی از فشارهای خانواده اش، از مباشر خود روكو مى ‏خواهد كه با دخترک ازدواج كند و آنان را سوگند می دهد كه به او خيانت نكنند. بدین ترتیب آگريپينا هر روز به ‏بهانه ی ديدن گراتزيا به قصر مى ‏رود و تمام روز را در کنار ماركى مى ‏گذراند اما پس از چندی، مارکی درمی یابد كه آگريپينا و روكو به هم علاقمند شده ‏اند و تصميم می گيرد كه مباشرش روكو را به قتل برساند. این خلاصه ای از کتاب لوئيجی كاپوآنای سیسیلی ست که ذهنیت خواننده را برای برون رفت از عذاب وجدانی كه در نتیجه ی يک جنايت پدید آمده است، همراه شخصیت اصلی داستان خود می کند. شخصیتی که قربانی چنبره ی پنهان سرمايه ‌داری ست و قادر نیست تا خود را از زیر سايه ی سنگین نظام پدرسالاری، رها سازد. شخصیتی که با تمام شقاوت و بی رحمی اش، مانند راسكلنيكوف جنايت و مكافات قابل ترحم ست و كاپوآنا به خوبی توانسته است محكومیت او در فضایی که میراث اجدادی اش است را به تصویر بکشد. این کتاب اگر چه گاهی وارد لحظه های ديرفهمی برای خواننده ی غیرايتاليائی می شود، اما به تمامی نفوذ و سلطه ی مافيا در ناحیه ای که نامش با جرم و جنايت يكی شده است را به نقد می کشد؛ منطقه ای که برای رهائی مردمانش از مافیای اسلحه و کوکائین، ناگریز از یک بازسازی درونی ست.

- به گمانم عشق و جنایت در سیسیل ترجمه ی بهمن فرزانه از کتاب ماركى ِ روكاورديناست.

2009-11-18T00:34:00.021+01:00

Foglie Rosse

به گیاه،
به گیاه نارَسته از اسارت خاک، که وجودش تسلی دهنده ی ابرهای سیاه پوش است.

پائیز توسکانی سرخ است؛ آن قدر که این سرخی وقتی از پس ابرهای آسمان آبرنگی نوامبر، باران تند یکریزی می بارد و آدم ها را پشت پرده ی شفافی از مه و آب محو می کند، هم پیداست. آن قدر که حافظه ی سرد نوامبر، از این همه سرخی جامانده بر سنگفرش خیابان، آکنده از بوی برگ و خیسی خاطراتی می شود که زمان را در این شهر کهنه ی پر از سفال سرخ و مرمر سفید و تاریخ و رنسانس، متوقف می کند. حالا من از ته این ورطه ی سرخی که همه ی فکر و ذهن و نگاه و باورم به فصل پائیز را در خود فرو می برد و مرا به فصل ناشناخته ی رنگ و نور مومن می سازد، از نامه هایی حرف می زنم که هرگز برای تو فرستاده نشد. از نامه هایی که آغشته به رنگ سرخ و بوی خیس لحظه های بارانی همه ی این سال هاست، و تو ممکن نیست لحظه هایی را به یاد داشته باشی که هرگز آن ها را حس نکردی...

2009-11-16T08:45:00.000+01:00

la settimana del libro e dell'autore

اگر کتابخوانی بخش مهمی از هویت فرهنگی یک کشور است و یک شبه به دست نمی آید، پس این "هفته ی کتاب" به چه درد جامعه ی پرادعایی که فرهنگ کتابخوانی ندارد می خورد؟

2009-11-14T00:20:00.012+01:00

Libro Giallo

این چکمه ی آبی ما به غیر از پاستا، مردمان پرحرف و پیتزا، برای رشوه، مواد مخدر و مافیا هم شهرت فراوانی دارد؛ فقط کاشکی این مترجم محبوب من - بهمن فرزانه - که تسلط فوق العاده ای به زبان سیسیل و ساردنیا دارد، کمی به ادبیات جنائی علاقه داشت، تا یکی از مجموعه داستان های جنوب ایتالیا را برای خوره های داستان های پلیسی ترجمه کند.

