tag:blogger.com,1999:blog-199807072008-09-07T11:25:37.486ZMúsica de fondo en clave de RecordoNinsesabehttp://www.blogger.com/profile/10472507976450466227noreply@blogger.comBlogger28125tag:blogger.com,1999:blog-19980707.post-37515202459045013872007-03-17T07:47:00.000Z2007-03-19T12:18:06.138Z

Lone Star foi un grupo catalán que estaba entre os favoritos da miña mocedade, e do que recordo de memoria moitas das súas cancións. Teño ese single da imaxe dende fai casi 40 anos. A canción da cara A, Lyla, foi sejuramente, un dos seus temas máis populares. O fundador do grupo e líder indiscutible, foi o seu cantante Pedro Gené. A idea tívoa á volta dunha estancia de casi un ano en

Ninsesabehttp://www.blogger.com/profile/10472507976450466227noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19980707.post-73809439998468733272007-03-04T10:55:00.000Z2007-03-04T13:09:29.002Z

O home de negro, o da voz profunda,foi sen dúbida unha das lendas da música popular do século XX. Johnny Cash cumpliría fai uns días 75 anos. Nacido en Kingsland, Arkansas (26-02-1932), ó longo dos seus 50 anos de carreira gravou centos de albumes e singles. A vida de Johnny Cash estivo marcada pola súa adición ás drogas, que comezou en 1956 e durou ata principios dos 70. En 1997 comezan os seus

Ninsesabehttp://www.blogger.com/profile/10472507976450466227noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19980707.post-84158379855521785852007-02-21T11:05:00.000Z2007-02-21T12:20:19.379Z

Ninguén dubidará de que o jazz é basicamente instrumental. Os músicos son os que fixeron evolucionar o jazz. Pero tampouco debemos deixar de lado a unha serie de intérpretes, sobre todo mulleres, que destacaron precisamente por cantar jazz. Algunhas destas intépretes realmente interpretaron jazz en exclusiva, pódese dicir. Hai moi boas voces e resulta complicado falar da mellor intérprete de jazz

Ninsesabehttp://www.blogger.com/profile/10472507976450466227noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19980707.post-24792025094606572942007-02-16T18:26:00.000Z2007-02-18T18:55:20.520Z

Non foi Smash un grupo demasiado coñecido. A súa aposta pola investigación e a innovación fixo que non gozase do coñecemento do gran público. No obstante eu penso que a súa música merece a pena, e por eso vos invito hoxe a coñecer un pouco polo miúdo a este grupo sevillano de corta vida musical (romperiase en 1973, representante do que se dou en chamar rock andaluz. Teño o LP Glorieta de los

Ninsesabehttp://www.blogger.com/profile/10472507976450466227noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19980707.post-54279571542154284022007-02-11T19:40:00.000Z2007-02-11T17:37:53.502Z

Estes días estou recompoñendo un pouquiño o sitio. Estou pasando a música de tódolos reproductores de Odeo ó de Radio Blog. Este proceso é algo lento, porque para poder escoitar as cancións en Radio Blog hai que convertilas a outro formato e subilas a un servidor. Ten ventaxas e inconvintes, pero o fin decidinme por este método. Este reproductor ten a ventaxa de que podedes escoitalo fora da

Ninsesabehttp://www.blogger.com/profile/10472507976450466227noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19980707.post-65505387409876004792007-02-08T16:51:00.000Z2007-02-09T16:10:15.329Z

Uruguaio de nacemento (1942), Mauricio Moris Birabent, criouse e vive na actualidade en Arxentina onde segue en activo. Aló fundou o grupo de rock Los Beatniks, que gravou o primeiro disco de rock nese país. No ano 1976 Moris aterrizou en España e permaneceu uns anos no noso país. Nesta época, entre 1975 e 1985 unha serie de grupos españois decidiron apostar por facer rock en español, o que nun

