Jesuskane Günlüğü

Cinnet

2009-06-03T15:03:00.003+03:00

Yeni ofise gidip gelmek pek kolay değil. Burak'la evlerimiz yakın olduğundan her sabah bir iki durak gidip Burak'la buluşuyorum. Ofise beraber gelip beraber dönüyoruz. Peki neden anlatıyorum bunu?
Boşladım dediğim muhabbetlerin en başında spor geliyor malesef. Bu konuda bir şeyler yapmayı uzun zamandır istiyordum. İlk adımım ofiste kalkıp Burak'la buluşma noktasına her sabah patenle gideceğim dedim bunun üzerine. Laf ağzımdan şahitler huzurunda çıktığı için, hiç bir şey olmasa mecbur hissedecektim kendimi. Mecbur hissederek değil ama zevkle kalktım bu sabah. Hazırlandım, gittim patenleri çıkarttım dolaptan. Giydim, klipsleri kilitleyince traaaaak diye bir ses geldi. Güzelim K2 Fatty Pro'mun bileklikleri ortadan ikiye ayrılıverdi. Kös kös çıktım evden, minibüsle devam ettim yola.
Resimleri cep telefonuyla çektim kaliteleri rezalet maalesef. Zaten tüm sabahım "maalesef"ti. Neyse, hayırlısı.
Bauer 3000'lerle street yapmak ta pek akıl kârı olmadığından başladım internette aranmaya. Yurdumda paten satan mağaza sayısı nedense artacağını azalmış. Hiç biri bana hitap etmediğinden yabancı sitelere daldım. K2 Fatty Pro 2009 Black, 159$, kuponlarla falan 100$'a kadar fiyatlara ulaştım. Sorun şu ki yurduma en ucuz gönderi 87$ dolardan başlıyor. Bakalım nasıl çözeceğiz bu sorunu. Yiğitcan dönecek yakınlarda onu mu arasam acaba?

İlk İş

2009-06-02T20:26:00.003+03:00

İlk işim, oyunlardan incelerken aldığım görselleri sayfada yayınlama muhabbetine hızlı bir dönüş olacak. Resim galerilerini direkt eklemek iyi hoştu elbette ama yüzyılın en yavaş açılan bloguna sahip olmak gerçek bir gurur kaynağı değildi. Ufaktan toparladım yan tarafı. Bir yandan yeni galerileri hazırlıyorum. Abuk sabuk bir şey olmazsa kısa süre sonra onları da tek tek atacağım yan tarafa. Riddick yolda.

Yeni Gönderi

2009-06-02T20:22:00.003+03:00

Evet başlıkta da dediği gibi yeni gönderi. Kasım ayından beri blog'a elimi sürmemişim maşallah. Uzun zamandır o kadar çok şeyi boşlamak zorunda kaldım ki ben bile inanmakta güçlük çekiyorum kendime. Bundan sonra böyle olmayacak diye kendime yalan söylemenin bir manâsı da yok. Çünkü hayatın ne getireceği hiç belli olmuyor. En azından bu günler daha öncekilerine göre biraz daha rahat geçiyor. Yapmaktan zevk aldığım ıvır zıvıra biraz daha yakın durabileceğim bu aralar. Umudum bu. Hadi hayırlısı.

Zorlama Star Wars

2008-11-04T05:41:00.005+02:00

Bildiğiniz gibi böyle bir garabet piyasaya sürüldü. Çılgın gibi de sattı oyun ilk haftasında. Kimileri oyun hakkında ki yorumlarımdan rahatsız oldular, oyunun iyi olduğunu söylediler. Dergimizin forumlarına gönderme yapmıyorum kesinlikle. Konuştuğum yerli yabancı arkadaşlarımdan bahsediyorum daha çok. Bir aksiyon oyunu olarak idare ederle vasat arası gidip gelen FU (bu kısaltmaya da hastayım bu arada. Direkt veriyor mesajı biz SW severlere) Star Wars evreni adına baştan sona rezillik olmaktan öteye gidemedi gözümüzde. 30 yıldır büyütülen evrenin tüm kurallarını yıkarak, yedire yedire anlattıkları hikayenin altını üstüne getirerek, en evrensel hobilerimiziden, ilgi alanlarımızdan birinin içine etmekten çekinmediler.