2009-11-08T00:46:00.004+01:00

La Domenica36

یک ناشر نامشخص ایتالیائی که به نظر می رسد سر به تنش زیادی کرده است، در ازای کسب حق اقتباس کتاب قانون شکنان لارن مارشو از موسسه ی انتشاراتی آرتو خواسته است که نام سیلویو برلوسکونی به فهرست قانون‌ شكنان اين کتاب افزوده شود. این کتاب دویست و چهل صفحه ای که به تازگی در فرانسه انتشار یافته است، به معرفی راهزنان و قانون گریزان بزرگ تاريخ جهان نظیر رابین هود، کلامیتی جین، ژاک مرین و بانی و کلاید پرداخته است. آقای شوالیه علاوه بر مخالفان ایتالیائی اش، منتقدان سرشناس دیگری هم در خارج از کشور خود دارد. یکی از کسانی که به تندی رفتارهای سیاسی و اجتماعی برلوسكونی را مورد انتقاد قرار داد، خوزه ساراماگوست که در روزنامه ی چپگرای ال پائیس، از او با عنوان تهدید و ویروسی که ایتالیا را به سمت مرگ اخلاقی سوق می ‌دهد، یاد کرد. از نظر خوزه ساراماگو افرادی هم چون جوزپه گاریبالدی و جوزپه وردی، کشور ایتالیا را به الگوئی فرهنگی برای تمام اروپا تبدیل کرده بودند. اما برلوسکونی، درصدد از بین بردن تمامی دستاوردهائیست که این افراد طی قرن‌ ها برای ایتالیا به ارمغان آورده اند...

2009-11-04T00:34:00.000+01:00

Firenze, Piazza della Repubblica

- بزرگداشت اسرای جنبش سبز در فلورانس

2009-10-30T04:38:00.044+01:00

6- Lodi

لودی

شاید آن وقت که آقای پورتا، ما را ترغیب می کرد که کلیسای جامع شهر کوچک لودی را ببینیم آن را چنان جدی نگرفتیم و آن زمان که گفت می رویم برنامه ی قطار را می بینیم و اگر وقت کافی داشتیم من شما را در لودی می گردانم، بیشتر یک تعارف به نظرمان آمد، حتا زمانی که فهمیدیم حدود یک ساعت تا رسیدن قطار وقت داریم. با عمویم، آقای پورتا و بازرسانی که از ایران آمده بودند وارد کلیسای فوق العاده ای شدیم که از بیرون آن نمی شد به گنجینه ای که درون آن پنهان بود، دست یافت. گنبد کلیسا از داخل ساختمان سرمه ای تیره بود که نقش و نگارهای طلائی داشت و فیگورهای یکی از نقاشی های دیواری اش - که شبیه رانده شدن آدم و حوا از بهشت بود - مرا یاد نقاشی سقف سیستین می انداخت. چهل دقیقه ای را در کلیسا ماندیم. تلاش شهردار لودی برای کهنه و سنتی نگه داشتن آن - و در عین حال مدرن و قابل دسترس بودن شهر - برایم تحسین برانگیز بود. تمام خیابان های باریک یا سنگفرش بودند یا در حال سنگفرش شدن بودند. پیاده روها از سنگفرش قرمز بودند که فضای شهر را قدیمی تر می کرد. میدان اصلی هم با سنگ های رنگی و ناصاف سنگفرش شده بود که هر چند راه رفتن را سخت می کرد اما بافتی کهنه به آن می بخشید که همین به زیبائی مرکز شهر می افزود. در لودی هم مانند بیشتر شهرهای تاریخی ایتالیا، تردد اتومبیل ممنوع بود و دیدن مرکز شهر تنها پیاده و یا با اسکیت و دوچرخه امکان داشت. هر چند لودی آن قدر کوچک بود که برای دیدنش که شاید بیشتر از ده خیابان اصلی نداشت نیازی به دوچرخه هم احساس نمی شد. لودی که بیش از سی و پنج کیلومتر با میلان فاصله ندارد، یک رودخانه و یک پارک سرسبز هم داشت. ابتدای پارک با شمشادهای کوتاه لابیرنت کشی شده بود و مثل بقیه ی پارک های ایتالیا مجسمه های مرمرین زیادی داشت. در ایستگاه قطار آقای پورتا که عشق به زیبائی های طبیعی و میراث معماری وطنش ستودنی است به من گفت به دوستان ایرانی مان بگو ونیز را ببینند. ونیز تنها یک شهر دیدنی نیست. آن جا یک دنیای دیگر است. یک روز برای یک نگاه کلی به ونیز کافی است بگو وقت شان را از دست ندهند. یکی از بازرسان که فهمیده بود آقای پورتا درباره ی ونیز حرف می زند جواب داد ما ونیز را می بینیم. به هر قیمتی که شده ونیز را می بینیم...