Ninsesabehttp://www.blogger.com/profile/10472507976450466227noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19980707.post-29667395303416121362007-02-05T19:49:00.000Z2007-02-11T11:08:46.514Z

Tal día coma hoxe fai xa 40 anos que Violeta del Carmen Parra Sandoval tomou a decisión de poñer fin á súa vida. Nacida en 1917 estaba Violeta na plenitude da súa vida. Moitos consideran a Violeta a auténtica creadora da música popular chilena.Como artista fixo de todo un pouco: pintora, escultora, ceramista, cantante…Como recopiladora do floklore chileno o seu traballo é impresionante. No seu

Ninsesabehttp://www.blogger.com/profile/10472507976450466227noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19980707.post-64149286495874838222007-02-02T18:31:00.001Z2007-02-11T11:20:24.747Z

Un dos mellores saxos do mundo foi distinguido en 1964 con tres premios Grammy por unha canción que, gracias a el, converteuse nun dos temas máis populares da historia do jazz. Estamos a falar de Stan Getz e de A Garota de Ipanema. Hoxe é un bo día para recordar a Stan, apodado “The Sound”, pois de non ter morto vai xa facer 16 anos, en 1991 (precisamente o ano que recibiu o seu último premio

Ninsesabehttp://www.blogger.com/profile/10472507976450466227noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19980707.post-28374902623856764652007-01-29T20:25:00.000Z2007-02-11T11:20:53.480Z

Hoxe imos poñernos aljo románticos e recordar unha melodía que tivo un enorme éxito no seu momento, que non só de rockabilly vive o home (nen a muller). E como esto é un curruncho en clave de recordo, pois afloran os recordos. E hoxe acordeime dos Moody Blues. O tema dos Moody Blues (Birmingham, 1964) é para moitos a mellor canción, balada ou como queira chamárselle, do ano 1968, o ano en que

Ninsesabehttp://www.blogger.com/profile/10472507976450466227noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19980707.post-65530747695003447472007-01-28T20:45:00.000Z2007-02-11T11:13:47.870Z

Para algúns un movemento precursor do propio rock, e para outros os primeiros pasos do mesmo rock, o rockabilly é unha primeira fusión da música negra e da música country do sur de Estados Unidos que tivo o seu momento de esplendor a mediados dos 50. O seu nome procede da fusión de dous vocábulos: rock+hillbilly, término este último que fai referencia ós habitantes de zonas rurais ou remotas. Un

Ninsesabehttp://www.blogger.com/profile/10472507976450466227noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19980707.post-29361039076122754852007-01-24T17:17:00.000Z2007-02-11T11:14:14.929Z

Tal día coma hoxe fai 66 anos que naceu en Brooklyn Neil Diamond. Como intérprete de temas pop, soft-rock e mesmo con certos aires country, tivo bastante éxito a finais dos 60 e principios dos 70. Os temas que vos ofrezco estiveron na lista de éxitos en España, sobre todo o sejundo deles, Song, song, blue (72-73) ¡Feliz aniversario, Neil! SWEET CAROLINE SONG, SONG, BLUE

Ninsesabehttp://www.blogger.com/profile/10472507976450466227noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19980707.post-87992994158408907512007-01-22T18:22:00.000Z2007-02-11T11:14:40.183Z

Hoxe entrei no blog Music Forever & Ever e alí entérome da morte de Denny Doherty, integrante de The Mamas and the Papas, un dos grupos de folk-pop máis importantes dos 60. O grupo formouse en 1963, na cidade de New York. Ese ano, John Phillips e a súa dona Michelle Gillian, compoñentes do grupo The THE MAMAS AND THE PAPAS:Journeyman (do que tamén formou parte Scott McKenzie), uníronse á

Ninsesabehttp://www.blogger.com/profile/10472507976450466227noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19980707.post-88412459970988161952007-01-19T17:46:00.000Z2007-02-11T11:21:26.836Z