George Lucas hakkında birazcık araştırma yaptıysanız, en azından Star Wars Trilogy setinden çıkan ekstra içerikleri izlediyseniz bilirsiniz, Hollywood'a karşı verdiği savaşı, bağımsız film yapımcısı olarak yoluna devam edebilmek için attığı taklaları iyi kötü biliyorsunuzdur. Lucas firmasınıda bu yüzden kurduğunuda. Hollywood boyunduruğundan kurtulmak için. Yine kendisinin ironik olarak nitelendirdiği durum, kendisinin Hollywood kadar büyük hale gelmiş olması ki günümüzde Hollywood'tan bir farkı kalmadığını söylemek zor değil.

Star Wars The Clone Wars, Star Wars The Force Unleashed, 30 yıllık Star Wars'la pekte alakası olmayan yapımlar olarak karşımıza çıkıyor. Yeni nesilin "Cool" anlayışına uydurulmak için yenilenen Star Wars evreninin mumu ne kadar yanacak göreceğiz. Muhtemelen asla sönmeyecek. Ancak 30 yıldır seven sayan kim varsa yavaş yavaş kaybedecekleri garanti gibi duruyor. Biraz duygusal bakıyorum belki sevdiğimden muhabbeti. Star Wars'u diğer evrenlerden daha fazla sevmemin belli başlı bir iki nedeni var. Birincisi bilim kurgu olması. İkincisi ve daha önemli olanıysa ayaklarının öyle veya böyle yere basıyor olması. Star Wars evreninde yer alan teknolojileri, kimin ne yaptığını, Jedi nedir sınırları nedir gibi soruların cevaplarını ve daha pek çok şeyi biliyoruz. Bu belli kurallar çerçevesini delmeden bu güne kadar gelen evren bu son iki yapımla son 30 yılı yerin dibine sokuyor. Sırf isim haklarından her yıl milyarlarca dolar kazandıran bir fikri mülkün kalkıp üç kuruş daha fazlası için bu şekilde kullanılması açıkçası benim canımı sıkıyor. Yakın zamanda duyurulan SW:The Old Republic devasa online oyunun da bu yeni trendin devamı olması kaçınılmaz gibi görünüyor. Eğer web sitelerinde yayınladıkları 3D artwork'lerin yolundan gidiyorlarsa, bir disney dvo'muz daha olacak hayırlı olsun.

Yeni nesilin Star Wars'u biz eskileri bozuyor kısacası. Madem herşey en baştan yazılacaktı 30 yıldır kafamızı ne diye meşgul ettiniz?

Neyse sabahın köründe pek rahat dile getiremiyorum düşüncelerimi. Bir kaç günlük uykusuzluğun üstesinden gelir gelmez daha dişe dokunur bir şekilde dile getirmeye çalışacağım derdimi.

Metal Gear Solid

2008-11-04T05:35:00.002+02:00

Metal Gear Solid'i konu aldığım oyunezer yazımda aslında bu resmi kullanabilmek isterdim. Octocamo'nun becerilerini gözler önüne çok daha iyi seren bu resim maalesef yazı yayınlandıktan sonra elime geçti. Geç olsun ama güç olmasın değil mi?