2009-10-28T10:36:00.000+01:00

Il Signore dei Tranelli

ارباب تله ها
شانزدهم نوامبر قرار است آقای شوالیه به اتهام خلافکاری های مالیاتی محاکمه شود. اتهام وارده به وی در ارتباط با خرید حقوق تلویزیونی و سینمائی مدیاسِت است که یک شرکت خانوادگی برلوسکونی ست. آقای شوالیه که در طول دوره ی طولانی فعالیت های سیاسی خود حدود دو هزار و پانصد پرونده در دادگاه داشته است، شخصا در هیچ دادگاهی حاضر نمی شود و پروسه ی دفاع از خود را به وکلایش واگذار می کند. تحلیلگران سیاسی عقیده دارند در صورتی که برلوسکونی در دادگاه محکوم شود این محکومیت به معنی اجبار او به استعفا نخواهد بود ولی با توجه به رسوائی های اخیر در ارتباط با زندگی خصوصی وی، این حکم محکومیت می تواند او را تحت فشار سیاسی بیشتری قرار دهد.

2009-10-24T08:45:00.037+02:00

Uccidiamo Berlusconi

ماجرا از این قرار است که یک گروه آنتی برلوسکونی آمده اند صفحه ای به نام برلوسکونی را می کشیم در سایت فیس بوک راه اندازی کرده اند. مسئولان فیس بوک هم بلافاصله این خبر را بررسی کردند و به مقامات ایتالیا جواب دادند که این صفحه از سایت فیس بوک حذف شده است، اما بر خلاف آن چه که تصور می کردند، این گروه با نام جدید به سوال های ما جواب بده، همچنان به فعالیت خود ادامه می دهد. روز پنجشنبه وزیر کشور ایتالیا به تمام عاشقان برلوسکونی اطمینان داده است که دولت ایتالیا برای بستن این صفحه فعال شده است و اطلاعات اعضای اصلی این گروه را از فیس بوک خواهد گرفت و جای نگرانی نیست. بالای صفحه ی اصلی این گروه که تا جمعه حدود بیست و چهار هزار عضو داشت نوشته شده است: برلوسکونی حالا که ما توجه تو را به خود جلب کرده ایم به سوالات ما جواب بده. نه واقعا! این همه خشونت و تهدید در اعتراض به نخست وزیر عاشق پیشه و خوش سلیقه ی ایتالیا لازم است؟ نه واقعا! لازم است؟

Uccidiamo Berlusconi su facebook -
Il gruppo anti-Silvio cambia nome -

2009-10-22T10:36:00.049+02:00

Real Madrid-Ac Milan 2-3

کالچو - ventiquattro

فوتبال پر از غافلگيری های آنی است. اصلا همين لحظه های غیرقابل پیش بینی است که به شدت جذابش می ‌كند. نمونه اش همین بازی دیشب میلان در برابر رئال، که میلان با یک گل خورده در چهل و پنج دقیقه ی اول، تن به باخت می دهد، تا در فرصت های به دست آمده در چهل و پنج دقیقه ی دیگر، سه گل غیرمنتظره را وسط برجک مربی و هفتاد و یک هزار تماشاگر سانتیاگو برنابئوی اسپانیا فرود بیاورد و ثابت کند که رئال هم مانند بارسا بعله و تیمی که بازی را با برتری آغاز می کند، لزوما با دست پر از زمین خارج نمی شود. برد بزرگ میلان مقابل رئال مادرید، مهمترین نتیجه ی هفته ی سوم لیگ قهرمانان باشگاه‌ های فوتبال اروپا بود، اتفاقی که برای میلان در اين یکی دو سال اخیر، خيلی کم افتاده است.

2009-10-18T00:34:00.019+02:00

La Domenica35

اروپا سال صد قبل از میلاد؛ امپراتوری روم تمام اروپا را به تسخیر خود درآورده است. سرزمین گل نیز با وجود مقاومت مردمش نمی تواند در برابر حمله ی رومی ها مقاومت کند، اما فقط یک سرزمین، یک دهکده ی کوچک در گوشه ای از سرزمین بزرگ گل است که هیچ سرباز رومی نتوانسته است آن را تسخیر کند؛ چرا که آستریکس و اوبلیکس شوالیه های این دهکده ی کوچک هستند. این خلاصه، تم اصلی سی و سه کمیک استریپی ست که بعد ار ماجراهای تن تن و میلو از پر طرفدارترین کتاب های مصور در تمام دنیاست. سی و چهارمين کتاب این مجموعه به نام جشن تولد آستریکس و اوبلیکس هم قرار است بیست و دوم اکتبر، هم زمان در چندین کشور اروپائی روانه ی بازار کتاب شود. انتشار و فروش سیصد و بیست و پنج میلیون نسخه از یک مجموعه کتاب، برای یک کشور افتخار بزرگی ست. خصوصا که این کتاب، نوستالژی کودکی بسیاری از کتاب خوانان جهان باشد.