John Lennon dixo en certa ocasión que si algunha vez alguén pensaba en cambiarlle ó nome o rock'n'roll debería poñerlle Chuck Berry, o autor da mundialmente famosa Johnny B Goode, , escrita en 1955 pero gravada, penso eu en 1958. Para detalles sobre a súa biografía podedes acudir á súa páxina oficial, se sabedes inglés; ou, se vos pasa como a mín, podedes acudir a Aloha ou á socorrida wikipedia,

Ninsesabehttp://www.blogger.com/profile/10472507976450466227noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19980707.post-77312478556099147112007-01-14T20:10:00.000Z2007-02-11T11:15:28.982Z

O conto empezou no sur dos Estados Unidos. E todo ten á súa orixe no blues, xénero musical que podemos considerar iniciado en 1920 coa gravación de Crazy Blues por Mammie Smith, e do que falaremos calquer día. O blues como parte fundamental da música negra profana, é o xénero decisivo, o que exerceu unha maior influencia no rock'n'roll e, de paso, en toda a música popular do século XX. En

Ninsesabehttp://www.blogger.com/profile/10472507976450466227noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19980707.post-76378729455407385072006-12-31T15:52:00.000Z2007-02-11T11:16:38.990Z

Xa sei que é un simple baile, pero é moi especial para min. Todo ten a súa historia... Recibiu este nome a comenzos da década dos 60 un baile de salón que se fixo enormemente popular. Chamouse así polo nome da canción que o fixo famoso: The Twist, de Chubby Checker, composto por Ballard no ano 1959 e gravado nese mesmo ano. Con este tema, Checker chegou en 1960 ó número un das listas de éxito

Ninsesabehttp://www.blogger.com/profile/10472507976450466227noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19980707.post-12909703110294392842006-12-28T15:00:00.000Z2007-02-11T11:27:09.525Z

Si vichedes a película biográfica sobre Benny Goodman á que fai referencia o imaxe (esta é de 1955,pero creo que hai outra de 1971) acordaredesvos do pasaxe que describe o clamoroso éxito no concieto no Carnegie Hall de New York en 1938 (¡xa chovio!), aunte un público esixente e pouco habituado a ese tipo de música. Se encontro por aí adiente o vídeo poñereimo ó final. O caso e que con motivo

Ninsesabehttp://www.blogger.com/profile/10472507976450466227noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19980707.post-63856918617029550582006-12-25T09:17:00.000Z2007-02-11T11:17:28.349Z

Despois dunha vida nada exemplar (coñecía ben os reformatorios, ás cárceres, os centros de desintoxicación...), con múltiples problemas derivados do consumo de drogas, acaba de morrer ós 73 anos, nun hospital de Atlanta, James Brown, o "padriño do soul" como se lle coñecía. Aló se foi "Mr.dinamita", o rei do soul, o do ritmo trepidante... ¡Cantos recordos! Morreu James Brown, un dos meus ídolos

Ninsesabehttp://www.blogger.com/profile/10472507976450466227noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19980707.post-46738831097583680692006-12-17T11:08:00.000Z2007-02-11T11:17:50.163Z

Con toda certeza oiriades falar de Demis Roussos e de Vangelis. Pero ¿cantos de vos oístes falar de Aphrodite's Child? Así se chamaba este trío grego do que formaban parte Demis Roussos (cantante e guitarrista), Vangelis Papathanassiou (teclista e compositor) e Lucas Sideras (batería). Interpretaba unha especie de pop-rock progresivo e psicodélico e tivo un notable éxito a finais dos 60. Formado

Ninsesabehttp://www.blogger.com/profile/10472507976450466227noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19980707.post-44725200535242718922006-12-14T18:10:00.000Z2007-02-11T11:18:25.926Z

Vindo do traballo escoitei na radio unha noticia sobre unha actuación de Eric Burdon este ano, creo recordar que en Granada, e, aparte de pensar, "joder, Eric Burdon, debe ir vello o cabrón", acordeime inmediatamente, claro está, de The House of the rising Sun, "La casa del Sol Naciente" como se coñeceu en España. Entón dixen, xa teño para a entrada desta semana. Pero a duda era: ¿The Animals ou