Bilgi Olarak Sevgi, İlgi Olarak Sessizlik

2008-10-04T20:10:00.011+03:00

Sevildiğini bilmek güzel şey elbette, ki herkes ister sevilmek ve sevildiğini bilmek. Ancak sevginin sadece bilgi olarak yer alması aklımızda pek o kadar da hoş değil. "O an" ları ısklamaya başladıkça sevildiğini bilerek avutamıyor insan kendini sanırım. Hele ki yaşadığınız hayat hiç istemediğiniz şeylerin üstüne doğru kaydırıyorsa temelini, bilgi olarak sevgi ağzınızda ekstradan ekşi bir tat bırakmaktan ileri gidemiyor. Toplumun değil kendinizin önemli kabul ettiği anlarda acılarınızı değil ama mutluluklarınızı paylaşmak için çevrenize bakındığınızda bir iki sevgi dolu yüz görmeniz olası. Ancak varlıkları fiziksel değil ve olabileceği halde uzaklardan bir yerden sanal bir şekilde size erişmeyi seçmeleri, o çok sevdiklerinizin uzak durmaya çalıştığınız kuru kalabalığın bir benzeri haline geliyor olduğuna işaret ediyor bir takım akıl oyunları sonrasında.

Uç hissiyatlarla ya da inanılmaz mutluluk ve acılarla işimizde yok aksi gibi. Çünkü böyle durumlarda yalandan bile olsa deli gibi koşturacak bir dünya insan olacaktır çevrede. İçlerinden bilgi olarak en fazla sevgisine sahip olduklarınızı, uzak tutmak istedikleriniz kutusundan çıkartıp usulca evrak kayıt defterinize geçici olarak olsa bile asil üye olarak kayıt edeceksinizdir. Paragrafın başında demek istediğim gibi konumuz bunlar da değil.

Bizim özellikle devasa online oyunlarda yapımcılardan çok duyduğumuz bir laf vardır, "working as intended". Yani çalışması istenildiği şekilde çalışıyor, işliyor. Külliyen yalan olduğunu bildiğimiz bu ibarenin iletişim kurmaya her çalıştığınızda ve bir türlü kurulamayan iletişimden şikayetçi olduğunuzda yapımcı ağzıyla olmasa bile dolaylı bir yoldan size aktarılıyor olması oyundan soğumanıza değil canınızın sıkılmasına neden oluyor. Yaşam denilen kör kuyunun dibinde debelenirken, bir gıdım ışıkla idare ettiğimiz hayatımızda o ışığın kaynağı olarak gördüklerimizin oyun yapımcılarının eskittiği cümlelerle karşımıza çıkıp sorun yok demesi, bu yalana kanmaz, bu yalanla avunamaz olduğunuzda ev de yalınayak dolanırken ayağınıza dibine kadar giren dikiş iğnesinden çok yakıyor canınızı.

Konuşacak bir şeyi olmamak ta bir sorun elbette. Ancak bu yaşanan hayatın ta kendisinden kaynaklanan bir durum. Elbette söyleyecek laf bulmak üstünde dır dır edilebilecek konular yaratmak sorun değil hiç bir zaman. En sinir olduğunuz insanla dahi yapabiliyorsunuz bunları yeri geldiğinde. Ama bir şey paylaştığını hissedememekten bahsediyoruz burada. Altı boş, sırf odada ses olsun diye girilen muhabbetler bir yere götürmüyor insanı. Altında anlam aranacak bir şey yok.

İş güç, somut, maddi sorunlarla boğuşurken kaybettiğim, daha soyut, daha ben olanı arıyorum. Bulursam sizlere de haber vereceğim elbette. İpleri tekrar elime almayı becerirsem, hayatımın kontrolünü ele geçirebilirsem zaten ben olacağım sizin olmanız gereken yerde, sizden önce, daha önce olduğu hep olmasını istediğim gibi. O an gelene kadar da sadece sizin izin verdiğiniz mesafede durabilirim. Çünkü ne çizgiyi geçecek gücüm var ne de nasıl geçeceğimi biliyorum, çünkü artık hiç birşey hissedemiyorum.

"illüstrasyon: keeperofudreams"

The Clone Wars

2008-09-18T20:15:00.002+03:00

Zaman aşımına uğrattıktan sonra sanırım artık hakkında konuşabilirim The Clone Wars'un. Zaman aşımına ne gerek var derseniz, öfkeyle kalkanın zararla oturmasından yola çıktık diyebilirim.