- آستريكس و ابليكس پنجاه ساله شدند

2009-10-12T10:45:00.040+02:00

Irlanda-Italia 2-2

کالچو - ventitrè

تصور کنید دقیقه ی آخر بازی باشد، تیم هم یک گل عقب باشد، مسابقه در خانه ی رقیب باشد و کاپیتان هم در ترکیب تیم نباشد، آن وقت فقط کمی شانس یا معجزه می تواند در لحظه های آخر نتیجه را به تساوی بکشاند و همان یک امتیاز عامل صعود بی چون و چرای یک تیم به جام جهانی شود که ایتالیا، خداوند بخت و خلق معجزه در ثانیه های آخر - که هر دو نیمه از ایرلند عقب بود - در استادیوم دوبلین همین کار را انجام می دهد و با گل دقیقه ی نود جیلا، امتیاز عالی برای صعود مستقیم به جام جهانی را می گیرد و ایرلند - که اطمینان داشت با گل دقیقه ی هشتاد و هفت ضربه ی جبران ناپذیری به ایتالیا زده است - را به مرحله ی پلی آف می فرستد؛ همان اتفاقی که تراپاتونی سرمربی ایتالیائی تیم ایرلند، نگرانش بود و شب قبل از مسابقه ی ایتالیا و ایرلند به نحوه ی بازی های پلی آف تيم ها برای راهيابی به جام جهانی به شدت انتقاد كرده بود. در هر صورت لاجوردی ها به عنوان تیم اول گروه هشت صعود کردند و بليت سفر به آفریقای جنوبی را گرفتند. چشم هواداران تیم لاجوردی روشن باشد.

2009-10-08T20:45:00.023+02:00

Berlusconi Vattene!

با خبر لغو قانون مصونيت قضائی رئیس جمهور، نخست وزیر و روسای دو مجلس عوام و اعیان که پارلمان ایتالیا چند هفته پس از روی کار آمدن سیلویو برلوسکونی در آپريل سال دو هزار و هشت به تصویب رسانده بود، رسما دارند پسر خوانده ی مافیا را سر و ته می کنند، بعد این خدای رو کم کنی، جلوی خانه اش در رم، به تمام خبرنگاران می گوید که بعد از اعلام حکم دادگاه احساس نيروی بيشتری می کند و تشکیل هر دادگاهی عليه او بيهوده خواهد بود و تا پایان دوره ی نخست وزیری به کارش ادامه خواهد داد و بخشی از وقتی که باید صرف بهبود حال مردم بشود را در دادگاه خواهد گذراند تا همه ی دروغ گویان را به سزایشان برساند. به نظر می رسد دارند کار یکی از سه خودشیفته ی پارانوئیدی دنیا را یکسره می کنند. باید دید تکلیف عالی جنابان دیگر در ایران و لیبی چه می شود. گذشته از این حرف ها، اعتماد به نفس آقای شوالیه را حال کردید؟

- شوالیه لقب سیلویو برلوسکونی در ایتالیاست.

2009-10-04T00:36:00.000+02:00

La Domenica34

دیکتاتوری رژیمی است که در آن مردم به جای فکر کردن نقل قول می کنند. و همه هم تنها از یک کتاب نقل قول می کنند.