Ninsesabehttp://www.blogger.com/profile/10472507976450466227noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19980707.post-20779433581541960942006-12-07T15:35:00.001Z2007-02-11T11:22:10.380Z

Pensaba dedicar esta entrada á un dos meus ídolos de xuventude, a malograda Janis Joplin. Conservo un LP dela comprado a finales de 1969: I Got Dem Ol'KOZMIC BLUES Again Mama! A canción que lle daba o título era a segunda da cara B. Pero ó remexer nos discos encontrei un single de Jefferson Airplane, o grupo de rock psicodélico dos 60 e pensei que tamén valía a pena. Ó lado del tiña un de CCR e

Ninsesabehttp://www.blogger.com/profile/10472507976450466227noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19980707.post-75363093171120373782006-12-02T08:35:00.000Z2007-02-11T11:23:01.527Z

Contan que en certa ocasión, preguntado acerca do jazz, Louis Armstrong (nada menos) respondeu simplemente: o jazz non é unha música senón unha maneira de tocalaEvidentemente Louis Armstrong sabía moi ben o que dicía. Así que, vindo de quen ven, penso que podemos dar por boa esa definición que resume en poucas palabras a verdadeira esencia deste tipo de música. Podemos dicir que o jazz

Ninsesabehttp://www.blogger.com/profile/10472507976450466227noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19980707.post-22464694609306353212006-11-18T13:04:00.000Z2007-02-11T11:23:49.638Z

Cando un músico é admirado por Van Morrison, Carlos Santana, Miles Davis, Johnny Rivers (adicoulle unha Oda a John Lee Hooker moi recomendable, ainda que algo longa) Bob Dylan ou os Rolling, algo debe ter. E algo tiña sen dúbida John Lee Hooker, un dos autores míticos do blues de tódolos tempos. Del sabemos que naceu un 22 de agosto, en Clarksdale, Mississippí; pero curiosamente temos certas

Ninsesabehttp://www.blogger.com/profile/10472507976450466227noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19980707.post-2380862238134912662006-11-14T08:36:00.000Z2007-02-11T11:24:14.259Z

Para os que, coma min, oiron esta canción de forma clandestina (¡manda carallo!)... E tamén para os que teñen a sorte de non entendernos cando lles "contamos batallitas", porque viven tempos menos oscuros e pensan que nunca houbo oscuridade... Corría o ano 1969 en España estaba en plena "noite de pedra".En Francia unha canción sinxela, pero que escondía na súa letra unha deliciosa defensa da

Ninsesabehttp://www.blogger.com/profile/10472507976450466227noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19980707.post-4564804350932184102006-11-09T22:35:00.000Z2007-02-11T11:24:45.274Z

Procol Harum logrou a fama mundial co seu primeiro disco, que sen dúbida veu a ser sun dos "singles" máis vendidos de tódolos tempos: A whiter shade of pale. Procedían os seus compoñentes do grupo de R&B The Paramounts (que empezaron chamándose The Pinewoods), e desenvolveron un sonido progresivo que os fixo famosos en todo o mundo. O disco saiu ó mercado coa Deram en 1967 convertindo como xa

Ninsesabehttp://www.blogger.com/profile/10472507976450466227noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19980707.post-15922751270875428412006-11-09T19:14:00.000Z2007-02-11T11:25:39.547Z

Ou Suzy Q, ou Suzie Q...que de varias maneiras veredes denominado este tema composto por Dale Hawkins nada menos que en 1957, popularizado polo guitarrista James Burton e versionado por Rolling Stones, Johnny Rivers, George Harrison ou Jonh Lee Hooker nada menos entre outros moitos. Pero tal vez a versión máis popular e exitosa sexa a dos lexendarios Creedence Clearwater Revival, con seu líder o

Ninsesabehttp://www.blogger.com/profile/10472507976450466227noreply@blogger.com