Star Wars The Clone Wars galasında yer alıpta üstüne bir şeyler söylememek olmazdı sanırım. Pek hazırlıksız yakaldı aslında Clone Wars beni. Ekran da gördüklerim bildik tanıdık olsa da bir şeyler yanlıştı yine. Diayloglar başarısız, aksiyon bayağıydı. Çizimler bazılarının hoşuna gitmezken benim oldukça hoşuma gitti diyebilirim. Senaryonun, hikayenin dandikliği bir yana aksiyon olması gereken ışın kılıcının bol bol savrulduğu sahnelerde bile ciddi bir tutukluk vardı. Akıcılıktan, heyecanlı olmaktan uzak.

Anakin Skywalker'ın öğrencisi ve ardından Jabba the Hutt'ın Gay kılıklı amcasının sahneye girmesiyle ööeaargh dedirtti Clone Wars. Biz seni böyle bilmezdik Star Wars diyecektim ama o kadar çok dalga geçilecek şey vardı ki ortamda sıra gelmedi. Bilinen hikayelere başarısız göndermeler ve yapılan yersiz eklemeler kabak tadı verdi. Doğrudur, filmin bir yerinde kalkıp "Yaşasın Lotr" diye bağırdığım. siz düşünün rezilliği artık.

Küçük yaştaki izleyicileri hedef alması anlaşılırken, sıkı takipçileri, fanları üzmeden bunu yapmayı başarmamış daha doğrusu denememiş olmaları oldukça ilginç geldi. The Clone Wars en kötü Star Wars deneyimlerimin başını çekerken beni Star Wars tarihinin en kötü deneyimine hazrılar nitelikteydi diyebiliriz. Elbette filmi izlerken ben bunu henüz bilmiyordum.

Uzun lafın kısası Star Wars Saga bizim ve bizden bir önce ki jenerasyon için bitmiştir diyebiliriz. Bundan sonra gelecek Star Wars başlıklı ürünlerden yeni jenerasyona kendini satma çabası dışında pek bir şey beklemeyin. Lucas bizi unuttu, yeni fanlar arıyor.

Olmadı

2008-08-31T11:45:00.000+03:00

Maalesef bu ay adam gibi oturup oyun oynama fırsatım pek olmadı. Daha çok fırsatım olan şey çok eğlenceli hayata daha az sarılabilmek oldu mesela. Murphy'i yok zannettiğimide bile orada olduğunu hatırlamak oldu ayrıca. En yakınlarınızın bile sizin olabildiğinizde en az beş kat acımasız ve düşüncesiz olabileceğini hatırlamakta listenin parlayan bir yıldızı. İşin kötü yanı bunların hiçbirinden ekran görüntüsü alamamış olmam. Bu yüzdendir ki bu ay paylaşamıyorum burada sizlerle. Daha ikinci ayın başında duvara toslamakta ayrı zaten.

The Incredible Hulk

2008-08-05T17:29:00.001+03:00

Hulk, Ali'nin tabiriyle HALK, hakkaten inanılmaz olduğunu bu son oyunla kanıtladı. Uzun zamandır bir oyun beni hem gülmekten hem de sinirden boydan boya yaramamıştı. Bravo HALK! Notla ilgili yorumlara diyebileceğim, Oyungezer 1 Hulk 0. Ev sahibi biziz diye o da. Yoksa 0.1 olabilirdi.

Resim Galerileri

2008-08-04T16:56:00.001+03:00

Oyunları incelerken aldığım oyun içi görüntülerin tamamını dergide sizlerle paylaşma imkanı bulamıyorum. Bu yüzden vakit buldukça incelediğim ve oynadığım oyunlardan aldığım görüntüleri ve yazılarımda yer veremediğim komik, enteresan anları sizlerle bu sayfa da paylaşmaya çalışacağım.