- مکتب دیکتاتورها - اینیاتسیو سیلونه
- دانلود مکتب دیکتاتورها - ترجمه ی مهدی سحابی

2009-09-30T00:24:00.042+02:00

Arriva l'autunno

بی حساب امروز که نمی دانم آخرش چه می شود، سه روز تمام است که ابرهای تیره ی توسکانی در پرسه زدن های شبانه شان به این کوچه می رسند و می بارند و پائیز هر بار از سر دستپاچگی و اضطراب، دلواپسی های زرد و نارنجی اش را زیر بلوط های برهنه ی این خیابان جا می گذارد و شب شیروانی خانه، پناه سینه سرخ ها و سنجاقک های سبز آواره ای می شود که فصل برگریز را باور ندارند. بی حساب امسال که هنوز آبان نرسیده پائیز از در و دیوار کوچه می بارد، سه برگریز کامل است که وقتی باران می گیرد، بادام های کوهی می رسند و شاه بلوط های خیس می ریزند و سبزه قباها و سنجاب ها می آیند و جمع شان می کنند و در بی صدائی سیال شب، صدای شکسته شدن بادام و شاه بلوط های وحشی از لای درخت های سالخورده ی این خیابان شنیده می شود. شب بارانی دیگری فرا می رسد و جای تو خالی ست. بی تو در فصل خیس خاطره می مانم و این درد کمی نیست.

2009-09-28T00:36:00.000+02:00

L'onda Verde

موج سبز
- روایت ایتالیائی از جنبش اعتراضی ایران

2009-09-24T00:20:00.007+02:00

Elio Vittorini

گفتگو در سيسيل نوشته ی اليو ويتورينی یکی از رمان های برگزيده ی ادبيات ايتاليا، در قرن بيستم است. این کتاب که در سال هزار و نهصد و چهل و یک توسط انتشارات بومپیانی در میلان به چاپ رسید، پس از مدت کوتاهی نایاب شد. ویتورینی در کتاب گفتگو در سيسيل مانند کتاب اول خود، میخک سرخ، فضای سياسی و فرهنگی جنوب ایتالیا - که به خاطر فقر شدید و وجود باند مافيا زبانزد خاص و عام است - را به تصویر می کشد. راوی داستان که در آن سال ها دچار شوری انتزاعی بوده - و ویتورینی نقش فاشیسم را در برانگیختن این هیجانات کاذب پررنگ می داند - پس از دريافت نامه ای از پدرش که با زن دیگری ازدواج کرده، تصميم می گيرد که پس از پانزده سال دوری، به زادگاهش سيسيل برگردد. در بازگشت راوی داستان به سیسیل، او با تيپ های متفاوت و ناهمگونی از مردمان طبقات مختلف آشنا می شود و ويتورينی به زیبائی تفاوت های فرهنگی و اقتصادی دو ناحيه ی شمال و جنوب این كشور را بازگو می کند. او پس از رسیدن به سيسيل به دیدار مادرش می رود و از این فصل کتاب تا پایان آن، زندگی این روشنفکر ایده آلیست با بازگوئی و یادآوری خاطرات سال های گذشته و گفتگو با مادرش تعریف می شود. گفتگو در سيسيل تلفیقی از سفر عینی و در عین حال ذهنی خردگرای دل زده ای است که همواره رویای نجات بشريت و انسانیت از دست رفته را در سر می پروراند. انسانی که هیچ گونه آرزویی ندارد و صحبت کردن با معشوقه اش را با ورق زدن کتاب یکی می داند...

2009-09-22T00:34:00.009+02:00

giornata di lutto nazionale

دیروز مراسم رسمی خاکسپاری سربازان ایتالیائی با حضور رئیس جمهور، نخست وزیر، خانواده ها و گارد افتخار هنگی که سربازان کشته شده در حادثه ی بمب گذاری انتحاری کابل عضو آن بودند، انجام گرفت. مرگ گروهی این سربازان، برای ایتالیائی ها واقعه ای تکان دهنده بود که رسانه های خبری و شبکه های تلویزیونی به طور گسترده ای به آن پرداختند. دردناک ترین صحنه برای تمام ایتالیائی ها، لحظه ای بود که رئیس جمهور ایتالیا دست های خود را بر روی هر یک از تابوت ها می گذاشت و می گریست. حدود شش روز از کشته شدن پسران ایتالیا در خاک افغانستان می گذرد، اما ایتالیا هنوز از شوک این حادثه بیرون نیامده است.

- تصاویر بازگشت سربازان کشته شده ی ایتالیائی از کابل به رم

2009-09-20T00:45:00.000+02:00

La Domenica33

- هميشه فکر می كردم كه لازم نيست ادبيات را با سياست، ترکیب كرد. نويسنده قطعیت، و سياستمدار نسبيت را نشانه می گيرد؛ تنها ديكتاتورها هستند که قطعیت و نسبيت را، همراه هم نشانه می گيرند...

- آلبرتو موراويا، هنگام رد پیشنهاد نامزدی مجلس سنا