Bir altta yer alan yazının gönderi tarihine bakıyorumda... Bakalım bu sefer becerebilecek miyim?...

Aman

2008-03-12T04:35:00.003+02:00

Hayatımda pek çok şeyi boşladım mutlaka. Ancak hiçbirşey çekmedi benden bu blogun çekmediği kadar bu departmanda. 8 Aralık... Vay canına.

Her şeyin ters gitmeye her neden ise mahkum olduğu şu döneminde hayatımın, bir önceki periyoda göre zamanın fazlaca hızlı akıp gitmesi de tüm sıkıntıların üzerine tuz biber ekiyor. Bu hafta yapacağım bir şeyler buraya bir terslik çıkmazsa, ki kesin çıkacaktır. Büyük bir terslik çıkmazsa diyelim o zaman. Hadi hayırlısı. (her tersliğin daha bir irisi her yok artık nidam ardından boy göstermektedir, dikkat)

1x1802|10x772 Kafamın İçinden Uçup Gitmeyenler

2007-12-08T20:57:00.000+02:00

9602 de vermiştim ilk sözümü. Tutardım ben sözlerimi hep hala da tutarım ama yoktum işte 10k'da orada bir şekilde. 2203 ıskladım hedefi ve hala uzaklaşıyorum gittikçe. Benden içeri olanlar neyi kemirerek yaşıyorsa el yapımı cehennemin ta dibinde. Rüya defterini karaladıkça kırıntıları dökülüyor eskilerin. Buğulanmasa numarasız gözlüklerin camları birde. Toz tutmayan eski defterlerin arasında yapış yapış havayı solurken bulmak kendini bir anda karanlıkta. Olmayan karakterler yaratıp olanların üstesinden gelmek amacında. İstenmeden çıkılan haçlı seferleri de ne kadar mantıklıysa.. Gerçekler ile baş edemeyip kendi içine saklananlar ordusu arasında. Kafamın içinden uçup gitmeyenler dolanırken tilki olup aklımın kenarında, yıkılmaz kalelerde yaşıyor düşman bildiğim dostlarım aydınlıkta. Kendi başına bırakılmaması gerekenler listesinin en başında, ama saklanmalı listenin okunmayan son sayfasında. Alan unuttu belki sözü ama hala verenin aklında. Verilen başka bir söz'üde tutmayan benden daha büyükler, her hayatın sonunda lanet okumak zorunda bırakır beni giderler. Bilemezdim okudukça lanetin kendisi olacağımı, ben tutarken verdiğim sözlerin tamamını. Şimdi ise sadece karaladıklarıma serpiyorum bir sürü noktalama işareti, Artık sadece karalamak yerine rüya defterimi karalıyorum diyebilmek adına. Belki ürkmem diye ileride bir gün yazdıklarımı okuduğumda.

Oyungezer Çıktı

2007-11-01T10:23:00.000+02:00

Türkiye'nin en iyi oyun dergilerini yaratan ekibin ellerinden Oyungezer Dergisi/Dergimiz, Bugün itibari ile bayilerde. Hepimize hayırlı olsun demekten başka söylenecek bir söz yok.

mum...

2007-10-26T19:36:00.001+03:00

Elektriklerin kesilmesine kafayı taktığımı düşünebilirdim bir an. Ancak o an, her şeyin karanlığa gömüldüğü o an, karmakarışık zihnimin en yalın anlarına denk gelmeye başladığını fark ettim usulca. Kelimelerimi noktalama işaretlerine hapsettiğim için hayıflanmayı bırakıp, yazmadan, okumadan özgürdüm karanlığın içinde. Karanlık bir anda örttüğünde benliğimi alışkanlıktandır, ortamı aydınlatacak bir şeyler ararız, korkularımızla yüzleşmemek adına. Korkacak bir şeyi kalmayanlar ne yapsın? El yordamı ile bulunur mum karanlığın içinde. Halbuki bilirim evin her köşesini santim santim, gözlerimi kapatıp gezerim evin içinde zaman zaman, neyi aydınlatacak ki sadece çağırdığımda gelebilen mum ve sönük aydınlığı hayatımda. Mum amacına ulaşıp için için yanmaya başladığında otururum köşedeki tek kişilik koltuğa. Düşüncelidir halim. Benden içeri olan çıkar dışarı yavaşça, rahatsız etmeden. Artık yalnız değilimdir karanlıkta. Kendime bakar gülümserim sakin. Sokağın ortasında yürürken kendimi evimde hissettiğim anlardan biri geçiyor aklımdan. Bende aklımdan geçiriyorum aynı anı, birimiz birlikte içimize çekiyoruz evinde hissetmenin rahatlığını. Tam köşede dikiliyorum görmeyeyim beni, bölünmesin bu an diye. Mum’un ulaşamadığı diğer köşede. Bir anda geriliyor yüz hatlarım. Ne düşünüyorum şimdi? Hüzün kaplıyor ortalığı, evim kayboluyor, sokağımda. Evin içinde ki nazik hava akımı usulca titretiyor mumun tiz ışığını ve taşıyor hafif portakal kokusunu burnuma. Aromalı mumlara lanet okuyamayacak halsizleşiyoruz ikimizde. Şimdi kokuya bakıyoruz ikimiz de, sahte mutluluğuna ve somut huzursuzluğuna. Kokunun içinde geziniyoruz usulca. Koku kaybediyor bir anda kudretini, buzdolabının motoru yırtıyor önce gecenin sessizliğini sonra bilgisayarın hırıltısı. Bir anda aydınlanıveriyor yine gece. Işıklar ardı ardına yanıyor. Şehrin sessiz gürültüsü dolduruyor yine evin içini. Mum’u söndürürken usulca bir oluyorum kendimle yitip gidiyorum bir sonraki karanlığa kadar. Tozlu rafların arasında oturup karıştırarak geçiriyorum vaktimi rafa kaldırılanları bir sonraki karanlığa kadar. Ben içeri doğru bakıp başı ile işaret ediyor, mum’u diğerlerinin gerisine kaldırırken, el yordamı ile ilk yakılan olmasın diye.

OYUNGEZER

2007-10-07T02:51:00.000+03:00

Tepemizden aşağı kaynar suların boşaldığı anları ne mulu ki geride bıraktık. Yalnız kaldığımızı ve yalnız bıraktığımız günleride tozlu raflara kaldırabiliriz. Artık yolculuğumuza kaldığımız yerden OyunGezerler olarak devam edebiliriz. Ne mi diyorum? http://www.oyungezer.com.tr Kafanızı tatlı tatlı itina ile ütülemeye devam edeceğim diyorum.

Karanlıkta yön bulmak

2007-09-09T03:57:00.000+03:00

Elektriklerin kesilmesi yurt dışında yaşayan dostlarım için anlaşılması güç bir durum. El yordamı ile çakmak akabinde mum aranan halk arasında inatla "ışıldak" diye tabir ettiğimiz cihaza ulaşma çabası karanlığın içinde. Sık sık başımıza gelmesine rağmen bizler için bile anlaşılması güç bir durum. Karanlıkla boğuşmak yerine onu kucakladığınız da ise az da olsa "anlamak" adına önemli bir an. Gecenin olması gerektiği gibi karanlığa gömülüp, ay ışığına teslim olduğu o anda, dışarı çıkıp artık alışkanlık haline gelen şehrin gürültüsünü duyamamak, doğacak anlık paniği bir kenara iteleyip karanlığın içinde görmeye başlamak. Kendime yazıyorum yıllardır. Çok ta farkında olmadan burada buldum kendimi, ne benim ne de sizin ihtiyacınız yok belki. Ama olsun "kendimi kendime bıraktığım" anlardan biri, her zaman güzel benim için, sonuçları ne olursa olsun.